Wybrane metody pracy z dzieckiem upośledzonym umysłowo




Pobierz 12.34 Kb.
NazwaWybrane metody pracy z dzieckiem upośledzonym umysłowo
Data konwersji24.12.2012
Rozmiar12.34 Kb.
TypDokumentacja

WYBRANE METODY PRACY Z DZIECKIEM

UPOŚLEDZONYM UMYSŁOWO


  

 

Wychowanie i nauczanie dziecka upośledzonego umysłowo stanowi duże wyzwanie dla rodziców jak i dla nauczycieli uczących dziecko. Odpowiedni dobór metod pracy dopasowanych do indywidualnych potrzeb dziecka to połowa sukcesu – reszta to cierpliwa, długotrwała i systematyczna praca z dzieckiem. Przed doborem odpowiednich metod pracy konieczna jest wnikliwa diagnoza dziecka, oparta o obserwację, wywiad, eksperyment i metody funkcjonowania społecznego.

Do najczęściej stosowanych narzędzi diagnostycznych należą:

-Inwentarz do Oceny Postępu w Rozwoju Społecznym Gunzburga- można nim zbadać dziecko pod kątem samoobsługi, komunikowania się, uspołecznienia oraz sprawności manualnej. W zależności od upośledzenia dziecka stosujemy: PAC 1 – dla dzieci z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym i znacznym ; PAC 2 – dla dzieci z lekkim upośledzeniem umysłowym oraz PPAC dla głębokiego upośledzenia.

Wyniki badanego odnotowuje się w formie diagramu kołowego. Kiedy dziecko opanuje wszystkie zadania inwentarza łatwiejszego , przechodzi się do diagramu trudniejszego, który zawiera nowe zadania terapeutyczne.


-Profil Psychoedukacyjny Schoplera – to inwentarz zachowań i umiejętności. Pozwala na określenie rozwoju i dysharmonii poszczególnych funkcji oraz umożliwia poznanie specyfiki uczenia się danego ucznia.

Tym narzędziem badawczym można określić poziom funkcjonowania dziecka w takich dziedzinach jak: naśladowanie, czynności poznawcze, percepcja, motoryka mała, motoryka duża, koordynacja wzrokowo – ruchowa, oraz komunikowanie się dziecka. Zawiera ona także skalę zachowań przy pomocy której możemy określić skalę zaburzenia w sferze uczuć, postrzegania zmysłowego, zainteresowania związkami międzyludzkimi i przedmiotami oraz współdziałaniem społecznym.

Dla postawienia prawidłowej diagnozy funkcjonowania dziecka przydatna jest obserwacja dziecka w grupie rówieśniczej.

- Metoda M.CH.Knillów zawiera Programy Aktywności, które składają się z czterech programów oraz Programu Wprowadzającego i Programu Specjalnego SPH, zaadaptowanego dla potrzeb bardzo niesprawnych fizycznie dzieci. Aktywności zawarte w każdym programie występują kolejno po sobie. Programy Knillów wykorzystuje się do pracy z osobami o różnym poziomie rozwoju intelektualnego, z różnymi rodzajami niepełnosprawności fizycznej. Programy aktywności tworzą ramy, dzięki którym rozwija się kontakt społeczny, ruch i zabawa, jak również pomagają dziecku doskonalić świadomość ciała w bezpiecznym środowisku, przy specjalnie skomponowanej muzyce, która stanowi bazę dla rozwoju rozumienia i używania języka.


 

 - Metoda Ruchu Rozwijającego W. Scherborne oparta jest na wykorzystaniu dotyku, ruchu oraz wzajemnych relacji fizycznych, emocjonalnych i społecznych do rozszerzania kontaktu z innymi ludźmi. Podstawowe założenie tej metody to rozwijanie przez ruch: świadomości własnego ciała i usprawniania ruchowego, orientacji przestrzeni i działania w niej oraz nawiązanie kontaktu wzrokowego i emocjonalnego z prowadzącym ćwiczenia, a później z innymi osobami. Po pewnym okresie pracy – w zależności od indywidualnych możliwości dziecka – nabiera ono zaufania do otoczenia, w którym się znajduje. Daje nam to możliwość podnoszenia poziomu ćwiczeń i wprowadzania bardziej skomplikowanych. W metodzie tej wyróżnia się następujące grupy ćwiczeń: ćwiczenia prowadzące do poznania własnego ciała, ćwiczenia pomagające zdobyć pewność siebie, ćwiczenia ułatwiające nawiązanie kontaktu i współpracy z partnerami grupy oraz ćwiczenia twórcze

- Metoda Ośrodków Pracy stosowana jest najczęściej w nauczaniu początkowym w szkole specjalnej. Pozwala ona wykorzystywać w procesach poznawczych uczniów różne doznania zmysłowe. Dzięki tej metodzie dziecko uczy się mówić, pisać, czytać, liczyć, malować, śpiewać, współdziałać w grupie, przestrzegać norm społecznych, rozwija zainteresowania i sprawność fizyczną. Metoda ta charakteryzuje się specjalną konstrukcją systemu lekcyjnego, gdzie wszystkie zajęcia w danym dniu wiążą się w logiczną całość będącą jednostką dydaktyczną zwaną dziennym ośrodkiem pracy. Nie stosuje się podziału na jednostki lekcyjne. Treści przedmiotów są realizowane na różnych etapach zajęć, zgodnie z logicznym układem treści, założeniami programowymi, możliwościami i zainteresowaniem dzieci. Zajęcia w dziennym ośrodku pracy są realizowane w kolejnych etapach: zajęcia wstępne, ukazanie celu pracy w danym dniu i wzbudzenie zainteresowania u uczniów, praca poznawcza, ekspresja, zajęcia końcowe.


 

- Metoda stymulacji polisensorycznej - to stymulacja według pór roku. Każdej porze roku podporządkowany jest inny zapach, kolor, żywioł, dźwięk - instrument, smak. Najsilniejszymi elementami stymulującymi zachowanie dzieci są żywioły: ziemia, ogień, powietrze i woda. Żywioły wyzwalają duże zainteresowanie i silne emocje. Są to żywioły, wobec których nikt nie może przejść obojętnie, dlatego są ogromnym narzędziem oddziaływania na dzieci, zwłaszcza  na upośledzone umysłowo. Celem organizowania tego rodzaju zajęć jest przede wszystkim: spotkanie się dziecka z innymi dziećmi,  tworzenie dobrych relacji między uczestnikami zajęć, bezpośredni kontakt ze światem przyrody, rozwijanie komunikacji za pomocą mowy ciała, języka emocji, bodźców sygnałowych, gestów, symboli oraz kontakt werbalny.


 

Każdy nauczyciel prowadzący zajęcia z dzieckiem niepełnosprawnym intelektualnie przed zastosowaniem danej metody pracy powinien najpierw obserwować dziecko w różnych sytuacjach oraz dobrze poznać jego możliwości rozwoju psychofizycznego. Idący w szybkim tempie rozwój techniki pozwala nam pracować metodami wzbogaconymi o różnorodne stymulatory, urządzenia pobudzające procesy poznawcze dziecka. Różnorodne pomoce dydaktyczne często wykonywane samodzielnie przez nauczycieli zachęcają uczniów do współpracy z terapeutą przez co praca jest bardziej skuteczniejsza.

 

 

  Opracowała: mgr Monika Zimmermann

 

 

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Wybrane metody pracy z dzieckiem upośledzonym umysłowo iconMetody pracy z dzieckiem w przedszkolu

Wybrane metody pracy z dzieckiem upośledzonym umysłowo iconMetody pracy z dzieckiem nadpobudliwym” Sylwia dominik

Wybrane metody pracy z dzieckiem upośledzonym umysłowo iconWybrane metody pracy z dziećmi z upośledzeniem w stopniu głębszym

Wybrane metody pracy z dzieckiem upośledzonym umysłowo iconWybrane metody stymulacji polisensorycznej wykorzystywane w pracy rewalidacyjno-wychowawczej

Wybrane metody pracy z dzieckiem upośledzonym umysłowo iconTemat pracy: Wybrane metody terapii dzieci głęboko upośledzonych

Wybrane metody pracy z dzieckiem upośledzonym umysłowo iconZasady pracy z dziećmi upośledzonymi umysłowo

Wybrane metody pracy z dzieckiem upośledzonym umysłowo iconOpieka nad rodziną w okresie prokreacji opieka nad rodzicami I dzieckiem w fizjologicznym przebiegu ciąży Zasady I metody tworzenia standardów opieki położniczej Organizacja pracy I ocena jakości opieki w prawidłowym przebiegu ciąży. 5 g

Wybrane metody pracy z dzieckiem upośledzonym umysłowo iconI. Wybrane regulacje prawne z zakresu prawa pracy dotyczące bezpieczeństwa I higieny pracy, z omówieniem źródeł prawa międzynarodowego (dyrektyw Wspólnot Europejskich, konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy)

Wybrane metody pracy z dzieckiem upośledzonym umysłowo iconWybrane metody aktywizujące Poznanie imion I zainteresowań

Wybrane metody pracy z dzieckiem upośledzonym umysłowo iconWybrane regulacje prawne z zakresu prawa pracy dotyczące bezpieczeństwa I higieny pracy

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom