ZespóŁ szkóŁ mechanicznych im. Stefana Czarnieckiego




Pobierz 72.85 Kb.
NazwaZespóŁ szkóŁ mechanicznych im. Stefana Czarnieckiego
Data konwersji18.11.2012
Rozmiar72.85 Kb.
TypDokumentacja


ZESPÓŁ SZKÓŁ MECHANICZNYCH

im.Stefana Czarnieckiego

w Ł A P A C H


mgr inz.Andrzej Roszkowski


Szczegółowa inwentaryzacja

erozją wodną powierzchniową


Ł A P Y 2000



Spis treści.

Ł A P Y 2000 2

1.Cel projektu. 2

2.Położenie terenu. 2

3.Typy użytkowe terenu. 2

4.Gleby badanego obszaru (mapa 1) 3

4.1.Kompleksy glebowe. 3

4.2.Typy gleb: 4

4.3.Utwory glebowe. 4

Powierzchnia zajmowana 5

4.4.Charakterystyka podatności utworów glebowych na erozję wodną powierzchniową (mapa 4). 6

5. Opis metody. 6

5.1.Opracowanie mapy typów użytkowania terenu. 7

5.2.Opracowanie mapy spadków terenu (mapa 3). 7

5.3.Opracowanie mapy utworów glebowych podatnych na erozję (mapa 4). 9

5.4.Opracowanie mapy zagrożenia gleb erozją wodną powierzchniową (mapa 5). 9

5.5.Opracowanie mapy zabezpieczenia przeciwerozyjnego (mapa 6). 10

6.Wyniki i wnioski. 11

6.1.Wyniki. 11

6.2.Określenie stopnia pilności ochrony przed erozją. 11

6.3.Wnioski. 12

7. Zabezpieczenie przeciwerozyjne (mapa 6). 12

8. Wykaz map. 13



  1. Cel projektu.



Projekt ma na celu przedstawienie obszarów, które są zagrożone erozją wodną powierzchniową oraz zaprojektowanie sposobów zabezpieczania przed tą formą degradacji gruntów. Stwierdzenia, czy duża część badanych gruntów jest narażona na erozję wodną powierzchniową.

  1. Położenie terenu.



Badany teren jest położony w województwie podlaskim ok. 45 km na wschód od Białegostoku, we wsi Suchenicze, gmina Szudziałowo.

  1. Typy użytkowe terenu.



Cały badany teren zajmuje 1110000 m2 , co daje 111 ha (100%). Szczegółowy wykaz użytkowania badanego terenu wygląda następująco (mapa 2):

  • grunty orne 787012,5 m2 78,7 ha 70,91%

  • lasy (Ls) 240000 m2 24 ha 21,62%

  • użytki zielone (2z) 65000 m2 6,5 ha 5,85%

  • nieużytki (RN) 17987,5 m2 1,8 ha 1,62%



  1. Gleby badanego obszaru (mapa 1)




    1. Kompleksy glebowe.



Przy klasyfikowaniu gleb do odpowiednich kompleksów brane są pod uwagę następujące kryteria:

  • właściwości i charakter gleby,

  • typ, podtyp, gatunek, rodzaj, właściwości chemiczne i fizyczne,

  • podłoże klimatyczne gleby,

  • sytuacja położenia, rzeźba terenu,

  • układ wilgotnościowy stoków.


Na terenach nizinnych kompleksy orne szacujemy od 1 do 9.

  1. kompleks pszenny bardzo dobry,

  2. kompleks pszenny dobry,

  3. kompleks pszenny wadliwy,

  4. kompleks żytni bardzo dobry,

  5. kompleks żytni dobry,

  6. kompleks żytni słaby,

  7. kompleks żytni bardzo słaby,

  8. kompleks zbożowo pastewny mocny,

  9. kompleks zbożowo pastewny słaby.


Na badanym obszarze występują w przeważającej części kompleksy 4, 5, 6, 7. Są to kompleksy żytnie, od bardzo słabego do bardzo dobrego. Nadają się do uprawy żyta i ziemniaków oraz roślin nie wymagających dobrych gleb.

    1. Typy gleb:



A – gleby bielicowe i pseudobielicowe,

B – gleby brunatne właściwe,

Bw – gleby brunatne wyługowane i brunatne kwaśne (Bk),

C – czarnoziemy właściwe,

Cz – czarnoziemy zdegradowane,

D – czarne ziemie właściwe,

Dz – czarne ziemie zdegradowane,

Dd – czarne ziemie deluwialne,

G – glejowe,

E – mułowo – torfowe,

T – torfowe i murszowo torfowe,

M – gleby murszowo mineralne i murszowate,

F – mady.

Na badanym terenie większość gleb, to gleby bielicowe, najczęściej są silnie zakwaszone, o małej i bardzo małej pojemności sorpcyjnej i zdolnościach buforowych. Są to gleby słabe nadające się pod uprawę żyta.

    1. Utwory glebowe.





  • piaski

pl – piasek luźny,

ps – piasek słabo gliniasty,

pgl – piasek gliniasty lekki,

pgm – piasek gliniasty mocny

  • gliny

gl – glina lekka,

gs – glina średnia,

gc – glina ciężka,

  • pyły

płz – pył zwyky

płi – pył ilasty

  • iły

i – iły,

  • żwiry

żg – żwir gliniasty,

żp – żwir pylasty

Do każdego z tych symboli może być dodane p – oznacza pylasty wyjątek stanowiący pyły.

W wierzchniej warstwie rozpatrywanego terenu obserwujemy wyraźną przewagę pyłu zwykłego, który stanowi 62,15% ogółu powierzchni badanej. Około 1,98% to piasek gliniasty. Sporadycznie występują: żwir gliniasty, piasek gliniasty lekki.

Tabela 1

Charakterystyka gleb na badanej powierzchni.

Kompleks glebowy

Typ gleby

Utwór glebowy (warstwa wierzchnia)

Powierzchnia zajmowana


m2

ha

%

4

A

płz

398750

39,9

35,9

5

A

płz

202500

20,25

18,24

6

A

płz

89000

8,9

8,01

7

Bw

ps

22500

2,2

1,98

inne





75000

7,5

6,78

lasy, użytki zielone, nieużytki





32298715

32,3

29,09



    1. Charakterystyka podatności utworów glebowych na erozję wodną powierzchniową (mapa 4).



Wyróżniamy pięć grup podatności na erozję:

  1. grunty bardzo silnie podatne na erozję (płz),

  2. grunty silnie podatne na erozję (pł),

  3. grunty średnio podatne na erozję (ps, psp, pglp, pgmp, żp, płi),

  4. grunty słabo podatne na erozję (pgl, pgm, gl, glp, gs, gsp, żg),

  5. grunty bardzo słabo podatne na erozję (gc, gcp, i, ip, t).


Na badanym obszarze utwory bardzo silnie podatne na erozję zajmują 62,15%. Grunty silnie podatne na erozję nie występują. Grunty średnio podatne na erozję zajmują 7,41%. Tereny słabo podatne na erozję zajmują 1,35%. Utwory bardzo słabo podatne na erozję nie występują. Lasy, użytki zielone i nieużytki, które nie podlegają erozji, zajmują 29,09% całości badanego terenu.


5. Opis metody.



Projekt został wykonany w oparciu o dwie mapy w skali 1: 5000.

  • mapa glebowa rolnicza (mapa 1) – główna treścią tej mapy są kompleksy przydatności rolniczej gleb,

  • mapa topograficzna – wykorzystano tu odległości poziomnic od siebie aby określić spadki terenu,



    1. Opracowanie mapy typów użytkowania terenu.



Na mapę glebowo – rolniczą nakładamy kalkę techniczną i nanosimy na obszary o tej samej formie użytkowania terenu (mapa 2) oznaczając je:

Ls – lasy (zaznaczone kolorem ciemnozielonym),

1z

2z użytki zielone (zaznaczone kolorem jasnozielonym)

3z

Tz – tereny zabudowane (zaznaczone szrafurą),
RN

WN nieużytki (zaznaczone kolorem szarym).
N

Gruntów ornych nie oznaczamy.
    1. Opracowanie mapy spadków terenu (mapa 3).



Mapę spadków terenu rysujemy na podkładzie topograficznym. Spadki terenu wyznaczamy między dwiema kolejnymi poziomnicami przy cięciu poziomnica h = 1,25m. Mapę opisujemy w następujący sposób:

  • spadek do 5% - tereny płaskie (oznaczone kolorem ciemnozielonym),

  • spadek 5%  10% - tereny słabo nachylone (oznaczone kolorem jasnozielonym),

  • spadek 10%  18% - tereny średnio nachylone (oznaczone kolorem pomarańczowym),

  • spadek 18%  27% - tereny silnie nachylone (oznaczone kolorem czerwonym),

  • spadek powyżej 27% - tereny bardzo silnie nachylone (oznaczone kolorem brązowym).

W celu usprawnienia sporządzania mapki spadków terenu sporządzamy linijkę pomocniczą w następujący sposób:





5



100


h = 1,25

h



a


a = 1,25 : 5 a = 25mm

co daje na mapie o podziałce 1 : 5000

(1cm = 50m) 0,5cm 5mm

Dla następnych spadków odległości na linijce obliczamy podobnie

5% - 5mm

10% - 2,5mm

18% - 1,4mm

27% - 0,9mm

Odległości zaznaczone zaznaczamy na linijce pomocniczej.

linijka pomocnicza




5mm 2,5mm 1,5mm 0,9mm

Przykładamy prostopadle do poziomnicy linijkę i odmierzamy odległości między nimi w miejscu, gdzie odstęp między poziomnicami będzie równy odcinkowi, na pasku linijki stawiamy kreskę łączącą poziomnice. W ten sposób wyznaczamy miejsce, w którym nachylenie stoku wynosi określoną wartość (np. 5% w kierunku, w którym odległość między poziomnicami jest większa od zaznaczonej na mapie, kąt nachylenia jest mniejszy od 5% zaznaczymy takie obszary mapy kolorem ciemnozielonym. W kierunku gdzie odległości między poziomnicami maleją, spadek jest większy niż 5% oznaczamy ten obszar kolorem jasnozielonym). Miejsca - granice zaznaczamy cienkopisem a powierzchnie kolorujemy odpowiednio.

    1. Opracowanie mapy utworów glebowych podatnych na erozję (mapa 4).



Mapę opracowujemy na podstawie mapy glebowo – rolniczej i wykazu grup podatności gruntów na erozję wodną powierzchniową. Na podstawie mapy glebowo – rolniczej odszukujemy grunty orne o tej samej grupie podatności na erozję i oznaczamy cyfrą odpowiadającą danej grupie (np. grunty bardzo silnie podatne na erozję oznaczamy cyfrą 1).

    1. Opracowanie mapy zagrożenia gleb erozją wodną powierzchniową (mapa 5).



Mapę opracowujemy na podstawie mapy spadków terenu i mapy podatności gruntów na erozję.

Nakładając mapę podatności gruntów na erozję na mapę spadków terenu, powstaje mapa zagrożenia gleb erozją. Aby sporządzić mapę zagrożenia posługujemy się tabelą.


Tabela stopni zagrożenia gleb na erozję.

Spadki terenu


Grupy utworów


< 15%


15%10%


10%18%


18%27%


>27%

1

1

2

3

4

5

2

1

1

2

3

5

3

1

1

2

3

4

4



1

2

3

4

5



1

1

2

3

Kolor na mapie spadków

ciemnozielony

jasnozielony

pomarańczowy

czerwony

brązowy


Jeżeli na mapie podatności utworu teren jest oznaczony cyfrą 1 a na mapie spadków widzimy kolor ciemnozielony, to zagrożenie erozją jest słabe – 1 zagrożenia. Jeżeli na mapie spadków jest kolor jasnozielony - 2 zagrożenia, jeżeli pomarańczowy - 3 zagrożenia, jeżeli czerwony - 4 zagrożenia, jeżeli brązowy - 5 zagrożenia (odczytów dokonujemy z tabeli). Dla drugiej i następnych grup podatności utworów na erozję postępujemy analogicznie posługując się tabelą.

Po oznaczeniu stopni zagrożenia erozją mapę kolorujemy.

1 - kolor ciemnozielony,

2 - kolor jasnozielony,

3 - kolor żółty,

4 - kolor pomarańczowy,

5 - kolor czerwony.

    1. Opracowanie mapy zabezpieczenia przeciwerozyjnego (mapa 6).



Mapę opracowujemy na podstawie mapy zagrożenia gleb na erozję i mapy spadków terenu nakładając je na siebie sporządzamy mapę zabezpieczenia przeciwerozyjnego.

Na gruntach ornych o pierwszym stopniu zagrożenia występuje erozja słaba, zabiegów antyerozyjnych nie stosujemy. Na gruntach ornych o drugim stopniu zagrożenia i nachyleniu stoku do 15% zabiegów antyerozyjnych również nie stosujemy (w obu przypadkach nie oznaczamy na mapie). Na gruntach o drugim stopniu zagrożenia i spadku stoku powyżej 15% stosujemy zabiegi przeciwerozyjne np. orka w poprzek stoku, płodozmiany przeciwerozyjne zaznaczamy na mapie szrafurą ( tzn. ). Na gruntach o trzecim stopniu zagrożenia i nachyleniu 10%  18% stosujemy poprzeczno stokową uprawę roli. Na gruntach o trzecim stopniu zagrożenia i spadku stoku 18%  27% stosujemy poprzecznostokowy układ pól i zaznaczamy szrafurą ukośną (tzn. ). Dodatkowo przy trzecim stopniu zagrożenia możemy zastosować płodozmiany przeciwerozyjne, oznaczamy kolorem żółtym. Przy innych stopniach zagrożenia postępujemy podobnie, posługując się wykazem zabiegów przeciwerozyjnych w zależności od stopnia zagrożenia erozyjnego, który jest oznaczony na mapie zagrożeń odpowiednim kolorem.

  1. Wyniki i wnioski.




    1. Wyniki.



Na podstawie mapy zagrożeń gleb erozją (mapa 5) otrzymujemy następujące wyniki:

  • Pierwszym stopniem zagrożenia (erozja słaba) jest zagrożone około 691250 m2 co stanowi 87,8% gruntów ornych.

  • Drugim stopniem zagrożenia (erozja umiarkowana) jest zagrożone około 80012,5 m2 co stanowi 10,2% gruntów ornych.

  • Trzecim stopniem zagrożenia (erozja średnia) jest zagrożone około 15750 m2 co stanowi 2% gruntów ornych.

  • Grunty zagrożone czwartym i piątym stopniem zagrożenia erozyjnego nie występują.



    1. Określenie stopnia pilności ochrony przed erozją.



Na badanym terenie nie zachodzi konieczność pilnego stosowania zabiegów antyerozyjnych (nie występuje 1 i 2 pilności ochrony przed erozją). Ochrona jest wskazana tylko na niewielkim areale około 2% gruntów ornych (3 pilności). Tereny te są zaznaczone na mapie zagrożeń kolorem żółtym.

    1. Wnioski.



Na badanym terenie erozją jest zagrożona tylko niewielka część gruntów. Chociaż na większości obszaru przeważa pył zwykły, który jest silnie podatny na erozję, to ukształtowanie terenu (niewielkie spadki stoków) nie sprzyjają erozji. Występuje erozja słaba.

Na niewielkiej powierzchni obszaru występuje erozja umiarkowana, spowodowane jest to większymi spadkami terenu przy utworze glebowym, jakim jest pył zwykły.

Na bardzo niewielkiej powierzchni około 2% występuje erozja średnia, co jest spowodowane głównie większymi spadkami terenu przy takich samych utworach glebowych silnie podatnych lub podatnych na erozję.

Erozja silna i bardzo silna nie występuje, ponieważ w miejscach, gdzie nachylenie stoku rośnie utwory glebowe zmieniają się w większości z silnie podatnych i bardzo silnie podatnych na słabo podatne i średnio podatne utwory na erozję.

7. Zabezpieczenie przeciwerozyjne (mapa 6).



Zabezpieczenie przeciwerozyjne jest konieczne tylko na niewielkiej powierzchni gruntów ornych około 12,2%.

Na gruntach zagrożonych erozją w stopniu drugim oraz trzecim o spadku stoku 10% 18% zastosowano jako zabezpieczenie poprzecznostokową uprawę roli. W związku z tym, że 2 zagrożenia jest to erozja umiarkowana, zabieg ten wydaje się wystarczający po zaoraniu gruntów w poprzek stoku i obsianiu uprawami rolnymi, erozja nie powinna występować.

Na gruntach zagrożonych erozją w stopniu trzecim zastosowano jako zabezpieczenie poprzecznostokowy układ pól, który może być niewystarczający w związku z dużymi nachyleniami stoku. Zastosowano dodatkowo na tym terenie płodozmiany przeciwerozyjne (mieszanki traw z roślinami motylkowymi). W związku z tym, że tereny o 3 zagrożenia stanowią niewielki procent gruntów ornych dodatkowe zabezpieczenie, w postaci wysiania na tych gruntach traw, spowoduje tylko niewielkie zmniejszenie dotychczasowych plonów. Gdyby nie zastosować tego zabiegu erozja najprawdopodobniej postępowałaby i po upływie czasu zmniejszenie plonów byłoby o wiele większe.

8. Wykaz map.





  1. Mapa glebowo – rolnicza MAPA 1

  2. Mapa typów użytkowania terenu MAPA 2

  3. Mapa spadków terenu MAPA 3

  4. Mapa podatności utworów glebowych na erozję MAPA 4

  5. Mapa zagrożeń gleb erozją wodną powierzchniową MAPA 5

  6. Mapa zabezpieczenia przeciwerozyjnego MAPA 6



Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

ZespóŁ szkóŁ mechanicznych im. Stefana Czarnieckiego iconZespóŁ szkóŁ mechanicznych im. Stefana Czarnieckiego

ZespóŁ szkóŁ mechanicznych im. Stefana Czarnieckiego iconZespóŁ szkóŁ mechanicznych im. Stefana Czarnieckiego

ZespóŁ szkóŁ mechanicznych im. Stefana Czarnieckiego iconZespóŁ szkóŁ mechanicznych im. Stefana Czarnieckiego w Łapach

ZespóŁ szkóŁ mechanicznych im. Stefana Czarnieckiego iconZespołu Szkół Nr 5 im. Hetmana Stefana Czarnieckiego w Tyszowcach

ZespóŁ szkóŁ mechanicznych im. Stefana Czarnieckiego iconZespół Szkół Mechanicznych

ZespóŁ szkóŁ mechanicznych im. Stefana Czarnieckiego iconZespóŁ szkóŁ elektryczno-mechanicznych w legnicy

ZespóŁ szkóŁ mechanicznych im. Stefana Czarnieckiego iconZespół Szkół Mechanicznych im. Komisji Edukacji Narodowej

ZespóŁ szkóŁ mechanicznych im. Stefana Czarnieckiego iconZespół Szkół nr 1 im Jakuba Stefana Cezaka

ZespóŁ szkóŁ mechanicznych im. Stefana Czarnieckiego iconZespół Szkół Ogólnokształcących im. Stefana Żeromskiego

ZespóŁ szkóŁ mechanicznych im. Stefana Czarnieckiego iconLiceum Ogólnokszta³c ce im. Stefana Czarnieckiego

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom