Pietrzkowski Henryk




Pobierz 2.1 Mb.
NazwaPietrzkowski Henryk
strona25/86
Data konwersji22.11.2012
Rozmiar2.1 Mb.
TypDokumentacja
1   ...   21   22   23   24   25   26   27   28   ...   86
7. Czynności referendarza sądowego  w zakresie orzekania o kosztach

Zadania z zakresu ochrony prawnej w sądach zostały powierzone także referendarzom sądowym, którzy między innymi wykonują czynności związane z wydanym przez sąd rozstrzygnięciem o kosztach procesu, a także orzekają o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Zgodnie z art. 471 k.p.c. referendarz sądowy w zakresie powierzonych mu czynności ma kompetencje sądu, chyba że ustawa stanowi inaczej. Koncentrując uwagę na zadaniach referendarza sądowego w zakresie orzekania o kosztach (więcej o czynnościach referendarza sądowego - por. rozdział XIX, 7) przede wszystkim należy zwrócić uwagę na nowe brzmienie art. 108 § 1 k.p.c. oraz art. 1081 i 109 § 2 k.p.c.

Zgodnie z tymi przepisami organem rozstrzygającym o kosztach procesu jest sąd. Rozstrzygnięcie zapada w formie postanowienia, którego treść z reguły stanowi kolejny punkt sentencji orzeczenia kończącego sprawę w instancji (art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c.), może jednak przybrać także formę odrębnego postanowienia uzupełniającego, wydanego na podstawie art. 351 § 3 k.p.c. (por. rozdział XVIII, 2, F). Orzekając o wysokości przyznanych stronie kosztów procesu, sąd bierze pod uwagę celowość poniesionych kosztów oraz niezbędność ich poniesienia z uwagi na charakter sprawy. Przy ustalaniu wysokości kosztów poniesionych przez stronę reprezentowaną przez pełnomocnika, będącego adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika oraz czynności podjęte przez niego w sprawie, a także charakter sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (art. 109 § 2 k.p.c.). Sąd jednak może rozstrzygnąć jedynie o zasadach poniesienia przez strony kosztów procesu, pozostawiając szczegółowe wyliczenie ich referendarzowi sądowemu (art. 108 § 1 zd. 2 k.p.c.). Dokonując wykładni art. 108 § 1 zd. 2 k.p.c., należy mieć na względzie art. 109 § 2 k.p.c. W świetle uregulowań przyjętych w obu przepisach nie wydaje się, aby kryteria decydujące o wysokości przyznanych stronie kosztów mogły być pozostawione referendarzowi sądowemu. Kompetencje referendarza sądowego w zakresie orzekania o kosztach procesu bowiem zostały ograniczone tylko do wydania postanowienia, w którym zostanie dokonane szczegółowe wyliczenie kosztów obciążających strony, zgodnie nie tylko z zasadą poniesienia ich przez strony, ale także kryteriami mającymi wpływ na ich wysokość - wskazanymi przez sąd w postanowieniu wydanym na podstawie art. 108 § 1 zd. 2 k.p.c. (postanowienie sądu w takim przypadku może brzmieć: „zasądza od pozwanego na rzecz powoda koszty procesu według zasady stosunkowego ich rozdzielenia, przyjmując, że koszty pełnomocnika powoda powinny wynieść 75% podwójnej stawki minimalnej, natomiast pełnomocnika pozwanego 150% stawki minimalnej”). Jeżeli postanowienie wydane na podstawie art. 108 § 1 zd. 2 k.p.c. sąd będzie uzasadniał (wpłynęła zapowiedź zażalenia bądź wniesione zostało w apelacji lub odrębnie zażalenie na postanowienie rozstrzygające o kosztach), powinien szczegółowo przedstawić powody zastosowania wskazanej zasady, według której nastąpi wyliczenie kosztów, oraz powinien wyjaśnić, jakimi kierował się kryteriami (wymienionymi w art. 109 § 2 k.p.c.).

Postanowienie referendarza sądowego, o którym mowa w art. 108 § 1 in fine k.p.c. powinno przybrać na przykład następującą treść: „wysokość zasądzonych na rzecz powoda - na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Zgierzu z dnia .........., sygn. akt I C 999/05 - kosztów procesu wynosi 2125 (dwa tysiące sto dwadzieścia pięć) zł i wynika z następującego wyliczenia ..........” - por. sposób rozliczenia kosztów wskazany w pkt 6, B. Na postanowienie takie przysługuje skarga (art. 39822 § 1 w zw. z art. 394 § 1 pkt 9 i art. 39823 § 1 k.p.c.).

W przypadku, gdy referendarz sądowy wydaje nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym „przyznaje też koszty”. Zgodnie z art. 39822 § 1 w zw. z art. 394 § 1 pkt 9 i art. 3531§ 2 k.p.c. skarga przysługuje także na postanowienie o „kosztach przyznanych w nakazie zapłaty”, chodzi więc zarówno o koszty procesu, jak i o koszty sądowe.

Zupełnie inaczej przedstawiają się kompetencje referendarza sądowego w zakresie orzekania o kosztach sądowych. Zgodnie z nowymi regulacjami wprowadzonymi w kodeksie postępowania cywilnego oraz w ustawie z dnia  28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, do czynności referendarza sądowego, jeżeli nie dokonał ich sąd, należy wydanie:

- zarządzenia o zwrocie opłaty (art. 82 u.k.s.c.),

- postanowienia o zwolnieniu lub odmowie zwolnienia od kosztów sądowych (art. 118 u.k.s.c.),

- postanowienia o sprostowaniu lub wykładni orzeczenia lub postanowienia o odmowie sprostowania lub wykładni orzeczenia w przedmiocie kosztów  (art. 39822 § 1 w zw. z art. 394 § 1 pkt 8 k.p.c. i art. 118 u.k.s.c.),

- postanowienia o przyznaniu i ustaleniu należności świadków, biegłych, tłumaczy i stron (art. 93 ust. 1 u.k.s.c.),

- zarządzenia o odroczeniu lub rozłożeniu na raty należności sądowych  (art. 125 u.k.s.c.),

- postanowienia o kosztach sądowych przyznanych w nakazie zapłaty  (art. 39822 § 1 w zw. z art. 394 § 1 pkt 9 i art. 3531 § 2 k.p.c.),

Środkiem prawnym na postanowienie referendarza sądowego o kosztach procesu orzeczonych w nakazie upominawczym oraz na zarządzenie i postanowienie wydane w przedmiocie kosztów sądowych jest skarga, która przysługuje na:

- zarządzenie o zwrocie opłaty (art. 39822 § 1 w zw. z art. 394 § 1 pkt 9  k.p.c. i art. 93 ust. 1 u.k.s.c.,

- postanowienie o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych (art. 39822 § 1 w zw. z art. 394 § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 118 u.k.s.c.),

- postanowienie o sprostowaniu lub wykładni orzeczenia lub postanowienia o odmowie sprostowania lub wykładni orzeczenia w przedmiocie kosztów wydanego przez referendarza (art. 39822 § 1 w zw. z art. 394 § 1 pkt 8 k.p.c.  i art. 118 u.k.s.c.),

- postanowienie o przyznaniu wynagrodzenia biegłemu (art. 39822 § 1 w zw. z art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c. i art. 93 ust. 1 u.k.s.c.),

- zarządzenie w sprawie odroczenia lub rozłożenia na raty należności sądowych, tj. nieuiszczonych kosztów sądowych (art. 125 w zw. z art. 119 u.k.s.c.),

- postanowienie o kosztach sądowych przyznanych w nakazie zapłaty  (art. 39822 § 1 w zw. z art. 394 § 1 pkt 9 i art. 3531§ 2 k.p.c.).

Skargę wnosi się do sądu, w którym wydano zaskarżone postanowienie (zarządzenie) w terminie tygodniowym od dnia doręczenia stronie postanowienia (zarządzenia) referendarza sądowego (art. 39822 § 1 zd. 2 i § 4 k.p.c.). Skarga podlega opłacie w wysokości opłaty od wniosku o wydanie orzeczenia, nie więcej niż 100 zł (art. 25 ust. 2 u.k.s.c.). Skargę wniesioną po terminie lub nieopłaconą sąd odrzuca (art. 39822 § 5 k.p.c.). Na postanowienie o odrzuceniu skargi przysługuje zażalenie do sądu drugiej instancji (art. 394 § 1 pkt 12 k.p.c.). Wniesienie skargi na postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie kosztów sądowych lub kosztów procesu (w przypadku kosztów procesu chodzi o postanowienia wydane na podstawie art. 108 § 1 in fine oraz art. 3531 § 2 k.p.c.) wstrzymuje jego wykonalność. Rozpoznając skargę, sąd, do którego została wniesiona (sąd pierwszej instancji), orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Po rozpoznaniu skargi sąd ten wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego utrzymuje w mocy albo je zmienia (art. 39823 § 1 i 2 k.p.c.). Postanowienie takie nie jest zaskarżalne zażaleniem do Sądu Najwyższego (por. rozdział XIX, 4, B).

Na temat skargi na orzeczenia referendarza sądowego wydawane także w innych sprawach - por. rozdział XIX, 7.



Stan prawny: 2007-03-14

ROZDZIAŁ XI 

Czynności procesowe

1. Pisma procesowe

Stosując kryterium podmiotowe, czynności procesowe należy podzielić na: czynności procesowe uczestników postępowania oraz czynności procesowe organów procesowych. Uczestnicy postępowania, realizując uprawnienia procesowe, składają sądowi oświadczenia woli wywołujące skutki procesowe (np. cofnięcie pozwu prowadzące do umorzenia postępowania) bądź składają oświadczenia wiedzy zawierające informację o faktach (np. twierdzenia, będące podstawą faktyczną powództwa czy też przyznanie faktu przez przeciwnika procesowego). Czynności procesowe, aby były ważne, muszą być dokonane przez podmiot mający zdolność procesową (por. rozdział VII, 2), w terminach przewidzianych w prawie procesowym oraz w odpowiedniej formie.

Jeśli strona składa wnioski i oświadczenia poza rozprawą, czyni to w pismach procesowych (art. 125 k.p.c.). Pisma procesowe składane są w celu wszczęcia postępowania (pozew, wniosek) lub w toku postępowania (np. odpowiedź na pozew, wniosek dowodowy).

Pismo procesowe powinno odpowiadać ogólnym wymaganiom formalnym, określonym w art. 126 k.p.c., a ponadto powinno spełniać warunki, przewidziane dla określonego, szczególnego rodzaju pisma procesowego (np. pozwu, skargi kasacyjnej).

Wymagania ogólne pisma procesowego zostały wskazane w art. 126 § 1 k.p.c. Pierwsze pismo procesowe powinno ponadto spełniać warunki określone w art. 126 § 2 k.p.c., który stanowi, że gdy pismo procesowe jest pierwszym pismem w sprawie powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sporu, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeśli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 126 § 3 k.p.c.). Pismo procesowe przygotowawcze (ma na celu przygotowanie rozprawy) powinno podawać zwięźle stan sprawy, wypowiadać się co do twierdzeń strony przeciwnej i dowodów przez nią powołanych, wskazywać dowody, które mają być przedstawione na rozprawie (art. 127 k.p.c.). Do pisma procesowego należy dołączyć jego odpis oraz odpisy załączników dla uczestników postępowania (art. 128 k.p.c.).

Pisma procesowe o szczególnym charakterze powinny spełniać dodatkowo wymagania określone przykładowo w następujących przepisach:

1) pozew - art. 187 k.p.c.;

2) wniosek wszczynający postępowanie nieprocesowe - art. 511 § 1 k.p.c., przy czym w odniesieniu do poszczególnych rodzajów spraw wniosek powinien spełniać warunki określone w przepisach:

- wniosek o uznanie za zmarłego - art. 529 k.p.c.,

- wniosek o zniesienie współwłasności - art. 617 k.p.c.,

- wniosek o ustanowienie drogi koniecznej - art. 626 k.p.c.,

- wniosek o dokonanie wpisu w księdze wieczystej - art. 6262 k.p.c.,

- wniosek o dział spadku - art. 680 k.p.c.,

- wniosek o złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego - art. 693 k.p.c.;

3) sprzeciw od wyroku zaocznego - art. 344 § 2 k.p.c.;

4) zarzuty od nakazu zapłaty - art. 493 § 1 i 2 k.p.c.;

5) sprzeciw od nakazu zapłaty - art. 503 k.p.c.;

6) apelacja - art. 368 § 1 i 2 k.p.c.;

7) zażalenie - art. 394 § 3 k.p.c.;

8) skarga kasacyjna - art. 3984 k.p.c.;

9) skarga o wznowienie postępowania - art. 409 k.p.c.;

10) skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia - art. 4245 § 1 k.p.c.

Pisma procesowe, które wszczynają postępowanie w sprawach wpadkowych, również powinny spełniać dodatkowe warunki formalne, przykładowo: we wniosku o wyłączenie sędziego należy podać przyczynę wyłączenia (art. 50 § 1 k.p.c.), we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu procesowego należy podać okoliczności uprawdopodobniające przyczynę uchybienia i dokonać uchybionej czynności (art. 169 § 2 i 3 k.p.c.).

Niektóre pisma procesowe w postępowaniu uproszczonym (art. 5052 k.p.c.), rejestrowym (art. 6941 k.p.c. i art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym, jedn. tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 17, poz. 209), wieczystoksięgowym (art. 6262 § 1 k.p.c.) oraz w sprawach, o których mowa w art. 1871 k.p.c., składa się na urzędowych formularzach.

Usuwanie braków formalnych pism w sprawach rejestrowych i wieczystoksięgowych - zważywszy na odmienność regulacji - wymagałoby odrębnego, szerokiego opracowania. Z tego względu zostanie pominięte.

W postępowaniu uproszczonym pozew, odpowiedź na pozew, sprzeciw od wyroku zaocznego i pismo zawierające wnioski dowodowe powinny być sporządzone na urzędowych formularzach (art. 5052 k.p.c.). Jeśli w postępowaniu tym został wydany nakaz zapłaty na podstawie przepisów o postępowaniu nakazowym lub nakaz zapłaty na podstawie przepisów o postępowaniu upominawczym, pozwany, wnosząc od takich nakazów zapłaty odpowiednio zarzuty lub sprzeciw, powinien sporządzić je na urzędowym formularzu (art. 493 § 2, art. 503 § 2 k.p.c.). Uwzględniając regulację przyjętą w art. 204 § 3 k.p.c., uznać należy, że w postępowaniu uproszczonym powinien zostać zastosowany formularz urzędowy także przy wnoszeniu pozwu wzajemnego. Pozew na formularzu obowiązuje także w sprawach wymienionych w art. 1871 k.p.c.

2. Usuwanie braków formalnych pism procesowych

Jeżeli pismo procesowe nie spełnia wymagań formalnych ogólnych (art. 126 k.p.c.) lub szczególnych, określonych dla danego rodzaju pisma i mają one taki charakter, że pismo procesowe nie może otrzymać prawidłowego biegu, należy wszcząć postępowanie (nazywane przez praktyków „naprawczym”), w ramach którego braki formalne pisma procesowego mogą być usunięte (art. 130 k.p.c.).

Według art. 130 § 5 k.p.c., pisma procesowe sporządzone z naruszeniem art. 871 k.p.c. podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia braków, chyba że ustawa stanowi inaczej. Pisma w postępowaniu przed Sądem Najwyższym oraz pisma związane z tym postępowaniem składane przed sądem niższej instancji przewodniczący powinien zatem zwrócić zarządzeniem, wydanym na podstawie art. 130 § 5 k.p.c. Skarga kasacyjna sporządzona z naruszeniem art. 871 k.p.c. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 3986 § 2 k.p.c.).

W postępowaniu „zwykłym” usuwanie braków formalnych pism procesowych normują art. 130-1301 § 11-3 k.p.c., a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych - art. 467 i 468 k.p.c. Art. 130 k.p.c. nie ma zastosowania przy usuwaniu braku opłat sądowych od pism procesowych. Usuwanie braków w zakresie opłat sądowych należnych od pism procesowych uregulowane zostało w art. 1302 k.p.c. (por. rozdział X, 2). Jeżeli pismo nie jest należycie opłacone, a ponadto wymaga poprawienia lub uzupełnienia należy wezwanie do usunięcia określonych braków pisma i uiszczenia opłat objąć jednym zarządzeniem (§ 105 reg. sąd.). Jeżeli zarządzenie dotyczy pisma wszczynającego postępowanie (pozew, wniosek), zamieszcza się je na oddzielnej karcie dołączonej do akt bezpośrednio przed tym pismem (§ 27 instr. sąd.). Zarządzenie przewodniczącego, w części obejmującej wezwanie do usunięcia braków formalnych pozwu oraz braku należnej od niego opłaty sądowej, powinno przybrać taką na przykład treść: „na podstawie art. 130 § 1 k.p.c. wezwać powoda, aby w terminie tygodniowym od daty doręczenia wezwania, pod rygorem zwrotu pozwu, uzupełnił go przez złożenie odpisu pozwu, a ponadto uiścił opłatę sądową w kwocie 100”.

W skierowanym do strony wezwaniu o usunięcie braków formalnych pisma należy zamieścić pełny tekst zarządzenia przewodniczącego wydziału ze wskazaniem terminu wykonania i pouczeniem o skutkach niewykonania zarządzenia (§ 124 reg. sąd.). Jeżeli ze względu na rozmiar zarządzenia, treści jego nie da się zamieścić w formularzu wezwania, należy do wezwania dołączyć odpis zarządzenia i powołać się na nie w tekście wezwania (§ 133 instr. sąd.).
1   ...   21   22   23   24   25   26   27   28   ...   86

Powiązany:

Pietrzkowski Henryk iconŻe jest Henryk, że Henryk chce, byście pocałowali go w tyłek I że zostaniecie za to wynagrodzeni? Jan: o nie, Karol miał list, który Henryk wysłał mu wiele

Pietrzkowski Henryk iconWywiadu-rzece z Profesorem (Andrzej Sowa, Henryk Samsonowicz. Wywiad rzeka, Warszawa 2009), to I laudator nie może zacząć od niczego innego jak tylko od stwierdzenia: Profesor Henryk Samsonowicz to człowiek-instytucja!

Pietrzkowski Henryk iconHenryk Skłodowski

Pietrzkowski Henryk iconHenryk Sienkiewicz

Pietrzkowski Henryk iconDr Henryk Wyszyński

Pietrzkowski Henryk iconSienkiewicz henryk

Pietrzkowski Henryk iconHenryk Sienkiewicz

Pietrzkowski Henryk iconHenryk Sienkiewicz – „Potop”

Pietrzkowski Henryk iconHenryk Sienkiewicz „Krzyżacy”

Pietrzkowski Henryk iconOlszewski, Henryk Anastazy

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom