Program przeciwdziałania przemocy w rodzinie




Pobierz 182.82 Kb.
NazwaProgram przeciwdziałania przemocy w rodzinie
strona1/4
Data konwersji25.12.2012
Rozmiar182.82 Kb.
TypCharakterystyka
  1   2   3   4


Załącznik do uchwały Nr XIX/242/2012
Rady Miejskiej w Tarnowie
z dnia 23 lutego 2012 r.


PROGRAM


PRZECIWDZIAŁANIA PRZEMOCY W RODZINIE

DLA MIASTA TARNOWA


Tarnów 2012 r.

Spis treści



  1. WPROWADZENIE.




  1. CHARAKTERYSTYKA ZJAWISKA PRZEMOCY.




  1. SKALA PROBLEMU PRZEMOCY W RODZINIE W MIEŚCIE TARNOWIE.




  1. ZASOBY ŚRODOWISKOWE: INSTYTUCJONALNE, PRAWNE, KADROWE
    W ZAKRESIE PRZECIWDZIAŁANIA PRZEMOCY W RODZINIE ORAZ OCHRONY OFIAR PRZEMOCY I PRACY ZE SPRAWCAMI PRZEMOCY.




  1. WSPÓŁPRACA SŁUŻB I INSTYTUCJI W ZAKRESIE PRZECIWDZIAŁANIA PRZEMOCY W MIEŚCIE TARNOWIE.




  1. ZADANIA USTAWOWE W ZAKRESIE PRZECIWDZIAŁANIA PRZEMOCY
    W RODZINIE.




  1. ZAŁOŻENIA PROGRAMOWE.




  1. CELE PROGRAMU PRZECIWDZIAŁANIA PRZEMOCY W RODZINIE DLA MIASTA TARNOWA.




  1. ZADANIA I ICH REALIZACJA.




  1. PRZEWIDYWANE EFEKTY.




  1. MONITORING REALIZACJI ZADAŃ.




  1. FINANSOWANIE PROGRAMU.




  1. UWAGI KOŃCOWE.



I. WPROWADZENIE


Przemoc w rodzinie jest zjawiskiem znanym od lat, którym zajmują się specjaliści różnych dziedzin, głównie: prawa, psychologii społecznej i klinicznej, pedagogiki, socjologii oraz nauk o rodzinie. Przemoc domowa jest też zjawiskiem, które podlega ocenie poprzez różne systemy wartości wynikające z uwarunkowań kulturowych, światopoglądowych, środowiskowych, w tym środowisk zawodowych. Nade wszystko jest jednak szczególnie dotkliwym procesem w relacjach ludzi – nominalnie - sobie najbliższych, odbywającym się
w miejscu – nominalnie – najbardziej bezpiecznym, tzn. w domu.

Pomimo tego, iż przemoc w rodzinie jest problemem trudnym do zdiagnozowania, to zdaniem specjalistów rozmiary i szkodliwość zjawisk z nim związanych wskazują, że jest to jeden ze szczególnie ważnych problemów społecznych w Polsce. Wymaga on podjęcia szerokiego, dobrze zorganizowanego i zaplanowanego na wiele lat programu przeciwdziałania, którego realizacja powinna przyczynić się do poprawy stanu bezpieczeństwa życia codziennego.

Program taki - Krajowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie – został ustanowiony 25 września 2006 r. uchwałą Rady Ministrów Nr 162/2006 zgodnie z przepisem art. 10 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie i realizowany jest w latach 2006 – 2016.

Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie dla Miasta Tarnowa stanowi wypełnienie zasadniczego zadania określonego w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. Nr 180, poz. 1493 z późn. zm.), zgodnie z którą do zadań własnych gminy należy m.in. opracowanie i realizacja gminnego programu przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie.

Program jest skierowany nie tylko do różnego rodzaju służb społecznych, instytucji czy organizacji pozarządowych, ale także do lokalnej społeczności Miasta Tarnowa oraz do wszystkich tych, którzy na co dzień są świadkami przemocy, doznają przemocy lub też ją stosują. Program ma także charakter profilaktyczny i edukacyjny. Ma on zmienić wiele funkcjonujących w naszej świadomości mitów i stereotypów na temat przemocy w rodzinie, szczególnie tych, które służą jako argument do stosowania przemocy lub też do jej usprawiedliwiania, ukrywania, maskowania i bagatelizowania, np. „przemoc w rodzinie to jej prywatna sprawa i nikt nie powinien się wtrącać”, „przemoc zdarza się tylko w rodzinach
z marginesu społecznego”, „przemoc ma miejsce tylko wtedy, gdy są widoczne ślady na ciele ofiary”, „jeśli ktoś jest bity, to znaczy, że na to zasłużył”, itp.

Celem programu, do osiągnięcia którego ma pośrednio przyczynić się realizacja zaplanowanych zadań, jest ograniczenie skali problemu i skutków przemocy domowej.

Cele zawarte w programie odnoszą się do całego systemu zapobiegania i zwalczania przemocy w rodzinie.

Miasto Tarnów ma w dziedzinie przeciwdziałania przemocy w rodzinie znaczące, pozytywne doświadczenia, w tym oparte o działania systemowe, interdyscyplinarne. Od lat działająca przy Lidze Kobiet Polskich „Niebieska Linia – Punkt Konsultacyjny dla Ofiar Przemocy w Rodzinie” prowadząca telefon zaufania, ale też udzielająca porad prawnych, socjalnych i pomocy psychologicznej, a także prowadząca szeroką aktywność w zakresie edukacji społecznej w tym zakresie, m.in. poprzez stałe programy w lokalnej telewizji kablowe, ulotki informacyjne, itp. – stanowiła podwaliny systemu przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Ośrodek Interwencji Kryzysowej w Tarnowie zainicjował na początku tego stulecia wypracowanie procedur systemowych działań – współdziałania służb, instytucji i organizacji w przeciwdziałaniu, interwencji i rozwiązywaniu różnych problemów społecznych na terenie miasta Tarnowa, w tym zjawiska przemocy w rodzinie. Procedury zawarto w materiale „Instytucje wobec problemów społecznych” – publikacja : www.oik.tarnow.pl, Tarnów
2002 r. (aktualizacja – 2006 r.).

W 2008 roku Prezydent Miasta Tarnowa wprowadził zarządzeniem Nr 282/2008 Gminny System Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie dla Miasta Tarnowa zawierający diagnozę zjawiska, określający cele i zadania służb, instytucji i organizacji oraz sposób monitorowania systemu.

Zakładając, że niniejszy Program będzie stanowił wspólny strategiczny plan działań wobec problemu przemocy w rodzinie i będzie realizowany wielopoziomowo przez wszystkie instytucje i organizacje zobligowane do podejmowania działań na rzecz zapobiegania
i zwalczania przemocy w rodzinie, oczekuje się, iż przyczyni się on do usprawnienia systemu przeciwdziałania przemocy, ograniczenia zjawiska przemocy i towarzyszących mu innych zjawisk patologicznych oraz poprawy kondycji tarnowskich rodzin.


II. CHARAKTERYSTYKA ZJAWISKA PRZEMOCY W RODZINIE


Pojęcie przemocy w rodzinie – definicje.


W ustawie o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie - przemoc w rodzinie, zwana inaczej przemocą domową - definiowana jest jako „jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste osób wymienionych w pkt 1 (red.„małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek, a także osoba pozostająca we wspólnym pożyciu” a także inna osoba wspólnie zamieszkująca lub gospodarująca”), w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą”

Zjawisko przemocy jest problemem wieloaspektowym, złożonym, mającym odległe skutki. Można je rozpatrywać w perspektywie prawnej, moralnej, psychologicznej i społecznej.
Z punktu widzenia prawa przemoc w rodzinie jest przestępstwem – w rozumieniu Kodeksu Karnego, regulowana jest w następujących przepisach:

Art. 156 §1. Kto powoduje ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci:

1) pozbawienia człowieka wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia,

2) innego ciężkiego kalectwa, ciężkiej choroby nieuleczalnej lub długotrwałej, choroby realnie zagrażającej życiu, trwałej choroby psychicznej, całkowitej albo znacznej trwałej niezdolności do pracy w zawodzie lub trwałego, istotnego zeszpecenia lub zniekształcenia ciała, podlega karze pozbawienia wolności od roku do 10 lat.

Art. 157 § 1. Kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony w art.156 § 1, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 2. Kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawiania wolności do lat 2.

§ 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 lub 2 działa nieumyślnie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.


Art. 190 § 1. Kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

§ 2. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

Art. 191 § 1. Kto stosuje przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Art. 197 § 1. Kto przemocą, groźbą bezprawną lub podstępem doprowadza inną osobę do obcowania płciowego, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

§ 2. Jeżeli sprawca, w sposób określony w § 1, doprowadza inną osobę do poddania się innej czynności seksualnej albo wykonania takiej czynności, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

§ 3. Jeżeli sprawca dopuszcza się zgwałcenia:

  1. wspólnie z inną osobą,

  2. wobec małoletniego poniżej lat 15,

  3. wobec wstępnego, zstępnego, przysposobionego, przysposabiającego, brata lub siostry,

podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.

§ 4. Jeżeli sprawca czynu określonego w §1-3 działa ze szczególnym okrucieństwem, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 5.

Art. 203 Kto przemocą, groźbą bezprawną, podstępem lub wykorzystując stosunek zależności lub krytyczne położenie, doprowadza inną osobę do uprawiania prostytucji, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

Art. 207 § 1. Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 2. Jeżeli czyn określony w § 1 połączony jest ze stosowaniem szczególnego okrucieństwa, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do 10 lat.

§ 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 lub 2 jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie , sprawca podlega karze pozbawiania wolności od lat 2 do 12.

Ofiara przemocy w rodzinie to osoba/osoby doznające przemocy domowej. Do grona tych osób zalicza się także małoletnie dzieci, które – nawet nie będąc bezpośrednimi ofiarami działań sprawcy – doznają głębokich urazów jako świadkowie. W celu uniknięcia ew. pejoratywnego odbioru czy nadania negatywnego znaczenia osobom, których zjawisko dotyczy, pojęcie „ofiara” jest zastępowane pojęciem „osoba doświadczająca przemocy”.

W Kodeksie karnym funkcjonuje natomiast pojęcie „pokrzywdzonego”: „pokrzywdzonym jest osoba fizyczna lub prawna, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone przez przestępstwo”.

Sprawcą przemocyrodzinie określa się osobę dokonującą jednorazowego lub wielokrotnych aktów przemocy wobec bliskich, nawet jeśli nie zostało wobec niej wniesione do sądu oskarżenie. Pojęcie „sprawca” zastępowane jest pojęciem „osoba stosująca przemoc”.

Z perspektywy moralnej dokonywanie przemocy jest krzywdzeniem słabszego i złem moralnym. Sprawca powinien podlegać sankcjom własnego sumienia i potępieniu ze strony innych ludzi. Moralna ocena przemocy powinna powstrzymywać sprawców i motywować świadków do pomagania.

Perspektywa psychologiczna zwraca uwagę na cierpienie i bezradność ofiary. Odsłania mechanizm sytuacyjny przemocy oraz proces interakcji między sprawcą, a ofiarą. Odgrywa podstawową rolę przy pomaganiu ofiarom w wyzwalaniu się od przemocy i naprawianiu szkód, jakie poczyniła w ich życiu.

Społeczna perspektywa zwraca uwagę na funkcjonujące w społeczeństwie mity i stereotypy dotyczące przemocy, które pokazując zafałszowany obraz rzeczywistości przyczyniają się do utrzymywania i usprawiedliwiania zjawiska przemocy.

Zjawisko przemocy domowej może przyjmować różne formy:

- przemoc fizyczna polega na używaniu fizycznej siły w celu wymuszenia określonego postępowania, wywołania lęku lub stanowić ma karę za złamanie reguł ustalonych przez sprawcę,

- przemoc psychiczna ma na celu spowodowanie zachwiania pozytywnego obrazu własnej osoby u ofiary, obniżenie u niej poczucia własnej wartości, pojawienie się u niej stanów lękowych i nerwicowych, dążenie do tego by ofiara stała się samotna i zależna od sprawcy,

- przemoc seksualna polega na wymuszaniu niechcianych i nieakceptowanych przez ofiarę zachowań w celu zaspokojenia potrzeb seksualnych sprawcy,

- przemoc ekonomiczna to działania prowadzące do całkowitej finansowej zależności ofiary od sprawcy.


Społeczne skutki przemocy w rodzinie:


Przemoc w rodzinie jest problemem społecznym. Osoby jej doznające nie są w stanie funkcjonować poprawnie w relacjach interpersonalnych, są wyizolowane i bezradne. Dzieci wychowywane w rodzinach, w których dochodziło do przemocy z dużym prawdopodobieństwem będą ujawniać zaburzenia zachowania, zachowywać się agresywnie, powtarzać zaobserwowane zachowania w późniejszym życiu. Prawdopodobne jest również kontynuowanie schematu rodzinnego poprzez wybieranie agresywnego partnera.

Ofiary mogą być zastraszane przez partnerów, którzy grożą im śmiercią lub śmiercią ich dzieci, jeśli prawda o przemocy wyjdzie na jaw; odczuwają lęk przed zemstą. Mogą być przekonane, że przemoc dotyczy tylko ich osoby, inni zaś nie mają takich kłopotów; czują się winne, mogą myśleć, że gdyby były lepsze, ataki agresji nie występowałyby. Ofiary mogą myśleć, że nie zasługują na żadną pomoc są przekonane, że zasłużyły na swój los.

Doznający przemocy mogą być uzależnieni od partnerów, którzy są jedynymi żywicielami rodziny, mogą być przekonani, że nie będą w stanie sami utrzymywać dzieci.

Pokrzywdzeni wierzą, że w każdym małżeństwie istnieje przemoc, że skutki przemocy są zbyt małe, by komukolwiek o tym mówić. Mają nadzieję, że przemoc była incydentalna, a partnerzy zmienią się na lepsze. Często uważają, że przemoc jest sprawą rodzinną i nie mogą liczyć na pomoc z zewnątrz.

Ofiary utraciły wiarę w pomoc, ponieważ w przeszłości okazała się mało skuteczna. Nie chcą złamać tradycji kulturowo-religijnych. Wolą utrzymać małżeństwo nawet za cenę cierpienia, ze względu na wartości religijne lub tradycje kulturowe.

Sprawcy przemocy w rodzinie stanowią grupę niejednorodną pod wieloma względami. Różnicuje ich płeć. Mimo, iż przewaga liczebna wśród sprawców jest po stronie mężczyzn, nie można marginalizować sytuacji, w których sprawcami przemocy są kobiety tym bardziej, że nie są to przypadki odosobnione.

Stosowaniu przemocy towarzyszy często uzależnienie alkoholowe. Jak wskazują dane
z procedury Niebieskiej Karty, w grupie sprawców dominują osoby uzależnione.

Nie oznacza to jednak, że każdy sprawca przemocy nadużywa alkoholu. Sprawcami przemocy są również osoby, które nie mają problemu alkoholowego. Nie istnieje bowiem żaden związek przyczynowy pomiędzy uzależnieniem, a stosowaniem przemocy. Alkohol sprzyja przemocy, ale jej nie powoduje. Przyczyny przemocy leżą gdzie indziej. Zachowanie sprawcy może być wynikiem tego, iż:

    • jest przeciążony problemami, silnymi emocjami, agresywnymi uczuciami,

    • nie posiada umiejętności współżycia z drugim człowiekiem,

    • brak mu wiedzy o drugim człowieku i życiu,

    • brak mu wychowania i wykształcenia form współżycia w rodzinie,

    • jest obciążony środowiskowo np. wzorcem bicia, przemocą,

    • był wychowany w tradycji i kulturze grupy społecznej, która akceptowała użycie siły we wzajemnych kontaktach,

    • sam doznaje cierpienia (agresywne odreagowanie),

    • ma skłonności do sadyzmu,

    • jest niedowartościowany, niezaradny życiowo,

    • chce dominować nad partnerem, jest zazdrosny, zawistny.


Sprawcy przemocy to osoby z różnym poziomem świadomości własnych agresywnych działań. Są wśród nich jednostki w początkowym stadium stosowania przemocy, mające poczucie złego, krzywdzącego zachowania oraz długoletni sprawcy z postawą zaprzeczenia i braku odpowiedzialności. Różna jest, tym samym, wśród sprawców przemocy motywacja do zmiany.


III. SKALA PROBLEMU PRZEMOCY W RODZINIE

W MIEŚCIE TARNOWIE

Przytoczone poniżej dane liczbowe opisujące zjawisko przemocy w rodzinie pochodzą z raportów realizacji zadań Gminnego Systemu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie dla Gminy Miasta Tarnowa oraz Programu Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie dla Miasta Tarnowa. Dane te zestawiono w celu wyodrębnienia tendencji w procesie działań poszczególnych służb i instytucji, a także dla prześledzenia dynamiki lokalnego wymiaru zjawiska przemocy oraz jego aspektów.


POLICJA


Z łącznych danych dotyczących wyłącznie terenu miasta Tarnowa, uzyskanych
z Komisariatu Policji Tarnów - Centrum i Tarnów - Zachód wynika, iż w 2008 roku przemoc domową stwierdzono w 305 przypadkach, wszczynając procedurę „Niebieska Karta” - tj. w ok. 18 % interwencji. W tym samym roku stosowania przemocy domowej dopuściło się 306 sprawców (298 mężczyzn, 13 kobiet). W chwili interwencji przeprowadzanej przez policjantów 203 sprawców przemocy znajdowało się pod wpływem alkoholu (66,3 %). Część sprawców została zatrzymana w policyjnych pomieszczeniach dla osób zatrzymanych – 10 osób, oraz w Izbie Wytrzeźwień – 117 osób.

W 2009 roku przeprowadzono ogółem 1723 interwencje domowe (co stanowiło spadek o 54 w stosunku do roku 2008). W tym samym okresie sporządzono 236 Niebieskich Kart – zatem co siódma interwencja kończyła się sporządzeniem Niebieskiej Karty (około 14 %). Policyjne statystyki odnotowały w 2009 roku 236 sprawców przemocy domowej.

W 2010 roku policja podjęła 324 interwencje w sprawie przemocy w rodzinie.

W 2010 r. mając na względzie konieczność zapewnienia bezpieczeństwa osobom doświadczającym przemocy, w ramach izolacji sprawcy przemocy w rodzinie zatrzymano 97 osób.


Dane policji –

rozkład w latach

Liczba interwencji domowych

Liczba założonych Niebieskich Kart

Ilość sprawców zatrzymanych w Izbie Wytrzeźwień lub Policyjnej Izbie Zatrzymań

2008

1777

305

127

2009

1723

236

80

2010

Brak danych

324

97



  1   2   3   4

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Program przeciwdziałania przemocy w rodzinie iconGminny Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie oraz Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie na lata 2012–2015

Program przeciwdziałania przemocy w rodzinie iconPowiatowy program przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie dla powiatu wołomińskiego

Program przeciwdziałania przemocy w rodzinie iconPowiatowy program przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie na lata 2012 2015

Program przeciwdziałania przemocy w rodzinie iconPowiatowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie I Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie Powiatu Suwalskiego na lata 2011-2013

Program przeciwdziałania przemocy w rodzinie iconProjekt Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie I Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie m st. Warszawy na lata 2012 – 2015

Program przeciwdziałania przemocy w rodzinie iconProgram Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie

Program przeciwdziałania przemocy w rodzinie iconPowiatowy program przeciwdziałania przemocy w rodzinie

Program przeciwdziałania przemocy w rodzinie iconPowiatowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie

Program przeciwdziałania przemocy w rodzinie iconGminny Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na terenie miasta Kielce

Program przeciwdziałania przemocy w rodzinie iconGminny Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na terenie miasta Kielce

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom