Międzynarodowe prawo ochrony środowiska




Pobierz 91.7 Kb.
NazwaMiędzynarodowe prawo ochrony środowiska
strona3/3
Data konwersji13.11.2012
Rozmiar91.7 Kb.
TypDokumentacja
1   2   3

OCHRONA ŚRODOWISKA MORSKIEGO


Międzynarodowe prawo w segmencie środowiska morskiego odgrywa dosyć znaczącą rolę. Wynika to przede wszystkim z tego, że środowisko morskie jest przedmiotem ochrony, wymagającej globalnej ochrony, z uwagi na swoją transgraniczność. Ta kwestia wynika również z tego, że zanieczyszczenie środowiska morskiego może mieć charakter transgraniczny (np. awaria tankowca, której skutki dotyczą też innych państw).

Środowisko morskie ma taż charakter międzynarodowej żeglugi, i to powoduje potrzebę współpracy międzynarodowej. Analiza konwencji międzynarodowych pozwala na wyprowadzenie wniosku, że środowisko morskie jest samodzielnym, odrębnym przedmiotem legislacji międzynarodowej. Ważnym zagadnieniem jest kwestia zanieczyszczenia morza, czy wód morskich. Tutaj pojawiają się klasyfikacje tych zagrożeń dla środowiska, m. in. z uwagi na źródło zanieczyszczenia, rodzaj substancji, oraz czy jest to zanieczyszczenie zamierzone czy niezamierzone (awaria).

KONWENCJA O PRAWIE MORZA.

Konwencja podstawowa z 1982 r. która jest konwencją globalną, do której przystąpił szereg państw. Najważniejsze kwestie z tej konwencji to m. in.: - zaliczenie do podstawowych obowiązków państw, które są sygnatariuszami tej konwencji funkcji, jaką jest ochrona środowiska morskiego, - określenie definicji zanieczyszczenia środowiska morskiego.

Zanieczyszczenie środowiska morskiego – to wprowadzanie przez człowieka w sposób bezpośredni lub pośredni substancji lub energii, mogących przynieść szkodliwe następstwa dla zasobów życia morskiego, niebezpiecznych dla zdrowia człowieka, utrudniających działalność na morzu, włączając rybołówstwo i inne użytkowanie powodujące pogorszenie jakości wód morskich.

Z definicji tej wynika że obojętne jest źródło tego zanieczyszczenia. Mówi się za to o sposobie bezpośrednim i pośrednim. Chodzi tutaj o energię, substancją i ich skutek. Mówi się o zasadzie przezorności, wymaga się założenia potencjalnego wpływu. Ten skutek z definicji zanieczyszczenia dotyczy nie tylko zasobów środowiska morskiego. Wskazuje również na taką kategorię jak zdrowie człowieka.

W konwencji tej mówi się też o utrudnianiu korzystania ze środowiska, nie tylko szkodliwe bądź mogące szkodzić środowisku, zdrowiu człowieka ale także gdy mamy do czynienia z użytkowaniem dotyczącym wydobywania z głębin morza. Konwencja ta obejmuje też problematykę zatapiania, umyślnego pozbywania się odpadów oraz poruszających się statków itp.

Zakres stosowania konwencji odnosi się do wszystkich obszarów morskich, czyli konwencja ta ma charakter globalny. Na bazie tej konwencji zawarto szereg konwencji – córek, czyli porozumień regionalnych, konwencji multi-, czy bilateralnych.

W art. 207 konwencji pojawia się problematyka zanieczyszczenia źródeł lądowych. W Polsce przyjęto ustawę „o zanieczyszczeniu wód przez statki”.

Wynika z tego: Art. 192 „zasada ochrony środowiska morskiego”. Zasada współpracy międzynarodowej jeśli chodzi o ochronę środowiska morskiego. Obowiązek zgłaszania faktycznej szkody i obowiązek monitorowania ewentualnych zagrożeń. Zasada samoobrony, czyli podejmowania przez państwa wszystkich możliwych działań, które będą konieczne dla ochrony środowiska morskiego oraz zmniejszenia tych zanieczyszczeń. Przyznanie władzom państwa przybrzeżnego możliwości skontrolowania statku przybijającego do portu. Zasada odpowiedzialności za szkodę w środowisku morskim wywołaną zanieczyszczeniem. Szczegółowe uregulowania w tym zakresie muszą się znaleźć w prawie wewnętrznym.

Konwencja o rybołówstwie i o ochronie żywych zasobów w morzu bałtyckim i rzekach (?).

Została sporządzona w Gdańsku w 1973 r., Polska ratyfikowała ją w 1974 r. Bezpośrednim celem tej konwencji było nawiązanie współpracy państw w zakresie ochrony organizmów żywych morza bałtyckiego. Również celem był postulat podejmowania i realizowania przedsięwzięć organizacyjnych i technicznych w zakresie ochrony i złączenia decydowania finansowego państw na równych i sprawiedliwych zasadach.

Konwencje Helsińskie (2w 1).

Konwencja o ochronie Morza Bałtyckiego „o ochronie środowiska morskiego Morza Bałtyckiego”. Podpisana 27.03.1974 r. w Helsinkach. Polska ratyfikowała w 1980 r. Konwencja helsińska uznawana jest za wzorcowe uregulowanie regionalne. Celem była ochrona środowiska morskiego basenu morza bałtyckiego przed zanieczyszczeniem. Zasięg przestrzenny tej konwencji obejmuje cały obszar morza bałtyckiego, jednak z wyłączeniem morza wewnętrznego państw bałtyckich. Jednym ze zobowiązań tej konwencji jest nałożenie na państwa obowiązku zapewnienia realizacji jej celów. Konwencja helsińska obejmuje wody, dno morskie wraz z innymi formami życia morskiego.

Źródła zanieczyszczenia:

Konwencja określa źródła zanieczyszczeń: -Z morza, -Z lądu, -Z powietrza. Tworząc podstawę do zwalczania tych zanieczyszczeń.

Najbardziej realne jest wprowadzenie takich ograniczeń i rozwiązań, które są konieczne do realizacji zagadnień konwencji. Konwencja zbudowana jest w oparciu o załączniki.

Wskazuje się że zanieczyszczenie – to wprowadzanie przez człowieka bezpośrednio lub pośrednio do środowiska morskiego włącznie z ujściami substancji lub energii przynoszących szkodliwe skutki dla zdrowia człowieka, żywych zasobów jak również mogących obniżyć stan wód morskich, czy też utrudnić ich użytkowanie.

Substancja szkodliwa – jest to każda niebezpieczna, szkodliwa substancja, która powoduje zanieczyszczenie w stężeniu przekraczającym dopuszczone poziomy.

Na gruncie tej konwencji można wyróżnić 3 kategorie zanieczyszczeń. Zanieczyszczenia pochodzące z lądu – usuwanie wszelkich substancji z lądu do morza drogą wodną, z powietrza i przez rurociągi.

Zatapianie substancji – ze statków, samolotów i innych urządzeń funkcjonujących na morzu. Zanieczyszczanie morza przez statki i statki powietrzne.

Konwencja ta jest konwencją otwartą, zawartą na czas nieokreślony. Każde państwo zainteresowane tą problematyką może do niej przystąpić. Powołała ona do realizacji swych celów organ – Komisje Ochrony Środowiska Morskiego Bałtyku (tzw. Komisja Helsińska).

KONWENCJA HELSIŃSKA – to pewnego rodzaju nowelizacja poprzedniej. Przyjęta 9. 04. 1992 r. przez 9 państw: Danię, Szwecję, Finlandię, Niemcy, Polskę, Łotwę, Litwę, Estonię i dawne EWG.

Konwencja ta jest oparta na konwencji poprzedniej, nawiązuje do deklaracji z 1990 r. podpisanej przez przedstawicieli państw bałtyckich, oraz Czechy, Słowację i EWG, jak również opiera się na konwencji z Rio de Janeiro. Konwencja ta zmierzała do zaostrzenia reżimu wynikającego z poprzedniej. W szczególności chodziło o zapobieganie i eliminację następstw, wynikających z działalności gospodarczej. Rozciąga ona zasady poprzedniej na morza wewnętrzne, jako reakcja na pogorszenie się środowiska morskiego.

Zobowiązania wynikające z tej konwencji: *Popieranie polityki odnowy biologicznej obszaru morza bałtyckiego, * Postulat podejmowania działań, zapewniających równowagę biologiczną.* Konwencja opiera się na zasadzie ochrony różnorodności biologicznej tj. Rio de Janeiro. * Ważną zasadą tej konwencji helsińskiej jest zasada prewencji. Ta zasada zezwala i zobowiązuje państwa do podejmowania działań, także wtedy, gdy pojawia się potencjalne zagrożenie dla środowiska morskiego. Specyficznym rozwiązaniem jest oparcie się na najlepszej dostępnej technologii. Ta najlepsza dostępna technologia oznacza potrzebę wykorzystania technologii sprawdzonej i ekonomicznie możliwej do zrealizowania.

Tutaj również pojawia się definicja zanieczyszczenia (różna od poprzednich). Zanieczyszczenie – to wprowadzanie pośrednio lub bezpośrednio przez człowieka substancji i energii do morza, które mogą stwarzać zagrożenie, różnica polega na tym, że pojawia się tu aspekt różnorodności biologicznej. Jest to reakcja na podejmowanie tych wszystkich działań w ochronie środowiska, które wynikają z nowego myślenia.

PROBLEMATYKA ODPOWIEDZIALNOŚCI PAŃSTW ZA SZKODY (2 ważne konwencje).

Konwencja londyńska z 1976 r. „o odpowiedzialności cywilnej za szkody spowodowane zanieczyszczeniami”. Jest to konwencja, chociaż określana jest też mianem protokołu.

Konwencja „o utworzeniu Międzynarodowego Funduszu Odszkodowań” z 1971 r. podpisana w Brukseli, ratyfikowana przez Polskę. Informacja o ratyfikacji oznacza przyjęcie przez Polskę zobowiązań tej konwencji. W praktyce oznacza to obowiązek dostosowania prawodawstwa i wprowadzania idei tej konwencji do krajowego porządku prawnego.

Agenda 21. Dla regionu Morza Bałtyckiego Baltic 21. Jest to dokument, program, który miał na celu wprowadzenie wspólnego, wielowymiarowego procesu, który obejmował współpracę zainteresowanych stron w myśl Agendy 21 (z Rio de Janeiro).

Ochrona Środowiska morskiego z 1992 r. – również program zakładający politykę w tym zakresie.

EFEC (?) – dokument przyjęty na konferencji premierów w Szwecji w 1990 r. Też chodziło o wspólna politykę w tym zakresie.

W 1994 r. w Helsinkach – Konferencja Ministrów Ochrony Środowiska.
1   2   3

Powiązany:

Międzynarodowe prawo ochrony środowiska iconPrzewodnik dla administracji w zakresie tematyki prawnej ochrony środowiska w Polsce I Unii Europejskiej. Uwzględnia zagadnienia horyzontalne oraz prawo emisyjne, w tym zintegrowane podejście do zagadnień ochrony środowiska

Międzynarodowe prawo ochrony środowiska iconTerraTec Międzynarodowe Targi Inżynierii Środowiska I Usług z zakresu Ochrony Środowiska

Międzynarodowe prawo ochrony środowiska iconPrawo ochrony środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 r. (tekst jednolity Dz. U. 2006 r. Nr 129, poz. 902 z późn zm.), ustawa Prawo wodne

Międzynarodowe prawo ochrony środowiska iconPrawo ochrony środowiska

Międzynarodowe prawo ochrony środowiska iconPrawo Ochrony Środowiska

Międzynarodowe prawo ochrony środowiska iconPrawo ochrony środowiska

Międzynarodowe prawo ochrony środowiska iconXliii międzynarodowe sympozjum mikrobiologiczne „Wkład mikrobiologii w rozwój rolnictwa I ochrony środowiska

Międzynarodowe prawo ochrony środowiska iconEuropejskie prawo ochrony środowiska

Międzynarodowe prawo ochrony środowiska iconKonspekt prawo ochrony środowiska

Międzynarodowe prawo ochrony środowiska iconUstawa Prawo ochrony środowiska

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom