Diagnoza resocjalizacyjna nieletniego w ramach wykonania środka poprawczego. Próba ujednolicenia działań diagnostyczno-resocjalizacyjnych




Pobierz 114.68 Kb.
NazwaDiagnoza resocjalizacyjna nieletniego w ramach wykonania środka poprawczego. Próba ujednolicenia działań diagnostyczno-resocjalizacyjnych
Data konwersji25.12.2012
Rozmiar114.68 Kb.
TypDokumentacja
Wiesław Nynca
Chojnice


Diagnoza resocjalizacyjna nieletniego w ramach wykonania środka poprawczego. Próba ujednolicenia działań diagnostyczno-resocjalizacyjnych


Wszelkie działania resocjalizacyjne, ujmując w nie bogatą metodykę przedmiotu, aby były skuteczne muszą łączyć się z profesjonalną diagnozą. Wagę tego elementu diagnostyczno-korekcyjnego dostrzega Ostrowska wskazując, że: „efektywne oddziaływanie resocjalizacyjne jest możliwe tylko wtedy, gdy u jego podstaw leży prawidłowe rozpoznanie przyczyn wewnętrznych (psychofizycznych, duchowych) i zewnętrznych (środowiskowych)”1.

Owa diagnoza stanowi zatem najpierw fundament do formułowania działań naprawczych i korekcyjnych, a następnie dokonuje ich weryfikacji. Jest jednocześnie narzędziem, które porządkuje najistotniejsze zagadnienia w pracy z jednostką nieprzystosowaną społecznie. Zarówno te, na które nacisk kładą reprezentanci świata akademickiego, jak i te, które są obszarem pracy pedagogów resocjalizacyjnych. Oczywiste, niejako a priori, jest założenie wskazujące, że efektywna praca wychowawcza może mieć miejsce wyłącznie przy umiejętnym zastosowaniu wiedzy z zakresu pedagogiki, czy to w formie metodycznej, czy merytorycznej. Z kolei działania intuicyjne, nieuwzględniające założeń naukowych, są w mniejszym, bądź większym stopniu narażone na przypadkowość uzyskiwanych efektów.

Dążąc do optymalizacji efektów pracy wychowawczej z nieletnimi w warunkach zakładowych (schroniska dla nieletnich i zakładów poprawczych), autor poprzez analizę naukową podjął próbę wypracowania narzędzia, które pozwoliłoby z jednej strony ujednolicić i usystematyzować ciąg podejmowanych względem nieletniego działań na poziomie pracy w placówkach, a jednocześnie zespolić ich cele. W efekcie powstała diagnoza resocjalizacyjna nieletniego, która jest syntezą podstawowych dokumentów opracowywanych przez pracowników schronisk dla nieletnich, tj. opinii diagnostycznych, oraz zakładów poprawczych, tj. indywidualnych planów resocjalizacji. Ponadto autor posłużył się wykładnią prawną, a więc Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 17.10.2001 w sprawie zakładów poprawczych i schronisk dla nieletnich oraz Ustawą z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 1982 r. Nr 35, poz. 228 późn. zm.).

W celu przybliżenia intencji autora proponuję dokonać pokrótce podstawowej analizy w zakresie diagnozy, jako przedmiotu niniejszego opracowania…

Ogólna charakterystyka diagnozy

Obrazowo pojęcie diagnozy formułuje Ciosek podając, że powinna ona dobrze opisywać badane zjawisko, wyjaśniać je i przewidywać2. Dodaje także, że przedmiotem diagnozy nie winny być wyłącznie dysfunkcje, czy zachowania patologiczne, ale również zachowania normalne i pożądane. Szczególnie wątek ten wydaje się być istotny w przypadku diagnozowania nieletnich, gdzie konieczne jest określenie mocnych stron i praca na potencjałach jednostki (aktywach), celem eliminowania stron słabszych – deficytów (pasywów).

Górski sprowadza miano diagnozy do rozpoznania następujących problemów3:

- rodzaju, nasilenia i źródła destruktywnych zachowań podopiecznego;

- przyczyn wykolejenia;

- czynników, na których można oprzeć proces resocjalizacji, tkwiących zarówno w osobie jednostki, jak i w jej środowisku.

Z kolei Czapów i Jedlewski do czynności diagnostycznych zaliczają wykonanie diagnozy konstatującej oraz diagnozy ukierunkowującej4. Za tę pierwszą rozumieją zbiór następujących czynności: opis przedmiotu diagnozy, jego ocenę oraz konkluzje oceniające. Druga – diagnoza ukierunkowująca, polega na postawieniu hipotezy, która daje podstawę do postulowania zmiany stanów faktycznych, ustalonych wg odpowiedniego opisu zdarzeń oraz wyczerpującej ich oceny. Innymi słowy diagnoza konstatująca – oceniająca stan wyjściowy, natomiast ukierunkowująca – określająca, a następnie wdrażająca opracowaną koncepcję działania wychowawczego5.

Wg Stanika natomiast, diagnoza obejmuje rozpoznanie wszelkich stanów rzeczy i ich tendencji rozwojowych bądź inwolucyjnych, na podstawie znajomości objawów oraz leżących u ich podłoża prawidłowości i mechanizmów rządzących zmianami interesującego nas fragmentu rzeczywistości6.

Pytka diagnozę definiuje, jako rozpoznanie interesującego stanu rzeczy, co, do którego istnieje ewentualność postępowania interwencyjnego, np. poprzez sporządzenie tzw. diagnoz cząstkowych dotyczących genezy, funkcji, fazy, struktury czy prognozy zjawiska7. Dalej, ten sam autor definiuje dwa modele diagnoz8:

  1. Diagnozę behawioralną – jej przedmiotem są zachowania, szczególnie te niezgodne z normą, świadczące o nieprzystosowaniu jednostki. Jako cel tego typu diagnozy określa się wykrycie czynników wpływających na zmianę zachowań jednostki, bądź grupy społecznej. Do tego celu używa się narzędzi pomiaru psychometrycznego.

  2. Diagnozę interdyscyplinarną (wielodyscyplinarna) – przedmiotem jej badania poza zachowaniami są przede wszystkim mechanizmy regulacji zachowania się człowieka w danych warunkach społecznych, które prowadzą do zaburzeń przystosowania społecznego. Elementem tego modelu diagnozy jest diagnoza projektująca, która ma za zadanie modyfikację postaw antyspołecznych oraz ich mechanizmów regulacyjnych, w wyniku których dochodzi do zmiany układu ról, w których jednostka funkcjonuje, oraz przewartościowania uznawanych przez nią norm i wartości. Do pomiaru w tym modelu diagnozy przeznaczona jest, opracowana przez tego samegoż autora, Skala Nieprzystosowania Społecznego (SKS).

Diagnoza psychologiczno-pedagogiczna

W celu rozpoznania stanu niedostosowania społecznego i asocjalności powszechnie stosowana jest diagnoza psychologiczno-pedagogiczna. Konieczna jest wówczas analiza przejawów tego niedostosowania, zbadanie płaszczyzny psychologicznej, jako diagnozy dysfunkcyjnych mechanizmów osobowości oraz dokonanie szeroko pojętej diagnozy etiologicznej – rozpoznania istotnych uwarunkowań wpływających na pojawienie się, utrwalenie i autonomizację syndromu zachowań antagonistyczno-destrukcyjnych9. W takim aspekcie diagnozy, zwanej analizą przypadku, dokonuje się interpretacji aktywności nieletniego w następujących płaszczyznach10:

- w obrębie instytucji intencjonalnych (rodzina, szkoła) – diagnoza pedagogiczna i psychologiczna;

- w obszarze funkcjonowania w grupach nieformalnych – diagnoza socjologiczno-pedagogiczna;

- na poziomie uwarunkowań psychologicznych (osobowość nieletniego, mechanizmy dysfunkcji) – diagnoza psychologiczna.

Funkcje i etapy diagnozy resocjalizacyjnej

Niezwykle wnikliwej analizy zagadnień diagnozy resocjalizacyjnej dokonuje Wysocka w ocenie, której pełni ona funkcję uzyskania wielowymiarowego obrazu funkcjonowania jednostki we wszystkich jej sferach (poznawczo-intelektualnej, emocjonalno-motywacyjnej, społeczno-kulturowej i behawioralnej) i właściwości jej środowiska życia, dokonywanych w perspektywie rozwojowej (przeszłości, teraźniejszości, przyszłości)11. Autorka wskazuje na następujące funkcje diagnozy resocjalizacyjnej12:

- opisową – opis symptomów, genezy i mechanizmów regulacyjnych niedostosowania społecznego,

- eksplanacyjną, wyjaśniającą – uzasadnienie występującego zjawiska niedostosowania społecznego na podstawie założeń teoretycznych,

- ewaluacyjną – dokonanie zestawień danych opisowych dotyczących niedostosowania społecznego z odpowiednimi normami psychometrycznymi, aksjologicznymi oraz innymi przedstawiającymi tzw. „normę”,

- ekspresyjno-terapeutyczną – polegającą na tym, iż proces diagnozy poprzez ujawnienie problemów, czy dysfunkcji może mieć wymiar terapeutyczny (wentylowanie, aktywizowanie),

- utylitarno-optymalizującą – projektowanie pedagogiczne w celu dobrania optymalnych metod i technik oddziaływań modyfikujących zaburzenia funkcjonowania jednostki,

- weryfikacyjną – określenie poprawności i skuteczności zdiagnozowanego stanu faktycznego oraz podjętych działań,

- prognostyczną - przewidywanie kierunku i przebiegu zjawisk i procesów związanych z niedostosowaniem społecznym w sytuacji braku stosowanej interwencji, bądź realizacji takich działań.

Również Wysocka wskazuje, że rzetelna i profesjonalna diagnoza resocjalizacyjna winna przebiegać w czterech podstawowych etapach13:

  1. Diagnoza konstatująca fakty.

  2. Diagnoza projektująca.

  3. Diagnoza kontrolująca przebieg oddziaływań.

  4. Diagnoza efektów (sprawdzająca).

Pierwszy etap ma na celu określenie stanu rzeczy, jaki zastajemy. Powinien dotyczyć zarówno sfery dysfunkcji, jak i mocnych stron jednostki. Dokonujemy tutaj opisu sytuacji wychowawczej, a zarazem szeroko pojętej analizy osobowościowej pod względem funkcjonowania nieletniego. Istotne jest, aby ten etap był wykonany rzetelnie pod względem analizy wszelkich możliwych materiałów mogących dostarczyć informacje pomocne w formułowaniu charakterystyki badanego. Podsumowaniem tego etapu jest konkluzja dotycząca konieczności zastosowania, bądź wstrzymania się od interwencji.

Drugi etap diagnozowania (diagnoza projektująca) polega na sformułowaniu hipotez i postulatów stanowiących podstawę podjęcia decyzji o kierunku i zakresie planowanych działań naprawczych (strategiach, procedurach i metodach czynności korekcyjnych).

W kolejnym etapie diagnozy – kontrolującej przebieg oddziaływań – dokonuje się weryfikacji oceny warunków procesu oddziaływań korekcyjnych poprzez analizę czynników sytuacyjnych i osobowych mających potencjalnie wpływ na przebieg zaprojektowanego programu naprawczego (cechy osobowe i kompetencje wychowawcy, wpływ grupy, relacje interpersonalne, funkcjonowanie instytucji i inne).

W ostatecznym etapie diagnozy (efektów) dokonuje się sprawdzenia prawidłowości dokonanych informacji diagnostycznych, założeń i rozwiązań resocjalizacyjnych. Weryfikuje, więc za pomocą powtórnej analizy stanu faktycznego, tych samych elementów, co we wcześniejszych stadiach, osiągnięte cele – porównanie stanu wyjściowego ze stanem postulowanym.


Diagnoza resocjalizacyjna nieletniego - narzędzie diagnostyczno-korekcyjne

Proponowane przez autora narzędzie, zgodnie z założeniami proponowanymi przez Ewę Wysocką, składa się z czterech części.

W jej pierwszej części, tj. konstatującej fakty, zawarta jest analiza stanu zastanego, faktycznego. Napotykamy tutaj, poza danymi personalnymi, na informacje z zakresu środowiska rodzinnego; uwarunkowań psychospołecznych nieletniego; jego stanu zdrowia fizycznego i psychicznego; przebiegu nauki szkolnej; wyników badań psychologicznych (uwzględniających poziom rozwoju poznawczego, charakterystykę osobowości, pasywów i aktywów, cech temperamentu, uczuć, potrzeb, wartości, zainteresowań) i pedagogicznych (aktualny poziom dydaktyczny, zaległości i szczególne uzdolnienia dydaktyczne); analizy nieprzystosowania społecznego; zachowania nieletniego w schronisku, które wpływa na określenie jego podatności na oddziaływania wychowawcze i w końcu propozycje dotyczące interwencji, tj. zastosowania środka, w którym mogłyby być realizowane zamierzenia korekcyjne.

W przypadku stwierdzenia konieczności interwencji formułuje się kolejny etap diagnozy zwany projektującym. W jej skład wchodzą kolejno: zalecenia do pracy wychowawczej z nieletnim; cele kierunkowe i zamierzenia korekcyjne z określeniem przewidywanego czasu ich trwania w okresie pobytu w schronisku dla nieletnich oraz zakładzie poprawczym; korekty tych celów; zadania dla wychowanka; zakres i sposób współpracy ze środowiskiem rodzinnym nieletniego oraz szeroko rozumiane przygotowanie nieletniego do usamodzielnienia w ramach art. 86 i 90 UPN14.

W tym ostatnim winny się znaleźć propozycje udzielenia przepustek i urlopów, formy kontroli podczas ich trwania, programy pobytu wychowanka na urlopach, propozycje pomocy wychowankowi w czynnościach formalno-prawnych (wyrobienie dokumentów, pomoc w zatrudnieniu i zamieszkaniu, nawiązanie współpracy z instytucjami pomocy: PCPR, pomoc społeczna, kurator sądowy, grupy wsparcia lub/i uzależnień, uzyskanie pomocy finansowej i materialnej od dyrektora zakładu etc).

Ostatnim narzędziem zamykającym drugi etap jest sformułowany przy współudziale pracowników zakładu oraz samego wychowanka kontrakt, który stanowi niejako zabezpieczenie na zobowiązanie podopiecznego i zawartą z nim ugodę.

Etap trzeci diagnozy to część kontrolująca przebieg oddziaływań.

Składa się na niego: arkusz spostrzeżeń o wychowanku prowadzony regularnie podczas jego pobytu w placówkach; zestawienie zastosowanych względem nieletniego środków oddziaływania wychowawczego podczas pobytu w schronisku dla nieletnich oraz zakładzie poprawczym; tabela ewaluacji postępu resocjalizacji w systemie ekonomii punktowej (stopnie resocjalizacyjne) – również w obu placówkach; okresowe opinie o wychowanku; sprawozdania z udzielanych nieletniemu przepustek i urlopów, w których winny być wskazywane m.in.: terminowość powrotów, funkcjonowanie podczas pobytu poza zakładem, popełnione czyny karalne, zażywanie substancji odurzających; wnioski i spostrzeżenia ze współpracy ze środowiskiem rodzinnym nieletniego; realizacja zadań docelowych oraz dopełnienie warunków kontraktu (efekty realizacji, terminy); ocena opisowa realizacji zadań oraz osiągniętych celów korekcyjnych, zawierająca również informacje o potrzebach wychowanka przed umieszczeniem go w środowisku docelowym.

Ostatni wyszczególniony element stanowi podsumowanie skuteczności wprowadzonych wcześniej oddziaływań, a jednocześnie jest przepustką nieletniego umożliwiającą opuszczenie warunków laboratoryjnych (zakładowych) na rzecz sprawdzenia się w warunkach naturalnych, bez bezpośrednich mechanizmów sztucznej kontroli zewnętrznej.

Ostatecznym punktem diagnozy resocjalizacyjnej nieletniego jest faza weryfikująca efekty podjętych działań, tzw. diagnoza efektów (sprawdzająca). W tym celu autor posłużył się wykładnią pochodzącą z informacji w ramach pobytu wychowanka w środowisku poza zakładem, a więc wspomnianych powyżej warunkach naturalnych (w ramach art. 86 lub 90 UPN15). Ich częściami składowymi są m.in.: informacje o realizacji procesu dydaktycznego nieletniego, jego aktywności zawodowej, udziału w grupach wsparcia, społecznościach terapeutycznych, podejmowanych interwencjach wychowawczych, a także wywiady środowiskowe dokonane podczas pobytu nieletniego poza zakładem (kuratora sądowego, własne pracowników placówki, inne).

Całość diagnozy zamyka informacja dotycząca kontaktów nieletniego i jego opiekunów z pracownikami zakładu.

Mam nadzieję, że powyższe narzędzie ułatwi pedagogom resocjalizacyjnym pracę diagnostyczno-resocjalizacyjną z nieletnimi nieprzystosowanymi społecznie w warunkach zamkniętych, a jednocześnie, a wręcz przede wszystkim, wpłynie na podniesienie jej jakości.


Bibliografia

Ciosek M., Człowiek w obliczu izolacji więziennej, Gdańsk 1996.

Czapów Cz., Jedlewski S., Pedagogika resocjalizacyjna, Warszawa 1971.

Czapów Cz., Wychowanie resocjalizujące, Warszawa 1978.

Górski S., Metodyka resocjalizacji, Warszawa 1985.

Ostrowska K., Psychologia resocjalizacyjna, Warszawa 2008.

Pytka L., Pedagogika resocjalizacyjna, Warszawa 2005.

Stanik J.M., Diagnozowanie niedostosowania aspołecznego i asocjalności, w: (red) B. Urban, J.M.Stanik, Resocjalizacja. Teoria i praktyka pedagogiczna t.1, Warszawa 2008.

Wysocka E., Diagnoza w resocjalizacji. Obszary problemowe i modele rozwiązań w ujęciu psychopedagogicznym, Warszawa 2008.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17.10.2001 w sprawie zakładów poprawczych i schronisk dla nieletnich.

Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 1982 r. Nr 35, poz. 228 późn. zm.).


Diagnoza resocjalizacyjna
nieletniego


Opracował: Wiesław Nynca


I. Diagnoza konstatująca
(zgodnie z § 83. ust. 1. Rozporządzenia MS z dnia 17.10.2001 w sprawie zakładów poprawczych i schronisk dla nieletnich)

1. Dane osobowe:

  • Imię i nazwisko: ……………………………………………………….

  • Data i miejsce urodzenia: ………………………………………………

  • Imiona rodziców: ………………………………………………………

  • Adres zamieszkania: …………………………………………………...

  • Adres zamieszkania rodziców (opiekunów): ………………………………………………

  • Numery telefonów do rodziców (opiekunów): …………………………………………….

  • Data przybycia do schroniska: ………………………………………….

  • Podstawa prawna o umieszczeniu nieletniego w SdN: ……………………………………

  • Czyn karalny (podejrzenie popełnienia): …………………………………………………..

  • Wyrok prawomocny: …………………………………………………….

  • Dyspozycja Sądu, sygnatura akt: ………………………………………...

  • Wykształcecnie, zawód: ………………………………………………….

  • Data przyjęcia do zakładu poprawczego: ………………………………..

2. Charakterystyka środowiska rodzinnego i uwarunkowania psychospołeczne nieletniego (w tym więzi emocjonalne, system wartości, system wychowawczy)

3. Określenie stanu zdrowia fizycznego i psychicznego

Zdrowie somatyczne

Stan psychiczny

4. Przebieg nauki szkolnej

5. Wyniki badań nieletniego

a) Badanie psychologiczne (poziom rozwoju poznawczego, charakterystyka osobowości nieletniego, pasywa i aktywa nieletniego, cechy temperamentu, uczucia, potrzeby, wartości, zainteresowania)

b) Badanie pedagogiczne (aktualny poziom dydaktyczny, zaległości i szczególne uzdolnienia dydaktyczne)

6. Analiza nieprzystosowania społecznego

7. Zachowanie nieletniego w schronisku i podatność na oddziaływania wychowawcze


8. Propozycje dotyczące interwencji (zastosowania środka)

II. Diagnoza projektująca

(zgodnie z § 59. ust. 3. pkt. 1, 2, 3 i 5 oraz ust. 5; § 69. ust. 1; § 80. ust. 1. i § 81. ust. 1. Rozporządzenia MS z dnia 17.10.2001 w sprawie zakładów poprawczych i schronisk dla nieletnich)


1. Zalecenia do pracy wychowawczej z nieletnim:



- szkoła,

- warsztaty,

- internat,

- zespół diagnostyczno-korekcyjny.


2. Wyznaczanie celów kierunkowych i zamierzeń korekcyjnych
z określeniem przewidywanego czasu ich trwania:



a) na okres pobytu w schronisku dla nieletnich:


- szkoła,

- warsztaty,

- internat,

- zespół diagnostyczny.


b) na okres pobytu w zakładzie poprawczym:

- szkoła,

- warsztaty,

- internat,

- zespół diagnostyczno-korekcyjny.


3. Korekty celów kierunkowych


- szkoła,

- warsztaty,

- internat,

- zespół diagnostyczno-korekcyjny.


4. Zadania dla wychowanka


- w szkole,

- w warsztatach,

- w internacie,

- wg wskazań zespołu diagnostyczno-korekcyjnego.

5. Zakres i sposób współpracy ze środowiskiem rodzinnym nieletniego



Stopień pokrewieństwa z nieletnim

Planowany sposób i częstotliwość kontaktów

Kierunki w zakresie pedagogizacji opiekunów i ich współpracy
z pracownikami
















6. Przygotowanie nieletniego do usamodzielnienia (w ramach art. 86 i 90 UPN)


- propozycje udzielenia przepustek i urlopów oraz formy kontroli podczas ich trwania,

- programy pobytu wychowanka na urlopie,

- pomoc w czynnościach formalno-prawnych (wyrobienie dokumentów, pomoc w zatrudnieniu i zamieszkaniu – np. hostelu, nawiązanie współpracy z instytucjami pomocy: PCPR, pomoc społeczna, kurator sądowy, etc.),

- nawiązanie współpracy w ramach oddziaływań terapeutycznych (zgrupowania ds. uzależnień, programy profilaktyczne, grupy wsparcia, etc.),

- pomoc finansowa i materialna od dyrektora zakładu.


KONTRAKT


zawarty ______________________

data

z wychowankiem ________________________ ur.__________ w ___________
imię i nazwisko wychowanka


umieszczonym w Zakładzie Poprawczym w ______________________


uczniem klasy ___________ z przysposobieniem w zawodzie ______________


od dnia _____________________ .


Na podstawie wspólnych ustaleń z podpisanymi poniżej przedstawicielami zakładu poprawczego ustala się przewidywany termin pobytu wychowanka w zakładzie poprawczym:



________________________

data


WARUNKI ZWOLNIENIA Z ZAKŁADU POPRAWCZEGO:

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

________________________________________________________________


Podpis wychowanka: ……………………………………….


Podpisy osób uzgadniających z wychowankiem zasady kontraktu:


………..……… .……………… ………..………… ….…………………
wychowawca prowadzący wychowawca w szkole wychowawca w warsztatach członek zespołu diagnostyczno-

korekcyjnego


.........................................
dyrekcja/kierownictwo

III. Diagnoza kontrolująca przebieg oddziaływań


(zgodnie § 59. ust. 3. pkt. 4 i § 69. ust. 2 i § 80. ust. 1. Rozporządzenia MS z dnia 17.10.2001 w sprawie zakładów poprawczych i schronisk dla nieletnich)


1. Arkusz spostrzeżeń



Data/

agenda

Treść spostrzeżenia

Nazwisko wpisują-cego











2. Zestawienie zastosowanych względem nieletniego środków oddziaływania wychowawczego


Schronisko dla nieletnich


Nagrody

Środki dyscyplinarne

Data

Rodzaj środka

Powód udzielenia

Nazwisko i imię wniosku-jącego

Data

Rodzaj środka

Powód zastosowania

Nazwisko i imię wniosku-jącego











































































Zakład poprawczy


Nagrody

Środki dyscyplinarne

Data

Rodzaj środka

Powód udzielenia

Nazwisko i imię udzielają-cego

Data

Rodzaj środka

Powód zastosowania

Nazwisko i imię udzielają-cego










































































3. Tabela ewaluacji postępu resocjalizacji w systemie ekonomii punktowej (stopnie resocjalizacyjne)


Schronisko dla Nieletnich


Data




























Ocena resocj.





























Zakład Poprawczy


Data




























Ocena resocj.





























4. Okresowe opinie o wychowanku


5. Sprawozdanie z udzielanych nieletniemu przepustek i urlopów (terminowość powrotów, funkcjonowanie podczas pobytu poza zakładem, popełnione czyny karalne, zażywanie substancji odurzających, inne uwagi i spostrzeżenia)


Termin udzielonej przepustki

Uwagi, spostrzeżenia

Nazwisko wpisującego




















6. Wnioski i spostrzeżenia ze współpracy ze środowiskiem rodzinnym nieletniego


Data

Treść spostrzeżenia

Nazwisko wpisują-cego











7. Realizacja zadań docelowych oraz warunków kontraktu (efekty realizacji, terminy)


Szkoła

Warsztaty

Internat

Zespół diagnostyczno – korekcyjny














8. Ocena opisowa realizacji zadań, osiągniętych celów korekcyjnych oraz informacje o potrzebach wychowanka przed umieszczeniem wychowanka
w środowisku docelowym

(sporządza zespół diagnostyczno-korekcyjny przed umieszczeniem nieletniego poza placówką)


4. Diagnoza efektów (sprawdzająca)

1. Pobyt wychowanka w środowisku poza zakładem (w ramach art. 86 lub 90 UPN, hostelu)

(informacje o realizacji procesu dydaktycznego, aktywności zawodowej, udziału w grupach wsparcia, społecznościach terapeutycznych, podejmowane interwencje wychowawcze, powrót do zakładu, inne)


Data

Treść spostrzeżenia

Nazwisko wpisują-cego











2. Wywiady środowiskowe dokonane podczas pobytu nieletniego poza zakładem (kuratora sądowego, własne pracowników placówki, inne)


3. Kontakty nieletniego i jego opiekunów z pracownikami zakładu w trakcie pobytu poza zakładem


Data

Osoba

Treść ustaleń, spostrzeżeń

Nazwisko wpisują-cego




























1 K. Ostrowska, Psychologia resocjalizacyjna, Warszawa 2008.

2 M. Ciosek, Człowiek w obliczu izolacji więziennej, Gdańsk 1996.

3 S. Górski, Metodyka resocjalizacji, Warszawa 1985.

4 Cz. Czapów, S. Jedlewski, Pedagogika resocjalizacyjna, Warszawa 1971.

5 Cz. Czapów, Wychowanie resocjalizujące, Warszawa 1978.

6 J.M. Stanik, Diagnozowanie niedostosowania aspołecznego i asocjalności, w: (red) B. Urban, J.M.Stanik, Resocjalizacja. Teoria i praktyka pedagogiczna t.1, Warszawa 2008.

7 L. Pytka, Pedagogika resocjalizacyjna, Warszawa 2005.

8 L. Pytka, Pedagogika resocjalizacyjna, Warszawa 2005.

9 J.M. Stanik, Diagnozowanie niedostosowania aspołecznego i asocjalności, w: (red) B. Urban, J.M.Stanik, Resocjalizacja. Teoria i praktyka pedagogiczna t.1, Warszawa 2008.

10 J.M. Stanik, Diagnozowanie niedostosowania aspołecznego i asocjalności, w: (red) B. Urban, J.M.Stanik, Resocjalizacja. Teoria i praktyka pedagogiczna t.1, Warszawa 2008.

11 E. Wysocka, Diagnoza w resocjalizacji. Obszary problemowe i modele rozwiązań w ujęciu psychopedagogicznym, Warszawa 2008.

12 E. Wysocka, Diagnoza w resocjalizacji. Obszary problemowe i modele rozwiązań w ujęciu psychopedagogicznym, Warszawa 2008.

13 E. Wysocka, Diagnoza w resocjalizacji. Obszary problemowe i modele rozwiązań w ujęciu psychopedagogicznym, Warszawa 2008.

14 Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 1982 r. Nr 35, poz. 228 późn. zm.).

15 Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 1982 r. Nr 35, poz. 228 późn. zm.).

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Diagnoza resocjalizacyjna nieletniego w ramach wykonania środka poprawczego. Próba ujednolicenia działań diagnostyczno-resocjalizacyjnych iconZaburzenia w zachowaniu. Diagnoza I program działAŃ

Diagnoza resocjalizacyjna nieletniego w ramach wykonania środka poprawczego. Próba ujednolicenia działań diagnostyczno-resocjalizacyjnych iconW1 Pedagogika resocjalizacyjna (przedmiot, cele, zadania, definicje) Pedagogika resocjalizacyjna – geneza

Diagnoza resocjalizacyjna nieletniego w ramach wykonania środka poprawczego. Próba ujednolicenia działań diagnostyczno-resocjalizacyjnych iconPróba odtworzenia działań bojowych wojsk niemieckich na ziemi stargardzkiej na przykładzie wybranych jednostek na przełomie lutego I marca 1945 r

Diagnoza resocjalizacyjna nieletniego w ramach wykonania środka poprawczego. Próba ujednolicenia działań diagnostyczno-resocjalizacyjnych iconDiagnoza potrzeb biznesowych w ramach Projektu Doradztwo Małopolskiego Przedsiębiorcy

Diagnoza resocjalizacyjna nieletniego w ramach wykonania środka poprawczego. Próba ujednolicenia działań diagnostyczno-resocjalizacyjnych iconZ wykonania zadania w ramach

Diagnoza resocjalizacyjna nieletniego w ramach wykonania środka poprawczego. Próba ujednolicenia działań diagnostyczno-resocjalizacyjnych iconDiagnostyka wykład I 03. 10. 09 Czym jest diagnoza? Diagnoza

Diagnoza resocjalizacyjna nieletniego w ramach wykonania środka poprawczego. Próba ujednolicenia działań diagnostyczno-resocjalizacyjnych iconOpis działań realizowanych w ramach projektu

Diagnoza resocjalizacyjna nieletniego w ramach wykonania środka poprawczego. Próba ujednolicenia działań diagnostyczno-resocjalizacyjnych iconSprawozdanie z wykonania przewozów w ramach umowy

Diagnoza resocjalizacyjna nieletniego w ramach wykonania środka poprawczego. Próba ujednolicenia działań diagnostyczno-resocjalizacyjnych iconSprawozdanie z wykonania zadań w ramach projektu

Diagnoza resocjalizacyjna nieletniego w ramach wykonania środka poprawczego. Próba ujednolicenia działań diagnostyczno-resocjalizacyjnych iconAlgorytmy diagnostyczno-lecznicze w zastosowaniu do niepłodności

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom