Nowa Farmakopea Polska VIII. Powiększony wykaz A




Pobierz 18.95 Kb.
NazwaNowa Farmakopea Polska VIII. Powiększony wykaz A
Data konwersji08.11.2012
Rozmiar18.95 Kb.
TypDokumentacja
Nowa Farmakopea Polska VIII. Powiększony wykaz A.


Dzięki uprzejmości Pana dr. Stanisława Piechuli – Prezesa Śląskiej Okręgowej Rady Aptekarskiej w Katowicach przedstawiamy opracowanie jego autorstwa dotyczące zmian w wykazie A, jakie wnosi nowa Farmakopea Polska VIII.

Szanowne Koleżanki i Koledzy

Informuję Państwa, że jest już dostępna nowa Farmakopea Polska VIII (tom I, II i III), którą najtaniej obecnie można zamówić w Polskim Towarzystwie Farmaceutycznym.
Szczegóły na stronie http://www.ptfarm.pl w dziale Wydawnictwa.

W niniejszej informacji zwracam jednak Państwu uwagę na fakt, że w FP VIII został poszerzony wykaz A, czyli substancji bardzo silnie działających, które zgodnie z rozporządzeniem w sprawie podstawowych warunków prowadzenia apteki, powinny być przechowywane w aptece oddzielnie.
Proszę jednak zauważyć, że także część leków OTC zawiera w swoim składzie substancje zaliczane do wykazu A, jednak do problemu należy podejść w sposób zdroworozsądkowy i nie traktować preparatów dostępnych bez recepty jako preparaty bardzo silnie działających i wymagających oddzielnego przechowywania.

W załączeniu aktualny spis substancji bardzo silnie działających.
Na stronach internetowych izby pod hasłem „substancje bardzo silnie działające” zamieszczam dodatkowo spis wszystkich leków, które zawierają substancje bardzo silnie działające (w opracowaniu IMS na dzień 2009-05-10).

Z uszanowaniem
Prezes Rady SIA w Katowicach
dr n. farm. Stanisław Piechula


WYKAZ SUBSTANCJI BARDZO SILNIE DZIAŁAJĄCYCH

WYKAZ A – wg. FP VIII


1. β-Acetyldigoxinum
2. Acidum phosphoricum concentratum
3. Adrenalini tartras (Epinephrini tartras)
4. Adrenalinum (Epinephrinum)
5. Aether
6. Aether anaestheticus
7. Alcuronii chloridum
8. Alfacalcidolum
9. Alprostadilum
10. Aminoglutethimidum
11. Argenti nitras
12. Arsenii trioxidum ad praeparationes homoeopathicas
13. Atracurii besilas
14. Atropini sulfas
15. Atropinum
16. Benperidolum
17. Bleomycini sulfas
18. Busulfanum
19. Carboplatinum
20. Chlorali hydras
21. Chlorambucilum
22. Calcitriolum
23. Carmustinum
24. Ciclosporinum
25. Cisplatinum
26. Cladribinum
27. Clenbuteroli hydrochloridum
28. Codergocrini mesilas
29. Colchicinum
30. Cresolum crudum
31. Cyclophosphamidum
32. Cytarabinum
33. Dacarbazinum
34. Danaparoidum natricum
35. Daunorubicini hydrochloridum
36. Desfluranum
37. Deslanosidum
38. Desogestrelum
39. Dienestrolum
40. Diethylstilbestrolum
41. Digitoxinum
42. Digoxinum
43. Dihydroergocristini mesilas
44. Dihydroergotamini mesilas
45. Dihydroergotamini tartras
46. Dihydrotachysterolum
47. Dipivefrini hydrochloridum
48. Dobutamini hydrochloridum
49. Dopamini hydrochloridum
50. Dopexamini dihydrochloridum
51. Doxorubicini hydrochloridum
52. Epirubicini hydrochloridum
53. Ergotamini tartras
54. Erythropoietini solutio concentrata
55. Esketamini hydrochloridum
56. Etomidatum
57. Etoposidum
58. Fludarabini phosphas
59. Fluorouracilum
60. Flupentixoli dihydrochloridum
61. Flutamidum
62. Formoteroli fumaras dihydricus
63. Gallamini triethiodidum
64. Gemcitabini hydrochloridum
65. Glyceroli trinitratis solutio
66. Halothanum
67. Heparinum calcicum
68. Heparinum natricum
69. Histamini dihydrochloridum
70. Histamini phosphas
71. Homatropini hydrobromidum
72. Homatropini methylbromidum
73. Hydrargyri dichloridum
74. Hydrogenii peroxidum 30 per centum
75. Hydroxycarbamidum
76. Hyoscini hydrobromidum (Scopolamini hydrobromidum)
77. Hyoscinum (Scopolaminum)
78. Hyoscyamini sulfas
79. Isoprenalini hydrochloridum
80. Isoprenalini sulfas
81. Ketamini hydrochloridum
82. Ketorolacum trometamolum
83. Letrozolum
84. Lindanum
85. Lomustinum
86. Malathionum
87. Methotrexatum
88. Methylatropini bromidum
89. Methylatropini nitras
90. Mercaptopurinum
91. Methanolum
92. Methylergometrini maleas
93. Misoprostolum
94. Mitomycinum
95. Mitoxantroni hydrochloridum
96. Modafinilum
97. Natrii fluoridum
98. Neostigmini bromidum
99. Neostigmini metilsulfas
100. Nicotini resinas
101. Nicotinum
102. Nilutamidum
103. Noradrenalini hydrochloridum (Norepinephrini hydrochloridum)
104. Noradrenalini tartras (Norepinephrini tartras)
105. Orciprenalini sulfas
106. Ouabainum
107. Oxaliplatinum
108. Paclitaxelum
109. Pancuronii bromidum
110. Pergolidi mesilas
111. Phenolum
112. Physostigmini salicylas (Eserini salicylas)
113. Physostigmini sulfas (Eserini sulfas)
114. Pilocarpini hydrochloridum
115. Pilocarpini nitras
116. Rocuronii bromidum
117. Salmeteroli xinafoas
118. Streptokinasi solutio concentrata
119. Suxamethonii chloridum
120. Thiomersalum
121. Thiopentalum natricum et natrii carbonas
122. Tramazolini hydrochloridum monohydricum
123. Tubocurarini chloridum
124. Urokinasum
125. Vecuronii bromidum
126. Vinblastini sulfas
127. Vincristini sulfas


W nawiązaniu do opisanych powyżej zmian dodatkowo przedstawiamy opracowanie Pani dr n. farm. Lucyna Bułaś – Śląskiego Konsultanta Wojewódzkiego w Dziedzinie Farmacji Aptecznej z Katedry Farmacji Stosowanej Śląskiej Akademii Medycznej w Sosnowcu.


Ważne uwagi do receptury w związku z wejściem nowej Farmakopei VIII.

Indywidualizacja farmakoterapii w aptece polega między innymi na dobraniu dawki i stężenia leku recepturowego do potrzeb danego pacjenta. Pomimo wielu negatywnych wypowiedzi dotyczących receptury, przygotowanie leku recepturowego w aptekach stanowi nadal istotną część pracy farmaceuty. Posiadana wiedza nabyta na studiach ułatwia wykonanie leku złożonego. Wiedza ta powinna być jednak stale weryfikowana i aktualizowana by wykluczyć nieprawidłowe sporządzenie leku prowadzące do zmian fizykochemicznych jego postaci a nawet braku pożądanego efektu farmakologicznego.


Dzisiejszym artykułem chciałabym przypomnieć niektóre zasady związane z praktyką apteczną.
W recepturze często korzysta się zarówno z podręczników do receptury jak i z farmakopei. Obecnie tylko nieliczne apteki posiadają Farmakopee Polskie od tzw. „II” z 1937 roku, po wydaną w 2008r trzy tomową Farmakopeę VIII.


W Farmakopei VIII T. III, na stronach od 3262 do 3317 podano wykaz dawek substancji czynnych. Przed tym wykazem widnieje informacja, że wykaz ten zastępuje wykaz dawek opublikowanych w FP VI 2002 w zakresie substancji czynnych, których monografie opublikowane są jednocześnie w FP VI 2002 i FP VIII 2008.
Oczywiście, zwyczajem stosowanym od lat, w tego typu publikacjach znajduje się definicja dawki zwykle stosowanej (dawki zalecanej) oraz dawki maksymalnej. W przypadku produktów leczniczych do użytku zewnętrznego podano zakresy stężeń.
Na uwagę zasługuje fakt zmiany informacji w odniesieniu do cytowanej Farmakopei VI, w której w przypadku przekroczenia dawek maksymalnych i braku możliwości kontaktu z lekarzem zalecano obniżenie dawki do dawki największej, lecz zwykle stosowanej.
Obecnie, w Farmakopei VIII cyt.: „w przypadku gdy z treści recepty wynika zastosowanie przez lekarza dawki przekraczającej dawkę maksymalną, a brak jest właściwego oznaczenia dawki na recepcie, farmaceuta wydający lek powinien porozumieć się z lekarzem, który wystawił receptę, w celu potwierdzenia świadomego przekroczenia przepisanej dawki. W przypadku niemożności wyjaśnienia celowości przekroczenia maksymalnej dawki, jednorazowej lub dobowej, farmaceuta wykonuje lek lub wydaje lek w dawce odpowiadającej dawce maksymalnej z uwzględnieniem przepisanej drogi podania leku i częstotliwości podania.”
W tak krótkim zapisie zmieniono wiele istotnych kwestii. W odniesieniu do obowiązującego rozporządzenia w sprawie recept lekarskich, w § 7 ust. 2 zobowiązano lekarza do właściwego oznaczenia w przypadku świadomego przekroczenia dawek maksymalnych wyłącznie przy produktach leczniczych zawierających w swoim składzie substancję psychotropową czy środek odurzający.
Jednak podobny zapis do podanego w farmakopei jest zawarty w § 3 ust 1. pkt. 4 rozporządzenia w sprawie wydawania z apteki produktów leczniczych i wyrobów medycznych cyt.: „Osoba sporządzająca lek recepturowy (...), zmniejsza ilość surowca farmaceutycznego w składzie leku recepturowego do wielkości określonej przez dawkę maksymalną, jeżeli:


• dawka maksymalna jest dla tego surowca ustalona,
• ze składu oraz sposobu użycia podanego w recepcie wynika że nastąpiło przekroczenie dawki maksymalnej, a wystawiający receptę nie uczynił adnotacji o konieczności zastosowania dawki wskazanej w składzie leku.
Według cytowanego zapisu podanego z Farmakopei VIII. T. III. farmaceuta może wydać lek w przypadku przekroczenia dawki maksymalnej wyłącznie po potwierdzeniu przez lekarza świadomego przekroczenia dawki jednorazowej i dobowej niezależnie od przynależności do wykazu. Jednak w zapisie tym nie podano w jaki sposób zaznaczyć na recepcie aby wykonujący lek miał potwierdzenie, że dawka podana w recepcie to „świadome przekroczenie dawek maksymalnych jednorazowych i dobowych”. Wydaje się, przez analogię do zapisu z rozporządzenia, aby w miejscu tym był wpisany wykrzyknik podpis i pieczątka lekarza.
Zaznaczona w definicji częstotliwość podania nawiązuje do słynnego wpisania w miejscu „Signum” słowa „wiadomo”. Jeśli nie podano częstotliwości zażywania danego leku recepturowego należy ustosunkować się do dawki maksymalnej dobowej. Farmaceuta musi ją doprecyzować przy wydaniu leku zaznaczając że „nie można przyjmować więcej niż…. na dobę”.
Prześledzić możemy podane powyżej informacje na przykładzie mieszanki zawierającej tzw. bromki.
Niekiedy lekarze zapisują pacjentom pojedyncze sole zawierające brom np. bromek sodowy, potasowy lub amonowy. Wymienione surowce recepturowe znajdują się w tzw. pozostałych surowcach (wykaz C). Przechowywanie substancji z tej grupy w naczyniach recepturowych (sztandach) wymaga właściwego oznakowania tj. czarnego napisu na białym tle otoczonym czarną obwódką. Wiele osób nie kontroluje dawkowania w obrębie tych surowców, co zapewne jest błędem w praktyce aptekarskiej, bo przecież dla niektórych surowców farmaceutycznych z tego wykazu również podane są dawki maksymalne. Klasycznym przykładem mogą tu być mieszanki z bromkami. Dla poszczególnych bromków Farmakopea określa wyłącznie maksymalną dawkę dobową. I tak dla potasowego i sodowego bromku maksymalna dawka dobowa jest taka sama i wynosi 1,0 a dla bromku amonowego dawka ta wynosi 0,5.W przypadku przepisania w jednej recepcie wszystkich trzech wymienionych bromków należy dokonać kontroli dawkowania z uwzględnieniem łącznej ich dawki. W wykazie dawek substancji czynnych podano następującą informację: „Uwaga: dla preparatów zawierających więcej niż jedną sól bromkową maksymalna łączna dawka dobowa wynosi 1,0 ( w tym bromku amonowego maksymalnie 0,5.)” Na wielu receptach z przepisanymi solami bromków wypisana ich ilość przekracza dawkę maksymalną dobową i dlatego wymaga stosownej adnotacji, której dokonać powinien lekarz.
Surowcem farmaceutycznym znajdującym się w tym samym wykazie (określanym potocznie jako C) jest także kwas borny. Wiadomym jest, że kwas borowy łatwo wchłania się z uszkodzonej skóry i z błon śluzowych. Ilość wchłonięta tymi drogami może niekiedy doprowadzić do zatrucia, natomiast jego działanie przeciwbakteryjne, nawet w roztworach nasyconych, jest słabe. Niektóre źródła literaturowe wręcz podają brak uzasadnienia do stosowania kwasu borowego w lecznictwie. Ze względu na swoją toksyczność powinien być stosowany sporadycznie. Nie powinien być stosowany w składzie leków recepturowych przeznaczonych dla noworodków i niemowląt. Kwas borowy, jako jeden ze składników gałek dopochwowych, jest ulubionym surowcem w lekach złożonych przepisywanych przez ginekologów
Obecnie określono stężenia tego surowca przy podaniu dopochwowym, zawężając je do 1%-2%. Odnosząc podane wartości do masy gałki i przyjmując masę gałki jako 3,0 dopuszczalna zawartość acidum boricum w odpowiednim przeliczeniu wynosi od 30mg(0,03) do 60mg(0,06).
Przystępując do wykonania leku recepturowego w aptece zawsze pamiętajmy o odbiorcy leku – pacjencie, a zwłaszcza o jego bezpiecznej farmakoterapii w której nasz udział jest nie do przecenienia.
Oddzielnym zagadnieniem jest trwałość leków wykonanych w recepturze, do której nawiążę w odrębnym artykule.

Piśmiennictwo:


• Rozporządzenie Ministra Zdrowia a dnia 18 października 2002r w sprawie wydawania z apteki produktów leczniczych i wyrobów medycznych. (Dz. U.2002. Nr 183. poz.1531)


• Rozporządzenie Ministra Zdrowia a dnia 17 maja 2007r w sprawie recept lekarskich ( Dz. U.2007. nr 97. poz.646 ze zm.)

∙ Farmakopea VIII T.3. 2008r

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Nowa Farmakopea Polska VIII. Powiększony wykaz A iconCzy Kanał Panamski Będzie Powiększony?

Nowa Farmakopea Polska VIII. Powiększony wykaz A iconRok 1989. Nowa Polska, odmieniona Europa

Nowa Farmakopea Polska VIII. Powiększony wykaz A iconWykaz podręczników do klasy I gimnazjum zgodny z nową podstawą programową

Nowa Farmakopea Polska VIII. Powiększony wykaz A iconViii finał kampanii „Cała Polska czyta dzieciom” 8 marca 2010

Nowa Farmakopea Polska VIII. Powiększony wykaz A iconWykaz projektów z Euroregionu „Tatry” (strona polska), które otrzymały dofinansowanie ze Wspólnego Funduszu Małych Projektów – Program Współpracy Przygranicznej Polska-Słowacja phare 2002

Nowa Farmakopea Polska VIII. Powiększony wykaz A iconW ws-polska Robert Pakuła s c. Nowa Wieś, ul. Słoneczna 10, 05-806 Komorów

Nowa Farmakopea Polska VIII. Powiększony wykaz A iconNowa atrakcja turystyczna regionu jeleniogórskiego Kulinarny Turystyczny Szlak – Kuchnia Polska

Nowa Farmakopea Polska VIII. Powiększony wykaz A iconFundacja abcxxi – Cała Polska czyta dzieciom Imprezy w ramach VIII ogólnopolskiego Tygodnia Czytania Dzieciom

Nowa Farmakopea Polska VIII. Powiększony wykaz A iconWykaz uczestników wojewódzkiego konkursu „Polska w nato”

Nowa Farmakopea Polska VIII. Powiększony wykaz A iconWykaz lektur na poziomie podstawowym: Literatura polska

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom