Kompendium onkologii dziecięcej dla studentów VI roku




Pobierz 0.63 Mb.
NazwaKompendium onkologii dziecięcej dla studentów VI roku
strona13/25
Data konwersji12.11.2012
Rozmiar0.63 Mb.
TypDokumentacja
1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   ...   25

Diagnostyka guzów OUN



W diagnostyce guzów OUN, poza wywiadem i dokładnym badaniem neurologicznym stosuje się:

  • techniki obrazowe: MRI, KT, PET (tomografia pozytronowa).Tomografia pozytronowa jest badaniem, które pozwala na ocenę metabolizmu tkanki. Ma to znaczenie w ocenie czy badana zmiana jest tkanką „żywą” czy martwiczą. Badanie PET jest wykorzystywane w ocenie skuteczności leczenia oraz w rozróżnieniu czy zmiany są zmianami nawracającymi czy też rezydualnymi.

  • badanie dna oka

  • płyn mózgowo-rdzeniowy - obecność komórek nowotworowych.

  • biomarkery nowotworowe - a-fetoproteina, HCG (guzy zarodkowe)

  • badanie histopatologiczne - z materiału operacyjnego uzyskanego drogą kraniotomii lub w przypadku materiału trudno dostępnego drogą monitorowanej biopsji stereotaktycznej

  • badanie endokrynologiczne

  • ocena psychologiczna

  • biopsja szpiku, scyntygrafia kości, KT jamy brzusznej - w przypadku stwierdzenia rdzeniaka lub wyściółczaka o wysokim stopniu złośliwości celem określenia stopnia rozsiania procesu.



Leczenie



Leczenie operacyjne jest podstawową metodą leczenia guzów OUN u dzieci, chociaż sam zabieg operacyjny zapewnia wyleczenie tylko w około 20% przypadków. Guzy zlokalizowane w półkulach mózgu i móżdżku są zazwyczaj dostępne dla chirurga, który stara się usunąć tkanki nowotworowe w sposób radykalny. Radykalność chirurgiczna jest najistotniejszym czynnikiem prognostycznym. Celem zabiegu chirurgicznego jest maksymalna resekcja bez nieodwracalnych uszkodzeń, uzyskanie materiału do badania histopatologicznego, zmniejszenie wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego.


Chemioterapia jest istotną składową protokołów leczniczych. Jej rodzaj jest uzależniony od rodzaju guza, jego zaawansowania oraz wieku dziecka.. Nowotwory, w których stosuje się chemioterapię to m.in.: medulloblastoma, PNET, ependymoma, astrocytoma. Podstawowymi lekami są ifosfamid, cyklofosfamid, winkrystyna, cisplatyna, etopozyd. Do schematów leczniczych w prowadzane są również nowe cytostatyki, które mają lepszą zdolność przenikania przez barierę krew-mózg np. temozolamid. Dodatkowymi czynnikami zwiększającymi penetrację cytostatyków do guza są: środki osmotyczne Mannitol), napromienianie.


Radioterapia jako metoda leczenia uzupełniającego zapobiega wznowie lokalnej. Napromienianie musi objąć przede wszystkim lożę po usuniętym guzie. W przypadku guzów histologicznie złośliwych, dających rozsiew do płynu mózgowo-rdzeniowego, konieczne jest poszerzenie pola napromieniania do całego mózgowia i rdzenia kręgowego. Odległe skutki radioterapii prowadzonej w okresie rozwoju układu nerwowego i kośćca są bardzo poważne i tym silniej wyrażone, im dziecko jest młodsze. W ostatnich latach uzyskano znaczny postęp dzięki lepszej znajomości biologii nowotworów, nowym metodom obrazowania oraz nowym technikom napromieniania (radioterapia konformalna, brachyterapia sterotaktyczna, radiochirurgia, gammaknife). Mimo tego zakres radioterapii u dzieci poniżej 3 roku życia jest bardzo ograniczony.


Wielolekowa chemioterapia pozwoliła na eliminację radioterapii u dzieci poniżej 3 r.ż., zastrzegając ją dla chorych, u których w trakcie chemioterapii wystąpiła wznowa lub progresja guza nie usuniętego w całości lub tylko po biopsji diagnostycznej.


IX

GUZ WILMSA, NERCZAK ZARODKOWY

(NEPHROBLASTOMA)




Epidemiologia


Jest to pierwotny złośliwy guz nerki. Powstaje w okresie płodowym, wywodzi się z pierwotnej blastemicznej tkanki mezenchymalnej nerek. Stanowi 8-10% wszystkich nowotworów złośliwych u dzieci i 20% guzów litych. U 78% pacjentów jest rozpoznawany między 1 a 5 rokiem życia. Szczyt zachorowań przypada pomiędzy 3 a 4 rokiem życia. Bardzo rzadko spotyka się guz Wilmsa u młodzieży i dorosłych. Najczęściej występuje sporadycznie (w piśmiennictwie opisuje się 1% występowania rodzinnego). Częstość występowania u chłopców i dziewcząt jest jednakowa. Notuje się niewielkie wahania w rozmieszczeniu geograficznym zachorowań. Nowotwór ten jest częstszy u dzieci rasy czarnej oraz żyjących w basenie Morza Śródziemnego. Zwiększoną liczbę zachorowań notuje się również w krajach skandynawskich. Natomiast rzadziej jest spotykany w Japonii i Singapurze. W ok. 5 – 10% przypadków guz Wilmsa występuje w postaci obustronnej.

1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   ...   25

Powiązany:

Kompendium onkologii dziecięcej dla studentów VI roku iconKompendium onkologii dziecięcej dla studentów VI roku

Kompendium onkologii dziecięcej dla studentów VI roku iconĆwiczeń w Klinice Pediatrii, Hematologii I Onkologii Dziecięcej pum obowiązujące studentów IV roku Wydz. Lekarsko-Stomatologicznego pum w roku akademickim 2011 / 2012

Kompendium onkologii dziecięcej dla studentów VI roku iconĆwiczeń w Klinice Pediatrii, Hematologii I Onkologii Dziecięcej pum obowiązujące studentów IV roku Wydz. Lekarsko-Stomatologicznego pum w roku akademickim 2012 / 2013

Kompendium onkologii dziecięcej dla studentów VI roku iconProgram nauczania dla studentów V roku Wydziału Lekarskiego z zakresu chirurgii dziecięcej obejmuje

Kompendium onkologii dziecięcej dla studentów VI roku iconRygory dydaktyczne dla studentów geografii obowiązujące studentów w semestrze zimowym w roku akademickim 2009/2010

Kompendium onkologii dziecięcej dla studentów VI roku iconZagadnienia na egzamin licencjacki dla studentów III roku biologii w roku akademickim 2009/2010

Kompendium onkologii dziecięcej dla studentów VI roku iconZagadnienia na egzamin licencjacki dla studentów III roku biologii w roku akademickim 2010/2011

Kompendium onkologii dziecięcej dla studentów VI roku iconTematy ćwiczeń z chemii dla studentów I roku II wydziału lekarskiego w roku akademickim 2010/2011

Kompendium onkologii dziecięcej dla studentów VI roku iconPlan zajęć z Chemii dla studentów I roku Wydziału Lekarskiego w roku akademickim 2011/2012

Kompendium onkologii dziecięcej dla studentów VI roku iconŻyciowej drogi „Starego Doktora”. W tym też roku przy oddziale psychiatrii dziecięcej powstała młodszoharcerska drużyna, po roku włączona

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom