Pojęcie finansów publicznych I publiczne zasoby pieniężne




Pobierz 92.17 Kb.
NazwaPojęcie finansów publicznych I publiczne zasoby pieniężne
Data konwersji17.12.2012
Rozmiar92.17 Kb.
TypDokumentacja

Pojęcie finansów publicznych i publiczne zasoby pieniężne

- nauka finansów publicznych

- pojęcie przedmiot i zakres finansów publicznych

*pojęcie f. pub.

*przedmiot f. pub.

*zakres f. pub.

- F. pub. A f. prywatne

- pojęcie publicznych zasobów pieniężnych

F. publiczne – nauka interdyscyplinarna zajmująca się objaśnieniem mechanizmów rządzących procesami gromadzenia i podziału publicznych zasobów pieniężnych.

F. publiczne stoją na pograniczu dwóch dziedzin – prawa i ekonomii. Są regulowane normami prawnymi.

W aspekcie ekonomicznym finanse publiczne to publiczne zasoby pieniężne, operacje, czyli procesy gromadzenia, wydatkowania oraz normy prawne je regulujące.

W ujęciu prawnym – finanse publiczne stanowią gałąź prawa publicznego, której przedmiotem jest baadanie norm dotyczących publicznych zasobów pieniężnych oraz operacji tymi zasobami.

Finanse publiczne obejmują procesy związane z gromadzeniem śr. pub. oraz ich rozdysponowaniem a w szczególności

- gromadzenie dochodów i przychodów pub.,

- wydatkowanie śr. Pub.,

- finansowanie potrzeb pożyczkowych budżetu państwa,

- finansowanie potrzeb pożyczkowych budżetu jednostki terytorialnego samorzadu

- zaciąganie zobowiązań angażujących śr. pub.,

- zarządzanie śr. publicznymi,

- zarządzanie długiem publicznym,

- rozliczenia z budżetem Unii Europejskiej

Ustawa z dnia 30 czerwca 2005 roku o finansach publicznych. Dz. U. Z 2005 r. Nr 249 poz 2104

Pojęcie publicznych zasobów pieniężnych

1.Ujęcie „klasyczne”

2.Ujęcie „prawne”

3.Ujęcie „politologiczne”

4.regulacja polskiej ustawy o finansach publicznych

Ad.1) Ujęcie „klasyczne” – def. pochodzi z francuskiego dekretu z 31 marca 1862 r. o rachunkowości publicznej

Publiczne zasoby pieniężne są to zasoby pieniężne państwa, departamentów, gmin oraz instytucji publicznych i dobroczynnych.

Publiczne zasoby pieniężne to zasoby pieniężne należące do podmiotów publicznych.

Ad.2) Ujęcie „prawne” – def. francuska z 1938 r.

„Zasoby pieniężne mają charakter publiczny w każdym przypadku gdy są przeznaczone na finansowanie służby publicznej”.

Publiczne zasoby pieniężne muszą posiadać:

1.postać śr. pieniężnych lub papierów wartościowych

2.muszą znajdować się w dyspozycji organizmów publicznych (państwa, wspólnoty terytorialnej)

3.muszą stanowić własność tych organizmów, bądź jedynie znajdują się w ich posiadaniu (dyspozycji).

Środkami pieniężnymi są wszelkie środki płatnicze, będące w legalnym obiegu, pełniące funkcję środka wykonywania zobowiązań.

Papiery wartościowe są to w praktyce wszelkie tytuły dłużnicze, które zachowują wartość rynkową.

Ad.3) Ujęcie „politologiczne”

Jako publiczne traktuje się te zasoby pieniężne, które umożliwiają państwu stosowanie władczych form działania politycznego.

W ujęciu politologicznym można sformułować następującą definicję publicznych zasobów pieniężnych: „są to zasoby, którymi dysponują organizmy publiczne, częściowo publiczne lub nawet prywatne w zakresie wykorzystywania władzy publicznej”.

Finanse publiczne a finanse prywatne (główne różnice)

1.Stosunek do spraw ekonomicznych

2.Rodzaj realizowanego interesu

3.Problem legalnego przymusu w osiąganiu dochodów i ponoszeniu wydatków.

4.Stosunek do pieniądza

5.Skala zachodzących procesów.

Ad.4) Regulacje polskiej ustawy o finansach publicznych

Środkami publicznymi są:

1.dochody publiczne

2.środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej

3.Przychody publiczne


SEKTOR PUBLICZNY

1.Pojęcie sektora publicznego i sektora finansów publicznych

2.Prawo Wagnera

3.Sektor finansów publicznych w Polsce – zarys problemu

Sektor publiczny jest pojęciem szerszym , obejmuje całość własności publicznej w danym kraju.

Pojęcie sektora publicznego:

- utożsamiany z sektorem państwowym (ogólnonarodowy)

- sektor państwowy + własność samorządów lokalnych

- sektor państwowy + własność samorządów lokalnych + własność organizacji samorządowych

Sektor publiczny

Ogół własności skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego.

Jego główne elementy to:

1.dobra kultury narodowej

2.zasoby naturalne

3.grunty

4.budynki, budowle i obiekty inżynierii lądowej i wodnej

5.wielkości niematerialne i prawne

6.inne składniki rzeczowego majątku trwałego

7.papiery wartościowe długoterminowe

8.udziały i akcje

9.należności długoterminowe

10. prawa majątkowe z tytułu wkładu założycielskiej skarbu państwa

11. należności i roszczenia

12. rezerwy państwowe gosp.

13. Zapasy

14. środki pieniężne

15. krótkoterminowe papiery wartościowe

Sektor finansów publicznych wg Ust. z dnia 30.06 2005 r. o finansach publicznych

Sektor rządowy

- organy władzy i administracji publicznej

- organy kontroli państwowej i ochrony prawa

- sądy i trybunały

- Państwowe Instytucje Kultury

- samodzielne zakłady opieki zdrowotnej (państwowe)

- Polska Akademia Nauk

- Państwowe Fundusze Celowe

- państwowe szkoły wyższe

- jednostki badawczo-rozwojowe

- Narodowy Fundusz Zdrowia

- inne osoby prawne itd

Sektor Samorządowy

- jednostki samorządu terytorialnego

- ograny samorządu terytorialnego

- związki samorządu terytorialnego

- jednostki budżetowe , zakłady budżetowe i gospodarcze pomocnicze dla których organem założycielskim jest jednostka samorządu terytorialnego

- samorządowe fundusze celowe

- samorządowe instytucje kultury

- samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej

Sektor Ubezpieczeń Społecznych

-ZUS
- KRUS

- Fundusze celowe zarządzane przez ZUS

- Fundusze celowe zarządzane przez KRUS

Prawo Wagnera.

Rozbudował zasady finansów Smisa. Zajął się badaniami sektora publicznego. Rozmiary sektora publicznego badamy przez wydatki tego sektora. Prawo Wagnera jest to prawo stałego wzrostu wydatków publicznych.

Trzy przejawy wzrostów wydatków:

- w ujęciu nominalnym,

- w ujęciu realnym (podążają ze wzrostem cen),

- wydatki wzrastają w sposób względny, w relacji do PKB.

Z okresu na okres przejmują większą wartość PKB.

Wydatki publiczne wzrastają z:

1) przyczyny historycznej (sprzyjają temu zjawisku wojny),

2) przyczyny społeczne:

a) w miarę jak dojrzewa społeczeństwo oczekuje od państwa działań, które pozwolą zaspokajać jego potrzeby

b) zjawiska partyfikacji,

3) przyczyny ekonomiczne (gospodarcze) państwa bardzo szybko rosną koszty świadczeń socjalnych, coraz większym stopniu przejmuje odpowiedzi za gospodarkę, miejsca pracy, wspiera konkurencyjność gospodarczych świadczeń społecznych,

4) przyczyny polityczne – są związane z demokracją, aby mieć władze należy rozszerzać wydatki społeczne (95% osób w Polsce płaci najniższy podatek).

Dochody publiczne składają się z podatków pośrednich i bezpośrednich – ekonomiczny (gospodarczy) – państwo przejmuje odpowiedzialność za gospodarkę. Bierze odpowiedzialność za infrastrukturę, miejsca pracy, szybko rosną koszty świadczenia usług społecznych, wytwarzania dóbr, co powoduje wzrost wydatków.

Do końca lat 80 wydatki rosły we wszystkich trzech płaszczyznach, później zaczęły rosnąć w ujęciu nominalnym i realnym, ale nie w stosunku do sektora publicznego.

Formy organizacyjne:

1) metody finansowania budżetowego i formy organizacji,

2) główne formy organizacyjno – prawne jednostek.

Metody finansowania publicznego(budżetowania):

a) metoda brutto – całość dochodów i wydatków jednostki organizacyjnej wchodzi pełnymi kwotami do budżetu państwa,

b) metoda netto – jednostka pokrywa swe wydatki z własnych dochodów rozliczając się z własnym budżetem swym wynikiem finansowym.

Zalety metody brutto:

- pozwala finansować te dobra, które nie przynoszą dochodu,

- w miarę równomiernie finansowania metod niezależnie od miejsca zamieszkania,

- możemy w pełni kontrolować taką jednostkę,

- uwalniamy te jednostki uzależnienia od lokalnych grup nacisku.

Wadą w metodzie netto jest to, co w metodzie brutto jest zaletą.

Zaletą metody netto:

- sprzyja bardziej racjonalny planowaniem,

- zachęca do poszukiwania własnych dochodów,

- zachęca do racjonalnego gospodarowania środkami.

Formy organizacyjno – prawne sektora finansów publicznych

Jednostki sektora finansów publicznych mogą być tworzone jedynie w formach przewidzianych ustawą.

Należy do nich:

- jednostka budżetowa – metoda brutto,

- zakład budżetowy – metoda netto,

- gospodarstwo pomocne – metoda netto,

- środki specjalne – metoda netto,

- fundusz celowy – metoda netto.

Jednostkami budżetowymi są takie jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

Jednostki budżetu uzyskujące dochody z:

- opłat za udostępnianie dokumentacji przetargowej,

- spadków, zapisów, darowizn w postaci pieniężnej na rzecz jednostki budżetowej,

- odszkodowań i wpłat za utracone lub uszkodzone mienie oddane jednostce budżetowej w zarząd bądź użytkowania.

Zakład budżetowy to takie jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, które:

a)odpłatnie wykonują wyodrębnione zadania,

b) pokrywają koszty swojej działalności z przychodów własnych, z określonymi wyjątkami.

Zakład budżetu może dostać dotację:

- na rozpoczęcie swojej działalności,

- na pokrycie bieżących kosztów, ale nie więcej niż 50% łącznych przychodów.

Gospodarstwem pomocniczym jest wyodrębniona z jednostki budżetowej, pod względem organizacyjnym i finansowym, części jej podstawowej działalności lub działalności ubocznej.

Jest finansowana metoda netto, nie ma osobowości prawnej ale płacowy podatek dochodowy od osób prawnych. Resztę zysków dzieli się na pół części zostaje reszta do budżetu. Własnej jednostce tylko po kosztach własnych może świadczyć usługi, od innych pobiera narzuconą prowizję. Mogą to być warsztaty szkolne, ośrodki szkoleniowe, wypoczynkowe.


Funduszem celowym jest fundusz powołany ustawowo, którego przychody ze środków publicznych, a wydatki są przeznaczone na realizację wyodrębnionych zadań. Fundusz celowy może działać jako osoba prawna lub stanowić wyodrębniony rachunek bankowy, którym dysponuje organ wskazany w ustawie tworzącej fundusz.

Fundusz celowy, który realizuje zadanie wyodrębnione z budżetu:

1) państwa – jest państwowym funduszem celowym,

2) gminy, powiaty lub województwa – jest gminnym, powiatowym lub wojewódzkim funduszem celowym.

Główne cechy finansowania budżetowego poprzez fundusz celny.

Zasady budżetowania

1) Pojęcie zasad budżetowych.

2) Katalog zasad budżetowych.

3) Realizacja zasad budżetowych w Polsce.

Zasady budżetowe to zespół protokołów nauki finansów ich praktyki, mających na celu zapewnienie racjonalności i efektywności ich funkcjonowania.

Zasady budżetowe:

- zupełności (powszechności),

- jedności (jedności formalnej),

- niefunduszowanie (Jedności materialnej),

- jawności,

- przejrzystości,

- szczegółowości (specjalizacji),

- równowagi,

- realności,

- rzetelności,

- operatywności (podmiotowego układu),

- uprzedniości,

- jednoroczności.

Zasada zupełności (powszechności) wymaga ujęcia w budżecie wszystkich dochodów i wydatków budżetu państwa.

Odstępstwa:

- jednostki gospodarki finansowane metoda netto,

- fundusze celowe.

Zasada jedności (jedności formalnej) (charakter formalny) wymaga, by wszystkie dochody i wydatki państwa były objęte jednym planem (budżetem).

Odstępstwa:

- istnienie jednostek finansowanych metodą netto, funduszy celowych, budżetów jednostek samorządów terytorialnych.

W praktyce jest realizowana za pomocą skonsolidowanego zestawienia dochodów i wydatków sektora finansów publicznych (bilansu sektora finansów publicznych). Skonsolidowanie zsumowanie dochodów i wydatków lub przychodów i kosztów danej grupy ale z wyeliminowaniem transferów wewnątrz tej grupy.

Zasada niefunduszowania (jedności materialnej) w ramach określonego budżetu nie wolno łączyć źródeł dochodów z kierunkami wydatków.

Budżet powinien stanowić jedną pulę środków, w której dochody gromadzimy według możliwości, a wydatki według potrzeb.

Zasada niefunduszowania — dochody tworzące fundusz budżetowy mają przeznaczenie ogólne tzn. nie są z góry zwiane z określonymi celami.

Odstępstwa:

- wydatki związane z budową, modernizacją, utrzymaniem i ochroną dróg, o których mowa w art.2 ust.l oraz zarządzaniem nimi, ustala się w ustawie budżetowej w wysokości nie mniejszej niż 30% planowanych na dany rok wpływów.

Zasada jawności art.1 rozdz. II ustawy o finansach publicznych

Finanse publiczne są jawne.

Zasada przejrzystości wymaga takiego skonstruowania budżetu (państwa, JST) by możliwe było proste i jednoznaczne określenie:

- źródeł dochodów,

- kierunków wydatków,

- organów (podmiotów) uprawnionych do uzyskania dochodów,

- organów (podmiotów) uprawnionych do dokonywania wydatków.

Klasyfikacja budżetowa

System grupowania dochodów i wydatków publicznych według z góry określonych zasad i kryteriów:

- ważne narzędzie wykonania budżetu,

- pozwala na ocenę przestrzegania dyscypliny budżetowej,

- jest istotnym narzędziem porównywania dochodów i wydatków budżetowych tak w czasie jak i w przestrzeni.

Podziałka klasyfikacji budżetowej — jest to jednoznaczna wyodrębniona według kryterium podmiotowego lub rodzajowego grupa dochodów lub wydatków publicznych.

Dochody i wydatki publiczne oraz przychody klasyfikuje się według:

- działów i rozdziałów określających rodzaj działalności,

- paragrafów określających rodzaj dochodu lub wydatku.

Minister Finansów może określić w rozporządzeniu klasyfikację wydatków o większej szczegółowości dla zadań z zakresu bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego (pozycje i podpozycje).

Budżet państwa składa się z części odpowiadających organom władzy państwowej, kontroli, ochrony prawa, sądów, trybunałów, wymienionym w art. 83 ust.2 oraz administracji rządowej.

Odrębnych częściach budżet państwa ujmuje się:

- subwencje ogólne dla JST,

- rezerwę ogólną

- rezerwę celową

- obsługę długu skarbu państwa,

- przychody i rozchody związane z finansowaniem deficytu i predysponowaniem nadwyżki budżetowej.

Zasada równowagi wymaga, aby budżety były zrównoważone w cyklach rocznych, przy czym równowagę budżetu rozumiemy w specyficzny sposób (dochody równe wydatkom — budżet zrównoważony).

Dochody budżetu muszą być co najmniej równe jego wydatkom. Główne teorie:

teoria budżetu cyklicznego,

- teoria impasu.

Teoria budżetu cyklicznego — główne tezy:

- z uwagi na cykliczny rozwój gospodarki nie istnieje uzasadnienie (a nawet możliwość) zrównoważenie budżetu w każdym roku budżetowym,

- rok budżetowy jest tylko wycinkiem cyklu koniunkturalnego,

- należy dążyć do równowagi w okresach zbliżonych do czasu trwania

W okresie recesji może pojawić się deficyt budżetowy na skutek zmniejszenia dochodów budżetowych z jednej strony i zwiększenie wydatków z drugiej.

Teoria impasu — główne tezy:

- deficyt nie może być traktowany jako zwykłe permanentne źródło finansowania potrzeb publicznych,

- występowanie deficytu jest jednak dozwolone (a niekiedy nawet uzasadnione) jednakże:

* w określonych warunkach,

* w ograniczonych rozmiarach. Impas — sytuacja bez wyjścia.

Warunki dopuszczające

- gdy potrzeby mają charakter nagły lub nadzwyczajny,

- gdy wynika to z przebiegu cyklu koniunkturalnego,

- gdy podwyższenie podatków mogłoby przynieść negatywne skutki społeczne i ekonomiczne,

- gdy finansowane są inwestycje infrastrukturalne, z których korzyści rozkładają się na wiele pokoleń.

Granice deficytu — wyznaczają je potrzeby zachowania wewnętrznych równowag makroekonomicznych kraju oraz istniejący poziom zadłużenia.

W regulacjach międzynarodowych przyjmuje się tu granice w wysokości 3% rocznego PKB (traktat z Maastricht).

Budżet państwa i jego dochody

1. Budżet jako kategoria historyczna

2. Pojęcie i cechy budżetu

3. Dochody budżetowe

a) pojęcie i systematyka

b) dochody budżetu państwa w Polsce w latach 2002 — 2005

Czynniki warunkujące rozwój instytucji budżetowych państwa

- rozwój stosunków towarowo pieniężnych

- oddzielenie majątku państwa od prywatnego majątku osoby panującej

- rozwój demokracji i parlamentaryzmu

- rozwój socjalnych funkcji państwa

- rozwój gospodarczych funkcji państwa

Główne daty rozwoju skarbowości w Polsce

1. Przywilej Koszycki —(1374 Ludwik Węgierski)

2. Powołanie Komisji Skarbowej w Radomiu —(1591)

3. Przekształcenie Komisji Skarbowej w Trybunał Skarbowy w Radomiu — (1613)

4. Przekształcenie Trybunału Skarbowego w organ stały (1717)— zajmował się m. in kontrolą wydatków Skarbu państwa.

5. Powołanie Komisji Wielkiej Skarbowej (1764) przejmującej stopniowo kompetencje Trybunału Skarbowego.

6. Uchwalenie pierwszego budżetu państwa (1768)

Pojęcie budżetu państwa

1. Wymiar finansowy budżetu - scentralizowany fundusz publiczny służący gromadzeniu środków pieniężnych w związku z funkcjami państwa.

2. Aspekt prawny — akt prawny o rocznym okresie obowiązującym, o określonych źródłach dochodu i kierunku wydatków państwa oraz ustalającym podmioty (organy publiczne) uprawnione do gromadzenia dochodów i ponoszenia wydatków publicznych.

3. Aspekt finansowy - plan finansowy państwa (władz ustawodawczych, wykonawczych i sądowniczych) na dany rok budżetowy.

Specyficzny charakter budżetu jako aktu prawnego:

a) roczny okres obowiązywania

b) odmienny charakter prawny strony dochodowej i wydatkowej budżetu

c) szczególny charakter procedury ustawowej

- ograniczona inicjatywa ustawodawcza

- ograniczone uprawnienia parlamentu do zmiany projektu ustawy budżetowej przedłożonego przez Radę Ministrów w zakresie rozmiarów deficytu budżetowego

d) nie rodzi skutków roszczeniowych Dochody budżetu państwa

Dochody budżetowe - stanowią tę część dochodów publicznych, która zasila budżet państwa bądź budżety jednostek samorządu terytorialnego.

Kryteria systematyki dochodów budżetowych

Kryteria podziału:

1. Ekonomiczne

a) źródła Dochodzenia

- krajowy dochód narodowy (dochody krajowe)

- dochody narodowe krajów trzecich (zagraniczne)

b) formy poboru

- z danin publicznych

- z majątku i działalności

- z pożyczek i kredytów

2. Prawne

- pełnionej funkcji

- zwrotności

- dobrowolności

- odpłatności

- podstawy prawne

3. Organizacyjne

- dochodobiorcy

- dochododawcy

- regularności (zwyczajności)

Systematyka dochodów budżetowych w kryterium „prawnego”

Dochody budżetowe

I. Zasadnicze

1. Bezzwrotne

A) Nieodpłatne

a) przymusowe

- podatkowe (podatki, kryptopodatki)

- niepodatkowe

b) dobrowolne

- darowizny

B) Odpłatne

a) opłaty

2. Zwrotne

A) Przymusowe

a) pożyczka przymusowa

B) Dobrowolne

a) pożyczki i kredyty dobrowolne

II. Uboczne

1. Grzywny

Struktura i dynamika dochodów budżetu państwa w Polsce

Podstawowe grupy dochodów budżetu państwa

w tys. %

Dochody ogółem 195 281 959 -100%

1. Dochody podatkowe 174 448 486 - 89,33%

1.ł. Podatki pośrednie 128 096 500 - 65,60%

a) podatki od towarów i usług 84 509 400 - 43,28 %

b)podatek akcyzowy 42687 100 - 21,28%

c) podatek od gier 900 000 - 0,46 %

1.2 Podatek od dochodów osób prawnych 20 126 000 - 10,31 %

1.3 Podatek od dochodów osób fizycznych 26225 986 -13,43 %

2. Dochody niepodatkowe 18 682 571 - 9,57%

2.1 Dywidenda 3 205 000 -1,64%

2.2 Wpłaty z zysku NBP 1168 500 - 0,60 %

2.3 Cło 1 257 000 - 0,64%

2.4 Dochody jednostek budżetowych

2.5 Pozostałe dochody niepodatkowe

2.6 Wpłaty jednostek samorządu terytorialnego

3. Dochody zagraniczne 107 620 - 0,06%

4. Wpłaty do budżetu państwa z UE 2 043 282 - 1,05 %

Podatki bezpośrednie

-PIT

-CIT

Dochody budżetu państwa z podatku CIT rosną i prognoza na 2006 r. wynosi 20 000 000

Podatek CIT

Dochód przed opodatkowaniem

- Budżet państwa - 76,99 % podatku

- Budżety Gmin — 6,71 % podatku

- Budżety powiatów — 1,4 % podatku

- Budżety województw — 15,9 % podatku

Podatek dochodowy od osób fizycznych

Dochód przed opodatkowaniem

- Budżet państwa — 48,81 % podatku

- Budżety Gmin — 39,34 % podatku

- Budżety powiatów — 10,25 % podatku

- Budżety województw 1,6% podatku

- NFZ — 8 % dochodu

Wydatki budżetu państwa

1. Determinanty rozmiarów i struktury wydatków budżetu

2. Kryteria klasyfikacji wydatków budżetu

3. Wydatki budżetu państwa na tle UE i OECD

4. Zmiany i struktury wydatków państwa w Polsce w okresie transformacji ustrojowej

5. Wydatki budżetu państwa w latach 2000-2004

Determinanty rozmiarów i struktury wydatków budżetowych

1. Ustrój państwa

2. Sposób pojmowania i realizacji idei „sprawiedliwości społecznej”

3. Zakres i metoda interwencji państwa w procesy gospodarcze

4. Konstytucyjny podział władzy

5. System organizacji funduszów publicznych

6. Rola państwa w systemie bezpieczeństwa zbiorowego

Kryteria podziału wydatków budżetowych

1. Kryterium funkcji

a) klasyczne (władcze)

b) socjalne i kulturalne

c) ekonomiczne

d) obsługa długu publicznego

2. Związek z wykorzystaniem PKB

a) realne (rzeczywiste)

b) transfery (przelewowe)

- transfery zewnętrzne

- transfery wewnętrzne

3. Miejsce wydatkowania

a) krajowe

b) zagraniczne

4. Kryterium przeznaczenia

a) bieżące

b) majątkowe

5. Możliwości oddziaływania władz

a) stałe

b) elastyczne

c) sztywne (zdeterminowane)

d) pozostałe (elastyczne)

Struktura wydatków budżetu państwa w Polsce w 2006 r.

- Gospodarka i środowisko - 6%

- Nauka, edukacja, kultura - 21 %

- Wpłaty do UE -7%

- Wydatki władne - 31%

- świadczenia publiczne - 31%




Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Pojęcie finansów publicznych I publiczne zasoby pieniężne iconPojęcie pochodzi ze starożytności. Rozumiane są współcześnie jako środki lub zasoby pieniężne. Definiowane są jako ogół zjawisk pieniężnych pojawiających się

Pojęcie finansów publicznych I publiczne zasoby pieniężne iconZdefiniuj pojęcie finansów publicznych

Pojęcie finansów publicznych I publiczne zasoby pieniężne icon1. Zdefiniuj pojęcie finansów publicznych

Pojęcie finansów publicznych I publiczne zasoby pieniężne icon1. Wyjaśnij pojęcie finansów publicznych

Pojęcie finansów publicznych I publiczne zasoby pieniężne icon4. Finanse samorządowe Pojęcie I przyczyny decentralizacji finansów publicznych

Pojęcie finansów publicznych I publiczne zasoby pieniężne iconFinanse publiczne temat1: Podstawowe pojęcia nauki finansów publicznych

Pojęcie finansów publicznych I publiczne zasoby pieniężne iconRozdział VIII sektor finansów publicznych Kształt sektora finansów publicznych

Pojęcie finansów publicznych I publiczne zasoby pieniężne iconW potocznym znaczeniu: zasoby pieniężne

Pojęcie finansów publicznych I publiczne zasoby pieniężne iconMinistra finansóW z dnia 16 grudnia 2009 r w sprawie standardów kontroli zarządczej dla sektora finansów publicznych

Pojęcie finansów publicznych I publiczne zasoby pieniężne iconFinanse są to zasoby pieniężne, a także operacje tymi zasobami, tzn procesy ich gromadzenia I rozdziału, nazywane też cyrkulacją (obiegiem) pieniądza

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom