Zasady redagowania przypisóW




Pobierz 17.57 Kb.
NazwaZasady redagowania przypisóW
Data konwersji30.12.2012
Rozmiar17.57 Kb.
TypDokumentacja
ZASADY REDAGOWANIA PRZYPISÓW


  1. Występują 3 rodzaje przypisów (odsyłaczy, odnośników), a mianowicie:

  1. przypisy źródłowe,

  2. przypisy dygresyjne,

  3. przypisy polemiczne


PRZYPISY ŹRÓDŁOWE


  1. Jeżeli korzystamy z pracy jakiegoś autora, którego wymieniamy w tekście i cytujemy dosłownie fragment jego pracy, to przypis redagujemy następująco:

5) J. Więckowski, Analiza ekonomiczna w przedsiębiorstwie przemysłowym, Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 1980, s. 38.


  1. Jeżeli korzystamy z opracowania jakiegoś autora, którego referujemy wspominamy w treści, ale nie cytujemy dosłownie fragmentu jego dzieła, to odsyłacz redagujemy następująco:

6) Por. J. Kwejt, Analiza ekonomiczna w zarządzaniu przemysłem , Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 1968, s. 43-45


  1. Jeśli korzystamy w naszych rozważaniach w pracy autora, na którego w ostatnim przypisie się powołaliśmy, to odsyłacz przedstawia się następująco:

7) Por. tamże, s.79 (gdy streszczenie)

lub

7) Tamże, s.79 (gdy cytujemy)


  1. Jeżeli korzystamy z dzieła autora, które było już powoływane, lecz nie w ostatnim przypisie, to odsyłacz redagujemy następująco:

8) Por. J. Więckowski, op. cit., s.139 (opus-dzieło, citato-cytowane)


  1. Jeśli wykorzystaliśmy dwie lub więcej prac tego samego autora, które były już powoływane wcześniej, ale nie w ostatnim przypisie, to odsyłacz przedstawia się następująco:

9) J. Więckowski, Metody …, wyd. cyt., s. 110.


  1. Jeśli korzystamy z artykułu jakiegoś autora, to przedstawione wyżej zasady pozostają w mocy, przy czym w wypadku pełnego przypisu zamiast wydawnictwa i miejsca wydania podajemy nazwę czasopisma, a ponadto jego numer i rok wydania. Przykładowy przypis przedstawia się następująco:

10) Z. Fedorowicz, Zmodyfikowany system ekonomiczno-finansowy przedsiębiorstw,
Finanse, nr 2, 1980, s. 14 i 20.


Podobnie postępujemy w wypadku zeszytów naukowych podając zamiast nazwy czasopisma określenie Zeszyty Naukowe Akademii Ekonomicznej w Poznaniu.


  1. Jeśli korzystamy z encyklopedii specjalistycznych i mamy zamiar na nie się powoływać, to przykładowy przypis przedstawia się następująco:

11) Por. Z. Fedorowicz, hasło: „Kosztów własnych klasyfikacja”, Mała Encyklopedia.


  1. Jeśli powołujemy się na autora fragmentu pracy zbiorowej, co zostało w niej jednoznacznie zaznaczone, to przypis wygląda następująco:

12) W. Gabrusewicz, Analiza gospodarowania czynnikiem ludzkim, w: pracy zbiorowej pod red: K. Kurtysa „Analiza ekonomiczna przedsiębiorstw przemysłowych”, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa – Poznań 1988, s. 285.


  1. Jeżeli korzystamy z pracy zbiorowej, w której nie ma informacji co do autorów poszczególnych jej fragmentów, to odsyłacz redagujemy następująco:

13) Por. Wykorzystanie środków trwałych, praca zbiorowa pod red. K. Zawadzkiego, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1981, s. 307.


UWAGA!

1) Gdy ww. praca byłaby powołana jeszcze raz w kolejnym (jednym pod drugim) odsyłaczu, to odsyłacz przedstawiałby się następująco:

14) Tamże, s. 43

lub

14) Por. tamże, s.43

2) Jeśli nie można ustalić ani autorów wykorzystywanych fragmentów pracy zbiorowej, ani redaktora tejże pracy, to po tytule piszemy tylko wyrazy: „praca zbiorowa”

3) Jeśli dzieło powołane w odsyłaczu 13) byłoby wykorzystane ponownie w dalszych fragmentach pracy dyplomowej, a w przypisach byłaby informacja o korzystaniu z innych publikacji, to odnośnik potwierdzający owo ponowne wykorzystanie tego dzieła mógłby mieć następujące brzmienie:

15) Wykorzystanie…, wyd. cyt., s. 115.


PRZYPISY POLEMICZNE / DYGRESYJNE

  1. Jeśli w rozważaniach naszej pracy wyrażamy opinię w poruszanej sprawie co do jej zgodności z poglądami wielu autorów, stwierdzając np., że: W literaturze przedmiotu przeważa słuszny pogląd, że jednostkowe koszty własne są jednym z najważniejszych wskaźników oceny gospodarności przedsiębiorstwa, to trzeba się powołać chociażby na dwóch autorów.

W tej sytuacji przypis wygląda następująco:

16) Por. np.: Z.Fedak, op.cit., s.45-47; S.Sudoł, Rachunek kosztów w zarządzaniu przedsiębiorstwem przemysłowym, Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 1671, s.75.


  1. W sytuacji przedstawionej w punkcie 10 można w dalszych wywodach podać informację, że w literaturze przedmiotu można się spotkać z odmiennymi poglądami. W takiej sytuacji kolejne zdanie mogłoby brzmieć następująco: „Można się spotkać też z odmiennymi poglądem, tj z negowaniem przydatności kosztów własnych w ocenie gospodarności przedsiębiorstwa”. Wystarczy tu powołać się choćby na jednego autora.

17) Por. np. Z.Falewicz, Koszty, gospodarność, rentowność. Przyczynek do zagadnień mikroekonomii, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1999, s.75-77


  1. Może się zdarzyć, że w tekście pracy nie chcemy już prezentować dalszych poglądów różnych autorów w omawianej kwestii a pragniemy jedynie wykazać, że przeprowadzona polemika nie wyczerpuje wszystkich autorów. W takiej sytuacji odsyłacze redagujemy następująco:

18) Z. Palewicz (tamże, s.43-47) uważa, że jednostkowy koszt własny jest wielkością ………………………………….. przemysłowego, a przeciwnie: prowadzącą do błędnych ocen i wniosków. Trudno się zgodzić z takim stanowiskiem w świetle naszej argumentacji.


19) W literaturze przedmiotu można się spotkać z odmiennym stanowiskiem w kwestii rentowności , a mianowicie z traktowaniem jej jako nadwyżki dochodów osiągniętych z działalności gospodarczej nad kosztami jej prowadzenia. Por. np.: Z. Fedrowicz, Finanse przedsiębiorstw, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1978, s. 134 i 142 i J.Jagieliński, System finansowy przedsiębiorstw państwowych, Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 1980, s. 29 i 40.

20) Szerokie i wnikliwe rozważania na temat przyczyn ruchu siły roboczej znajdujemy u A. Saragata (Fluktuacja kadr, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1971, s. 313-338).


(można podać więcej autorów w porządku alfabetycznym)


21) Nie negując przydatności ogólnego celu gospodarowania, stwierdza się jednak, że jest to wystarczające w rozważaniach o dużym horyzoncie czasowym, takim mianowicie, w którym nie jest potrzebne kryterium oceny efektywności gospodarowania. Problem ten omawia również A. Szpadlerski (Pojęcie celu organizacyjnego i jego zastosowanie w gospodarce, Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, nr 30, 1969, s.158).






Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Zasady redagowania przypisóW iconOGÓlne zasady redagowania I formatowania tekstów podstawowe zasady edycji tekstu

Zasady redagowania przypisóW iconZasady stosowania przypisów w pracy dyplomowej

Zasady redagowania przypisóW iconZasady redagowania tekstu

Zasady redagowania przypisóW icon5 Zasady redagowania pism

Zasady redagowania przypisóW iconPodstawowe zasady redagowania tekstu

Zasady redagowania przypisóW iconZasady redagowania tekstu w języku francuskim
La première fois que le saint patriarche se trouvait réhabilité et compris comme poète, et qu’on donnait son rang au Cantique du...

Zasady redagowania przypisóW iconPrzypisów

Zasady redagowania przypisóW iconRedagowanie przypisów bibliograficznych

Zasady redagowania przypisóW iconInstrukcja wydawnicza dla autorów I. Uwagi dotyczące zapisu przypisów dolnych

Zasady redagowania przypisóW iconIdea jednej Prawdy a wielość prawd Filozofia Platona to zbiór przypisów do propozycji sofistów

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom