1 2Decyzje produkcyjne przedsiębiorstwa w krótkim I długim okresie




Pobierz 0.7 Mb.
Nazwa1 2Decyzje produkcyjne przedsiębiorstwa w krótkim I długim okresie
strona34/37
Data konwersji15.12.2012
Rozmiar0.7 Mb.
TypDokumentacja
1   ...   29   30   31   32   33   34   35   36   37

Teorie Keynesistowskie


Teorie keynesistowski, będące opozycją w stosunku do teorii neoklasycznych, wyjaśniają cykliczny rozwój uwarunkowaniami immanentnie związanymi z system gospodarczym. Czynniki zewnętrzne według tych koncepcji mogą jedynie zakłócić endogeniczne procesy, nie naruszając długookresowej wewnętrznej logiki procesów gospodarczych. Przyczyny cyklicznych wahań wynikają więc z reguł gry gospodarki rynkowej. Fazy spadkowe cyklu są efektem procesów, które zachodzą w fazach wzrostowych i, odwrotnie, procesy w fazach spadkowych warunkują przechodzenie gospodarki faz wzrostowych.

Dominującym celem działalności gospodarczej w rozwiniętej gospodarce rynkowej jest maksymalizacja zysku. Miarą celowości inwestowania jest zatem przewidywana stopa zysku, ściślej dynamika. Zmiana rozmiarów inwestycji są więc określone przez wahania stopy zysku.

Faza kryzysu. Charakteryzuje ją większa podaż niż popyt, czyli nadprodukcja. Wywołuje to zaostrzenie konkurencji między producentami i spadek cen, a w każdym razie spadek tempa ich wzrostu, co z kolei ułatwia stopniowe realizowanie nadwyżek towarowych. Konsumpcja obniża się, ale nie może spaść poniżej pewnego minimalnego poziomu. W tej fazie tempo spadku produkcji jest większe od tempa spadku popytu, więc jest on częściowo zaspokajany przez zmniejszenie się zapasów, które są stopniowo likwidowane w fazie depresji. Stosunkowo niskie ceny powodują konieczność wprowadzenia nowych metod produkcji, obniżających koszty wytwarzania. Oznacza to wzrost tempa ekonomicznego zużywania się aparatu produkcyjnego. Jeśli do tego dodamy ubytek kapitału trwałego na skutek bankructwa przedsiębiorstw, które nie wytrzymały wzmożonej walki konkurencyjnej, to otrzymamy obraz Schumpterowskiego „twórczego zniszczenia”, które oznacza zmniejszeni potencjału wytwórczego gospodarki. Stopniowo dochodzi więc w gospodarce do likwidacji luki między podażą a popytem. „Twórcze zniszczenie” oraz stopniowa likwidacja zapasów sprzyjają zahamowaniu spadku produkcji i rodzą nowy popyt inwestycyjny.

Wzrost popytu inwestycyjnego zgodnie z zasadą mnożnika inwestycyjnego powoduje zwielkrotniony wzrost dochodu narodowego. Działanie mnożnika inwestycyjnego związane jest z tym, że gospodarka rynkowa uwarunkowana jest popytowo. Oznacza to, że globalny popyt czyli suma prywatnego popytu inwestycyjnego, prywatnego popytu konsumpcyjnego oraz popytu spowodowanego wydatkami rządu, określa stopień wykorzystania możliwości wzrostu gospodarczego stwarzanych przez czynniki podażowe. Pojawiający się w fazie zastoju wzrost popytu inwestycyjnego wyzwala dodatnie efekty mnożnikowe, prowadzące do wzrostu dochodu narodowego. Wzrost dochodu narodowego powoduje wzrost popytu konsumpcyjnego. Konieczność sprostania rosnącemu popytowi konsumpcyjnemu pociąga za sobą wzrost popytu inwestycyjnego. Wzrost produkcji dóbr konsumpcyjnych wymaga bowiem dodatkowego zasobu kapitału, czyli dodatnich inwestycji netto. Te inwestycje spowodowane zmianami dochodu narodowego i konsumpcji nazywamy inwestycjami indukowanymi (pobudzonymi). Związek między zmianami dochodu narodowego i zmianami inwestycji indukowanych ujmuje zasada akceleracji. Głosi ona, że zmiana dochodu narodowego powoduje, z pewnym opóźnieniem, zwielokrotnione zmiany inwestycji indukowanych. Wielkość tego zwielokrotnienia zależy od trwałości urządzeń produkcyjnych i wielości zmian popytu konsumpcyjnego spowodowanych zmianami dochodu.

Połączenie zasady mnożnika i akceleratora stwarza możliwość wyjaśnienia kumulatywnych procesów powodujących wejście gospodarki w fazę ożywienia. Rośnie popyt inwestycyjny , rośnie dochód narodowy, rośnie popyt konsumpcyjny powodujący zwielokrotnienie popytu inwestycyjnego. Ten rosnący i wzajemnie pobudzający się popyt musi zostać zaspokojony przez wzrost stopnia wykorzystania istniejącego potencjału produkcyjnego. Jest to proces, który implikuje wzrost kosztów wytwarzania i zahamowanie tempa wzrostu stopy zysku. Odwrócenie dynamiki stopy zysku wpływa na decyzje akumulacyjne przedsiębiorców. Zaczynają oni ograniczać popyt inwestycyjny. To osłabienie inwestycji wywołuje ujemne efekty mnożnikowe i powoduje dalszy spadek popytu inwestycyjnego oraz konsumpcyjnego. Osłabienie popytu zbiega się w czasie z efektem podażowym wcześniej poczynionych inwestycji. Należy bowiem zaznaczyć, że inwestycje odgrywają szczególną rolę w procesach wzrostu gospodarczego. Oprócz znanego już efektu popytowego (mnożnikowego), inwestycje powiększają moce produkcyjne w gospodarce czyli powodują efekt podażowy.

Mówimy o dualistycznym (dwojakim) oddziaływaniu inwestycji:

  1. między efektami występuje luka czasowa – efekt popytowy występuje już w trakcie realizacji danej inwestycji, efekt podażowy zaś dopiero po jej zakończeniu,

  2. efekt podażowy uzyskuje się tak długo, jak długo inwestycje są dodatnie(z okresu na okres mogą być takie same, rosnąć lub spadać), natomiast do uzyskania efektu popytowego konieczny jest absolutny przyrost inwestycji – stabilizacja inwestycji zapewnia wzrost mocy produkcyjnych (efekt podażowy), ale jest niewystarczająca, by uruchomić mechanizm mnożnika.

Zbieżność w czasie osłabienia popytu i efektu podażowego wcześniej poczynionych inwestycji sprawia, że coraz bardziej narasta dysproporcja między dynamiką przyrostu potencjału produkcyjnego (który ciągle jeszcze rośnie) a wzrostem efektywnego popytu (który już spada). Dysproporcja ta musi znaleźć rozwiązanie w kwestii nadprodukcji i opisanych wyżej mechanizmach adaptacyjnych tej fazy. Kryzys spełnia więc rolę szczególną w cyklicznym rozwoju i równocześnie uruchamia mechanizmy przywracające warunki reprodukcji rozszerzonej, dynamizuje gospodarkę i jej dalszy rozwój.

Okresy, w których następuje zmiany (wzrost lub spadek) inwestycji, to zarazem okresy zmian (wzrostu lub spadku) dochodu narodowego i konsumpcji. Kluczową sprawą dla wyjaśnienia górnego i dolnego punktu zwrotnego jest zróżnicowanie stóp wzrostu poszczególnych agregatowych wielkości. Ekspansja kończy się, ponieważ konsumpcja nie rośnie równie szybko jak dochód narodowy. Faza spadkowa osiąga kres, gdyż konsumpcja nie spada równie szybko jak dochód narodowy.
1   ...   29   30   31   32   33   34   35   36   37

Powiązany:

1 2Decyzje produkcyjne przedsiębiorstwa w krótkim I długim okresie iconW długim okresie

1 2Decyzje produkcyjne przedsiębiorstwa w krótkim I długim okresie icon1. Polityka fiskalna w długim okresie

1 2Decyzje produkcyjne przedsiębiorstwa w krótkim I długim okresie iconXiii produkcja I koszty w długim okresie

1 2Decyzje produkcyjne przedsiębiorstwa w krótkim I długim okresie iconXii produkcja I koszty w okresie krótkim

1 2Decyzje produkcyjne przedsiębiorstwa w krótkim I długim okresie icon2. Zmiana kosztów w krótkim okresie marginalne I przeciętne

1 2Decyzje produkcyjne przedsiębiorstwa w krótkim I długim okresie iconMetody wyodrębniania kosztów stałych I zmiennych ( w krótkim okresie) Metoda księgowa

1 2Decyzje produkcyjne przedsiębiorstwa w krótkim I długim okresie iconPróg rentowności I próg zamknięcia w krótkim okresie

1 2Decyzje produkcyjne przedsiębiorstwa w krótkim I długim okresie iconGrupa "2 maj" powstałA w 1973 roku w efekcie połĄczenia 2 zespołow których liderami byli jerzy kołodziej I michał tadeusz malicki. Po krotkim okresie

1 2Decyzje produkcyjne przedsiębiorstwa w krótkim I długim okresie iconPrzedsiębiorstwa społeczne od Partnerstwa Lokalnego przez aktywizację społeczności do przedsiębiorstwa społecznego

1 2Decyzje produkcyjne przedsiębiorstwa w krótkim I długim okresie iconKatedra Finansów Przedsiębiorstwa Nazwa ścieżki studiów: finanse przedsiębiorstwa

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom