Badanie czynników wpływających na znalezienie pracy wśród 200 osób długotrwale bezrobotnych




Pobierz 465.02 Kb.
NazwaBadanie czynników wpływających na znalezienie pracy wśród 200 osób długotrwale bezrobotnych
strona21/25
Data konwersji17.11.2012
Rozmiar465.02 Kb.
TypDokumentacja
1   ...   17   18   19   20   21   22   23   24   25

5.5. Postrzegane trudności w znalezieniu pracy


Zaczniemy od prezentacji subiektywnych opinii naszych badanych na temat największych barier w znalezieniu pracy.

W kwestionariuszu ankiety wymienione zostały następujące opcje:

  • nieodpowiedni poziom wykształcenia

  • nieodpowiedni kierunek wykształcenia

  • brak prawa jazdy

  • słaba znajomość obsługi komputera

  • słaba znajomość języków obcych

  • brak doświadczenia zawodowego

  • brak umiejętności skutecznego poszukiwania pracy

  • problemy pojawiające się w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej

  • brak środków na dojazdy w poszukiwaniu pracy

  • konieczność dalekich dojazdów w poszukiwaniu pracy

  • brak czasu na podjęcie pracy

  • nieodpowiedni wiek

  • brak ofert pracy w zawodzie

  • nieodpowiednia płeć

Respondentom zadaliśmy pytanie półotwarte, a więc dopuszczające możliwość pojawienia się innych odpowiedzi aniżeli zadane w powyższym zestawie. Jednakże w toku badań nie wskazano innych dodatkowych barier.

Dokonajmy szczegółowej analizy poniższej tabeli.

Tabela 15 Czynniki utrudniające znalezienie pracy




Respondenci nie wykazywali większych problemów ze wskazaniem barier, o czym świadczą niskie odsetki odpowiedzi „trudno powiedzieć” (do 6% w przypadku braku ofert pracy w zawodzie).

Dla zwiększenia przejrzystości analizy, będziemy łącznie rozpatrywać kategorie odpowiedzi pozytywnych (od „raczej tak” do „zdecydowanie tak”) oraz odpowiedzi przeczące (od „raczej nie” do „zdecydowanie nie”).


Najczęściej wskazywanym przez badanych czynnikiem utrudniającym podjęcie pracy okazał się być ogólny „brak ofert pracy”, na co wskazało 76% bezrobotnych. Niewiele mniej osób (71%) wskazało na „brak ofert pracy w zawodzie.” Kolejne dwie istotne bariery są natury ekonomicznej: 73% długotrwale bezrobotnych wskazało na „konieczność dalekich dojazdów w poszukiwaniu pracy” a 71% z nich na „brak środków na dojazd w poszukiwaniu pracy”. Te dwie bariery stają się bardziej zrozumiałe, gdy weźmiemy pod uwagę fakt, że osoby pozostające długotrwale bez pracy są zapewne w nienajlepszej kondycji materialnej. Kolejna wymieniana to grupa barier związanych z niskim poziomem kwalifikacji: na „słabą znajomość języków obcych” wskazało dwie trzecie badanych (65%). Również ponad połowa badanych krytycznie ocenia swoją słabą umiejętność obsługi komputera (56%), brak prawa jazdy (54%), czy nieodpowiedni poziom lub kierunek wykształcenia (po 52%). Nieco mniejszą barierą okazał się „brak doświadczenia zawodowego” (30%).

Zatem wśród naszych respondentów powszechne jest przekonanie, że bardzo istotne przeszkody w znalezieniu zatrudnienia mają wprawdzie charakter subiektywny (niski poziom kompetencji zawodowych), ale najistotniejsze bariery są natury obiektywnej - wynikają ze specyfiki lokalnego rynku pracy. Taka interpretacja, z pewnością nie bezpodstawna, niesie ze sobą jednak ryzyko zaniku własnej aktywności, spadku mobilności i stopniowej akceptacji statusu osoby długotrwale bezrobotnej wraz z opisywanymi już niekorzystnymi konsekwencjami psycho-społecznymi. Ale z drugiej strony, pewna część bezrobotnych próbuje, jak pamiętamy, znaleźć racjonalne rozwiązanie poprzez deklarowaną gotowość do pracy nawet poza granicami kraju. Zapewne właśnie wyraźny brak umiejętności językowych ogranicza mobilność bezrobotnych poza granice kraju przy odnotowanej niekorzystnej sytuacji na lokalnym oraz ogólnopolskim rynku pracy.

Jednak ankietowani dostrzegają także te inne – wewnętrzne - bariery utrudniające zatrudnienie, związane z niewystarczającym poziomem kwalifikacji zawodowych i wymienia je więcej niż co drugi bezrobotny. Zatem w większości mają pełną świadomość, że poprawa pozycji na rynku pracy wymaga od nich podjęcia w najbliższej przyszłości kolejnych wysiłków edukacyjnych, aby zwiększyć poziom wykształcenia, przeprofilować w przypadku błędnych decyzji skutkujących wyborem niewłaściwego kierunku kształcenia oraz doskonalić znajomość obcych języków. Zwłaszcza, że, jak pamiętamy, w większości deklarują brak umiejętność porozumienia w konkretnych językach z obcokrajowcami, a skoro część zarejestrowanych w PUP rozważa emigrację zarobkową, ten stan rzeczy musi się zmienić.

Warto pamiętać o tym przy planowaniu szkoleń i kursów w Urzędzie Pracy – bezrobotni zazwyczaj mają dużą świadomość nieodpowiedniości swoich kwalifikacji w stosunku do zapotrzebowania rynku pracy – zarówno tego lokalnego, jak i obejmującego większy obszar.


Co warto podkreślić, niemal co drugi badany (46%) uznał, że w znalezieniu pracy przeszkadza mu nieodpowiedni wiek. Zaś ponad trzecia część kobiet (36%), które stanowią, jak pamiętamy, zdecydowaną większość próby, uważa, że barierą jest właśnie ich płeć. Tak więc takie odsetki bezrobotnych czują się dyskryminowane na rynku pracy z powodu swego wieku bądź płci.

Interesujące jest to, iż bezrobotni z powiatu suskiego czują się stosunkowo dobrze przygotowani do poszukiwania pracy. Na „brak umiejętności skutecznego poszukiwania pracy” wskazało 18% badanych. Można przypuszczać zatem, że taka część badanych byłaby zainteresowany uzyskiwaniem źródeł informacji z PUP, jako swoistego lokalnego centrum pośrednictwa pracy opartego na aktualnej i rzetelnej informacji.

Niewiele osób (15%) wskazuje też na problemy w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej. Jednakże może to wynikać z tego, iż bezrobotni bardzo rzadko uczestniczą w takich spotkaniach, więc nie mają świadomości swoich braków w tym zakresie. To kolejna istotna i bardzo praktyczna, z punktu widzenia pracowników Urzędu, informacja. Powiatowy Urząd Pracy może i powinien zorganizować szkolenia z zakresu skutecznego poszukiwania pracy, autoprezentacji i przygotowania do rozmowy kwalifikacyjnej, bowiem jak wynika z naszych bezpośrednich kontaktów z bezrobotnymi wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, że ich podstawowe umiejętności interpersonalne są nader skromne i nie zapewniają sukcesu w kontaktach z potencjalnymi pracodawcami.


Na koniec tej części rozważań, zwróćmy uwagę, że niemal co trzeci ankietowany zgłasza jako przeszkodę „brak czasu na poszukiwanie pracy” (32%). Osoby takie dopytaliśmy o główne przyczyny braku czasu na podjęcie pracy.

Przyjrzymy się poniższemu wykresowi, w którym zawarliśmy dane na ten temat.


Wykres 86 Jakie są główne przyczyny braku czasu na podjęcie pracy?




Brak czasu pojawia się najczęściej w dwóch przypadkach. Po pierwsze i w zdecydowanej większości (97%) – są to osoby wychowujące małe dzieci. Po drugie, nieco mniej badanych (79%) osób nie ma czasu na poszukiwanie pracy z powodu ograniczenia aktywności na rynku pracy, ponieważ swoje miejsce oraz poczucie wartości odnalazły w pomocy innym członkom rodziny (pranie, gotowanie, zakupy, prowadzenie domu, itp.). Wykonują oni „pracę w domu”.

Takie wyniki są zrozumiałe, biorąc pod uwagę, że ok. 80% badanej próby stanowią bezrobotne kobiety, częściej niż mężczyźni, dotknięte długotrwałym bezrobociem. Z całą pewnością to właśnie one stanowią zdecydowaną większość grupy osób, którym brak czasu na poszukiwanie zatrudnienia.

Około 2% bezrobotnych wskazało na jakieś inne powody: być może w rzeczywistości są zatrudnieni „na czarno” a rejestracja w PUP jest potrzebna przede wszystkim do ubezpieczenia zdrowotnego. Tyle samo (ok. 2%) osób pracuje w gospodarstwie rolnym.


Dodatkowe informacje o napotykanych przez respondentów barierach na rynku pracy dostarcza poniższy wykres, który prezentuje wartości średnie dla poszczególnych czynników.

Odpowiedzi respondentów były mierzone na siedmiopunktowej skali, gdzie: „1” oznacza „zdecydowanie nie utrudnia”, 4- „trudno powiedzieć”, zaś 7- „bardzo utrudnia”. Zatem: im wyższa wartość średniej, tym istotniejsza dla bezrobotnych jest wskazywana przeszkoda utrudniająca znalezienie pracy.


Możemy tym samym określić nie tylko częstotliwość wskazywania danego czynnika jako bariery w zatrudnieniu, lecz także jego wagę i znaczenie dla ogółu respondentów. Spójrzmy poniżej.


Wykres 87 Czynniki utrudniające znalezienie pracy (wartości średnie)




Z przedstawionego wykresu wynika, że określona za pomocą wartości średnich hierarchia czynników utrudniających ankietowanym bezrobotnym znalezienie pracy w zasadzie nie różni się od tej, jaką przedstawiliśmy powyżej, w oparciu o częstotliwości występowania dokonywanych wyborów.


Na szczycie hierarchii wymienianych barier stoją tu uwarunkowania obiektywne: za najistotniejszą przeszkodę ankietowani uznali zatem „brak ofert pracy w swoim zawodzie” (średnia nota: 4.96), z nieco mniejszą częstotliwością wskazywano w próbie na ogólny brak odpowiednich ofert pracy (4.81). Na trzecim miejscu umieszczono „konieczność dalekich dojazdów w poszukiwaniu pracy” (4.60), a na kolejnym - „brak środków na dojazdy w poszukiwaniu pracy” (4.57)). Na następnej pozycji znalazła się „słaba znajomość języków obcych” (4.32). Tylko w tych przypadkach wartości średnich wyraźnie przekraczają cyfrę 4, odpowiadającą określeniu „trudno powiedzieć”.

Z mniejszą częstotliwością wskazywano ogólnie w próbie na grupę barier, związanych z niskim poziomem kwalifikacji. Na kolejnych miejscach w tym rankingu przeszkód silnie utrudniających poszukiwania pracy, znalazły się w kolejności: „słaba obsługa komputera” (4.03), „nieodpowiedni kierunek wykształcenia” (4.00), „nieodpowiedni wiek” (3.98), „nieodpowiedni poziom wykształcenia” (3.91) oraz „brak prawa jazdy” (3.87). Jako nie mniej istotną barierę wskazano także „konieczność opieki nad małym dzieckiem” (3.88), ale też „brak czasu na poszukiwanie pracy” (3.42). ). Wymieniany tu ogólny deficyt czasu wynika zapewne z zaangażowania badanych, w głównej mierze, jak wiemy, bezrobotnych kobiet, w obowiązki rodzicielskie i domowe, na co wskazuje stwierdzona wcześniej zależność.


Zatrzymajmy się przez chwilę przy barierach w postaci małych kompetencji zawodowych, bowiem ilustrują one wyjątkowo poważny problem niedostosowania sieci szkół i kierunków kształcenia do potrzeb rynku pracy. W licznych badaniach, prowadzonych wśród osób bezrobotnych na terenie całej Polski, pojawia się kwestia wadliwego wyboru ścieżki edukacyjnej, która nawet w przypadku osiągnięciu poziomu wyższego wykształcenia nie gwarantuje zapotrzebowania ze strony pracodawców. To poważny problem, który mogą częściowo próbować rozwiązywać Urzędy Pracy, organizując również szkolenia, dostosowujące bezrobotnych do rynku pracy. To druga istotna funkcja, (obok centrum informacji o lokalnym rynku pracy), jaką mogą i powinny pełnić nowoczesne lokalne Urzędy Pracy. Pamiętajmy, że działają one w sytuacji rynku pracy, a więc zmiennej i niepewnej zarówno dla bezrobotnych jak i pracodawców. Dlatego też działające w takich warunkach wyspecjalizowane instytucje publiczne muszą wykazywać się dużą elastycznością działania i szybkością reagowania na zachodzące zmiany i dostosowywaniem do nich na przykład odpowiedniej oferty edukacyjnej.

Na koniec analizy powyższego wykresu wskażmy jeszcze przeszkody, które respondenci uznali za najsłabiej ograniczające ich możliwości na rynku pracy.

Czynnikiem, który w najmniejszym stopniu stanowi, w opinii badanych, barierę w zatrudnieniu jest „brak dostępu do ofert prasowych” (średnia nota: 2.29).

Przyjrzyjmy się teraz, jak postrzegają bariery w zatrudnieniu kategorie respondentów wyodrębnione przez nas w oparciu o takie zmienne społeczno-demograficzne, jak: wykształcenie, płeć i wiek.

Poniższe wykresy ilustrują percepcje poszczególnych, wskazanych przez badanych, czynników utrudniających znalezienie zatrudnienia, dla każdej z wyróżnionych w trakcie analizy kategorii bezrobotnych.


Przy interpretacji poniższych danych należy pamiętać, że im wyższa wartość średniej, w tym większym stopieniu dany czynnik utrudnia znalezienie pracy. Najwyższy stopień trudności określa cyfra „7”.


Wykres 88 Czynniki utrudniające znalezienie pracy a poziom wykształcenia




Czynniki, które najbardziej różnicują analizowane grupy badanych w stopniu istotnym, to: „nieodpowiedni kierunek wykształcenia” (noty wahają się od 2.84 do 5.23 punktu), „nieodpowiedni poziom wykształcenia” (do 2.60 do 5.28 punktu), „brak prawa jazdy” (od 2.40 do 4.40 punktu), „nieodpowiedni wiek” (od 2.89 do 4.67 punktu), „słaba obsługa komputera” (noty wahają się od 2.80 do 4.32 punktu), a nawet „słaba znajomość języków obcych” (od 3.33 do 4.75 punktu). A więc są to w głównej mierze bariery bezpośrednio związane właśnie z poziomem edukacji oraz z nabytymi dodatkowymi kwalifikacjami. Generalnie, im wyższy poziom wykształcenia, tym mniej istotne są takie przeszkody. Jednakże bezrobotni z wykształceniem średnim ogólnokształcącym są niemal tak samo krytyczni, jak badani z wykształceniem co najwyżej gimnazjalnym, jeżeli chodzi o kierunek wykształcenia (noty odpowiednio:5.16 i 5.23) oraz są nawet nieco bardziej krytyczni (3.26) co do poziomu wykształcenia, niż absolwenci szkół średnich zawodowych (3.08). Ci ostatni z kolei w największym stopniu krytycznie oceniają swoje kompetencje językowe (4.75), ale także częściej barierą dla nich jest konieczność ponoszenia kosztów związanych z dojazdami do zakładów w poszukiwaniu zatrudnienia (4.92), czy też konieczność dalekich dojazdów (5.16). Możemy przypuszczać więc, że osoby z wykształceniem średnim zawodowym na badanym terenie są jednocześnie najuboższe oraz najmniej mobilne. Z kolei osoby o najniższym poziomie edukacji częściej niż inni wskazywały na trudności wynikające z braku dostępu do komputera (3.44) i związanego z nim, Internetu (3.93), braku dostępu do telefonu (2.72), czy z braku umiejętności skutecznego poszukiwania pracy (3.00) oraz problemów w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej (2.88). Wskazuje to na stosunkowo najniższy poziom umiejętności społecznych i mały dostęp do nowoczesnych technologii w tej grupie badanych. Równocześnie najgorzej wyedukowani zdecydowanie najczęściej wskazywali „nieodpowiedni wiek” jako barierę w poszukiwaniu pracy (nota 4.67, średnia dla próby 3.99). Bariery, jakimi są „konieczność opieki nad małym dzieckiem” oraz prawdopodobnie wynikający z niej „brak czasu na poszukiwanie pracy”, za najistotniejsze uznali ankietowani z wykształceniem zasadniczym zawodowym.

Ogólnie zdecydowanie najbardziej optymistycznie widzą swoją sytuację osoby z wykształceniem pomaturalnym lub wyższym, które znaczną większość czynników opiniują średnio po lewej stronie skali – pomiędzy „nie utrudnia” a „trudno powiedzieć”. Mają oni zatem świadomość swojej nieco lepszej pozycji na rynku pracy, wynikającej zarówno z większej wiedzy, jak i lepszego położenia w strukturze ekonomicznej.

Wyjątki od wskazanej zależności stanowią takie bariery jak: postrzeganie negatywnych konsekwencji wynikających z braku doświadczenia zawodowego, brak ofert pracy w zawodzie i ogólny brak ofert pracy, które wraz ze wzrostem poziomu wykształcenia badanych oceniane są bardziej negatywnie.

Najmniej optymistyczni w stosunku do doświadczenia zawodowego są absolwenci liceów ogólnokształcących (nota: 3.95) oraz szkół pomaturalnych i studiów wyższych (nota:3.80), którzy relatywnie najpóźniej wchodzą na rynek pracy w związku z wydłużonym okresem nauki, toteż – w porównaniu z rówieśnikami – mają z reguły znacznie uboższe doświadczenie zawodowe. Kategoria absolwentów szkół średnich ogólnokształcących najczęściej też w całej próbie wskazywała na bariery, jakie stanowią brak odpowiednich ofert w wyuczonym zawodzie oraz na ogólny brak ofert pracy (po 5.42). Osoby z dyplomem szkoły wyższej oraz absolwenci szkół średnich zawodowych tylko nieco rzadziej wskazywały na brak pracy: ogólny (noty po 5.0) oraz w swoim zawodzie (odpowiednio 5.33 i 5.38 punktu).


Reasumując, poziom wykształcenia okazał się kluczowym czynnikiem, warunkującym sposób postrzegania rynku pracy od strony funkcjonujących tam barier i utrudnień. Czy istotnym czynnikiem jest również płeć? Poniższy wykres pomoże nam odpowiedzieć na to pytanie.

Wykres 89 Czynniki utrudniające znalezienie pracy a płeć




Zwróćmy uwagę, że według wszystkich badanych - „płeć” jako bariera w żaden sposób nie różnicuje opinii respondentów (średnia 3.32 u kobiet i mężczyzn, gdzie 3 -”raczej nie utrudnia”), co oznacza, że badane kobiety nie odczuwają dyskryminacji ze względu na płeć na rynku pracy.

Natomiast respondentów odmiennej płci różnicują jednak poglądy na temat wpływu na ich sytuację na rynku pracy wszystkich innych czynników. Badanych bezrobotnych szczególnie różnicuje opinia dotycząca takich barier, jak „konieczność opieki nad małym dzieckiem” (4.37 dla kobiet i 1.87 dla mężczyzn), związany z tym „brak czasu na poszukiwanie pracy” (3.76 dla kobiet i 2.00 dla mężczyzn) oraz „nieodpowiedni wiek” (3.66 dla kobiet i 5.33 dla mężczyzn), który jest jednocześnie jedynym czynnikiem, który w tak zdecydowanie większym stopniu utrudnia znalezienie pracy mężczyznom, niż kobietom. Na kolejnych miejscach znalazły się: „nieodpowiedni poziom wykształcenia” (4.11 dla kobiet i 3.08 dla mężczyzn), „brak doświadczenia zawodowego” (3.43 dla kobiet i 2.49 dla mężczyzn), „nieodpowiedni kierunek wykształcenia” (4.16 dla kobiet i 3.36 dla mężczyzn), „słaba obsługa komputera” (noty odpowiednio 4.19 i 3.36) oraz „słaba znajomość języków obcych” (4.48 dla kobiet i 3.64 dla mężczyzn). Badanych różni także „brak ofert pracy w zawodzie” (5.13 dla kobiet i 4.24 dla mężczyzn), ogólny „brak ofert pracy” (4.96 i 4.21) oraz , w mniejszym stopniu, „brak prawa jazdy” (3.99 dla kobiet i 3.38 dla mężczyzn).

Obserwowane różnice wynikają częściowo z przypisanych tradycyjnych ról kobiecych (rola matki i pani domu) i męskich (prowadzenie samochodu czy znajomość obsługi komputera jako umiejętność zmaskulinizowana).

Co ciekawe – pomimo, że są relatywnie lepiej wyedukowane – respondentki znacznie częściej uznawały, iż mają zbyt niski poziom lub nieodpowiedni kierunek wykształcenia, czy też krytycznie oceniały swoje kompetencje językowe. Średnie noty wśród mężczyzn były wyraźnie poniżej średnich not ogólnych w przypadku tych barier.

Generalnie: analizy postrzegania pozostałych zagrożeń przez kobiety i mężczyzn upoważnia do stwierdzenia, że nieco większymi optymistami są mężczyźni.


Na koniec tej części naszych rozważań sprawdźmy jeszcze, na ile wiek bezrobotnych w powiecie suskim jest powiązany z ich poglądami na temat zagrożeń oraz problemów napotykanych podczas poszukiwania zatrudnienia.


Wykres 90 Czynniki utrudniające znalezienie pracy a wiek




Weźmy pod uwagę osoby najstarsze (po 50 roku życia) oraz stosunkowo najmłodsze, które nie ukończyły 34 lat (łącznie), bowiem w przypadku tych kategorii wiekowych odnotowujemy największe różnice, zobrazowane powyżej odchyleniem „toru” wykresu w przeciwnych kierunkach.

Respondenci najmłodsi (18-24 lat) szczególną wagę przywiązują do zagrożenia, jakim jest „brak doświadczenia zawodowego” (4.20 punktu, średnia w próbie 3.24), a jednocześnie jedynie nieco większą niż badani z następnej kategorii wiekowej:25 – 34 lat (nota 3.91). Jak widzimy, młodsi ankietowani przypisują wyjątkowe znaczenie stażowi pracy, nadmierne w stosunku do faktycznych oczekiwań pracodawców.

Sytuację osób w wieku od 25 do 34 lat wyróżnia także fakt, że znacznie częściej jako istotne bariery w znalezieniu zatrudnienia wskazują na „konieczność opieki nad małym dzieckiem” (nota 5.46 przy średniej dla próby 3.89) oraz „brak czasu na poszukiwanie pracy” (noty odpowiednio: 4.48 i 3.42). Prawdopodobnie osoby te w większości niedawno weszły w dorosłe życie, także rodzinne, a co za tym idzie zostały obciążone obowiązkami, zarówno domowymi jak i rodzicielskimi. Z drugiej jednak stron osoby w wieku do 34 lat (łącznie) najrzadziej jako trudność przy znalezieniu pracy wskazywały na wiek (noty 1.80 i 2.04).

Z kolei najstarsze ankietowane osoby, po 50 roku życia, zdecydowanie częściej niż pozostałe, wskazywały na swój wiek jako znaczące utrudnienie. I jest to, w ich przekonaniu, najczęstsza przyczyna braku powodzenia na rynku pracy, z notą aż 6.38, przy średniej 3.99 dla całej próby. Ponadto częściej niż inny, wskazywały na „nieodpowiednią płeć” (4.22, średnia: 3.32).

Zatem, zgodnie z danymi zamieszczonymi na wszystkich powyższych wykresach, to właśnie zbyt zaawansowany wiek jest postrzegany jako najistotniejsza bariera na rynku pracy, zdecydowanie istotniejsza niż płeć czy nieodpowiednie kwalifikacje.


Zobaczmy zatem, jakie nasi respondenci mają oczekiwania i preferencje odnośnie swojej przyszłej pracy.


1   ...   17   18   19   20   21   22   23   24   25

Powiązany:

Badanie czynników wpływających na znalezienie pracy wśród 200 osób długotrwale bezrobotnych iconPo raz pierwszy w Zgierzu rusza program wdrażający "prace społecznie użyteczne" dla osób długotrwale bezrobotnych. O jego założeniach, celach I sposobie

Badanie czynników wpływających na znalezienie pracy wśród 200 osób długotrwale bezrobotnych iconWizerunek kraju jako przykład miękkich czynników ekonomicznych wpływających na międzynarodową konkurencyjnośĆ gospodarek

Badanie czynników wpływających na znalezienie pracy wśród 200 osób długotrwale bezrobotnych iconSpełnione marzenia projekt pn. „Aktywizacja osób bezrobotnych znajdujących się w szczególnej sytuacji na rynku pracy”

Badanie czynników wpływających na znalezienie pracy wśród 200 osób długotrwale bezrobotnych iconPowiatowym Urzędzie Pracy w Międzyrzeczu wójt podpisał umowę na prace społeczno – użyteczne dla dziesięciu osób bezrobotnych

Badanie czynników wpływających na znalezienie pracy wśród 200 osób długotrwale bezrobotnych iconMobbing to psychiczne, długotrwale szykanowanie pracownika w pracy

Badanie czynników wpływających na znalezienie pracy wśród 200 osób długotrwale bezrobotnych iconPlan pracy nazwa jednostki rok harcerski 200… /200…

Badanie czynników wpływających na znalezienie pracy wśród 200 osób długotrwale bezrobotnych iconPrzetargu na przeprowadzenia szkoleń dla osób bezrobotnych nieaktywnych

Badanie czynników wpływających na znalezienie pracy wśród 200 osób długotrwale bezrobotnych iconZorganizowanie I przeprowadzenie kompleksowych usług szkoleniowych, na które składają się kursy zawodowe dla 22 osób I program wsparcia dla 30 osób bezrobotnych, nieaktywnych zawodowo, zatrudnionych rolników, w wieku aktywności zawodowej, korzystających ze świadczeń pomocy społecznej

Badanie czynników wpływających na znalezienie pracy wśród 200 osób długotrwale bezrobotnych iconŚrodowisko rodzinne, jako jeden z czynników determinujących występowanie narkomanii wśród dzieci I młodzieży

Badanie czynników wpływających na znalezienie pracy wśród 200 osób długotrwale bezrobotnych iconKamień Pomorski: Przeprowadzenie szkolenia z zakresu Kucharz dla 12 osób bezrobotnych

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom