Rozporządzenie ministra edukacji narodowej




Pobierz 251.13 Kb.
NazwaRozporządzenie ministra edukacji narodowej
strona1/5
Data konwersji05.12.2012
Rozmiar251.13 Kb.
TypDokumentacja
  1   2   3   4   5
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ

z dnia 9 sierpnia 2011 r. w sprawie dopuszczalnych form realizacji obowiązkowych zajęć wychowania fizycznego


Na podstawie art. 13a ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:


§ 1. 1. Obowiązkowe zajęcia wychowania fizycznego dla uczniów klas IV—VI szkół podstawowych, gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych są realizowane w formie:

1) zajęć klasowo-lekcyjnych;

2) zajęć do wyboru przez uczniów: zajęć sportowych, zajęć sprawnościowo-zdrowotnych, zajęć tanecznych lub aktywnej turystyki.


2. Zajęcia klasowo-lekcyjne są realizowane w wymiarze nie mniejszym niż:

  1. 2 godziny lekcyjne tygodniowo w szkołach podstawowych

i gimnazjach;

2) 1 godzina lekcyjna tygodniowo w szkołach ponadgimnazjalnych.


§ 2. Dopuszcza się możliwość łączenia, w okresie nie dłuższym niż 4 tygodnie, godzin zajęć do wyboru przez uczniów, z zachowaniem liczby godzin przeznaczonych na te zajęcia.


§ 3. 1. Dyrektor szkoły przygotowuje propozycję zajęć do wyboru przez uczniów, uwzględniając:

1) potrzeby zdrowotne uczniów, ich zainteresowania oraz osiągnięcia w danym sporcie lub aktywności fizycznej;

2) uwarunkowania lokalne;

3) miejsce zamieszkania uczniów;

4) tradycje sportowe środowiska lub szkoły;

5) możliwości kadrowe.


2. Propozycję zajęć, o której mowa w ust. 1, po uzgodnieniu z organem prowadzącym i po zaopiniowaniu przez radę pedagogiczną i radę szkoły lub radę rodziców, dyrektor szkoły przedstawia do wyboru uczniom.


3. Uczniowie, z wyłączeniem uczniów pełnoletnich, dokonują wyboru zajęć za zgodą rodziców.


§ 4. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2011 r. 3)


Uzasadnienie

Rozporządzenie stanowi wykonanie upoważnienia zawartego w art. 13a ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.). Zgodnie z upoważnieniem, minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej, określa, w drodze rozporządzenia, dopuszczalne formy realizacji obowiązkowych zajęć wychowania fizycznego, mając w szczególności na względzie potrzeby zdrowotne uczniów, ich zainteresowania oraz osiągnięcia w danym sporcie lub aktywności fizycznej, warunki realizacji zajęć wychowania fizycznego oraz tradycje sportowe danego środowiska lub szkoły.


Powyższe upoważnienie zostało dodane w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty na podstawie art. 58 pkt 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857 i Nr 151, poz. 1014).


W dotychczasowym stanie prawnym minister właściwy do spraw oświaty

i wychowania był upoważniony na podstawie art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. z 2007 r. Nr 226, poz. 1675, z późn. zm.) do określenia w rozporządzeniu dopuszczalnych form realizacji dwóch godzin obowiązkowych zajęć wychowania fizycznego. Obowiązujące rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 19 sierpnia 2009 r. w sprawie dopuszczalnych form realizacji dwóch godzin obowiązkowych zajęć

wychowania fizycznego (Dz. U. Nr 136, poz. 1116) utraci moc z dniem 1 września 2011 r. zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie.


W obowiązującym stanie prawnym minister właściwy do spraw oświaty

został upoważniony do uregulowania form realizacji wszystkich

obowiązkowych godzin zajęć wychowania fizycznego, w wymiarze określonym w art. 13a ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, a nie jak dotychczas -form realizacji dwóch godzin obowiązkowych zajęć wychowania fizycznego.


Zgodnie z projektem rozporządzenia, zajęcia wychowania fizycznego są

realizowane jako zajęcia klasowo-lekcyjne i zajęcia do wyboru przez uczniów. Ponadto w projekcie określono warunki i sposób realizowania zajęć wychowania fizycznego.


W § 1 w ust. 1 projektu zostały wymienione formy realizacji obowiązkowych

zajęć wychowania fizycznego, spośród których wyróżnia się zajęcia klasowo-lekcyjne ( § 1 ust. 1 pkt 1) oraz zajęcia do wyboru przez uczniów, realizowane jako zajęcia sportowe, zajęcia sprawnościowo -zdrowotne, zajęcia taneczne i aktywne formy turystyki ( § 1 ust. 1 pkt 2).


Pojęcie „zajęcia klasowo-lekcyjne" oznacza, że uczniowie szkoły podzieleni są na grupy zwane „klasami" i odbywają zajęcia w formie „lekcji" zgodnie

z tygodniowym planem nauczania. Podkreślić należy, że pojęcie „zajęcia klasowo-lekcyjne" oznacza formę prowadzenia zajęć (grupa uczniów zwana „klasą" uczestniczy w „lekcji"), nie zaś miejsce prowadzenia tych zajęć. Zgodnie z zalecanymi warunkami i sposobem realizacji podstawy programowej kształcenia ogólnego z przedmiotu wychowanie fizyczne, zajęcia wychowania fizycznego nie mogą być prowadzone w sali lekcyjnej. Mogą być one realizowane jedynie w sali sportowej, gimnastycznej, na boisku szkolnym lub innym obiekcie sportowym, do którego szkoła ma dostęp.


Zajęcia do wyboru przez uczniów są tzw. alternatywnymi formami wychowania fizycznego i mogą być organizowane np. w grupie międzyklasowej jako kilkugodzinne zajęcia odbywające się poza szkołą.


Cechą charakteryzującą zajęcia do wyboru przez uczniów jest możliwość

selekcji przez uczniów określonych zajęć, zgodnie z m.in. ich potrzebami

zdrowotnymi i specyfiką ich zainteresowań sportowych, spośród oferty

zaprezentowanej uczniom przez dyrektora szkoły (§ 3 ust. 1 projektu). Ofertę

takich zajęć przygotowuje dyrektor szkoły w porozumieniu z rodzicami i nauczycielami biorąc pod uwagę między innymi potrzeby i zainteresowania uczniów. Tryb opracowania i prezentacji przez dyrektora szkoły uczniom oferty zajęć w porównaniu z dotychczasowymi regulacjami nie ulega zmianie.


W § 1 ust. 2 projektu określono minimalny tygodniowy wymiar godzin

obowiązkowych zajęć wychowania fizycznego, które będą mogły być

realizowane jako zajęcia klasowo-lekcyjne. Wymiar ten nie może być

mniejszy niż 2 godziny lekcyjne w tygodniu dla uczniów szkół podstawowych i gimnazjów i 1 godzina lekcyjna w tygodniu dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych.

Oznacza to, że szkoła może realizować

zajęcia do wyboru przez uczniów jako:

  • dwie godziny zajęć w tygodniu,

  • jako jedną godzinę

  • lub wcale.

W projekcie zrezygnowano z przepisu określającego, że zajęcia wychowania

fizycznego mogą być organizowane w grupach oddziałowych, międzyoddziałowych lub międzyklasowych, ponieważ regulacja o powyższej treści jest określona w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 12 lutego 2002 r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych (Dz. U. Nr 15, poz. 142, z późn. zm.).


W § 2 projektu, w celu umożliwienia szkołom dogodnej organizacji zajęć

sportowych, sprawnościowo-zdrowotnych, tanecznych i aktywnej turystyki,

dopuszczono możliwość łączenia tych form zajęć w okresie nie dłuższym niż 4 tygodnie.

Rozwiązanie to pozwoli w większym niż dotychczas stopniu sprostać oczekiwaniom uczniów i zapewnić różnorodność zajęć.


W § 3 ust. 3 dookreślono odpowiedzialność rodziców w podejmowaniu decyzji o wyborze zajęć przez uczniów niepełnoletnich. Przepis ten potwierdza udział rodziców w decyzji uczniów oraz może wpływać

na uspołecznienie rodziców w życiu szkoły.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ

z dnia 7 lutego 2012 r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych, które wejdzie w życie 1 września 2012 r.


Zasadnicza zmiana w ramowym planie nauczania dla klas IV-VI szkoły podstawowej, gimnazjum oraz szkół ponadgimnazjalnych polega na tym, że zrezygnowano z określenia tygodniowej liczby godzin w trzy- lub czteroletnim okresie nauczania przeznaczonych na poszczególne obowiązkowe zajęcia edukacyjne.


W to miejsce określono minimalną ogólną liczbę godzin przeznaczonych na realizację podstawy programowej kształcenia ogólnego z poszczególnych obowiązkowych zajęć edukacyjnych w całym cyklu kształcenia.


Dyrektor szkoły odpowiada za to, aby łączne sumy godzin zajęć z danego przedmiotu w ciągu trzech lat (w przypadku technikum - czterech lat kształcenia) były nie mniejsze niż wymienione w ramowym planie nauczania, a efekty kształcenia określone w podstawie programowej zostały osiągnięte. Jest to kontynuacja zmian wprowadzonych w roku 2009 w ramowych planach nauczania dla klas I-III szkoły podstawowej i dla gimnazjum.


Podział na grupy


§ 7. 1. W klasach IV-VI szkoły podstawowej, w gimnazjum, zasadniczej szkole zawodowej, liceum ogólnokształcącym, technikum i szkole policealnej podział na grupy jest obowiązkowy:

- na obowiązkowych zajęciach wychowania fizycznego;

zajęcia mogą być prowadzone w grupie oddziałowej, międzyoddziałowej lub międzyklasowej, a w przypadku zespołu szkół - także w grupie międzyszkolnej, liczącej nie więcej niż 26 uczniów, z tym że jeżeli w skład grupy oddziałowej, międzyoddziałowej, międzyklasowej lub międzyszkolnej wchodzą uczniowie niepełnosprawni uczęszczający do oddziałów integracyjnych lub uczniowie oddziałów specjalnych, liczba uczniów w grupie nie może być większa niż liczba uczniów odpowiednio w oddziale integracyjnym lub specjalnym określona w przepisach w sprawie ramowych statutów szkół publicznych.


§ 7.

2. 4) W klasach IV-VI szkoły podstawowej, w gimnazjum i szkole ponadgimnazjalnej zajęcia wychowania fizycznego, w zależności od realizowanej formy tych zajęć,

mogą być prowadzone łącznie albo oddzielnie dla dziewcząt i chłopców.


Minimalna ogólna liczba godzin przeznaczona na poszczególne obowiązkowe zajęcia edukacyjne w szkole podstawowej, gimnazjum, zasadniczej szkole zawodowej, została obliczona na 32–tygodniowe lata szkolne, a w pozostałych szkołach ponadgimnazjalnych na 30-tygodniowe lata szkolne (roczne zajęcia w najwyższych programowo klasach tych szkół kończą się 6 – 7 tygodni wcześniej niż w pozostałych klasach), będące wystarczającym czasem na realizację programów nauczania. W każdym roku szkolnym jest ok. 35 - 36 tygodni nauki. Te pozostałe 3-4 tygodnie nauki, dyrektor szkoły będzie przeznaczał na kontynuowanie obowiązkowych zajęć edukacyjnych realizowanych w systemie klasowo-lekcyjnym bądź w innej formie.


W liceum ogólnokształcącym w trzyletnim okresie nauczania

minimalny wymiar godzin obowiązkowych zajęć edukacyjnych wynosi:


  1. wychowanie fizyczne - 270 godzin, max – 303 godz.=(36+36+29)x3

  2. edukacja dla bezpieczeństwa - 30 godzin( max – 36 godz.)



W technikum w czteroletnim okresie nauczania

minimalny wymiar godzin obowiązkowych zajęć edukacyjnych wynosi:


  • wychowanie fizyczne - 360 godzin, (max – 411 godz.)

  • edukacja dla bezpieczeństwa - 30 godzin.



W zasadniczej szkole zawodowej w trzyletnim okresie nauczania:

minimalny wymiar godzin obowiązkowych zajęć edukacyjnych wynosi:


- wychowanie fizyczne – 290 godzin,

- edukacja dla bezpieczeństwa – 30 godzin,


KOMENTARZ DO PODSTAWY PROGRAMOWEJ PRZEDMIOTU WYCHOWANIE FIZYCZNE

Zbigniew Cendrowski, Ewa Czerska, Tomasz Frołowicz,

Eligiusz Madejski, Jerzy Pośpiech, Wojciech Przybylski,

Bogumiła Przysiężna, Barbara Woynarowska


1. Istota zmian w wychowaniu fizycznym

2. Konsekwencje zapisu treści wychowania fizycznego językiem wymagań

edukacyjnych

3. Konsekwencje poszerzenia treści wychowania fizycznego o wymagania

szczegółowe z zakresu edukacji zdrowotnej

4. Organizacja zajęć do wyboru przez ucznia – szanse i możliwości

5. Edukacja zdrowotna w podstawie programowej kształcenia ogólnego

i jej związek z wychowaniem fizycznym


Nowa podstawa programowa kształcenia ogólnego wprowadza kilka istotnych

zmian w wychowaniu fizycznym na wszystkich etapach edukacji. Należy uwzględnić następujące akty prawne:


– rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej

z dnia 9 sierpnia 2011 r. w sprawie dopuszczalnych form realizacji obowiązkowych zajęć wychowania fizycznego


– rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz

przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych.


- rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych, które wejdzie w życie 1 września 2012 r.


Szczególnie ważne zmiany dla praktyki wychowania fizycznego dotyczą:

– zapisu treści nauczania w języku wymagań szczegółowych, czyli opis zadań, z którymi każdy przeciętny uczeń powinien poradzić sobie na zakończenie kolejnych etapów edukacji,

– poszerzenia treści wychowania fizycznego o wymagania szczegółowe z edukacji zdrowotnej.


Nowa podstawa programowa, nie pozbawiając nauczycieli możliwości autorskiego różnicowania osiągnięć uczniów, definiuje wspólny dla wychowania fizycznego standard edukacyjny, który musi być uwzględniony

w każdym programie wychowania fizycznego realizowanym w polskich

szkołach publicznych. Standard ten jest zapisany w postaci wymagań szczegółowych.


Odnoszą się one do zajęć prowadzonych w systemie klasowo-lekcyjnym

i są pogrupowane w siedem bloków tematycznych:

1) diagnoza sprawności i aktywności fizycznej oraz rozwoju fizycznego;

2) trening zdrowotny;

3) sporty całego życia i wypoczynek;

4) bezpieczna aktywność fizyczna i higiena osobista;

5) sport (dotyczy II, III i IV etapu edukacyjnego);

6) taniec (dotyczy II i III etapu edukacyjnego);

7) edukacja zdrowotna (dotyczy III i IV etapu edukacyjnego).

Większość bloków tematycznych powtarza się w kolejnych etapach edukacji,

definiując coraz bardziej złożone wymagania edukacyjne, z którymi uczeń

powinien umieć sobie poradzić.

Na przykład w dziedzinie diagnozy sprawności, aktywności i rozwoju fizycznego uczeń:

- na I etapie edukacyjnym wykonuje próbę siły mięśni brzucha oraz próbę gibkości dolnego odcinka kręgosłupa,

na II etapie edukacyjnym wykonuje próby sprawnościowe pozwalające

ocenić wytrzymałość tlenową, siłę mięśni posturalnych oraz gibkość dolnego

odcinka kręgosłupa oraz z pomocą nauczyciela interpretuje uzyskane

wyniki,

na III etapie edukacyjnym wykonuje wybrany przez siebie zestaw prób

do oceny wytrzymałości, siły i gibkości.

na IV etapie edukacyjnym wskazuje mocne i słabe strony swojej sprawności – wiadomo, że na podstawie przeprowadzonych prób sprawności

fizycznej.

W dziedzinie sportów całego życia i wypoczynku uczeń:

na I etapie edukacyjnym posługuje się piłką: rzuca, chwyta, kozłuje, odbija

i prowadzi ją,

na II etapie edukacyjnym stosuje w grze: kozłowanie piłki w biegu ze

zmianą kierunku ruchu, prowadzenie piłki w biegu ze zmianą kierunku

ruchu, podanie piłki oburącz i jednorącz, rzut piłki do kosza, rzut i strzał

piłki do bramki, odbicie piłki oburącz sposobem górnym,

na III etapie edukacyjnym stosuje w grze: odbicie piłki oburącz sposobem

dolnym, zagrywkę, forhend i bekhend, zwody,

na IV etapie edukacyjnym stosuje poznane elementy techniki i taktyki

w wybranych indywidualnych i zespołowych formach aktywności fizycznej.


Ale to nie znaczy, że nie uczy się także nowych elementów techniki i taktyki, wszystkiego przecież nie poznał.

Zapis wymagań szczegółowych w zakresie wychowania fizycznego jednoznacznie precyzuje zakres edukacyjnej odpowiedzialności nauczycieli.


Jednak możliwość rozwijania umiejętności i wiadomości uczniów na kolejnym

etapie edukacji jest uzależniona od tego, czy wcześniej uczniowie zostali

przygotowani do spełnienia wymagań szczegółowych zapisanych w podstawie programowej dla poprzedniego etapu edukacji. Nauczyciel wychowania fizycznego, dyrektor szkoły, uczniowie i ich rodzice mają prawo oczekiwać, że nauczyciele z wcześniejszych etapów edukacyjnych pomogą uczniom rozwinąć zdefiniowane w podstawie programowej umiejętności i wiadomości.

Równocześnie każdy nauczyciel wychowania fizycznego musi pamiętać, iż

umiejętności i wiadomości, które rozwinie u swoich uczniów są warunkiem

dalszego pomyślnego kształcenia, czyli, że nauczyciele na następnych etapach edukacyjnych mają prawo od niego oczekiwać efektywnej pracy.

Wymagania szczegółowe są tak zapisane, iż w miarę nabywania doświadczeń na kolejnych etapach edukacyjnych uczeń powinien być zdolny do coraz bardziej samodzielnego działania: prócz uczestnictwa w aktywności fizycznej, uczeń powinien w czasie zajęć również pełnić rolę inicjatora i organizatora ćwiczeń, zabaw i gier ruchowych. Począwszy od trzeciego etapu edukacyjnego, każdy uczeń powinien co najmniej raz w roku samodzielnie poprowadzić rozgrzewkę według ustalonego toku i po konsultacjach z nauczycielem. Na tym samym etapie edukacyjnym uczeń powinien nauczyć się dokonywania samooceny sprawności fizycznej.

W podstawie programowej wychowania fizycznego zapisano, iż szkoła,

uwzględniając wymagania określone w podstawie programowej, powinna

rozwijać własną ofertę programową… . Dlatego też każdy twórca programu nauczania ma prawo poszerzania treści kształcenia, uwzględniając potrzeby

i zainteresowania uczniów, a także lokalne tradycje w dziedzinie wychowania fizycznego.

  1   2   3   4   5

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Rozporządzenie ministra edukacji narodowej iconRozporządzenie ministra edukacji narodowej oraz ministra pracy I polityki socjalnej

Rozporządzenie ministra edukacji narodowej iconRozporządzenie ministra edukacji narodowej I sportu oraz ministra zdrowia

Rozporządzenie ministra edukacji narodowej iconRozporządzenie ministra edukacji narodowej I sportu1 oraz ministra zdrowia2

Rozporządzenie ministra edukacji narodowej iconDz. U. 93. 103. 472 Rozporządzenie ministra edukacji narodowej oraz ministra pracy I polityki socjalnej

Rozporządzenie ministra edukacji narodowej iconRozporządzenie ministra edukacji narodowej

Rozporządzenie ministra edukacji narodowej iconRozporządzenie ministra edukacji narodowej

Rozporządzenie ministra edukacji narodowej iconDz. U. 09 17 rozporządzenie ministra edukacji narodowej

Rozporządzenie ministra edukacji narodowej iconRozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej

Rozporządzenie ministra edukacji narodowej iconRozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej

Rozporządzenie ministra edukacji narodowej iconRozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom