Informacje podstawowe Pomoc systemu ewmapa




Pobierz 1.12 Mb.
NazwaInformacje podstawowe Pomoc systemu ewmapa
strona10/20
Data konwersji18.09.2012
Rozmiar1.12 Mb.
TypWymagania
1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   ...   20

Transformacja afiniczna

Transformacja afiniczna odbywa się według wzoru:

x’=ax+by+c

y’=dx+ey+f

Współczynniki c i f decydują o przesunięciu danych. W przypadku, gdy należy dokonać skręcenia o kąt t, należy ustawić a=e=cos(t), b=-sin(t), d=sin(t).

Transformowane dane zapisywane są do nowej kartoteki. Jeżeli w tej kartotece znajdują się już jakieś dane, to zostaną one nadpisane (zastąpione).

Parametry transformacji mogą być obliczone przez program na podstawie współrzędnych punktów łącznych w obu układach. Po naciśnięciu przycisku Oblicz, wyświetlana jest formatka umożliwiająca wprowadzenie punktów łącznych: - dodanie punktu, - usunięcie punktu. Przyciskiem można sterować “widocznością” poszczególnych punktów. Punkty mogą być odczytane lub zapisane na dysk. Format odczytywanych i zapisywanych danych:




Transformacja wielomianowa

Transformacja ta odbywa się według wzoru:



Transformowane dane zapisywane są do nowej kartoteki. Jeżeli w tej kartotece znajdują się już jakieś dane, to zostaną one nadpisane (zastąpione).

Parametry transformacji mogą być odczytane z pliku lub obliczone przez program na podstawie współrzędnych punktów łącznych w obu układach. Po naciśnięciu przycisku Oblicz, wyświetlana jest formatka umożliwiająca wprowadzenie punktów łącznych podobnie jak przy transformacji afinicznej. Po wprowadzeniu punktów łącznych, należy określić stopień wielomianu transformującego. W większości przypadków wystarczy stopień 2. lub 3. Dla większych obszarów może się okazać konieczna transformacja wyższego rzędu. Im większy stopień, tym więcej jest wymaganych punktów łącznych. Jeżeli błąd wyświetlany jest na czerwono, oznacza to, że na każdy współczynnik przypadają mniej niż dwa punkty. Taka transformacja nie jest zalecana, gdyż wyświetlany błąd może być znacznie mniejszy od rzeczywistego.

Obliczone współczynniki transformacji mogą być zapisane (przycisk Zachowaj), co ułatwia późniejsze ponowienie transformacji - wystarczy odczyt współczynników.


Transformacja konforemna

Transformacja ta odbywa się według wzoru:



Transformowane dane zapisywane są do nowej kartoteki. Jeżeli w tej kartotece znajdują się już jakieś dane, to zostaną one nadpisane (zastąpione).

Parametry transformacji mogą być odczytane z pliku lub obliczone przez program na podstawie współrzędnych punktów łącznych w obu układach. Po naciśnięciu przycisku Oblicz, wyświetlana jest formatka umożliwiająca wprowadzenie punktów łącznych podobnie jak przy transformacji afinicznej. Po wprowadzeniu punktów łącznych, należy określić stopień wielomianu transformującego. W większości przypadków wystarczy stopień 2. lub 3. Dla większych obszarów może się okazać konieczna transformacja wyższego rzędu. Im większy stopień, tym więcej jest wymaganych punktów łącznych. Jeżeli błąd wyświetlany jest na czerwono, oznacza to, że na każdy współczynnik przypadają mniej niż dwa punkty. Taka transformacja nie jest zalecana, gdyż wyświetlany błąd może być znacznie mniejszy od rzeczywistego.

Obliczone współczynniki transformacji mogą być zapisane (przycisk Zachowaj), co ułatwia późniejsze ponowienie transformacji - wystarczy odczyt współczynników.


Transformacja między układami

Ten typ transformacji umożliwia przeliczanie współrzędnych pomiędzy różnymi układami występującymi w Polsce. Po wyborze tej opcji należy wskazać, z jakiego układu na jaki ma nastąpić transformacja. Dokładność przeliczeń zależy od tego, czy układy opierają się o tę samą elipsoidę. Jeżeli tak, to jest ona lepsza niż 1 mm, w przeciwnym przypadku jest zależna od obszaru kraju i kształtuje się na poziomie kilku do kilkudziesięciu centymetrów. O elipsoidę Krassowskiego oparte są układy 1942 i 1965 (wszystkie strefy), a o elipsoidę WGS84 układy 1992 i 2000.


      1. Utworzenie nowej warstwy

Utworzenie nowej warstwy jest bardzo proste. Należy ustawić się na jednej z kartotek z warstwami, przejść do zakładki Info i następnie nacisnąć przycisk Edycja. Na ekranie ukazuje się okno o tytule Nowa warstwa. W oknie tym należy wpisać nazwę warstwy, pełną nazwę warstwy oraz ilość podwarstw. Utworzenie nowej warstwy następuje po naciśnięciu przycisku Liniowa - utworzenie warstwy liniowej lub Tekstowa - utworzenie warstwy tekstowej.

Nazwa warstwy jest przekładana bezpośrednio na nazwę pliku. Z tego powodu nazwa nie może zawierać znaków zabronionych “?*\.:”. Ze względu na ewentualne kłopoty przy kopiowaniu plików, nie należy stosować polskich znaków diakrytycznych. Wersje starsze niż EWMAPA 8 posługiwały się nazwami o długości 10 znaków. Jeśli nowa warstwa ma być widoczna w starszej EWMAPIE należy zachować te reguły.

Nazwa pełna warstwy nie posiada ograniczeń co do zastosowanych znaków.

Każda warstwa zawiera podwarstwy. Elementy są wkreślane na odpowiednie podwarstwy. Podczas zakładania warstwy należy określić maksymalną liczbę podwarstw, które można wykorzystać. Maksymalnie dostępnych jest 255 podwarstw. Domyślna wartość 10 jest wartością optymalną i zapewnia zgodność z wersjami EWMAPY dla DOS.

Edycja podstawowej nazwy warstwy i pełnej nazwy warstwy jest możliwa po wskazaniu danej warstwy i naciśnięciu przycisku Edycja w zakładce Info. Tam także można dokonać usunięcia warstwy.


      1. Utworzenie nowej podwarstwy

W celu utworzenia nowej podwarstwy należy ustawić się na warstwie, przejść do zakładki Info i następnie nacisnąć przycisk Edycja. W oknie, które się pojawi na ekranie, należy nacisnąć przycisk Dodaj podwarstwę.

W celu edycji istniejącego nagłówka podwarstwy należy ustawić się na podwarstwie, przejść do zakładki Info i następnie nacisnąć przycisk Edycja.

Niezależnie od tego, czy podwarstwa jest nowa, czy już istniała, pojawi się okno umożliwiające wprowadzenie szeregu parametrów konfiguracyjnych. Lista tych parametrów jest inna dla warstwy liniowej i tekstowej.

Każda podwarstwa jest identyfikowana w systemie poprzez swój numer. Istnieje jednak możliwość wprowadzenia czytelnej nazwy podwarstwy.


        1. Edycja nagłówka podwarstwy liniowej

Dla warstwy liniowej należy określić:

  • Nazwę podwarstwy (nie ma ograniczeń co do stosowanych znaków).

  • Pełną nazwę podwarstwy.

  • Czy warstwa ma być widoczna po odczycie - opcja Widoczna.

  • Czy podlega obcinaniu - opcja interpretowana podczas kreślenia na urządzeniu zewnętrznym. Normalne warstwy powinny podlegać obcinaniu (opcja nieaktywna). Opcję tę można uaktywnić dla podwarstw redakcyjnych.

  • Warunek wyświetlania - określa, czy i w jaki sposób warstwa nie ma być kreślona przy dużym oddaleniu. Takie wyłączenie kreślenia znacznie skraca czas przerysowania danych na dużym obszarze. Mogą się wówczas kreślić tylko zasadnicze elementy, np. granice obrębów, a np. rzędne wysokościowe armatury - nie. Granicę pomiędzy wyświetlaniem, a nie wyświetlaniem określa się w metrach na piksel obrazu. Przycisk Bieżący przypisuje wartość m/piksel z aktualnie wyświetlanego okna. Wyłączenie dynamicznego wyświetlania następuje po wpisaniu wartości 0. Załączenie - jeśli wartość jest różna od zera i dynamiczne wyświetlanie zostało uaktywnione.

  • Współrzędna Z - opcja określająca, czy z każdą linią będą pamiętane dane o współrzędnej wysokościowej.

  • Grubość określa sposób kreślenia warstwy na drukarce i ploterze. Jest ona określana w mm. Wartość 0 oznacza minimalną grubość (najmniejszą możliwą na danym urządzeniu).

  • Przeskalowanie grubości - określa mnożniki skalujące grubość linii dla różnych skal. 1 oznacza, że grubość we wszystkich skalach ma być jednakowa. Grubość linii na wyplocie jest kalkulowana jako grubość*przeskalowanie. Istnieje zatem możliwość wpisania grubości 1, a w przeskalowaniu wprowadzenia właściwych grubości.

  • Barwę warstwy określa się poprzez kliknięcie na linii namalowanej w specjalnym okienku.

  • Barwę warstwy dla kreślenia na drukarce i ploterze określa się poprzez kliknięcie na jednolicie wypełnionym kwadracie z prawej strony okienka do wprowadzenia koloru wyświetlania na ekranie.

  • Nazwa linii określa, jakim wzorcem będą kreślone linie. Typy od 1 do 13 zachowano w celu zgodności z poprzednią wersją EWMAPY. Obecnie należy używać typów linii określonych poprzez nazwę.

  • Grubość ekranowa określa grubość kreski na ekranie.

  • Mnożnik określa przeskalowanie wzorca linii. Jest on istotny dla linii różnych od ciągłej.


Grubość jest określana w trzech pozycjach:

  • Grubość - określa grubość tych linii, których grubość została określona jako domyślna.

  • Grubość linii cienkiej - określa grubość tych linii, których grubość została określona jako cienka.

  • Grubość linii grubej - określa grubość tych linii, których grubość została określona jako gruba.

Nie jest zalecane stosowanie różnych grubości linii na tej samej podwarstwie, gdyż utrudnia to późniejszą swobodną manipulację grubością w eksploratorze.


Wyjaśnienia wymaga opcja ustawiania kolorów. Każda podwarstwa posiada dwa kolory - jeden do kreślenia na ekranie, drugi do kreślenia na ploterze. Podczas plotowania (lub drukowania) można jednak wybrać, który zestaw ma być użyty: ekranowy czy ploterowy.


Przycisk Przesuń umożliwia zmianę podwarstwy w ramach warstwy. Wszystkie elementy z aktualnej podwarstwy są przerzucane na podwarstwę wskazaną przez użytkownika. Operacja ta nie jest odwracalna w przypadku, gdy nastąpiło przesunięcie na niepustą podwarstwę (scalenie podwarstw).


Przycisk Usuń zawartość usuwa całą zawartość podwarstwy łącznie z archiwum.


        1. Edycja nagłówka podwarstwy tekstowej

Dla warstwy liniowej należy określić:

  • Nazwę podwarstwy (nie ma ograniczeń co do stosowanych znaków).

  • Pełną nazwę podwarstwy.

  • Warunek wyświetlania - określa, czy i w jaki sposób warstwa nie ma być kreślona przy dużym oddaleniu. Takie wyłączenie kreślenia znacznie skraca czas przerysowania danych na dużym obszarze. Mogą się wówczas kreślić tylko zasadnicze elementy, np. granice obrębów, a np. rzędne wysokościowe armatury - nie. Granicę pomiędzy wyświetlaniem, a nie wyświetlaniem określa się w metrach na piksel obrazu. Przycisk Bieżący przypisuje wartość m/piksel z aktualnie wyświetlanego okna. Wyłączenie dynamicznego wyświetlania następuje po wpisaniu wartości 0. Załączenie - jeśli wartość jest różna od zera i dynamiczne wyświetlanie zostało uaktywnione.

  • Czy warstwa ma być widoczna po odczycie - opcja Widoczna.

  • Czy podlega obcinaniu - opcja interpretowana podczas kreślenia na urządzeniu zewnętrznym. Normalne warstwy powinny podlegać obcinaniu (opcja nieaktywna). Opcję tę można uaktywnić dla podwarstw redakcyjnych.

  • Czy wszystkie teksty na tej podwarstwie będą miały stałą wysokość. Załączenie tej opcji wymusza ustawienie wysokości wszystkich tekstów niezależnie od informacji zapisanej wraz z każdym elementem.

  • Wysokość określa wysokość tekstów dla elementów tekstowych, którym przypisano wysokość 0 (wysokość domyślną).

  • Grubość określa sposób kreślenia warstwy na drukarce i ploterze. Jest ona określana w mm. Wartość 0 oznacza minimalną grubość (najmniejszą możliwą na danym urządzeniu).

  • Przeskalowanie grubości - określa mnożniki skalujące grubość linii dla różnych skal. 1 oznacza, że grubość we wszystkich skalach ma być jednakowa. Grubość linii na wyplocie jest kalkulowana jako grubość*przeskalowanie. Istnieje zatem możliwość wpisania grubości 1, a w przeskalowaniu wprowadzenia właściwych grubości.

  • Opcja zatrzask umożliwia wstępne określenie sposobu wstawiania tekstu (z zatrzaskiem lub bez).

  • Mnożniki określają sposób przeskalowania tekstu dla różnych skal. Domyślne ustawienia 0.5, 1, 2, 5 odpowiadają liniowemu przeskalowaniu tekstów. Takie przeskalowanie powoduje, że podczas kreślenia w każdej skali zachowane są te same wielkości opisów. Zmiana tych wartości umożliwia uzyskanie nieliniowej charakterystyki dla różnych skal, np. jeśli na wyplocie wysokości mają wynosić 2.5mm(1:500), 2.0mm(1:1000), 2.0mm(1:2000) i 1.5mm(1:5000), to należy wpisać następujące mnożniki : 0.625, 1, 2, 3.75.

  • Barwę warstwy określa się poprzez kliknięcie na napisie Tekst namalowanym w specjalnym okienku.

  • Barwę warstwy dla kreślenia na drukarce i ploterze określa się poprzez kliknięcie na jednolicie wypełnionym kwadracie z prawej strony okienka do wprowadzenia koloru wyświetlania na ekranie.

  • Listę dostępnych czcionek TrueType (maksymalnie 7) dla danej podwarstwy.

  • Justyfikacja określa sposób justyfikacji tekstu. Wyboru justyfikacji dokonuje się poprzez wskazanie odpowiedniej części napisu.

  • Flaga Stała justyfikacja umożliwia zablokowanie zmian justyfikacji przy wkreślaniu tekstów na podwarstwę.

  • Pochylenie określa, czy teksty wkreślone na tę podwarstwę mają się kreślić kursywą.

  • Flaga Pod Kątem umożliwia wstawianie na podwarstwie napisów pod dowolnym kątem.

  • Flaga Automatyczna grubość powoduje, że grubość linii, którą będą kreślone napisy będzie obliczana automatycznie jako 1/10 wysokości tekstu.

  • Zasłanianie umożliwia określenie, czy elementy warstwy tekstowej mogą przesłaniać elementy warstwy liniowej.


Zasłanianie może się odbywać w stosunku do:

  • wszystkich warstw liniowych,

  • konkretnej warstwy liniowej,

  • kilku podwarstw jednej warstwy liniowej.

W celu ustawienia zasłaniania należy określić, jaką warstwę liniową należy przesłaniać, a następnie należy określić listę podwarstw, które mają być przesłaniane.


Wyjaśnienia wymaga opcja ustawiania kolorów. Każda podwarstwa posiada dwa kolory - jeden do kreślenia na ekranie, drugi do kreślenia na ploterze. Podczas plotowania (lub drukowania) można jednak wybrać, który zestaw ma być użyty: ekranowy czy ploterowy.

Przycisk umożliwia konfigurację listy dostępnych czcionek. Lista ta zawiera maksymalnie siedem definicji. Po wskazaniu pozycji, którą chcemy definiować (lub przedefiniować), należy nacisnąć przycisk Zmień i wybrać odpowiednią definicję czcionki. Dla czcionek TrueType podkreślenie generowane podczas wstawiania jest kreślone wektorowo. Z tego powodu uzyskuje się inny efekt podczas podkreślania i inny po wyborze czcionki podkreślonej. W przypadku czcionki, która nie jest pochylona, załączenie pochylenia dla podwarstwy skutkuje także dla czcionek TrueType.


Przycisk Przesuń umożliwia zmianę podwarstwy w ramach warstwy. Wszystkie elementy z aktualnej podwarstwy są przerzucane na podwarstwę wskazaną przez użytkownika. Operacja ta nie jest odwracalna w przypadku, gdy nastąpiło przesunięcie na niepustą podwarstwę (scalenie podwarstw).


Przycisk Usuń zawartość usuwa całą zawartość podwarstwy łącznie z archiwum.


    1. Digitizer

Program EWMAPA umożliwia współpracę z digitizerami. Współpraca ta odbywa się poprzez własne sterowniki EWMAPY, co zapewnia poprawną pracę z różnymi systemami operacyjnymi (także Windows NT). EWMAPA obsługuje znaczną część formatów, co w połączeniu z dużą ilością emulacji dostępnych na digitizerach umożliwia poprawne skonfigurowanie. Przed przystąpieniem do obsługi digitizera, należy wpierw go skonfigurować. Dokonuje się tego w konfiguracji EWMAPY. Zaleca się, aby przed konfiguracją uruchomić program DIGITST umożliwiający rozszerzoną konfigurację i testowanie różnych sterowników i ustawień digitizera. Po uruchomieniu programu DIGITST, należy wybrać sterownik oraz port szeregowy. Następnie należy skonfigurować parametry transmisji (muszą być takie same w programie i digitizerze). Sterownik ASCII umożliwia także wybór formatu transmitowanych danych - bardzo elastyczny sposób konfiguracji. Po skonfigurowaniu można uruchomić test. Jeżeli połączenie i sterownik są poprawne, powinny się ukazać współrzędne, które zmieniają się w sposób płynny podczas przesuwania kursorem digitizera po tablecie. Naciśnięcie przycisku digitizera, powoduje zapełnienie odpowiedniego pola. Jeżeli test przeszedł poprawnie, należy w konfiguracji programu EWMAPA podłączyć testowany sterownik.


Do obsługi digitizera służą dwa przyciski:

Kalibracja digitizera.

Załączenie/wyłączenie.


Załączenie/wyłączenie umożliwia przejście na sterowanie myszą oraz powrót do sterowania digitizerem. Podczas sterowania digitizerem, istnieje możliwość skonfigurowania przycisków tego urządzenia. Służy do tego specjalna opcja w konfiguracji.


Po wyborze opcji kalibracji, należy wprowadzić punkty łączne, o które nastąpi wpasowanie digitizera. Punkty te mogą być wprowadzone na trzy sposoby:

Wprowadzenie z klawiatury.

Wprowadzenie (odczytanie z dysku).

Wskazanie na mapie wektorowej (dostępne są zatrzaski).

Po wprowadzeniu punktów łącznych można przystąpić do ich wskazywania na mapie. W tym celu należy naciskać pierwszy przycisk digitizera na odpowiednich punktach mapy. Podczas wskazywania wyświetlane są współrzędne digitizera (przekazywane przez sterownik). Współrzędne te powinny się płynnie zmieniać podczas przesuwania wskaźnika digitizera po mapie.

W oknie wyświetlany jest dynamicznie liczony błąd wpasowania oraz odległości pomiędzy punktami rzeczywistymi i wskazanymi (Delta L). Po wskazaniu punktów można dokonać ich eliminacji poprzez przycisk lub chwilowo wyłączyć poprzez przycisk Zakończenie wskazywania i zatwierdzenie wpasowania następuje po naciśnięciu przycisku OK.

Podczas wpasowania digitizera stosowany jest algorytm wpasowania afinicznego. Średni błąd można uznać za wiarygodny, jeśli punkty łączne były wprowadzane z całego obszaru, a nie np. ze środka.


    1. Ustalenie warstwy

Opcja ustalania podwarstwy jest bardzo użyteczną funkcją. Umożliwia ona ustalenie, na jakiej warstwie leży element. Jej użycie polega na naciśnięciu przycisku i wskazaniu dowolnego elementu - linii, łuku, koła, tekstu, granicy działki, numeru działki. Po wskazaniu, na ekranie ukazuje się eksplorator z rozwiniętym drzewem warstw i podwarstw. Kliknięcie prawym przyciskiem myszy umożliwia zmianę funkcji przycisku z Ustal warstwę na Aktywuj warstwę. Równocześnie zachodzi zmiana ikony przycisku na


    1. Menu z zatrzaskami

Menu z zatrzaskami jest dostępne poprzez naciśnięcie prawego przycisku myszy w wielu funkcjach, w których należy wskazać punkt. Podstawową funkcją tego menu jest dostęp do różnego rodzaju zatrzasków i obliczeń. Menu to składa się z serii przycisków zatrzaskowych, linii umożliwiającej, przycisków zmieniających interpretację wprowadzanych danych oraz przycisków kończących.

1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   ...   20

Powiązany:

Informacje podstawowe Pomoc systemu ewmapa iconDos – Podstawowe informacje Command com powłoka systemu graficznego dos-a Explorer exe

Informacje podstawowe Pomoc systemu ewmapa iconInnej niż pomoc de minimis I. Informacje dotyczące podmiotu ubiegającego się o pomoc

Informacje podstawowe Pomoc systemu ewmapa iconPomoc systemu simp program profilaktyczny chorób układu krążenia (chuk)

Informacje podstawowe Pomoc systemu ewmapa iconInformacje dotyczące podmiotu ubiegającego się o pomoc

Informacje podstawowe Pomoc systemu ewmapa iconInformacje dotyczące podmiotu ubiegającego się o pomoc

Informacje podstawowe Pomoc systemu ewmapa iconInformacje dotyczące podmiotu ubiegającego się o pomoc de minimis

Informacje podstawowe Pomoc systemu ewmapa icon1. Podstawowe pojęcia I elementy systemu wodociągowego

Informacje podstawowe Pomoc systemu ewmapa iconInstrukcja Test ten ma na celu pomoc w badaniu twojego systemu wartości, potrzeb w odniesieniu do obranego rodzaju kariery

Informacje podstawowe Pomoc systemu ewmapa iconEwmapa 8 suplement do wersji spis treści

Informacje podstawowe Pomoc systemu ewmapa iconInformacje podstawowe

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom