Scenariusz apelu śWIĘto ziemi opracowałA: mgr Krystyna Kacprzyk




Pobierz 55.63 Kb.
NazwaScenariusz apelu śWIĘto ziemi opracowałA: mgr Krystyna Kacprzyk
Data konwersji10.09.2012
Rozmiar55.63 Kb.
TypDokumentacja
Mrozy Wielkie, 14.04.07r.


SCENARIUSZ APELU


ŚWIĘTO ZIEMI


OPRACOWAŁA: mgr Krystyna Kacprzyk


SZKOŁA PODSTAWOWA

W MROZACH WIELKICH


CELE:


  • Uwrażliwienie na piękno przyrody i wyrabianie nawyku ochrony przyrody;

  • Rozbudzanie zainteresowań przyrodniczych;

  • Uwrażliwianie na konieczność ochrony środowiska naturalnego;

  • Zachęcanie uczniów do "ekologicznych zachowań" w najbliższym otoczeniu;

  • Wdrażanie uczniów do prowadzenia kulturalnej rozmowy;

 

 

PRZEBIEG


  1. Powitanie gości

Osoba prowadząca:

Serdecznie witam pana Nadleśniczego oraz całą społeczność szkolną i zapraszam do obejrzenia części artystycznej pt. „ Ratujmy ziemię”.


Ziemia:

Kiedyś byłam kochana i szanowana, ale tyś mnie podeptał i zlekceważył, chociaż pragnę byś nadal tutaj żył i gospodarzył. Skryłeś w mym wnętrzu różne straszydła, robiłeś porządki, przez co ja zbrzydłam. Spuchłam w środku, często choruję, a ty mnie trujesz. Stawiasz przede mną wielkie zadania, choć nie możliwe do wykonania, daj mi szansę, pomocy wołam! Niech głos mój rozejdzie się dookoła. Żądam nade mną czystego powietrza i czystej wody dla mej ochłody. Wołam ratunku przed kwaśnym deszczem, boję się chemii, ohydnych śmieci i wielu niebezpieczeństw jeszcze. Człowieku - czy tak musi być? Czy tego właśnie chcesz?


SCENKA I


GŁOSY MIESZKAŃCÓW LASU


( porozrzucane różne śmieci, wchodzą dwaj chłopcy)

Chłopiec I

-patrzy w górę:

Jaka piękna pogoda! Słońce tak wspaniale świeci, nawet przygrzewa dość mocno.

Chłopiec II:

Tak. (Potyka się opuszkę i inne śmieci) A to, co? Kto to zostawił? Jakieś brudasy,

Zupełny brak kultury!

Chłopiec I:

Śnieg stopniał, to od razu widać, co zostało po zimie.

Chłopiec II:

Po zimie? Chyba po pseudoturystach, którzy nie wiedzą, jak się zachować w lesie, co zrobić z odpadkami. (Wącha, kręci nosem) I zapach jakiś dziwny, nieprzyjemny... no, po prostu śmierdzi.

Chłopiec I:

Cii...słuchaj...(słychać bzyczenie, brzęczenie owadów) Owady się już obudziły. Wiosna!

Chłopiec II:

Iii, tam... Wiosna. Zamiast przylaszczek i zawilców – śmieci


Chłopiec I:

Cicho, słuchaj. Choć, usiądźmy tu, pod drzewem.

Chłopcy siadają. Na scenę wlatują, wskakują, wchodzą: pszczoła, mucha, biedronka, konik polny, mrówka.

Pszczoła, biedronka, konik polny, mrówka mówią:

Było tutaj ładnie, miło, ale już się zaśmieciło!

Chłopiec II szeptem:

Słyszysz to samo, co ja? Gadające owady?!

Chłopiec I szeptem:

Tak, cicho.

Mucha:

Fajnie się tutaj żyje. Tyle puszek, tyle śmieci (pokazuje porozrzucane odpady)

Ach, dziękuję Wam za to dzieci!

Biedronka:

W takim świecie źle się czuję. Ciągle tylko wymiotuję, mam straszliwe bóle głowy

I nie mogę wyjść na łowy.

Pszczoła:

Skrzydełka mi poszarzały i wyszły na wierzch gały!

Konik polny:

Ach, te wstrętne dzieciaki! Najpierw nas dobijają, a potem się z nas wyśmiewają.

Pszczoła, biedronka, konik polny, mrówka śpiewają:


W naszym lesie źle się żyje.

Brud podchodzi aż po szyję,

Gdyby śmieci tych nie było,

To by się tu miło żyło.

Mucha śpiewa:

Bardzo dobrze się tu żyje.

Nikt tu nigdy się nie myje.

Ja mam brudne nogi, szyję,

Bo ja nigdy się nie myję.

Konik polny:

Więc zróbmy głosowanie. Kto chce tu żyć, niech zostanie.

Mrówka:

Kto jest za, a kto przeciw, by wygonić stąd te dzieci?

Chłopiec I szeptem:

Słyszysz?

Chłopiec II szeptem:

Cicho!

Mucha:

Ja jestem przeciw! Po co wyganiać te dobre dzieci? Cóż one złego zrobiły?

Pszczoła:

I ta się jeszcze pyta, co złego zrobiły?!

Mrówka, konik polny, biedronka:

Cały świat nam zaśmieciły!


Pszczoła:

Ja jestem za tym, by nie wpuszczać dzieci do lasu!

Biedronka:


Ja też!

Konik polny:

I ja! A ty mucho jak chcesz, to tu gnij! Prędzej, czy później w tych warunkach

Zginiesz. Nie ujdzie ci to na sucho. Ty... ty głupia mucho!

Mucha:

No to jak mnie tu nie chcecie, to na inny, lepszy śmietnik sobie polecę.

(opuszcza scenę głośno bzycząc)

Biedronka:

A my? Co robimy?

Mrówka:

Teraz żyć się tutaj nie da.

Pszczoła:

Może by tu ktoś posprzątał? Ten, kto naśmiecił... Albo inne, grzeczne dzieci.

Konik polny:

Teraz jednak proponuję poszukać innego miejsca.

(Owady opuszczają scenę.)

(Chłopcy wstają zawstydzeni.)

Chłopiec I:

Jak myślisz, kto tu wróci? Mucha, czy biedronka, pszczoła, mrówka i konik polny?

Chłopiec II:

Lepiej weźmy się do roboty, bo będzie większy wstyd, gdy między tymi puszkami

zakwitną przylaszczki, zawilce i fiołki.

Chłopiec I:

Co by powiedziała nasza pani od przyrody?

Chłopiec II:

A leśniczy?!

Chłopiec I:

No dobrze. Sprzątamy.

Chłopiec II:

Zaraz, zaraz! Puszki do jednego worka, szkło do drugiego... Nie pamiętasz

o segregacji i recyklingu?

(Po sprzątaniu chłopcy siadają pod drzewem.)


Chłopiec I:

No, należy się nam trochę odpoczynku. A może uwiecznimy nasz dobry uczynek?

(Chłopiec I wyjmuje scyzoryk, podchodzi do drzewa.)

Drzewo:

Ty, który przechodząc obok, podniósłbyś na mnie rękę,

(Chłopiec zastyga w bezruchu. Zawstydzony chowa scyzoryk.)

Drzewo:

Posłuchaj, nim mnie skrzywdzisz.

Jestem ciepłem twojego ognia w chłodne, zimowe wieczory,

Przyjaznym cieniem chroniącym cię przed słońcem w lecie.

Moje owoce są orzeźwiające i koją pragnienie w dalszej twej podróży.

Jestem belką podtrzymującą twój dom, deskami twojego stołu,

Łóżkiem, na którym leżysz i drzewem, z którego zbudowana jest twoja łódź.

Jestem rękojeścią twojej motyki, drzwiami twojego domu i drewnem twej kołyski.

Jestem przyjacielem ludzi. Więc zanim, przechodząc obok, podniesiesz na mnie rękę,

Zastanów się, czy mnie nie krzywdzisz?


PIOSENKA „Śmieciu precz!”

SCENKA II

NA RATUNEK ZIEMI


/ Scenografię stanowią:

drzewo, kwiaty, słońce, ptaki, śmieci /

 

 

Występują: żabki(4), ptaszki(3), sowa(1), dzieci we śnie(4), dzieci na jawie(4).

 ŻABA I

- Słyszałyście moje drogie, że musimy ruszać w drogę ? Taka przyszła na nas bieda, żyć się tu po prostu nie da.


ŻABA II

 - To już nie od dzisiaj wiemy, ale gdzie się podziejemy ? Wszędzie tylko

ścieki, smrody, śmieci, dzieci, samochody.


ŻABA III

 - Śmieci, ścieki, z tym się zgadzam, ale dzieci ? - nie przesadzaj!


ŻABA II

 - Nie przesadzam ani trochę. Wczoraj wpadłam w taką trwogę! Moja młodsza siostra Kumka, gdy do wody dała nurka, wiesz co jej się przydarzyło?

Dwóch chłopaków ją złowiło i piłeczkę z niej zrobili! Dobrze przy tym się bawili!


ŻABA I

  - Nie dość, że nie mamy czym oddychać, w wodzie nie da się wytrzymać,

to i dzieci daję słowo, nic nie myślą przyszłościowo.


ŻABA IV

 - O czym to one dzisiaj śpiewały? Ach zieleń oglądać by chciały, słuchać

żabek rechotania i ptaków śpiewania . To jasne, sprawy sobie nie zdają, że do naszej zagłady się przyczyniają.


ŻABA III

  - One są jeszcze malutkie.


ŻABA IV

 - Tak - malutkie i głupiutkie.


ŻABA III

 - Więc czas je jakoś oświecić, od nich nie tylko nasze życie zależy.

 


/ Podchodzą 3 ptaszki /


PTAK I

  - O czym tak zaciekle rozmawiacie? Minek zbyt radosnych nie macie!


ŻABA III

  - Bo i z czego tu się cieszyć ? Na naszej głowie są wszystkie dzieci. Beztroskie

są i radosne, a co będzie gdy na wiosnę nie zobaczą czystej wody, nie zaznają na

zielonej trawie swobody, nie wykąpią się w zdrowej wodzie lub całkiem zapomnę o przyrodzie ?


PTAK II

 - Nic was w tej sprawie pocieszyć nie mogę. Za każdym razem, gdy wyruszam w drogę, boję się, że już nie wrócę do domu. Na wycinaniu drzew zależy nie wiem komu. A co ja widzę po drodze z wysoka ? Właściwie coraz mniej widzę, moja droga.


ŻABA III

- Jak to, czyżby wzrok ci się pogorszył ?


PTAK II

  - Ja mam wzrok nie najgorszy. Wszystko straszny smog zasłania.


ŻABA III

 - (Chce uciekać) Smok ?! Smok?! Żegnaj Kochana!


PTAK II

  - Poczekaj Żabciu miła! Oczywiście, że smoków nie ma. Są tylko straszne smogi.

Zasłaniają pola, drogi. Chmury dymu trującego!


ŻABA III

 - No to bać się nie ma czego!


PTAK II

 - Wręcz przeciwnie - smok tylko królewny zjadał, a smog dla wszystkich kłopot nie lada. Każdy, tym powietrzem oddycha. I co z tym wszystkim zrobimy? Do licha!


SOWA

- Witajcie żabki i ptaszki moje. Wiecie, że rozumu mam za troje. (Ciszej)

Podsłuchałam was troszeczkę i pocieszę też kapeczkę. Mądry jak sowa - tak mówi

przysłowie i ja coś tu wymyślę - każdy się dowie.


PTAK III

  - W tobie cała nadzieja mądra sowo, powiedz nam chodź jedno otuchy słowo!

SOWA

- Nie wszystko stracone kochani, wszak ludzie nie chcą na Ziemi być sami.

Lecz robotę od dziś zacząć musimy, one naszą nadzieją, w nich przyszłość widzimy


PTAK III

- Myślę, że gadaniem nic tu nie zrobimy.

 

SOWA

- Kto mówi o gadaniu? Coś innego wymyślimy.

  1. 1.     Filmy różne oglądają .

  2. 2.     Książki i gazety czytają.

  3. 3.     W święto Ziemi śmieci zbierają.

  4. 4.     O ekologii jakieś pojęcie mają i nic to nie skutkuje.

Ziemia ciągle się rujnuje! Na ekologię nie może być tylko moda. Tu potrzebna


jest dobra metoda.


ŻABA I

-Czy coś ci sowo przyszło do głowy? Może na coś się przydam? Jestem pomysłowy

 

SOWA

- Wszyscy mi się przydacie. Powiedzcie, czy na czarach się znacie?


Wszyscy - Na czarach?!

 

SOWA

- Każde dziecko śni co noc i w sny wierzy - to jest moc! Wyczarujemy

sny kolorowe, w snach zobaczą rzeczy nowe, obraz z przyszłości Ziemi i siebie

w nowej przestrzeni. To je musi tak przerazić i zaskoczyć, że każde z łóżka na równe

nogi skoczy i od razu twardo postanowi, że na taką przyszłość nie pozwoli.


ŻABA III

 - Jak im taki sen w głowie na zawsze pozostanie, to naszej kochanej Ziemi nic złego się nie stanie.


PTAK III

 - Brawo sowo - mądra głowo twórzmy sen - tylko żwawo!

 

(Zwierzęta się naradzają i odchodzą.) Dzieci (4) przebrane na czarno śpiewają.

 


(Dzieci odchodzą, zasłona otwiera się, budzi się dziecko)

 

Dziecko I

- Ojejku, co to było? Czy to mi się przyśniło? To straszne! Czy to prawdą

może być ? To tylko sen. A jak nie, co robić?!

 

(Wybiega)


(Idą dzieci (3))

 

Dziecko II

- Mówię ci, to straszne było!

 


Dziecko III

- Wierzę bo mi się też śniło.

 

Dziecko IV

- (Dochodzi) - Nie macie pojęcia, co mi się przytrafiło! Coś strasznego się zdarzyło!

 

Dziecko II

- Tobie też? To jakaś epidemia !

 

Dziecko I

- (Przychodzi) Słuchajcie, mam wam coś do powiedzenia!

 

Dziecko III

- Czyżbyś sen miał straszliwy ?


Dziecko I

- Ty wiesz? To jest dziw nad dziwy!

 

Dziecko III

- Jeśli wszyscy śniliśmy jednakowo, to nie mogło stać się przypadkowo.

Jakieś czary to, czy co? A jak czary, no to po co?

 

Dziecko IV

- Może po to, byśmy przejrzeli, o przyszłości pomyśleli?

Słuchajcie, gdyby sen się spełnić miał, czy ktoś na takiej Ziemi żyć by chciał?

To Ziemia do nas przemówiła i o ratunek dla siebie poprosiła.

 

Dziecko I - W nas cała nadzieja dla Ziemi, bo dorośli nie bardzo się przejęli.

 

Dziecko I - O tym śnie nigdy nie zapomnimy i o przyszłości naszej na pewno pomyślimy.


II. QUIZ EKOLOGICZNY


1. ZAGADKI

„Służy do picia,

  służy do mycia,

  bez niej na ziemi

  nie byłoby życia” /woda/


  „Bywa czarny , siwy, bury.

    Płynie z kominów pod chmury” /dym/


  „Pełno go wszędzie ,

   choć go nie widać.

   Czyste chcemy wdychać./powietrze/

  

 



  1. ZAGADKI „TAK czy NIE”


  1. W lesie łamiemy gałęzie i niszczymy gniazda ptaków.

  2. Wodę należy oszczędzać.

  3. W parku można śmiecić.

  4. Do lasu idziemy odpocząć i posłuchać śpiewu ptaków.

  5. Śmieci wrzucamy do kosza.

  6. W lesie krzyczymy.

  7. Dymy fabryczne zanieczyszczają powietrze.

  8. Hałas szkodzi zdrowiu.


IV. Pogadanka pana Nadleśniczego z dziećmi na temat ochrony środowiska (lasu).


V. Podziękowanie wszystkim za uwagę oraz panu Nadleśniczemu za przeprowadzenie pogadanki .


LITERATURA:


1. Biblioteka w szkole, nr 1-2, 1995

2. Janczarski Cz., Nasza Ziemia, W: Badalska W., Bliskie i najbliższe, Wypisy dla kl. 3, Warszawa, WSiP, 1986

3. Kamieńska A., Las mały i wielki, W: Lenkiewicz K., Wybór wierszy okolicznościowych dla klas 1-3, Warszawa, WSiP, 1990

4. Kulmowa J., Zieleń w mieście, W: Lenkiewicz K., Wybór wierszy okolicznościowych dla klas 1-3, Warszawa, WSiP, 1990


Opracowała: mgr Krystyna Kacprzyk

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Scenariusz apelu śWIĘto ziemi opracowałA: mgr Krystyna Kacprzyk iconScenariusz apelu podsumowującego ścieżkę regionalną w klasie VI. Opracowała mgr Janina Ramza nauczycielka zsp w Kleczy Dolnej Scena I

Scenariusz apelu śWIĘto ziemi opracowałA: mgr Krystyna Kacprzyk iconScenariusz apelu z okazji Światowego Dnia Ziemi

Scenariusz apelu śWIĘto ziemi opracowałA: mgr Krystyna Kacprzyk iconScenariusz lekcji opracowała: Krystyna Dmitruk przedmiot: biologia dział

Scenariusz apelu śWIĘto ziemi opracowałA: mgr Krystyna Kacprzyk iconScenariusz apelu z okazji międzynarodowego dnia ziemi scenografia: Nad sceną umieszczone hasło: ziemia

Scenariusz apelu śWIĘto ziemi opracowałA: mgr Krystyna Kacprzyk iconOpracowała: mgr Cyryla Jagiełka Los ziemi w twoich rękach

Scenariusz apelu śWIĘto ziemi opracowałA: mgr Krystyna Kacprzyk iconScenariusz lekcji z matematyki Klasa III gimnazjum Prowadzący: mgr Krystyna Hercuń

Scenariusz apelu śWIĘto ziemi opracowałA: mgr Krystyna Kacprzyk iconScenariusz zajęć wychowawczych Opracowała: mgr Urszula Paluszkiewicz

Scenariusz apelu śWIĘto ziemi opracowałA: mgr Krystyna Kacprzyk iconOpracowała: mgr inż Anna Piotrowska Scenariusz zajęć

Scenariusz apelu śWIĘto ziemi opracowałA: mgr Krystyna Kacprzyk iconScenariusz zajęć zintegrowanych Konspekt opracowała mgr Alicja Filończyk

Scenariusz apelu śWIĘto ziemi opracowałA: mgr Krystyna Kacprzyk iconScenariusz lekcji muzyki w klasach IV – VI opracowała mgr Elzbieta Skorupińska

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom