Ministerstwo obrony narodowej sztab generalny wojska polskiego




Pobierz 437.95 Kb.
NazwaMinisterstwo obrony narodowej sztab generalny wojska polskiego
strona7/17
Data konwersji30.11.2012
Rozmiar437.95 Kb.
TypDokumentacja
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   17

R o z d z i a ł V

ZABEZPIECZENIE LOGISTYCZNE

ORGANIZACJA ŻYWIENIA



129. Żołnierze spożywają posiłki w stołówkach żołnierskich lub w innych miejscach do tego przeznaczonych.

130. Za organizację żywienia w jednostce odpowiada szef logistyki jednostki.

131. Żołnierzom pełniącym służbę wartowniczą, przebywającym w izbie chorych lub osadzonym w wojskowym areszcie dyscyplinarnym (izbie zatrzymań) dostarczenie posiłków organizują odpowiednio: szef pododdziału z którego jest wyznaczona warta, dyżurny izby chorych lub profos.

132. Żywienie powinno być tak zorganizowane, aby przerwy miedzy posiłkami nie wynosiły więcej niż 5–6 godzin:

  1. żołnierzy na posiłki do stołówki przyprowadza w szyku podoficer dyżurny pododdziału;

  2. szef pododdziału (inny wyznaczony żołnierz zawodowy pododdziału) zobowiązany jest do obecności w czasie spożywania obiadu przez żołnierzy jego pododdziału. Spożywanie pozostałych posiłków nadzoruje podoficer dyżurny pododdziału;

  3. przynoszenie posiłków do pododdziału jest zabronione.

133. Czas przetrzymywania gotowanego posiłku nie może przekraczać 4 godzin. Po upływie tego czasu posiłek wydaje się po powtórnej obróbce termicznej.

134. Nadzór nad jakością posiłków oraz ich zgodnością z jadłospisem, a także utrzymaniem higieny w miejscu ich przygotowania i spożywania sprawują:

  1. szef zaopatrzenia żywnościowego (równorzędny) – sprawdza co najmniej raz dziennie jeden z posiłków;

  2. lekarz jednostki – kontroluje codziennie jakość posiłków i stan sanitarny stołówki żołnierskiej – wyniki sprawowanego nadzoru odnotowuje w „Książce pracy kierownika stołówki żołnierskiej”;

  3. oficer dyżurny jednostki – sprawdza jakość wszystkich posiłków na 15–20 minut przed ich wydaniem i po wpisie odpowiedniej opinii w „Książce pracy kierownika stołówki żołnierskiej”, zezwala na ich wydawanie;

  4. posiłki doraźnie sprawdzają: dowódca jednostki – nie mniej niż jeden raz w miesiącu, szef logistyki – dwa razy w tygodniu oraz inne osoby wyznaczone przez dowódcę jednostki. Przeprowadzenie doraźnego nadzoru należy odnotować w „Książce pracy kierownika stołówki żołnierskiej”.


OBSŁUGIWANIE UZBROJENIA
I SPRZĘTU WOJSKOWEGO


135. Obsługiwanie uzbrojenia i sprzętu wojskowego organizuje się każdorazowo po jego użyciu (eksploatacji) – w czasie wyznaczonym w porządku dnia, jeżeli dowódca nie zarządzi inaczej oraz okresowo – zgodnie z obowiązującymi przepisami.

136. Za obsługiwanie pododdziałowego uzbrojenia i sprzętu wojskowego odpowiada dowódca pododdziału. Osoby funkcyjne odpowiedzialne za jego eksploatację sprawują specjalistyczny nadzór.

137. Za właściwe urządzenie parku sprzętu technicznego, porządek, przestrzeganie przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisów bezpieczeństwa pożarowego – z tytułu nadzoru fachowego – odpowiada szef logistyki.

138. Za stan techniczny uzbrojenia i sprzętu wojskowego pododdziału oraz porządek w przydzielonych rejonach parku sprzętu technicznego odpowiada dowódca pododdziału.

139. W miejscach, w których przechowuje się uz-brojenie i sprzęt wojskowy oraz środki bojowe i materiałowe organizuje się ich ochronę.

140. Użytkownicy uzbrojenia, sprzętu oraz mienia wojskowego zobowiązani są do przestrzegania obwiązujących przepisów eksploatacyjnych, gospodarczych i transportowych.


PRZEWOZY WOJSK I ŁADUNKÓW


141. Przewozy wojsk oraz ładunków planują i organizują dowódcy jednostek wojskowych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi regulującymi przewóz osób i rzeczy oraz uszczegółowiającymi je przepisami wojskowymi.

142. Przewozy wojsk poza granice kraju odbywają się na zasadach wynikających z umów i porozumień międzynarodowych, z uwzględnieniem przepisów celnych i granicznych, po wcześniejszym uzyskaniu zezwoleń na przejazd i przekroczenie granic od państw, przez które planuje się przewóz.

143. Na czas przewozu osób i ładunków dowódca jednostki wojskowej wyznacza w rozkazie dowódcę transportu oraz w razie potrzeby inne osoby funkcyjne i służby wewnętrzne.

144. Sposób dowodzenia podczas przewozu określa dowódca transportu, zgodnie z odrębnymi przepisami wojskowymi, mając na uwadze utrzymanie zdolności bojowej.

145. Na czas przewozu ładunków niebezpiecznych, w rozkazie jednostki wyznacza się osobę odpowiedzialną za przygotowanie i realizację przewozu pod względem organizacyjnym i bezpieczeństwa oraz w razie potrzeby siły i środki do ich ochrony.


UŻYTKOWANIE
INFRASTRUKTURY WOJSKOWEJ,
ZAKWATEROWANIE


146. Zakwaterowanie Sił Zbrojnych RP polega na stałym, tymczasowym i na przejściowym rozmieszczeniu żołnierzy, jednostek i instytucji wojskowych.

147. Dowódca jednostki przydziela pododdziałom rejony zakwaterowania oraz inne pomieszczenia.

148. Na zakwaterowanie pododdziałów przeznacza się następujące pomieszczenia:

  1. mieszkalne – izby żołnierskie (wspólne kwatery stałe);

  2. służbowe – świetlice, sale wykładowe, pokoje do pracy dla dowódcy pododdziału i podległej kadry oraz pomieszczenia (miejsca) na przygotowanie się dowódców drużyn (pomocników dowódców plutonów) do zajęć;

  3. gospodarcze i sanitarne – magazyny pododdziałowe, szatnie, izby (kąciki) gospodarcze, pomieszczenia (miejsca) do czyszczenia broni, suszarnie, palarnie, umywalnie i sanitariaty;

  4. inne pomieszczenia – jeśli istnieją ku temu warunki.

149. Wspólne kwatery stałe przeznaczone są na zakwaterowanie:

  1. żołnierzy pełniących zasadniczą (nadterminową) służbę wojskową;

  2. kandydatów na żołnierzy zawodowych (podchorążych, uczestników kursów, elewów);

  3. żołnierzy zawodowych będących słuchaczami szkół lub uczestników kursów wojskowych, pełniących okresowe dyżury bojowe oraz w ramach potrzeb wynikających z określonych stanów gotowości bojowej.

150. Podchorążych i elewów odbywających praktykę w jednostkach wojskowych oraz żołnierzy – kobiety kwateruje się w oddzielnych izbach żołnierskich, wydzielonych ze wspólnych kwater stałych w rejonie pododdziału lub poza nim, a dowódcom drużyn – w oddzielonych izbach w rejonie pododdziału.

151. Zakwaterowanie przejściowe organizuje się podczas:

1) ćwiczeń, zgrupowań i przemieszczania wojsk;

2) czasowego wykonywania obowiązków przez żołnierzy poza stałym miejscem służby, w tym poza granicami kraju;

3) wprowadzenia wyższych stanów gotowości bojowej z wyjściem z miejsc stałej dyslokacji.

152. Miejscowości (rejony) wyznaczone na zakwaterowania przejściowe winny:

1) spełniać zgodnie z przepisami określone warunki sanitarno-epidemiologiczne;

2) zapewniać dogodną ochronę i obronę;

3) posiadać możliwość zorganizowania odpowiednich warunków socjalno-bytowych.

153. Dowódca jednostki wojskowej jest odpowiedzialny za właściwe użytkowanie nieruchomości wojskowych.

154. Każdy obiekt budowlany, rejon zakwaterowania, pomieszczenie, itp. dowódca jednostki wojskowej przekazuje protokolarnie właściwemu dowódcy (szefowi) lub bezpośredniemu użytkownikowi do użytkowania lub obsługi.

155. Użytkownicy obiektu, rejonu zakwaterowania oraz pomieszczenia są zobowiązani do:

1) użytkowania ich zgodnie z przeznaczeniem i utrzymania w wymaganym stanie technicznym, z uwzględnieniem zasad ochrony środowiska, BHPiS, ppoż. oraz innych zasad określonych w odrębnych przepisach;

2) dbania o sprzęt i wyposażenie z uwzględnieniem jednolitości i estetyki;

3) racjonalnego zużycia wody i nośników energii.

156. Utrzymanie obiektów, rejonów zakwaterowania i pomieszczeń w czystości należy do obowiązków ich użytkowników. Wykonywanie tych czynności reguluje dowódca w dokumentach wewnętrznych jednostki.

157. Za organizację ochrony środowiska w rejonie użytkowanym przez jednostkę wojskową odpowiada jej dowódca poprzez:

1) zapewnienie przestrzegania przez podległych sobie żołnierzy i pracowników wojska regulacji prawnych związanych z ochroną środowiska;

2) określenie wymagań i zakresu odpowiedzialności dla osób wymienionych w ppkt. 1;

3) określanie sił i środków do realizacji zadań związanych z ochroną środowiska.


R o z d z i a ł VI

OCHRONA PRZECIWPOŻAROWA


158. Ochrona przeciwpożarowa w jednostce (instytucji) wojskowej polega na realizacji przedsięwzięć mających na celu ochronę życia, zdrowia i mienia przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym zagrożeniem. Stanowi ona element działalności służbowej.

159. Zapewnienie ochrony przeciwpożarowej jest obowiązkiem dowódców wszystkich szczebli dowodzenia, którzy ponoszą odpowiedzialność za jej organizację i sprawne funkcjonowanie.

160. Nadzór nad przestrzeganiem przepisów o ochro-nie przeciwpożarowej w komórkach i jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej oraz przez niego nadzorowanych sprawuje Wojskowa Ochrona Przeciwpożarowa (WOP).

161. Czynności kontrolno-rozpoznawcze z zakresu ochrony przeciwpożarowej wykonywane są przez żołnierzy zawodowych i strażaków (funkcjonariuszy) Państwowej Straży Pożarnej (PSP), pełniących służbę w WOP, na podstawie upoważnienia wydanego przez Szefa WOP. Uprawnia ono do wstępu i poruszania się bez szczególnego zezwolenia na terenach będących w trwałym zarządzie (użytkowaniu) Sił Zbrojnych RP.

162. Osoba wykonująca czynności kontrolno-rozpoznawcze, w razie stwierdzenia zagrożenia pożarowego lub innego miejscowego zagrożenia stwarzającego niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia, ma prawo dokonać wpisu do książki kontroli jednostki o wstrzymaniu prac lub ćwiczeń oraz zakazu używania maszyn, urządzeń, środków transportu, terenów, obiektów, pomieszczeń lub ich części. Decyzję administracyjną w sprawach będących przedmiotem zakazu wydaje właściwy terytorialnie szef delegatury WOP.

163. Do nadzoru nad ochroną przeciwpożarową w jednostce (garnizonie, instytucji) wojskowej, spośród żołnierzy zawodowych lub pracowników wojska może być wyznaczony inspektor ochrony przeciwpożarowej.

164. Inspektor podlega bezpośrednio dowódcy i wykonuje zadania z jego upoważnienia.

165. Nadzór funkcjonalny nad działalnością inspektora ochrony przeciwpożarowej, sprawuje właściwy terytorialnie szef delegatury WOP.

166. Wszystkich żołnierzy i pracowników wojska zaznajamia się z przepisami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej, zasadami postępowania i zadaniami na wypadek powstania pożaru, innego miejscowego zagrożenia, obsługą podręcznego sprzętu pożarniczego oraz zobowiązuje do ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa pożarowego.

167. W jednostce wojskowej, w zależności od przeznaczenia, rodzaju wykonywanych zadań, struktury organizacyjnej, występującego zagrożenia pożarowego i innych miejscowych zagrożeń, miejsca stacjonowania, a także możliwości udzielania pomocy przez inne jednostki ochrony przeciwpożarowej, może być utworzona wojskowa straż pożarna, w trybie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

168. Do podstawowych zadań wojskowej straży pożarnej należy organizowanie i prowadzenie działań ratowniczych związanych z gaszeniem pożarów, likwidacją skutków klęsk żywiołowych, a także w zakresie ratownictwa technicznego, chemicznego, ekologicznego, zabezpieczanie niebezpiecznych pożarowo procesów technologicznych oraz udzielanie pomocy przedlekarskiej.

169. Komendantem wojskowej straży pożarnej, w zależności od jej składu osobowego, może być żołnierz zawodowy, strażak PSP lub pracownik wojska, posiadający, wymagane odrębnymi przepisami, kwalifikacje zawodowe i zdrowotne.

170. Komendant podlega dowódcy jednostki i odpowiada za wyszkolenie oraz gotowość wojskowej straży pożarnej do działania.

171. Akcje ratownicze na terenach będących w trwałym zarządzie (użytkowaniu) wojska prowadzi się w oparciu o funkcjonujący w resorcie system ratowniczy.


R o z d z i a ł VII
OCHRONA ZDROWIA
HIGIENA OSOBISTA


172. Za stan higieny osobistej i umundurowania odpowiada indywidualnie każdy żołnierz, natomiast za stworzenie odpowiednich warunków do utrzymania higieny odpowiada przełożony żołnierza. Za stan sanitarnohigieniczny, porządek w rejonie zakwaterowania pododdziału oraz za stan zdrowotny żołnierzy odpowiada jego dowódca.

173. Za stan sanitarnohigieniczny i porządek w warsztatach, magazynach i obiektach użyteczności ogólnej oraz za przestrzeganie w nich zasad bezpieczeństwa i higieny pracy odpowiadają komendanci (kierownicy) tych obiektów.

174. Nadzór nad stanem sanitarnohigienicznym i zdrowotnym w jednostce wojskowej sprawuje lekarz jednostki.

175. Żołnierzom niezawodowym, a w sytuacjach skoszarowania, ćwiczeń, zajęć w terenie także żołnierzom zawodowym – należy zapewnić możliwość codziennej indywidualnej kąpieli.

176. Żołnierzom niezawodowym należy zapewnić możliwość wymiany bielizny osobistej stosownie do potrzeb oraz dwa razy w tygodniu kąpiel zbiorową. Raz w tygodniu w czasie kąpieli zbiorowej przeprowadza się przegląd sanitarny.

177. Bieliznę osobistą oraz odzież ochronną dla personelu zbiorowego żywienia wymienia się codziennie, a personelu technicznego i grup roboczych, w miarę potrzeb.

178. Bieliznę pościelową wymienia się kompletami, co dwa tygodnie w dniach kąpieli zbiorowej w tym:

1) prześcieradła lub poszwę na koc (kołdrę) i piżamę – raz na dwa tygodnie;

2) poszewkę na podgłówek lub poduszkę – raz na tydzień, a w uzasadnionych przypadkach częściej.

179. Realizacja zamierzeń określonych w pkt. 175, 176 i 178 uzależniona jest od ilości środków finansowych przyznanych dysponentom na mocy decyzji budżetowej MON na dany rok.


BADANIA, SZCZEPIENIA OCHRONNE, PRZEGLĄDY LEKARSKIE
I SANITARNE


180. Żołnierze wyznaczeni do prac pomocniczych w kuchni i stołówce żołnierskiej muszą być każdorazowo poddani przeglądowi sanitarnemu, przed ich przystąpieniem do pracy. Wyniki tych przeglądów należy odnotowywać w „Książce przeglądów sanitarnych żołnierzy wyznaczonych do prac pomocniczych”.

181. Dowódca pododdziału może skierować żołnierzy zasadniczej służby wojskowej powracających z urlopów (przepustek) i podróży służbowych, do przeglądu sanitarnego lub lekarskiego.

182. Podczas pierwszego miesiąca służby nowo wcielonych żołnierzy poddaje się obowiązkowym szczepieniom i zabiegom sanitarnohigienicznym, a także przeprowadza szczegółowy przegląd lekarski oraz pomiary antropometryczne.

183. Żołnierze zawodowi mają obowiązek poddać się obowiązkowym badaniom lekarskim, nie mniej niż raz w roku.

184. Żołnierze zasadniczej służby wojskowej poddawani są ogólnemu badaniu lekarskiemu, a także badaniom pomocniczym według wskazań – na początku i na końcu służby wojskowej.

185. Żołnierze uczestniczący w zawodach sportowych i sprawdzianach z wychowania fizycznego, przed przystąpieniem do nich, muszą być poddani badaniom lekarskim.

186. Żołnierze pracujący w warunkach szkodliwych lub uciążliwych dla zdrowia oraz mający kontakt z produktami żywnościowymi i środkami farmakologicznymi, a także obsługujący chorych, podlegają badaniom i przeglądom, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Za terminowe skierowanie ich na badania są odpowiedzialni właściwi przełożeni.

187. W przypadku zachorowania, żołnierz zasadniczej służby wojskowej niezwłocznie melduje o tym swemu bezpośredniemu przełożonemu, który ma obowiązek skierować go do lekarza.

188. Żołnierze zasadniczej służby wojskowej, zgodnie z zaleceniami lekarza odnotowanymi w „Książeczce zdrowia żołnierza” i „Książce chorych pododdziału” biorą udział w zajęciach w ograniczonym zakresie lub są od nich zwolnieni. Czas zwolnienia ogłasza się w rozkazie dziennym.

LECZENIE SZPITALNE



189. Na leczenie szpitalne żołnierzy niezawodowych kieruje lekarz, który powiadamia o tym dowódcę oddziału (pododdziału).

190. Żołnierzy niezawodowych kieruje się do leczenia szpitalnego z odpowiednim skierowaniem lekarskim i „Książeczką zdrowia żołnierza”. W razie konieczności odwiezienia chorego, wyznacza się osobę oraz odpowiedni środek transportu zgodnie z decyzją lekarza.

191. O przyjęciu (wypisaniu) żołnierza do (ze) szpitala, jego komendant (dyrektor) powiadamia niezwłocznie dowódcę macierzystej jednostki wojskowej żołnierza.


1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   17

Powiązany:

Ministerstwo obrony narodowej sztab generalny wojska polskiego iconMinisterstwo obrony narodowej sztab generalny wojska polskiego

Ministerstwo obrony narodowej sztab generalny wojska polskiego iconMinisterstwo obrony narodowej sztab generalny wojska polskiego

Ministerstwo obrony narodowej sztab generalny wojska polskiego iconSztab generalny wojska polskiego z arząd planowania strategicznego – P5

Ministerstwo obrony narodowej sztab generalny wojska polskiego iconMinisterstwo Obrony Narodowej

Ministerstwo obrony narodowej sztab generalny wojska polskiego iconMinisterstwo Obrony Narodowej

Ministerstwo obrony narodowej sztab generalny wojska polskiego iconMonika Bernaś Ministerstwo Obrony Narodowej

Ministerstwo obrony narodowej sztab generalny wojska polskiego iconMonika Bernaś Ministerstwo Obrony Narodowej

Ministerstwo obrony narodowej sztab generalny wojska polskiego iconMinisterstwo obrony narodowej rzecznik prasowy

Ministerstwo obrony narodowej sztab generalny wojska polskiego iconMinisterstwo obrony narodowej departament prasowo – informacyjny

Ministerstwo obrony narodowej sztab generalny wojska polskiego iconMinisterstwo obrony narodowej departament prasowo-informacyjny

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom