Formalna podstawa opracowania




Pobierz 428.27 Kb.
NazwaFormalna podstawa opracowania
strona2/5
Data konwersji20.12.2012
Rozmiar428.27 Kb.
TypDokumentacja
1   2   3   4   5

DANE TECHNICZNE

Typ ostrzegacza B wg PN-EN 54-11:2004

Napięcie pracy (z pętli dozorowej) 16,5 V ... 24,6 V

Maksymalny pobór prądu w stanie dozorowania < 140 RA

Akceptowane średnice Aył przewodów (0,8 ÷ 1,2) mm

Zakres kodowania adresu 1 ÷ 127

Szczelność obudowy

ROP-4001M IP 30

ROP-4001MH IP 55

Temperatura pracy

ROP-4001M -25°C do +55°C

ROP-4001MH -40°C do +70°C

Dopuszczalna wilgotność względna do 95% przy 40°C

Wymiary (102,5 x 98 x 45,5) mm

Masa

ROP-4001M < 220 g

ROP-4001MH < 260 g

Kolor obudowy czerwony


Ostrzegacz składa sie z korpusu i podstawy, połączonych zawiasem. Korpus zawiera zasadnicze części ostrzegacza: płytkę drukowana z układem elektronicznym, mikroprzełącznikiem i złączem do podłączenia przewodów linii dozorowej. W górnej części za szybka znajduje sie dwukolorowa dioda święcąca, sygnalizująca stan alarmowania lub uszkodzenia.



Ostrzegacz o podwyższonej szczelności montowany jest natynkowo przy zastosowaniu ramki maskującej RM-60-R. Do uszczelnienia przewodów wykorzystuje sie dławice membranowe (przepusty) FET 3-5 dla przewodów o średnicy zewnętrznej 3 do 5 mm. Przepusty, oznaczone FET 5-7 dla przewodów o średnicy zewnętrznej 5 do 7 mm należy zamówić osobno. Aby zastosować przepusty FET 5-7 należy rozwiercić w korpusie otwory do średnicy 16,5 mm.

Uruchomienie ostrzegacza – wprowadzenie w stan alarmowania następuje poprzez uderzenie w szybkę (spowoduje to jej odchylenie) a następnie przez wciśniecie przycisku.

Zmienia sie skokowo kolor strzałek tła ostrzegacza z czarnych na żółte, informacja o wciśnięciu przycisku przekazana zostaje do centrali sygnalizacji pożarowej, która przekazuje do ostrzegacza sygnał uruchamiający diodę LED, sygnalizującą czerwonymi rozbłyskami zadziałanie ostrzegacza.




W celu skasowania stanu alarmowania ostrzegacza należy przycisnąć szybkę do korpusu jak na rysunku poniżej i od dołu wsunąć klucz (T końcówką) aż do skokowej zmiany koloru strzałek na czarny. Po wyjęciu klucza szybka zostanie zablokowana w normalnej pozycji dozorowania.



Ostrzegacze w zależności od wykonania instaluje się wewnątrz lub na zewnątrz budynku, w miejscach łatwo dostępnych, dobrze widocznych, najlepiej w pobliżu dróg transportowych, na wysokości 1200-1600 mm, zgodnie z norma PKN-CEN/TS 54-14:2006 punkt 6.5.4. Rozmieszczenie otworów do mocowania (po przekątnej – rys. poniżej) należy wytyczyć przy użyciu szablonu – nie używać do tego celu samego ostrzegacza lub ramki maskującej. Ostrzegacz montuje sie na płaskiej powierzchni przy użyciu 2 kołków rozporowych Z6 i wkrętów z łbem walcowym, dostarczanych w komplecie z ostrzegaczem. Do montowania ostrzegacza wtynkowo należy wywiercić wiertłem koronowym do muru otwór o średnicy 80 mm (typowy otwór pod puszkę instalacyjna) i głębokości minimum 22 mm. Do mocowania ostrzegacza natynkowo należy zastosować ramkę maskującą RM-60-R. Ze względu na znaczna siłę uderzenia wymagana do uruchomienia, nie należy montować ostrzegaczy do płyt kartonowo-gipsowych bez dodatkowego wzmocnienia.



Przewody instalacji alarmowej układa sie zgodnie z przepisami obowiązującymi dla instalacji niskonapięciowych (poniżej 42V) i łączy sie z zaciskami znajdującymi sie na płytce korpusu. W przypadku ostrzegaczy instalowanych na zewnątrz budynków (hermetycznych), przewody instalacji alarmowej należy wprowadzać od dołu przez przepusty (dławice) kablowe. Do swobodnego podłączenia ostrzegacza należy zostawić zapas przewodu instalacyjnego (przy instalacji dochodzącej z góry) o długości:

- ok. 40 cm przy montażu natynkowym;

- ok. 30 cm przy montażu wtynkowym.


Przewody pętlowej linii dozorowej podłącza sie do zacisków „plus” oraz „minus”, oddzielnie dla wejścia i oddzielnie dla wyjścia. W przypadku przewodów ekranowanych, ekrany łączy sie razem i podłącza do zacisku na płytce, oznaczonego „E”. Sposób wykonania połączeń pokazany jest na rysunku poniżej.




Elementy kontrolno sterujące EKS-4001


Element kontrolno-sterujący EKS-4001 jest elementem adresowalnym, przeznaczonym do:

-sterowania automatycznych urządzeń zabezpieczających, przeciwpożarowych,

- kontroli zadziałania ww. urządzeń,

- kontroli stanu dowolnych urządzeń.

Element EKS-4001 przeznaczony jest do pracy w pętlach dozorowych central systemu POLON 4000, jako element wejścia/wyjścia, o jednym wyjściu sterującym i dwóch wejściach kontrolnych. Element EKS-4001 jest przystosowany do pracy wewnątrz i na zewnątrz obiektów w zakresie temperatur od -25°C do +55°C i wilgotności względnej do 95% przy +40°C.

DANE TECHNICZNE

Napięcie pracy 16,5 V ÷ 24,6 V

Pobór prądu z linii dozorowej

(stan dozorowania) < 165 µA

Napięcie zasilania sterowanego urządzenia 6 V ÷ 30 V

Pobór prądu przez układ kontroli ciągłości linii

ze źródła zasilającego sterowane urządzenie < 615 µA

Wyjście sterujące przekaźnikowe styk bezpotencjałowy przełączny 2A/30V

Czas opóźnienia zadziałania przekaźnika Tp 2s, 30s, 60s, 90s

Liczba wejść kontrolnych 2

Pojemność linii kontrolnych ≤ 65 nF (ok. 350m kabla YnTKSY 1x2x0,8mm)

Inicjacja wejścia kontrolnego bezpotencjałowy styk NO lub NC

Czas po którym następuje kontrola

zadziałania sterowanego urządzenia Tk brak kontroli, 40s, 70s, 130s

Doprowadzenia kabli:

- dla przewodów linii dozorowej 2 x dławik kablowy PG7

- dla przewodów kontrolno-sterujących 1 x dławik kablowy PG9

Zakres adresacji elementu 1 ÷ 127

Sposób kodowania adresu programowany z centrali

Dopuszczalna wilgotność względna do 95 % przy 40 °C

Kategoria klimatyczna 25/055/04

Kolor pokrywy modułu EKS biały

Wymiary modułu wg rys.

Wymiary obudowy 1xEKS wg rys.

Wymiary obudowy 2xEKS wg rys.

Wymiary obudowy 4xEKS wg rys.

Masa modułu EKS 60 g

Masa obudowy 1xEKS 290 g

Masa obudowy 2xEKS 440 g

Masa obudowy 4xEKS 630 g

Szczelność obudów IP 65

Kolor obudów szara podstawa, przezroczysta pokrywa.







Komunikacja między centralą systemu POLON 4000, a elementem kontrolno-sterującym EKS-4001 odbywa się za pośrednictwem adresowalnej dwuprzewodowej linii dozorowej. Element kontrolno-sterujący posiada izolator zwarć. Uruchomienie urządzenia przeciwpożarowego (np. klapy dymowej) lub sygnalizującego pożar (np. buczka, sygnalizatora świetlnego) następuje po przełączeniu styków przekaźnika w elemencie kontrolno-sterującym na rozkaz z centrali. Element kontrolno-sterujący stan ten sygnalizuje czerwonymi rozbłyskami diody LED. Kasowanie alarmu w centrali powoduje powrót styków przekaźnika do położenia wyjściowego. Istnieje możliwość zablokowania zadziałania przekaźników w elemencie kontrolno-sterującym z menu centrali poprzez:

- Blokowanie elementów systemu, lub

- Blokowanie EKS.

Oba sposoby są równoważne.

Zadziałanie elementu kontrolno-sterującego zależy od ustawionego wariantu zadziałania w menu centrali Konfiguracja EKS.

Element kontrolno-sterujący umożliwia przekazywanie do centrali wystąpienia stanów takich jak:

a) włączony przekaźnik;

b) alarm techniczny wejście 1, wejście 2 – jeżeli przynajmniej jedno z dwóch wejść elementu EKS zmieni stan na przeciwny (w zależności od trybu pracy), informacja o tym zdarzeniu zostanie przesłana do centrali. Centrala zdarzenie to sygnalizować będzie jako alarm techniczny;

c) włączenia izolatora zwarć;

d) blokowanie zadziałania przekaźnika;

e) uszkodzenie przekaźnika;

f) izolowanie zwarć;

g) uszkodzenie pamięci EEPROM – błędne dane zapisane w EEPROM;

h) uszkodzenie ciągłości linii wyjściowej;

i) uszkodzenie linii wejście 1, wejście 2 – jeżeli wystąpi zwarcie lub przerwa przynajmniej jednej linii łączącej wejście EKS ze sterowanym lub kontrolowanym urządzeniem, to EKS wyśle do centrali informację o uszkodzeniu linii;

j) uszkodzenie niemaskowalne wejście 1, wejście 2 – jeżeli przynajmniej jedno z wejść zostanie zaprogramowane (tryby pracy) do kontroli zadziałania sterowanego urządzenia i urządzenie to zostanie wysterowane, a po czasie TK określonym przez tryb pracy wejście nie zmieni swojego stanu, to EKS wyśle do centrali informację o uszkodzeniu niemaskowalnym.

Sposób, w jaki ma działać element kontrolno-sterujący określa tryb pracy tego elementu. Podczas automatycznej konfiguracji systemu ustawiany jest tryb pracy ustalony przez producenta: 10000000 w zapisie binarnym tzn. 80 w zapisie heksalnym. Co oznacza, że EKS kontroluje ciągłość linii sterowanego urządzenia; zadziałanie przekaźnika nastąpi po czasie 2 s, sposób działania wejścia drugiego NO, sposób działania wejścia pierwszego NO, brak kontroli zadziałania sterowanego urządzenia przez wejście drugie i brak kontroli zadziałania sterowanego urządzenia

przez wejście pierwsze.

Tryb pracy elementu kontrolno-sterującego określany jest przez jeden bajt danych, w którym poszczególne bity oznaczają sposób działania i zachowania się tego elementu.

Uwaga:

W przypadku, gdy niedopuszczalny jest pobór prądu ze źródła zasilającego sterowane urządzenie,

istnieje możliwość zrezygnowania z funkcji kontroli ciągłości linii. Czyli nie będzie poboru prądu 535 µA ±80 µA przez układ kontrolujący. W tym celu należy rozkręcić moduł EKS-4001, wyjąć zworę umieszczoną na krawędzi płytki drukowanej w pobliżu przekaźnika i moduł skręcić. Konieczna jest wtedy zmiana trybu pracy EKS-4001 przez wyłączenie kontroli ciągłości linii sterowanego urządzenia.

Tryb pracy można ustalić z menu centrali na dwa sposoby:

1. Wpisując w polu Tryb pracy nastawę w zapisie heksalnym.

2. Wybierając w podmenu Trybu pracy sposób działania elementu EKS.

Element kontrolno-sterujący posiada dwa wejścia reagujące na włączenie lub wyłączenie bezpotencjałowych styków. Centrala sygnalizuje tę zmianę jako alarm techniczny. Do prawidłowej pracy elementu kontrolno-sterującego wymagane jest podłączenie rezystorów zgodnie z rysunkiem poniżej. Zwarcie lub przerwa którejkolwiek z linii wejściowych jest wykrywane przez element kontrolno-sterujący i sygnalizowane przez centralę jako uszkodzenie linii wejściowej. Przykładowe podłączenie elementu kontrolno-sterującego EKS-4001 przedstawiono na rysunku poniżej.




Elementy kontrolno-sterujące zaleca się instalować na linii dozorowej w pobliżu sterowanych urządzeń. Obudowy elementów kontrolno-sterujących należy mocować na ścianach lub na stropach, przykręcając je czterema wkrętami przez otwory w narożnikach. Montując obudowę, zaleca się wyjąć moduły. Zalecane wkręty z kołkami rozporowymi fi 6.

Przewody instalacyjne należy wprowadzać przez dławiki kablowe. Przewody linii dozorowej – zalecany kabel YnTKSYekw 1 x 2 x 0,8, należy wprowadzać przez dwa mniejsze dławiki kablowe PG7, natomiast przewody kontrolno-sterujące – zalecany kabel YnTKSYekw 3 x 2 x 0,8, należy wprowadzać przez większe dławiki kablowe PG9. Wprowadzając przewody do obudowy należy zwrócić uwagę na właściwe ich uszczelnienie w dławikach kablowych oraz zaślepienie nie wykorzystanych dławików (wszystkie dławiki są zaślepione fabrycznie). Przy podłączaniu przewodów instalacyjnych należy używać wkrętaka, którego część roboczą należy wcisnąć do oporu (rysunek poniżej) w mniejszy otwór złącza, następnie wsunąć przewód w większy otwór i wyciągnąć wkrętak. Zaleca się używać wkrętaka krótkiego zgiętego 3,5x0,5mm nr kat. WAGO 210-258 (zakup w Polon-Alfa). Podłączanie przewodów wykonać zgodnie z opisem na złączu. Ekrany przewodów skręcić ze sobą i przykręcić wkrętem z podkładką, umieszczonym pomiędzy gniazdami na płycie montażowej.


Wskaźnik zadziałania WZ-31


Wskaźnik WZ-31 jest przeznaczony do optycznego informowania o stanie alarmowania czujki lub grupy czujek pożarowych w instalacji sygnalizacji pożarowej. Przewidziany jest do pracy w instalacjach konwencjonalnych i adresowalnych.


DANE TECHNICZNE

Napięcie pracy < 4 V

Dopuszczalny prąd < 20 mA (wymaga zewnętrznego ograniczenia)

Maksymalny przekrój przewodów 1,5 mm2

Temperatura pracy ( - 25 do + 55 ) OC

Wymiary zgodnie z rys. 1

Masa 0,015 kg

Kolor mleczny

Stopień ochrony IP 32


Wskaźnik WZ-31 sygnalizuje świeceniem diody koloru czerwonego stan alarmowania czujki, do której jest podłączony lub stan alarmowania grupy czujek, jeżeli co najmniej jedna czujka z tej grupy znajduje się w stanie alarmowania. Czujka ogranicza prąd wskaźnika do około 20 mA. W liniach konwencjonalnych dioda sygnalizuje stan alarmowania świeceniem ciągłym, a w liniach adresowalnych krótkotrwałym rozbłyskiem. Świecenie wskaźnika jest jednakowo widoczne pod dowolnym kątem. Nie należy montować wskaźnika na powierzchniach silnie oświetlonych. Wskaźnik WZ-31 instaluje się w pomieszczeniach zamkniętych, na tynku na ścianach, sufitach lub innych dobrze widocznych miejscach. W tym celu należy wewnętrzną wypraskę – podstawę - przymocować do ściany za pomocą kołka i wkrętu o średnicy Fi 4 mm, a następnie połączyć zaciski wskaźnika „+” z zaciskiem „WZ” gniazda czujki oraz „-” z „-” gniazda czujki. W przypadku podłączenia do wskaźnika grupy czujek należy połączyć ze sobą zacisk „+” wskaźnika i wszystkie zaciski „WZ” gniazd czujek oraz „-” wskaźnika z „-” gniazd czujek. W starszych gniazdach szeregu 30 „2” oznacza „+” a „1” „-”. Do jednego zacisku można przyłączyć dwie żyły, jeżeli zostaną wcześniej zaciśnięte w rurce o odpowiednio dobranej średnicy. Zdjęcie pokrywy wskaźnika z podstawy następuje przez ściśnięcie boków pokrywy.







Adresowalne sygnalizatory akustyczne SAL-4001


Adresowalny sygnalizator akustyczny SAL-4001 jest elementem sygnalizacyjnym

podłączanym do adresowalnej pętlowej linii dozorowej centrali sygnalizacji pożarowej systemu POLON 4000. Przeznaczony jest do pracy wewnątrz pomieszczeń. Sygnalizator akustyczny SAL-4001 zawiera wewnętrzny izolator zwarć.

Sygnalizator akustyczny może być zasilany czterema sposobami:

- zasilanie wyłącznie z linii dozorowej;

- zasilanie dodatkową baterią;

- zasilanie z zewnętrznego zasilacza 24V;

- zasilanie ze wszystkich źródeł jednocześnie.

Wybrany sposób zasilania ma wpływ na to, które źródła zasilania mają być kontrolowane. W zależności od sposobu zasilania zmienia się poziom dźwięku emitowany przez sygnalizator od 85 dB przy zasilaniu tylko z linii dozorowej, poprzez 94 dB przy zasilaniu bateryjnym, do 100 dB przy zasilaniu z zasilacza 24V.

W sygnalizatorze dostępne są trzy warianty sygnalizacji:

- 0,5 s sygnał i 0,5 s przerwa,

- 0,25 s sygnał i 0,25 s przerwa,

- 3 sygnały dźwiękowe (0,5 s na 0,5 s ) po czym 2 s przerwy.

Adresowalny sygnalizator akustyczny SAL-4001 przewidziany jest do instalowania na ścianie lub suficie za pomocą gniazda G-40S.

DANE TECHNICZNE

Napięcie pracy z linii dozorowej 16,5 V – 24,6 V

Napięcie pracy z zasilacza 24 V (16 V - 32 V)

Maksymalny pobór prądu z linii dozorowej 600 uA podczas sygnalizowania (bez dodatkowych źródeł zasilania) 150 µA w dozorowaniu

Maksymalny pobór prądu z zasilacza 16 mA podczas sygnalizowania

max. 200 uA w dozorowaniu

Maksymalny pobór prądu z baterii 10 mA podczas sygnalizowania 3 µA w dozorowaniu

Czas pracy baterii - w dozorowaniu 2 do 5 lat (trwałość wg producenta baterii)

- 40 h sygnalizowania

(standardowa bateria cynkowa 6F22)

Poziom dźwięku A w odległości 1 m 85 dB przy zasilaniu z linii dozorowej: 94 dB przy zasilaniu bateryjnym 100 dB przy zasilaniu napięciem 24V

Częstotliwość dźwięku 3,4 kHz

Wariant sygnalizacji wariant “1” - 0,5/0,5 s

wariant “2” - 0,25/0,25 s

wariant “3” - 3x0,5/0,5 s

Temperatura pracy -10 °C do +55 °C

Dopuszczalna wilgotność względna do 95 % przy 40 °C

Kategoria klimatyczna 10/055/04

Szczelność obudowy IP 21C

Wymiary (z gniazdem) Æ 115 x 54 mm

Masa 200 g


Tryb pracy zaprogramowany fabrycznie wariant sygnalizacji “1” i kontrola zasilacza

zewnętrznego.


Podczas dozorowania sygnalizator akustyczny kontroluje sprawność źródeł zasilania i w przypadku wykrycia uszkodzenia przesyła informację do centrali. Jeżeli w centrali zadeklarowane jest zasilanie z baterii, to podczas dozorowania sprawdzany jest stan baterii i w przypadku jej zużycia w centrali sygnalizowane jest uszkodzenie baterii i konieczność jej wymiany. Jeżeli w centrali zadeklarowane jest zasilanie zasilacza zewnętrznego, to w przypadku zaniku napięcia stan ten sygnalizowany jest w centrali. Dla zadeklarowanego zasilania ze wszystkich źródeł jednocześnie, kontrolowana jest zarówno bateria jak i zasilacz zewnętrzny. Stan uszkodzenia jest

sygnalizowany poprzez błyskanie żółtej diody umieszczonej w sygnalizatorze. Przy zastosowaniu wszystkich wymienionych źródeł zasilania, przełączanie pomiędzy nimi następuje automatycznie tak, by emitowany był maksymalny poziom dźwięku, tzn. po uszkodzeniu zasilania zewnętrznego uruchamiane jest zasilanie z baterii a po zużyciu baterii pobierany jest prąd z linii dozorowej. Wyboru sposobu zasilania sygnalizatora oraz wariantu sygnalizacji dokonuje się w centrali podczas konfiguracji systemu. Podczas konfiguracji należy wybrać jeden z czterech sposobów zasilania oraz wariant wytwarzanego dźwięku. Podczas sygnalizacji wytwarzany jest dźwięk wg wariantu wybranego w trybie pracy podczas konfigurowania w centrali. Dodatkowo podczas sygnalizowania dźwiękiem wytwarzany jest sygnał optyczny – błyska dioda czerwona. Jeżeli w trakcie sygnalizacji ulegnie uszkodzeniu linia dozorowa, dźwięk wytwarzany jest nadal, aż do zaniku lub wyczerpania pozostałych źródeł zasilania, przy czym nie działa sygnalizacja optyczna.



Sygnalizatory akustyczne SAL-4001 instaluje się (wysokość, rozmieszczenie) zgodnie z wytycznymi Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej. Sygnalizatory akustyczne instaluje się w pomieszczeniach, w których powinno być sygnalizowane pojawienie się źródła pożaru. Sygnalizatory akustyczne mogą pracować w pętlowych ( z prostymi odgałęzieniami) lub w promieniowych liniach dozorowych central systemu POLON 4000 (patrz Dokumentacja Techniczno Ruchowa centrali). Sygnalizatory akustyczne instaluje się w gniazdach szeregu 40 z niepalnego tworzywa. Przewody instalacji alarmowej układa się zgodnie z przepisami obowiązującymi dla instalacji niskonapięciowych (poniżej 42V). Podłączanie przewodów do gniazda jest analogiczne jak dla czujek szeregu 4000, lecz w miejsce zacisków wskaźnika należy podłączyć zasilacz o napięciu+24V.

Oznaczenie zacisków w gnieździe:

“1” – masa wejścia linii dozorowej

“2” - + LD (wejście linii dozorowej)

“3” - masa wyjścia linii dozorowej

“4” - +LD (wyjście linii dozorowej)

“5” - masa zasilacza

“6” - zasilacz +24V

+ 24 V



UWAGA - Sygnalizatorów nie należy instalować w atmosferze korozyjnej, zawierającej gazy i opary żrące oraz zapylenie. Kondensacja pary wodnej na sygnalizatorach akustycznych jest niedopuszczalna. W pomieszczeniach, w których para wodna może ulec kondensacji na suficie pomieszczenia, sygnalizatory nie mogą być montowane na ścianach.


Zasilacz lokalny


Zasilacze przeznaczone są do bezprzerwowego zasilania urządzeń sygnalizacji i automatyki pożarowej o napięciu 24V i mocy do 135W spełniając normę PN-EN-54-4:2001. Zasilacze z podtrzymaniem bateryjnym typu ZSP135-D dostarczają napięcia gwarantowanego z sieci elektroenergetycznej lub przy jej zaniku z wewnętrznej baterii akumulatorów. Wyposażone są w dwa wyjścia zabezpieczone bezpiecznikami. Przy przejściu z zasilania sieciowego na bateryjne i odwrotnie, na wyjściach nie obserwuje się chwilowych zaników napięcia.

Zasilacze mogą przyjąć zewnętrzny alarm dwustanowy oraz opcjonalnie mogą być wyposażone w układ sygnalizacji nieuprawnionego otwarcia drzwi szafki.






      1. INSTALACJA SYSTEMU SYGNALIZACJI POŻARU opis instalacji.


Wszystkie części składowe systemu sygnalizacji alarmu pożaru będą spełniać wymagania norm związanych dla systemów ppoż., a urządzenia systemu sygnalizacji alarmu pożaru posiadać aktualne certyfikaty zgodności, wydane przez Centrum Naukowo-Badawcze Ochrony Przeciwpożarowej w Józefowie koło Otwocka, ul. Nadwiślańska 213.



        1. ROZMIESZCZENIE ELEMENTÓW SYSTEMU


Lokalizacja central sygnalizacji pożaru


Lokalizację central sygnalizacji pożarowej przewidziano:

- CSP (MASTER) na PORTIERNI;

- CSP 1 (SLAVE) w budynku nr 17 POLIKLINIKI pomieszczenie 01 szatnia;

- CSP2 (SLAVE) w budynku nr 16 SZPITAL pomieszczenie recepcji.


W pomieszczeniu PORTIERNI znajdować będzie się dwudziestoczterogodzinna obsługa, która może reagować na alarmowe i techniczne sygnały z central.

Uwaga!

Wymagania Polskiej Normy dla pomieszczenia centrali sygnalizacji pożarowej.

Pomieszczenia centrali powinno spełniać następujące wymagania :

- powinno być nadzorowane przez automatyczne czujki ,

- w pobliżu centrali powinien być umieszczony ręczny ostrzegacz pożaru

(szczególnie dotyczy to systemów wykrywania pożaru przyłączonych do PSP za

pośrednictwem systemów transmisji alarmu),

- lokalizacja centrali sygnalizacji pożaru powinna być uzgodniona z przedstawicielem PSP,

- znajduje się w pobliżu głównego wejścia do budynku, gwarantując łatwy dostęp

dla straży pożarnej,

- zapewnia odpowiednie zabezpieczenie przed wpływami środowiska,

- zapewnia odpowiednie warunki temperatury, wilgoci a także dostateczne

oświetlenie,

- umożliwiające prawidłową pracę centrali oraz jej obsługę,

Centrala sygnalizacji pożarowej powinna być w sposób ciągły nadzorowana przez odpowiednio przeszkoloną obsługę.


Rozplanowanie linii pożarowych


Poszczególne powierzchnie (strefy) będą obsługiwane przez pętlą analogową (linie dozorowe pętlowe zapewniające dwustronne zasilanie czujek) zawierającą automatyczne czujki dymu, czujki temperatury, ręczne ostrzegacze pożarowe (ROP), adaptery i sterowniki.

Wszystkie elementy linii dozorowej będą posiadają swój indywidualny adres, co umożliwi ich jednoznaczną lokalizację.

Rozplanowanie linii dozorowych:


  1. Budynek nr 16 SZPITAL – CSP2 (SLAVE)


Dla potrzeb projektowanego systemu przewidziano (w budynku nr 16 SZPITAL) sześć linii dozorowych, które obejmą swoim zasięgiem cały budynek. Projektowane rozmieszczenie detektorów przedstawiono na rzutach i schematach instalacji SSP w części rysunkowej.

Linie dozorowe adresowalne LDA zaprojektowano w układzie pętlowym. Wszystkie elementy liniowe instalowane na pętli wyposażone są w izolatory zwarć. Pojedyncze uszkodzenie, zwarcie linii nie eliminuje żadnego elementu adresowalnego. Na jednej linii dozorowej LDA można zainstalować 128 elementów adresowalnych.

CENTRALA SYGNALIZACJI POŻARU CSP2 (SLAVE)

(BUDYNEK nr 16 SZPITAL)


Ilość elementów zainstalowanych w linii dozorowej LDA-1

(BUDYNEK nr 16 SZPITAL poziom PODZIEMIE)


Linie dozorowe

Czujki

adresowalne

Przyciski

adresowalne

Liniowy

moduł

wejściowy

Liniowy

moduł

wyjściowy

Liniowy

moduł

wej/wyjściowy

Razem elementów adresowalnych

LDA-1

21

3

--

--

2

26


Ilość elementów zainstalowanych w linii dozorowej LDA-2

(BUDYNEK nr 16 SZPITAL poziom PRZYZIEMIE)


Linie dozorowe

Czujki

adresowalne

Przyciski

adresowalne

Liniowy

moduł

wejściowy

Liniowy

moduł

wyjściowy

Liniowy

moduł

wej/wyjściowy

Razem elementów adresowalnych

LDA-2

96

10

--

--

3

109


Ilość elementów zainstalowanych w linii dozorowej LDA-3,LDA-4

(BUDYNEK nr 16 SZPITAL poziom I PIĘTRO)


Linie dozorowe

Czujki

adresowalne

Przyciski

adresowalne

Liniowy

moduł

wejściowy

Liniowy

moduł

wyjściowy

Liniowy

moduł

wej/wyjściowy

Razem elementów adresowalnych

LDA-3

94

10

--

--

3

107


LDA-4

90













90



Ilość elementów zainstalowanych w linii dozorowej LDA-5, LDA-6

(BUDYNEK nr 16 SZPITAL poziom II PIĘTRO)


Linie dozorowe

Czujki

adresowalne

Przyciski

adresowalne

Liniowy

moduł

wejściowy

Liniowy

moduł

wyjściowy

Liniowy

moduł

wej/wyjściowy

Razem elementów adresowalnych

LDA-5

97

7

--

--

3

107

LDA-6

14













14


Ilość elementów zainstalowanych w linii dozorowej LDA-7

(BUDYNEK nr 16 SZPITAL poziom III PIĘTRO)


Linie dozorowe

Czujki

adresowalne

Przyciski

adresowalne

Liniowy

moduł

wejściowy

Liniowy

moduł

wyjściowy

Liniowy

moduł

wej/wyjściowy

Razem elementów adresowalnych

LDA-7

72

7

--

--

1

80


Ilość elementów zainstalowanych w linii dozorowej LDA-8

(BUDYNEK nr 16 SZPITAL poziom PODDASZE)


Linie dozorowe

Czujki

adresowalne

Przyciski

adresowalne

Liniowy

moduł

wejściowy

Liniowy

moduł

wyjściowy

Liniowy

moduł

wej/wyjściowy

Razem elementów adresowalnych

LDA-8

55

--

--

--

3

58


Współczynnik obciążenia linii dozorowych nie może przekraczać 128.



  1. Budynek nr 17 POLIKLINIKA – CSP1 (SLAVE)


Dla potrzeb projektowanego systemu przewidziano (w budynku nr 17 POLIKLINIKA) pięć linii dozorowych, które obejmą swoim zasięgiem cały budynek. Projektowane rozmieszczenie detektorów przedstawiono na rzutach i schematach instalacji SSP w części rysunkowej.

Linie dozorowe adresowalne LDA zaprojektowano w układzie pętlowym. Wszystkie elementy liniowe instalowane na pętli wyposażone są w izolatory zwarć. Pojedyncze uszkodzenie, zwarcie linii nie eliminuje żadnego elementu adresowalnego. Na jednej linii dozorowej LDA można zainstalować 128 elementów adresowalnych.


CENTRALA SYGNALIZACJI POŻARU CSP1 (SLAVE)

(BUDYNEK nr 17 POLIKLINIKA)


Ilość elementów zainstalowanych w linii dozorowej LDA-1

(BUDYNEK nr 17 POLIKLINIKA poziom PODZIEMIE)


Linie dozorowe

Czujki

adresowalne

Przyciski

adresowalne

Liniowy

moduł

wejściowy

Liniowy

moduł

wyjściowy

Liniowy

moduł

wej/wyjściowy

Razem elementów adresowalnych

LDA-1

37

5

--

--

1

43


Ilość elementów zainstalowanych w linii dozorowej LDA-2

(BUDYNEK nr 17 POLIKLINIKA poziom
1   2   3   4   5

Powiązany:

Formalna podstawa opracowania icon1. Podstawa formalNa opracowania

Formalna podstawa opracowania iconPodstawa opracowania

Formalna podstawa opracowania icon1. Podstawa opracowania

Formalna podstawa opracowania iconII. podstawa opracowania

Formalna podstawa opracowania iconPodstawa opracowania

Formalna podstawa opracowania iconI. Podstawa opracowania

Formalna podstawa opracowania iconPodstawa opracowania

Formalna podstawa opracowania icon1. Podstawa opracowania

Formalna podstawa opracowania iconPodstawa I zakres opracowania

Formalna podstawa opracowania icon1. wstęp podstawa opracowania

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom