Zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo przemianowanej po 1945 r na Ub w okresie okupacji niemieckiej I sowieckiej w Polsce




Pobierz 322.81 Kb.
NazwaZbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo przemianowanej po 1945 r na Ub w okresie okupacji niemieckiej I sowieckiej w Polsce
strona1/7
Data konwersji06.09.2012
Rozmiar322.81 Kb.
TypRecenzja
  1   2   3   4   5   6   7


Stefan Dargacz


Zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo
przemianowanej po 1945 r. na UB
w okresie okupacji niemieckiej i sowieckiej
w Polsce



Recenzenci:

Gertruda Medyńska-Wojewska

(Szefowa Sztabu Komendanta Naczelnego

TOW Gryf Pomorski w latach 1943-1945

por. inż. Grzegorza Wojewskiego

zamordowanego skrytobójczo przez UB)


Edmund Hulsz

Przywódca Powstania Grudniowego z 1970 roku w Gdyni

Prezes Stronnictwa Chrześcijańsko Demokratycznego w Londynie


Gdańsk, Gdynia 2010


ZESPÓŁ DS. UPAMIĘTNIANIA ETOSU

TOW „GRYF POMORSKI”


Recenzenci:

Gertruda Medyńska-Wojewska

(Szefowa Sztabu Komendanta Naczelnego

TOW Gryf Pomorski w latach 1943-1945

por. inż. Grzegorza Wojewskiego

zamordowanego skrytobójczo przez UB)


Edmund Hulsz

Przywódca Powstania Grudniowego z 1970 roku w Gdyni

Prezes Stronnictwa Chrześcijańsko Demokratycznego w Londynie


Na okładce wykorzystano:

Heraldyczny znak Tajnej Organizacji Wojskowej „Gryf Pomorski”

Mapę Pomorze Nadwiślańskie 1939-1945


© Copyright by Stowarzyszenie Dzieci Wojny w Polsce Oddział Pomorski


ISBN 978-83-931426-1-3


Wydanie II


Gdańsk, Gdynia 2010


Spis treści

SŁOWO WSTĘPNE 7

RECENZJA 9

RECENZJA 15

Stefan Dargacz Dowódca Polskiego Związku Armii Podziemnej Zachód 23

TADEUSZ BOLDUAN I RAJMUND BOLDUAN BYLI W UB I INFORMACJI WOJSKOWEJ,
ZATAJALI ZBRODNIE POLSKOJĘZYCZNEJ GRUPY GESTAPO 27


OŚWIADCZENIE 27

ELŻBIETA ZAWACKA WSPÓŁPRACOWAŁA ŚCIŚLE Z GESTAPO A PO WOJNIE Z UB 43

JAK ODDZIAŁ GDAŃSKIEGO IPN Z PEŁNĄ ŚWIADOMOŚCIĄ ZATAJA
ZBRODNIE NAZISTOWSKIE I KOMUNISTYCZNE W TYM POWSTANIA GRUDNIA 1970 57


DZIAŁALNOŚĆ JANA SZALEWSKIEGO W POLSKOJĘZYCZNEJ GRUPIE GESTAPO 79

BERNARD SZCZĘSNY BYŁ W POLSKOJĘZYCZNEJ GRUPIE GESTAPO
PRZEMIANOWANEJ NA UB 97



Nasz Ojciec Stefan Dargacz ps Lech w 2005 r. napisał opracowanie pt. Zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo przemianowanej po 1945 r. na UB w okresie okupacji niemieckiej i sowieckiej w Polsce.

SŁOWO WSTĘPNE

Materiały do tego opracowania gromadził od wielu lat. Ojciec jest świadkiem historii i bezpośrednim uczestnikiem tych wydarzeń, które działy się na Pomorzu poczynając od 1939 r.

Przed wojną był działaczem Stronnictwa Narodowego. Jako Żołnierz Września 1939 brał udział w Wojnie Obronnej. Został wtedy ciężko ranny pod Głodowem na Pomorzu. Był V żołnierzem Morskiej Brygady Narodowej - l BON-u i dostał się do niewoli niemieckiej. W marcu 1940 r. został zwolniony z powodu inwalidztwa z niewoli niemieckiej.

Po wyjściu z niewoli niemieckiej Ojciec wstąpił do organizacji podziemnej „Orzeł Biały” w Gdyni-Orłowie, której to organizacji założycielem, jesienią 1939 r., był Alojzy Socha - z zawodu nauczyciel.

Jesienią 1942 r. organizacja „Orzeł Biały” została zdekonspirowana przez polskojęzyczną grupę Gestapo. Około 90-ciu jej członków zostało aresztowanych, w tym Alojzy Socha, którego niebawem zamordowano. Stefan Dargacz został również aresztowany podczas tej samej akcji i osadzony w KL Stutthof. Z tego obozu koncentracyjnego Stutthof został zwolniony 11-08-1943 r. a w końcu sierpnia tego roku powołał pod swoim Dowództwem Organizację Wojskową o nazwie Polski Związek Armii Podziemnej „Zachód” rekrutujący się z byłych członków organizacji „Orzeł Biały”. Organizacja Polski Związek Armii Podziemnej „Zachód” przeprowadziła wiele akcji bojowych przeciwko okupantom. Walczyła do końca wojny. Po wojnie część polskojęzycznej grupy Gestapo pozostała w Polsce i została ona przemianowana na UB.

Po 1945 r. w czasie PRL cała nasza rodzina była prześladowana, np. nie mogliśmy dostać pracy a gdy taką pracę znaleźliśmy na polecenie UB byliśmy natychmiast zwalniani. Ojciec natomiast był więziony i przesłuchiwany przez te same osoby, które tropiły go w czasie wojny a obecnie były na usługach UB.

Ojciec w opracowaniu tym opisał fakty „przekształcenia” poprzez liczne fałszerstwa jak polskojęzyczna grupa Gestapo przemianowana po 1945 r. na UB stała się następnie Armią Krajową - „Fundacja Archiwum i Muzeum Pomorskie Armii Krajowej oraz Wojskowej Służby Polek”, która mieści się w Toruniu na ul. Wielkie Garbary 2. Tymi fałszowaniami kierowała głównie Elżbieta Zawacka, która była najbliższym współpracownikiem polskojęzycznej grupy Gestapo: Aleksandra Arendta, Jana Kaszubowskiego, Michała Roli-Żymierskiego oraz innych.

Ojciec nasz tak jak wiele milionów Polaków był ofiarą dwóch zbrodniczych systemów XX w. – nazizmu i komunizmu, które działały wspólnie przeciwko Narodowi Polskiemu tworząc Pakt Robbentrop-Mołotow, który rozpoczął się w Gdańsku-Oliwie na przełomie 1935-1936 r. Ojciec przeszedł gehennę nazistowskich obozów zagłady Stutthof oraz sowieckich więzień po wojnie.

Na Pomorzu prześladowania te prowadziła od 1935 r. polskojęzyczna grupa Gestapo przemianowana po wojnie na UB. Była ona równocześnie na usługach hitlerowskich nazistów jak i sowieckich komunistów. Celem tych oprawców było wymordowanie Elit Przywódczych Narodu Polskiego głównie - nauczycieli, księży, oficerów Wojska Polskiego.

Dzisiaj tych oprawców w wolnej Polsce broni Oddział Gdańskiego Instytutu Pamięci Narodowej m.in. poprzez odrzucanie Wniosków - Pozwów kierowanych do Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Dotyczy to głównie agentów NKWD i Gestapo: Bolesława Bieruta, Jana Kaszubowskiego, Michała Roli-Żymierskiego, Aleksandra Arendta, Jana Biangi oraz innych. Natomiast były i są prześladowane te osoby, które ujawniły i ujawniają zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo, w tym również Stefan Dargacz.

Dzieje się to również dzisiaj w Gdańsku w przededniu 30 rocznicy Powstania „Solidarności”, która przyniosła wolność Polsce i całej Europie.

Ojciec po napisaniu wyżej wymienionego opracowania przekazał je na Sympozjum Gryfa, które organizował Zespół ds Upamiętniania Etosu TOW Gryf Pomorski. Zostało ono zakwalifikowane do druku przez Szefową Sztabu Gertrudę Medyńską-Wojewską, która była żoną por. Grzegorza Wojewskiego, Komendanta Naczelnego Gryfa oraz Edmunda Hulsza, Przywódcę Powstania Grudnia 70.

Bardzo im za to serdecznie dziękuję. Dziękuję również bardzo serdecznie Zespołowi ds Upamiętniania Tajnej Organizacji Wojskowej Gryf Pomorski za wydrukowanie tego opracowania.


Jerzy Dargacz – syn

Halina Dargacz – córka

Renata Krystoszek – córka z domu Dargacz


Gertruda Medyńska primo voto Wojewska ps. „Róża”, Szefowa Sztabu Komendanta Naczelnego Pionu Wojskowego TOW Gryf Pomorski por. inż. Grzegorza Wojewskiego ps. „Ferrum”, który to Sztab był zakonspirowany w miejscowości Mniszek koło Grudziądza w latach 1943-1945. W konspiracji posługiwałam się fałszywymi niemickimi dokumentami wystawionymi na nazwisko Blum.

RECENZJA

W czasie wojny wspólnie z mężem por. inż. Grzegorzem Wojewskim (żołnierz Września) byliśmy w konspiracji niepodległościowej poczynając od 1939 r. Początkowo tworzyliśmy w Wejherowie organizację „Pomoc Polakom”, a następnie „Polska Żyje”. Potem wstąpiliśmy do Tajnej Organizacji Wojskowej Gryf Pomorski gdzie mój wujek, brat matki Juliusz Koszałka był Komendantem Naczelnym Pionu Wojskowego Gryfa oraz Szefem Wywiadu i Kontrwywiadu. W latach 1943-1945 mój mąż G. Wojewski na wniosek twórcy i Dowódcy Gryfa por. Józefa Dambka mianowany został przez Radę Naczelną TOW Gryf Pomorski na stanowisko Komendanta Naczelnego Pionu Wojskowego Gryfa. Natomiast ja byłam Szefem Sztabu Komendanta Naczelnego w tych latach.

Po wkroczeniu okupacyjnych wojsk sowieckich na Pomorze został podstępnie aresztowany i skrytobójczo zamordowany w styczniu 1945 r. przez polskojęzyczną grupę Gestapo przemianowaną na UB w 1945 r., którą kierowali m.in. Jan Kaszubowski vel Johann Kassner, Aleksander Arendt, Jan Szalewski i Ludwik Miotk.

Ja byłam również po wojnie prześladowana, wiele razy przesłuchiwana na UB m.in. przez Leona Lubeckiego i Lecha Buntkowskiego – oficera UB, który potem zmienił nazwisko na Bądkowski. Następnie z polecenia UB zakładał Zrzeszenie Kaszubskie w 1956 r. Był w grupie inicjatywnej powołującej Zrzeszenie razem z Aleksandrem Arendtem (etatowym pracownikiem Gestapo) i Henrykiem Łukowiczem (ochotnikiem z Wermachtu). Wtedy UB rozpoczęło zatajanie zbrodni polskojęzycznej grupy Gestapo przemianowanej na UB na wielką skalę. Zaczęto fałszowanie historii Gryfa mówiąc, że przywódcy polskojęzycznej grupy Gestapo byli w Gryfie np. gestapowiec Aleksander Arendt miał być według tych kłamstw Komendantem Naczelnym Gryfa a nie mój mąż Grzegorz Wojewski. Dlatego nieustannie szantażowano i zastraszano mnie abym nie protestowała przeciwko tym fałszerstwom.

Jako wdowa byłam w bardzo trudnej sytuacji materialnej. Miałam dwie córki a nie mogłam dostać pracy. Kiedy już zostawałam zatrudniona zaraz zwalniano mnie na polecenie Aleksandra Arendta – tajnego funkcjonariusza UB i SB.

Kiedy tylko, w 1980 r., powstał Zespół ds. Upamiętniania Etosu TOW Gryf Pomorski żołnierze Gryfa, a szczególnie ze Sztabów Dowódczych por. Józefa Dambka i por. Augustyna Westphala, podjęli z nim ścisłą współpracę. Ja również od lat ściśle współpracuję z Zespołem ds. Upamiętniania Etosu TOW Gryf Pomorski.

Obecnie, między innymi, gromadzę od 1999 r. przekazywane przez świadków historii materiały na sympozja naukowe, które organizuje Zespół ds. Upamiętniania Etosu TOW Gryf Pomorski. Obecnie Zespół ten zwany ETOSEM jest częścią Stowarzyszenia Dzieci Wojny w Polsce.

Na Sympozja poświęcone ostatniemu legendarnemu Dowódcy TOW Gryf Pomorski por. Augustynowi Westphalowi zamordowanemu skrytobójczo przez UB we wrześniu 1946 r. oraz na Sympozjum: „Polskojęzyczna grupa Gestapo na Pomorzu Gdańskim w latach 1935-1989” (zał. 1 i 2).

Na to Sympozjum przekazano łącznie 14 opracowań, do druku zostało zakwalifikowanych 12 referatów. Są to głównie dokumenty przekazane przez świadków historii żołnierzy ze Sztabów Dowódczych por. Józefa Dambka oraz por. Augustyna Westphala.

Jesienią 2005 r. na zapowiadane Sympozjum Stefan Dargacz przekazał obszerne opracowanie pt.:


„Zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo przemianowanej na UB,

w czasie okupacji niemieckiej i sowieckiej w Polsce”.


Autor podaje, że materiały do tego opracowania zbierał przez wiele lat.

Opracowanie to składa się ze wstępu i czterech części. W opracowaniu tym Stefan Dargacz jako Polak – świadek historii i uczestnik tych wydarzeń opisuje jak był ofiarą dwóch zbrodniczych systemów XX wieku – hitlerowskiego nazizmu i stalinowskiego komunizmu.

Był on wychowywany na Pomorzu w duchu Stronnictwa Narodowego, Polskiego Harcerstwa i Patriotycznego Szkolnictwa w Służbie Bogu i Ojczyźnie.

Należał do pokolenia silnie doświadczanego, którego dzieciństwo i młodość przypadały na okres już wolnego, odrodzonego Państwa Polskiego. Urodził się bowiem w 1917 r. Należał do pokolenia Kolumbów, wychowywanego w służbie Bogu i Ojczyźnie, które najeźdźcy hitlerowscy i sowieccy skazali na zagładę.

Opisuje swój udział w Wojnie Obronnej w 1939 r. jako żołnierz Września gdy walczył na Pomorzu w Morskiej Brygadzie Narodowej w 1 BON. Zostaje wtedy ciężko ranny i dostaje się do niewoli niemieckiej. Po wyjściu z niewoli jako inwalida zaraz wstępuje do organizacji konspiracyjnej Orzeł Biały. Organizacją tą kierował Alojzy Socha.

Po aresztowaniu przywódców grupy Orła Białego przez przywódców polskojęzycznej grupy Gestapo na czele z Janem Kaszubowskim, Aleksandrem Arendt, dostaje się do obozu KL Stutthof. Stefan Dargacz po wyjściu z obozu Stutthof 11-08-1943 r. powołuje pod swoim Dowództwem organizację Polski Związek Armii Podziemnej „Zachód”.

W tym opracowaniu dokumentuje i opisuje zbrodniczą działalność polskojęzycznej grupy Gestapo, która została powołana na przełomie 1935-1936 r. przez Alberta Főrstera (gauleitera i namiestnika III Rzeszy w okręgu Gdańsk-Prusy Zachodnie, zbrodniarza wojennego uwolnionego w Polsce po fikcyjnym procesie) i Bolesława Bieruta płk. NKWD i agenta gestapo w Gdańsku-Oliwie w celu podważenia Traktatu Wersalskiego i likwidacji Państwa Polskiego w tym warstw przywódczych Narodu Polskiego.

Autor opisuje zbrodniczą działalność grupy Gestapo na czele z płk NKWD i agentem Getsapo Bolesławem Bierutem, Michałem Rolą-Żymierskim – agentem NKWD i Gestapo, braćmi Modrow, Janem Kaszubowskim vel Johann Kassner – Inspektorem Gestapo Gdańskiego, Aleksandrem Arendt – tajnym współpracownikiem Gestapo, Janem Szalewskim, Bernardem Szczęsnym, Elżbietą Zawacką oraz innymi. Ta polskojęzyczna grupa Gestapo została przemianowana na UB po 1945 r.

Autor opisuje jak UB w 1956 r. powołało Zrzeszenie Kaszubskie → Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie.

Stefan Dargacz jako świadek historii opisuje również jak Oddział Gdańskiego Instytutu Pamięci Narodowej przy udziale takich fałszerzy jak Tadeusz Bolduan, Rajmund Bolduan, Andrzej Gąsiorowski, Bogdan Chrzanowski, Krzysztof Steyer, Krzysztof Komorowski, Elżbieta Grot obecnie świadomie zatajają zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo przemianowanej na UB.

Natomiast przy użyciu prokuratorów z tego Oddziału IPN podejmują próby postawienia w stan oskarżenia te osoby, które ujawniają zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo przemianowanej na UB po 1945 r.

Dlatego opracowanie to rekomenduję do druku jako wyjątkowo ważne źródło historyczne, w którym zamieszczono liczne oryginalne dokumenty z okresu przedwojennego, czasu wojny i okresu PRL. Polecam je szczególnie dla studentów historii i pracowników naukowych.


Edmund Hulsz

Gdynia

RECENZJA

Byłem w grudniu 1970 r. Przywódcą Powstania Grudniowego w Gdyni. Powstanie to było skierowane przeciwko zewnętrznemu okupantowi tzw. Związkowi Socjalistycznych Republik Radzieckich.

ZSRR okupował nasz kraj i rządził całą Polską poczynając od 1944 r. poprzez m.in. takich agentów jak: płk NKWD od 1924 r. i agent Gestapo Bolesław Bierut, agent NKWD od 1932 r. i jednocześnie agent Gestapo Michał Rola-Żymierski, Inspektor Gestapo Gdańskiego po wojnie Szef Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Gdańsku Jan Kaszubowski vel Johann Kassner, który ten Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Gdańsku pełnił razem z tajnym współpracownikiem Gestapo i UB Aleksandrem Arendtem (w 1956 r. z polecenia UB zakładał Zrzeszenie Kaszubskie potem Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie).

Wyżej wymienione osoby były jednocześnie agentami NKWD-UB i Gestapo. Była to tzw. polskojęzyczna grupa Gestapo przemianowana na UB w 1945 r. i objęła w zniewolonej Polsce najwyższe funkcje.

Te fakty zbrodniczej działalności polskojęzycznej grupy Gestapo przekazywali mi moi doradcy, żołnierze Tajnej Organizacji Wojskowej Gryf Pomorski i żołnierze Armii Krajowej również w grudniu 1970 r., którzy mnie wtedy wspierali.

W książce tej Stefan Dargacz ubolewa, że przez cały czas fałszowana jest historia Gdyni i jej mieszkańców, poczynając od września 1939 r. i w latach powojennych. Najbardziej tragicznym okresem dla mieszkańców Gdyni były pierwsze miesiące po wkroczeniu wojsk hitlerowskich do Gdyni. Już poczynając od 14 września 1939 r. kierowano jej mieszkańców do obozu koncentracyjnego Stutthof. Jednocześnie w tym samym czasie masowo, według przygotowanych list proskrypcyjnych, wywożono mieszkańców do Piaśnicy i tam mordowano. Wiele tysięcy Polaków wysiedlono z Gdyni, było to I wysiedlenie.

Nazwiska wykonawców celowo się przemilcza. Są to takie osoby jak: m.in. Jan Kaszubowski vel Hans Kassner, Johann Kassner i Aleksander Arendt, którzy byli najbliższymi współpracownikami płk NKWD i agenta Gestapo Bolesława Bieruta oraz Michała Roli-Żymierskiego, który również był jednocześnie agentem NKWD i Gestapo. Tworzyli oni w czasie wojny jedną tzw. polskojęzyczną grupę Gestapo przemianowaną po 1945 r. na UB.

Tymi osobami, które kierowały I-szymi wysiedleniami jesienią 1939 r. byli wymieniani tu gestapowcy Jan Kaszubowski i Aleksander Aarendt. Utworzyli oni w Gdyni Urząd Osiedleńczy i Przesiedleńczy SS i Policji oraz kierowali tym Urzędem.

II wysiedlenie Gdynian miało miejsce po wojnie. Przeprowadzone było przez te same osoby ale już po przemianowaniu z Gestapo na UB. Byli to m.in. Bolesław Bierut, Michał Rola-Żymierski i Aleksander Arendt. Kryteria dla I i II wysiedlenia były te same – działalność patriotyczna na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Bardzo często były to te same osoby, zamieszkałe w Gdyni, po raz drugi zmuszone do natychmiastowego opuszczenia tego miasta. Wysiedlenia objęły kilka tysięcy osób. Usunięto z Wybrzeża m.in. Twórcę Gdyni – profesora Eugeniusza Kwiatkowskiego, Premiera RP i Ministra Finansów (kiedy zmarła jemu matka, w grudniu 1951 r., z dużym trudem otrzymał tylko parogodzinną przepustkę na pogrzeb do trójmiasta). Z Gdyni usuwano szczególnie Bohaterów Wojennych – Oficerów Marynarki Wojennej powracających do Ojczyzny z Zachodu. Ci oprawcy uznawali tych wszystkich Bohaterów za „wrogi element”.

Tym Bohaterom, którzy budowali Gdynię i byli wysiedlani przez te same osoby, będące jednocześnie agentami NKWD i Gestapo w 1939 r. a po 1945 r. kierowali wysiedleniami i byli już przemianowani na UB-owców. Tym Gdynianom dwa razy wysiedlonym nie przyznaje się uprawnień Kombatanckich za ich walkę i trwanie przy Polsce. W sposób celowy zataja się te zbrodnie. Obecnie czyni to również Instytut Pamięci Narodowej Oddział Gdański.

I i II wysiedlenie Gdynian powinno być upamiętnione Pomnikami. Często wysiedlonymi byli żołnierze Tajnej Organizacji Wojskowej Gryf Kaszubski-Pomorski. Po tylu latach ofiary tych strasznych zbrodni nazistowskich i komunistycznych nie mają żadnych Pomników, jedynie maleńki placyk nazwany Ich imieniem, nie ma też tablic. Tablica umieszczona na Dworcu w Gdyni jest zmanipulowana, nie informuje szczególnie młodzieży kto dokonał tych straszliwych zbrodni – czystek etnicznych, pogromów bohaterskich mieszkańców Gdyni w czasie I wysiedlenia w 1939 r. i II wysiedlenia po 1945 r. Tym bardziej, że kierowali nimi ci sami oprawcy: Bolesław Bierut, Michał Rola-Żymierski, Jan Kaszubowski, Aleksander Arendt. Byli to członkowie polskojęzycznej grupy Gestapo przemianowanej na UB, którą tak skrupulatnie opisał autor tej książki Stefan Dargacz jako świadek historii – żołnierz Września – więzień nazistowskich obozów koncentracyjnych i komunistycznych więzień.

Ten haniebny napis na tablicy Dworca w Gdyni podaje, że zbrodni tej dokonali okupanci lecz nie wymienia narodowości tych okupantów.

Kiedy na Ziemi Kaszubskiej powstała „Solidarność”, która przyniosła Polsce i całej Europie wolność, mógł również powstać Instytut Pamięci Narodowej i jego oddział w Gdańsku. Wtedy Zespół ds Upamiętniania Etosu TOW Gryf Pomorski w imieniu Żołnierzy Gryfa za Sztabów Dowódczych skierował Wniosek o ściganie tych okupantów, o których mówi napis na tej tablicy w Gdyni.

Wniosek ten do komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Instytutu Pamięci Narodowej skierowany był przeciwko następującym osobom, które były jednocześnie członkami NKWD i Gestapo oraz kierowały m.in. wysiedleniami mieszkańców Gdyni podczas I i II wysiedlenia:


Bolesław Bierut

Jan Kaszubowski

Aleksander Arendt

Michał Rola-Żymierski

Bracia Modrow

Jan Bianga

Jan Szalewski

oraz inni.


Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, kontynuując kłamstwa dotyczące Gryfa z czasów stalinowskich, zataja w dalszym ciągu zbrodnie nazistowskie i komunistyczne i nie podjęła w związku z tym czynności śledczych. Natomiast ta sama Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu podjęła próbę postawienia w stan oskarżenia te osoby, które ujawniły zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo. To właśnie dlatego nie ma Pomników wysiedlonych i mordowanych Gdynian. Ponieważ tych masowych mordów dokonywała V-Kolumna tzw. polskojęzyczna grupa Gestapo, przemianowana po 1945 r. na UB. Dwa Pomniki Powstania Grudnia 1970 w Gdyni symbolizują mniejsze zbrodnie, niż wysiedlenia i mordy na mieszkańcach Gdyni. Aby te pomniki mogły być godne, powinny stać razem z Pomnikami Gdynian Wysiedlonych i Gdynian Masowo Wymordowanych, a takich pomników nie ma. Gdyby nie było determinacji i patriotyzmu Mieszkańców Gdyni w czasie międzywojennym i bohaterstwa w czasie wojny, nie byłoby Powstania Grudniowego w 1970 r., a bez Grudnia 70, nie byłoby sierpnia 80.

Pomniki Grudnia roku 70, bez pomników z jeszcze większej gdyńskiej tragedii, są pomnikami manipulacji przeciwko prawdzie historycznej i przeciwko sprawiedliwości. W tej sytuacji te pomniki wyglądają jak pomniki zniewolone. Moja osobista historia jako przywódcy Powstania Grudnia Roku 70 jest tego najlepszym przykładem.

W czasie tego Powstania Grudniowego kiedy miałem za sobą Robotników całej Gdyni podjąłem historyczne rozmowy z Przewodniczącym Miejskiej Rady Narodowej Janem Mariańskim w celu powołania Samorządnych Wolnych Związków Zawodowych, niezależnych od Partii. Była to pierwsza próba powołania takich Wolnych Związków w całym obozie komunistycznym. Niebawem zostaliśmy aresztowani ale nasze doświadczenia doprowadziły 10 lat później do powstania „Solidarności”, która przyniosła wolność Polsce i całej Europie.

To opracowanie Pana Stefana Dargacza zaopiniowałem pozytywnie do druku jako bardzo ważne źródło historycznych wiadomości, tym bardziej, że znany mi Stefan Dargacz był ofiarą zbrodniczej działalności polskojęzycznej grupy Gestapo, zarówno w czasie wojny jak i po wojnie w PRL, kiedy została ona przemianowana na UB.

Do druku zaopiniowałem również niektóre wiersze, przesłane na to Sympozjum Naukowe ukazujące zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo popełnionej na żołnierzach TOW Gryf Pomorski, które przedstawiam poniżej.

Elegia o zamordowaniu przez polskojęzyczną grupę Gestapo
por. Augustyna Westphala 1884-1946, dowódcy TOW „Gryf Pomorski”



Pokłon Bohaterom

Ojczyzny Obrońcom

nabożnie oddajmy

i skrwawionym szańcom


Krew Augustyn Westphal

i swoje talenty

ofiarował Polsce

tak jak Bogu święty


Pieśń przez całe życie

muzą jego była

ducha ludu krzepiąc

z niej duma i siła


Gryfa Pomorskiego

dowódca waleczny

do dnia ostatniego

stróż wartości wiecznych


Najbliższą rodzinę

wojna mu zabrała

ciosów nie szczędziła

sowiecka nawała


Gdy go zamordowali

więzienni oprawcy

już sądzeni byli

wielkiej wojny sprawcy


Nie wszystkich ubowców

dosięgnęła kara

dziś Bóg dla nich sędzią

Pamięć o Ofiarach


Jordan


Mecenat:
dr Stanisław Uciński
Założyciel w 1980 r. Zespołu ds Upamiętniania Etosu
Tajnej Organizacji Wojskowej Gryf Pomorski.

Wspomnienie o por. Janie Gończu

Sławnym Bohaterze Gryfa Pomorskiego


Ziemio Kaszubska, Ziemio Pomorza

Do Polskiej Macierzy należysz.

Z Twoich korzeni w duchu ojczystym

Wzrósł wzór odważnej młodzieży.

Gdy cała Polska w obcej niewoli

Dźwigała kajdanów pęta,

Nie żałowali życia swojego

Wiedząc jak wolność jest święta.

W Stowarzyszeniach Młodzieży Polskiej

Jej udział był zasłużony,

Które duchowni organizowali

I ksiądz Wrycza niestrudzony.

Wielu działało w obronie Polski.

Rząd imion się nie kończy.

Dzisiaj jednemu pochylmy czoło -

Patriocie Janowi Gończy.

Był zasłużonym działaczem polskim,

Wciąż walczył o słuszną sprawę.

Brał udział w wielu frontach

Też w „Bitwie o Warszawę”.

Nad Ziemią Polską oswobodzoną

Niedługo słoneczko świeci...

Napadły na nas jak bestie wściekłe

Tak Niemcy – jak i Sowieci

Straszliwy ucisk, ciężką niewolę

Znów biedna Polska cierpiała.

Potworny wróg niszczył, zabijał

I krew niewinna się lała.

Więc stanął naród w obronie kraju

W zbrojnych oddziałach podziemia -

W tym dzielnie walczył nasz „Gryf Pomorski”

Do ostatniego wytchnienia.

W szeregach Gryfa miał ważną misję

Bohater Jan Gończ kochany.

On to przez szpiegów polskojęzycznych

Bestialsko został zamordowany.

Chwała i cześć - wszystkim walecznym

Żołnierzom - tak wielkiej troski,

Którzy oddali swe drogie życie

W obronie Ojczyzny Polski.


Eulalia Wielgomas

ETOS


Por. Jan Gończ –
archiwista i kronikarz TOW „Gryf Pomorski”; ur. w 1895, zamordowany skrytobójczo w marcu 1945 r. przez polskojęzyczną grupę Gestapo przemianowaną po wojnie na UB.

Poległym Bohaterom – Żołnierzom „Gryfa Pomorskiego”


Dziś składamy Wam hołd, polscy męczennicy

Ziemi Pomorza, Kaszub i lasów Piaśnicy,

Odważnym bohaterom Gryfa Pomorskiego,

Że stanęliście w obronie kraju nam drogiego.

Pewnie na Waszych grobach już trawa wyrosła,

Lecz w sercach naszych pamięć nie wygasła.

Niech Wam zawsze śpiewają drzewa hymn żałosny

Poszumem swoich liści - wierzby, brzozy, sosny.

Gdy w roku 39-tym niemiecko-sowiecka nawała

Bezbronną Ziemię Polską brutalnie zalała,

Niszcząc, paląc, mordując, zagrabiając wszystko,

Chciała kraj nasz zamienić w wielkie cmentarzysko.

Wtedy Żołnierze Gryfa - jako lwy obronne -

Zadawali wrogom straty tak ogromne.

Nieporównanie mniejsza była nasza siła,

Więc zniewoloną ziemię Krew Święta zrosiła.

Wymienię tu jeden mej pamięci rąbek,

Jak z sowieckich rąk zginął Pan Porucznik Dambek.

Człowiek o wielkim sercu, był bardzo lubiany,

Sprawie „Honor-Ojczyzna” szczególnie oddany.

Gdy skończyły się lata okupacji niemieckiej

Nastały dni strasznej represji sowieckiej.

Zamiast za waleczność wdzięczną rękę podać,

Zaczęli Was, te dranie, bestialsko mordować.

Wszak to zdradziecki Bierut, upatrując winy,

Przelewał krew w Narodzie bez żadnej przyczyny.

Niemało było w Polsce tych czerwonych śmieci

Więc zginęło z ich rąk wiele polskich dzieci.

Nad nimi „Matka Polska”serdecznie płakała

I w ramiona swej ziemi - czule przygarniała.

Śpijcie moi synkowie, odpocznijcie sobie,

Ja pozostanę po Was w głębokiej żałobie.

Niech będzie cześć i chwała – Bohaterom niezłomnym

A dla nas tu żyjących – przestrogą potomnym.

Warto te wydarzenia w pamięci zachować,

Niech nas Polaków uczą – jak wolność zachować!!!


Eulalia Wielgomas

ETOS

  1   2   3   4   5   6   7

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo przemianowanej po 1945 r na Ub w okresie okupacji niemieckiej I sowieckiej w Polsce iconTurek w okresie okupacji hitlerowskiej 1939-1945

Zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo przemianowanej po 1945 r na Ub w okresie okupacji niemieckiej I sowieckiej w Polsce iconK o n s p e k t lekcji temat: nasza szkoła w okresie międzywojennym I okupacji ( 1918 1945 )

Zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo przemianowanej po 1945 r na Ub w okresie okupacji niemieckiej I sowieckiej w Polsce iconW ie co to były "Szare Szeregi" I co robili harcerze w czasie okupacji niemieckiej w Polsce

Zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo przemianowanej po 1945 r na Ub w okresie okupacji niemieckiej I sowieckiej w Polsce iconSzare Szeregi kryptonim konspiracyjny Organizacji Harcerzy zhp I szerzej całego Związku Harcerstwa Polskiego, w okresie okupacji niemieckiej podczas II

Zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo przemianowanej po 1945 r na Ub w okresie okupacji niemieckiej I sowieckiej w Polsce iconWymaganiami edukacyjnymi dla klasy VI. Lekcja w Towarzystwie Miłośników Ziemi Gąbińskiej poświęcona "Martyrologii mieszkańców Gąbina w okresie okupacji niemieckiej"

Zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo przemianowanej po 1945 r na Ub w okresie okupacji niemieckiej I sowieckiej w Polsce icon1. Polska I Polacy w propagandzie sowieckiej w latach wojny I okupacji

Zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo przemianowanej po 1945 r na Ub w okresie okupacji niemieckiej I sowieckiej w Polsce iconPrzemysłowy Zgierz „Boruta” w czasie okupacji niemieckiej

Zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo przemianowanej po 1945 r na Ub w okresie okupacji niemieckiej I sowieckiej w Polsce iconSprawozdanie z seminarium specjalistycznego dla multiplikatorów polsko-niemieckiej wymiany młodzieży pt. "Dynamika grupy I panowanie nad konfliktami w polsko-niemieckiej wymianie młodzieży"

Zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo przemianowanej po 1945 r na Ub w okresie okupacji niemieckiej I sowieckiej w Polsce iconHistoria literatury niemieckiej 1830-1945

Zbrodnie polskojęzycznej grupy Gestapo przemianowanej po 1945 r na Ub w okresie okupacji niemieckiej I sowieckiej w Polsce iconTytuł: Historia literatury niemieckiej 1830-1945

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom