Terroryzm polityczny – zagrożenia I przygotowanie struktur państwa do walki z terroryzmem




Pobierz 119.65 Kb.
NazwaTerroryzm polityczny – zagrożenia I przygotowanie struktur państwa do walki z terroryzmem
strona3/6
Data konwersji13.09.2012
Rozmiar119.65 Kb.
TypDokumentacja
1   2   3   4   5   6

Zwalczanie terroryzmu – regulacje międzynarodowe


Wraz z nasilaniem się zjawiska terroryzmu podejmowano działania zapobiegawcze wobec tej patologii. Już w 1937 r. Liga Narodów przyjęła konwencję o zwalczaniu i karaniu terroryzmu ale nie weszła ona w życie. W ramach ONZ przyjęto kilkanaście konwencji i protokołów w tej kwestii. Najbardziej znaczące to:

1) Konwencja tokijska z 14 września 1963 r. w sprawie przestępstw i niektórych innych czynów popełnionych na pokładzie statków powietrznych;

2) Konwencja ONZ z 14 grudnia 1973 r. o zapobieganiu przestępstwom i karaniu sprawców przestępstw przeciwko osobom korzystającym z ochrony międzynarodowej;

3) Konwencja ONZ z 14 grudnia 1979 r. przeciwko braniu zakładników;

4) Konwencja ONZ z 1977 r. w sprawie zwalczania terrorystycznych zamachów bombowych;

5) Konwencja ONZ z 7 grudnia 1999 r. w sprawie zwalczania finansowania terroryzmu.

Zgromadzenie Ogólne ONZ powołało 17 grudnia 1996 r. Komitet ad hoc do spraw terroryzmu celem przygotowania całościowej konwencji w sprawie terroryzmu międzynarodowego, terroryzmu jądrowego oraz do przygotowania odpowiednich konferencji pod auspicjami ONZ na ten temat.

Pod auspicjami Rady Europy przyjęto regionalną, europejską konwencję z 1977 r. o zwalczaniu terroryzmu.

Z regionalnych inicjatyw warto wymienić jeszcze decyzje państw Grupy Szanghajskiej (Rosja, Chiny, Tadżykistan, Kirgistan i Kazachstan) z 5 lipca 2005 r. o utworzeniu centrum antyterrorystycznego do walki z handlem bronią i narkotykami.

Najszersze działania podjęły Stany Zjednoczone, które po zamachach z 11 września 2001 r. proklamowały wojnę z terroryzmem i przystąpiły do tworzenia koalicji antyterrorystycznej. W ramach owej wojny obalono reżim talibów w Afganistanie w 2001 r oraz dokonano inwazji na Irak w 2003 r.

Do działań polityczno-organizacyjnych w sprawie zwalczania terroryzmu włączył się również Sojusz Północnoatlantycki. W październiku 1997 r. miało miejsce posiedzenie Specjalnego Komitetu NATO, na którym dyskutowano o zakresie konsultacji z państwami uczestniczącymi w PdP na temat problematyki terroryzmu i sabotażu. Jednocześnie, w Comprehensive Progress Report on PfP Enhancement and Implementation of the EAPC Basic Document z maja 1998 roku, przeznaczonym dla państw wstępujących do NATO, do priorytetowych obszarów konsultacji w wymiarze politycznym związanym z problematyką bezpieczeństwa jak i praktyczną współpracą zaliczono m.in. sytuację w Bośni i Hercegowinie, proliferację broni masowej destrukcji oraz międzynarodowy terroryzm.

W porozumieniach bilateralnych w Madrycie, 9 lipca 1997 roku, podpisano Kartę o szczególnym partnerstwie między Organizacją Traktatu Północnoatlantyckiego i Ukrainą, w którym do obszarów konsultacji i współpracy pomiędzy NATO i Ukrainą zaliczono m.in. eksport broni i związane z tym transfery technologii oraz zwalczanie przemytu narkotyków i terroryzmu.

W „Akcie podstawowym o stosunkach dwustronnych, współpracy i bezpieczeństwie między NATO i Federacją Rosyjską” podpisanym w Paryżu 27 maja 1997 roku, zwalczanie terroryzmu i przemytu narkotyków, zapobieganie rozprzestrzenianiu broni jądrowej, biologicznej i chemicznej oraz środków ich przenoszenia, zwalczanie przemytu nuklearnego i utrwalanie współpracy w konkretnych obszarach kontroli zbrojeń, z uwzględnieniem politycznych i obronnych aspektów tego rozprzestrzeniania zaliczono m.in. do dziedziny konsultacji i współpracy między państwami NATO i FR.

Kooperatywne zwalczanie międzynarodowego terroryzmu politycznego zaczyna zatem odgrywać coraz większą rolę w działalności organizacji międzynarodowych i polityce zagranicznej państw. Pojawienie się nowych regionalnych sił, dla których terroryzm jest najłatwiejszym sposobem na osiągnięcie własnych korzyści może zachwiać strukturą międzynarodowego bezpieczeństwa. Dlatego też wzmożenie współpracy w wymiarze regionalnym jak i globalnym nabiera coraz istotniejszego znaczenia. W sferze militarno - politycznej problem terroryzmu został uwzględniony w Dokumencie Podstawowym Euroatlantyckiej Rady Partnerstwa (EAPC) przyjętym na sesji ministerialnej NATO 29 maja 1997 roku w Sintrze.

W 1999 r. podczas Szczytu Waszyngtońskiego Szefowie Państw i Rządów NATO w Deklaracji Waszyngtońskiej i Komunikacie ze Szczytu Waszyngtońskiego potępili terroryzm i potwierdzili kontynuowanie działań mających na celu zwalczanie terroryzmu w oparciu o zobowiązania międzynarodowe i prawo własne państwa. Groźba terrorystycznego ataku na rozmieszczone siły wojskowe i infrastrukturę NATO wymaga umacniania właściwych środków zaradczych, mających na celu ochronę oraz przeciwdziałanie tego typu atakom.

Problematyka zwalczania terroryzmu znalazła swoje odzwierciedlenie w dokumentach końcowych Szczytów NATO w Rydze (28 ÷ 29 listopada 2006 r.) i w Bukareszcie 2 ÷ 4 kwietnia 2008 r.

W Rydze w obszarze budowania wspólnego bezpieczeństwa i obrony w odniesieniu do operacji i misji NATO, Sojusznicy zobowiązali się do trwałego i solidarnego zaangażowania na rzecz pomyślnego zakończenia operacji i zwiększenia pomocy dla afgańskich sił bezpieczeństwa. Odnotowano potrzebę większego powiązania kwestii bezpieczeństwa z zagadnieniami szeroko rozumianego rozwoju. Wezwano inne państwa i organizacje do współpracy, a ONZ do przyjęcia funkcji koordynującej wysiłki cywilne i wojskowe wszystkich zaangażowanych w Afganistanie podmiotów. Potwierdzono trwałość zaangażowania NATO w Kosowie na rzecz bezpieczeństwa i stabilności w regionie. Podjęto decyzję o kontynuacji zaangażowania w misję szkoleniową w Iraku oraz o poszerzeniu oferty sojuszniczej w tym zakresie. W Bukareszcie zdecydowano o zwiększenia obecności militarnej członków NATO w Afganistanie. Padły też konkretne deklaracje. Francja zapowiedziała wysłanie 1 tys. żołnierzy, Węgry zwiększają swój kontyngent o 100 żołnierzy, również Rosja udzieli pomocy w zaopatrzeniu. Podjęto również decyzje, że Polska będzie miała w Afganistanie samodzielną strefę odpowiedzialności

Działania zwalczające terroryzm napotykają na wiele trudności. Jedną z nich jest omówiony wyżej, brak jednej, spójnej definicji terroryzmu. Z tego powodu nowopowstały Międzynarodowy Trybunał Karny nie zajmuję się tą kwestią. Wciąż nie można określić jednoznacznie jakie działania definitywnie są a jakie nie są terroryzmem. Na przykład dla wielu działania Hamasu i Dżihadu są terroryzmem a dla innych są nim działania armii izraelskiej. Niektóre rządy używają oskarżenia o terroryzm dla zdyskredytowania wrogów np. rząd chiński często oskarża dysydentów oraz Falun Gong o terroryzm, mimo że nie mają oni nawet broni.
1   2   3   4   5   6

Powiązany:

Terroryzm polityczny – zagrożenia I przygotowanie struktur państwa do walki z terroryzmem iconZagrożenia duchowe. Podstawy chrześcijańskiej walki duchowej przygotowanie do modlitwy o uwolnienie

Terroryzm polityczny – zagrożenia I przygotowanie struktur państwa do walki z terroryzmem iconTerroryzm polityczny I religijny w XX wieku

Terroryzm polityczny – zagrożenia I przygotowanie struktur państwa do walki z terroryzmem iconWalki z terroryzmem

Terroryzm polityczny – zagrożenia I przygotowanie struktur państwa do walki z terroryzmem iconAmerykańska strategia walki z terroryzmem

Terroryzm polityczny – zagrożenia I przygotowanie struktur państwa do walki z terroryzmem iconOperacja nato w afganistanie w kontekście walki z terroryzmem

Terroryzm polityczny – zagrożenia I przygotowanie struktur państwa do walki z terroryzmem iconPolityki antyterrorystycznej oraz polskich rozwiązań prawnych, w tym dotyczących definicji terroryzmu. Czy przepisy krajowe odnoszące się do walki z terroryzmem doprowadziły do uchylenia któregokolwiek z praw zagwarantowanych w mppoiP?

Terroryzm polityczny – zagrożenia I przygotowanie struktur państwa do walki z terroryzmem iconUstrój polityczny państwa

Terroryzm polityczny – zagrożenia I przygotowanie struktur państwa do walki z terroryzmem iconUstrój polityczny państwa

Terroryzm polityczny – zagrożenia I przygotowanie struktur państwa do walki z terroryzmem iconZagadnienia egzaminacyjne z przedmiotu Ustrój polityczny państwa

Terroryzm polityczny – zagrożenia I przygotowanie struktur państwa do walki z terroryzmem icon\Wyniki egzaminu z przedmiotu System polityczny państwa, I termin, 28. 01. 2012

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom