Krakowska szkoła biznesu




Pobierz 312.61 Kb.
NazwaKrakowska szkoła biznesu
strona5/9
Data konwersji24.12.2012
Rozmiar312.61 Kb.
TypDokumentacja
1   2   3   4   5   6   7   8   9

§ 3.Status prawny skazanego przebywającego w zakładzie karnym.



Przepisy określające prawa i obowiązki skazanych tworzą status prawny skazanego. Należy podkreślić, że wszyscy skazani, bez względu na rodzaj wymierzonej kary czy orzeczonego środka, zachowują prawa i wolności obywatelskie. Ograniczenie tych praw może wynikać jedynie z ustawy, przepisów wydanych na jej podstawie oraz z prawomocnego orzeczenia, ponieważ prawa i wolności obywatelskie gwarantowane są przepisami Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej oraz ratyfikowanych przez Polskę umów międzynarodowych w dziedzinie ochrony praw człowieka

Uregulowanie praw i obowiązków skazanych przepisami rangi ustawy stanowi jedną z istotnych gwarancji praworządnego wykonania kary. Prawa i obowiązki wspólne dla wszystkich skazanych niezależnie od rodzaju odbywania kary czy wykonywanego środka są zamieszczone w rozdziale III i IV k.k.w.23

Wśród zamieszczonych tam praw istotną rolę odgrywają:

  • prawo do wykonywania kar i środków karnych w sposób humanitarny,

  • prawo do poszanowania godności ludzkiej skazanego,

  • prawa procesowe, które umożliwiają skazanemu dochodzenie swoich racji poprzez np. udział w posiedzeniu sądu, korzystanie z pomocy obrońcy, składanie wniosków, skarg i próśb do odpowiednich organów, składanie zażaleń na wydane postanowienia itp. Przepisy k.k.w. najpierw określają prawa osób pozbawionych wolności, a dopiero później obowiązki.

Zgodnie z zasadą podmiotowego traktowania skazanych administracja zakładu karnego ma obowiązek niezwłocznego poinformowania skazanego po osadzeniu go w zakładzie karnym:

  • o przysługujących mu prawach,

  • o ciążących na nim obowiązkach.

Administracja zakładu ma obowiązek umożliwić skazanemu zapoznanie się z przepisami k.k.w. i regulaminu. W celi przejściowej, w której umieszcza się skazanego po przyjęciu do zakładu, powinien znajdować się tekst k.k.w. i regulaminu. W każdej celi powinien być dostępny tekst porządku wewnętrznego zakładu karnego ustalony przez jego dyrektora. Podstawowe prawa skazanych zawarte są w art. 102 k.k.w.24 dotyczą pięciu dziedzin życia w zakładzie karnym:

  • warunków bytowych,

  • łączności ze światem zewnętrznym, a zwłaszcza z rodziną i innymi bliskimi osobami,

  • aktywności skazanego w czasie odbywania kary,

  • wolności religijnej,

  • gwarancji służących praworządnemu wykonywaniu kary.

Prawo gwarantując odpowiednie warunki bytowe. Skazany ma prawo do odpowiedniego ze względu na zachowanie zdrowia wyżywienia, odzieży, warunków bytowych, pomieszczeń oraz opieki lekarskiej i sanitarnej.

Na warunki bytowe składa się: rodzaj, ilość i jakość wyżywienia, rodzaj i ilość odzieży, standard pomieszczeń, poziom opieki lekarskiej.

W ustawie zawarto, że skazany ma prawo do należytego wyżywienia, co oznacza, że:

  • skazany otrzymuje trzy razy dziennie posiłki, z których co najmniej jeden jest gorący,

  • skazany otrzymuje napój w ilości potrzebnej do zaspokojenia pragnienia,

  • dostarczane pożywienie musi mieć odpowiednią wartość odżywczą,

  • rodzaj i ilość pożywienia uwzględnia zatrudnienie, wiek i stan zdrowia skazanego, a w miarę możliwości wymogi wyznawanej przez niego religii oraz wymogi kulturowe grupy społecznej, do której należy,

  • dzienna norma żywieniowa dla skazanego powinna zawierać nie mniej niż 2600 kcal, a dla skazanego młodocianego – nie mniej niż 2800 kcal,

  • gdy wymaga tego stan zdrowia skazanego, otrzymuje on wyżywienie zgodne z zaleceniem lekarza,

  • skazany ma prawo co najmniej trzy razy w miesiącu dokonywać zakupów artykułów żywnościowych dopuszczonych do sprzedaży w zakładzie karnym za pieniądze pozostające w jego dyspozycji,

  • skazany ma prawo otrzymać paczkę żywnościową o ciężarze nie przekraczającym 5 kg.

Kodeks precyzuje podstawowe wymagania, jakim mają odpowiadać cele mieszkalne w zakładach karnych: powierzchnia celi mieszkalnej przypadająca na jednego skazanego nie może być mniejsza niż 3 m2, skazany musi mieć osobne miejsce do spania, odpowiednie warunki w zakresie utrzymania higieny, dostateczny dopływ powietrza, odpowiednią do pory roku temperaturę, odpowiednie do czytania i wykonywania pracy oświetlenie.25

Jeśli chodzi o prawo skazanego do posiadania w celi określonych przedmiotów, to: skazany ma prawo posiadać w celi takie przedmioty jak: dokumenty związane z postępowaniem, którego jest uczestnikiem, artykuły żywnościowe i wyroby tytoniowe, środki higieny osobistej, przedmioty osobistego użytku, zegarek, listy i fotografie członków rodziny i innych osób bliskich, przedmioty kultu religijnego, materiały piśmienne, notatki osobiste, książki, prasę i gry świetlicowe. Posiadanie innych przedmiotów np. sprzętu komputerowego i audiowizualnego, przedmiotów podnoszących estetykę pomieszczenia, przedmiotów związanych z zainteresowaniem skazanego wymaga zgody dyrektora. Ilość, wymiary przedmiotów oraz sposób ich przechowywania i używania ustala dyrektor w porządku wewnętrznym, również rodzaj i ilość i własnej odzieży, bielizny i obuwia, które skazany może posiadać w celi.

Jeżeli skazany nie korzysta z własnej odzieży, bielizny i obuwia, to przysługuje mu prawo do otrzymania z zakładu karnego bielizny, odzieży i obuwia odpowiedniego do pory roku. Powinna ona być: dostosowana do warunków atmosferycznych, czyste, schludne, pozbawione poniżających i naznaczających oznakowań. Zgodnie z kodeksem skazany ma prawo do warunków odbywania kary, które są niezbędne do utrzymania higieny i realizuje się je poprzez:

  • dostarczenie skazanemu przez zakład karny: pościeli, środków higienicznych (np. mydło, ręcznik, papier toaletowy), środków czystości (np. proszki, pasty itp.), sprzęt niezbędny do utrzymania porządku (np. szczotka, zmiotka, miska, wiadro).

  • korzystanie z kąpieli: mężczyźni – co najmniej raz w tygodniu z ciepłej wody, odpowiednio częstsze kąpiele – zatrudnieni przy pracach brudzących, chorzy na podstawie wskazań lekarza, kobiety – co najmniej dwa razy w tygodniu z ciepłej kąpieli i co najmniej raz dziennie z ciepłej wody.

Prawo skazanego do niezbędnego dla zdrowia wypoczynku realizowane jest poprzez:

  • prawo do 8-godzinnego czasu w ciągu doby przeznaczonego na sen,

  • prawo do co najmniej godzinnego spaceru, który powinien odbywać się: na świeżym powietrzu, w wyznaczonych miejscach na terenie zakładu.

W razie choroby skazanym zapewnia się opiekę lekarską, świadczoną przez personel medyczny zatrudniony w zakładach karnych, a jeśli zachodzi potrzeba - kieruje się skazanych w celu podjęcia leczenia do zakładów opieki zdrowotnej poza zakładem karnym.

Skazany ma prawo do bezpłatnych świadczeń w zakresie opieki lekarskiej, zaopatrzenia w leki i środki opatrunkowe, bezpłatnego otrzymywania niezbędnych protez (ograniczono to do szczególnie uzasadnionych wypadków).

Administracja zakładu karnego ma obowiązek: informowania skazanego o możliwości wystąpienia zagrożenia jego bezpieczeństwa osobistego, informowania o możliwości zetknięcia się z przejawami negatywnych zachowań charakterystycznych dla środowisk przestępczych (zjawisko podkultury przestępczej), osadzenia skazanego w oddzielnej celi mieszkalnej, jeżeli jest to konieczne dla zapewnienia mu bezpieczeństwa osobistego.26

Kolejnym prawem to prawo do utrzymania więzi z rodziną i prawo do łączności ze światem zewnętrznym i może mieć charakter

  • pośredni: korzystanie ze środków audiowizualnych, korzystanie z książek i prasy, korespondencja, rozmowy telefoniczne, paczki i przekazy pieniężne.

  • bezpośredni; widzenia i spotkania na terenie zakładu karnego (np. spotkania z racji wykonywanej pracy i nauki, działalności kulturalno - oświatowej i sportowej, kontakty z rodziną i osobami bliskimi, kontakty z innymi osobami z zewnątrz itp.), widzenia poza terenem zakładu karnego (np. przepustki).

Jak wynika z powyższego zapisu, różnego rodzaju przepustki nie są prawem skazanego, a ich uzyskanie uzależnione jest od spełnienia szeregu warunków określonych w przepisach dotyczących typów zakładów, nagród, wypadków losowych czy też przygotowania do zwolnienia. Zakres i sposób tych kontaktów zależy od rodzaju i typu zakładu karnego.

Prawo do aktywności w czasie odbywania kary. Wśród nich można wymienić:

  • prawo do korzystania z urządzeń i zajęć kulturalno-oświatowych i sportowych, radia, telewizji, książek i prasy,

  • prawo do kształcenia i samokształcenia,

  • prawo do wykonywania twórczości własnej.

Sposób i zakres uczestniczenia w zajęciach kulturalno-oświatowych, rodzaje i formy tych zajęć zależą również od typu zakładu karnego, a także od systemu, w jakim skazany odbywa karę.

Prawo do wolności religijnej. Według przepisów k.k.w. korzystanie przez skazanych z prawa do wolności religijnej obejmuje: wykonywanie praktyk religijnych, korzystanie z posług religijnych, bezpośrednie uczestniczenie w nabożeństwach odprawianych w zakładzie karnym w dni świąteczne, słuchanie i oglądanie nabożeństw transmitowanych przez środki masowego przekazu, posiadanie niezbędnych do tego książek, pism i przedmiotów, uczestniczenie w nauczaniu religii prowadzonym w zakładzie karnym, uczestniczenie w działalności charytatywnej lub społecznej kościoła albo innego związku wyznaniowego, odbywanie spotkań z duchownymi swojego wyznania. Nie może to naruszać zasad tolerancji ani zakłócać ustalonego w zakładzie porządku.

Gwarancje służące praworządnemu wykonaniu kary. Do tej grupy praw należą:

  • prawo do komunikowania się z obrońcą, pełnomocnikiem będącym adwokatem lub radcą prawnym, właściwym kuratorem sądowym,

  • prawo do komunikowania się z określonymi podmiotami,

  • prawo do zapoznawania się z opiniami sporządzonymi przez administrację zakładu karnego,

  • prawo do składania wniosków, skarg i próśb do właściwych organów.

Prawo do zapoznawania się z opiniami administracji zakładu karnego, które stanowią podstawę podejmowanych względem skazanego decyzji, należy do nowych uprawnień. Chodzi tu o to, aby skazany, na bieżąco, wiedział jak jest oceniany przez przełożonych, by móc z tego wyciągnąć praktyczne wnioski m. in. wpływające na korygowanie swojego zachowania.

Znajomość tych opinii jest dla niego ważna, ponieważ jeśli się z nią nie zgadza i uważa, że został skrzywdzony, to może domagać się wyjaśnienia i skorygowania oceny. Do takich opinii należą np.:

  • opinie dotyczące warunkowego przedterminowego zwolnienia,

  • udzielenia przerwy w karze,

  • skierowania do pracy,

  • przeniesienia do innego typu zakładu,

  • oceny wykonywania indywidualnego programu oddziaływania,

  • oceny okresowe postępów w procesie resocjalizacji.

Do organów do których skazani mogą kierować swoje skargi, prośby i wnioski należą m. in.: Trybunał Konstytucyjny, Sejm, Senat, Najwyższa Izba Kontroli, Minister Sprawiedliwości, Rzecznik Praw Obywatelskich, sądy, organy administracji rządowej i samorządu terytorialnego, publiczne i niepubliczne instytucje oświatowe, instytucje ubezpieczeniowe, kierowników jednostek organizacyjnych Służby Więziennej, sędziego penitencjarnego, prokuratora, organów międzynarodowych powołanych na podstawie ratyfikowanych przez Polskę umów dotyczących ochrony praw człowieka.

Obowiązki skazanych. O statusie prawnym skazanego decydują nie tylko przysługujące mu prawa, ale również ciążące na nim obowiązki. Są one nie mniej ważnym elementem sytuacji prawnej skazanego niż przysługujące mu prawa, ponieważ w nich uwidacznia się represyjność wykonywanej kary. Nakładanie obowiązków na skazanego ma formę zakazów dotyczących określonego działania oraz nakazów, polegających na zobowiązaniu skazanego do określonego działania lub też poddania się odpowiednim działaniom innych osób względem skazanego (np. obowiązek wykonywania pracy, obowiązek poddania się określonym badaniom lub też zabiegom sanitarnym).

Podstawowym obowiązkiem wszystkich skazanych jest: poddanie się przepisom, określającym obowiązki skazanych, jak również obowiązek do stosowania się do wydawanych poleceń przez uprawnione organy realizujące wykonywanie orzeczeń, przestrzeganie ustalonego w zakładzie karnym porządku oraz wykonywanie poleceń przełożonych i innych uprawnionych osób. Wśród nich znajduje się obowiązek poprawnego zachowania się skazanego. Kodeks karny wykonawczy nie określa bliżej, jakie zachowanie skazanego jest zachowaniem poprawnym, ale szereg takiego zachowania zawartych jest w przepisach wykonawczych mówiących o sposobie zachowania się w obecności przełożonych czy zachowań niedozwolonych.27

Skazanym zakazuje się następujących zachowań: uczestniczenia w podkulturze przestępczej, posługiwania się wyrazami lub zwrotami wulgarnymi, obelżywymi i gwarą przestępczą, pożywania alkoholu, używania środków odurzających i psychotropowych, odmowy przyjmowania posiłków, dokonywania samouszkodzeń mających cechy szantażu, nakłaniania i pomagania w dokonywaniu takich czynów, wykonywania tatuaży oraz nakłaniania i pomagania w ich wykonywaniu, porozumiewania się ze skazanymi osadzonymi w innej celi oraz osobami spoza zakładu karnego w sposób naruszający ustalony w zakładzie porządek, samowolnego zmieniania wyznaczonej celi mieszkalnej, miejsca do spania, stanowiska pracy i miejsca wykonywania innych zleconych czynności. Wśród kolejnych obowiązków, które w szczególności obciążają skazanego jest obowiązek przestrzegania higieny osobistej i czystości pomieszczeń, który polega na codziennym wykonywaniu czynności dotyczących higieny osobistej i czystości pomieszczeń.

Kolejny obowiązek to poddanie się przewidzianym przepisami badaniom, leczeniu, zabiegom lekarskim, sanitarnym oraz rehabilitacji. Jak wynika z powyższego obowiązek ten dotyczy sfery zachowań skazanego i ma on służyć zapewnieniu odpowiedniej opieki oraz stanu zdrowotnego skazanych, a także stanu sanitarnego pomieszczeń, w których skazani przebywają. Inny obowiązek to wykonywanie pracy, o ile skazany nie jest z tego obowiązku zwolniony na podstawie obowiązujących przepisów oraz wykonywanie prac porządkowych w obrębie zakładu karnego.

Należy tu podkreślić, że obowiązek wykonywania prac porządkowych w obrębie zakładu karnego jest niezależny od obowiązku pracy. Prace porządkowe skazani wykonują nieodpłatnie, o ile ich wymiar nie przekracza 90 godzin w miesiącu.

Następnym szczególnym obowiązkiem skazanego jest dbałość o mienie zakładu karnego oraz instytucji i podmiotów gospodarczych, w których skazany jest zatrudniony. Ostatnimi wymienionymi w kodeksie szczególnymi obowiązkami, którym musi poddać się skazany są: poddanie się kontroli osobistej, sfotografowanie dla celów identyfikacyjnych. Obydwa te obowiązki są niezbędne, aby bezpiecznie i praworządnie wykonywać karę. Kontrola osobista jest konieczna w celu ustalenia, czy skazany nie posiada przy sobie przedmiotów zakazanych w zakładzie karnym, które mogą spowodować zakłócenie w wykonywaniu kary (jak np. alkohol, narkotyki, pieniądze itp. rzeczy) bądź nawet posłużyć do popełnienia przestępstwa (np. broń, ostre narzędzia, środki łączności, pilniki, liny itp.).

1   2   3   4   5   6   7   8   9

Powiązany:

Krakowska szkoła biznesu iconKrakowska szkoła biznesu Studia podyplomowe

Krakowska szkoła biznesu iconKrakowska Szkoła Wyższa im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego

Krakowska szkoła biznesu iconKrakowska Policealna Szkoła Teatralna I Filmowa Harmonogram zjazdu w dniach 9 11 kwiecień 2010 Rok I

Krakowska szkoła biznesu iconPunkt Konsultacyjny. Zachodniopomorska Szkoła Biznesu

Krakowska szkoła biznesu iconWyższa Szkoła Biznesu w Dąbrowie Górniczej

Krakowska szkoła biznesu iconWyższa Szkoła Biznesu w Dąbrowie Górniczej

Krakowska szkoła biznesu iconPunkt Konsultacyjny. Zachodniopomorska Szkoła Biznesu

Krakowska szkoła biznesu iconWielkopolska Szkoła Biznesu przy Akademii Ekonomicznej w Poznaniu

Krakowska szkoła biznesu iconWyższa Szkoła Biznesu w Dąbrowie Górniczej Kierunek studiów

Krakowska szkoła biznesu iconWyższa Szkoła Biznesu w Dąbrowie Górniczej Kierunek studiów

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom