Sprawozdanie Dziekana Wydziału Rolniczego




Pobierz 1.06 Mb.
NazwaSprawozdanie Dziekana Wydziału Rolniczego
strona5/18
Data konwersji03.09.2012
Rozmiar1.06 Mb.
TypSprawozdanie
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   18
Katedra Genetyki, Hodowli Roślin i Nasiennictwa




  1. Ocena efektu przedsiewnego naświetlania nasion roślin uprawnych - prof. dr hab. Danuta Drozd, dr inż. Hanna Szajsner

Celem badań była ocena wpływu różnego uwilgotnienia ziarniaków pszenicy ozimej na ujawnienie się efektu przedsiewnej biostymulacji laserowej. W przeprowadzonym doświadczeniu laboratoryjnym stwierdzono, że hydratacja ziarniaków spowodowała stymulację wszystkich cech morfologicznych siewek. W doświadczeniu laboratoryjnym oceniano zmiany aktywności alfa – amylazy w ziarniakach pszenicy i pszenżyta po poddaniu ich naświetlaniem promieniami lasera. Obiektem badań były trzy odmiany pszenżyta i dwie odmiany pszenicy. Na podstawie przeprowadzonych badań można przypuszczać, że przedsiewna biostymulacja laserowa jest czynnikiem oddziaływującym na układ enzymatyczny w kiełkujących ziarniakach niektórych form jarych i ozimych pszenżyta i pszenicy.

Publikacje:

Szajsner H. : Ocena efektu stymulacji laserowej nasion pszenicy w zależności od ich wilgotności. Biuletyn IHAR 2008. (praca po recenzji).

Szajsner H., Drozd D.: Wpływ przedsiewnej biostymulacji laserowej na aktywność alfa – amylazy w ziarniakach pszenicy i pszenżyta. Acta Agrophysica 2008.


  1. Wpływ biostymulacji laserowej zbóż na aktywność enzymatyczną oraz poziom fitohormonów i wolnych rodników - dr inż. Hanna Szajsner, prof. dr hab. Danuta Drozd (Projekt badawczy nr 2P06R 29)

Oceniano wpływ stymulacji laserowej nasion pszenicy, żyta i pszenżyta na wartość siewną oraz cechy morfologiczne siewek i wielkość siły diastatycznej. U genotypów żyta ozimego stwierdzono istotną stymulację cech morfologicznych siewek oraz siły diastatycznej. Zastosowanie promieniowania laserowego u odmian pszenicy ozimej wywołało zróżnicowaną reakcję badanych genotypów, o czym świadczy stwierdzona interakcja odmian z dawkami światła laserowego. Ponadto obserwowano u niektórych odmian pszenicy istotne podwyższenie indeksu wigoru.

Publikacje:

Szajsner H. : Wpływ światła lasera na zmiany cech morfologicznych i siły diastatycznej u genotypów pszenicy ozimej. Acta Agrophysica 2008

Szajsner H., Drozd D., Błażewicz J.: Wpływ stymulacji laserowej nasion na cechy siewek

i wielkość siły diastatycznej form żyta i pszenżyta. Biuletyn IHAR 2008 (praca po recenzji)


  1. Ocena genotypów kukurydzy pod względem zdolności anorogenicznych – dr inż. Renata Galek (Projekt badawczy nr 47/12-R/08)

Otrzymywanie linii wsobnych poprzez samozapylenie jest czasochłone w procesie hodowlanym. Z tego powodu podejmowane są badania nad uzyskiwaniem i wykorzystaniem podwojonych haploidów na drodze androgenezy lub gynogenezy. Linie podwojonych haploidów mają szerokie zastosowania zarówno w badaniach podstawowych, jak i programach hodowalnych. Są przydatne przy mapowaniu genów, analizach genetycznych, indukowaniu mutacji, transformacji, somatycznej hybrydyzacji, produkcji sztucznych nasion. Jako skuteczne metody u kukurydzy do otrzymywania linii DH, uznaje się wykorzystanie technik kultur izolowanych mikrospor i pylników. Pierwsze ich zastosowanie u kukurydzy odnotowano w latach siedemdziesiątych i do tej pory są one sukcesywnie rozwijane. Ich podstawą jest odpowiedni dobór genotypów wyjściowych, o znacznym potencjale do androgenezy.

W Polsce badania nad indukcją haploidów u kukurydzy i wytwarzaniem linii podwojonych haploidów są realizowane od niedawna, w porównaniu do zaawansowania prac dla takich gatunków zbóż jak pszenżyto czy pszenica, przy wykorzystaniu kultur izolowanych mikrospor, kultur pylnikowych oraz krzyżowania oddalonego. Celem prowadzonych badań jest poznanie przebiegu procesu embriogenezy haploidalnej u rodzimych genotypów kukurydzy i opracowanie metod indukcji androgenezy i otrzymywania roślin DH kukurydzy w kulturze pylników oraz izolowanych mikrospor.

W pierwszym roku realizacji projektu oparto się na kulturach izolowanych pylników z uwagi na dostępność pyłku i łatwość jego obróbki. Za pożywkę podstawową do prześledzenia embriogenezy haploidalnej przyjęto pożywkę 190 IND, PG, MS oraz. Pierwszym istotnym etapem przed założeniem kultur pylnikowych był właściwy wybór roślin zawierających w pylnikach ziarna pyłku w stadium jednojądrowym, z peryferyjnie ułożonym jądrem komórkowym lub w stadium dwujądrowym. Stwierdzono bardzo istotny wpływ warunków pogodowych na morfologię pylników i stadium rozwojowe mikrospor. Zastosowane warunki wzrostu oraz pożywki spowodowały indukcję rozwoju mikrospor z gametycznego typu rozwoju na sporofityczny u analizowanych genotypów, na drodze embriogenezy bezpośredniej. Pierwsze makroskopowe zmiany na pylnikach obserwowano po 2 - 4 tygodniach kultury w postaci pojawiających się zgrubień. Uzyskane obserwacje po przeprowadzeniu analiz mikroskopowych zmacerowanych pylników dla wybranych 11 genotypów dostarczyły informacji odnośnie indukcji podziałów w obrębie ziaren i formowaniu w nich różnorakich struktur.


  1. Mieszańce w rodzaju Lupinus i ich identyfikacja metodami biologii molekularnej - dr inż. Renata Galek

W roku 2008 przeprowadzono charakterystykę mieszańców międzygatunkowych i ich form rodzicielskich pod względem polimorfizmu DNA. W tym celu przeprowadzono reakcje PCR z wykorzystaniem sekwencji mikrosatelitarnych (SSR) oraz starterów generujących markery dominujące (RAPD) i kodominujące (STS), amplifikujące jeden region genomu będący miejscem znaczonym sekwencyjnie. Stwierdzono przydatność niektórych primerów do oceny zróżnicowania analizowanych genotypów łubinu.

W celu utworzenia populacji mapującej i jednocześnie poszerzenia zmienności genetycznej L. angustifolius przeprowadzono program krzyżowań między genotypami zróżnicowanymi pod względem typu wzrostu, plenności, grubości okrywy nasiennej (materiały własne oraz australijskie). Uzyskano ponad 180 nasion mieszańcowych . Wcześniej w celu wytypowania materiałów o zróżnicowanej grubości okrywy nasiennej przeprowadzono laboratoryjną ocenę. Materiałem badawczym były nasiona 10 genotypów łubinu, w tym 3 polskich odmian i dwóch australijskich, trzech mutantów odmiany Emir oraz dwóch linii łubinu wąskolistnego (polska i australijska). Na podstawie przeprowadzonej analizy wariancji stwierdzono istotne zróżnicowanie badanych genotypów pod względem procentowego udziału okrywy nasiennej oraz wielkości nasion. Stwierdzono ponadto istotny wpływ warunków glebowo-klimatycznych na kształtowanie się analizowanych cech. Średnie wartości cech pogrupowano testem Duncana. Największym procentowym udziałem okrywy nasiennej charakteryzowały się odmiany Sonet i Emir. Na podstawie testu Dunacana zaliczono je do jednej grupy jednorodnej o najdrobniejszymych nasionach. Najniższy procentowy udział okrywy nasiennej, poniżej 20%, odnotowano u linii 11257-19 (AU) –17,87%, LAG 24 (PL) –18,91% oraz ‘Zeus’ – 19,60%. Linia australijska 11257-19, pomimo drobnych nasion, charakteryzowała się korzystnym udziałem okrywy nasiennej.

Publikacje:

Sawicka-Sienkiewicz E., Galek R., Clements J.C., Wilson J. 2008. Difficulties with interspecific hybrydisation in the genus Lupinus. Proc. 12th Int. Lupin Conf. “Lupin for Health and Wealth”, Fremantle, Western Australia, 14-18 September 2008. Ed.: J.A.Palta and J.D. Berger. ISBN 0-86476-153-8: 135-143

Zoga M., Pawelec A., Galek R., Sawicka-Sienkiewicz E. 2008. Morphological, cytological and molecular analysis of parents and interspecific hybrid (Lupinus mutabilis LM-13 x Lupinus albus sensu lato). Proc. 12th Int. Lupin Conf. “Lupin for Health and Wealth”, Fremantle, Western Australia, 14-18 September 2008. Ed.: J.A.Palta and J.D. Berger. ISBN 0-86476-153-8: 173-176.


  1. Konstruowanie mapy genetycznej żyta z wykorzystaniem markerów molekularnych - dr hab. prof. nadzw. Henryk Bujak, mgr inż. Kamila Nowosad

Przeprowadzone reakcje PCR ze starterami ISSR na całej populacji mapującej oraz reakcje SSR na wybranych losowo osobnikach mapującego pokolenia F2 pozwoliły na uzyskanie markerów o jednogenowym modelu dziedziczenia. Analiza segregacji 201 markerów typu RAPD i ISSR przy użyciu programu mapującego MAPMAKER 3.0 pozwoliła na utworzenie 10 grup sprzężeń. Grupy sprzężeń stanowią szkielet mapy genetycznej żyta o długości 960 cM.

  1. Opracowanie metody rang grup jednorodnych (RD) do oceny stabilności plonowanie odmian - dr hab. prof. nadzw. Henryk Bujak, prof. dr hab. Jan Kaczmarek, dr inż. Stanisław Jedyński

Metoda oparta jest na wielokrotnym teście rozstępu Duncana oraz współczynniku zmienności. Utworzonym grupom jednorodnym nadaje się kolejne rangi. W przypadku zachodzenia grup jednorodnych na siebie oblicza się średnią wartość rangi z grup, w których występuje dana odmiana. Po zsumowaniu wszystkich rang dla odmian z doświadczeń, oblicza się średnią rangę ogólną (RD). Odmiany o najniższej średniej wartości RD i najniższym współczynniku zmienności zalicza się do najbardziej stabilnych i plennych.

Publikacje:

Bujak H., Jedyński S., Kaczmarek J. 2008. Ocena stabilności plonowania odmian żyta ozimego na podstawie parametrycznych i nieparametrycznych metod. Biuletyn IHAR (praca po recenzjach)

Bujak H., Jedyński S., Kaczmarek J. 2008. Zastosowanie metody rang grup jednorodnych i współczynnika zmienności do badania stabilności plonowania odmian. Biuletyn IHAR (praca po recenzjach)

Bujak H., Jedyński S., Kaczmarek J., Kotecki A. 2008. Ocena stabilności plonowania populacyjnych i mieszańcowych odmian rzepaku ozimego. Biuletyn IHAR (praca po recenzjach)


  1. Identyfikacja źródeł genetycznej odporności na mączniaka w kolekcji linii, rodów i odmian żyta – dr inż. Renata Galek (Projekt badawczy nr 47/12-R/08)

Ocenę podatności genotypów żyta na porażenie przez Blumeria graminis przeprowadzono w doświadczeniu szklarniowym zgodnie z metodyką przedstawioną w pracy Zamorski i wsp. (1994). Posługiwano się czterostopniową skalą porażenia (0–3), gdzie 0 – oznaczało brak objawów natomiast 3 – bardzo silne porażenie z koloniami mączniaka zajmującymi 75–100% powierzchni blaszek liściowych. Szklarniowe doświadczenia infekcyjne przeprowadzano wykorzystując do tego celu polową populację patogena utrzymywaną na siewkach wrażliwej odmiany żyta. Inokulację przeprowadzano w fazie trzech liści metodą „miotełkową”. Następnie rośliny umieszczano w kamerze o wysokiej wilgotności. Stopień porażenia roślin oceniano po siedmiu dniach od inokulacji, posługując się wspomnianą skalą porażenia roślin. Ponadto z badanych form żyta ozimego wyizolowano DNA genomowe, które posłuży do poszukiwania markerów molekularnych odporności na tego patogenna. Do izolacji DNA genomowego żyta ozimego zastosowano metodę oczyszczania fenolem i chloroformem opracowaną przez Junghansa i Metzlaffa (1990).

Wśród przebadanych genotypów żyta nie stwierdzono występowania form całkowicie odpornych na mącznika prawdziwego (Blumeria graminis), jednak na uwagę jako źródło odporności, które nie obniżają wartości cech użytkowych mogą być wykorzystane w programach krzyżowań formy CHD Ma 1, CHD Ma 9, CHD Ma 19 oraz CHD Ma 24.


Katedra Łąkarstwa i Kształtowania Terenów Zieleni


    1. Wpływ biopreparatów na wegetację traw - dr hab. Karol Wolski prof. nadzw.

Trawy doskonale spełniają podstawowe funkcje w procesie zagospodarowania terenu: przeciwerozyjną, glebotwórczą i dekoracyjną. Bogaty skład biopreparatów został dobrany tak, aby wykazywał się szerokim oraz jakościowo wysokim spektrum działania. W badaniach określono wpływ zastosowanych biopreparatów na rozwój kilku gatunków traw. Działanie na system korzeniowy traw, zwiększyło pobranie makro- i mikroelementów z podłoża. Na podstawie obserwacji rozwoju traw można stwierdzić, iż ich zastosowanie spełniło swoją rolę.

Publikacje:

Gąbka D., Wolski K.2008. The effect of biopreparations on Elary stage of growth of selected grass species used for reclamation of municipal waste dumps. Ornamental and special plants”, Biostimulators In modern agriculture Warszawa. 7-14.


    1. Ocena wpływu zróżnicowanych norm wysiewu i nawożenia mineralnego na produkcyjność runi łąkowej - dr hab. Karol Wolski prof. nadzw.

Szybką skuteczną i ekonomiczną metodą poprawy produkcyjności runi łąkowej jest siew bezpośredni. Pozwala ona na zmianę zbiorowiska roślinnego, zachowując jego przyrodniczo-ekologiczne właściwości. Spełnia również produkcyjną i ochronną funkcję w procesie zagospodarowania użytków zielonych. Z przeprowadzonych badań wynika, że zastosowanie: życicy trwałej, życicy wielokwiatowej, kostrzewy łąkowej i koniczyny łąkowej w siewach szczelinowych na Dolnym Śląsku poprawia istotnie produkcyjność runi łąkowej. Wykazano również, że zastosowanie Trifolium pratense L. zwiększało plonowanie runi łąkowej na obiektach nie nawożonych azotem, a jedynie fosforem i potasem.

Publikacje:

Baranowski M. Ocena wpływu zróżnicowanych norm wysiewu i nawożenia mineralnego na produkcyjność runi łąkowej. Rozprawa doktorska.


    1. Wykorzystanie ekotypów traw w hodowli odmian gazonowych - dr hab. Karol Wolski prof. nadzw.

Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że wykorzystanie ekotypów w hodowli nowych odmian trawnikowych jest możliwe i w pełni uzasadnione. Różnorodność form ekotypów pozwala na wybór do hodowli osobników o cechach pożądanych przez hodowcę. Jasno określony kierunek użytkowania pozwala na szybki i skuteczny wybór kilku ekotypów traw, które poddane szczegółowym badaniom pozwalają uzyskać nowe odmiany. Warunkiem powodzenia hodowli odmian jest jednak posiadanie odpowiednio licznych kolekcji, które pochodzą z różnych środowisk naturalnych. W przeprowadzonych badaniach stwierdzono, że wśród badanych traw gazonowych odmiana Nil kostrzewy czerwonej charakteryzuje się najwyższą wartością kompozycyjną, najlepszym zadarnieniem powierzchni, przezimowaniem i zdrowotnością, natomiast najsłabszym kolorem.

Publikacje:

Jurkowski M. Wykorzystanie ekotypów traw w hodowli odmian gazonowych. Rozprawa doktorska.


    1. Waloryzacja krajobrazowa pól golfowych - dr hab. Karol Wolski prof. nadzw.

Temat jest kontynuowany w celu pełnego dostosowania metodyki oceny krajobrazu pól golfowych do specyfiki tych obiektów. Na podstawie badań przeprowadzonych na polach golfowych w różnych regionach Polski wyznaczono najważniejsze cechy, które wpływają na odbiór poszczególnych elementów krajobrazowych pola przez graczy i sprawiają, że pole golfowe określane jest jako czytelne.

Publikacje:

Wolski K., Szymura M., Kazimierska N.: 2008. Landscape assessment of golf course as method of valuation landscape transformed by human.(w:) Plit J., Andreychouk V. Methods of lansscape research, Dissertations commission of Cultural Landscape No 8. Commission of Cultural Landscape of Polish Geographical Society, Sosnowiec, 139-149

Wolski K., Szymura M..2008. Waloryzacja krajobrazaowa pola golfowego w Woli Błędowej. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. 560, Rolnictwo XCI, 91, 61-72.


    1. Dendroflora obiektów golfowych - dr hab. Karol Wolski prof. nadzw.

Pola golfowe wymagają starannej pielęgnacji, odpowiedniej lokalizacji, właściwego zaprojektowania i wykonania. Istotnym elementem pola golfowego jest murawa. Dobory i sadzenie drzew na polu golfowym nie może wpływać niekorzystnie na ekologię, agronomię oraz charakter pola. Dendroflora pola golfowego jest nieodzownym elementem krajobrazu, dodaje mu kolorystyki i tekstury. Dzięki zachowaniu wcześniej rosnących rodzimych drzew i krzewów, pola golfowe są prawidłowo wkomponowanie w krajobraz. Stanowią wraz z nim logiczną oraz dobrze skomponowaną całość.

Publikacje:

Wolski K., Szymura M., Lenard E. 2008. Dendroflora obiektu golfowego w Krzyżanowicach. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. 560, Rolnictwo XCI, 91, 51-60.

Wolski K., Szymura M., Lenard E. 2008. Dendroflora pola golfowego w Krobielowicach. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. 560, Rolnictwo XCI, 91, 37-50.


    1. Analiza zmian struktury drzewostanu świerkowego w 30 lat po wykonaniu zabiegu trzebieży o różnym nasileniu – dr Magdalena Szymura

W 1971 roku w reglu dolnym Karkonoszy w 50-cio letniej monokulturze świerkowej wykonano doświadczenie polegające na różnym nasileniu trzebieży. Drzewostan był mierzony przed wykonaniem zabiegu oraz 3 ,8 i 11 lat po jej wykonaniu. Celem prowadzonej pracy było określenie wpływu różnego nasilenia trzebieży na strukturę drzewostanu i dynamikę odnawiania w 34 lata po wykonaniu zabiegów. Wyniki pokazują istotną różnicę pomiędzy poszczególnymi zabiegami zarówno pod względem wysokości i pierśnicy drzew, ich objętości oraz długości koron, jak i stanu runa leśnego. Analiza odnawiania drzew wykazała znaczny wpływ zgryzania przez zwierzynę płową na niski poziom odnawiania drzewostanu i dominację siewek i podrostów brzozy, która nie jest zgryzana.

Publikacje:

Dunajski A., Szymura T.H., Szymura M.: Wpływ różnego nasilenia trzebieży na strukturę drzewostanu i dynamikę naturalnych odnowień w jednowiekowej monokulturze świerkowej – wyniki 30 lat eksperymentu w Karkonoskim Parku Narodowym. (w:) Mazur A., Raj A., Knapik R. Monitoring ekosystemów leśnych w Karkonoskim Parku Narodowym. karkonoski Park Narodowy, Jelenia Góra. 225-231.


    1. Inwentaryzacja roślinności i koncepcja zagospodarowania terenu Wokół Stacji Ekologicznej „Storczyk” w Karpaczu - dr Magdalena Szymura

Badania miały na celu określenie stanu roślinności wysokiej oraz zielnej na terenie posesji należącej do Stacji Ekologicznej Uniwersytetu Wrocławskiego. Na podstawie wykonanej inwentaryzacji określono optymalny sposób zagospodarowania posesji uwzględniając jej położenie w bezpośrednim sąsiedztwie Karkonoskiego Parku Narodowego. W koncepcji zagospodarowania zastosowano głównie roślinność naturalnie występującą na obszarze regla dolnego Karkonoszy, jedynie w przypadku rabat posiłkowano się gatunkami pochodzącymi z innych pięter roślinnych.

Publikacje:

XI Forum Architektury Krajobrazu – „Rozwój Rekreacji, a Ochrona i Kształtowania Krajobrazu”, 11-13 wrzesień 2008, Poznań. (w druku).

    1. Analiza wartości użytkowej kilku gatunków traw ozdobnych rosnących na terenie RZD Swojec - dr Magdalena Szymura

Oceniano walory dekoracyjne oraz możliwości wykorzystania wybranych gatunków traw ozdobnych w kształtowaniu terenów zieleni. Do oceny bonitacyjnej i biometrycznej wybrano 10 taksonów traw ozdobnych. W przeprowadzonych badaniach stwierdzono, że trawy ozdobne od maja do późnej jesieni charakteryzują się pełnymi walorami dekoracyjnymi, które wynikały: z ozdobnych kwiatostanów, różnorodnego zabarwienia blaszki liściowej, ciekawego przekroju i zróżnicowanego typu wzrostu, odznaczają się także dobrą mrozoodpornością i małą przydatnością na choroby i szkodniki.


    1. Analiza roślinności jako podstawa typologii cieków w krajobrazie rolniczym doliny Odry - dr Magdalena Szymura

Badania terenowe przeprowadzono w trzech obszarach położonych w dolinie Odry, różniących się intensywnością użytkowania rolniczego i utrzymywania systemów melioracyjnych. Dane dotyczące dominującej struktury roślinności poddano matematycznej analizie podobieństwa w celu wyróżnienia łatwych do identyfikacji w terenie typów roślinności. Wyodrębniono 9 grup jednostek wyróżnialnych na podstawie fizjonomii roślinności (drzewiasta, krzewiasta i zielna) oraz kilku podstawowych gatunków roślin dominujących. Wyróżnione typy są dobrymi indykatorami sposobów i częstości konserwacji cieku, form użytkowania gruntów w jego otoczeniu oraz potencjalnej różnorodności biologicznej. Poszczególne typy różnią się pod względem pełnionych funkcji ekosystemowych, do których należą: modyfikacja krążenia wód i biogenów, kształtowanie bioklimatu oraz ścieżki migracji roślin i zwierząt. Z tego względu zastosowanie proponowanej typologii jest przydatne w badaniach funkcjonowania krajobrazu rolniczego.


    1. Ocena produkcyjności runi łąkowej podsianej mieszanką jednoroczną dr inż. Agnieszka Dardach

Celem podjętych badań była ocena wpływu zastosowanych mieszanek jednorocznych oraz zróżnicowanego nawożenia mineralnego na produkcyjność runi łąkowej w warunkach klimatyczno-glebowych Dolnego Śląska. Z uzyskanych danych wynika, że korzystne zmiany w składzie botanicznym oraz zwiększenie plonowania runi łąkowej uzyskano szczególnie przy zastosowaniu Topmix 1, a zastosowane nawożenie mineralne pozytywnie wpłynęło na skład botaniczny runi łąkowej, najwięcej gatunków traw podsianych określono na obiektach nawożonych dawką 90 kg NPK.


    1. Analiza dendroflory i stanu zachowania parków przypałacowych w Kotlinie Kłodzkiej dr inż. Anna Gierula

Dawne parki dworskie są cennym źródłem starych odmian drzew, zarówno rodzimych jak i obcego pochodzenia. Są też doskonałym materiałem wyjściowym do tworzenia na ich bazie parków współczesnych, służących jako miejsce odpoczynku, rekreacji i spotkań towarzyskich mieszkańców małych miast i wsi. Pomimo wieloletnich zaniedbań pielęgnacyjnych, próbuje się odtworzyć pierwotny układ kompozycyjno – przestrzenny, co może nadać parkowi dodatkowo znaczenie zabytku kultury materialnej i duchowej. Pielęgnowany stary park ma ogromną wartość dla teraźniejszości i przyszłości, pełniąc funkcje społeczne, naukowe i ekologiczne. W parkach przeprowadzono szereg analiz bazujących na dokumentacji historycznej oraz wykonano inwentaryzację dendrologiczna. Działania te miały na celu określenie wartości historycznych, przyrodniczych, kompozycyjnych oraz stanu zachowania założenia parkowego.

Publikacje:

Gierula A. 2008. Analiza dendroflory parku wokół sanatorium „Biały Orzeł” w Sokołowsku. Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych, Warszawa, z., 525,119-126.

Gierula A., Szymura M. 2008. Wartość przyrodnicza parku wiejskiego w Sikorzycach. Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych, Warszawa, z., 525, 127-136..


Katedra Nauk Humanistycznych


  1. Etyczny wymiar działalności gospodarczej – dr hab. Krystyna Skurjat

Uzasadniono pogląd, że w sytuacji gwałtownych zmian życia gospodarczego istnieje pilna potrzeba poddawania go osądom moralnym. Wykazano, że wprowadzenie do badań nad podstawowymi zasadami biznesu oprócz kwestii ekonomiczności i efektywności działań gospodarczych również zagadnień moralnych i psychologicznych nie tylko ściślej wiąże ekonomię z naukami humanistycznymi, ale ponadto umożliwia pełniejsze rozumienie zachowań ludzkich jako odniesionych do norm i wartości o charakterze aksjologicznym. Wykazano, że skierowanie uwagi interesariuszy /akcjonariuszy, pracowników, menedżerów, klientów, konsumentów, dostawców, odbiorców/ na fundamentalne zasady moralne, przekłada się na praktykę życia gospodarczego oraz uczy poszanowania podstawowych norm dzielności etycznej we wszelkich obszarach stosunków międzyludzkich. Wykazano, że podejście do realizacji celów firmy od strony ich zgodności ze społecznie przyjętymi zasadami moralnymi /i prawem/ wymaga realizowania odpowiedzialnego biznesu poprzez włączanie się w otwartą i wolną konkurencję bez uciekania się do podstępnych działań i wyzyskiwania czyichś błędów dla własnych korzyści.

Publikacje:

Krystyna Skurjat, Etyczny wymiar działalności gospodarczej, „Roczniki Naukowe Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu”,. Tom X, zeszyt 1, Warszawa – Poznań- Lublin 2008, s. 380 – 383.

  1. Mniejszości narodowe na Słowacji i ich ochrona prawna - dr Michał Lubicz- Miszewski

Przedstawiono obowiązujący na Słowacji system prawny w zakresie ochrony mniejszości narodowych. Jest on wynikiem porozumień międzypaństwowych, zawartych przez Słowację z sąsiadami oraz efektem procesu dostosowywania prawa krajowego do ustawodawstwa Unii Europejskiej w zakresie ochrony mniejszości. Położenie mniejszości narodowych i kształt dotyczącego ich prawa wynika także z aktualnego kursu polityki państwa słowackiego (zmieniających się rządów) wobec mniejszości. Te właśnie czynniki tworzą podstawy dla procesów komunikacji międzykulturowej i relacji mniejszość-większość. Artykuł stanowi charakterystykę mniejszości narodowych na Słowacji - ich liczebność według słowackich spisów powszechnych, położenie, oraz formy działalności.

Publikacje:

Lubicz-Miszewski M., 2008. Mniejszości narodowe na Słowacji i ich ochrona prawna, [w:] red. Żurko J, Komunikacja międzykulturowa, wewnątrzkulturowa, społeczna, Toruń 2008, s. 246-267.


  1. Polacy i Słowacy - bliscy (?) sąsiedzi. Polacy w oczach Słowaków. Słowacy w oczach Polaków - dr Michał Lubicz - Miszewski.

Badano wzajemne postrzeganie się Polaków i Słowaków. Podjęto próbę zredukowania deficytu wiedzy o sobie dwóch tak bliskich i równocześnie tak odległych sąsiadów. W tym celu przedstawiono wzajemne opinie Polaków i Słowaków o sobie. Pochodzą one od osób, które można uznać za najbardziej kompetentne pod względem znajomości sąsiedniego narodu (polskiego względnie słowackiego). W przypadku postrzegania Polaków przez Słowaków odwołano się do wypowiedzi słowackich dziennikarzy akredytowanych w Polsce. Zawarte są one w zbiorze artykułów, pod wspólnym tytułem: „Polska oczami słowackich dziennikarzy”, opublikowanych na łamach „Monitora Polonijnego”, w latach 2004-2006. Przeprowadzono liczne wywiady z przedstawicielami słowackiej Polonii.

Publikacje:

Michał Lubicz - Miszewski, 2008. Polacy i Słowacy - bliscy (?) sąsiedzi. Polacy w oczach Słowaków. Słowacy w oczach Polaków, [w:] red. Baluk W., Winnicki Z., „Badania wschodnie. Problematyka wewnętrzna i międzynarodowa", Instytut Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2008, s. 151-174.


Katedra Ochrony Roślin wraz z Zakładem Mikrobiologii Rolniczej



  1. Kukurydza jako miejsce rozwoju mszyc zbożowych i ich wrogów naturalnych - mgr inż. Agnieszka Krawczyk (praca doktorska)

Z uwagi na znaczny wzrost powierzchni uprawy kukurydzy w naszym kraju oraz brak informacji o mszycach i ich wrogach naturalnych w uprawie tej rośliny, celem badań było poznanie składu gatunkowego, liczebności jak i okresów występowania tej grupy owadów. Celem było również poznanie drapieżców, parazytoidów, hiperparazytoidów oraz owadobójczych grzybów ograniczających rozwój mszyc.

W wyniku badań przeprowadzonych w latach 2002-2005 wykazano, że na roślinach kukurydzy, w województwie opolskim występują 3 gatunki mszyc zbożowych tj.: Rhopalosiphum padi L., Metopolophium dirhodum (Walk.), i Sitobion avenae (P.) H.R.L. Zdecydowanym dominantem okazała się R. padi. W populacji Rhopalosiphum padi L. oznaczono zarówno formy holocykliczne, jak i anholocykliczne. Najliczniejszymi drapieżcami obserwowanymi na kukurydzy w koloniach mszyc były biedronki. Mniej licznie występowały larwy bzygów oraz złotooków. Rozwój drapieżców był skorelowany z rozwojem ich ofiar. Okres ich najliczniejszego występowania przypadał zwykle podczas lub kilka dni po osiągnięciu przez mszyce zbożowe maksimum populacji.W okresie wiosny i pierwszej połowy lata, mszyce zbożowe zasiedlające kukurydzę pasożytowane były przez błonkówki z rodziny Aphidiidae. Najliczniej rodzina ta reprezentowana była przez Aphidius rhopalosiphi De Stefani- Perez oraz Praon volucre Haliday. W okresie drugiej połowy lata i jesieni, jedynym parazytoidem redukującym populację mszyc zbożowych, głównie Rhopalosiphum padi L., był Aphelinus varipes (Förster).

Kukurydza jest rośliną, na której do końca sezonu wegetacyjnego rozwijają się mszyce zbożowe. W okresie jesiennym uskrzydlone osobniki mogą nalatywać z tej rośliny na wcześnie siane zboża ozime. Liczebność owadów drapieżnych i zmumifikowanych okazów mszyc z żywymi zimującymi przedpoczwarkami wskazuje na to, że kukurydza stanowi ważny rezerwuar pożytecznej entomofauny mszyc zbożowych.

Publikacje:

Krawczyk A., Hurej M. 2008. Pojaw form anholocyklicznych mszycy czeremchowo-zbożowej w województwie opolskim. Progress In Plant Protection/Postępy w Ochronie Roślin, 48(3): 898-902.

Krawczyk A., Hurej M., Twardowski J. 2008. Naloty do naczyń żółtych form anholo- i holocyklicznych mszycy czeremchowo-zbożowej (Rhopalosiphum padi L.). Aphids and other homopterous insects (w druku).


  1. Choroby roślin na tle zmian klimatycznych

We wrześniu 2008 roku odbyła się konferencja naukowa pt „Choroby roślin na tle zmian klimatycznych”. Organizatorami byli pracownicy Zakładu Fitopatologii i Mikologii Katedry Ochrony Roślin Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu oraz Polskie Towarzystwo Fitopatologiczne. Konferencja odbyła się pod patronatem JM Rektora prof. dr hab. Romana Kołacza. W konferencji udział wzięło 130 osób z całej Polski, byli to fitopatolodzy, wirusolodzy, mikrobiolodzy i osoby zajmujące się ochroną roślin. Obrady odbywały się w 5 sekcjach: choroby zbóż, choroby drzew leśnych i parkowych, choroby drzew sadowniczych, choroby wirusowe i choroby buraka oraz choroby roślin należących do różnych grup użytkowych.

Konferencja była ważnym wydarzeniem dla polskich fitopatologów. Miała ona na celu wymianę doświadczeń naukowych dotyczących chorób roślin oraz prezentację osiągnięć i wyników najnowszych badań w tej dziedzinie. Prezentowane na konferencji prace dotyczyły wielu zagadnień, z zakresu mikologii, biochemii, genetyki oraz metod i sposobów ochrony roślin przed chorobami. Omawiano też zagadnienia związane z występowaniem chorób roślin związane ze zmianami w środowisku, zwłaszcza na tle zmian pogody i klimatu.

Znaczny udział w konferencji pracowników administracji państwowej odpowiedzialnej za ochronę roślin w Polsce, Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa oraz przedstawicieli firm, takich jak: BASF, Bayer, F&N Agro, Kutnowska Hodowla Buraka Cukrowego oraz firm oferujących sprzęt laboratoryjny świadczy o wadze poruszanych na konferencji zagadnień. Referatom przysłuchiwali się również pracownicy wielu katedr Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, szczególnie Katedry Szczegółowej Uprawy Roli i Roślin, Katedry Ogólnej Uprawy Roli oraz Katedry Sadownictwa i Ogrodnictwa.

Publikacje:

Kita W., Żmudzka A., Drogoś A., Paradowska A., Popardowska A. 2008. Badanie występowania grzybów w wodach zanieczyszczonych ściekami komunalnymi. Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych, 531: 81-86.

Moszczyńska E., Pląskowska E., Matkowski K., Łobczowski M. 2008. Zdrowotność siewek czterech odmian buraka cukrowego. Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych, 531: 125-130.

Moszczyńska E., Pląskowska E., Matkowski K., Prośba-Białczyk U. 2008. Wpływ nawożenia pogłównego mocznikiem na stopień porażenia liści buraka cukrowego przez Cercospora beticola Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych, 531: 131-135.

Pląskowska E., Chrzanowska-Drożdż B. 2008. Ocena zdrowotności i plonowania pszenicy twardej ozimej Triticum durum Desf. w zależności od sposobu ochrony chemicznej. Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych, 531: 177-184.

Pusz W., Pląskowska E. 2008. Wpływ stosowania preparatu Asahi SL na zdrowotność rzepaku ozimego. Zeszyty Problemowe Postępów Nauk Rolniczych, 531: 185-191.

Mańka M., Matkowski K. 2008. Choroby roślin na tle zmian klimatycznych. Materiały konferencyjne Sympozjum Naukowego „Choroby roślin na tle zmian klimatycznych” towarzyszące XIII Walnemu Zgromadzeniu PTF-it, Wrocław, 17-19 września, s. 10.

Moszczyńska E., Pląskowska E., Matkowski K., Łobczowski M. 2008. Wpływ nawożenia azotem na skład zbiorowisk grzybów zasiedlających korzenie buraka cukrowego. Phytopathologia Polonica (w druku).

Pląskowska E., Matkowski K., Moszczyńska E., Kordas L. 2008. Wpływ sposobu uprawy roli na zasiedlenie podstawy źdźbła pszenicy ozimej przez Fusarium spp. Phytopathologia Polonica (w druku).


  1. Monitoring występowania inwazyjnej biedronki Harmonia axyridis – dr inż. Jacek Twardowski

W 2008 roku na terenie Dolnego Śląska i Opolszczyzny prowadzono intensywny monitoring występowania inwazyjnej biedronki Harmonia axyridis. Gatunek ten został sprowadzony do Europy do walki biologicznej ze szkodnikami. Wymknął się jednak spod kontroli i obecnie, jako ekspansywny, zajmuje nisze ekologiczne rodzimych biedronek, co jest zjawiskiem niepożądanym. Badania pozwoliły na określenie mapy występowania tej biedronki w naszym kraju.

Publikacje:

Twardowski J. 2008. Czy biedronki mogą być niebezpieczne? – przypadek „Harmonia axyridis”. Ekonatura. 53(4): 12-13.

Olearczyk J., Pastuszko K.(doktorantka) 2008. Biedronka „Harmonia axyridis (Pallas) (Col., Coccinellidae) – pożyteczna czy szkodliwa? Materiały VI Międzynarodowej i VII Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej nt. „Rolnictwo ekologiczne – rolnictwem przyszłości”, Wrocław, Paszków koło Polanicy Zdrój, Stare Mesto pod Sneznikiem, 3-4 kwietnia, 125-128.


  1. Zmiany nasilenia i struktury troficznej roztoczy w okresie wdrażania integrowanej produkcji w sadzie jabłoniowym - mgr inż. Marta Lenort, dr inż. Maria Licznar-Małańczuk

Pracownicy Katedry Ochrony Roślin (mgr inż. Marta Lenort) i Katedry Ogrodnictwa (dr Maria Licznar-Małańczuk) przeprowadzili badania, których celem było określenie czy wprowadzenie integrowanej metody ochrony jabłoni spowoduje zmiany fauny roztoczy zasiedlających liście jabłoni.

Badania prowadzono w latach 2002-2007 w kwaterze jabłoni odmiany ‘Golden Delicious’ wysadzonych w 1992 roku w sadzie doświadczalnym Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, zlokalizowanym w Samotworze. Konwencjonalna ochrona sadu w 2002 roku z dwukrotnym zastosowaniem akarycydów utrzymywała średnio w sezonie liczebność przędziorków na poziomie 0,88 szt./liść. Nie notowano wówczas żadnych gatunków roztoczy drapieżnych czy saprofagicznych. W 2003 roku gdy już nie stosowano akarycydów, nastąpił wzrost liczebności przędziorków średnio do 6,98 szt./liść. Począwszy od 2004 roku notowano stopniowe zmniejszenie liczebności populacji przędziorków do poziomu 0,1 szt./liść w 2007 roku. Tak skuteczna redukcja była wynikiem pojawienia się roztoczy drapieżnych z rodzin Phytoseiidae i Stigmaeidae, które już w rok po wyeliminowaniu akarycydów wystąpiły w nasileniu wystarczającym dla obniżenia liczebności roztoczy fitofagicznych poniżej progu ekonomicznej szkodliwości. Powstałą niszę ekologiczną zaczęły także stopniowo zasiedlać gatunki roztoczy saprofagicznych z rodzin Tarsonemidae i Tydeidae.

Publikacje:

Lenort M., Kelm M., Licznar-Małańczuk M. 2008. Zmiany nasilenia i struktury troficznej roztoczy w okresie wdrażania integrowanej produkcji w sadzie jabłoniowym. Materiały z Ogólnopolskiej Konferencji „Ochrony Roślin Sadowniczych”, 12-13 marca w Skierniewicach, s. 156-158.


  1. Nasilenie występowania przędziorków na jabłoniach w różnych systemach prowadzenia sadu - - mgr inż. Marta Lenort, dr inż. Maria Licznar-Małańczuk

W latach 2003-2005 w sadzie doświadczalnym Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu pracownicy Katedry Ochrony Roślin (mgr inż. Marta Lenort) i Katedry Ogrodnictwa (dr Maria Licznar-Małańczuk) prowadzili badania na jabłoniach odm. ‘Golden Delicious’ wysadzonych w 1992 roku na podkładce M9, w siedmiu systemach obsadą od 3333 do 13223 drzew/ha). W badanej kwaterze od 2003 roku zrezygnowano ze stosowania środków przędziorkobójczych. W 2003 roku, przy najwyższym rozmnożeniu szkodnika nie stwierdzono istotnych różnic statystycznych. Średnio notowano 7,3 szt./liść. W kolejnych latach stwierdzano systematyczny spadek nasilenia przędziorków do 2,9 szt./liść w 2004 roku i 0,2 szt./liść w 2005. Zaznaczyły się również preferencje siedliskowe przędziorków. Najsilniej opanowane były drzewa o najwęższych, superwrzecionowych koronach wysadzone w systemie jednorzędowm (6,1 szt./liść w 2004 roku i 0,7 szt./liść w 2005). Najsłabiej porażone były jabłonie o koronach w formie wrzeciona wysadzone w pasach dwurzędowych (1,1szt./liść w 2004 roku) i trzyrzędowych (0,03szt./liść w 2005 roku). Preferencje te uwidoczniły się także w liczebności jaj w poszczególnych systemach.

Przeprowadzone badania dowodzą wpływu formy korony drzew oraz gęstości i sposobu ich sadzenia na nasilenie występowania przędziorków w sadzie jabłoniowym.

Publikacje:

Lenort M., Kelm M., Licznar-Małańczuk M. 2008. Nasilenie występowania przędziorków (Acari: Tetranychidae) na jabłoniach odmiany Golden Delicious w róznych systemach prowadzenia sadu. Progress In Plant Protection/Postępy w Ochronie Roślin, 48(1): 122-125.

1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   18

Powiązany:

Sprawozdanie Dziekana Wydziału Rolniczego iconSprawozdanie Dziekana Wydziału Rolniczego

Sprawozdanie Dziekana Wydziału Rolniczego iconSprawozdanie Dziekana Wydziału

Sprawozdanie Dziekana Wydziału Rolniczego iconSprawozdanie Dziekana Wydziału

Sprawozdanie Dziekana Wydziału Rolniczego iconSprawozdanie Dziekana Wydziału

Sprawozdanie Dziekana Wydziału Rolniczego iconSprawozdanie roczne Dziekana Wydziału Historycznego za rok 2006

Sprawozdanie Dziekana Wydziału Rolniczego iconZarządzenie nr 10 /2011/20012 Dziekana Wydziału Fizjoterapii

Sprawozdanie Dziekana Wydziału Rolniczego iconPismo okólne nr 27 Dziekana Wydziału Wychowania Fizycznego

Sprawozdanie Dziekana Wydziału Rolniczego iconZarządzenie Nr 18/2011/2012 Dziekana Wydziału Wychowania Fizycznego

Sprawozdanie Dziekana Wydziału Rolniczego iconKomunikat nr 4/2012 Dziekana Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego Uniwersytetu Łódzkiego

Sprawozdanie Dziekana Wydziału Rolniczego iconZarządzenie nr 3/2011 Dziekana Wydziału Turystyki I Rekreacji Akademii Wychowania Fizycznego

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom