Orzeczenie dot art. 60 Kc




Pobierz 0.52 Mb.
NazwaOrzeczenie dot art. 60 Kc
strona1/10
Data konwersji01.12.2012
Rozmiar0.52 Mb.
TypDokumentacja
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10
Orzeczenie dot. art. 60 KC

Wyrok z dnia 26 września 2008 r. Sąd Najwyższy V CSK 108/08

1. Art. 247 k.p.c. nie wyłącza w żaden sposób dowodu z zeznań świadków lub z przesłuchania stron, zmierzającego do wykładni oświadczenia woli zawartego w dokumencie obejmującym czynność prawną.

2. W każdym przypadku, kiedy strony czynności prawnej podają sprzeczne znaczenia swoich oświadczeń woli, sąd nie może uchylić się od wykładni tych oświadczeń z powołaniem się na jasne, jednoznaczne brzmienie pisemnej umowy. 

Czynnością prawną osoby prawnej dokonaną per facta concludentia są takie zachowania skierowane do osób trzecich, które w normalnym toku postępowania należą do kompetencji organu uprawnionego do reprezentacji tej osoby, a ich podejmowanie usprawiedliwia przyjęcie, że dzieje się tak zgodnie z wolą osób uprawnionych do składania oświadczeń woli w imieniu osoby prawnej.


ZOBOWIĄZNIA OGÓLNE


WYKONANIE ZOBOWIĄZANIA – 450 i nast. Kc


Art. 450




I ACa 659/03 



wyrok s.apel.

2003.12.04



 

w Katowicach

 

LEX nr 175228




 

Wykonanie świadczenia niepieniężnego przez wykonawcę, odebranie robót przez inwestora powoduje, że ogólne przepisy o wykonaniu zobowiązań nie mogą w odpowiedni sposób zabezpieczyć interesów inwestora.
Po odebraniu robót, które wykazują wady nie przysługuje już zarzut niewykonania umowy i prawo powstrzymywania się ze świadczeniem wzajemnym, na co powoływała się pozwana. Ustawodawca chroni w takim przypadku interesy zamawiającego (inwestora) poprzez instytucje rękojmi za wady, której zadaniem jest ochrona zaufania kontrahenta, który ma prawo sądzić, że odebrane dzieło (roboty) stanowią odpowiednik jego świadczenia. Niezależnie od tego może on skorzystać z ochrony wynikających z przepisów o skutkach nienależytego wykonania umowy (art. 471 k.c.).
Wybór zaś konkretnego uprawnienia z którego chce skorzystać pozostaje w tym przypadku w gestii inwestora i ma on charakter wiążący.





451 Zaliczenie zapłaty




II CSK 409/08 



wyrok SN

2009.01.07



 

LEX nr 523607




 

1. Wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku polega na wskazaniu nie tylko przepisów prawa, ale także na wyjaśnieniu, w jaki sposób wpływają one na treść rozstrzygnięcia.
2. Długiem, inaczej zobowiązaniem, jest świadczenie, jakie powinien spełnić dłużnik (art. 353 § 1 k.c.).
3. Tym różni się świadczenie okresowe od jednorazowego, spełnianego sukcesywnie lub ratalnie, że wpłacane okresowo kwoty nie są zaliczane na poczet jednego świadczenia.
4. Świadczenie z tytułu stosunku najmu, polegające na płaceniu czynszu to wiele świadczeń okresowych, z których każde wymagalne jest w innym terminie, w innym też terminie ulega przedawnieniu. W rezultacie, każde z tych świadczeń stanowi odrębny dług, chociaż jest to dług tego samego rodzaju. Dłużnik może zatem przy spełnieniu świadczenia wskazać, który dług (czynsz najmu za jaki okres) chce zaspokoić. To zaś, co przypada na poczet tego długu (za konkretnie wskazany okres), wierzyciel może zarachować na związane z tym konkretnym świadczeniem należności uboczne. Na tym właśnie polega zastosowanie art. 451 § 1 k.c. przy świadczeniach okresowych.





IV CSK 95/07 

4. Przepis art. 451 k.c. ma zastosowanie jedynie wówczas, gdy umowa stron nie reguluje inaczej kwestii zaliczania świadczeń.


V CK 806/04 

2.Po przyjęciu przez dłużnika pokwitowania, na którym wierzyciel zarachował wpłatę - przypadającą według wskazania dłużnika na poczet należności głównej - na zaległe należności uboczne, wyłączona jest możliwość zmiany sposobu jej zarachowania przez wierzyciela, przez zaliczenie wpłaty na poczet należności głównej. Wierzyciel może natomiast uchylić się od skutków prawnych tego oświadczenia z powołaniem się na przepisy o wadach oświadczenia woli (art. 82 i nast. k.c.).


II CK 433/04 



wyrok SN

2005.02.09



 

LEX nr 284127

 

1. Artykuł 451 § 1 zdanie drugie k.c. stosuje się także wtedy, gdy dłużnik spełniający świadczenie ma wobec wierzyciela jeden tylko dług złożony z należności głównej oraz odsetek. Wierzyciel zatem decyduje o zarachowaniu spełnionego świadczenia na poczet należnych odsetek. Uprawnienia wierzyciela w tym względzie nie wyłącza odmienna wola dłużnika wyrażona przy spełnianiu świadczenia.
2. Wierzyciel nie jest zobowiązany informować dłużnika o zaliczeniu spełnionego świadczenia na poczet należności z tytułu odsetek; nie jest także zobowiązany do wystawienia pokwitowania, z którego treści wynika, że dokonał takiego zaliczenia. Artykuł 462 § 1 k.c. daje dłużnikowi uprawnienie do żądania od wierzyciela pokwitowania, ale obowiązek wystawienia takiego pokwitowania, obwarowany sankcjami (por. art. 463 k.c.), powstaje dopiero po zgłoszeniu przez dłużnika takiego żądania.







V CK 380/04 



wyrok SN

2005.01.28



 

LEX nr 359435




 

1. Reguły, zgodnie z którą wraz z przedawnieniem się roszczenia głównego przedawniają się roszczenia o świadczenia uboczne, choćby nawet nie upłynął jeszcze termin ich przedawnienia, nie można rozciągać na przypadki, w których roszczenie o świadczenie główne przed upływem terminu jego przedawnienia wygasło, np. na skutek wykonania. W przypadkach tych dochodzi bowiem do przekształcenia się roszczeń ubocznych w roszczenia główne, a to wyklucza stosowanie do nich tej reguły. Podobnie, nie do pogodzenia z celem tej reguły byłoby stosowanie jej wtedy, gdy przed przedawnieniem się roszczenia głównego doszło do przerwania biegu przedawnienia roszczenia o świadczenie uboczne.
2. Świadomość istnienia długu uzewnętrzniona przez jedną z osób fizycznych tworzących organ osoby prawnej stanowi uznanie niewłaściwe. Podobnie w sytuacji, gdy decyzja organu osoby prawnej wymaga zgody innego podmiotu (np. organu założycielskiego). Zakomunikowanie stanowiska dłużnika jest skutecznym uznaniem niewłaściwym, choćby zgody brakowało.
3. Artykuł 493 k.p.c. nie wprowadza systemu prekluzji w zakresie zgłaszania zarzutów, z wyjątkiem zarzutów, które pod rygorem ich utraty należy zgłosić przed wdaniem się w spór.





453 datio in solutum




I CSK 100/08 



wyrok SN

2008.10.17



 

LEX nr 479331




 

Przelew przez dłużnika na wierzyciela "dla rozliczenia się" wierzytelności przysługującej dłużnikowi względem osoby trzeciej może stanowić świadczenie w miejsce wykonania w rozumieniu art. 453 k.c. (cessio in solutum) i powodować wygaśnięcie zobowiązania dłużnika już w chwili dokonania przelewu; ostateczny rezultat jest tu taki, jak w razie odnowienia ze zmianą dłużnika: cesjonariusz w miejsce wierzytelności umorzonej nabywa nową wierzytelność, o innej treści, wobec dłużnika cedenta. Tak jednak stanie się tylko w razie wyrażenia przez strony umowy przelewu niewątpliwej woli umorzenia zobowiązania w drodze jego zastępczego wykonania. Podobnie bowiem jak zmiana treści dotychczasowego zobowiązania nie stanowi w razie wątpliwości odnowienia (art. 506 § 2 k.c.), tak również przelew przez dłużnika na wierzyciela "dla rozliczenia się" wierzytelności przysługującej dłużnikowi względem osoby trzeciej nie stanowi w razie wątpliwości - z analogicznych przyczyn do leżących u podstaw rozwiązania przewidzianego w art. 506 § 2 k.c. - świadczenia w miejsce wykonania.









IV CSK 149/08 



wyrok SN

2008.07.03



 

Biul.SN 2008/10/13 ...




 

Porozumieniem przewidzianym w art. 453 k.c. (datio in solutum) można objąć także świadczenie polegające na przeniesieniu własności nieruchomości przez pożyczkobiorcę w celu zwolnienia się z długu wynikającego z umowy pożyczki.









IV CSK 149/08 



wyrok SN

2008.07.03



 

LEX nr 453016




 

Jeżeli przeniesienie własności nieruchomości następuje w ramach modyfikacyjego porozumienia stron, określonego w art. 453 k.c., obligacyjne i rozporządzające skutki umowy przeniesienia własności nieruchomości (art. 155 k.c.) należy łączyć z tym właśnie porozumieniem. Przeniesienie własności nieruchomości ma właśnie nastąpić w celu zwolnienia się przez dłużnika ze zobowiązania o pierwotnie oznaczonej postaci świadczenia i cel ten zostanie osiągnięty w wyniku skutecznego przeniesienia prawa własności na wierzyciela.









I ACa 1235/05 



wyrok s.apel.

2006.02.15



 

w Poznaniu

 

LEX nr 194534




 

Ustalenie wartości prac wykonanych przez pożyczkobiorcę na rzecz pożyczkodawcy znacznie poniżej wartości udzielonej pożyczki prowadzi zgodnie z doświadczeniem życiowym do wniosku, że strony nie uzgodniły, aby prace te były równoznaczne z wykonaniem zobowiązania z tytułu pożyczki w całości.









II CK 68/05 



wyrok SN

2005.09.15



 

LEX nr 479353




 

1. Nie ma przeszkód, aby spełnienie świadczenia zastępczego prowadziło do częściowego wykonania zobowiązania, o ile strony w umowie o świadczenie w miejsce wykonania tak postanowiły. Takiego ułożenia wzajemnych stosunków przepis art. 453 k.c. nie wyklucza, a umowa w tym przedmiocie mieści się w ramach swobody, o jakiej mowa w art. 353[1] k.c.
2. W sytuacji, w której wartość spełnionego świadczenia zastępczego nie odpowiada wartości pierwotnego zobowiązania, wartość tych prac może być zaliczona na poczet zobowiązania stosownie do reguł określonych w art. 451 k.c.









III CKN 804/00 



wyrok SN

2003.03.20



 

LEX nr 78896 ...




 

Do świadczenia w miejsce wykonania mają zastosowanie ogólne przesłanki ważności czynności prawnych. Umowa co do świadczenia w miejsce wykonania może być więc w konkretnych okolicznościach nieważna, m.in. z powodu sprzeczności z zasadami współżycia społecznego lub dlatego, że miała na celu obejście ustawy.









IV CKN 985/00 



wyrok SN

2002.04.17



 

LEX nr 55487 ...




 

W razie datio in solutum (art. 453 k.c.) przepisy o rękojmi przy sprzedaży mają zastosowanie także wówczas, gdy przedmiotem nowego świadczenia jest wierzytelność.









II CKN 934/99 



wyrok SN

2002.03.07



 

LEX nr 54478




 

1. Nie jest celem instytucji gwarancji (określonej w art. 577 k.c.) kreowanie nowego stosunku sprzedaży w wyniku wymiany przedmiotu wadliwego na niewadliwy w ramach wykonywanych obowiązków gwarancyjnych.
2. Po dokonaniu gwarancyjnej wymiany przedmiotu wadliwego na niewadliwy następuje prawna kontynuacja wcześniej ukształtowanego stosunku sprzedaży.
3. Wymiana wadliwej rzeczy, dokonana w ramach zobowiązania gwaranta wynikającego z gwarancji (art. 577 § 1 k.c.), może być oceniana także w świetle przepisów art. 453 k.c. (datio in solutum).









I CKN 1095/99 



wyrok SN

2002.03.05



 

LEX nr 54372




 

Instytucja zwolnienia się dłużnika z długu obejmuje kilka świadczeń, lecz związanych z tym samym zobowiązaniem i do dłużnika a nie do sądu należy wybór (art. 365 § 1 k.c., art. 453 k.c.); natomiast przy powództwie z żądaniem ewentualnym wyrok zasądzający opiewać może tylko na jedno ze zgłoszonych żądań.






454 miejsce spełnienia świadczenia




III CZP 81/01 



uchwała SN

2002.02.14



 

OSNC 2002/11/131 ...




 

W razie przelewu wierzytelności pieniężnej dłużnik powinien dokonać zapłaty, jeżeli miejsce spełnienia świadczenia nie jest oznaczone, w miejscu zamieszkania lub w siedzibie (siedzibie przedsiębiorstwa) nabywcy wierzytelności w chwili spełnienia świadczenia. Samo wskazanie dłużnikowi przez wierzyciela rachunku bankowego, na który ma zapłacić, nie rozstrzyga o miejscu spełnienia świadczenia.
Gdy dłużnik nie zastosował się do żądania zapłaty na wskazany przez nabywcę wierzytelności rachunek, sądem miejsca wykonania zobowiązania (art. 34 i 488 § 1 k.p.c.) jest sąd miejsca zamieszkania lub siedziby (siedziby przedsiębiorstwa) nabywcy wierzytelności w chwili wytoczenia powództwa.







I ACa 842/03 



wyrok s.apel.

2003.10.14






 

w Poznaniu

 

OSA 2005/3/15




 

Określenie właściwości miejscowej sądu według miejsca spełnienia dochodzonego świadczenia może uwzględniać miejsce siedziby banku wierzyciela wówczas tylko, kiedy strony wyraziły zgodę (w sposób bezpośredni lub dorozumiany) na dokonanie zapłaty na umiejscowiony w określonym banku rachunek wierzyciela. W sytuacji, kiedy następuje zmiana wierzyciela - w wyniku cesji wierzytelności - dłużnik musi ten fakt uwzględnić i spełnić świadczenie nabywcy wierzytelności, jednak nabywca wierzytelności nie ma uprawnienia do jednostronnego wiążącego wskazania swojego rachunku bankowego jako miejsca zapłaty, nawet wówczas, kiedy umowa ze zbywcą przyjmowała, że zapłata nastąpi na rachunek bankowy zbywcy. Zmiana wierzyciela powoduje, że dotychczasowe uzgodnienia co do banku i rachunku stają się nieaktualne, a obowiązki dłużnika wobec nowego wierzyciela wracają do stanu przewidzianego w art. 454 § 1 zdanie 2 k.c., to znaczy ma on obowiązek świadczyć w siedzibie wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia.





455 termin spełnienia świadczenia

III CZP 102/09 



uchwała SN

2009.11.26



 

Biul.SN 2009/11/11

 

Roszczenie o zwrot nienależnego świadczenia staje się wymagalne w terminie, w którym powinno być spełnione zgodnie z art. 455 k.c.






V CSK 250/09 



wyrok SN

2009.09.30



 

LEX nr 529732




 

1. Przepis art. 446 § 3 k.c. służy możliwości częściowego choćby zrekompensowania szczególnej postaci uszczerbku, którym jest znaczne pogorszenie sytuacji życiowej (a nie naprawieniu klasycznej szkody majątkowej), powstałego w następstwie tragicznego zdarzenia, którym jest śmierć najbliższego członka rodziny wskutek uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia. Dlatego sformułowanie w art. 446 § 3 k.c. o "znacznym pogorszeniu sytuacji życiowej" nadaje odszkodowaniu z tego przepisu charakter szczególny. Chodzi tu wprawdzie o szkodę o charakterze majątkowym, jednak najczęściej ściśle powiązaną i przeplatającą się z uszczerbkiem o charakterze niemajątkowym, a więc o szkodę często trudną do uchwycenia i ścisłego matematycznie zmierzenia, którą zazwyczaj wywołuje śmierć najbliższego członka rodziny. Taki szczególny charakter szkody rekompensowanej "stosownym", a nie "należnym" odszkodowaniem oznacza w konsekwencji potrzebę daleko idącej indywidualizacji zakresu świadczeń przysługujących na podstawie art. 446 § 2 i 3 k.c. i sprawia, że nie mogą odnieść żadnego skutku argumenty odwołujące się do rozstrzygnięć w innych analogicznych sprawach.
2. Jeżeli powód dochodzi zapłaty określonej kwoty tytułem odszkodowania z odsetkami za opóźnienie od danego dnia, wcześniejszego aniżeli dzień wyrokowania, a w toku postępowania okazało się, jaka część tej kwoty istotnie należała się powodowi od tego dnia, to odsetki za opóźnienie w zapłacie należnej kwoty powinny być zasądzone od daty żądania, zważywszy, że strona pozwana nie twierdzi nawet, iż odszkodowanie zostało ustalone z uwzględnieniem cen obowiązujących w dniu wyrokowania.









IV CSK 109/09 



wyrok SN

2009.07.17



 

LEX nr 528224




 

1. Jeśli - stosownie do art. 28 ust. 3 u.g.n. - zarówno protokół z przetargu, jak i protokół z rokowań stanowią podstawę zawarcia umowy, to nie ma uzasadnienia dla stanowiska, które odmawiałoby stronom protokołu uzgodnień dokonanych w toku rokowań, roszczenia o zawarcie umowy.
2. Dla oceny skuteczności roszczenia o zawarcie umowy na podstawie protokołu uzgodnień nie ma też istotnego znaczenia fakt, że w protokole uzgodnień nie ustalono terminu zawarcia umowy sprzedaży. W każdym razie brak podstaw, aby stosować tu art. 41 u.g.n. odnoszący się do przetargu, lecz znajduje zastosowanie ogólna reguła wymieniona w art. 455 k.c.
3. Zmiana art. 39 ust. 2 u.g.n. wprowadziła ograniczenia czasowe (nie wcześniej niż 2 tygodnie i nie później niż 6 miesięcy od zakończenia drugiego przetargu) odnośnie uruchomienia trybu rokowań. Ograniczenia te są odnoszone do właściciela nieruchomości zamierzającego ją sprzedać. Odniesienie tych ograniczeń do nabywcy ustalonego w rokowaniach zakończonych przed nowelizacją art. 39 ust. 2 u.g.n., wywołuje dla niego niekorzystne skutki prawne, gdyż w istocie niweczy jego roszczenie o zawarcie umowy. W ten sposób jego podmiotowe prawo nabyte w wyniku uzgodnienia istotnych postanowień umowy sprzedaży, zostaje oczywiście naruszone.



  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Orzeczenie dot art. 60 Kc iconBudowa pamiętaj, że orzeczenie zbudowane jest z dwóch elementów – operatora (odmienione to be) I czasownika z końcówką ing. Podmiot Orzeczenie Dopełnienia Okoliczniki V + ing to be

Orzeczenie dot art. 60 Kc iconDot.: Informacji dot połączenia Nordea bp s. A. z Lg petro Bank S. A

Orzeczenie dot art. 60 Kc iconNr 126 poz. 715 Nr 199 poz. 1175 Art. 159 Nr 80 poz. 432 Art. 73 Nr 201 poz. 1540 Art. 104 Nr 171 poz. 1056 Art. 15 Nr 122 poz. 1021 Art. 1 Nr 116 poz. 1204

Orzeczenie dot art. 60 Kc iconZałącznik do ogłoszenia o przetargu w trybie określonym w art. 701 – 705 Kodeksu cywilnego dot projektu pt. „Zakup nowoczesnego rozwiązania klasy erp wraz z integracją z eksploatowanym systemem klasy his eskulap”

Orzeczenie dot art. 60 Kc iconNa podstawie art. 15 ust. 1 pkt. 1 w związku z art. 16 ust. 2a, art. 22 I 23 oraz art. 85 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne I górnicze Dz. U. z

Orzeczenie dot art. 60 Kc iconDziałając na podstawie art. 15 ust. 1 pkt. 2 w związku z art. 16 ust. 2a, art. 22 I art. 25 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku Prawo geologiczne I górnicze Dz

Orzeczenie dot art. 60 Kc iconNr 64 poz. 332 Nr 107 poz. 679 Art. 116 Nr 66 poz. 421 Art. 1 Nr 66 poz. 421 Art. 1 Nr 91 poz. 740 Art. 39 Nr 227 poz. 1505 Art. 168 Nr 18 poz. 97 Art. 31 Nr

Orzeczenie dot art. 60 Kc iconArt. 66. W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r o Radzie Ministrów (Dz. U. z 2003 r. Nr 24, poz. 199, z późn zm.) po art. 14i dodaje się art. 14ia 14is w

Orzeczenie dot art. 60 Kc iconOrzeczenie lekarskie

Orzeczenie dot art. 60 Kc iconOrzeczenie arbitra bankowego

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom