Wspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym




Pobierz 15.18 Kb.
NazwaWspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym
Data konwersji05.11.2012
Rozmiar15.18 Kb.
TypDokumentacja
Wspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym.





Mowa jest umiejętnością wrodzoną, dziecko przyswaja sobie ją od najbliższego otoczenia drogą naśladownictwa. Wielokrotnie powtarzane przez rodziców nazwy przedmiotów i czynności pozostawiają słuchowe ślady w jego mózgu. Dziecko usłyszawszy potem daną nazwę potrafi wyobrazić sobie podmiot, czynność, do której się ono odnosi (rozumie znaczenie słowa), a z czasem nazywa przedmiot czy czynność.

Rozwój mowy dziecka przebiega niejednakowo: u jednych szybciej, i te zaczynają mówić wcześniej, u innych wolniej, co przejawia się późniejszymi początkami mowy i wolniejszym przyswajaniem wymowy pewnych głosek. Stopień rozwoju mowy w danym momencie zależy od rozwoju psychofizycznego dziecka oraz wpływu środowiska.

Rozwój mowy postępuje równolegle z rozwojem motoryki narządów artykulacyjnych. Trwa on kilka lat, a w jego przebiegu wyodrębnić można pewne okresy:

  • okres melodii (0-1 rż);

  • okres wyrazu ( 1-2 rż);

  • okres zdania (2-3 rż);

  • okres swoistej mowy dziecięcej (3-7 rż);

W wychowaniu przedszkolnym szczególnie ważne są dwa ostatnie okresy. Wówczas ostatecznie formuje się system fonetyczno – fonologiczny oraz pojawiają się wszystkie kategorie gramatyczne oraz schematy składniowe. Zwiększa się zasób słownictwa, pojawiają się nazwy abstrakcyjne, przestrzenne, relacje przyczynowo – skutkowe.

Na początku wieku przedszkolnego dzieci potrafią odpowiadać na proste pytania dotyczące niedawnej przeszłości, rozumieć zdania odnoszące się do bliskiej przeszłości. Koniec wieku przedszkolnego przynosi rozwój zdolności narracji, dziecko potrafi odpowiedzieć kilkoma zdaniami, co stało się w przedszkolu lub wydarzyło na wycieczce.

Aby rozwój mowy dziecka przebiegał prawidłowo musimy cały czas stymulować ją poprzez różne formy i różnymi technikami..

Ćwiczenia słuchowe to wstępna forma wspomagania mowy dziecka. Początkowo wykorzystuje się ćwiczenia z wykorzystaniem bodźców niewerbalnych, które uczą także koncentracji uwagi na sygnałach dźwiękowych i analizowania tego co słyszy. U dzieci 3 – letnich należy odwołać się do dźwięków z otoczenia, zaczynając od identyfikowania np.: głosów zwierząt, wprowadzając tym samym onomatopeje (wyrazy dźwiękonaśladowcze). Wprowadzając nowy odgłos należy podać dziecku jak najwięcej desygnatów tego dźwięku oraz wykorzystać technikę „zalewania mową”. Ćwiczenia słuchowe najczęściej wykorzystywane podczas zajęć to”

- rozpoznawanie głosów zwierząt;

- rozpoznawanie dźwięków z domu;

- rozpoznawanie dźwięków z otoczenia, np.: z ulicy;

- rozpoznawanie dźwięków instrumentów;

Ćwiczenia słuchowe z wykorzystaniem bodźców niewerbalnych są wstępnym etapem do ćwiczeń słuchu mownego (fonematycznego, fonetycznego), ponieważ uczą różnicowania bodźców z otoczenia i identyfikowania ich w wypowiedziach słownych. Ćwiczenia słuchowe usprawniają umiejętność różnicowania fonemów, dzięki czemu możliwe jest prawidłowe rozumienie wypowiedzi słownych.

Ćwiczenia rozwijające słownictwo czynne i bierne, są bardzo istotne przede wszystkim u dziecka 3,4 – letniego, kiedy jego zasób słów jest jeszcze niezbyt rozległy. Rozwój mowy biernej należy oprzeć na technice „zalewania mową”, mówiąc dziecku o wszystkim, co dziecko wokół siebie widzi i czym się zajmuje, używając wielokrotnych powtórzeń. W zakresie poszerzania słownictwa należy używać wielu rzeczowników, przymiotników określających omawiane cechy, czasowników określających obserwowane czynności i procesy, okoliczniki czasu i miejsca, jak: przedtem, zaraz, potem, obok, z tyłu. Należy również kłaść nacisk na prozodię mowy (intonację, akcent, rytm). Rozwijanie słownictwa czynnego polegać powinno zatem na aktywizowaniu słownych wypowiedzi. Starajmy się budować zdania proste, łatwe do zrozumienia, zachowując wolne tempo mowy, aby dziecko miało czas na prawidłowy odbiór fonemów


Tak postępujemy:

  1. Nasze wypowiedzi powinny być poprawne językowo, budujmy zdania krótkie, używajmy prostych zwrotów, modulujmy głos.

  2. Kiedy dziecko wypowie jakieś słowo, zdanie starajmy się rozszerzyć jego wypowiedź, dodając jakieś słowa.

  3. Mówmy dziecku co przy nim robimy, co dzieje się wokół niego.

  4. Mówmy do dziecka zwracając uwagę, aby widziało naszą twarz – będzie miało okazję do obserwacji pracy artykulatorów (wargi, język).

  5. Od najmłodszych lat dbajmy o higienę jamy ustnej. Pamiętajmy, aby dziecko prawidłowo gryzło i żuło.

  6. Odpowiadajmy na pytania dziecka cierpliwie i wyczerpująco.

  7. Opowiadajmy i czytajmy dziecku bajki, wierszyki, rymowanki, wyliczanki. Uczmy krótkich wierszyków na pamięć.

  8. Oglądajmy z dzieckiem obrazki: nazywajmy przedmioty i opisujmy sytuacje prostymi zdaniami.

  9. Każdy przedmiot dokładnie opisujmy: co to jest, do czego służy, jaki ma kolor i kształt.

  10. Śpiewajmy z dzieckiem. Jest to ćwiczenie językowe, rytmiczne, a zarazem terapeutyczne.

  11. Rysujmy z dzieckiem, mówmy co kreślimy. Zachęcajmy dziecko do wypowiedzi podczas rysowania.

  12. Starajmy się, aby zabawy językowe i dźwiękonaśladowcze towarzyszyły nam przy czynnościach wykonywanych wspólnie z dzieckiem.

  13. Zachęcajmy dziecko do mówienia – nie zmuszajmy! Chwalmy za każdy przejaw aktywności językowej.



Tego nie robimy.

  1. W trakcie rozmowy z dzieckiem unikajmy zdrobnień i spieszczeń (języka dziecinnego), dostarczając dziecku prawidłowy wzorzec językowy danego słowa.

  2. Nie gaśmy naturalnej skłonności dziecka do mówienia obojętnością, cierpką uwagą, lecz słuchajmy uważnie wypowiedzi, zadawajmy dodatkowe pytania pomocnicze, co przyczyni się do korzystnego rozwoju mowy.

  3. Nie poprawiajmy wymowy dziecka żądając, by kilkakrotnie powtarzało dane słowo. Niech z naszego języka znikną słowa: powtórz ładniej, powiedz lepiej. Wychowanie językowe to nie tresura.

  4. Nie zawstydzajmy dziecka, nie karzmy za wadliwą wymowę.

  5. Nie wymagajmy od dziecka zbyt wczesnego wymawiania poszczególnych głosek. Dziecko nie przygotowane pod względem sprawności narządów artykulacyjnych, niedostatecznie różnicuje słuchowo dźwięki mowy, a zmuszane do wymawiania zbyt trudnych dla niego głosek, często zaczyna je zniekształcać. W ten sposób przyczynimy się do powstawania błędnych nawyków artykulacyjnych, trudnych do zlikwidowania.



opracowała: mgr Dorota Pakuła - Goś



Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Wspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym iconWspomaganie rozwoju mowy dzieci w wieku przedszkolnym

Wspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym iconIndywidualny program rozwoju dziecka z zaburzonym rozwojem percepcji słuchowej, wzrokowej, sprawności grafomotorycznej oraz mowy jako wspomaganie rozwoju dziecka

Wspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym iconJak stymulować rozwój mowy dziecka w wieku przedszkolnym?

Wspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym iconWspomaganie rozwoju mowy dziecka – rady dla rodziców

Wspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym iconĆwiczenia logopedyczne stymulujące rozwój mowy dziecka w wieku przedszkolnym

Wspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym iconZnaczenie zabawy I zabawek w rozwoju I wychowaniu dziecka w wieku przedszkolnym

Wspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym iconWczesna interwencja I wczesne wspomaganie rozwoju mowy

Wspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym iconMetody wspomagające rozwój mowy u dzieci w wieku przedszkolnym”

Wspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym iconRozwój dziecka w wieku przedszkolnym

Wspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym iconW czesne wspomaganie rozwoju dziecka

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom