Trudności szkolne u dzieci leworęcznych




Pobierz 13.57 Kb.
NazwaTrudności szkolne u dzieci leworęcznych
Data konwersji29.12.2012
Rozmiar13.57 Kb.
TypDokumentacja
REFERAT NA TEMAT:


Trudności szkolne u dzieci leworęcznych


opracowany przez Dorotę Pufelską


Wstęp

Ważnym elementem w rozwoju ruchowym dziecka jest prawidłowy przebieg lateralizacji. Proces ten związany jest z względną przewagą rozwoju obu półkul mózgowych. Rozwój lateralizacji zależy też od oddziaływań środowiska, które w sposób zamierzony i niezamierzony wpływa na kształtowanie się przewagi stronnej u dziecka. Proces ten u większości dzieci zostaje zakończony między 7 a 10 rokiem życia.

Większość ludzi jest zdominowana prawostronnie – mają oni sprawniejsze prawe oko, prawą rękę, prawą nogę. Pewien odsetek jest zlateralizowany po stronie lewej – są lewooczni, leworęczni i lewonożni. Taką lateralizacji nazywamy jednorodną. Zdarzają się jednak przypadki lateralizacji niejednorodnej, zwanej skrzyżowaną (np. wtedy, gdy występuje prawooczność, leworęczność i prawonożność), uznanej za niekorzystną w sytuacji szkolnej. Drugim rodzajem niekorzystnej lateralizacji jest lateralizacja nieustalona (oburęczność).


Leworęczność u dzieci

Z badań wynika, że wzrostowi wieku dziecka towarzyszy spadek leworęczności. Wśród dzieci w wieku przedszkolnym panuje równowaga ilościowa między praworęcznością a leworęcznością (po 40 %), oburęczność wynosi ok. 20 %. Natomiast już w okresie szkolnym liczba dzieci leworęcznych zmniejsza się do ok. 15 %, ponieważ część z nich została przyuczona do praworęczności.

Leworęczność nie jest zjawiskiem jednorodnym. Wymaga przeprowadzenia badań psychologiczno-pedagogicznych jeszcze w wieku przedszkolnym. Badania i ćwiczenia próbne wykażą, którą ręką powinno dziecko pisać. Nigdy nie należy zmuszać dziecka leworęcznego do posługiwania się ręką prawą. Dzieci leworęczne o jednorodnej lateralizacji powinny bezwzględnie pisać ręką lewą. Karygodnym błędem jest przestawianie ich na rękę prawą – może to mieć wręcz katastrofalne konsekwencje dla dalszego rozwoju dziecka i jego szkolnej kariery. W pozostałych przypadkach o „przestawieniu” dziecka może zadecydować tylko i wyłącznie badanie PP-P. Nie jest to decyzja łatwa i wymaga wzięcia pod uwagę wielu czynników.


Problemy szkolne u dzieci leworęcznych

Lateralizacja lewostronna jednorodna jest korzystniejsza (w warunkach szkolnych) od niejednorodnej i oburęczności, ale i tak nastręcza dziecku wiele trudności. Związane są one głównie z rozpoczęciem nauki pisania. Dziecko, które przy pisaniu posługuje się ręką lewą, musi pokonać o wiele więcej trudności aniżeli jego praworęczni rówieśnicy. Wynika to z tego, że nasze pismo zostało dostosowane do czynności ręki prawej i niezależnie od tego, którą ręką piszemy to kierunek jest ten sam – od strony lewej do prawej. Dla dzieci leworęcznych jest to niewygodne i męczące, gdyż mają one tendencję do nieprawidłowego ułożenia ręki - wygięcia w nadgarstku. W takiej pozycji dłoń znajduje się nad linią pisania, a długopis jest skierowany do piszącego. W wyniku tego bardzo często dochodzi do zniekształcania formy liter i pochylania pisma w lewo. Pojawia się także duże napięcie mięśniowe powodujące zwiększoną męczliwość oraz ograniczenie swobody ruchów. Wszystkie te czynniki wpływają niekorzystnie na tempo i stronę graficzną pisma. Uczniowie leworęczni dość często w nieprawidłowy sposób (odwrotny) kreślą owale. Ponadto u dzieci silnie lewostronnie zlateralizowanych spotykamy się nieraz z pismem tzw. lustrzanym, polegającym na kreśleniu znaków będących zwierciadlanym odbiciem pisma normalnego.

Każde dziecko leworęczne wymaga dodatkowych ćwiczeń manualnych i graficznych jeszcze przed rozpoczęciem nauki pisania. Konieczne jest, aby nie dopuścić do utrwalenia złych nawyków w pisaniu, gdyż później jest je bardzo ciężko wyeliminować.


Uwagi metodyczne dotyczące ćwiczeń w pisaniu u dzieci leworęcznych:

  1. Pilnujemy prawidłowego sposobu ułożenia ręki, tj. tak, by przedramię, dłoń i narzędzie piszące znajdowały się w jednej linii (eliminujemy wygięcie w nadgarstku).

  2. Ręka z długopisem musi być ustawiona poniżej linii pisania (wtedy nie następuje zasłanianie lub rozmazywanie pisma).

  3. Od początku zwracamy uwagę, by dziecko zachowywało kierunek pisania od strony lewej do prawej.

  4. Przez cały okres ćwiczeń uczymy prawidłowego kierunku kreślenia liter, zwłaszcza owali (odwrotnie do ruchu wskazówek zegara).

  5. Kształcimy umiejętność pisania płynnego i czytelnego.

  6. Kontrolujemy prawidłową postawę ciała podczas pisania.

  7. W ławce sadzamy dziecko po lewej stronie praworęcznego sąsiada.

  8. Zajęcia poprawiające sprawność ręki powinny być prowadzone systematycznie, ale czas ich trwania musi być dostosowany do możliwości percepcyjnych dziecka.



Wnioski

Dziś częściej niż przed laty spotykamy dzieci leworęczne. Wynika to z większej świadomości społeczeństwa. Kiedyś ludzi leworęcznych uważano za gorszych i napiętnowano. Dlatego dzieci od najwcześniejszych lat życia zmuszano do posługiwania się ręką prawą. Spotykamy wielu ludzi, którzy tylko piszą ręka prawą, a wszystkie pozostałe czynności wykonują lewą. Są oni ofiarami „złego przestawienia” w przeszłości. Dziś takie sytuacje zdarzają się coraz rzadziej. Nadal jednak zbyt często bagatelizuje się leworęczność u dzieci i nie zauważa wynikających z niej trudności. W przedszkolach rzadko zwraca się uwagę na kształtowanie prawidłowych nawyków w pisaniu u dzieci leworęcznych, nie często też zaleca się badania w kierunku lateralizacji. To powoduje, że po rozpoczęciu nauki szkolnej pojawiają się trudności, czasem potrzebna jest specjalistyczna pomoc. Większości tych problemów dałoby się uniknąć, gdyby nauczyciele przedszkola i rodzice odpowiednio wcześniej podjęli właściwe starania. To głównie do nich kieruję ten referat.


Literatura:

  1. Czajkowska I., Herda K. Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne w szkole

  2. Gąsowska T., Stępkowska-Pietrzak Z. Praca wyrównawcza z dziećmi mającymi trudności w czytaniu i pisaniu

  3. Spionek H. Dziecko leworęczne

  4. Spionek H. Psychologiczna analiza trudności i niepowodzeń szkolnych







Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Trudności szkolne u dzieci leworęcznych iconPrzyczyny symptomy możliwości pomocy trudności szkolne (w ogólnym rozumieniu) dzielimy na: niespecyficzne

Trudności szkolne u dzieci leworęcznych iconPodstawowe przyczyny trudności szkolnych u dzieci

Trudności szkolne u dzieci leworęcznych iconAleksandra Jakubowska opis trudności artykulacyjnych I językowych u dzieci z niepełnosprawnośCIĄ umysłOWĄ

Trudności szkolne u dzieci leworęcznych iconSytuacje szkolne dzieci z wadami wymowy

Trudności szkolne u dzieci leworęcznych iconPodręczniki szkolne Polskiej Macierzy Zagranicą a edukacja I wychowanie dzieci polskich na obczyźnie

Trudności szkolne u dzieci leworęcznych iconNabytki II kwartał 2008 Agresja dzieci I młodzieży : uwarunkowania indywidualne, rodzinne I szkolne

Trudności szkolne u dzieci leworęcznych iconPrzyczyny trudności w czytaniu Najczęstszą przyczyną problemów w czytaniu są trudności w zakresie umiejętności przełożenia obrazu graficznego ( litery) na fonem ( głoska o określonym zespole cech)

Trudności szkolne u dzieci leworęcznych iconTrudności w nauce – porady dla rodzicóW PRZYCZYNY trudności w nauce

Trudności szkolne u dzieci leworęcznych iconW punkcie Pomocy Rodzinie można wypożyczyć książki o różnorodnej tematyce, m in problemy uzależnień (alkohol, narkotyki), wychowanie dzieci, szkolne programy

Trudności szkolne u dzieci leworęcznych iconAgresja dzieci I młodzieży : uwarunkowania indywidualne, rodzinne I szkolne / pod red. Irena Pufal-Struzik. Kielce : Wydaw. Pedagog. Znp, cop. 2007

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom