Urlopy wypoczynkowe – prawo do urlopu I jego wymiar




Pobierz 84.54 Kb.
NazwaUrlopy wypoczynkowe – prawo do urlopu I jego wymiar
strona2/4
Data konwersji29.12.2012
Rozmiar84.54 Kb.
TypDokumentacja
1   2   3   4

Wymiar urlopu


Wymiar urlopu wynosi:

1) 20 dni - jeżeli pracownik jest zatrudniony krócej niż 10 lat,

2) 26 dni - jeżeli pracownik jest zatrudniony co najmniej 10 lat.

Wymiar urlopu dla pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy tego pracownika, biorąc za podstawę wymiar urlopu określony wyżej; niepełny dzień urlopu zaokrągla się w górę do pełnego dnia.

Przykład: Pracownik zatrudniony na 1/3 etatu jest zatrudniony 15 lat. Jego urlop wypoczynkowy wynosi 9 dni. 26 dni urlopu dzielimy przez 3 co daje 8,66 dnia, liczbę tą zaokrąglamy w górę do pełnego dnia co daje w sumie 9 dni.

Do okresu zatrudnienia, od którego zależy prawo do urlopu i wymiar urlopu, wlicza się okresy poprzedniego zatrudnienia, bez względu na przerwy w zatrudnieniu oraz sposób ustania stosunku pracy.

§ 2. W przypadku jednoczesnego pozostawania w dwóch lub więcej stosunkach pracy wliczeniu podlega także okres poprzedniego niezakończonego zatrudnienia w części przypadającej przed nawiązaniem drugiego lub kolejnego stosunku pracy


o okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się z tytułu ukończenia:

1) zasadniczej lub innej równorzędnej szkoły zawodowej - przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 3 lata,

2) średniej szkoły zawodowej - przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 5 lat,

3) średniej szkoły zawodowej dla absolwentów zasadniczych (równorzędnych) szkół zawodowych - 5 lat,

4) średniej szkoły ogólnokształcącej - 4 lata,

5) szkoły policealnej - 6 lat,

6) szkoły wyższej - 8 lat.

Okresy nauki, o których mowa w pkt 1-6, nie podlegają sumowaniu.

§ 2. Jeżeli pracownik pobierał naukę w czasie zatrudnienia, do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się bądź okres zatrudnienia, w którym była pobierana nauka, bądź okres nauki, zależnie od tego, co jest korzystniejsze dla pracownika.


Wymiar urlopu wypoczynkowego wynosi:

- 20 dni roboczych – po roku pracy,

- 26 dni roboczych – po 10 latach pracy.

Za dni robocze uważa się wszystkie dni, z wyjątkiem niedziel oraz świąt określonych w odrębnych przepisach.

Zgodnie ze zmienionym ustawą z 1 marca 2001 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy (Dz.U. Nr 28, poz. 301) art. 154 § 3 do urlopu nie wlicza się dni wolnych od pracy wynikających z rozkładu czasu pracy w 5-dniowym tygodniu pracy. Do urlopu nie wlicza się tych dni wolnych od pracy, które przed nowelizacją Kodeksu pracy określane były jako dodatkowe dni wolne od pracy (stanowiły o nich 2 artykuły, które obecnie straciły moc obowiązującą, tj. art. 1291 k.p. i 1292 k.p.).

Do okresu zatrudnienia, od którego zależy prawo do urlopu i wymiar urlopu, wlicza się okresy poprzedniego zatrudnienia, bez względu na przerwy w zatrudnieniu oraz sposób ustania stosunku pracy.

Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się ponadto czas nauki pracownika w szkołach ponadpodstawowych.

Zgodnie z art. 155 § 1 k.p. wlicza się z tytułu ukończenia:

 zasadniczej lub innej równorzędnej szkoły zawodowej – przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 3 lata,

 średniej szkoły zawodowej – przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 5 lat,

 średniej szkoły zawodowej dla absolwentów zasadniczych (równorzędnych) szkół zawodowych – 5 lat,

 średniej szkoły ogólnokształcącej – 4 lata,

 szkoły policealnej – 6 lat,

 szkoły wyższej – 8 lat.

Jeżeli pracownik pobierał naukę w czasie zatrudnienia, do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się okres zatrudnienia, w którym była pobierana nauka, albo okres nauki – zależnie od tego, co jest korzystniejsze dla pracownika. Zaliczenie lat nauki do okresu pracy, od którego zależy prawo do urlopu i jego wymiar, następuje niezależnie od systemu nauki i trybu nauczania (dzienny, zaoczny, wieczorowy).

Urlop proporcjonalny

Urlop proporcjonalny przysługuje pracownikowi, którego stosunek pracy ustał w danym roku kalendarzowym, w sytuacjach przewidzianych w art. 1551 k.p. i art. 1552 k.p.

Zgodnie z art. 1551 k.p. w przypadku ustania w roku kalendarzowym stosunku pracy pracownika uprawnionego do urlopu pracownikowi przysługuje urlop:

 u dotychczasowego pracodawcy – w wymiarze proporcjonalnym do okresu przepracowanego u tego pracodawcy w roku ustania stosunku pracy, chyba że przed ustaniem tego stosunku pracownik wykorzystał urlop w przysługującym mu lub wyższym wymiarze,

 u kolejnego pracodawcy – w wymiarze:

 proporcjonalnym do okresu pozostałego do końca danego roku kalendarzowego – w razie zatrudnienia pracownika na czas nie określony,

 proporcjonalnym do okresu zatrudnienia – w razie zatrudnienia pracownika na czas określony lub na czas wykonywania określonej pracy, który kończy się przed upływem danego roku kalendarzowego.

Pracownikowi, który przed ustaniem stosunku pracy w ciągu roku kalendarzowego wykorzystał urlop w wymiarze wyższym niż wymiar wynikający z okresu faktycznie przepracowanego u tego pracodawcy do dnia ustania stosunku pracy, przysługuje u kolejnego pracodawcy urlop w odpowiednio niższym wymiarze.

Łączny wymiar urlopu w roku kalendarzowym nie może być jednak niższy niż wynikający z okresu przepracowanego w tym roku u wszystkich pracodawców.

Przy ustalaniu wymiaru urlopu proporcjonalnego niepełny dzień urlopu zaokrągla się w górę do pełnego dnia. Urlop należny pracownikowi w danym roku kalendarzowym nie może jednak przekroczyć ogólnego wymiaru urlopu przypadającego danemu pracownikowi.

Urlopu proporcjonalnego udziela się również pracownikowi powracającemu w ciągu tego samego roku kalendarzowego do pracy u tego samego pracodawcy co najmniej po miesięcznym urlopie bezpłatnym lub innym okresie niewykonywania pracy (np. po urlopie wychowawczym, zasadniczej lub zastępczej służbie wojskowej). W okresach tych pracownik nie nabywa prawa do urlopu. Jeżeli urlop bezpłatny lub inny okres niewykonywania pracy obejmuje części miesięcy kalendarzowych, podlegają one sumowaniu. Za miesiąc uważa się łącznie 30 dni.

Przykład

Pracownik R jest zatrudniony na czas nie określony i uprawniony jest do 26 dni urlopu wypoczynkowego. Od 1 kwietnia 2001 r. do 31 maja 2001 r. przebywał on na urlopie bezpłatnym. Przed rozpoczęciem urlopu bezpłatnego pracownik nie wykorzystał ani jednego dnia z przysługującego mu urlopu wypoczynkowego. 1 czerwca pracownik powrócił do pracy i jest uprawniony do urlopu w wymiarze proporcjonalnym do okresu przypadającego przed urlopem bezpłatnym (od 1 stycznia do 31 marca) i okresu pozostałego do końca roku.

Pracownik ma prawo do urlopu w wymiarze 22 dni (26 x 10/12).

Pracownikowi, który wykorzystał urlop za dany rok kalendarzowy, a następnie uzyskał w ciągu tego roku prawo do urlopu w wyższym wymiarze, przysługuje urlop uzupełniający.

Przykład

Pracownik ukończył studia wyższe i 1 września 1999 r. podjął pierwszą pracę. Po roku pracy (31 sierpnia 2000 r.) przysługuje mu prawo do 20 dni urlopu, a po 2 latach pracy (31 sierpnia 2001 r.) – prawo do 26 dni urlopu (8 lat z tytułu ukończenia szkoły wyższej + 2 lata pracy). Jeżeli pracownik do 31 sierpnia wykorzysta urlop przysługujący w wymiarze 20 dni, to od 1 września przysługiwać mu będzie urlop uzupełniający w wymiarze 6 dni.

Pracownik zatrudniony przy pracy sezonowej uzyskuje prawo do urlopu w wymiarze 1,5 dnia za każdy przepracowany miesiąc. Jeżeli następnie – w danym roku kalendarzowym – pracownik sezonowy podejmie pracę nie sezonową, otrzymany urlop (za pracę sezonową) wlicza się mu do urlopu należnego z tytułu pracy nie sezonowej.


Urlop proporcjonalny

Anna Golas

Urlop proporcjonalny może przysługiwać pracownikowi zarówno w związku z ustaniem i podjęciem zatrudnienia w ciągu roku kalendarzowego, jak i w czasie trwania zatrudnienia.

Regulacja prawna dotycząca urlopu proporcjonalnego zawarta jest w art. 1551 § 1 k.p., 1552 k.p., 1553 k.p. Zasady udzielania urlopu proporcjonalnego zostały rozwinięte w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U. Nr 2, poz. 14).

Kiedy urlop proporcjonalny?

Proporcjonalny urlop wypoczynkowy może odnosić się tylko do kolejnego urlopu wypoczynkowego, który w odróżnieniu od urlopu pierwszego pracownik nabywa „z góry” za okres przyszły. Tylko taki urlop może być redukowany stosownie do okresu przepracowanego u danego pracodawcy w danym roku kalendarzowym. Pierwszy urlop wypoczynkowy – cząstkowy i w pełnym wymiarze – pracownik nabywa „z dołu”, a więc nie może on być pomniejszony.

Zasady urlopu proporcjonalnego nie mają zastosowania do urlopu wynikającego z art. 153 § 1 k.p., tj. do pierwszego urlopu przysługującego po 6 miesiącach pracy oraz do urlopu przysługującego po roku pracy (art. 153 § 2 k.p.), a także do urlopu przysługującego z tytułu pracy sezonowej (art. 159 k.p.). Jest to spowodowane faktem, że urlopy te przysługują za okres przepracowany i po nabyciu nie podlegają dzieleniu. Rozwiązanie tych umów w czasie roku kalendarzowego nie wpływa na wymiar urlopu wypoczynkowego.

Pracownikowi, który do dnia ustania stosunku pracy nie przepracował okresu wymaganego do nabycia prawa do pierwszego urlopu (cząstkowego i w pełnym wymiarze), urlop ten przysługuje u pracodawcy, u którego upływa wymagany okres zatrudnienia (art. 1551 § 3 k.p.).

Okres zatrudnienia liczy się tu łącznie u dotychczasowego i kolejnego pracodawcy, a urlop przysługuje w wymiarze wynikającym z okresu zatrudnienia.

Urlop a ustanie stosunku pracy

Zgodnie z art. 1551 § 1 k.p. w roku kalendarzowym, w którym ustaje stosunek pracy z pracownikiem uprawnionym do urlopu, pracownikowi przysługuje urlop:

 u dotychczasowego pracodawcy – w wymiarze proporcjonalnym do okresu przepracowanego u tego pracodawcy w roku ustania stosunku pracy, chyba że przed ustaniem tego stosunku pracownik wykorzystał urlop w przysługującym mu lub wyższym wymiarze,

 u kolejnego pracodawcy – w wymiarze:

 proporcjonalnym do okresu pozostałego do końca danego roku kalendarzowego – w razie zatrudnienia pracownika na czas nie określony,

 proporcjonalnym do okresu zatrudnienia – w razie zatrudnienia pracownika na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy, który kończy się przed upływem danego roku kalendarzowego.

Z uwagi na cel urlopu wypoczynkowego zasadą jest, że w roku kalendarzowym, w którym następuje zmiana pracodawcy, pracownik ma prawo do proporcjonalnej części urlopu u obu pracodawców.

U dotychczasowego pracodawcy pracownik ma prawo do urlopu wypoczynkowego za rok kalendarzowy proporcjonalnego do okresu zatrudnienia w tym roku kalendarzowym, a w przypadku niewykorzystania takiego urlopu w naturze – do ekwiwalentu pieniężnego za tę część urlopu.

Każde zdarzenie prawne powodujące ustanie stosunku pracy (np. wypowiedzenie umowy o pracę, zwolnienie dyscyplinarne) redukuje urlop wypoczynkowy z pełnego do proporcjonalnego. Urlop proporcjonalny u dotychczasowego pracodawcy przysługuje pracownikowi także w okresie wypowiedzenia albo w okresie między zawarciem porozumienia rozwiązującego a nadejściem uzgodnionego przez strony terminu ustania stosunku pracy, a więc gdy znany jest już termin, do którego zatrudnienie będzie trwało.

Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z 20 sierpnia 1997 r. (III ZP 26/97, OSNAP 1998/5/145) w przypadku rozwiązania stosunku pracy i niewykorzystania z tego powodu urlopu wypoczynkowego nabytego w pełnym wymiarze (art. 153 § 3 k.p.) pracownikowi przysługuje od dotychczasowego pracodawcy ekwiwalent pieniężny odpowiadający urlopowi w wymiarze proporcjonalnym do okresu przepracowanego u tego pracodawcy w roku, w którym rozwiązano stosunek pracy, także gdy nastąpiło to w związku z nabyciem przez pracownika uprawnień emerytalnych (art. 171 § 1 k.p. w zw. z art. 1551 § 1 pkt 1 k.p.).

Zgodnie z tym przepisem pracownik, który z początkiem roku nabył prawo do urlopu w pełnym wymiarze, w momencie ustania stosunku pracy nabywa prawo jedynie do urlopu za okres, do którego trwała umowa o pracę. Kalendarzowy miesiąc pracy odpowiada 1/12 wymiaru urlopu, a niepełny miesiąc pracy zaokrągla się w górę do pełnego miesiąca.

Przykład

Pracownik posiadający prawo do urlopu został zatrudniony 31 stycznia na 2-tygodniowy okres próbny. Umowa została rozwiązana 13 lutego. Pracownik nabył prawo do urlopu w wysokości 2/12 pełnego wymiaru, ponieważ był zatrudniony w dwóch miesiącach kalendarzowych, tj. w styczniu i lutym. Przy ustalaniu wymiaru urlopu niepełny dzień urlopu zaokrągla się w górę do pełnego dnia.

Urlop u nowego pracodawcy

U nowego pracodawcy pracownikowi przysługuje urlop wypoczynkowy w wymiarze proporcjonalnym do końca roku, w którym podjął zatrudnienie, a prawo do tego urlopu pracownik nabywa już z chwilą podjęcia zatrudnienia. Dotyczy to jednak sytuacji, w której pracownik podejmuje zatrudnienie na podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony, który to okres upłynąłby przed końcem roku kalendarzowego. W takiej sytuacji pracownik nabywa prawo do urlopu wypoczynkowego proporcjonalnego w stosunku do okresu, na który zawarł umowę o pracę.

Jeżeli pracownik wykorzystał u danego pracodawcy urlop wypoczynkowy w wymiarze większym niż przysługujący mu proporcjonalnie do okresu zatrudnienia, to u kolejnego pracodawcy na poczet przysługującego mu urlopu wypoczynkowego zalicza mu się urlop, który został wykorzystany u pracodawcy poprzedniego w większym wymiarze. Można jednak tego dokonać tylko, gdy rozwiązanie i nawiązanie stosunku pracy w takiej sytuacji następuje w tym samym roku kalendarzowym. Jeżeli pracownik wykorzystał u dotychczasowego pracodawcy urlop w pełnym wymiarze, to w danym roku kalendarzowym u nowego pracodawcy prawa do urlopu wypoczynkowego nie nabędzie.

Łączny wymiar urlopu w roku kalendarzowym nie może być jednak niższy niż wynikający z okresu przepracowanego w tym roku u wszystkich pracodawców.

Przykład

Pracownik kończy pracę w firmie „X” 30 czerwca 2000 r. W 2000 r. wykorzystał 10 dni urlopu. Wymiar jego urlopu wynosi 26 dni roboczych za rok kalendarzowy. Pracodawca powinien wypłacić pracownikowi ekwiwalent za 3 dni urlopu, do których miał prawo. U następnego pracodawcy, gdyby zatrudnił się 1 lipca, przysługiwałby mu urlop proporcjonalny 13-dniowy, a gdyby zatrudnił się 1 października – przysługiwałoby mu 7 dni roboczych urlopu „(26 : 12) x 3 = 6,5”.

Urlop a przerwa w pracy

Artykuł 1552 § 1 k.p. stanowi, że zasadę proporcjonalności stosuje się odpowiednio do pracownika powracającego w ciągu roku kalendarzowego do pracy u dotychczasowego pracodawcy po trwającym co najmniej miesiąc urlopie bezpłatnym lub innym okresie niewykonywania pracy, w ciągu którego pracownik nie nabywa prawa do urlopu.

Jeżeli pracownik nie nabył prawa do kolejnego urlopu wypoczynkowego przed urlopem bezpłatnym lub innym okresem niewykonywania pracy, w ciągu którego nie nabywa on prawa do urlopu, to nabywa je po powrocie do pracy, lecz w wymiarze proporcjonalnym do okresu świadczenia pracy, jaki pozostał mu do końca roku kalendarzowego.

Pod pojęciem „okresy niewykonywania pracy, za które pracownik nie nabywa prawa do urlopu” należy rozumieć okresy zasadniczej służby wojskowej oraz urlop zdrowotny. Okresy choroby lub urlopu macierzyńskiego nie mają wpływu na obniżenie wymiaru urlopu i są traktowane na równi z okresem świadczenia pracy.

Jako miesiąc należy rozumieć miesiąc kalendarzowy, a jeżeli okres niewykonywania pracy obejmuje część miesięcy kalendarzowych, wówczas za miesiąc uważa się 30 dni. Przerwy krótsze niż miesiąc nie wpływają na obniżenie wymiaru urlopu.

Jeżeli urlop bezpłatny lub okres niewykonywania pracy przypadają po nabyciu przez pracownika prawa do urlopu w danym roku kalendarzowym, wymiar tego urlopu ulega proporcjonalnemu obniżeniu, chyba że przed ich rozpoczęciem pracownik wykorzystał urlop w przysługującym mu lub wyższym wymiarze.
1   2   3   4

Powiązany:

Urlopy wypoczynkowe – prawo do urlopu I jego wymiar iconWymiar urlopu wypoczynkowego pracownika zatrudnionego na ¼ etatu

Urlopy wypoczynkowe – prawo do urlopu I jego wymiar iconW sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania I wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop

Urlopy wypoczynkowe – prawo do urlopu I jego wymiar iconTego, jak wymiar sprawiedliwości powojennych Niemiec traktował tę sprawę. Dość powiedzieć, że do odpowiedzialności nie pociągnięto żadnego z morderców. „Niemiecki wymiar sprawiedliwości zaprzepaścił wiele szans, aby osądzić ten mord lub choćby tylko wyjaśnić jego przebieg

Urlopy wypoczynkowe – prawo do urlopu I jego wymiar iconWniosek o obniżenie wymiaru czasu pracy w okresie, w którym pracownikowi przysługuje prawo do urlopu wychowawaczego art. 186

Urlopy wypoczynkowe – prawo do urlopu I jego wymiar iconTyp elementu nazwa tablicy [wymiar 1][wymiar 2] [wymiar N]

Urlopy wypoczynkowe – prawo do urlopu I jego wymiar iconTyp elementu nazwa tablicy [wymiar 1][wymiar 2] [wymiar N]

Urlopy wypoczynkowe – prawo do urlopu I jego wymiar iconTematycznych wymiar 30 godzin Zajęcia dla dzieci z trudnościami w czytaniu I pisaniu wymiar 30 godzin

Urlopy wypoczynkowe – prawo do urlopu I jego wymiar iconUrlopy pracownicze

Urlopy wypoczynkowe – prawo do urlopu I jego wymiar iconUrlopy okolicznościowe

Urlopy wypoczynkowe – prawo do urlopu I jego wymiar iconWstęp pierwsze opracowanie pod tytułem „ Wędrówki wypoczynkowe

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom