Zarządzanie produkcją I usługami wykłady dr Leszek Bednarz budynek z pokój 702




Pobierz 288.7 Kb.
NazwaZarządzanie produkcją I usługami wykłady dr Leszek Bednarz budynek z pokój 702
strona4/7
Data konwersji02.12.2012
Rozmiar288.7 Kb.
TypDokumentacja
1   2   3   4   5   6   7

Koszty całkowite = koszty stałe + wielkość produkcji * jednostkowy koszt zmienny


Wielkość sprzedaży = Q

Cena = C

Koszty stałe = KS

Jednostkowy koszt zmienny = kz

Q * C = KS + Q * kz

(QC – Qkz) = KS

Q (C – kz) = KS

Q =KS / C – k z wzór na próg rentowności

Przykład

Zakładamy, że koszty stałe = 2000zł

Koszty zmienne = 5zł/szt

Cena jednostkowa = 10zł/szt


Q = KS / C - kz = 2000 / 10 – 5 = 400


złoty Im większa byłaby zdolność, tym większa byłaby

4000 różnica między przychodami a kosztami.

koszty


2000

przychody

1000


0 sztuki

400

Przy podejmowaniu ostatecznej decyzji należy uwzględniać fakty powodujące powstawanie zjawiska określonego jako „niekorzyści dużej skali działania”.

Przyczynami tych ujemnych zjawisk mogą być:

  1. znaczne różnice pomiędzy popytem a zdolnościami,

  2. wzrost kosztów spowodowany dużą złożonością zarządzania,

  3. negatywny wpływ na środowisko,

  4. mniejsza elastyczność.

Wzrost skali działania powyżej pewnego progu nie powoduje dalszego spadku kosztów a nawet można spowodować ich wzrost.

Z powodu wzrostu znaczenia elastyczności podejmuje się działania mające na celu zwiększenie elastyczności zdolności produkcyjnej tzn. szybkiego dostosowania zdolności do zmieniającego się popytu. Uzyskuje się to poprzez:

  1. zakup i wprowadzenie maszyn, które łatwo instalować, przestawiać, usuwać,

  2. projektowanie procesu dla rodzin wyrobów w celu wykorzystania powtarzalności operacji pomimo zmian produktów,

  3. zwiększanie elastyczności pracowników poprzez odpowiedni nabór, szkolenie, poszerzanie zadań, wzbogacanie pracy, wielozawodowość, wprowadzanie grupowych form organizacji pracy.

średni koszt

na jednostkę













Niekorzyści ekonomii skali

korzyści najlepszy poziom

działalności


poziom zajęcia


T. PROJEKTOWANIE I ANALIZA PROCESÓW.


Proces – to zespół powiązanych działań wykorzystujących zasoby organizacji w celu kreowania istotnych dla klientów wartości (wyrobów i usług).


Łańcuchy (strumienie) wartości puszki coli:


Las sosnowy Kopalnia boksytu Pole zbożowe Pole buraczane

Papierniczy Młyn redukujący Społem Składowanie

Producent kartonu Piec do wytapiania Producent karmelu Producent cukru

Magazyn kartonu Walcownia na gorąco Magazyn karmelu Magazyn cukru

Walcownia na zimno Producent esencji

Producent puszek

Rozlewnia

Magazyn rozlewni

Tesco

Sklep Tesco

Dom


W szeroko rozumianym procesie działalności gospodarczej wyróżnia się:

  1. procesy wydobywcze,

  2. procesy przetwórcze,

  3. procesy obróbcze.


Ad. 1.

Polegają na uzyskiwaniu surowców a także uprawie i pozyskiwanie płodów rolnych. Występują one w zakładach wydobywczych (leśnictwo, rolnictwo, kopalnia boksytów). Zależą one od warunków naturalnych.


Ad. 2.

W ich trakcie zachodzą zmiany w wewnętrznych cechach przetwarzanych materiałów i surowców.


Ad. 3.

W ich trakcie zmianie podlegają zewnętrzne cechy przetwarzanych materiałów lub półproduktów, np. zmiana kształty, cech powierzchni, uszlachetnienie, pakowanie.


Zmiany zachodzące w procesie transformacji mogą być uchwytne dla obserwatora (tak jak w tzw. procesach dyskretnych) lub nieuchwytne (w procesach ciągłych).

W przemyśle spożywczym dominują procesy ciągłe.

Transformacja przedmiotów pracy następuje pod wpływem sił przyrody (procesy naturalne) lub pod wpływem oddziaływania procesu pracy człowieka (procesy pracy).


PROJEKTOWANIE PROCESÓW.

Ponieważ większość procesów wymaga pracy człowieka muszą być one odpowiednio projektowane, analizowane i usprawniane.

Celem projektowania jest ustalenie optymalnego przebiegu procesu, co wymaga podejmowania szeregu decyzji dotyczących m.in.:

  1. zakresu procesu realizowanego w danej jednostce,

  2. typu procesu (jednostkowy, seryjny czy masowy),

  3. poziomu mechanizacji i automatyzacji,

  4. szczegółowego sposobu realizacji poszczególnych działań.


Ad. 1.

Przy podejmowaniu decyzji odnośnie zakresu procesu realizowanego w danej jednostce (wiąże się z wyborem postaci materiałów oraz formą produktu końcowego) bierze się pod uwagę następujące czynniki:

  1. koszty – porównuje się koszty zakupu pewnego elementu lub koszty realizacji określonej fazy procesu na zewnątrz z kosztami wytwarzania w ramach zakładu. Koszt jest podstawą wyboru, ale pod uwagę brane są również inne czynniki;

  2. poziom wykorzystania zdolności produkcyjnej. Niepełne wykorzystanie potencjału przemawia za wytwarzaniem we własnym zakresie, brak zdolności za przekazywaniem zadań kooperantom;

  3. jakość – na ogół łatwiej uzyskać wysoką jakość realizując cały proces. Jednakże w pewnych sytuacjach wyspecjalizowane jednostki mogą posiadać lepszy potencjał i większe doświadczenie przy realizacji określonych składników;

  4. kompetencje;

  5. czas i niezawodność dostaw.


O ile w przeszłości przedsiębiorstwa starały się realizować jak najszerszy zakres procesu, tzn. dominował relatywnie duży poziom integracji pionowej procesu, to współcześnie występuje tendencja do koncentrowania uwagi na tym, co dana jednostka robi najlepiej (koncentrowanie się na kluczowych kompetencjach jednostki). Oznacza to ograniczenie zakresu procesu w ramach danej jednostki oraz konieczność większego zakresu współpracy.

Ford – największa integracja pionowa, pola kauczuku, kopalnie, huty.


Ad. 2.

Typ produkcji – to zespół cech organizacyjno – technicznych charakteryzujących dany proces produkcji.

Określa on z jednej strony stopień powtarzalności zadań na poszczególnych stanowiskach, z drugiej zaś strony skalę i stopień zróżnicowania produktów.

Można go rozpatrywać w skali całego przeds. lub pojedynczego stanowiska roboczego.

Typ produkcji w skali makro jest determinowany liczbą wytwarzanych asortymentów oraz skalą produktów w poszczególnych asortymentach.

Biorąc pod uwagę te 2 czynniki wyróżnia się produkcję:

  1. jednostkową – w której asortyment oferowanych produktów jest na ogół szeroki a skala produkcji mała (pojedyncze sztuki) – stocznia, ciastkarnia;

  2. seryjna – w tym przypadku liczba wykonywanych jednorazowo wyrobów jest większa – tworzą one serie, a oferowany asortyment ulega ograniczeniu. W zależności od umownie przyjętej liczby serii wyróżnia się produkcję:

    • małoseryjną,

    • średnioseryjną,

    • wielkoseryjną.

  3. masowa – w dłuższym okresie czasu produkowane są pojedyncze asortymenty na bardzo dużą skalę.

W przemyśle spożywczym dominuje produkcja seryjna i masowa.


27.03.2002rok


Typ produkcji w danej jednostce zależy od: Typ produkcji:

  1. rodzaju produktu: x jednostkowa,

    • projektowany na zamówienie x, xx seryjna,

    • projektowany na zamówienie xx, xxx masowa.

    • projektowany na zapas xxx,

  2. charakter popytu:

    • sporadyczny x,

    • zmienny xx,

    • stabilny xxx,

  3. skala produkcji:

    • mała x,

    • duża xx,

    • bardzo duża xxx,

  4. liczba asortymentów:

    • bardzo duża (choć nie zawsze) x,

    • duża xx,

    • niewielka xxx.


Typ produkcji wpływa na:

  1. sposób i szczegółowość projektowania produktu i procesu:

    • mało szczegółowy x,

    • szczegółowy xx,

    • bardzo szczegółowy xxx,

  2. liczba operacji na stanowisku (stopień specjalizacji stanowisk):

  • dąży do nieskończoności,

  • 25 – 2,

  • dąży do jednego,

  1. strukturę produkcyjną:

  • technologiczna (jednorodne) x,

  • technologiczna i przedmiotowa xx,

  • przedmiotowa (linie produkcyjne) xxx,

  1. wpływa na typ i proces sterowania produkcji:

  • pracochłonne, złożone x,

  • xx,

  • proste, mało pracochłonne xxx,

  1. koszty stałe (parametr):

  • bardzo małe x,

  • średnie xx, bardzo duże xxx,

  1. koszty zmienne:

  • bardzo duże x,

  • średnie xx,

  • bardzo małe xxx.


Jedną z metod ustalania typu produkcji opiera się na koncepcji tzw. punktu objętości, wyznaczanego przez wielkość produkcji, dla której koszty produkcji (całkowite) dwóch procesów są równe:

KC1 = KC2

KS1 + QKZ1 = KS2 + QKZ2

Przykład:

Punkt obojętności = wielkość produkcji, dla której koszty całkowite dwóch procesów są równe:

Proces A Proces B

KS = 2000 KS = 10000

KZ = 5 KZ = 2


2000 + 5Q = 10000 + 2Q

3Q = 8000 to Q = 2667


Interpretacja:

Poniżej punktu obojętności (Q < 2667) wybieramy proces z mniejszymi kosztami stałymi, natomiast powyżej punktu obojętności wybieramy pracę z mniejszymi kosztami zmiennymi.


Graficzna interpretacja wyznaczania punktu obojętności:

$

25000


A B


0 2667 4000


Ad. 3.

Ustalenie poziomu automatyzacji i mechanizacji procesu.

Problem ten wiąże się z wyborem koniecznych maszyn, urządzeń i narzędzi a ogólności poziomu mechanizacji i automatyzacji.


Z tego punktu widzenia wyróżnia się następujące rodzaje procesów:

  1. procesy ręczne, gdzie człowiek bez narzędzi lub z narzędziami bez napędu zawrotnego oddziaływuje na przedmiot pracy,

  2. procesy ręczno – maszynowe, gdzie pracownik wykorzystuje narzędzia z napędem zewnętrznym, ale w całym cyklu pracy potrzebny jest wysiłek fizyczny, np. wiercenie wiertarką,

  3. maszynowe, w których w pełnym cyklu pracy nie jest wymagany wysiłek fizyczny,

  4. procesy aparaturowe, gdzie określone transformacje zachodzą w zamkniętych zbiornikach w tzw. agregatach.


Procesy maszynowe i aparaturowe charakteryzują się różnym poziomem automatyzacji, tzn. im więcej funkcji fizycznych i umysłowych realizuje maszyna (przejmuje) tym mamy do czynienia z wyższym poziomem automatyzacji.


Wyróżnimy automatyzację:

  1. sztywną,

  2. elastyczną.


Jeżeli automat jest w stanie wykonać tylko jedno zadanie (1 produkt) to jest nazywane automatyzacją sztywną która gwarantuje wysoką efektywność, ale jest mało elastyczna.

Automatyzacja elastyczna – urządzenia oparte na automatyzacji elastycznej są w stanie realizować szerszy asortyment produktów przy małych nakładach związanych z przezbrajaniem.

Elastyczna automatyzacja oparta jest na urządzeniach technologicznych sterowanych numerycznie, zintegrowanych zautomatyzowanym systemem transportowo – magazynowym oraz automatycznymi systemami kontrolnymi.

Przykładem elastycznej automatyzacji są elastyczne systemy wytwarzania (FMS - ...........

Pozwalające na połączenie efektywności z elastycznością.

Wada – jest to drogie rozwiązanie.


Do ustalenia poziomu automatyzacji i mechanizacji można wykorzystać koncepcję punktu obojętności. Ostateczną decyzję podejmuje się przy uwzględnieniu nie tylko kryteriów ekonomicznych ale także organizacyjnych i społecznych.


Ad. 4.

Analiza i wspomaganie procesu.


Analiza – podział czegoś wielkiego na mniejsze.

W układzie poziomym w procesie produkcyjnym wyróżnia się:

  1. proces technologiczny, w trakcie którego zachodzą właściwe zmiany właściwości przetwarzanych materiałów,

  2. procesy nietechnologiczne, do których zalicza się:

    • kontrolę,

    • transport,

    • magazynowanie (przy usługach odpowiednikiem jest oczekiwanie – pozioma struktura procesu).


W układzie pionowym każdy proces można podzielić na:

  1. fazy – to jest część procesu wyodrębniany o kryterium technologiczne, merytoryczne lub przestrzenne (najczęściej rodzaj technologii)

merytoryczne

faza przygotowawcza

faza właściwego ............

faza konfekcjonowania

Podział na fazy wykorzystuje się do wyodrębnienia wydziałów oraz do rozliczania kosztów.

Fazy dzieli się na operacyjne.

  1. operacje – część procesu realizowana na 1 lub kilku takich samych stanowiskach przez 1 lub kilku wykonawców na 1 lub kilku przedmiotach w sposób względnie ciągły, tzn. zakłada niezmienność miejsca pracy, wykonawcy, przedmiotu i sposobu działania.

Podział na operacje wykorzystuje się w normowaniu, harmonizowaniu działań. każda operacja składa się z mniejszych elementów:

  1. zabieg – część operacji wykonywana na 1 lub kilku elementach przy wykorzystaniu określonego rodzaju narzędzi w niezmienionych warunkach działania.

Zabiegi dzielą się na czynności.

  1. czynność – część zabiegu w ściśle określonym celu działania.

Czynność dzieli się na ruchy robocze elementarne.

  1. ruch elementarny – najmniejszy dający się jeszcze wyodrębnić element pracy lub bezczynności człowieka.


Podział operacji znajduje zastosowanie przy badaniu metod pracy oraz normowaniu.

Pomiędzy poszczególnymi elementami procesu występują zależności przyczynowo – skutkowe, które można przedstawić graficznie w postaci schematów o różnym stopniu szczegółowości:

  1. ogólnych map procesów, w których przedstawia się zależności występujące pomiędzy procesami w ramach całego przeds. lub zależności między .................... fazami procesu.

Mapowanie procesu – sporządzenie mapy procesu wszystkich występujących podprocesów ................. faz w przeds.


Ogólna mapa procesu:



podproces

podproces

Wejście Wyjście Cel

działania


podproces

podproces




  1. proces można przedstawić bardziej szczegółowo w postaci tzw. karty przebiegu procesu. Karta obrazuje kolejne operacje występujące w procesie, ich charakter, czas trwania, odległość, zużywane zasoby.

Do oznaczania poszczególnych działań wykorzystuje się umowne symbole:

- operacja technologiczna

- transport


- operacja kontrolna




- oczekiwanie


- magazynowanie


  1. proces można przedstawić w postaci tzw. diagramu pierwszeństwa.

W diagramie węzły (kółeczka) oznaczają poszczególne elementy procesu (zabiegi, czynności), natomiast łuki (strzałki) zależności technologiczne występujące pomiędzy elementami procesu.


Schematy graficzne wykorzystuje się w trakcie planowania procesu, a także w trakcie analizy i usprawniania procesów.

Schematy ułatwiają (pozwalają) zrozumieć procesom ocenę jego sprawności oraz usprawnianie procesu. Sprawność procesu ustala się jako iloraz działań tworzących nową wartość do ogólnego czasu trwania procesu.


Usprawnienie procesu

0
1   2   3   4   5   6   7

Powiązany:

Zarządzanie produkcją I usługami wykłady dr Leszek Bednarz budynek z pokój 702 iconZarządzanie produkcją I usługami

Zarządzanie produkcją I usługami wykłady dr Leszek Bednarz budynek z pokój 702 iconOrganizacja oraz zarządzanie produkcją I usługami

Zarządzanie produkcją I usługami wykłady dr Leszek Bednarz budynek z pokój 702 iconZarządzanie produkcją I usługami – dr Tatiana Tretyakova

Zarządzanie produkcją I usługami wykłady dr Leszek Bednarz budynek z pokój 702 iconMałgorzata Kiepura-Czubacka przedmiot zarządzanie produkcją I usługami – materiały dydaktyczne do zajęć projektowych

Zarządzanie produkcją I usługami wykłady dr Leszek Bednarz budynek z pokój 702 iconKonfiguracja I zarządzanie usługami sieciowymi

Zarządzanie produkcją I usługami wykłady dr Leszek Bednarz budynek z pokój 702 iconLeszek Kołakowski Mini wykłady o maxi sprawach

Zarządzanie produkcją I usługami wykłady dr Leszek Bednarz budynek z pokój 702 iconUsługa hosting jest świadczona z usługami Dostępu do Internetu oraz usługami Transmisji Danych Telefonii Dialog sa

Zarządzanie produkcją I usługami wykłady dr Leszek Bednarz budynek z pokój 702 iconZarządzanie produkcją

Zarządzanie produkcją I usługami wykłady dr Leszek Bednarz budynek z pokój 702 iconZarządzanie produkcją

Zarządzanie produkcją I usługami wykłady dr Leszek Bednarz budynek z pokój 702 iconPodstawowym zakresem działalności Spółki orbis s. A. jest świadczenie usług hotelarskich I gastronomicznych wraz z usługami towarzyszącymi oraz zarządzanie

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom