1. 1 Założenia zrównoważonego rozwoju




Pobierz 46.23 Kb.
Nazwa1. 1 Założenia zrównoważonego rozwoju
Data konwersji16.09.2012
Rozmiar46.23 Kb.
TypDokumentacja
1. KONCEPCJA EKOROZWOJU

1.1 Założenia zrównoważonego rozwoju

W drugiej połowie XX wieku nasiliły się konsekwencje niezrównoważonego rozwoju, z którymi mieliśmy do czynienia szczególnie w krajach obozu komunistycznego. Był to rozwój ekstensywny, zaso bo chłonny, nieefektywny i strukturalnie niezrównoważony. Rozwój ten generował proces stopniowej, coraz szybszej degradacji środowiska przyrodniczego i hamowania możliwości rozwoju gospodarki narodowej. Ujawniły się liczne bariery dalszego rozwoju społeczno-gospodarczego kraju. Dalsze kontynuowanie wariantu surowcowo-energetycznego okazało się niemożliwe.

Dlatego też odejście od koncepcji takiego rozwoju na rzecz rozwoju zrównoważonego ma tak zasadnicze znaczenie.

Termin ekorozwój został wprowadzony w czasie konferencji ONZ w Sztokholmie w 1972 roku. Na konferencji tej przyjęto podstawowe założenia mówiące, że: „Człowiek ma podstawowe prawo do wolności, równości, odpowiednich warunków życia w środowisku. Dobra jakość tego środowiska pozwala na życie w godności i dobrobycie. Stąd też człowiek ponosi wielka odpowiedzialność za ochronę i polepszenie środowiska tale dla obecnych, jak i przyszłych pokoleń".

Pojecie ekorozwoju sformułowano w roku 1975 na III Sesji Zarządzającej Programem Ochrony Środowiska ONZ (UENP). Przyjęto wtedy, że społeczeństwo realizujące ideę ekorozwoju to: „społeczeństwo uznające nadrzędność wymogów ekologicznych, których nie należy zakłócić przez wzrost cywilizacji oraz rozwój kulturalny i gospodarczy, zdolne do samo sterowania swoim rozwojem w celu utrzymania homeostazy i symbiozy z przyrodą, a więc respektujące oszczędną produkcję i konsumpcję oraz wykorzystywania odpadów, dbające o przyszłościowe konsekwencje podejmowanych działań, a więc także potrzeby i zdrowie przyszłych pokoleń" (Ochrona środowiska człowieka..., 1984).

Przedstawione posłanie ideologiczne znalazło wyraz w dalszych dokumentach opracowanych pod auspicjami ONZ, takich jak: Światowa strategia ochrony przyrody i Światowa Karta Przyrody. Pierwsza (World Conservation Strategy) ukazała się w 1980r., precyzująca cele ochrony żywych zasobów dla trwałego rozwoju:

1. Utrzymanie podstawowych procesów ekologicznych i systemów

będących ostoją życia.

  1. Zachowanie różnorodności genetycznej.

  2. Zapewnienie różnorodności genetycznej.

W 1982 roku Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło Światową Kartę Przyrody, której podstawowe zasady określono następująco:

„1. Przyroda powinna być szanowana i jej istotne procesy nie powinny być zmianami na gorsze.

2. Zdolność genetyczna życia na Ziemi nie będzie zagrożona, populacja każdego
gatunku dzikiego lub udomowionego będzie utrzymana na poziomie wystarczającym do
przeżycia, środowiska potrzebne do tego celu będą chronione.

3. Te zasady ochrony będą zastosowane do każdej części powierzchni
globu, lądu lub morza, specjalna ochrona będzie przyznana częścią, które są unikalne,
siedliskom gatunków rzadkich lub zagrożonych.

8

-zaspokojenie podstawowych potrzeb ludzkich w zakresie pracy, pożywienia, energii i higieny,

-stabilizacja liczby ludności,

-ochrona i pomnażanie bogactw naturalnych,

-zmiana profilu technologii oraz metod zarządzania rynkiem,

-kojarzenie praw ekologii i ekonomii w procesie decyzyjnym.

Są to założenia podstawowych strategii, jakie powinny być przyjęte i realizowane.

Jako główny cel SD uznano „zaspokajanie podstawowych potrzeb wszystkich ludzi i danie wszystkim możliwości spełnienia aspiracji lepszego życia".

Oficjalne założenia zrównoważonego rozwoju zostały przyjęte na konferencji a Rio de Janeiro w 1991 r. (Dokumenty końcowe..., 1993). Zarówno deklaracja z Rio, jak globalny program działań Agenda 21 miały zapoczątkować nową erę ekologiczną.

1.2 Zasady zrównoważonego rozwoju

Deklaracja przyjęta przez kraje członkowskie Narodów Zjednoczonych na konferencji „Środowisko i Rozwój" w Rio de Janeiro w 1992 r. określiła -poprzez zasady je konstytuujące - kierunek rozwoju ludzkości i zobowiązała wszystkie kraje świata do jego realizacji w sposób zrównoważony i harmonijny. Zarówno istota tak rozumianego rozwoju, jak i określające go zasady zawarte w deklaracji z Rio są już powszechnie akceptowane, zapisane są one na przykład w Traktacie o Unii Europejskiej z dnia 7 lutego 1992 roku (traktat z Maastricht), a w przypadku naszego kraju wpisane zostały do Konstytucji RP z roku 1997.

Zasada konstytucyjna znajduje swój wyraz w preambule znowelizowanej ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska: „Rzeczypospolita polska, kierując się zasadą zrównoważonego rozwoju, oznaczającego dążenie do:

  • zachowania możliwości odtwarzania się zasobów naturalnych,

  • racjonalnego użytkowania zasobów nieodnawialnych i zastępowania ich
    substytutami,

  • ograniczania uciążliwości dla środowiska i nie przekraczanie granic
    wyznaczonych jego odpornością,

  • zachowania różnorodności biologicznej,

  • zapewnienia obywatelom bezpieczeństwa ekologicznego,

  • tworzenie podmiotą gospodarczym warunków do uczciwej konkurencji w
    dostępie do ograniczonych zasobów i możliwości odprowadzania
    zanieczyszczeń,

zapewnia ochronę i racjonalne kształtowanie środowiska stanowiącego dobro ogólnonarodowe oraz tworzy warunki sprzyjające urzeczywistnieniu prawa obywateli do równoprawnego korzystania z wartości środowiska".

Kraje Unii Europejskiej oraz kraje członkowskie OCED traktują zasady zrównoważonego rozwoju, przedstawione poniżej, jako konieczne reguły polityki ekologicznej. Podobnie, każdy zajmujący się szeroko pojętą polityką ekologiczna na dowolnym szczeblu, powinien znać te zasady, albowiem stanowią one kanon i jednocześnie określają ramy i kierunki postępowania.

10

  1. Ekosystemy i organizmy, tak samo jak zasoby lądowe , morskie i
    atmosferyczne, które użytkuje człowiek, będą zachowane w taki sposób, aby zapewnić i
    utrzymać ich optymalną i ciągłość produktywność, jednakże bez narażenia innych
    ekosystemów lub gatunków, z którymi one współistnieją.

  2. Przyroda powinna być zabezpieczona przed pustoszeniem powodowanym
    przez wojnę lub inne wrogie działania".

Idea ekorozwoju przyjmuje potrzebę reorientacji strategii rozwoju gospodarczego świata. Zagadnienie te przedstawiono w kolejnych raportach Klubu Rzymskiego, a szczególnie w opracowaniu tzw. modelu latynoamerykańskim, mającego

odpowiedzieć na pytanie: „Jak wykorzystać zasoby świata, aby optymalnie poprawić los wszystkich ludzi?".

Konieczność zmiany dotychczasowych prioiytetów gospodarczych i politycznych omawiana jest w coraz liczniejszych opracowaniach, jak np. w Raportach o stanie świata, przedstawiające stanowisko Worldwatch Institute o szansach przetrwania ludzkości.

Przyjmowanej dotychczas teorii wzrostu gospodarczego przeciwstawia się pojęcie zrównoważonego rozwoju czyli ekorozwoju.

Koncepcja ekorozwoju opiera się na założeniu, że gospodarkę kraju należy prowadzić zgodnie z naturalnymi uwarunkowaniami przyrodniczymi. Realizacja wariantu ekologicznego polega na zastosowaniu praw ekologii w kształtowaniu przestrzeni kraju i realizowaniu zasad gospodarowania wynikających z tych praw. Ekorozwój polega na optymalnym wykorzystaniu zasobów i walorów środowiska przyrodniczego, ale zgodnie z Osadami jego naturalnego funkcjonowania. Zatem gospodarowanie przyrodą to gospodarowanie ekosystemami w sposób nie niszczący ich równowagi.

Właściwe wykorzystanie zasobów przyrody jest najtańszym sposobem gospodarki. Jeżeli niszczy się ekosystemy, to ich odtwarzanie wymaga niewspółmiernie większych nakładów finansowych.

Celem ekorozwoju jest lepsze zaspokojeniem fizycznym i psychiczny człowieka poprzez prawidłowe ułożenie jego stosunku do środowiska przyrodniczego. Ekorozwój musi zapewnić przyrodnicze podstawy egzystencji człowieka oraz wprowadzić ład gospodarczy, funkcjonalny i estetyczny w środowisku naszego życia.

^Ekorozwój jest to taki przebieg rozwoju gospodarczego, który nie narusza w sposób istotny i nieodwracalny środowiska życia człowieka, godząc prawa przyrody i prawa ekonomii. „Rozwój gospodarczy może wytworzyć stan równowagi ze środowiskiem przyrodniczym, jeżeli ochrona tego środowiska zostanie uznana za działalność sfery produkcji materialnej ze wszystkimi tego konsekwencjami dla systemu finansowego, polityki i cen, rachunku ekonomicznego przedsiębiorstw itp. Większe nakłady na ochronę i kształtowanie środowiska nie będą traktowane jako obciążenie dochodu narodowego, lecz jako czynnik jego wzrostu".

Koncepcja zrównoważonego rozwoju sprecyzowana została w roku 1987 w tzw. Raporcie Brundtand, jako podstawa niezakłóconego bytowania społecznego. Przyjęto, że trwały i sprawiedliwy rozwój oznacza:

  1. trwałość ekologiczna,

  2. rozwój ekonomiczny,

  3. sprawiedliwość społeczną miedzy pokoleniami i obrębie każdego pokolenia.
    Uznano wtedy, że do promowania trwałości rozwoju konieczne jest określenie

celów polityki środowiskowej i gospodarczej: -ożywienie wzrostu gospodarczego, -zmiana jakości wzrostu,

9.

Zasady zrównoważonego rozwoju przyjęte na Konferencji Narodów Zjednoczonych „Środowisko i rozwój" w rokul992

Zasada 1 Istoty ludzkie stanowią centrum zainteresowania w procesie zrównoważonego rozwoju. Mają prawo do zdrowego oraz twórczego życia w harmonii z przyrodą.

Zasada 2 Państwa na podstawie Karty Narodów Zjednoczonych i prawa

międzynarodowego mają suwerenne prawo do korzystania ze swoich zasobów naturalnych, stosowanie do ich własnej polityki dotyczącej środowiska i rozwoju oraz są odpowiedzialne za zapewnienie, że działalność prowadzona zgodnie z ich prawem lub pod kontrolą nie spowoduje zniszczeń środowiska naturalnego innych państw lub obszarów, znajdujących się poza zasięgiem wewnętrznych uregulowań prawnych państw prowadzących dana działalność.

Zasada 3 Prawo do rozwoju musi być egzekwowane tak , aby sprawiedliwie

uwzględniać rozwojowe i środowiskowe potrzeby obecnego i przyszłych pokoleń.

Zasada 4 Do osiągnięcia zrównoważonego rozwoju konieczne jest, aby ochrona

środowiska stanowiła nierozłączną część procesów rozwojowych i nie była rozpatrywana oddzielnie od nich.

Zasada 5 Wszystkie państwa i wszyscy ludzie powinni współpracować przy realizacji

zasadniczego zadania, jakim jest wykorzenienie ubóstwa - co jest niezbędne do zapewnienia zrównoważonego rozwoju oraz do zmniejszenia różnic w poziomie życia większości ludzi na świecie - i dążyć do zaspokojenia ich potrzeb.

Zasada 6 Między narodowe działania dotyczące środowiska i rozwoju powinny uwzględniać interesy i potrzeby wszystkich państw. Ze względu na wyjątkową sytuację państw rozwijających się szczególnie tych najmniej rozwiniętych oraz najbardziej podatnych na zagrożenia środowiska, ich potrzebą będzie nadawane pierwszeństwo.

Zasada 7 Państwa powinny współpracować w duchu ogólnoświatowego partnerstwa w celu zachowania i ochrony ekosystemu Ziemi oraz przy wracania jego zdrowia i integralności. Ze względu na różny udział w zniszczeniu .środowiska naturalnego Ziemi, państwa ponoszą za jego stan wspólna, ale zróżnicowaną odpowiedzialność. Państwa rozwinięte potwierdzają swoją odpowiedzialność, którą ponoszą w międzynarodowym dążeniu do osiągnięcia zrównoważonego rozwoju ze względu na wagę, jaką ich społeczeństwa pokładają do stanu środowiska oraz ze względu na możliwości technologiczne i środki finansowe, którymi dysponują.

Zasada 8 Aby osiągnąć trwały i zrównoważony rozwój oraz poprawę życia wszystkich ludzi, państwa powinny ograniczać bądź wyeliminować modele produkcji lub konsumpcji zakłócające ten rozwój oraz promować odpowiedzialna politykę demograficzną.

Zasada 9 Państwa powinny współpracować w celu zwiększenia swoich wewnętrznych możliwości budowania podstaw zrównoważonego rozwoju, pogłębiając naukową wiedzę w tym zakresie przez wymianę naukową i techniczną oraz przez usprawnienie procesów rozwoju, przystosowania, rozprzestrzeniania i transferu technologii, włączając w to nowe technologie i innowacje.

ZasadalO Zagadnienia środowiskowe są na każdym poziomie najlepiej rozwiązywane

przy udziale wszystkich zainteresowanych obywateli. Na poziomie państwa każdy obywatel powinien mieć zapewniony dostęp do informacji dotyczącej środowiska, która jest w posiadaniu władzy publicznej. Dotyczy tomożna się spodziewać, że będą miały znacząco niekorzystny wpływ na

(środowisko i któiych realizacja wymaga podjęcia decyzji przez kompetentne organy władz.

Zasada 18 Państw powinny natychmiast powiadomić powiadomić państwa o jakiejkolwiek katastrofie lub innych zdarzeniach wymagających natychmiastowego

działania, co do których można się spodziewać, że mogą spowodować nagłe

i szkodliwe zmiany w środowisku tych właśnie państw. Międzynarodowa wspólnota powinna skierować wszelkie wysiłki, aby pomóc państwom

dotkniętym nieszczęściem.

Zasada 19 Państwa powinny zapewnić wczesne powiadomienie potencjalnie zagrożonych państw i odpowiednia aktualną informacją na temat wydarzeń, które mogą mieć w znaczący sposób niekorzystne transgraniczne oddziaływanie. Powinny także konsultować się z tymi państwami we wczesnej fazie zagrożenia i w dobrej wierze.

Zasada20 Kobiety odgrywają żywotną role w zarządzaniu środowiskiem i w jego rozwoju. Stąd też ich pełny udział w działaniach w tym zakresie jest ważnym aspektem osiągnięcia zrównoważonego rozwoju.

Zasada21 Twórczość, ideały i odwaga młodych świata powinna zostać zmobilizowana do rozwijania światowego partnerstwa, co pomoże osiągnąć trwały i zrównoważony rozwój oraz zapewnić lepszą przyszłość dla wszystkich.

Zasada22 Ludność tubylcza i ich wspólnoty, a także inne wspólnoty lokalne odgrywają
- znaczącą rolę w zarządzaniu środowiskiem i jego rozwoju, ze względu na

swoje doświadczenie i tradycję. Państwa powinny uznać i właściwie
wspierać tożsamość, kulturę i zainteresowania wspólnot oraz umożliwić im
I efektywny udział w osiąganiu zrównoważonego rozwoju.

Zasada23 Środowisko i zasoby naturalne należące do ludzi uciskanych, znajdujących się pod jakąkolwiek dominacją bądź okupacją, powinny być chronione.

1Zasada24 Działania wojenne są nieodłącznie z niszczeniem warunków do zrównoważonego rozwoju. Dlatego też państwa powinny respektować międzynarodowe prawo, które zapewnia ochronę środowiska w czasie

(zbrojnego konfliktu oraz powinny współpracować w jego dalszym rozwoju tam, gdzie to konieczne.

Zasada25 Pokój, rozwój i ochrona środowiska są współzależne i niepodzielne.

J Zasada26 Państwa powinny rozwiązać wszystkie swoje spory środowiskowe w .sposób

I pokojowy i za pomocą środków zgodnych z Kartą Narodów Zjednoczonych.

Zasada27 państwa i społeczeństwa powinny współpracować w dobrej wierze, w duchu

i partnerstwa przy wypełnianiu zasad zawartych w tej Deklaracji i zmierzać

do dalszego rozszerzenia prawa międzynarodowego w zakresie osiągania zrównoważonego rozwoju.

1.3 Deklaracja ekorozwoju

Grupa polskich i amerykańskich uczonych w ramach programu badawczego

(Instytutu Spraw Publicznych im. Huberta H. Humphreya Uniwersytetu Minesota opracowała deklarację ekorozwoju pod tytułem „Budowanie instytucji dla globalnego wyzwania ekologicznego". Jest to projekt reformy ekologicznej. W Polsce potrzebna jest

(reforma instytucjonalna na rzecz ekorozwoju rozumianego jako ekologicznie zdrowy rozwój gospodarczy. Jak piszą autorzy:

„Ekorozwój jest programem restrukturyzacji powiązań ekonomicznych,

(społecznych i technicznych, mające na celu ochronę przyrody i środowiska człowieka na użytek obecnego i przyszłych pokoleń, oraz w uznaniu wartości przyrody jako takiej. Obejmuje on:

(długotrwałe wykorzystanie odnawialnych zasobów naturalnych, efektywną eksploatację nieodnawialnych źródeł energii, utrzymanie stabilności procesów ekologicznych i ekosystemów,

ochronę różnorodności genetycznej oraz ogólną ochronę przyrody,

zachowanie i ulepszenie stanu zdrowia ludzi, bezpieczeństwa pracy i dobrobytu.

(Realizacja koncepcji ekorozwoju pociąga za sobą między innymi odmowę istniejących przedsiębiorstw oraz stworzenie nowych możliwości działania w taki sposób, aby dotrzymane zostały zobowiązania obecnej generacji wobec przyszłych pokoleń w




zakresie ekologicznej bazy społeczeństwa i gospodarki".

Aby zapewnić ekorozwój, należy dążyć do:

  1. ograniczenia zależności od nieodnawialnych surowców energetycznych,

  2. redukcji emisji do atmosfery CO2, CO, SO2 i NOx,

  3. recyklingu zasobów naturalnych (woda, lasy i inne),

  4. redukcji istniejącej i przeciwdziałania nowej emisji toksycznych
    zanieczyszczeń do wód, powietrza i gleb,

  5. zapewnienia równych szans podnoszenia standardów życiowych i dobrobytu
    dla obecnego i przyszłych pokoleń.

Nakreślony program ma szansę powodzenia w Polsce, jeśli zostaną spełnione trzy założenia: stworzenie demokratycznego społeczeństwa, wprowadzenie gospodarki rynkowej i rozbudzenie pełnej świadomości ekologicznej.

Deklaracja ekorozwoju jest więc konkretną propozycją dla systemu społeczno-gospodarczego Trzeciej Rzeczypospolitej.

1.4 Problemy realizacji ekorozwoju

Zagadnienie zrównoważonego rozwoju (sustainadle development) omawiano szczegółowo na międzynarodowej konferencji parlamentarnej poświęconej problemom światowego środowiska w Waszyngtonie w maju 1990 roku. Zgodnie z uchwaloną deklaracją przyjęto potrzebę formułowania narodowych koncepcji zrównoważonego rozwoju uwzględniając regionalne zróżnicowanie ekologiczne i ekonomiczne.

Podstawowym założeniem jest rozwój produkcji z zachowaniem wartości środowiska. Każdy naród powinien uszczegółowić własną politykę gospodarczą tak, aby odzwierciedlała kryteria zrównoważonego rozwoju. Problemy ochrony środowiska muszą być zintegrowane z polityką gospodarczą, energetyczną, transportem, handlem, polityką zagraniczną, obronną.

W tym celu niezbędne są programy dotyczące wdrożenia metod

zrównoważonego rozwoju. Potrzebna jest wiedza wskazująca, jakie rodzaje rozwoju są, a jakie nie są zrównoważone. Niezbędne jest dokonanie przeglądu ocen produktów i technologii pod kątem ochrony środowiska.

Konieczne jest rozwinięcie i wdrożenie takiego systemu obliczenia dochodu narodowego, który uwzględniałby wartości i degradację środowiska przyrodniczego. Ważne znaczenie ma wprowadzenie bodźców podatkowych zachęcających do realizacji założeń zrównoważonego rozwoju. W zrównoważonym rozwoju kluczowe znaczenie mają rolnictwo i energetyka. Dla tych też dziedzin przede wszystkim należy określić programy zrównoważonego rozwoju. Zapewniające narodowe sukcesy.

Ady realizować przedstawione cele, trzeba koniecznie tworzyć narodowe centra programowania i propagowania zrównoważonego rozwoju. Niezbędna jest społeczna świadomość odpowiedzialności ciążącej na każdym pokoleniu w zakresie ochrony środowiska. Potrzebna jest wiedza o długofalowych skutkach działań człowieka i ich międzynarodowych implikacjach.

Kraje Europy Zachodniej zrobiły bardzo wiele na rzecz ochrony środowiska w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych nie zawsze jednak uzyskując zadowalające wyniki. Najbardziej konsekwentne postawy proekologiczne ukształtowały się w państwach skandynawskich. Dziś te kraje proponują koncepcje zrównoważonego rozwoju, wyraźnie przeciwstawiając się dążeniom do wzrostu produkcji, dominującym w wielu krajach kapitalistycznych. Postawy Danii, Norwegii, Austrii są np. jednoczenie przeciw rozwojowi energetyki jądrowej - traktowanej jako technologia brudna i niebezpieczna.

Teoria nieograniczonego wzrostu ekonomicznego została już teoretycznie odrzucona, gdyż nie można jej w pełni realizować we wszystkich krajach. Nie mniej główną troską krajów, szczególnie Trzeciego Świata (a również drugiego), jest wzrost produkcji i podniesienie poziomu życia swoich mieszkańców.

Zamiast „nieograniczonego wzrostu" proponuje się „trwały rozwój" (sustainable growth) lub „zrównoważony rozwój" (sustainable development).

Niezbędne jest rozróżnienie miedzy terminami „wzrost gospodarczy" i „rozwój". Mówiąc o wzroście gospodarczym uwzględnia się tylko pomiary ilościowe, takie np. jak produkt narodowy brutto, ale nie bierze pod uwagę kosztów społecznych i środowiskowych.

„Rozwój" musi być rozumiany jako jakościowy pomiar dobrobytu. „Zrównoważony rozwój" zachowuje niezbędna równowagę między interesami współczesnych i przyszłych pokoleń. Mieści się w nim za równo pojęcie sprawiedliwości społecznej, jak i zdrowe środowisko naturalne.

15

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

1. 1 Założenia zrównoważonego rozwoju iconZespół Szkół w Rudnej Wielkiej – placówka wyróżniona ogólnopolskim znakiem jakości „Zielony Certyfikat II stopnia – szkoła przyjazna środowisku I ośrodek rozwoju zrównoważonego” oraz tytułem „Lider Rozwoju Zrównoważonego”

1. 1 Założenia zrównoważonego rozwoju iconZrównoważonego rozwoju. Tak, jak zapisano w Pierwszej Zasadzie Deklaracji z Rio de Janeiro, w centrum zrównoważonego rozwoju znajdują się ludzie, a nie gospodarka (jak chcieliby często ekonomiści I politycy) czy przyroda (jak chcieliby przyrodnicy I ekologowie), ani nawet kultura (jak chcieliby patr

1. 1 Założenia zrównoważonego rozwoju iconRozwoju regionalnego sprzyjającego włączeniu oraz zielonej gospodarki w kontekście rozwoju zrównoważonego I przyszłorocznej konferencji onz rio+20

1. 1 Założenia zrównoważonego rozwoju iconZrównoważonego rozwoju

1. 1 Założenia zrównoważonego rozwoju iconZrównoważonego rozwoju

1. 1 Założenia zrównoważonego rozwoju iconZałącznik 1 „problemy rozwoju miasta – załOŻenia. Wnioski do strategii rozwoju elbląGA”; wyciąg z ekspertyzy

1. 1 Założenia zrównoważonego rozwoju iconRozwoju zrównoważonego (Załącznik nr 1)

1. 1 Założenia zrównoważonego rozwoju iconStrategia zrównoważonego rozwoju

1. 1 Założenia zrównoważonego rozwoju iconKoncepcja zrównoważonego rozwoju

1. 1 Założenia zrównoważonego rozwoju icon2 Strategia zrównoważonego rozwoju gminy Grodziec

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom