Metody prezentacji




Pobierz 36.01 Kb.
NazwaMetody prezentacji
Data konwersji18.11.2012
Rozmiar36.01 Kb.
TypDokumentacja
Raport badawczy


Jedną z najważniejszych umiejętności w ramach badań marketingowych jest umiejętność prezentacji a szerzej – przekazywania danych. Sposób zaprezentowania i interpretacji wyników badania może więc wpłynąć na podejmowane decyzje. W związku z tym duży nacisk kładzie się na ocenę, etykę i zastosowanie badania.

METODY PREZENTACJI


Decydent lub inny użytkownik danych otrzymuje wyniki badań w formie pisemnej lub ustnej, a najczęściej i w pisemnej, i w ustnej. Podstawowym zadaniem badacza w ostatnim etapie badania jest zaprezentowanie wyników w taki sposób, aby nie były one dla odbiorcy nieciekawe, zawikłane i oderwane od tematu. Należy pamiętać, że większość decydentów to ludzie bardzo zajęci pracą. Decydenci zazwyczaj są mniej zainteresowani szczegółami metodycznymi prowadzonego badania, mniej ich interesują techniki, logika i terminologia. Jeżeli jest więcej niż jeden odbiorca prezentowanych wyników, to każdy z nich ma inne oczekiwania i wymagania dotyczące prezentowanych danych. Stąd, zarówno w pisemnej jak i ustnej prezentacji, należy przestrzegać określonych zasad.


ZNACZENIE PREZENTACJI W PROCESIE BADANIA MARKETINGOWEGO.

Prezentacja wyników badania stanowi formalnie siódmy i ostatni etap każdego badania marketingowego.

Przygotowując raport, należy zacząć od tego, co było zrobione na początku procesu badania, czyli od sformułowanego problemu badawczego, następnie opisać podejście do badania, opracowany projekt badania (w tym zwłaszcza listę potrzebnych informacji), przebieg zbierania danych w terenie oraz wyniki analizy tych danych.

Raport i jego prezentacja są jednym z najważniejszych etapów każdego badania marketingowego.

Przygotowanie prezentacji powinno się zaczynać-jak to wspomnieliśmy - od pierwszych etapów badania. Samo statystyczne podsumowanie rezultatów badania jest błędem. Badacz powinien tak zaprezentować wyniki, aby były one możliwe do bezpośredniego użycia w procesie podejmowania decyzji. We właściwych miejscach powinny się znaleźć wnioski i zalecenia dla decydentów. Zalecenia powinny być możliwe do zrealizowania. Przed napisaniem raportu badacz powinien przedyskutować otrzymane z analiz wyniki, wnioski i zalecenia z głównymi decydentami. Te dyskusje i konsultacje dają pewność, że przygotowany raport spełni potrzeby zleceniodawcy i będzie przez niego ostatecznie zaakceptowany. W ramach tej dyskusji należy także ustalić daty dostarczenia raportu i sposób jego prezentacji.

W raportach znajduje się na ogół kilka najważniejszych części, chociaż nie ma jednego uniwersalnego modelu raportu. Jego układ powinien być dostosowany do odpowiedniej sytuacji i potrzeb zleceniodawców. Jednak niektóre elementy występują we wszystkich raportach:

I. Strona tytułowa

II. Spis treści.

III. Streszczenie wstępne.

IV. Wprowadzenie.

V. Metodyka badania i ograniczenia.

VI. Wyniki badania.

VII. Szczegółowe wnioski i zalecenia.

VIII. Załączniki.

Cały proces badania marketingowego powinien być podsumowany w jednym raporcie pisemnym lub w kilku raportach przeznaczonych dla konkretnych odbiorców. Prezentacja ustna raportu stanowi prawie zawsze jego uzupełnienie. Klient powinien tez mieć prawo do przeczytania raportu przed jego ustnym zaprezentowaniem. Takie postępowanie ułatwia badaczowi określenie taktyki dalszego postępowania. Badacz powinien także nie tylko pomóc decydentowi w zrozumieniu wyników badania, lecz również w zastosowaniu wyników do praktyki i podjęciu dalszych badań.

PREZENTACJA PISEMNA


Główną formą prezentacji pisemnej jest raport. Zanim przystąpi się do jego pisania, należy dokładnie przemyśleć preferencje i potrzeby jego odbiorcy. Mało jest takich badaczy, którzy potrafią od razu napisać raport zgodnie z wymaganiami. Zaczyna się więc od jego zaplanowania i naszkicowania, a następnie stopniowo się go ,,wygładza” i uzupełnia tekst. W trakcie pisania raportu badacz zwraca uwagę na dwie rzeczy : dostosowanie treści do odbiorcy oraz układ treści raportu.


  1. Dostosowanie treści do odbiorcy.

Raport jest dostarczany w miarę możliwości tym decydentom, którzy brali udział w projektowaniu badania. Dzięki temu raport będzie dla nich bardziej zrozumiały. Dobry raport skupia się na decyzji i pomaga jej podjęciu. Tymczasem niektórzy badacze są bardziej zainteresowani problemem badawczym i metodologią jego rozwiązania. Powoduje to małą czytelność raportów i postępujący spadek efektywności pracy badawczej. Aby tego uniknąć, należy przestrzegać kilku zasad.


A. Eliminacja zbytecznych szczegółów metodycznych.

Badacze wykazują tendencje do przekonywania decydentów o doskonałości i fachowości prowadzonego badania. Objawia się to tym, że dyskusje i teksty przeładowane są zbytecznymi szczegółami metodycznymi, którymi decydenci się nie interesują. Działy badawcze powinny jednak szczegóły te gromadzić, aby w przyszłości wyjaśnić wszelkie powstające na bieżąco wątpliwości.


B. Dostosowanie terminologii do słownika odbiorców.

Decydent je jest specjalistą od badań marketingowych i dlatego terminologia raportu jest dostosowana do jego percepcji. Takie terminy, jak „skala interwałowa ”, „kwadrat łaciński ”, „poziom ufności ” mogą mu być obce lub dawno zapomniane. Jeżeli w raporcie niezbędne jest użycie trudnej terminologii należy opatrzyć ją krótkim wprowadzeniem lub wyjaśnieniem. Sposób i dokładność wyjaśnienia zależy od wykształcenia, wykonywanego zawodu i innych cech konkretnego odbiorcy.


C. Pisanie w przystępnym stylu .

Czytanie raportu powinno być dla decydenta zajęciem co najmniej interesującym i mało nużącym. Badacz musi więc kilkakrotnie krytycznie opracować szkic raportu. Musi poświęcić wiele uwagi na skracanie długich zdań, eliminację upiększeń stylistycznych; raport nie musi być koniecznie krótki, ale powinien być łatwy w czytaniu.


D. Stosowanie metod graficznych.

Metody graficzne w raportach mają postać tablic, wykresów i rysunków. Szczególnie dane liczbowe są dogodne do prezentacji za ich pomocą. Przestrzega się zasady, że zdanie w tekście nie może zawierać więcej niż dwie lub trzy dane liczbowe. Jeżeli jest tych więcej zdanie staje się trudne do czytania i zrozumienia. Zastosowanie tablicy lub wykresu jest w takich przypadkach odpowiednie.

Spośród wszystkich wykresów najczęściej w raportach są stosowane wykresy kołowe, liniowe i słupkowe. Odmianą tych ostatnich jest histogram służący do ilustracji względnych lub skumulowanych częstości.

Wykresy kołowe - są zazwyczaj podzielone na kilka części odzwierciedlające udziały lub strukturę badanego zjawiska, dające w sumie 100%. Koło dzieli się na części o powierzchniach proporcjonalnych do rzeczywistych udziałów w danej całości. Wykresy kołowe nie nadają się do ilustracji zmian współzależności w czasie lub w relacji kilku zmiennych. Ze względów praktycznych zaleca się, by koło dzielić na mniej niż 8 części.

Wykresy liniowe - stosuje się wówczas, gdy dane odzwierciedlają długi okres rozwoju danego zjawiska, gdy kilka zjawisk porównuje się na tym samym wykresie, gdy zależy nam na dynamicznym ukazaniu danego problemu oraz gdy wykres zawiera prognozę lub szacunek. Jeżeli na wykresie liniowym prezentuje się kilka linii odzwierciedlających różne zjawiska lub różne grupy konsumentów, to każda z linii powinna się wyraźnie różnić przez zastosowanie kolorów, rodzaju linii (przerywane, pogrubione itp.) lub specjalnych oznaczeń graficznych.

Inne: wykresy warstwowe

wykresy obrazkowe

mapy geograficzne

Tablice - stosuje się wówczas, gdy mogą być dodatkową ilustracją określonego wykresu lub gdy dane liczbowe trudno jest zaprezentować w postaci wykresu. Przy konstrukcji tablic obowiązuje przestrzeganie pewnych zasad. Przede wszystkim każda tablica ma numer i tytuł. Tytuł powinien

być możliwie krótki. Liczby w tablicy są uporządkowane wg. określonych kryteriów. Musi być też podana jednostka miary. Każda kolumna i wiersz powinny mieć nagłówek. Zarówno kolumny, jak i wiersze powinny być zsumowane.


E. Środki ułatwiające zapamiętywanie liczb .Decydent czytając tablicę chciałby zapamiętać od razu chociaż jej część.


F. Zaokrąglanie liczb - jeżeli w raporcie podaje się liczby np. 2495 lub 4608, to czytelnik może mieć pewne trudności w ich porównaniu i zapamiętaniu. Lepiej jest zaokrąglić te liczby odpowiednio do 2500 oraz 4600. Wyniki analiz komputerowych są często podawane z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. W raporcie taka dokładność jest zbyteczna.


  1. Układ treści raportu.

Całość raportu jest podzielona na kilka lub kilkanaście części ściśle ze sobą powiązanych. Wszystkie są zaopatrzone wprowadzeniem oraz zakończeniem, w skład którego mogą wchodzić niezbędne załączniki. Każda z części raportu ma również swoją strukturę, tzn. że każda część składa się również z wprowadzenia, głównej treści i zakończenia.

Wprowadzenie zarówno do całości pełni kilka istotnych funkcji.

  • Ma ono zainteresować odbiorców raportu przez motywację. Powinien wiedzieć, do czego jest mu potrzebny raport i czemu służą poszczególne części raportu. We wprowadzeniu należy również podać cel i problem badawczy, którego rozwiązanie umożliwia podjęcie decyzji.

  • W części wstępnej należ opisać sposób przeprowadzenia badania i jego tło.

  • Wstępna część zawiera opisy struktury raportu.

Główna treść raportu nie jest zazwyczaj jednolitym blokiem tekstowym. Podzielona jest zwykle na kilka części, co ułatwia czytającemu przyswajanie informacji. Kryteria podziału treści na części mogą być różne : mogą to być części problemowe albo wyznaczone przez pytania lub ich grupy w zastosowanym instrumencie pomiarowym.

Do najczęściej spotykanych części treści głównej zalicza się :

  • Opis metodyki badania zawierający minimum danych o tym, jak osiągnięto cel badania z podaniem niezbędnych szczegółów.

  • Opis wyników pomiarów i analiz, stanowiący podstawowy trzon raportu, podzielony często na kilka części problemowych opisujący cele badania; tablice, wykresy i inne szczegółowe ilustracje przenosi się do załączników.

  • Ograniczenia zawierające opis napotkanych trudności w trakcie badania, związanych z błędami, uogólnieniami czy też weryfikacją zebranych danych.

Końcowa część raportu służy do wyliczenia, powtórzenia i podkreślenia najważniejszych elementów raportu. Zakończenie raportu ma przede wszystkim pomóc w zapamiętywaniu kluczowych treści i lepszym ich zrozumieniu. zakończenie raportu składa się zazwyczaj z następujących elementów :

    • wniosków wyciągniętych na podstawie osiągniętych wyników w świetle postawionych wcześniej celów badania,

    • zaleceń dotyczących badań na podstawie sformułowanych wniosków i rezultatów badania,

    • załączników zawierających szczegóły planu doboru próby , danych statystycznych , procedur pomiarów , kopię instrumentu pomiarowego i instrukcji oraz inne szczegóły.


3 . List przewodni.


Raport jest dostarczany decydentom zazwyczaj jako załącznik do listu przewodniego lub pisma wprowadzającego w przypadku, gdy jest to raport wewnętrzny. List przewodni opisuje krótko raport, określa uprawnienia do niego oraz podaje kto otrzymał jego kopie. Kieruje też uwagę odbiorcy na kluczowe elementy załączonego raportu. Ponadto nadawca może oferować przeprowadzenie dalszych badań.


PREZENTACJA USTNA

Wyniki badania mogą być prezentowane użytkownikom danych tylko ustnie , ale najczęściej jest tylko uzupełnieniem lub przekazaniem w innej formie napisanego już raportu. Jeżeli badacz chce, aby wyniki jego badania były zastosowane w działaniu , musi je nieraz aktywnie i osobiście zaprezentować właściwym ludziom.

    • Przygotowanie sali do prezentacji. Przed prezentacją ustną należy osobiście sprawdzić stan, wyposażenie (tablica, kreda, rzutnik pisma, wskaźniki, telewizor, magnetowid) i warunki sali (zasłony na oknach, nasłonecznienie i oświetlenie).

    • Unikanie czytania raportu. Czytanie raportu jest nudne dla słuchających i czytającego. Do wystąpienia przed słuchaczami należy się przygotować, ale prezentacje należy przeprowadzić bez korzystania z tekstu raportu. Lepsze jest przygotowanie notatek ze szkicem wypowiedzi oraz głównymi punktami prezentacji. Notatki te powinny być dokładnie opracowane i sprawdzone przed wystąpieniem.

    • Używanie konspektów czyli skrótowo ujętej treści tematu lub jego części podanej na kartkach papieru rozdana słuchaczom podczas prezentacji ustnej. Oto elementy wystąpienia nadające się do przekazu w tej postaci :

  • streszczenie lub szkic wypowiedzi

  • podsumowanie wyników badania

  • tablice oraz schematy graficzne

  • definicje, specjalne terminy i akronimy

  • listy kluczowych punktów ( zagadnień )

  • wzory lub kopie użytych instrumentów pomiarowych

  • kopie plansz lub innych środków wizualnych

    • Używanie środków wizualnych. Środki wizualne to plansze, konspekty, slajdy wykresy, wideotaśmy, pokazy, itp. Dzięki ich użyciu można zwrócić uwagę słuchacza na ważniejsze zagadnienia, pokazać to co trudno byłoby wypowiedzieć. Dzięki nim można w większym stopniu kierować uwagą słuchaczy.

    • Utrzymywanie uwagi słuchacza. Prezenter swoim nieświadomym zachowaniem może rozpraszać uwagę słuchaczy, np. szybkie chodzenie po sali, patrzenie przez okno lub na sufit. Ruchy prezentera powinny być naturalne i dostosowane do sytuacji. Kontakt wzrokowy ze słuchaczami wpływa również na utrzymanie uwagi. Bardzo ważny jest głos prezentera – nie może być zbyt słaby, za głośny, za szybki, zbyt powolny lub monotonny. Skupiać uwagę słuchaczy można także poprzez stosowanie częstych pytań w trakcie prezentacji. Właściwe użycie głosu również może skupić uwagę.


Metody kontroli i oceny badania.

Przeprowadzenie badania i prezentacja jego wyników użytkownikom nie oznacza zakończenie pracy dla badacza. Przy czym chodzi tu o dalsze postępowanie związane z zakończonym badaniem.


A . Kontrola badania.

W czasie badania szczególnej kontroli wymagają koszty, czas i jakość badania. Kontrola kosztów badania ma duże znaczenie, gdy firma sama prowadzi badania dla własnych potrzeb. Całkowite koszty trudno jest określić w fazie jego projektowania – możliwe jest to w trakcie jego prowadzenia. Kontrola kosztów badania jest związana z kontrolą jego czasu. Kontrola czasu jest istotna ze względu na to, że opóźnienie w dostarczeniu wyników użytkownikom powoduje znaczne zmniejszenie wartości dostarczonej informacji oraz ograniczenie zaufania do badacza. W związku z tym trzeba kontrolować terminy wykonania każdego etapu badania oraz osoby odpowiedzialne za ich realizację. Ocena jakości możliwa jest dopiero po zakończeniu pomiarów – w trakcie analizy i interpretacji wyników, kiedy to większość błędów staje się widoczna.


B . Ocena wyników badania.

Badacz powinien znać ocenę swej pracy przeprowadzoną przez inne osoby lub instytucje. Przydaje się to zarówno do udoskonalenia następnych badań, jak i zrozumienia ewentualnej decyzji o odrzuceniu wyników ocenianego badania. Do podstawowych elementów zalicza się trafność, dostosowanie, stopień akceptacji oraz efektywność.

    • Trafność – ocena trafności badania ma upewnić badacza, że użytkownicy zinterpretują otrzymane wyniki poprawnie i w związku z tym nie popełnią błędu.

    • Dostosowanie – innym ważnym elementem oceny badania jest określenie, czy wyniki są dostosowane do danego problemu, który należy rozwiązać, lub do odpowiedniej decyzji. Jakikolwiek rozbieżności świadczą o wadliwym zaprojektowaniu badania, zwłaszcza w fazie określania problemu badawczego, podczas którego wymagana jest dobra współpraca decydenta i badacza. Rozbieżności mogą więc świadczyć o nieodpowiedniej interpretacji potrzeb decyzyjnych przez badacza. Zaobserwowanie tych rozbieżności jest sygnałem do dokładniejszego projektowania następnych badań.

    • Stopień akceptacji - elementem wyników oceny badania jest stopień jego akceptacji przez użytkowników. Decydenci często wyrażają konkretne opinie na temat prezentowanych wyników, zwłaszcza podczas prezentacji ustnej. Odrzucenie wyników badania powoduje frustrację wśród badaczy. W większości przypadków brak akceptacji wyników badania nie idzie w parze z wyjaśnieniem przyczyny tego braku. Zdarza się to zwłaszcza wówczas, gdy badacz nie prezentuje wyników badania osobiście lub gdy brak jest kontaktów na wyższym szczeblu.

    • Efektywność badania - istotnym elementem oceny badania jest jego efektywność, która mierzy się zwykle wysokością podniesionych wydatków w stosunku do wymiernych korzyści osiągniętych dzięki wynikom badania. W większości przypadków określenie efektywności badania może być tylko przybliżone ze względu na trudność ustalenia korzyści spowodowanych zastosowaniem wyników. W takich przypadkach stosuje się kryterium łatwo zauważalnego efektu wpływu wyników na podejmowane decyzje. Jeżeli podjęta na podstawie badania decyzja okaże się całkowicie udana, to badanie określa się jako bardzo efektywne, a jeżeli decyzja ta okaże się zupełnym fiaskiem - jako bardzo nieefektywne. Miedzy tymi dwiema skrajnymi ocenami istnieje wiele ocen pośrednich, którym można przyporządkować odpowiednie rangi, wskutek czego można obliczyć ilościowy wskaźnik efektywności badania. Miernikiem trafności decyzji jest często zysk. Nie zawsze jest jednak łatwo ustalić, w jakiej części jego wielkość zależy od wyników badania.

W ogromnej większości przypadków oceną wyników badań zainteresowane są same firmy badawcze lub przedsiębiorstwa prowadzące badania dla swoich potrzeb. Ocenami takimi zajmują się także zrzeszenia firm i profesjonalistów w ramach badań marketingowych i badań opinii publicznej. W odniesieniu do tych ostatnich ich oceną w Polsce w skali krajowej zajęło się Polskie Towarzystwo Socjologiczne.

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Metody prezentacji iconTworzenie prezentacji multimedialnych PowerPoint (praca z tekstem, szablony projektów, wykorzystanie grafiki w prezentacji, tabele, wykresy I diagramy, drukowanie prezentacji, przygotowanie prezentacji do pokazu)

Metody prezentacji icon1. Metody rozwiązywania problemów algorytmicznych Sposoby prezentacji algorytmów

Metody prezentacji icon1. Przedmiot: metody prezentacji danych. Raporty wymagania wstępne

Metody prezentacji iconKryteria oceny: Czytelne I estetyczne slajdy. Grafika prezentacji wykonana na podstawie własnego wzorca prezentacji

Metody prezentacji iconMożliwości dalszej nauki oraz przyszłej pracy Nauczyciele zmodyfikują proces nauczania I uczenia się, zostaną wykorzystane ciekawe metody, nie tylko na zajęciach szkolnych ale również w innych formach poprzez przygotowanie prezentacji, targów festiwali, wyjazdów studyjnych, wystaw, udziału w konkurs

Metody prezentacji icon40 to Historyk wobec rocznic. Festiwal „Człowiek w zagrożeniu”Dokumentalista I świadek czasu. Spotkanie z reżyser Alina CzerniakowskąWybrana epoka w prezentacji na zajęciach z wokwybrana epoka w prezentacji na zajęciach z wok„Struktura kryształu” I „Rewizyta” Krzysztofa Zanussiego Recenzja „Rewizyty

Metody prezentacji iconT: Finanse jako nauka I jego metody prakseologiczne I inne metody badań

Metody prezentacji iconMetody klasyczne – odlewanie metalu do form piaskowych metody specjalne

Metody prezentacji iconKlasyczne metody przeprowadzania Namiotu Spotkania Metody św. Karola de Foucauld

Metody prezentacji iconMetody niekonwencjonalne w nauczaniu przyrody scenariusz lekcji w klasie VI z zastosowaniem metody jigsaw

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom