Maszyny I urządzenia transportowe




Pobierz 52.5 Kb.
NazwaMaszyny I urządzenia transportowe
Data konwersji07.01.2013
Rozmiar52.5 Kb.
TypDokumentacja

Data ćwiczenia

Nazwa przedmiotu


Maszyny i urządzenia transportowe

II cykl sprawozdań (ćwiczenia: 6,7,8,9)

Grupa 1

Data oddania

Imię i nazwisko

Robert Udziela






PRZENOŚNIKI BEZCIĘGNOWE


Zad 1

Narysować wybrane przykłady przenośników wałkowych nienapędzanych. Omówić poszczególne konstrukcje oraz podać przykłady ich zastosowań.


Zad 2

Narysować przykłady wybranych przenośników wałkowych napędzanych. Omówić ich budowę, podać zastosowanie i wzory na obliczanie wydajności.


Zad 3

Narysować przenośnik śrubowy (ślimakowy) z segmentem załadowczym. Opisać jego budowę, podać przykłady zastosowań oraz obliczyć wydajność przy transporcie drewna rozdrobnionego.


Przenośniki wałkowe nienapędzane


Przenośniki bezcięgnowe to takie, w których element przenoszący (rolki, wałki) nie przemieszcza się razem z transportowanym materiałem. Wyróżniamy 2 grupy przenośników bezcięgnowych:

a) nienapędzane (trzeba przyłożyć siłę, aby przenieść element), mogą być konstrukcji:

- lekkiej – średnica wałków do 50 mm, ciężar 20-30 kg

- średniej konstrukcji 50-80 kg

- ciężkie – powyżej 10 ton

b) napędzane – wałki napędzane przez silnik

Przenośniki nienapędzane mają zwykle konstrukcję modułową – rama, w której są ułożone osie wałków (wałki są osadzone na osiach obrotowo)



A) Przenośnika wałkowy typu prostego

B) Przenośnik wałkowy rolkowy (krążkowy)

C) Przenośnik wałkowy rolkowy (krążkowy)


Przenośniki nienapędzane są szeroko rozpowszechnione w przemyślę:

- walcowy (strugarka grubościowa, za trakiem, jako elementy dociskowe)

- krążkowy (do transportu dużych elementów płytowych, obłogów oklein). Jest lepszy

- tarczowy (w liniach do okleinowania, do transportu elementów pokrytych już klejem)


Przenośniki nienapędzane są rozpowszechnione w przemyśle. Transport odbywa się (najczęściej) przy użyciu ludzkich mięśni – choć można również wykorzystać przenośniki do transportu grawitacyjnego (w przypadku pochylonego podłoża).

W celu ułatwienia transportu w różnych kierunkach, na końcu modułu znajdują się obrotnice – do zmiany kierunku transportowanego materiału. W stole znajdują się elementy toczne w postaci kulek. Gdy materiał najeżdża na kulki można go dowolnie obracać. W centrach obróbkowych kuli mogą dzięki sprężynie chować się w stół (w wyniku nacisku). Po skończonej obróbce i ustaniu nacisku kulki się podnoszą i można przemieszczać element.


Przenośniki wałkowe napędzane


A) Wałek prosty (przenośnik wałkowy prosty)




Wałki osadzone są na wałach ułożyskowanych w ramie. Występuje w zespołach posuwowych traków, strugarkach grubościówkach, strugarkach czterostronnych (gdzie chodzi o to, aby nie naruszać powierzchni).


B) Wałek profilowany gładki




Wałek składający się z dwóch wałków stożkowych, osadzonych na wale. Może być stosowany do transportu okorowanego drewna okrągłego, gdy zależy nam na zachowaniu określonego stanu powierzchni drewna. Profil przenośnika ułatwia transport prostoliniowy (drewno nie ma tendencji do spadania). Wałek prosty – bez elementów zwiększających współczynnik tarcia. Aby go zwiększyć używamy użebrowania.


C) Wałek talerzykowy (przenośnik talerzykowy)




W przenośnikach tego typu chodzi o to, aby powierzchnia styku z obrabianym elementem była jak najmniejsza. Zastosowania:

- elementy zaklejane (linie okleinowania płyt)

- elementy suszone


D) Wałek profilowy z kolcami




Przenośnik stosowany do transportu drewna nieokorowanego (oraz np. zamarzniętego) – kolce zwiększają tarcie, a profil ułatwia transport. Przenośnik jest również stosowany do drewna po hydrotermicznej obróbce.


E) Przenośnik rolkowy z żebrami równoległymi do osi




Na pobocznicy wykonane są rolki wzdłuż osi. Zastosowanie:

- strugarka grubościówka – przedni wałek podawczy

- traki – wały podawcze i odbiorcze


F) Przenośnik pozycjonujący




Przenośnik dosuwa element w jedną ze stron (w zależności od tego czy jest prawo czy lewo skrętny). Przenośnik taki dosuwa obrobiony element do przekładni frezarki dolnowrzecionowej. Służy również np. do zrzucania materiału z przenośnika wzdłużnego.


Wszystkie wyżej wymienione przenośniki ((oprócz pozycjonującego) służą do transportu prostoliniowego.


Wydajność:

W=3600*V*F*φrm [m3/h]

V=π*D*μ

F=(π*Dśr2)/4

Wy=3600*V/lśrrm

gdzie: φr- współczynnik wykorzystania czasu roboczego, φm- współczynnik wykorzystania czasu maszynowego, D – średnica elementów tocznych, F – przekrój średnicy kłody w połowie długości, lśr- średnia długość.


Sposoby napędu wałków


a) napęd przenoszony za pomocą przekładni zębatych kątowych




1. silnik, 2. reduktor, 3. przekładnia łańcuchowa, 4. wał główny, 5. przekładnie zębate kątowe, 6. wałki transportowe


Napęd z silnika poprzez reduktor i przekładnię łańcuchową przekazywany jest na wał główny, który jest wałem segmentowym, zawierającym sprzęgła. Z wału tego napęd poprzez sprzęgła przekazywany jest na kolejne segmenty wału. Uzyskuje się więc długi wał główny, który wraz ze zmianą warunków otoczenia (np. temperatura) może zmienić swoją długość. Przenośnik zapewnia szybki transport, jednak jest bardzo wrażliwy na zanieczyszczenia, musi być więc zabudowany.


b) napęd przenoszony za pomocą przekładni łańcuchowej




1. silnik, 2. reduktor, 3. wałek transportujący, 4. łańcuch, 5. koło łańcuchowe; 4 i 5 razem – przekładnia łańcuchowa.


Napęd z silnika poprzez reduktor przekazywany jest przez pierwszą przekładnię łańcuchową na wał pierwszego wałka, następnie poprzez kolejną przekładnię zębatą na wał kolejnego wałka, itd. Napęd ten jest mniej wrażliwy na zanieczyszczenia. Może by on stosowany do wszystkich rodzajów przenośników (nie tylko walcowych gładkich).


c) napęd przenoszony za pomocą przekładni ślimakowych



1. silnik, 2. reduktor, 3. wał główny, 4. ślimak, 5. ślimacznica


Napęd z silnika poprzez reduktor i przekładnię łańcuchową jest przekazywany na wał główny, który zawiera ślimaki współpracujące ze ślimacznicami osadzonymi na osiach wałków. Taki układ uniemożliwia cofnięcie się materiału transportowanego. Wadą tego przenośnika jest mała sprawność i niewielka prędkość transportu.



Jest to przenośnik typowo transportowy. Składa sie z 3 segmentów (załadowczego, transportującego, wyładowczego). Ślimak przenośnika jest ułożyskowany w minimum dwóch miejscach (na obu końcach), przy czym jeden koniec osi może sie przesuwać (ślimak w wyniku nagrzewania zmienia długość). Przy długich przenośnikach stosuje się dodatkowo łożysko pośrednie do ochrony przed wyboczeniem. Napęd przenośnika powinien znajdować się od strony segmentu wyładowczego, gdyż ślimak będzie wtedy pracował na rozciąganie i trudniej będzie go wyboczyć. U wylotu znajduje się fragment ślimaka o przeciwnym uzwojeniu niż na całej długości (1 pełny zwój 360°). Ma on za zadanie zmniejszyć nacisk materiału na przegrodę czołową oraz rozbić sprasowany często materiał i ułatwić wysypywanie. Materiał (wióry, trociny) podawany jest przez wsyp. Szybkość podawania materiału (wydajność) może być dodatkowo regulowana stopniem otwarcia przegrody (zasuwy). Regulacja za pomocą śruby. Materiał po minięciu przegrody trafia na człon zasilający (segment załadowczy), charakteryzujący się gęstszym uzwojeniem. Człon zasilający przechodzi w człon transportujący, który przy wylocie zmienia kierunek uzwojenia na przeciwny. W tym miejscu materiał opuszcza przenośnik przez zsyp. Ślimak jest napędzany od silnika elektrycznego poprzez przekładnię łańcuchową oraz reduktor i sprzęgło.


Wydajność przenośnika śrubowego:

Wv=3600*(π*D2)/4*η*s*ψ*k1*k2 [m3/h]

D – powierzchnia ślimaka

η – prędkość obrotowa

s – skok ślimaka

ψ – współczynnik wypełnienia przekroju przenośnika przez materiał (15-45%)

k1 – współczynnik zależny od kąta pochylenia przenośnika

k2 – współczynnik zależny od konstrukcji wału śrubowego


WÓZKI JEZDNIOWE


Zad 1

Narysować w sposób schematyczny wózek widłowy niskiego podnoszenia (paleciak) z hydraulicznym mechanizmem podnoszenia ładunku. Opisać krótko budowę i zasadę działania. Podać jego charakterystykę techniczną.


Zad 2

Narysować w sposób schematyczny wózek widłowy przedniego, wysokiego podnoszenia oraz jego schemat hydrauliczny. Krótko opisać budowę i zasadę działania wózka. Podać charakterystykę techniczną. Wyjaśnić od czego zależy udźwig wózka i jak zmienia się jego wartość, zależnie od sposobu ułożenia ładunku na widłach.


Zad 3

Omówić budowę i przeznaczenie wózka widłowego bocznego podnoszenia. Krótko wyjaśnić jak działa oraz podać charakterystykę techniczną.


Wózek widłowy niskiego podnoszenia




1. dźwignia ręczna, 2. nurnik pompy, 3. pompa, 4. cylinder główny, 5. tłok, 6. dźwignia dwuramienna, 7. cięgno, 8. platforma, 9. koło skrętne, 10. koło jezdne


Wózki dzielimy na:

- jezdniowe

- szynowe


Wózki niskiego podnoszenia służą do przewożenia ładunku na paletach (potocznie zwane są paleciakami). Ładunek podnoszony jest z wysokości 80-90 mm na wysokość do ok. 280 mm (skok o 100 mm). Do przemieszania potrzebna jest siła ludzkich mięśni (człowiek ciągnie za dyszel będący równocześnie dźwignią ręczną).

Wózek składa się z platformy tworzącej ramię zespołu jezdnego z przednim kołem skrętnym i tylnymi kołami (nieskrętnymi) oraz hydraulicznego układu podnoszenia. W skład układu hydraulicznego wchodzi pompa ręczna, cylinder główny podnoszący platformę. Podczas podnoszenia platformy poprzez układ dźwigni z cięgnami, koła tylne pozostają w jednej płaszczyźnie ze skrętnym kołem przednim. Pompa napędzana jest ręcznie przez dźwignię będącą jednocześnie dyszlem. Na dźwigni znajduje się przełącznik umożliwiający sterowanie zaworem spustowym.


Położenie rozdzielacza podczas poszczególnych etapów:


I) tłoczenie – podnoszenie platformy




II) stan spoczynku




III) opuszczanie




Schemat hydrauliczny




Elementy: pompa nurnikowa, rozdzielacz 3-drogowy 3-położeniowy, cylinder, nurnik, zbiornik, zawór bezpieczeństwa przelewowy.


W sytuacji na rysunku – stan spoczynku.

Rozdzielacz w położeniu dolnym – podnoszenie. Rozdzielacz w położeniu górnym – opuszczanie.

Gdy podnośnik podniesie się do odpowiedniego poziomu (max) ciecz poprzez zawór przelewowy powraca znów do pompy lub zbiornika.


Charakterystyka techniczna:

- udźwig: 2000 kg

- wysokość podnoszenia: 14 cm

- ciężar wózka: 85 kg

- promień skrętu: 1250 mm

- wymiary gabarytowe

Wózek widłowy wysokiego podnoszenia




Elementy: filtr, pompa, zawór bezpieczeństwa, rozdzielacz 3-drogowy 3-położeniowy, rozdzielacz 3-drogowy 3-położeniowy, zawór zwrotny, zawór dławiący, przewód giętki, siłownik hydrauliczny, bloczek (koło łańcuchowe), linka, widły.


Wózki widłowe wysokiego podnoszenia są to urządzenia o znacznie większych parametrach (oraz znacznie większym udźwigu niż wózki niskiego podnoszenia). Zwykle napędzane są silnikami spalinowymi (wysokoprężne gazowe) lub elektrycznymi. Mogą mieć organ chwytny w postaci wideł lub szczypców. Widły mogą posuwać się w płaszczyźnie pionowej (góra-dół), poziomej (rozsuwane szczypce - służą zwykle do transportu drewna okrągłego na składach surowca). Jeżeli podnoszą drewno w płaszczyźnie poziomej ich stateczność na boki jest mała - trzeba dobrze wyważyć. W płaszczyźnie pionowej – znacznie lepiej. Stateczność wózka jest to parametr, który decyduje o bezpieczeństwie jazdy i transportu.

Wózek składa się z dwóch zasadniczych części:

- nadwozie z mechanizmem jazdy

- mechanizm podnoszenia ładunku

Podstawową częścią mechanizmy podnoszenia ładunku jest wychylny maszt, osadzony przegubowo na nadwoziu wózka. Do wychylania masztu służą siłowniki hydrauliczne. Wychylenie masztu jest potrzebne, aby ułatwić załadunek palety na widły oraz w celu zabezpieczenia przed spadaniem ładunku z wideł podczas jazdy wózka.


Różne rozwiązania wychylne:

I) Siłownik zamocowany w sposób wahliwy. Tłoczysko połączone z masztem i widłami za pomocą przegubu.

II) Zastosowanie mechanizmu jarzmowego


Widły z suportem przesuwają się po prowadnicach. Do unoszenia suportu i wideł zastosowano cylinder hydrauliczny i przekładnię łańcuchową. W wyniku zastosowania przekładni łańcuchowej, skok suportu z widłami jest dwukrotnie większy od skoku nurnika cylindra. Cylindry do unoszenia ładunku i wychylenia rusztu uruchamiane są rozdzielaczami. Rozdzielacze sterowane są dźwignikami umieszczonymi przy kierownicy wózka.

Układ hydrauliczny zasilany jest przez pompę, napędzaną silnikiem spalinowym. Do regulacji prędkości opuszczania wideł służy zawór dławiący. W wózku wysokiego podnoszenia skrętne są koła tylne.




moment wywracający Mw=a*Q

moment utrzymujący Mu=b*G

Mw ≤ Mu


Współczynnik stateczności podłużnej wózka

Ks = Mu/Mw*100%=(G*b)/(Q*a)≥1


Współczynnik zespołu stateczności

K2s=[(Mu-Mw)/Mw]*100%


Oznaczenia:

a - odległość środka ciężkości ładunku od osi przednich kół wózka

b – odległość między środkiem ciężkości wózka a osią przednich kół

G – ciężar wózka

Q – ciężar ładunku


Udźwig zależy od:

- wielkości podnoszonego ładunku, a dokładniej od umiejscowienia środka ciężkości od ściany wideł. Im jest on bliżej ściany, tym udźwig jest większy.

- kąta pochylenia wideł (im kąt większy ,,do tyłu”, tym udźwig większy)


Wielkości charakteryzujące wózek:

- udźwig

- wysokość podnoszenia

- wymiary gabarytowe

- ciężar właściwy wózka

- promień skrętu

- rozstaw wideł

- moc całkowita


PRZYKŁADY ZASTOSOWAŃ PRZENOŚNIKÓW CIĘGNOWYCH


Zad 1

Narysować w sposób schematyczny sztaplarkę automatyczną do elementów płytowych, krótko opisać budowę i zasadę działania, podać przykłady zastosowań.


Zad 2

Narysować urządzenie do automatycznego rozsztaplowywania tarcicy. Podać budowę i zasadę działania oraz przykłady zastosowań.


Zad 3

Narysować urządzenie do automatycznego rozsztaplowywania tarcicy. Krótko opisać budowę i zasadę działania.


Urządzenie do odbierania i układania w stos elementów płytowych (sztaplarka automatyczna)




1. kadłub, 2. koło skrętne przednie, 3. koło skrętne tylne, 4. pręt, 5. ogranicznik, 6. przenośnik paskowy krótki, 7. rama łącząca koło przednie, 8. linka zapewniająca równoległość podnoszenia, 9. mechanizm unieruchamiający sztaplarkę (statecznik), 10. mechanizm unieruchamiający sztaplarkę (statecznik), 11. przenośnik rolkowy, 12. przenośnik paskowy długi, 13. ramię wysięgnika, 14. wał napędowy przenośników paskowych, 15. prowadnica, 16. rolka, 17. linka, 18. rama oporowa palety, 19. siłownik pneumatyczny, 20. fotokomórka.


Sztaplarka automatyczna służy do układania na palecie elementów płytowych podawanych ze stołu. Kadłub sztaplarki ma konstrukcję skrzyniową spawaną, wspartą na trzech nienapędzanych skrętnych kółkach. Dwa koła (2) są osadzone na osiach przymocowanych do tłoczysk siłowników pneumatycznych. Trzecie koło (3) przymocowane jest do pręta (4) osadzonego w cylindrycznej prowadnicy. Na pręcie jest zaciskany ogranicznik (5), za pomocą którego ustala się położenie skrzyni, aby dostosować wysokość poziomego przenośnika paskowego (6) do wysokości stołu obrabiarki z którego są odbierane elementy. Przednie koła łączy rama (7). Do niej są przytwierdzone końce dwóch odcinków liny (8). Liny te opasują krążniki umieszczone z boków skrzyni, drugie ich końce zaś są przymocowane do poprzeczki pręta (4). Zmiany wysokości skrzyni dokonuje się przy jej najniższym położeniu przez ustawienie i zaciśnięcie ogranicznika (5) na pręcie (4) w takiej odległości od czoła cylindra, o jaką zamierza się podnieść skrzynię.

Następnie wprowadza się do siłownika sprzężone powietrze. Dzięki linom (8) skrzynia podnosi się równolegle, aż do momentu, gdy ogranicznik (5) oprze się o czoło cylindrycznej prowadnicy pręta (4).

W celu zabezpieczenia urządzenia przed przypadkowym odsunięciem się obrabiarki, należy belkę (9) docisnąć do podłogi za pomocą śruby (10). Zespołem odbierającym płyty z obrabiarki jest krótki, poziomy przenośnik paskowy, który jest napędzany przez silnik i reduktor. Między paskami tego przenośnika na podnoszonej ramie znajdują się rolki drugiego podnośnika (11) o ruchu poprzecznym. Przenośnik ten uruchamiany jest tylko wtedy, gdy mamy zasilanie poprzeczne.

Przenośnik (12) układa elementy w stos. Wysięgnik (13) ma postać dźwigni kolanowej (dwuramiennej), która może wychylać się dookoła osi wału (14). Oba ramiona wysięgnika, zarówno te krótkie (znajdujące się w skrzyni) jak i te dłuższe z przenośnikiem paskowym mają zmienną długość. Ramię z przenośnikiem musi się wydłużać w miarę wychylania się do góry, aby układany stos elementów był pionowy. Dlatego końcowa cześć ramienia jest wysuwana z części zasadniczej, a układ kół pasowych i sprężyny utrzymują paski przenośnika w potrzebnym napięciu. Sterowanie ruchem wysuwnym ramienia z przenośnikiem odbywa się automatycznie, dzięki prowadnicom (15), w których jest prowadzona rolka. Rolka ta jest umieszczona na końcu wysuwanej części krótszego ramienia dźwigni.

Opasając trzy krążki, linka (17) łączy wysuwane części ramienia i ramienia z przenośnikiem. Podczas wychylania wysięgnika do góry, rolka (16) przesuwa się w sztywnych prowadnicach do przodu, powodując zwiększenie na długość krótszego ramienia. W tym czasie nierozciągliwa linka (17) wysuwa do przodu końcową część ramienia z przenośnikiem. Przy końcu tego ramienia umieszczone są dwa przenośniki pneumatyczne, które - w chwili ześlizgiwania się płyty z bębna przenośnika – dosuwają je do ramy oporowej (18), ustawionej przy palecie. Siłowniki te są sterowane za pomocą przenośników naciskanych przez transportowaną na przenośnikach płytę. Napęd ruchu wychylnego odbywa się za pomocą siłownika pneumatycznego (19) sterowanego przez fotokomórkę (20).


Urządzenie do podawania elementów do zespołu posuwowego obrabiarki




1. zasobnik, 2. przenośnik łańcuchowy z zabierakami, 3. silnik spalinowy, 4. reduktor, 5. łańcuch zespołu posuwowego obrabiarki, 6. fotokomórka, 7. przenośnik taśmowy na pas płaski, 8. silnik, 9. mechanizm napinający końcowy śrubowy ze śrubą pracującą na ściskanie, 10. zapadki (urządzenie układające), 11. śrubowy mechanizm napinania taśmy, śruba pracuje na ściskanie.


Elementy do zasobnika podawane są ręcznie lub mechanicznie z wózka transportowego. Zasobnik zbudowany jest z blachy, w której znajdują się wzdłużne otwory, z których wystają zabieraki przenośnika łańcuchowego (łańcuch drabinkowy).

Przenośnik ten posiada mechaniczny napinacz końcowy śrubowy i składa się z dwóch kół łańcuchowych przemieszczających się równolegle do siebie. Jedno z kół tego przenośnika zamocowane jest na wspólnym wale z kołem przenośnika paskowego, na którym to elementy przemieszczają się dalej. Przenośnik paskowy posiada paski płaskie i mechanizm napinający końcowy śrubowy ze śrubą pracującą na ściskanie. Oba te przenośniki (łańcuchowy i paskowy) napędzane są od jednego silnika elektrycznego poprzez reduktor i przekładnię łańcuchową. Praca obu przenośników jest zsynchronizowana i sterowana przez dwa zestawy fotokomórek, z których pierwsza włącza, a druga wyłącza pracę silnika głównego. W dalszej części urządzenia znajduje się wzdłużny przenośnik łańcuchowy, który odbiera elementy z przenośnika paskowego i transportuje do zespołu posuwowego obrabiarki. Łańcuch tego przenośnika posiada specjalne kolce, aby elementy było łatwiej transportować. Przenośnik ten napędzany jest od drugiego silnika elektrycznego poprzez reduktor i przekładnię łańcuchową.

Urządzenie podaje elementy, gdy fotokomórki wskazują, że materiał znajduje isę na prenośniku taśmowym urządzenie staje. Nad taśmą zastosowano elementy, któe mają przewracać fryzy ustawione pionowo.


Urządzenie do automatycznego rozsztaplowywania pakietów tarcicy




1. sztapel, 2. przenośnik poprzeczny odbierający (wałkowy), 3. przenośnik łańcuchowy lewy, 4. przenośnik łańcuchowy prawy, 5. prowadnica łańcucha, 6. cylinder (siłownik) pneumatyczny dwutłokowy, 7. ograniczniki posuwu pionowego, 8. magazynek przekładek, 9. wyłączniki krańcowe posuwu poziomego.


Sztapel tarcicy suchej jest umieszczany na jednym ze stołów urządzenia, natomiast drugi jest podnoszony na wysokość deski i przekładki. Odbywa się przemieszczanie sztapla w stronę drugiego przenośnika łańcuchowego poprzecznego. Są to przenośniki z łańcuchem podpartym w części roboczej w poruszającym się w specjalnie do tego celu wykonanym gnieździe w płycie stołu.

Między poszczególnymi płytami stołu przenośnika są odpowiedniej szerokości przerwy, umożliwiające odłączenie przekładek od sztapla. Po wykonaniu jednego przejścia sztapla na przenośniku, przekładki spadają do zasobników (8) umieszczonych w dolnej części przenośnika poprzecznego, natomiast tarcica jest kierowana przenośnikiem wałkowym do dalszej przeróbki. W momencie zetknięcia sztapla z wyłącznikiem krańcowych (9) następuje przesterowanie całego układu, czyli: zmiana kierunku ruchu przenośników poprzecznych na przeciwny oraz podniesienie nieobciążonego przenośnika na wysokość równą sumie grubości jednej sztuki tarcicy i przekładek. Równoległość unoszenia stołu przenośnika w stosunku do podłoża uzyskano przez zastosowanie siłownika hydraulicznego (ciecz jest nieściśliwa), w którego skład oprócz cylindra wchodzą dwa tłoki połączone przegubowo z parą dźwigni nożycowych. To właśnie te dźwignie w układzie nożycowym i jednoczesny ruch dwóch tłoków decydują o równoległości podnoszenia (opuszczania) stołu przenośnika. Wysokość na jaką można opuścić przenośnik uzyskano ustawiając ogranicznik (7). Tym sposobem cały sztapel, poruszając się cyklicznie od lewej do prawej (i z powrotem) jest rozładowywany.


INSTALACJE PNEUMATYCZNEGO ODWIÓROWYWANIA MASZYN


Zad 1

Narysować schemat rozwinięty instalacji pneumatycznego odwiórowywania maszyn typu uniwersalnego z zamkniętym obiegiem powietrza. Nazwać poszczególne elementy urządzenia instalacji oraz wymienić czynniki charakteryzujące jej parametry energetyczne.


Zad 2

Narysować z natury wentylator promieniowy WT20. Opisać budowę wentylatora, podać jego parametry techniczne oraz metodykę doboru wentylatora do wyliczonych parametrów pracy instalacji.


Instalacja pneumatycznego odwiórowywania maszyn




1. ssawa, 2. kanał prosty, 3. kanał elastyczny (elektroprzewodzący), 4. łuk do przepływu (max 90°),5. trójnik niesymetryczny , 6. kolektor zbiorczy, 7. chwytacz klocków, 8.konfuzor/dyfuzor zmienia kształt średnicy, 9. cyklon z wlotem stycznym, 10. dozownik celkowy, 11. wentylator promieniowy, 12. filtr komorowy, 13. klapa p.poż., 14. klapa Zima-lato, 15. instalacja gaśnicza sucha, 16. przepona dekompensacyjna, 17,wentylator promieniowy 18.dozownik inżektorowy, 19. komora uzdatniania powietrza wracającego.


Wentylator promieniowy WT20



Wentylator promieniowy transportowy (WT20) napędzany w sposób bezpośredni (obroty z silnika bezpośrednio przekazywane na wał wirnika). Wirnik budowy otwartej. Obudowa wentylatora jest w

w kształcie spirali, wykonana z blachy stalowej metodą spawania. W części przedniej spirali znajduje się kołnierz. Wlot wirnika i wał muszą być w jednej osi. Wirnik ten jest budowy otwartej, co sprawia, że wszystkie transportowane cząstki materiału bez trudu opuszczają wentylator. Wirnik posiada 6 łopat (czasami są one lekko zakrzywione do tyłu). Wirnik spawany jest z blachy stalowej o grubości 8 mm.


Sposoby napędu wentylatora (3 rodzaje):

1) Wirnik osadzony jest na tym samym wale co silnik: napęd bezpośredni, typowy dla wentylatorów małej mocy, bo wirnik obciąża silnik. Jeżeli zamontujemy falownik to możemy stopniować obroty.

2) Napęd przy użyciu przekładni pasowej: wentylator musi mieć własny wał – może mieć różne obroty i różną moc.

3) Napęd (podobny do 2) poprzez sprzęgło nierozłączalne z przekładnią z gumy. Obroty wirnika są w przybliżeniu równe obrotom silnika.


Charakterystyka przepływowa wentylatora:

Parametry wentylatora:

-wydajność

-skręt (jest to funkcja jego obrotów, różnica ciśnień całkowitych zmierzonych między kanałem w przekroju kanału wlotowego i wylotowego)

- sprawność


Moc wentylatora:

Nw=(ΔHy*V*φ)/(102*9,81*ηwp) [kW]

ΔHy – suma oporów instalacji ΔHy= ΔH*(1+kμ)

ΔH – opory instalacji liczone dla czystego powietrza

k – współczynnik doświadczalny

V- wydatek instalacji m3/s

φ – współczynnik oporu mocy dla silników małej mocy

102 – przeliczenia na kW

ηp – sprawność przekładni pasowej

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Maszyny I urządzenia transportowe iconMaszyny I urządzenia transportowe

Maszyny I urządzenia transportowe iconOdlewnictwo XXI wieku technologie, maszyny I urządzenia odlewnicze

Maszyny I urządzenia transportowe iconPytania do zaliczenia przedmiotu „maszyny I urządzenia do specjalnych metod odlewania”, rok ak. 2003/04

Maszyny I urządzenia transportowe iconTematy przykładowych zadań egzaminacyjnych z przedmiotu „Maszyny Elektryczne”/maszyny prądu stałego

Maszyny I urządzenia transportowe iconUrządzenia nas to efektywne kosztowo rozwiązania umożliwiające użytkownikom domowym I małym firmom przechowywanie dużych ilości danych. Urządzenia Readynas są

Maszyny I urządzenia transportowe iconZlecenie transportowe wmw sp. Z o. O

Maszyny I urządzenia transportowe iconII. Sieci transportowe. Def. Sieć transportowa

Maszyny I urządzenia transportowe iconLogistyka specjalność: Systemy Transportowe I Logistyczne

Maszyny I urządzenia transportowe iconUbezpieczenie transportowe przesyłek towarowych „cargo”

Maszyny I urządzenia transportowe iconStatut Stowarzyszenia Inteligentne Systemy Transportowe "its polska"

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom