Postępowanie administracje




Pobierz 28.84 Kb.
NazwaPostępowanie administracje
Data konwersji25.11.2012
Rozmiar28.84 Kb.
TypDokumentacja

Postępowanie administracje – jest to regulowane przez prawo procesowe, ciąg czynności procesowych podejmowanych przez organ administracji publicznej oraz inne podmioty postępowania w celu rozstrzygania sprawy administracyjnej w formie decyzji administracyjnej jak i ciąg czynności procesowych podjętych w celu weryfikacji decyzji administracyjnej.

Początki procedury administracyjnej możemy wiązać z utworzeniem w Austrii w roku 1876 Trybunału Administracyjnego, którego orzecznictwo w połączeniu z rozwojem nauki administracji pozwoliło na przyjęcie w roku 1925 czterech ustaw regulujących postępowanie administracyjne a Austrii.

I.Ustawa o ogólnym postępowaniu administracyjnym.

II. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym administracji.

III. Ustawa o ogólnych postanowieniach prawa i postępowania karno-administracyjnego.

Rozwiązania austriackie zostały pobielone w wielu krajach Europy Środkowej.

Kodyfikacja postępowania administracyjnego w Polsce została dokonana w kilku etapach:

I aktem prawnym była ustawa z 1919 roku o organizacji władz administracyjnych II instancji. Zasady i tryb odwołań od decyzji administracyjnych oraz wznowienie postępowania zostały uregulowane jednolicie na terenie całego kraju dopiero ustawą z sierpnia 1923 roku.

Główna kodyfikacja postępowania administracyjnego została wprowadzona 3 rozporządzeniami Prezydenta RP z mocą ustawy w dniu 22 marca 1928 roku.

Tytuły rozporządzeń z dnia 22 marca 1928 roku:

- Rozporządzenie o postępowaniu administracyjnym.

- Rozporządzenie o postępowaniu przymusowym w administracji.

- Rozporządzenie o postępowaniu karno-administracyjnym.

Obecnie obowiązuje Ustawa Kodeksu Postępowania Administracyjnego uchwalona 14 czerwca 1960 roku.

Znaczące nowelizacje KPA: 1972-1975 r. – Nowelizacja związana z reformą administracji terenowej.

1980 r. – Nowelizacja związana z wprowadzeniem Sądowej Kontroli Administracji oraz Ratyfikacją Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych.

1990 r. – Nowelizacja związana z przywróceniem Samorządu Terytorialnego, rozszerzająca moc obowiązującą KPA na organy Samorządu Terytorialnego w zakresie rozpatrywania spraw indywidualnych , własnych i zleconych.

2004 r. – Nowelizacja związana z Reformą Sądownictwa Administracyjnego dotycząca między innymi kwestii związanych z rozstrzyganiem sporów o właściwość.

Obecnie w KPA unormowane są 4 postępowania:

I.Postępowanie w indywidualnych sprawach rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej.

II. Postępowanie w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość.

III. Postępowanie w sprawach skargi wniosków.

IV. Postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń.

KPA nie ma zastosowania w sprawach:

1.Karnych, skarbowych.

2. Należących do właściwości polskich przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych.

3. Wynikających z nadrzędności i podległości administracyjnej w stosunkach między organami państwowymi i innymi państwowymi jednostkami organizacyjnymi.

4. Wynikających z podległości służbowej pracowników organów i jednostek organizacyjnych organów państwowych i innych państwowych jednostek organizacyjnych.

Postępowanie administracyjne ( jurysdykcyjne) – czyli postępowanie w indywidualnych sprawach rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej. Zostało zdefiniowane w art. 1 KPA stanowiącym, że kodeks normuje postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej oraz przed innymi organami państwowymi lub podmiotami gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień.

Do zaistnienia postępowania ogólnego konieczne są 4 elementy (łącznie):

1.Sprawa musi by indywidualna.

2. Organ administracji publicznej musi być w sprawie właściwy.

3. Sprawa musi być rozstrzygana w formie decyzji administracyjnej.
4. Postępowanie musi odbywać się przed organami administracji publicznej w rozumieniu KPA.

Postępowanie ma charakter powszechny i prawotwórczy.

Postępowanie ogólne – kończy się z chwilą podjęcia decyzji ostatecznej, rozstrzygającej sprawę administracyjną.

Postępowanie nadzwyczajne – wszczyna się w celu wznowienia postępowania albo uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej.

Oprócz postępowania ogólnego wyróżniamy również postępowania szczególne zwane inaczej specjalnymi lub autonomicznymi.

Zakres obowiązywania postępowania administracyjnego wyznaczają:

- przedmiot

- organy prowadzące postępowanie

- ustawowe wyłączenia

Przedmiotem ogólnego postępowania – jest indywidualna sprawa rozstrzygana decyzją administracyjną.

Przez sprawę administracyjną należy rozumieć stan faktyczny sprawy oraz prawa i obowiązki, które na postawie obowiązujących przepisów prawa administracyjnego mogą lub powinny być przyznane lub nałożone na adresata decyzji administracyjnej.

Organem prowadzącym postępowanie według KPA – jest każdy podmiot uprawniony do rozstrzygania spraw indywidualnych w drodze decyzji administracyjnej. Kompetencje organu mogą wynikać z przepisów o właściwości organów lub stosownych porozumień.

Pojęcie ustawowych wyłączeń obejmuje przepisy szczególne, odmiennie regulujące postępowanie w określonych sprawach lub przed określonymi organami. Wyłączenia ustawowe mogą wynikać również z przepisów szczególnych ustanowionych po wejściu w życie KPA.

ZASADY POSĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO

Zasady ogólne postępowania administracyjnego – są to pewne podstawowe normy prawne uznane przez ustawodawcę i wyodrębnione w rozdziale II w KPA. Są one wspólne dla całego postępowania administracyjnego i organ administracji powinien stosować ją w każdym stadium postępowania łącznie z innymi przepisami.

Zasady ogólne nie są jedynie wskazówkami interpretującymi, a ich naruszanie oznacza naruszanie prawa.

Zasada praworządności (legalności); (art. 6 i 7) – Według art. 6 organy administracji działają na podstawie przepisów prawa oraz zgodnie z art. 7 stoją na straży praworządności. Jest realizowana w przepisach KPA określających elementy treści decyzji oraz przesłanki nieważności decyzji.

Zasada uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywatela (art. 7) – Według tej zasady interes społeczny nie może być samoistną podstawą działania, jednocześnie nie może być przeciwstawiany interesom jednostki. Oznacza on również zakaz pierwszeństwa celowości działania nad wymienionymi interesami.

Zasada prawdy obiektywnej (art. 7) – Zasada ta występuje we wszystkich przepisach procesowych i zobowiązuje organy administracji do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Organ jest ograniczony włącznie obowiązującymi przepisami prawa.


Zasada pogłębiania, zaufania obywateli do organów w państwie (art. 8) – Nakłada na organy administracji obowiązek pogłębiania zaufania oraz wzmacniania świadomości i kultury prawnej obywateli. Znajduje odzwierciedlenie w charakterze stosunków między urzędnikiem, a interesantem.

Zasada udzielania informacji prawnej (art. 9) – Zobowiązuje organy administracji do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy mają obowiązek udzielać wyjaśnień i wskazówek tak aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa.

[przykłady zasady – art. 101 paragraf 2, art. 107 paragraf 1 KPA]

Zasada czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10) – Określa obowiązek organu administracji do zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić wypowiedzenie się strony co do dowodów i zebranych materiałów oraz zgłoszenie żądań. Okoliczności odstąpienia od stosowania zasady określa art. 10 paragraf 2, a konieczność udokumentowania przyczyn odstąpienia art. 10 paragraf 3.

Zasada przekonywania (art. 11) – Nakłada obowiązek wyjaśniania stronom zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy rozpatrywaniu sprawy i wydaniu decyzji. Wyjaśnienie obejmuje przesłanki faktyczne i prawne.

Zasada szybkości i prostoty postępowania (art. 12) – nakłada na organ administracji obowiązek wnikliwego i szybkiego działania przy zastosowaniu najprostszych środków. Konkretyzacja tej zasady znajduje się w art. 35-38 KPA.

Zasada ugodowego załatwiania spraw (art. 13) – Przewiduje, że w sprawy, w których uczestniczą strony o spornych interesach mogą być załatwiane w drodze ugody sporządzonej przed organem administracji publicznej, który ma obowiązek nakładania do jej zawarcia. Szczegółowe regulacje dotyczące ugody określają art. 114-122 KPA.

Zasada pisemności (art. 14) – Nakłada obowiązek załatwiania spraw w formie pisemnego lub w formie dokumentu elektrycznego zgodnie z art. 14 paragraf 1. Dopuszczalność załatwienia sprawy w formie ustnej została określona w art. 14 paragraf 2.

Zasada dwuinstancyjności postępowania (art. 15) – Zasada oznacza, że sprawa administracyjna rozstrzygnięta decyzją w postępowaniu prowadzonym przez jeden organ będzie musiała na żądanie uprawnionego podmiotu zostać rozpoznana i rozstrzygnięta w drugim postępowaniu prowadzonym przez organ wyższego stopnia. Wyjątki od tej zasady mogą zaistnieć tylko w sytuacjach określonych ustawą art. 127 paragraf 3 KPA. Organ odwoławczy nie może działać z urzędu. Konieczna jest czynność strony jaką jest wniesienie zwyczajnego środka prawnego.

Zasada pozainstancyjnej weryfikacji decyzji ostatecznej (art. 16 paragraf 1) – Oznacza prawną dopuszczalność oceny trafności decyzji ostatecznych.

Decyzja ostateczna – to decyzje, od których nie służy odwołanie czyli takie, które nie mogą być weryfikowane w administracyjnym toku instancji.


Do decyzji ostatecznych zaliczamy:

1.Decyzje organów pierwszej instancji po upłynięciu terminu do złożenia odwołania.

2. Decyzję wydaną przez organ odwoławczy.

3. Decyzję ostateczną z mocy przepisu prawa materialnego.

Przesłanki uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznych zostały określone w rozdziale 12 i 13 działu II KPA.

Zasada sądowej weryfikacji decyzji ostatecznych (art. 16 paragraf 2) – Daje możliwość zaskarżenia ostatecznych decyzji do Sądu Administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem. Zasady i tryb zaskarżania decyzji określa ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku; Prawo o Postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (P.P.S.A.)

Przedmiot kontroli wykonawczej przez Sądy Administracyjne w odniesieniu do decyzji ostatecznych określają art. 5 i 52 P.P.S.A.

PODMIOTY I UCZESTNICY OGÓLNEGO POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO

Uczestników dzielimy na 3 grupy:

1.Obligatoryjnych - (organ prowadzący postępowanie i stronę) bez udziału, których prowadzenie postępowania i wydanie decyzji było by niemożliwe.

2. Fakultatywnych – (organizacja społeczna, Rzecznik Praw Obywatelskich i Prokurator) mogą ale nie muszą uczestniczyć na prawach strony.

3. Inni uczestnicy postępowania – (świadkowie, biegli i organizacja społeczna).

*Pozycje organizacji społecznej w ogólnym postępowaniu administracyjnym reguluje art. 31 KPA.

Organy prowadzące postępowanie i ich właściwości:

Są to podmioty uprawnione do prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie, która powinna być rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej.

Ze względu na zasadę dwuinstancyjności wyróżnia się organy pierwszej i drugiej instancji przy czym organy drugiej instancji określone są terminem – organy wyższego stopnia. W rozumieniu kodeksowym zostały określone w art. 17 KPA.

Art. 18 KPA określa organy naczelne w rozumieniu kodeksowym. Art. 18 w chwili obecnej ma ograniczoną doniosłość prawną ze względu na brak uprawnień organów naczelnych w postępowaniu za wyjątkiem postępowania w sprawach skargi wniosku.

Kompetencja ogólna organów administracji publicznej do prowadzenie postępowania – wynika z przepisów prawa materialnego, które upoważniają rodzajowo oznaczone w tych przepisach organy do rozstrzygnięcia określonej kategorii spraw.

Kompetencja szczególna organu – określana jest przy wykorzystywaniu dwóch instancji właściwości oraz wyłączenia organu i pracownika organu decydując o tym, który organ będzie kompetentny do rozstrzygnięcia konkretnej sprawy.

Właściwość organów została uregulowana w rozdziale IV KPA. O konieczności przestrzegania z urzędu, właściwości rzeczowej i miejscowej przesądza art. 19 KPA. Organ właściwy nie może uchylić się od załatwienia sprawy w drodze przekazania swojej właściwości innemu organowi ani też przejąć właściwości organu kompetencyjnego w sprawie.

Właściwość rzeczowa – jest to zobowiązanie organów administracji publicznej do prowadzenia postępowania i rozstrzygania w formie decyzji określonych rodzajowo spraw administracyjnych. Tryb ustalania właściwości rzeczowej określa art. 20 KPA.

Właściwość miejscowa – jest rozumiana jako zdolność do realizacji kompetencji prze organ na określonym obszarze. Tryb ustalania właściwości miejscowej określa art. 21 paragraf 1 i 2.

Właściwość funkcjonalna, która rozumiana jest jako upoważnienie organu do podejmowania różnorodnych czynności procesowych związanych z postępowaniem prowadzonym przez inny organ. Właściwość funkcjonalna jest oparta na przepisach prawa proceduralnego.

Organ administracji publicznej jest zobowiązany do oceny swojej właściwości w przypadku stwierdzenia jej braku zastosowanie mają art. 65 i 66 KPA.

Właściwość do rozstrzygania sporów kompetencyjnych określa art. 22 natomiast obowiązki organów administracyjnych do momentu rozstrzygnięcia sporu o właściwość określa art. 23.


Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Postępowanie administracje iconUzdrowić administrację publiczną

Postępowanie administracje iconPostępowanie ratownicze. Postępowanie z ranami urazowymi

Postępowanie administracje iconPrzepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną

Postępowanie administracje iconJest z całą surowością tępiony przez administrację forum

Postępowanie administracje iconPostępowanie administracyjne Postępowanie administracyjne sensu stricte( tzw jurysdykcyjne) istota I cel

Postępowanie administracje iconPrawo administracyjne – to normy prawne regulujące organizację I działanie organów państwowych I niepaństwowych jednostek organizacyjnych tworzących administrację

Postępowanie administracje iconPostępowanie Admin I Postępowanie przed Sądami Admin

Postępowanie administracje iconPostępowanie egzekucyjne w administracji źródła prawa regulujące postępowanie egzekucyjne w administracji

Postępowanie administracje iconPolicji gospodarczej, dawali wskazówki jak zorganizować administrację gospodarczą, jaką politykę powinna administracja państwa. W okresie następnym kameraliści pozostawali pod wpływem doktryn prawa natury odpowiadali na ogół dążeniom oświeconego absolutyzmu w krajach niemieckich

Postępowanie administracje iconDroga do Niepodległości Solidarność 1980-1989”. Zwycięzcy Aleksandra Buczyńska (III lo gdynia) oraz Adam Harackiewicz (III lo gdańsk) otrzymali dwa indeksy: jeden na prawo I jeden na administrację, uprawniające do podjęcia studiów na Wydziale Prawa I Administracji ug. Współorganizatorem konkursu jes

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom