Rozdział II pojęcie, cel, zakres I rodzaje inwentaryzacji




Pobierz 99.2 Kb.
NazwaRozdział II pojęcie, cel, zakres I rodzaje inwentaryzacji
strona2/3
Data konwersji18.12.2012
Rozmiar99.2 Kb.
TypDokumentacja
1   2   3

§ 17. Inwentaryzacja w drodze spisu z natury polega na:


          1. ustaleniu rzeczywistej ilości poszczególnych składników majątku określonych w § 15 ust.1 pkt. 1 Instrukcji, poprzez ich przeliczenie, zważenie, zmierzenie oraz ujęciu ustalonej ilości w arkuszu spisu z natury,

          2. kontroli prawidłowości spisu,

          3. ocenie przydatności gospodarczej składników majątku objętych spisem oraz postawieniu umotywowanych wniosków dotyczących zagospodarowania zapasów zbędnych i nadmiernych,

          4. usunięciu nieprawidłowości w przechowywaniu zapasów oraz wszelkich innych nieprawidłowości stwierdzonych w czasie spisu w gospodarce składnikami majątku,

          5. wycenę i ustalenie wartości spisanych z natury składników majątku,

          6. porównaniu wartości wycenionego spisu z danymi z ksiąg rachunkowych,

          7. ustaleniu ewentualnych różnic inwentaryzacyjnych i wyjaśnieniu przyczyn ich powstania oraz postawieniu umotywowanych wniosków, co do sposobu ich rozliczenia,

          8. ujęciu w księgach rachunkowych różnic inwentaryzacyjnych i ich rozliczeniu.



§ 18. 1. Spisu z natury dokonują zespoły spisowe składające się przynajmniej z 2 osób.

2. Przed rozpoczęciem spisu osoby wymienione w ust. 1 biorą udział w szkoleniu, które przeprowadzi przewodniczący podkomisji inwentaryzacyjnej, dla omówienia:

  1. daty rozpoczęcia i zakończenia spisu,

  2. podziału jednostki na pola spisowe oraz sposobu oznaczenia ich granic, jeśli zachodzi taka konieczność,

  3. zasad dokonywania spisu i dokumentowania jego wyników,

  4. zasad inwentaryzacji składników, których stan ustala się w drodze szacunku,

  5. przypadków, w których spisujący otrzymują pomoc techniczną przy spisie (sprzęt, odzież ochronna),

  6. uprawnień zespołów spisujących, kontrolerów i osób odpowiedzialnych,

3. W czasie szkolenia jego uczestnicy powinni zgłosić wszelkie wątpliwości i sprawy, wymagające wyjaśnienia lub uściślenia.

§ 19. 1. Spis z natury majątku znajdującego się w magazynach przeprowadza się w obecności osoby materialnie odpowiedzialnej za składniki majątku objęte spisem lub osoby przez nią pisemnie upoważnionej.

2. Jeżeli w spisie z natury nie może z ważnego powodu uczestniczyć osoba materialnie odpowiedzialna i nie upoważniła do tego na piśmie innej osoby, spis z natury może być przeprowadzony przez co najmniej 3-osobową komisję wyznaczoną przez Przewodniczącego Zakładowej Komisji Inwentaryzacyjnej.

3. Wynik spisu z natury należy ująć w arkuszach spisu z natury.

4. Zespół spisowy przed rozpoczęciem spisu z natury:

  1. pobiera od osoby materialnie odpowiedzialnej za inwentaryzowane składniki majątku pisemne oświadczenie o ujęciu w ewidencji magazynowej/inwentarzowej wszystkich dowodów przychodu i rozchodu oraz o uzgodnieniu stanu ewidencji magazynowej/inwentarzowej z ewidencją księgową,

  2. sprawdza stan zabezpieczenia spisywanych składników majątkowych przed niekontrolowanym ruchem osób niezwiązanych z czynnościami spisowymi.

§ 20. 1. Rzeczywistą ilość spisanych z natury pieniężnych i rzeczowych składników majątku ustala się przez przeliczenie, zważenie lub zmierzenie.

2. Stan pieniężnych i rzeczowych składników majątku przechowywanych w opakowaniu może być określony przez przeliczenie opakowań z uwzględnieniem ich zawartości, pod warunkiem, że opakowanie znajduje się w stanie nienaruszonym oraz, że ilość i rodzaj składników znajdujących się w opakowaniu zostały wyrywkowo sprawdzone w toku spisu, lub wynikają z rodzaju opakowania stosowanego jako typowe w obrocie danym składnikiem majątku.

3. Ilość rzeczowych składników majątku trudnych do dokładnego zmierzenia, a zajmujących wiele miejsca, określa się na podstawie obliczeń technicznych lub szacunków. Obliczenia techniczne lub szacunki powinny być uwidocznione na arkuszu spisu lub w specjalnym załączniku do arkusza spisu.

4. Spis środków pieniężnych w kasie polega na ustaleniu ich stanu rzeczywistego (wartości nominalnej), porównaniu go ze stanem ewidencyjnym i wyjaśnieniu ewentualnych różnic.

    1. Przelicza się wszystkie wartości pieniężne znajdujące się w kasie oraz druki ścisłego zarachowania.

    2. Środki pieniężne krajowe wycenia się według wartości nominalnej, natomiast środki pieniężne wyrażone w walucie obcej wycenia się :

      1. w ciągu roku obrotowego – po kursie kupna lub sprzedaży banku, z którego usług jednostka korzysta,

      2. na dzień bilansowy , zgodnie z przyjętymi zasadami, które zostały określone w zarządzeniu Prezydenta m. st. Warszawy w sprawie przyjętych zasad rachunkowości w Urzędzie m. st. Warszawy.

5. Spis druków ścisłego zarachowania polega na ustaleniu ich stanu rzeczywistego, porównania go ze stanem ewidencyjnym i wyjaśnieniu ewentualnych różnic.

6. Technika spisu z natury środków trwałych polega na stwierdzeniu, że faktycznie istnieją, ustaleniu ich liczby oraz sprawdzeniu oznaczenia numeru inwentarzowego.


7. Zespoły spisowe nie mogą być informowane o ilości inwentaryzowanych składników majątku wynikającej z ewidencji.

8. W czasie spisu zespoły spisowe nie mogą korzystać z komputerowo przygotowanych arkuszy spisu z natury, w których są podane asortymenty, symbole i ilości oraz ceny i ograniczyć swojej pracy jedynie do potwierdzenia wpisanych ilości. Ten sposób jest niewłaściwy i niezgodny z zasadą rzetelnego przeprowadzenia spisu z natury.


§ 21. 1. Składniki majątku objęte spisem z natury (znajdujące się na określonym polu spisowym) nie mogą być wydawane lub przyjmowane w czasie przeprowadzania spisu.

2. Wydanie lub przyjęcie może być jednak dokonane, gdy jest to niezbędne dla zapewnienia normalnej działalności jednostki, pod warunkiem, że zostanie o tym powiadomiony zespół spisowy, a przyjęcie lub wydanie składników majątku nastąpi na podstawie specjalnie oznaczonych dowodów przyjęcia lub wydania zapewniających odpowiednie ich ujęcie w księgach rachunkowych.


§ 22. 1. Wpis do arkuszy spisu powinien nastąpić bezpośrednio po ustaleniu rzeczywistej ilości składnika majątku w sposób umożliwiający osobie materialnie odpowiedzialnej sprawdzenie prawidłowości wpisu.

2. Wpis do arkuszy spisu może być również dokonany w terminie późniejszym na podstawie odczytu rzeczywistego stanu składnika majątku zarejestrowanego wstępnie na taśmie magnetycznej lub w inny sprawny technicznie sposób i pod warunkiem, że taśma magnetyczna lub inne urządzenie, w których wstępnie zarejestrowano wynik spisu, w okresie od jego dokonania aż do sporządzenia arkuszy spisu będą przechowywane w sposób zapewniający ich nienaruszalność i umożliwiający osobie materialnie odpowiedzialnej stwierdzenie, że nie dokonano w nich jakichkolwiek zmian.

3. Arkusze spisu z natury sporządza się w 2 egzemplarzach z tego:

    1. pierwszy egzemplarz dla księgowości,

    2. drugi egzemplarz dla zespołu spisowego


4. Arkusz spisowy sporządza się w 3 egzemplarzach jeżeli mienie powierzone jest osobie

materialnie odpowiedzialnej za nie, z tego:

1) pierwszy egzemplarz dla księgowości

2) drugi egzemplarz dla osoby materialnie odpowiedzialnej

3) trzeci egzemplarz dla zespołu spisowego


5. Jeżeli spis z natury składników majątku nie może być przeprowadzony w dniu, na który przypada termin inwentaryzacji, w danych spisu z natury należy uwzględnić udokumentowane przychody i rozchody, dokonane w okresie między terminem inwentaryzacji składników majątku a dniem spisu.

6. Arkusze spisu, na których ujęto wyniki inwentaryzacji, powinny zawierać co najmniej:

  1. nazwę jednostki (nadruk lub odciśnięcie stempla zawierającego nazwę jednostki),

  2. numer kolejny arkusza spisu oraz oznaczenie uniemożliwiające ich zamianę, np. podpis przewodniczącego komisji inwentaryzacyjnej lub osoby upoważnionej,

  3. określenie metody inwentaryzacji,

  4. nazwę lub numer pola spisowego oraz określenie magazynu,

  5. datę spisu z natury, a jeżeli jest to niezbędne dla rozliczenia osób materialnie odpowiedzialnych za spisywany składnik majątku, również godziny jego spisywania,

  6. termin przeprowadzania inwentaryzacji, jeżeli różni się on od daty spisu z natury,

  7. numer kolejny pozycji arkusza spisu,

  8. szczegółowe określenie składnika majątku, w tym także symbol identyfikujący, np. numer inwentarzowy, numer symbolu indeksu, itp.,

  9. jednostkę miary,

  10. ilość stwierdzoną w czasie spisu z natury,

  11. cenę za jednostkę miary i wartość wynikającą z przemnożenia ilości składnika majątku stwierdzonej w czasie spisu z natury przez cenę jednostkową,

  12. w przypadku spisu z natury majątku znajdującego się w magazynach również imię i nazwisko osoby materialnie odpowiedzialnej za stan składników majątku oraz jej podpis złożony na dowód nie zgłoszenia zastrzeżeń do ustaleń spisu z natury; w razie stosowania wspólnej odpowiedzialności materialnej pracowników za powierzone mienie – nazwiska i podpisy osób współodpowiedzialnych, uczestniczących w spisie.

7. Do arkuszy spisu mają zastosowanie przepisy ustawy o rachunkowości dotyczące dowodów księgowych.

8. Wynik spisu ujmuje się w arkuszu spisu w sposób trwały długopisem, cienkopisem, pismem maszynowym.

9. Wynik spisu przeprowadzanego przy użyciu systemu informatycznego np. inwentaryzacja poszczególnych składników majątku z wykorzystaniem kodów kreskowych, zinwentaryzowane składniki ujmowane są na arkuszach spisowych, generowanych z systemu informatycznego.

10. Arkusze spisowe generowane z systemu informatycznego nie podlegają wycenie oraz sprawdzeniu ponieważ czynności te wykonywane są automatycznie przez system informatyczny.

11. W arkuszach spisu z natury niedopuszczalne jest:

      1. pozostawianie niewypełnionych wierszy (zakreskowuje się puste rubryki),

      2. korygowanie błędnych zapisów przez zamazywanie, wycieranie lub przerabianie dokonanych zapisów.

12. Poprawianie błędnego zapisu wprowadza się wyłącznie z zachowaniem zasad określonych w ustawie o rachunkowości, tzn. przez skreślenie błędnego zapisu i wpisanie poprawnego z zachowaniem czytelności treści pierwotnej. Przy każdym poprawionym zapisie powinien być podpis członka zespołu spisowego i osoby materialnie odpowiedzialnej wraz z datą korekty.

13. Arkusze spisu z chwilą ich ponumerowania traktuje się jako druki ścisłego zarachowania, objęte ilościową kontrolą zużycia. Ponumerowanie arkuszy spisu oraz oznaczenie w sposób uniemożliwiający ich zamianę powinno nastąpić przed wydaniem arkuszy spisu członkom zespołów spisowych, z wyjątkiem spisu z natury dokonywanego za pomocą systemu informatycznego, gdzie numer arkuszy spisowych nadawany jest automatycznie przez system informatyczny. Za prawidłowe rozliczenie się z otrzymanych przez zespoły spisowe arkuszy spisu odpowiada przewodniczący podkomisji inwentaryzacyjnej.

14. Arkusze spisu należy wypełnić w sposób umożliwiający podział ujętych w nich składników majątku według miejsc przechowywania i według osób materialnie odpowiedzialnych, a także wyodrębnienie składników własnych i obcych z dalszym ich podziałem na pełnowartościowe i uszkodzone, zepsute lub takie, których wartość na skutek długotrwałego przechowywania albo z innych powodów uległa zmniejszeniu, nie dotyczy to jednak składników majątku zużywających się stopniowo (środki trwałe).


15. W odrębnych arkuszach spisowych, odpowiednio oznaczonych, rejestruje się wyniki spisu składników majątkowych:

  1. „P” pełnowartościowych:

  2. „N” nieprzydatnych dla jednostki (uszkodzonych, zniszczonych, przeterminowanych),

  3. „O” stanowiących obcą własność .

16. Oznaczenia określone w ust.14 zamieszcza się w nagłówku arkusza spisu.

17. Jeżeli część składnika, o tym samym symbolu i nazwie jest pełnowartościowa a część nie, to składniki niepełnowartościowe ujmuje się jako oddzielną pozycję w arkuszu N. W arkuszu P pozycji, w której z zapasu ogółem danego składnika wyłączono jego część niepełnowartościową w kolumnie „uwagi” zamieszcza się numer i pozycje arkusza N, w której składnik figuruje.

18. Przy wypełnianiu arkuszy spisu stosuje się nazwy i inne szczegółowe określenia składników majątku przyjęte w indeksie materiałów, wyrobów, towarów itp., a w razie braku indeksu – używane w księgowości; również ilości powinny być wyrażone w tych samych jednostkach miar, w jakich są ujmowane w ewidencji ilościowej i ilościowo-wartościowej.

19. Każda strona spisu z natury powinna być podpisana przez członków zespołu spisowego a w przypadku spisu z natury majątku znajdującego się w magazynach również przez osoby odpowiedzialnej za powierzone mienie.


§ 23. 1. Dla zapewnienia rzetelności i prawidłowości spisu z natury przewodniczący podkomisji inwentaryzacyjnej lub osoba przez niego wyznaczona dokonuje wyrywkowej kontroli spisu.

2. W toku kontroli należy zbadać, czy zespoły spisowe działają zgodnie z przepisami o prowadzeniu inwentaryzacji, a zwłaszcza czy zapewniono kompletność spisu z natury, oraz czy prawidłowo zostały wypełnione arkusze spisu.

3. Wyrywkową kontrolą należy objąć również ustalenie ilości składników majątku zawartych w opakowaniach.

4. Na arkuszu spisu kontrolujący oznacza swym podpisem pozycje, które zostały skontrolowane.

5. Z wyników kontroli sporządza się protokół.

6. W razie stwierdzenia w toku kontroli lub w późniejszym terminie, że spis z natury w całości lub w części został przeprowadzony nieprawidłowo, kierownik jednostki jest obowiązany zarządzić ponownie przeprowadzenie całości lub odpowiedniej części spisu z natury.


§ 24. 1. Po zakończeniu spisu z natury i dokonaniu ostatniego zapisu w arkuszach spisu z natury zespół spisowy powinien zamieścić na tym arkuszu adnotację o następującej treści: ”Spis zakończono na pozycji......”, z wyjątkiem, gdy arkusz spisowy generowany jest automatycznie przez system informatyczny.

2. Prawidłowo wypełnione arkusze spisu z natury podpisują członkowie zespołu spisowego oraz osoba materialnie odpowiedzialna.

3. Zespół spisowy po zakończeniu czynności spisowych:

    1. pobiera od osoby materialnie odpowiedzialnej oświadczenie końcowe co do przebiegu dokonanego spisu z natury i zawierające stwierdzenie, czy wnosi ona lub nie zastrzeżenia do przeprowadzonego spisu z natury,

    2. sporządza pisemne sprawozdanie o przebiegu spisu z natury,

    3. przekazuje wszystkie arkusze spisu z natury, zarówno te wypełnione jak i niewykorzystane a także anulowane wraz z dokumentami, przewodniczącemu podkomisji inwentaryzacyjnej.

    4. składa oświadczenie przewodniczącemu podkomisji dotyczące ilości wygenerowanych z systemu informatycznego arkuszy spisu z natury, z podaniem numerów tych arkuszy

4. Przewodniczący podkomisji inwentaryzacyjnej po zgromadzeniu wszystkich wypełnionych arkuszy spisu z natury i sprawdzeniu ich kompletności przekazuje je odpowiednio do Biura Księgowości i Kontrasygnaty / Wydziału dla Dzielnicy właściwego w sprawach budżetowo – księgowych w celu dokonania ich wyceny i ustaleniu ewentualnych różnic inwentaryzacyjnych.

5. W przypadku zastosowania technik przy użyciu systemu informatycznego do przeprowadzenia inwentaryzacji dopuszcza się możliwość dokonywania wyceny arkuszy spisowych oraz sporządzenia zestawienia różnic inwentaryzacyjnych przez system informatyczny.

6. Niewykorzystane arkusze spisu z natury przewodniczący podkomisji inwentaryzacyjnej zwraca Przewodniczącemu Zakładowej Komisji Inwentaryzacyjnej lub osobie upoważnionej.

§ 25. 1. Na arkuszach spisu dokonuje się wyceny składników majątku oraz ustala łączną ich wartości. Można jednak:

  1. nie dokonywać wyceny składników majątku bezpośrednio na arkuszach spisu, jeżeli w zbiorczych zestawieniach arkuszy spisu ujęte będą wszystkie spisane składniki majątku z określeniem ich ilości, ceny i wartości;

  2. zaniechać wyceny akcji, obligacji, bonów i innych papierów wartościowych oraz rzeczowych składników majątku na arkuszach spisu, jeżeli składniki te są ujęte w urządzeniu ewidencyjnym zawierającym informację o ich ilości i wartości w dniu, na który przypadł termin inwentaryzacji, a więc umożliwiającym ustalenie również wartościowych różnic inwentaryzacyjnych.

2. Przy wycenie spisanych składników majątku stosuje się zasady określone w ustawie o rachunkowości.

3. Jeżeli stan rzeczywisty ustalony w drodze spisu z natury różni się od stanu ewidencyjnego wynikającego z ksiąg rachunkowych powstaje:

  1. niedobór inwentaryzowanych składników majątku – gdy stan rzeczywisty składników ustalony na podstawie spisu jest niższy od stanu wynikającego z ksiąg rachunkowych;

  2. nadwyżka inwentaryzowanych składników majątku – gdy stan rzeczywisty składników ustalony na podstawie spisu jest wyższy od stanu wynikającego z ksiąg rachunkowych

4. Różnice inwentaryzacyjne w postaci nadwyżki lub niedoboru określa się w zależności od metod

ewidencji: ilościowo i wartościowo lub tylko wartościowo i ujmuje się w zestawieniach różnic

sporządzonych w sposób umożliwiający:

  1. ustalenie łącznej sumy różnic inwentaryzacyjnych z jej podziałem według poszczególnych kont syntetycznych przewidzianych w planie kont oraz według osób materialnie odpowiedzialnych (współodpowiedzialnych),

2) powiązanie poszczególnych pozycji zestawienia różnic z pozycjami arkuszy spisu lub pozycjami ich zbiorczych zestawień wykazującymi różnice.

5. Dla składników majątku objętych bieżąco wyłącznie ewidencją wartościową ustala się jedynie wartościową różnicę inwentaryzacyjną - niedobór lub nadwyżkę - przez porównanie ogólnej wartości składników majątku wynikającej ze spisu z natury z ich wartością wynikającą z ksiąg rachunkowych.

6. Wyniki wyceny i rozliczenia spisu z natury w formie zestawień różnic inwentaryzacyjnych przekazywane są przez Naczelnika w Biurze Księgowości i Kontrasygnaty / Głównego Księgowego w Dzielnicy, przewodniczącemu podkomisji inwentaryzacyjnej.

§ 26. 1. W celu ustalenia przyczyn powstania różnic inwentaryzacyjnych przewodniczący podkomisji inwentaryzacyjnej przeprowadza postępowanie weryfikacyjne.

2. W trakcie prac weryfikacyjnych podkomisja inwentaryzacyjna ma prawo żądać od osoby materialnie odpowiedzialnej złożenia pisemnych wyjaśnień dotyczących przyczyn powstania różnic inwentaryzacyjnych.

3. Przyczynami powstałych różnic mogą być:

  1. niewłaściwe zapisy w ewidencji księgowej,

  2. brak księgowań protokołów zniszczeń czy likwidacji środka,

  3. pomyłki w ilościach spisanych składników majątku w czasie spisu,

  4. pomyłki w ewidencji magazynowej,

  5. inne.

4. Podkomisja inwentaryzacyjna przy weryfikacji różnic może korzystać z pomocy rzeczoznawców z danej dziedziny, pracowników Urzędu m. st. Warszawy.

5. Różnice inwentaryzacyjne, ujawnione w czasie inwentaryzacji, w zależności od przyczyn ich powstania rozlicza się w księgach rachunkowych jako:

  1. niedobory lub nadwyżki pozorne,

  2. ubytki mieszczące się w granicach norm i limitów na ubytki naturalne,

  3. niedobory i nadwyżki podlegające kompensacie (powstałe w podobnych asortymentach, ujawnione w czasie tego samego spisu, dotyczące tej samej osoby materialnie odpowiedzialnej),

  4. niedobory niezawinione (p. ubytki spowodowane zdarzeniami losowymi, na które osoba materialnie odpowiedzialna nie miała wpływu),

  5. niedobory zawinione będące następstwem zaniedbań lub niedopełnieniem obowiązków osoby odpowiedzialnej za powierzone jej mienie.

6. Niedobory i nadwyżki inwentaryzacyjne mogą być kompensowane, jeżeli odpowiadają jednocześnie wszystkim następującym warunkom:

  1. zostały stwierdzone w ramach jednego (tego samego) spisu z natury,

  2. dotyczą jednej osoby materialnie odpowiedzialnej lub jednego zespołu pracowników, którzy przyjęli wspólną odpowiedzialność materialną za powierzone mienie,

  3. zostały stwierdzone w podobnych składnikach majątku lub dotyczą składników majątku w podobnych opakowaniach, co może uzasadnić możliwość omyłek.

7. Ilość oraz wartość niedoborów i nadwyżek podlegających kompensacie ustala się przyjmując za podstawę mniejszą ilość stwierdzonego niedoboru lub nadwyżek i niższą cenę składników majątku wykazujących różnice inwentaryzacyjne.

8. Zasad określonych w ust.7 nie stosuje się do niedoborów i nadwyżek akcji, obligacji, bonów i innych papierów wartościowych oraz środków trwałych.

9. Rezultatem zakończonego postępowania weryfikacyjnego jest sporządzony przez podkomisję inwetaryzacyjną protokół, w którym przedstawione są umotywowane wnioski, co do sposobu rozliczenia niedoborów i nadwyżek inwentaryzacyjnych.

10. Podpisany przez podkomisję protokół weryfikacji różnic inwentaryzacyjnych podlega zaopiniowaniu przez Skarbnika/Głównego Księgowego.

§ 27. 1. Ujawnione w toku inwentaryzacji różnice należy wyjaśnić i rozliczyć w księgach rachunkowych tego roku obrotowego, na który przypadł termin inwentaryzacji.

2. Rozliczenie różnic inwentaryzacyjnych w księgach rachunkowych następuje na podstawie zatwierdzonego przez Prezydenta protokołu weryfikacji różnic inwentaryzacyjnych.

3. Można uznać za rzeczywisty stan składników majątku ich stan wynikający z ewidencji, a nie ustalony w drodze spisu z natury (tj. nie ujmować w księgach rachunkowych różnic inwentaryzacyjnych), jeżeli są to różnice drobne, mieszczące się w uznanych przez Prezydenta, bądź upoważnioną przez niego osobę, granicach dopuszczalnych błędów pomiaru ilości spisywanych z natury składników majątku i jeżeli różnice te zostaną ujęte w odrębnym zestawieniu różnic inwentaryzacyjnych.


1   2   3

Powiązany:

Rozdział II pojęcie, cel, zakres I rodzaje inwentaryzacji iconPojęcie, cel I rodzaje analizy ekonomicznej. Analiza ekono

Rozdział II pojęcie, cel, zakres I rodzaje inwentaryzacji icon1. Pojęcie, cel I zakres polityki rolnej

Rozdział II pojęcie, cel, zakres I rodzaje inwentaryzacji iconCzęść pierwsza zagadnienia wstępne rozdział I. Pojęcie I zakres psychologii kryminalistycznej

Rozdział II pojęcie, cel, zakres I rodzaje inwentaryzacji iconI. Podstawa prawna 4 II. Zakres Regulacji 7 Cel I zakres obowiązywania Zasad 7 Najważniejsze pojęcia występujące w Zasadach 7 III. Zasady kwalifikowania projektów 10

Rozdział II pojęcie, cel, zakres I rodzaje inwentaryzacji icon1. Pojęcie I rodzaje rynku

Rozdział II pojęcie, cel, zakres I rodzaje inwentaryzacji iconPojęcie świadczenie, rodzaje świadczeń

Rozdział II pojęcie, cel, zakres I rodzaje inwentaryzacji iconPojęcie weksla I jego rodzaje

Rozdział II pojęcie, cel, zakres I rodzaje inwentaryzacji iconPojęcie rodzaje rynku. Rynek

Rozdział II pojęcie, cel, zakres I rodzaje inwentaryzacji iconRyzyko bankowe – pojecie, rodzaje

Rozdział II pojęcie, cel, zakres I rodzaje inwentaryzacji iconTemat: Rynek pojęcie, cechy, rodzaje

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom