Dydaktyka specjalna




Pobierz 28.21 Kb.
NazwaDydaktyka specjalna
Data konwersji26.12.2012
Rozmiar28.21 Kb.
TypWymagania

Kod przedmiotu


***

Liczba punktów ECTS

***

Status przedmiotu


***




Nazwa przedmiotu

Dydaktyka specjalna

Nazwa przedmiotu w języku angielskim

Special Needs Didactics


Nazwisko i imię prowadzącego, tytuł i stopień naukowy

Dr hab. Sławomira Sadowska

Rok i semestr studiów

rok II semestr 3

Wymiar w godzinach

15

Forma zajęć

wykład

Zajęcia w toku

studia I stopnia stacjonarne

Wymagania wstępne wobec studenta

Odbyty blok zajęć (lub realizowany równocześnie) z przedmiotów: „Podstawy pedagogiki specjalnej”, „Podstawy dydaktyki”.

Cele przedmiotu

Zasadniczym celem nauczania przedmiotu jest:

  • zapoznanie studentów z podstawowymi zagadnieniami teoretycznymi kształcenia specjalnego, dostarczenie materiału do zrozumienia istoty kształcenia specjalnego jako nie tylko kształcenia z zastosowaniem odrębnych treści, metod, środków ale zwłaszcza jako kształcenia realizującego odrębne funkcje w stosunku do kształcenia regularnego,

  • wyposażenie słuchaczy w umiejętności planowania i organizowania kształcenia specjalnego,

  • kształtowanie postawy refleksyjnej wobec działań edukacyjnych,

  • zainspirowanie studentów do poszukiwań sposobów pracy.

Treści (bloki tematyczne)

  1. Współczesne rozumienie kształcenia specjalnego. Typy systemów kształcenia uczniów niepełnosprawnych. Kształcenie niepełnosprawnych w wybranych krajach – egzemplifikacja modeli.

  2. Orzekanie o potrzebie kształcenia specjalnego w systemie polskiej oświaty – rys historyczny i rozwiązania współczesne.

  3. Organizacja kształcenia jako odpowiedź na różne predyspozycje i potrzeby rozwojowe uczniów – rozwiązania prawne.

  4. Jak zorganizować proces kształcenia specjalnego – aspekty programowania pracy.

  • Podstawa programowa kształcenia ogólnego - standardy wymagań edukacyjnych - programy nauczania. Dostosowywanie programów nauczania i wymagań edukacyjnych jako forma realizacji zindywidualizowanego procesu kształcenia (nie dotyczy kształcenia uczniów upośledzonych umysłowo w stopniu umiarkowanym, znacznym i głębokim).

  • Podstawa programowa kształcenia ogólnego uczniów upośledzonych umysłowo stopniu umiarkowanym i znacznym. Torowanie się drogi efektywnej edukacji na przykładzie historycznej analizy programów nauczania i współczesnych rozwiązań w programowaniu edukacji uczniów upośledzonych umysłowo stopniu umiarkowanym i znacznym.

  • Programowanie pracy z uczniem z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim.

  1. Możliwości intensyfikacji procesu nauczania – kontekst realizacji zasad rewalidacji i zasad ortodydaktyki

  • Organizacja warunków do zdobywania umiejętności szkolnych przez uczniów niewidomych i słabo widzących.

  • Organizacja warunków do zdobywania umiejętności szkolnych przez uczniów z wadą słuchu.

  • Organizacja warunków do zdobywania umiejętności szkolnych przez uczniów z niepełnosprawnością ruchową.

  • Środowiskowe możliwości szkoły specjalnej, integracyjnej i ogólnodostępnej a kształcenie uczniów z niepełnosprawnością intelektualną.




Stosowane pomoce dydaktyczne

  • foliogramy ilustrujące treści wykładów

  • prezentacje multimedialne ilustrujące treści wykładów

  • akty prawne dotyczące kształcenia specjalnego

  • filmy

Forma zaliczenia

zaliczenie

Warunki zaliczenia

warunki zaliczenia wykładu wynikające z regulaminu studiów

Literatura obowiązkowa

  1. Edukacja uczniów z głębokim upośledzeniem umysłowym. Przewodnik dla nauczyciela. CMPP-P MEN, Warszawa 2000.

  2. Jakubowski S. (red.), Poradnik dydaktyczny dla nauczycieli realizujących podstawę programową w zakresie szkoły podstawowej i gimnazjum z uczniami niewidomymi i słabo widzącymi, MEN, Warszawa 2001.

  3. Kosakowski C., Węzłowe problemy pedagogiki specjalnej. Wyd. Edukacyjne „Akapit”, Toruń 2003.

  4. Kosińska A., Polak A., Żliżka D., Uczę metodą ośrodków pracy. Materiały pomocnicze dla nauczycieli. WSiP, Warszawa 1999.

  5. Kot T. (red.), Uczeń z przewlekłą chorobą i uczeń z zaburzeniami psychicznymi w szkole ogólnodostępnej, MENiS, Warszawa 2005.

  6. Kutyła M. (red.), Materiały przedmiotowo-metodyczne dla nauczycieli szkolnictwa specjalnego, CKU, Toruń 2003.

  7. Loska M., Myślińska D. (red.), Uczeń z niepełnosprawnością ruchową w szkole ogólnodostępnej, MENiS, Warszawa 2005.

  8. Mój uczeń nie słyszy. Poradnik dla nauczycieli szkół ogólnodostępnych, MEN, Warszawa 2001.

  9. Pańczyk J., Metody dydaktyczne wykorzystywane przez nauczycieli przedmiotów ogólnokształcących w szkołach podstawowych dla upośledzonych umysłowo w stopniu lekkim, IWZZ, Warszawa 1990.

  10. Pasternak E., Materiały z metodyki kształcenia upośledzonych umysłowo w stopniu lekkim. Wyd. UMCS, Lublin 1994.

  11. Pasternak E., Wybrane zagadnienia z metodyki nauczania w klasach wyższych szkoły podstawowej specjalnej dla upośledzonych umysłowo w stopniu lekkim. Wyd. UMCS, Lublin 1991.

  12. Podstawa programowa kształcenia ogólnego uczniów upośledzonych umysłowo stopniu umiarkowanym i znacznym w sześcioletnich szkołach podstawowych i gimnazjach (Rozporządzenie MENiS z dnia 13 stycznia 2005r.)

  13. Podstawa programowa kształcenia ogólnego uczniów upośledzonych umysłowo stopniu umiarkowanym i znacznym w szkołach przysposabiających do pracy w zasadniczych szkołach zawodowych (Rozporządzenie MENiS z dnia 13 stycznia 2005)

  14. Przewodnik dla nauczycieli uczniów upośledzonych umysłowo w stopniu znacznym i umiarkowanym, Część I, CMPP-P MEN, Warszawa 2001.

  15. Przewodnik dla nauczycieli uczniów upośledzonych umysłowo w stopniu znacznym i umiarkowanym, Część II, CMPP-P MEN, Warszawa 2002.

  16. Rozporządzenie MEN z dnia 12 lutego 2001 roku w sprawie orzekania o potrzebie kształcenia specjalnego lub indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży oraz wydawania opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, a także szczegółowych zasad kierowania do kształcenia specjalnego lub indywidualnego nauczania (Dz.U. Nr 13 z 2001 roku, poz. 114, z późniejszymi zmianami).

  17. Rozporządzenie MEN z dnia 30 stycznia 1997 roku w sprawie zasad organizacji zajęć rewalidacyjno-wychowawczych dla dzieci i młodzieży upośledzonych w stopniu głębokim (Dz.U. Nr 14, poz. 76)

  18. Sadowska S. Kilka uwag o programach wychowania i nauczania dzieci i młodzieży upośledzonych umysłowo w stopniu umiarkowanym i znacznym. „Wychowanie na co dzień” 1999 nr 12.

  19. Sadowska S.(red.), Nauczanie uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim. Wybrane problemy teorii i praktyki, Wyd. Edukacyjne „AKAPIT”, Toruń 2006.

  20. Sadowska S., Metoda ośrodków pracy propozycją edukacyjną dla zreformowanej szkoły. (Część I) „Wychowanie na co dzień” 2000 nr 1-2.

  21. Sadowska S., Metoda ośrodków pracy propozycją edukacyjną dla zreformowanej szkoły. (Część II) „Wychowanie na co dzień” 2000 nr 3.

  22. Standardy postępowania diagnostyczno-orzekająco-rehabilitacyjnego wobec dzieci i młodzieży, MENiS, Warszawa 2005.

  23. Speck O., Niepełnosprawni w społeczeństwie. Podstawy ortopedagogiki, GWP, Gdańsk 2005.

  24. Szumski G., Integracyjne kształcenie niepełnosprawnych, Wyd. APS i PWN, Warszawa 2006.

  25. Tkaczyk G., Serafin T. (red.), Poradnik metodyczny dla nauczycieli kształcących uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim w szkołach ogólnodostępnych i integracyjnych. MEN, Warszawa 2001.

  26. Uczeń niewidomy i słabo widzący w ogólnodostępnej szkole średniej, MENiS, Warszawa 2005.



Literatura ponad obowiązkowa


  1. Błeszyński J., System kształcenia specjalnego na przełomie wieków, [w:] Kosakowski C.(red.), Nauczanie i wychowanie osób lekko upośledzonych umysłowo, Wyd. Edykacyjne „AKAPIT”, Toruń 2001.

  2. Grzegorzewska M. Uzasadnienie w świetle nauki Pawłowa wartości rewalidacyjnych metod pracy w szkole specjalnej. „Studia Pedagogiczne” 1955, T.II.

  3. Doroszewski J., Pedagogika specjalna, Wrocław 1981.

  4. Sadowska S., O władzy nauczycielskiej - jasne i ciemne strony władzy w kontekście integracji. [w:] E. Górniewicz, A. Krause (red.), Dyskursy pedagogiki specjalnej. Od tradycjonalizmu do ponowoczesności. Wyd. Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Olsztyn 2002.

  5. Sadowska S., Refleksje pedagoga specjalnego na tle zmian w polskiej edukacji. [w:] W. Dykcik, C. Kosakowski, J. Kuczyńska-Kwapisz (red.), Pedagogika specjalna szansą na realizację potrzeb osób niepełnosprawnych. Olsztyn-Poznań-Warszawa 2002.




Uwagi






…………………………. ……………………………..

data podpis

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Dydaktyka specjalna iconDydaktyka specjalna

Dydaktyka specjalna iconOferta specjalna formularz zgłoszeniowy na cenę specjalną dla gośCI

Dydaktyka specjalna iconDydaktyka jest nauką o nauczaniu I uczeniu się, jej przedmiot stanowi nauczanie I uczenie się. Dydaktyka jest nauką o kształceniu

Dydaktyka specjalna iconPedagogika specjalna wykład 1 Co to jest pedagogika specjalna?

Dydaktyka specjalna iconDydaktyka

Dydaktyka specjalna iconDydaktyka

Dydaktyka specjalna iconDydaktyka historii

Dydaktyka specjalna iconKomputer a dydaktyka

Dydaktyka specjalna iconDydaktyka techniki

Dydaktyka specjalna iconDydaktyka historii

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom