Wymagania na poszczególne oceny z języka polskiego klasa trzecia




Pobierz 440.13 Kb.
NazwaWymagania na poszczególne oceny z języka polskiego klasa trzecia
strona2/3
Data konwersji03.09.2012
Rozmiar440.13 Kb.
TypWymagania
1   2   3

Sztuka patrzenia:

Józef Mehoffer

„Dziwny ogród”

- czyta cicho ze zrozumieniem, zapoznając się z informacjami na temat autora i dzieła

- ogląda reprodukcję obrazu

- wymienia elementy warstwy przedstawieniowej obrazu

- opisuje świat przyrody i postaci przedstawione na obrazie

- określa nastrój obrazu

- redaguje kilkuzdaniową wypowiedź na temat obrazu

- wskazuje elementy realistyczne i niezwykłe w warstwie przedstawieniowej obrazu

- wypowiada się na temat tytułu obrazu

- określa relacje przestrzenne między elementami warstwy przedstawieniowej

- określa relacje między postaciami a światem natury

- nazywa malarskie środki budujące nastrój

- odczytuje symboliczne znaczenia elementów przedstawionych na obrazie

- zestawia atmosferę i nastrój obrazu z motywami arkadyjskimi

Aldous Huxley

„Nowy wspaniały świat” (fragment)

- zapoznaje się z informacjami na temat A. Huxleya

- czyta cicho ze zrozumieniem

- określa czas i miejsce zdarzeń

- zapoznaje się z definicją fantastyki naukowej

- redaguje opowiadanie lub rozprawkę

- wyjaśnia sens działania instytucji „R i W” oraz istotę butlacji

- ocenia cechy „nowego wspaniałego świata”, wykorzystując podane pojęcia

- uzasadnia, że podany utwór należy do fantastyki naukowej


- określa stosunek narratora do świata przedstawionego, wspierając wypowiedź fragmentami tekstu

- wyraża swoje zdanie na temat oddziaływania literatury typu science fiction na czytelnika

- wypowiada się na temat wizji świata zawartej w utworze

- pisze reportaż

- wypowiada się na temat tytułu powieści, proponując jego rozwiniecie

- ustosunkowuje się do podanego komentarza

- dostrzega ironię jako sposób prezentacji świata

Stanisław Lem

„Dzienniki gwiazdowe” (fragmenty)

- zapoznaje się z informacjami na temat S. Lema

- czyta cicho ze zrozumieniem

- wymienia składniki świata przedstawionego utworu

- określa czas akcji

- podaje podstawowe informacje o planecie i jej mieszkańcach

- dostrzega, że opowiadanie jest przykładem literatury fantastycznonaukowej

- układa krótki tekst reklamujący uroki planety Enteropii

- przytacza argumenty na poparcie tezy, że opowiadanie jest przykładem literatury fantastycznonaukowej

- porównuje świat i sposób życia Ardrytów ze światem ludzi

- wyjaśnia, kim dla Ardrytów jest Druma

- podaje powody ucieczki Ijona Tichego z Enteropii

- opowiada o swoich wrażeniach czytelniczych, wskazując cechy tekstu, które je ukształtowały

- wyraża opinię na temat spójności świata przedstawionego, uzasadniając ją cytatami z tekstu

- pisze fragment przewodnika po Enteropii

- porównuje teksty reprezentujące różne typy fantastyki, wskazuje podobieństwa i różnice

„Po co czytamy science fiction?”

- czyta cicho ze zrozumieniem, mając na uwadze informacje podane w tekście

- podaje cechy literatury fantastycznonaukowej

- wymienia cechy odróżniające fantastykę naukową od baśni

- wypowiada się na temat przyczyn popularności literatury science fiction

- podaje przyczyny odwrotu od fantastyki typu baśniowego w XIX wieku

- wypowiada się na temat przyczyn popularności literatury science fiction

- podaje przyczyny odwrotu od fantastyki typu baśniowego w XIX wieku

Ireneusz Dańko

„Przeklęta woda”

- zapoznaje się z informacjami na temat Ireneusza Dańki

- czyta cicho ze zrozumieniem

- rozpoznaje w tekście reportaż

- określa tematykę reportażu

- określa czas gramatyczny wykorzystanych w tekście czasowników


- wymienia formy tekstu składające się na reportaż

- cytuje fragmenty reprezentujące wymienione formy tekstu

- wskazuje formę tekstu przeważającą w reportażu

- wypowiada się na temat tytułu reportażu

- określa funkcję tekstu, uzasadniając wypowiedź fragmentami reportażu

- rekonstruuje sposób powstawania reportażu

Marek Miller

„Reporterów sposób na życie”

- zapoznaje się z informacjami na temat Marka Millera

- czyta cicho ze zrozumieniem

- określa tematykę tekstu

- wymienia cechy reportażu podawane przez autora

- nazywa cechy reportera

- zapoznaje się z definicją reportażu

- przytacza fragment, w którym autor wypowiada się na temat atrakcyjności reportażu

- nazywa rodzaj aktywności reportera, która poprzedza pisanie tekstu

- rozwija przytoczoną definicję reportażu o cechy podane w tekście Marka Millera

- wypowiada się na temat specyfiki reporterskiego oglądu świata

Ryszard Kapuściński „Imperium”

(fragmenty)

- zapoznaje się z informacjami na temat R. Kapuścińskiego

- czyta cicho ze zrozumieniem

- określa czas i miejsce wydarzeń

- określa rodzaj narracji i typ narratora

- nazywa wrażenia i odczucia narratora związane z oglądanym widowiskiem

- wymienia tematy i motywy, które pojawiły się w relacjonowanym widowisku

- charakteryzuje krótko reportera

- zapoznaje się z informacjami na temat reportażu literackiego

- określa relacje między narratorem a autorem

- szereguje tematy i motywy wg kolejności pojawienia się w widowisku

- określa postawę żołnierza wobec przybysza

- określa charakter widowiska odbywającego się w cerkwi

- wymienia cechy reportażu, które można dostrzec w poznanym fragmencie książki

- wyjaśnia istotę paradoksu w podanym zdaniu

- proponuje określenia dla fragmentów niebędących ani relacją, ani informacją

- uzasadnia, że „Imperium” Kapuścińskiego jest przykładem reportażu literackiego

- redaguje reportaż

- sporządza listę tematów, którymi mógłby się zająć jako lokalny reporter

- uzasadnia wybór wariantu komentarza na temat zakończenia przytoczonego fragmentu „Imperium”

- nazywa typ reportażu w zależności od tego, gdzie się pojawia

- opisuje specyfikę każdego z wymienionych typów reportażu

- bierze udział w konkursie na najciekawszy reportaż klasowy

Leszek Kołakowski

„Mini-wykłady o maxi-

-sprawach. O podróżach”

- zapoznaje się z informacjami na temat L. Kołakowskiego

- czyta cicho ze zrozumieniem

- określa tematykę tekstu

- wyodrębnia w tekście problem, argumenty, wnioski

- odczytuje fragmenty będące definicją pojęcia podróży

- wylicza charakterystyczne cechy podróży

- wynotowuje z tekstu przykład antytezy i pytania retorycznego

- podaje przyczyny, dla których człowiek podejmuje podróże

- dzieli podane pojęcia na przeciwstawne znaczeniowo grupy

- formułuje poprawne zdanie, odwołując się do tekstu

- wyjaśnia mechanizm rozumowania Kołakowskiego

- określa funkcję wypisanych z tekstu środków retorycznych

- określa język tekstu

- wartościuje zjawisko ludzkiej tęsknoty do podróży

- wyjaśnia sens określenia mini-

-wykład o maxi-sprawie

- kwalifikuje tekst do typu wypowiedzi, uzasadniając podjętą decyzję

- formułuje hipotezy dotyczące własnych przemyśleń

Joanna Szczepkowska

„O miłości pięknego do brzydkiej”

- zapoznaje się z informacjami na temat J. Szczepkowskiej

- czyta cicho ze zrozumieniem

- określa temat artykułu

- wyjaśnia, co było inspiracją do napisania artykułu

- wyjaśnia, czym jest miłość dla autorki tekstu

- wskazuje miejsce, w którym dialog ustępuje miejsca narracji

- zapoznaje się z definicją felietonu i publicystyki

- odczytuje fragment ujawniający wrażenie, jakie wywarła na autorce opisywana postać

- nazywa reakcję, jaką wzbudziło zachowanie chłopca u ludzi stojących w kolejce, cytując odpowiedni fragment tekstu

- formułuje refleksje na podany temat

- cytuje fragment, w którym autorka formułuje domniemane pytania świadków sytuacji

- wskazuje zabiegi językowe tworzące wrażenie niezwykłości

- uzasadnia, że poznany tekst jest przykładem felietonu

- analizuje język tekstu

- opowiada o zmianie wrażeń czytelnika i rozumienia przez niego tekstu w trakcie czytania

- wyjaśnia, na czym polega przewrotność tekstu

- rozwija tytuł artykułu, by jasno wyrażał sens rozważań autorki

Jerzy Pilch

„Trzecie przebudzenie?”

- zapoznaje się z informacjami na temat Jerzego Pilcha

- czyta cicho ze zrozumieniem

- dzieli tekst na części ze względu na zawartość merytoryczną

- wymienia środki stylistyczne wykorzystane w tekście

- redaguje tekst na podany temat w określonej formie

- rozwija zdanie, streszczając główną myśl tekstu

- podaje przykłady sformułowań i wyrażeń bliskoznacznych zawartych w pierwszym akapicie

- określa charakter ostatniego akapitu tekstu

- uzasadnia, że tekst jest przykładem felietonu

- opowiada o nastawieniu autora tekstu do piłki nożnej

- tłumaczy sens sformułowania „istota rzeczy”

- wyjaśnia, jakich znaczeń nabiera w tekście czasownik „wypaść”

- określa funkcję zastosowanych środków stylistycznych

- formułuje komentarz

- podaje przykłady paradoksalnych okoliczności, o których wspomina autor

- wyjaśnia, w czym wyraża się lekkość formy poznanego felietonu

- formułuje komentarz z wykorzystaniem cytatów

Pierre Levy

„Drugi potop”

- zapoznaje się z informacjami na temat autora artykułu

- czyta cicho ze zrozumieniem

- określa tematykę tekstu

- wyjaśnia, o jakich bombach mówił Einstein w przywołanym w artykule wywiadzie

- uzupełnia i rozwija treść podanych zdań

- uzupełnia podany rysunek – schemat odpowiednim słownictwem

- zapisuje refleksje na temat współczesności, wykorzystując podane określenia

- zapoznaje się z informacjami na temat publicystyki prasowej

- odczytuje fragment, który jest objaśnieniem znaczenia słów: „potop informacyjny”

- wypowiada się na temat znaczeń podanych zdań

- wyjaśnia swoimi słowami sens podanych stwierdzeń

- przywołuje wybrane zdania tekstu w celu wyjaśnienia stosunku autora do „nowego potopu”

- uzasadnia, że poznany artykuł jest przykładem artykułu popularnonaukowego

- określa, w którym z przywołanych sformułowań słowo „bomba” występuje w znaczeniu przenośnym, uzasadniając wypowiedź

- wyjaśnia, w jaki sposób autor artykułu rozumie motyw biblijnego potopu, powołując się na odpowiednie fragmenty tekstu

- pisze krótki artykuł popularnonaukowy


- wyjaśnia zasadność stawianych pytań w odniesieniu do współczesnych czasów

- analizuje konstrukcję wyliczenia w celu jej wyjaśnienia

- przedstawia własną wersję znaczenia podanego wyliczenia

- wyjaśnia sens nawiązań do postaci i zdarzeń z Księgi Rodzaju

„Przepis na interpretację”

- czyta cicho ze zrozumieniem, mając na uwadze informacje podane w tekście

- określa problematykę i charakter tekstu

- zapisuje najważniejsze pytania dotyczące interpretacji utworu lirycznego

- zapoznaje się z rysunkiem koła interpretacyjnego

- wymienia główne działania związane z interpretacją utworu lirycznego

- analizuje rysunek koła interpretacyjnego

- wyjaśnia, na czym polega i jak przebiega interpretacja utworu lirycznego

- przedstawia własną interpretację wiersza, wykorzystując rysunek koła interpretacyjnego

William Szekspir „Sonety”

- zapoznaje się z informacjami na temat Williama Szekspira, na podstawie notki biograficznej krótko charakteryzuje autora

- uważnie słucha wzorcowej recytacji

- odczytuje zagadkowe, niezrozumiałe fragmenty wierszy

- nazywa stany ducha wyrażone w sonetach

- wskazuje sonety, w których można dopatrzyć się zwrotu do adresata

- analizuje budowę sonetu angielskiego

- wskazuje sonet, który najmocniej oddziałuje na czytelnika

- zna cechy gatunkowe sonetu

- dostrzega w wierszu środki artystyczne


- wskazuje motyw kluczowy dla każdego sonetu, wykorzystując podane propozycje

- nadaje tytuły sonetom

-tworzy krótką definicję gatunku

- wskazuje sonet, który najmocniej oddziałuje na czytelnika, uzasadniając wybór

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- wyjaśnia zagadkowe, niezrozumiałe fragmenty sonetów

- wypowiada się na temat wymowy poznanych sonetów

- dostrzega w wierszu środki artystyczne i określa ich funkcję

- przedstawia własną wersję tłumaczenia wybranych połączeń słownych

- wyjaśnia, w jaki sposób Szekspir komponuje zdania proste i złożone

- wskazuje w każdym z sonetów kompozycyjny pomysł na wiersz, argumentując swoje stanowisko

- zapisuje refleksje wywołane przez wybrany sonet

- porównuje poetycką konstrukcję sonetów Szekspira i Mickiewicza

Adam Mickiewicz

„Stepy akermańskie”

- uważnie słucha wzorcowej recytacji

- nazywa swoje odczucia, wrażenia czytelnicze

- identyfikuje podmiot mówiący, wskazując ujawniające go formy gramatyczne

- nazywa uczucia i emocje podmiotu mówiącego

- dostrzega, że poznany wiersz jest sonetem

- rozpoznaje w utworze motyw podróży

- dostrzega, odnajduje i nazywa w wierszu środki artystyczne (epitet, porównanie, prosta metafora, rymy, anafora)

- określa przestrzeń

- wybiera wariant interpretacyjny wiersza

- uzasadnia, że poznany wiersz jest sonetem

- określa dosłowne znaczenie motywu podróży

- dostrzega odnajduje i nazywa w wierszu środki artystyczne (wykrzyknienie)

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- nazywa środki poetyckie, opisujące przestrzeń

- analizuje budowę wersyfikacyjną tekstu

- dostrzega, odnajduje i nazywa w wierszu środki artystyczne (metafora, wyliczenie, wykrzyknienie) i określa ich funkcję

- określa przenośne znaczenie motywu podróży

- dostrzega, odnajduje i nazywa w wierszu środki artystyczne (hiperbola, oksymoron) i określa ich finkcję

Adam Mickiewicz

„Nad wodą wielka i czystą”

- uważnie słucha wzorcowej recytacji

- wymienia i omawia elementy obrazu poetyckiego

- odczytuje czasowniki związane z osobą mówiącą

- ogląda reprodukcję obrazu

- dostrzega, odnajduje i nazywa w wierszu środki artystyczne

- wyróżnia najbardziej wyrazisty element obrazu poetyckiego

- komentuje sytuację liryczną przedstawioną w wierszu

- określa korespondencję znaczeń między wierszem a obrazem

- określa rolę środków poetyckich

- dostrzega, odnajduje i nazywa w wierszu środki artystyczne i określa ich funkcję

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- wskazuje element obrazu poetyckiego najbardziej związany z postacią mówiącą

- określa język utworu

- formułuje refleksje na temat znaczenia ostatniej strofy wiersza

- przedstawia wizję obrazu, który mógłby być ilustracją do wiersza

Cyprian Norwid

„Trzy strofki”

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- odczytuje słowa będące śladami zdarzenia łączącego nadawcę i odbiorcę

- określa adresata wypowiedzi lirycznej

- odtwarza relacje łączące nadawcę i odbiorcę

- wskazuje w wierszu środki poetyckie

- odtwarza okoliczności, w których padły słowa wiersza

- odnajduje w tekście metafory

- określa swój stosunek do postaci mówiącej na podstawie jej słów, uzasadniając wypowiedź

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- formułuje słowa, które mogły poprzedzać wypowiedź podmiotu mówiącego

- wyjaśnia sens zawartych w tekście metafor

- wskazuje w wierszu środki poetyckie i nazywa ich funkcje

- wskazuje fragmenty odnoszące się do przeszłości w celu wyjaśnienia ich znaczenia

Sztuka patrzenia:

Diego Velazquez

„Panny dworskie”

- czyta cicho ze zrozumieniem, zapoznając się z informacjami na temat autora i dzieła

- ogląda reprodukcję obrazu

- wymienia elementy warstwy przedstawieniowej obrazu

- pisze krótkie opowiadanie inspirowane obrazem

- opisuje postaci przedstawione na obrazie

- wskazuje elementy obrazu budzące największe zainteresowanie

- zapisuje wrażenia dotyczące wybranego elementu obrazu

- wypowiada się na temat tytułu obrazu

- ustosunkowuje się do zamieszczonej w tekście hipotezy interpretacyjnej

Bolesław Leśmian „Dusiołek”

- zapoznaje się z informacjami na temat B. Leśmiana, na podstawie notki biograficznej krótko charakteryzuje autora

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- wymienia głównych bohaterów utworu

- odróżnia postaci realistyczne od fantastycznych

- gromadzi informacje na temat Bajdały

- określa adresata wypowiedzi lirycznej

- zapoznaje się z definicją ballady

- wskazuje w wierszu środki poetyckie

- redaguje charakterystykę

- odróżnia postaci realistyczne od fantastycznych, uzasadniając wypowiedź

- krótko charakteryzuje narratora

- uzasadnia, że utwór jest balladą

- redaguje charakterystykę z wykorzystaniem elementów gwary ludowej

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- odczytuje sens wybranych słów

- opracowuje artykuł hasłowy o Dusiołku do leksykonu

- przyłącza się do obrony lub oskarżeń postaci

- wskazuje liryczne cechy utworu

- wskazuje w wierszu środki poetyckie i nazywa ich funkcję

- porównuje utwór z innymi znanymi balladami

- układa „mowę obrończą” Pana Boga na zarzuty Bajdały

Bolesław Leśmian

„W malinowym chruśniaku”

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- opowiada o sytuacji lirycznej

- wymienia elementy scenerii

- odczytuje wyrazy ujawniające bohaterów lirycznych

- określa relacje między bohaterami lirycznymi

- odczytuje zaskakujące wyrazy, sformułowania

- wskazuje reprodukcję ukazującą podobnie przedstawione wyobrażenia plastyczne

- wskazuje w wierszu środki poetyckie

- wypowiada się na temat natury ukazanej w wierszu

- przedstawia swoje wyobrażenie plastycznej wersji wiersza

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- wyjaśnia znaczenia zaskakujących wyrazów i sformułowań

- wyjaśnia, w jakim zbiorze poetyckim, biorąc pod uwagę tematykę utworu, mógłby znaleźć się poznany wiersz

- wskazuje w wierszu środki poetyckie i nazywa ich funkcję

- wskazuje strofę mówiącą o sprawach najważniejszych, uzasadniając wybór

Bolesław Leśmian „Szewczyk”

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- wypowiada się na temat kreacji świata przedstawionego w utworze, wykorzystując fragmenty wiersza

- podaje informacje na temat bohatera lirycznego

- określa adresata wypowiedzi

- wskazuje w wierszu środki poetyckie

- uzasadnia, że poznany wiersz jest przykładem pieśni jako gatunku liryki

- odnajduje w tekście motyw Boga

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- komentuje wypowiedzi bohatera lirycznego

- wskazuje w tekście środki poetyckie i nazywa ich funkcję

- formułuje refleksje o charakterze filozoficznym

- wyjaśnia znaczenie motywu Boga

- porównuje sposób kreowania świata przedstawionego z innymi utworami Leśmiana

Krzysztof Kamil Baczyński „Przypowieść”

- zapoznaje się z informacjami na temat K.K. Baczyńskiego, na podstawie notki biograficznej krótko charakteryzuje autora

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- nazywa swoje odczucia, wrażenia czytelnicze

- odtwarza proces powstawania świata pokazany w wierszu

- zapisuje w punktach kolejne etapy powstawania świata

- omawia wizerunek Boga ukazany w wierszu

- wypełnia podany schemat fragmentami wiersza i ich interpretacją

- wskazuje w wierszu środki poetyckie

- analizuje proces powstawania świata pokazany w wierszu

- określa stosunek do rzeczywistości i światopogląd osoby mówiącej

- wyjaśnia, jakie refleksje o człowieku przekazuje wiersz

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- wyjaśnia, co sugeruje tytuł utworu

- wskazuje znany tekst literatury światowej, do którego nawiązuje wiersz

- uzasadnia, że czas powstania utworu może mieć związek z wymową wiersza

- wskazuje w wierszu środki poetyckie i nazywa ich funkcję

- porównuje wizerunek Boga z wiersza z wizerunkiem Boga w innych, znanych utworach

- określa charakter nawiązań

- przekształca fragment wiersza o stworzeniu człowieka na tekst prozatorski o charakterze opowieści mitologicznej

Krzysztof Kamil Baczyński

„Biała magia”

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- opisuje obraz poetycki

- gromadzi informacje na temat bohaterki lirycznej

- nazywa odczucia i wrażenia osoby mówiącej

- wskazuje w wierszu środki poetyckie

- nazywa odczucia i wrażenia osoby mówiącej, uzasadniając wypowiedź

- wskazuje metafory i próbuje odczytać ich znaczenia

- opracowuje krótką notatkę wyjaśniającą pojęcia „biała magia”

- wypowiada się na temat słuszności podanego stwierdzenia

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- wyjaśnia, co łączy motywy budujące obraz poetycki

- pisze krótki tekst zawierający własną interpretację wiersza

- opracowuje w formie tabeli scenopis filmu, który mógłby powstać na podstawie wiersza

- wskazuje w wierszu środki poetyckie i nazywa ich funkcję

- przedstawia swoją hipotezę na temat zasady łączącej podane sformułowania

- wyjaśnia, co sugeruje tytuł wiersza

Krzysztof Kamil Baczyński

„Sur le pont d' Avignon”

- zapoznaje się z informacjami o francuskiej piosence dotyczącej mostu w mieście Avinion

- opowiada o swoich pierwszych wrażeniach wywołanych lekturą wiersza

- wypowiada się na temat sytuacji „ja lirycznego”, mając na uwadze dopisek pod wierszem

- wskazuje w tekście terminy i sformułowania ze sfery muzyki

- opowiada o swoim drugim wrażeniu wywołanym lekturą wiersza

- wskazuje środki poetyckie

- wyjaśnia, czy kompozycja świata wiersza przypomina technikę kolażu

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- analizuje składnie zdań zastosowaną przez autora w celu wyciągnięcia wniosków

- postrzegając wiersz jako kompozycję malarską, określa kolory, jakie ją tworzą

- wskazuje środki poetyckie i nazywa ich funkcję

- wskazuje motywy, które po połączeniu tworzą inne dziedziny

- wybiera określenia pasujące do własnego wyobrażenia przedstawiającego plastyczną wersję utworu

- uzasadnia na podstawie informacji o życiu autora zasadność stwierdzenia, że świat wiersza można traktować jako odbicie prawdziwego świata poety

Konstanty Ildefons Gałczyński

„Zaczarowana dorożka”

- zapoznaje się z informacjami na temat K.I. Gałczyńskiego, na podstawie notki biograficznej krótko charakteryzuje autora

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- wypowiada się na temat sposobu ukazania świata w utworze, uzasadniając wypowiedź

- przekłada tekst na opowiadanie lub fragment dziennika

- wskazuje środki poetyckie

- wskazuje w wierszu ślady przeżyć, emocji, wrażeń, refleksji

- przedstawia własną interpretację poematu, wybierając jedną z wersji komentarza i rozwijając ją

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- określa sposób łączenia realistycznych i fantastycznych składników świata przedstawionego

- wskazuje środki poetyckie i nazywa ich funkcję

- dowodzi słuszności wybranej tezy

- przekłada tekst na scenariusz filmowy lub dzieło malarskie

Konstanty Ildefons Gałczyński

„Małe kina”

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- określa dosłowny temat utworu

- omawia elementy opisowe

- charakteryzuje postać mówiącą

- określa atmosferę przedstawianej rzeczywistości

- redaguje tekst zaproszenia zachęcającego publiczność do złożenia wizyty w małym kinie

- wskazuje środki poetyckie

- odszukuje w tekście wiersza fragment, który mógłby być sloganem reklamującym małe kina

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- uzasadnia, odwołując się do tekstu, że osoba mówiąca dostrzega w małych kinach element magii

- pisze artykuł pt. „W obronie małych kina”

- wskazuje środki poetyckie i nazywa ich funkcję

- wyjaśnia, czy można mówić o magii poznanego tekstu

Czesław Miłosz

„Miłość”, „Wiara”

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- wyjaśnia znaczenia słów będących tytułami wierszy

- wymienia składniki prezentowanego świata

- określa język wypowiedzi osoby mówiącej

- wskazuje środki poetyckie

- rozwija treść zdań, wykorzystując podane sformułowania

- ocenia stopień trudności interpretacji poznanych wierszy, korzystając z podanych możliwości

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- wskazuje wybrane cechy języka w konkretnych fragmentach

- cytuje z wierszy zdania mające postać sentencji, wyjaśnia ich sens

- wskazuje środki poetyckie i nazywa ich funkcje

- wskazuje szczególnie ważne fragmenty wierszy, uzasadniając wybór

Czesław Miłosz

„Piosenka o końcu świata”

- zapoznaje się z informacjami na temat Cz. Miłosza, na podstawie notki biograficznej krótko charakteryzuje autora

- czyta fragment Apokalipsy św. Jana

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- opowiada o pierwszych wrażeniach wywołanych lekturą wiersza

- określa tematykę wiersza

- odtwarza wygląd opisywanego świata

- relacjonuje zachowanie się ludzi, odtwarza ich sposób myślenia

- wyjaśnia, jaka wizja końca świata została przedstawiona w wierszu

- wskazuje środki poetyckie

- zapoznaje się z definicjami parafrazy i aluzji literackiej

- wypowiada się na temat tytułu

- analizuje język wiersza

- określa rolę środków poetyckich


- czyta głośno, dokonując interpretacji

- wskazuje dziedzinę sztuki, która mogłaby najwierniej odtworzyć zawartość wiersza, uzasadniając wypowiedź

- wypowiada się na temat poetyckości wiersza

- uzasadnia, że wiersz jest przykładem parafrazy/aluzji literackiej

- wskazuje środki poetyckie i nazywa ich funkcję

- formułuje wnioski wynikające z porównania treści oraz języka wiersza z fragmentami Apokalipsy św. Jana

- porównuje wiersz z treściami ukazywanymi w malarstwie o tematyce „ostatecznej”

Stanisław Grochowiak „Rozmowa o poezji”

- zapoznaje się z informacjami na temat S. Grochowiaka

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- nazywa formę wypowiedzi wykorzystaną w wierszu

- wskazuje środki poetyckie

- zestawia ze sobą sądy o poezji prezentowane przez bohaterów wiersza

- analizuje sposób wyrażenia opinii obu postaci w sprawie poezji

- identyfikuje się z wybraną opinią na temat poezji, uzasadniając wybór

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- wyjaśnia, z jakim rodzajem literackim kojarzy się budowa utworu

- formułuje refleksje dotyczące własnego rozumienia poezji

- zapisuje tekst w formie sceny dramatycznej, dopisując didaskalia – wskazuje środki poetyckie i nazywa ich funkcję

- wyjaśnia, w jakiej relacji do siebie pozostają sądy na temat poezji zaprezentowane w wierszu

Stanisław Grochowiak „Brueghel (II)”

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- ustala: kto, do kogo, o czym i w jakich okolicznościach mówi

- ogląda reprodukcję obrazu Brueghela

- opisuje warstwę przedstawieniową obrazu

- wyjaśnia, jak rozumie tekst wiersza

- zestawia warstwę przedstawieniową obrazu z treścią wiersza

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- wypowiada się na temat języka wiersza w odniesieniu do języka prozy

- wskazuje wersy zawierające szczególnie ważne znaczenie

- formułuje wnioski wynikające z zestawienia warstwy przedstawieniowej obrazu z treścią wiersza

- wyjaśnia przesłanie utworu

Stanisław Grochowiak „Pocałunek – krajobraz”

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- wyodrębnia obrazy poetyckie

- ogląda reprodukcję obrazów

- wskazuje i nazywa środki stylistyczne występujące w wierszu

- wskazuje na połączenie dwóch sfer sygnalizowanych tytułem

- wskazuje i nazywa środki stylistyczne występujące w wierszu, określa ich funkcję

- przedstawia własną interpretację słów osoby mówiącej

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- wyjaśnia zasadę konstrukcji obrazów poetyckich

- formułuje wniosek wynikający z porównania światów przedstawionych na reprodukcjach z światem ukazanym w wierszu

- układa relację osoby mówiącej językiem prozy

Miron Białoszewski „Karuzela z madonnami”

- na podstawie notki biograficznej krótko charakteryzuje autora

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziści)

- opowiada o swoich pierwszych wrażeniach wywołanych lekturą wiersza

- gromadzi informacje na temat postaci mówiącej w celu jej zidentyfikowania

- opisuje sytuację przedstawioną w wierszu

- wyodrębnia części przedstawiające kolejne etapy ruchu karuzeli

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- analizuje język, którym wypowiada się osoba mówiąca

- formułuje kilkuzdaniowy tekst będący własną interpretacją wiersza, wykorzystuje podane pojęcia i wyrażenia

- wyjaśnia powód zestawienia słownictwa potocznego i przenośni w tekście

- analizuje graficzny zapis wiersza w celu wyciągnięcia wniosków

Sztuka patrzenia:

Rene Magritte

„Zamek w Pirenejach”

- ogląda obraz

- czyta cicho ze zrozumieniem, zapoznając się z informacjami na temat autora i dzieła

- podaje informacje z tekstu dotyczące warstwy przedstawieniowej obrazu

- podaje informacje z tekstu dotyczące kompozycji obrazu

- redaguje kilkuzdaniową wypowiedź na temat obrazu

- wyjaśnia związek tytułu obrazu z jego warstwą przedstawieniową

- informacje z tekstu dotyczące warstwy przedstawieniowej obrazu i jego kompozycji uzupełnia własnymi spostrzeżeniami

- omawia malarskie środki prezentacji

- wyjaśnia swoje rozumienie znaczeń wynikających z obrazu

- wskazuje elementy o znaczeniu symbolicznym

Zbigniew Herbert „Sprawozdanie z raju”

- wyjaśnia potoczne znaczenie słowa raj

- czyta fragmenty Katechizmu Kościoła Katolickiego

- zapoznaje się z informacjami na temat Z. Herberta

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- wskazuje w opisie elementy „rajskie” i „ziemskie”

- odtwarza przeszłość, stan obecny i przyszłość tytułowego miejsca

- wskazuje środki poetyckie

- określa właściwości przedstawionej rzeczywistości, uzasadniając wypowiedź

- określa nastawienie osoby mówiącej do opisywanej rzeczywistości

- pisze sprawozdanie z raju, wykorzystując własne przeczucia i wyobraźnię

- określa rolę środków poetyckich

- podaje synonimy pojęcia raj

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- porównuje język wiersza z językiem katechizmu

- wskazuje środki poetyckie i nazywa ich funkcję

- porównuje język wiersza z językiem katechizmu w celu wyciągnięcia wniosków

- interpretuje wiersz, wybierając i rozwijając jedna z podanych hipotez

- wyjaśnia znaczenie metafory zawartej w ostatnim wersie utworu

- dostrzega ironię

- redaguje na podstawie zdjęcia ironiczne sprawozdanie ze współczesnego raju

Zbigniew Herbert

„Dusza Pana Cogito”

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- wyjaśnia tradycyjne rozumienie tytułowego pojęcia

- wyodrębnia dwie sytuacje, w których zaprezentowany został Pan Cogito jako bohater liryczny

- układa w imieniu Pana Cogito ogłoszenie do gazety

- wyjaśnia, czym jest dusza Pana Cogito i czym różnie się od swoich poprzedniczek

- ocenia bohatera lirycznego, wykorzystując podane określenia

- odczytuje część wiersza, która wydaje się najważniejsza dla jego wymowy

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- podaje synonimy tytułowego pojęcia

- wypowiada się na temat wymowy wiersza

- wyjaśnia sens stwierdzenia będącego charakterystyką czasów, w których żyje Pan Cogito

- układa monolog-wyznanie Pana Cogito

Wisława Szymborska „Niebo”

- zapoznaje się z informacjami na temat W. Szymborskiej

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- opowiada o wrażeniach wywołanych lekturą wiersza

- odczytuje określenia tytułowego nieba

- wskazuje środki poetyckie

- omawia obraz nieba zaprezentowany w wierszu

- określa charakter wypowiedzi osoby mówiącej

- podaje cechy „ja” lirycznego

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- podaje synonimy pojęcia nieba opisanego w wierszu

- wyjaśnia znaczenie pierwszego wersu wiersza

- porównuje niebo z wiersza z potocznymi wyobrażeniami na ten temat oraz z chrześcijańską wizją nieba

- wskazuje środki poetyckie i nazywa ich funkcję

- porównuje obraz nieba z wiersza z wyobrażeniami zawartymi w innych tekstach wykorzystujących ten motyw

Wisława Szymborska „Koniec i początek”

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- określa tematykę wiersza

- podaje własne określenia do słów „koniec” i „początek”

- wskazuje w tekście znane środki stylistyczne

- wskazuje słowo-klucz

- odczytuje fragmenty dotyczące tytułowego „końca” i „początku”

- wskazuje w tekście znane środki stylistyczne, próbuje wyjaśnić ich znaczenie

- wskazuje słowo-klucz, wyjaśnia jego znaczenie

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- ustala „porządek”, w jaki układają się wymienione czynności

- wyjaśnia, skąd bierze się przymus wyrażony w pierwszym zdaniu wiersza

- wyjaśnia sens stwierdzenia: Fotogeniczne to nie jest

- wyciąga wnioski z analizy języka utworu

- rozwija podane słowa w kilkuzdaniowy komentarz

„Czytelnik pomiędzy sprzecznościami – o czytaniu wierszy (nie tylko Stanisława Barańczaka)”

- czyta cicho ze zrozumieniem, mając na uwadze informacje podane w tekście

- opowiada o świecie młodości S. Barańczaka

- wylicza cechy poezji S. Barańczaka podane w tekście

- wyjaśnia pojęcia: symbol, paradoks, antyteza

- w podanych fragmentach wierszy wskazuje zjawiska charakterystyczne dla poezji S. Barańczaka

- charakteryzuje język poezji S. Barańczaka w formie rozbudowanej wypowiedzi

- nazywa zjawiska charakterystyczne dla poezji S. Barańczaka występujące w podanych fragmentach wierszy


- nazywa zjawiska charakterystyczne dla poezji S. Barańczaka występujące w podanych fragmentach wierszy, odczytuje zawarty w nich sens

Stanisław Barańczak

„NN próbuje sobie przypomnieć słowa modlitwy”

- zapoznaje się z informacjami na temat S. Barańczaka i jego twórczości

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- dostrzega nawiązania tekstu do modlitwy Ojcze nasz

- przedstawia wizerunek Boga zawarty w wierszu

- stara się opisać świat zaprezentowany w wierszu oraz jego mieszkańców

- próbuje scharakteryzować nadawcę modlitwy

- wskazuje środki poetyckie

- opisuje świat zaprezentowany w wierszu oraz jego mieszkańców

- charakteryzuje nadawcę modlitwy

- podaje przyczyny podziału wiersza na fragmenty

- proponuje i uzasadnia tytuł dla każdej z części

- określa nastrój, jaki wywołuje wiersz w czytelniku

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- wyjaśnia odmienność wymowy wiersza w odniesieniu do modlitwy Ojcze nasz

- wskazuje kluczowe słowo, wyjaśniając jego wybór

- wyjaśnia, czy wiersz można nazwać modlitwą

- wskazuje środki poetyckie i nazywa ich funkcję

- rozwija podane słowa w dłuższy komentarz

- uzasadnia, że tekst jest przykładem aluzji literackiej/parafrazy

- proponuje plastyczną wizję rzeczywistości przedstawionej w wierszu

Stanisław Barańczak

„Pan tu nie stał”

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- próbuje wyjaśnić znaczenia zwrotów frazeologicznych użytych w tytułach polskiej prasy w latach 80.

- korzysta ze słownika frazeologicznego języka polskiego

- podaje informacje na temat nadawcy i adresata słów wiersza

- wskazuje środki poetyckie

- wyjaśnia znaczenia zwrotów frazeologicznych użytych w tytułach polskiej prasy w latach 80.

- określa, w czyim imieniu wypowiada się postać mówiąca, uzasadniając swoją hipotezę

- uzasadnia, że wiersz może być komentarzem do naszej współczesności

- wypowiada się na temat języka poezji Barańczaka

- określa rolę środków poetyckich

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- formułuje treść tytułów prasowych bez użycia zwrotów frazeologicznych

- zapisuje tekst wiersza, nie stosując frazeologizmów

- określa, jaki efekt daje wykorzystanie zwrotów frazeologicznych w tytułach artykułów propagandowych

- określa metaforyczne znaczenie kolejki

- ustosunkowuje się do opinii Jerzego Kwiatkowskiego na temat poezji Barańczaka

Stanisław Barańczak

„Łzy w kinie”

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- opowiada o swoich doświadczeniach widza kinowego

- odszukuje w tekście stwierdzenia na temat kina i widzów, z którymi się zgadza

- podaje informacje na temat osoby mówiącej (osób mówiących)

- wyjaśnia, co mogą oznaczać łzy i przez jakie uczucia są wywoływane

- określa charakter i ton wypowiedzi postaci mówiącej

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- cytuje sformułowania o charakterze żartobliwym w celu ich skomentowania

- analizuje budowę wiersza, zapisując wnioski w formie krótkiego komentarza z wykorzystaniem podanych sformułowań

- formułuje wniosek dotyczący widzów wynikający z porównania ekranu do konfesjonału

Marcin Świetlicki „Apokryf”

- zapoznaje się z informacjami na temat M. Świetlickiego

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- określa tematykę wiersza

- wskazuje źródło wizji dziecięcego okresu życia Jezusa

- opowiada o reakcjach otoczenia na zachowanie bohatera wiersza

- zapoznaje się z definicją apokryfu

- wyjaśnia, na czym polegało nieznośne zachowanie małego Jezusa

- nazywa cechy małego Jezusa na podstawie wspomnianych w wierszu zachowań

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- określa, jakich czasów i sytuacji dotyczą fragmenty wiersza mówiące o „maleńkim Jezusie”

- cytuje słowa niosące szczególnie istotne znaczenia

- dowodzi, że tekst jest przykładem apokryfu

- porównuje życie i świat „maleńkiego” Jezusa z obrazem Jezusowego „teraz”

- cytuje słowa niosące szczególnie istotne znaczenia, uzasadniając wybór

Marcin Świetlicki „Czwartek”

- słucha wzorcowego czytania

- opowiada o sytuacji ukazanej w wierszu

- charakteryzuje bohatera lirycznego na podstawie wypowiadanych przez niego słów

- wskazuje środki poetyckie

- określa, co wspólnego ma lęk z wejściem do kościoła

- określa relacje bohatera lirycznego z Bogiem

- wyjaśnia, czym jest kościół dla bohatera lirycznego

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- wskazuje najbardziej zaskakujące sformułowania, wyjaśniając przyczyny wyboru

- wskazuje środki poetyckie i nazywa ich funkcję

- proponuje inny tytuł dla wiersza, uzasadniając swoją propozycję

- przedstawia i krótko uzasadnia swoją tezę na temat poetyckości wiersza

Marcin Świetlicki „Filandia”

- czyta głośno (wyraźnie i wyraziście)

- określa swoje wrażenia na temat tonacji wiersza

- gromadzi informacje na temat postaci mówiącej na podstawie jej monologu

- wskazuje środki poetyckie

- przedstawia swoją interpretację tytułu wiersza

- zapisuje swoje refleksje na temat tego, czym jest poezja

- czyta głośno, dokonując interpretacji

- porównuje język Filandii z tworzywem wierszy Czwartek i Apokryf w celu wyciągnięcia wniosków

- wskazuje środki poetyckie i nazywa ich funkcję

- wypowiada się na temat poetyckości wierszy Świetlickiego, uzasadniając swoją opinię

Marek Mikos

„O sztuce aktorskiej”

- zapoznaje się z informacjami na temat M. Mikosa

- czyta cicho ze zrozumieniem

- określa tematykę tekstu

- wyjaśnia rolę koryfeusza w teatrze antycznym

- łączy nazwy konwencji teatralnych z cechami gry aktorskiej właściwej danej konwencji

- uzupełnia treść zdania na temat przemian konwencji gry aktorskiej, korzystając z informacji podanych w tekście

- opowiada o pozycji aktora w teatrze i społeczeństwie na przestrzeni dziejów

- wyjaśnia, od kogo zależy decyzja w sprawie zastosowania określonej metody grania

- szereguje konwencje gry aktorskiej wg przyjętego przez siebie klucza

- omawia cechy gry aktorskiej związane z wybranymi konwencjami

- wyjaśnia swoimi słowami znaczenie pojęcia „czwarte ściana”

- wyjaśnia, jak rozumie znaczenie ostatniego zdania artykułu

- opowiada o rolach granych przez ulubionych aktorów, określają stosowany przez nich sposób gry

- proponuje właściwą konwencję gry aktorskiej dla postaci wybranych ze znanych dramatów

Marek Mikos

„Teatr telewizji czy teatr w telewizji?”

- czyta cicho ze zrozumieniem

- określa tematykę tekstu

- określa właściwości teatru telewizji jako gatunku twórczości

- cytuje sformułowania trafnie nazywające zadanie scenografii w teatrze telewizji

- wskazuje podobieństwa i różnice między teatrem telewizji i filmem a teatrem żywego planu

- wymienia aspekty odróżniające widownię żywego teatru od publiczności teatru telewizji

- formułuje zdanie we właściwym brzmieniu

- tłumaczy, jakie ograniczenia i możliwości wiążą się z teatrem telewizji w odniesieniu do teatru żywego planu i filmu

- rozwija treść podanego zdania

- wyjaśnia sens podanego stwierdzenia

- wyjaśnia, czym jest i na czym polega montaż w odniesieniu do teatru telewizji

Marek Hendrykowski „Skrzyżowanie mimo wszystko – czyli filmowe hybrydy gatunkowe”

- zapoznaje się z informacjami na temat M. Hendrykowskiego

- wymienia znane gatunki filmowe

- czyta cicho ze zrozumieniem

- określa tematykę tekstu

- zna pojęcie hybryda gatunkowa

- uzupełnia treść podanego zdania

- uzasadnia słuszność wybranego stwierdzenia w formie krótkiej rozprawki

- ogląda wybrany film

- wypowiada się na temat obejrzanego filmu

- wyjaśnia pojęcie hybryda gatunkowa

- wyjaśnia, jakie elementy pomieszano ze sobą w filmach Samuraj i kowboje,Świat Dzikiego Zachodu

- zestawiając gatunki filmowe, proponuje filmy będące hybrydami gatunkowymi

- podaje cechy znanych gatunków filmowych

- wymienia tytuły oglądanych ostatnio filmów, określając ich gatunek

- określa czas powstania tekstu

- uzasadnia słuszność wybranego stwierdzenia w formie przemówienia

- wskazuje w obejrzanym filmie przykłady łączenia gatunków

- wyjaśnia, na jakie zapotrzebowanie widzów odpowiadają hybrydy gatunkowe

- wyjaśnia na podstawie fotosu filmowego, czy film jest przykładem łączenia gatunków, czy hybrydą gatunkową

„W głąb filmowego kadru. Symbol i metafora w filmie”

- ogląda wybrany film

- ogląda reprodukcję obrazu Marzyciel

- analizuje zapis dotyczący symboliki kompozycji przedstawionej na obrazie

- wyodrębnia z tekstu fragment wyjaśniający pojęcie filmowej metafory

- wyjaśnia, dzięki czemu powstaje filmowa metafora

- wymienia środki języka filmowego wykorzystywane do budowania metafory

- omawia sposoby budowania ukrytych znaczeń na zamieszczonych przy tekście fotosach

- wymienia środki języka filmowego wykorzystywane do budowania metafory

- omawia sposoby budowania ukrytych znaczeń na zamieszczonych przy tekście fotosach

Małgorzata Rybczyńska „Z sitkiem w eterze”

- czyta cicho ze zrozumieniem

- określa tematykę tekstu

- wymienia radiowe sposoby przyciągania i podtrzymywania uwagi słuchacza

- wyjaśnia, na czym polega specyfika przekazu radiowego

- omawia właściwości języka radiowej informacji

- wymienia i omawia radiowe sposoby przyciągania i podtrzymywania uwagi słuchacza

- cytuje zdanie wyjaśniające trudniejszą sytuację radiofonii publicznej

- rozwija treść podanego zdania

- wskazuje źródła tematów radiowego przekazu

- wyjaśnia sens sformułowania „temat leży na ulicy”

- wyjaśnia, na czym polegają niezręczności językowe w dwóch zacytowanych w tekście zdaniach

- formułuje poprawne wersje tekstów zawierających błędy dziennikarzy radiowych

- zapisuje swoje refleksje na temat podanego sformułowania

Małgorzata Derwich

„W szklanym okienku”

- czyta cicho ze zrozumieniem

- określa tematykę tekstu

- wymienia podstawowe terminy języka filmowego

- wylicza podstawowe cechy informacji telewizyjnej

- wylicza członków ekipy telewizyjnej

- wymienia gatunki informacji telewizyjnej

- uzupełnia zdania podanymi sformułowaniami

- wyjaśnia znaczenia podstawowych terminów języka filmowego

- wylicza członków ekipy telewizyjnej, określając zadania każdego z nich

- wyjaśnia, czym się cechuje każdy z gatunków informacji telewizyjnej

- wyjaśnia znaczenie sformułowania „wierzchołek góry lodowej”, cytując odpowiednie zdanie tekstu

- operuje podstawowymi terminami języka filmowego

- oddziela plany skupiające uwagę widza od planów, które ją rozszerzają

- wyjaśnia sens sformułowań: „czarna magia”, „komentarz powinien dopełniać obraz”

- w obejrzanych wiadomościach telewizyjnych rozpoznaje i nazywa różne odmiany relacji

- przygotowuje „scenariusz” relacji telewizyjnej na istotny temat związany z lokalnym środowiskiem

„Świat w mediach – realny czy wykreowany?”

- czyta cicho ze zrozumieniem, mając na uwadze informacje podane w tekście

- wymienia środki przekazu charakterystyczne dla kultury masowej

- wyjaśnia pojęcie globalna wioska

- wylicza korzyści i zagrożenia związane ze środkami masowego przekazuje- pisze list otwarty w sprawie zawartości programu telewizji publicznej lub komercyjnej

- czyta cicho ze zrozumieniem, mając na uwadze informacje podane w tekście

- wymienia środki przekazu charakterystyczne dla kultury masowej

- wyjaśnia pojęcie globalna wioska

- wylicza korzyści i zagrożenia związane ze środkami masowego przekazuje- pisze list otwarty w sprawie zawartości programu telewizji publicznej lub komercyjnej

- wyjaśnia, czym jest kultura masowa

- odpowiada na pytania wybrane z tekstu

- przedstawia swój głos w dyskusji na temat środków masowego przekazu

- opracowuje poradnik ; „Jak żyć z telewizją/Internetem”

- wyjaśnia, czym jest kultura masowa

- odpowiada na pytania wybrane z tekstu

- przedstawia swój głos w dyskusji na temat środków masowego przekazu

- opracowuje poradnik ; „Jak żyć z telewizją/Internetem”

Zestaw zadań: List otwarty – głos w ważnej sprawie”

- podaje cechy listu otwartego

- określa adresata listu otwartego

- formułuje bezpośrednie zwroty do adresatów listu otwartego

- analizuje budowę listu otwartego

- podaje, od czego zaczyna się tekst zasadniczy listu otwartego

- wyjaśnia, co zawiera i jaką formę może przybierać zasadnicza część listu otwartego

- wyjaśnia, co zawiera zakończenie w liście otwartym

- uzupełnia luki w podanym liście otwartym, stosując konwencję poważną


- podaje cechy listu otwartego

- określa adresata listu otwartego

- formułuje bezpośrednie zwroty do adresatów listu otwartego

- analizuje budowę listu otwartego

- podaje, od czego zaczyna się tekst zasadniczy listu otwartego

- wyjaśnia, co zawiera i jaką formę może przybierać zasadnicza część listu otwartego

- wyjaśnia, co zawiera zakończenie w liście otwartym

- uzupełnia luki w podanym liście otwartym, stosując konwencję poważną


- uzupełnia luki w podanym liście otwartym, stosując konwencję humorystyczną

- uzupełnia luki w podanym liście otwartym, stosując konwencję humorystyczną

„Radiowo – telewizyjne wtajemniczenia – zestaw zadań”

- przygotowuje spis ujęć do relacji telewizyjnej

- ustala zawartość programu wieczornego wydania wiadomości telewizyjnych, akceptując informacje spośród podanych propozycji

- dobiera rodzaj głosu do zaproponowanych ujęć relacji telewizyjnej

- usuwa usterki i niedoskonałości językowe w podanych zdaniach

- sporządza w formie tabeli scenopis relacji z koncertu

- ocenia podane zdania z punktu widzenia fachowości dziennikarskiej

- tłumaczy sens zdania zapisanego „językiem filmowców”

- obmyśla plan i projektuje formę relacji z opisanego zdarzenia



1   2   3

Powiązany:

Wymagania na poszczególne oceny z języka polskiego klasa trzecia iconWymagania na poszczególne oceny z języka polskiego klasa pierwsza

Wymagania na poszczególne oceny z języka polskiego klasa trzecia iconWymagania na poszczególne oceny z języka polskiego klasa druga

Wymagania na poszczególne oceny z języka polskiego klasa trzecia iconWymagania na poszczególne oceny z języka polskiego klasa I gimnazjum. Ocena dopuszczająca

Wymagania na poszczególne oceny z języka polskiego klasa trzecia iconWymagania na poszczególne oceny z języka rosyjskiego -klasa II

Wymagania na poszczególne oceny z języka polskiego klasa trzecia iconWymagania na poszczególne oceny z języka polskiego

Wymagania na poszczególne oceny z języka polskiego klasa trzecia iconWymagania na poszczególne oceny z języka angielskiego klasa III

Wymagania na poszczególne oceny z języka polskiego klasa trzecia iconWymagania edukacyjne na poszczególne oceny z języka polskiego dla klasy III

Wymagania na poszczególne oceny z języka polskiego klasa trzecia iconWymagania edukacyjne na poszczególne oceny z języka polskiego do kolejnych tematów lekcji

Wymagania na poszczególne oceny z języka polskiego klasa trzecia iconWymagania edukacyjne na poszczególne oceny z języka polskiego do kolejnych tematów lekcji

Wymagania na poszczególne oceny z języka polskiego klasa trzecia iconWymagania na poszczególne oceny z języka angielskiego w klasie I g /klasa z rozszerzonym programem nauczania języka angielskiego

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom