Załącznik do Uchwały Nr XVII – 119/08 Rady Powiatu Wołomińskiego




Pobierz 4.09 Mb.
NazwaZałącznik do Uchwały Nr XVII – 119/08 Rady Powiatu Wołomińskiego
strona3/37
Data konwersji03.09.2012
Rozmiar4.09 Mb.
TypDokumentacja
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   37

Charakterystyka obecnej sytuacji społeczno - gospodarczej na terenie Powiatu Wołomińskiego




2.1. Wstęp

2.1.1. Historia Powiatu


Ziemie, które wchodzą w skład Powiatu Wołomińskiego, należą do historycznego Mazowsza. Włączone wraz z nim do państwa Mieszka I pozostawały pod władzą jego następców aż do śmierci Bolesława Krzywoustego, nie licząc krótkiego okresu kiedy po śmierci Mieszka II Mazowszem władał Masław, jego cześnik. W 1526 roku Mazowsze wróciło do Korony by w niej trwać aż do ostatniego rozbioru Polski w 1795 roku. Wykopaliska potwierdzają istnienie w czasach wczesnopiastowskich osad w miejscach, gdzie dziś znajdują się Duczki, Drewnica, Grabie Nowe, Marki, Pustelnik, Radzymin, Wołomin, Załubice i Zielonka.

W XIII wieku gęstość zaludnienia wynosiła zaledwie 1 osobę na 1 km2. Było to wiele mniej niż w zachodniej części Mazowsza. Jeszcze w XVI wieku region należał do najsłabiej zaludnionych i zagospodarowanych obszarów Mazowsza. Ożywienie gospodarcze nastąpiło dopiero w II połowie XIV wieku. Łączyło się to z nasileniem kolonizacji Mazowsza, przeniesieniem stolicy księstwa z Czerska do Warszawy oraz mądrą polityką Kazimierza Wielkiego w dziedzinie gospodarczej. Wiek XV był również pomyślny dla Mazowsza. Książęta Bolesław IV i Bolesław V popierali rozwój miast. Ten ostatni w 1475 roku nadał przywilej lokacyjny Radzyminowi, włączając go tym samym do już dużej rodziny miast mazowieckich. W tym samym roku Jadów otrzymał przywilej targowy i prawo odbywania jarmarków. Powstały wtedy również parafie w Klembowie, Radzyminie, Dąbrówce, Jadowie i Kobyłce, która wtedy nazywała się Targową Wolą.

W 2 połowie XVIII wieku, szczególnie po I rozbiorze Polski, ożywienie polityczne i gospodarcze objęło również obecny Powiat Wołomiński. Szczególnie rozwinął się Radzymin, kiedy jego właścicielką została księżna Eleonora Czartoryska. Radzymin otrzymał od króla przywilej odbywania cotygodniowych targów w środy oraz potwierdzenie 4 jarmarków nadanych przez króla Władysława IV Wazę. Drugą miejscowością, która przeżywała wtedy rozwój była Kobyłka. W 1776 roku Gautie de Salgues zorganizował tu szkołę rolniczą, a około roku 1781 kolejny właściciel Kobyłki, hrabia Aleksander Unrug założył „persjarnię”, wytwarzającą pasy jedwabne i złociste – kontuszowe oraz dla gwardii koronnej. Z fundacji biskupa Marcina Załuskiego architekci włoscy zbudowali piękną świątynię w stylu późnego baroku, uchodzącą za jedną z najcenniejszych budowli sakralnych w Polsce.

W Powstaniu Kościuszkowskim społeczeństwo regionu wykazało patriotyczną postawę. 26 października 1794 r. pod Kobyłką stoczono wielką bitwę z korpusem wojsk rosyjskich dowodzonym przez generała Aleksandra Suworowa. Żołnierze polscy z dywizji gen. Jana Meyena i gen. Stanisława Byszewskiego po zaciętej bitwie ulegli przeważającym wojskom rosyjskim W wyniku trzeciego rozbioru Polski w 1795 roku region został podzielony między Prusy i Austrię. Po klęsce Prus w wojnie z Napoleonem ziemie zaboru pruskiego na Mazowszu znalazły się w Księstwie Warszawskim. Weszły one w skład departamentu warszawskiego. Taka sytuacja trwała do zwycięskiej wojny z Austrią w 1809 roku. W wojnie tej dużą rolę odegrała bitwa pod Radzyminem. Zwycięska bitwa o Radzymin zapoczątkowała pomyślną dla Polaków ofensywę na prawym brzegu Wisły, a w dalszej konsekwencji udaną batalię wojsk Księstwa Warszawskiego dowodzonych przez księcia Józefa Poniatowskiego, która doprowadziła do przyłączenia do Księstwa ziem trzeciego zaboru austriackiego.

Po utworzeniu w 1815 roku Królestwa Polskiego powiat stanisławowski znalazł się w województwie mazowieckim, obejmującym południową część Mazowsza do Bugu i zakola Wisły pod Modlinem. Marki i Ząbki weszły w skład powiatu warszawskiego tego województwa. Dzięki staraniom właściciela Jadowa, hrabiego Stanisława Zamoyskiego w 1823 roku otrzymał prawa miejskie. Powstanie Listopadowe, które wybuchło w Warszawie 29 listopada 1830 roku, a zimą i wiosną 1831 roku przerodziło się w regularną wojnę polsko – rosyjską objęło swoim zasięgiem również część obecnego powiatu, przylegającą bezpośrednio do Warszawy. Działania wojenne dotykały Marek, Ząbek i Zielonki. Szczególnie Ząbki objęte zostały działaniami wojskowymi podczas sławnej bitwy o Olszynkę Grochowską.

Na ożywienie gospodarcze duży wpływ miało wybudowanie drogi bitej z Warszawy do Radzymina, która dalej łączyła Warszawę z Wyszkowem i Białymstokiem oraz oddanie do użytku w 1862 roku linii kolejowej Warszawa – Petersburg. W 1869 roku prawa miejskie utracił Jadów. Przeprowadzono też zmiany w administracji. W 1867 roku Powiat Stanisławowski, do którego należała większa część naszego regionu podzielono na powiaty radzymiński i nowomiński. Poza Ząbkami i Markami, które pozostały w powiecie warszawskim reszta miejscowości regionu należała do powiatu radzymińskiego. Taki stan administracji przetrwał aż do I wojny światowej. Dzięki pracy Leona Bokiewicza, lekarza z Jadowa mamy dokładne informacje o powiecie radzymińskim sprzed 130 lat. W 1872 roku powiat obejmował 9 gmin: Radzymin (z Kobyłką), Klembów, Małopole, Ręczaje (z Wołominem), Międzyleś, Zabrodzie, Rudzienki, Strachówkę i Jadów. Znajdowało się w nim łącznie 309 wsi i osad, 99 folwarków oraz jedno miasto Radzymin. Ludności w powiecie było wtedy 44.942 osoby, w tym 4.441 Żydów i 3.155 protestantów – kolonistów niemieckich. Po zniesieniu pańszczyzny i uwłaszczeniu chłopów w 1864 roku zaczął się okres szybkiego uprzemysłowienia i rozwoju gospodarki typu kapitalistycznego wraz z szybka rozbudową kolei na terenach Powiatu.

W 1882 roku Anglicy z Bradfordu założyli w Markach wielką fabrykę, w której wyrabiano przędzę czesankową i przędzę wełnianą farbowaną. Fabryka zatrudniała początkowo 800 robotników, aby w 1891 roku osiągnąć zatrudnienie prawie 3 000 osób. Fabrykanci dla robotników zbudowali osiedle domów mieszkalnych, szpital, szkołę i ochronki dla dzieci, a dla siebie piękny pałac nad rzeka Długą. Przędzalnia braci Briggsów była jedną z pierwszych fabryk w Królestwie Polskim, w której już w 1883 roku zainstalowano oświetlenie elektryczne. W pobliskim Pustelniku zbudowano dwie cegielnie, a kilka następnych w okolicach Radzymina. W Strudze powstał zakład metalowy. W 1898 roku z inicjatywy dziedzica Wołomina Henryka Wojciechowskiego powstała tam duża cegielnia, a w 1905 roku huta szkła oraz kilka mniejszych zakładów przemysłowych.

Na początku sierpnia 1915 roku rejon powiatu znalazł się pod okupacją niemiecką. W 1916 roku okupanci niemieccy połączyli powiaty radzymiński i miński w jeden powiat miński. Po odzyskaniu niepodległości w listopadzie 1918 roku przywrócone zostały w dawnych granicach powiaty radzymiński, miński i warszawski. Po odzyskaniu niepodległości w listopadzie 1918 roku przywrócone zostały w dawnych granicach powiaty radzymiński i warszawski. W Radzyminie jeszcze w końcu tego roku rozpoczął działalność powiatowy samorząd. Początek niepodległości był bardzo pomyślny dla Wołomina. Na mocy dekretu Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego 4 lutego 1919 roku osada Wołomin otrzymała prawa miejskie.

W sierpniu 1920 roku tereny naszego powiatu były miejscem wielkiej Bitwy Warszawskiej. Tędy szło główne uderzenie bolszewików na stolicę. Już w lipcu 1920 roku w związku ze zmianą sytuacji na froncie wojennym i spodziewanym odwrotem wojsk polskich w kierunku Warszawy, z inicjatywy radzymińskiego starosty Władysława Korsaka powstał 150 osobowy Powiatowy Komitet Pogotowia Wojennego. Atak na Warszawę rozpoczęli bolszewicy wieczorem 13 sierpnia przełamując pierwszą linię polskiej obrony w rejonie Kraszewa i Wiktorowa i zdobywając tego dnia wieczorem Radzymin. Od tego dnia aż do wieczora 15 sierpnia miasto było miejscem krwawych walk. Przechodziło czterokrotnie z rąk do rąk. Ostatecznie zdobycie Radzymina wieczorem 15 sierpnia, w dzień Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny wraz z manewrem, w dzień później, Naczelnego Wodza znad Wieprza przesądziło o polskim zwycięstwie w Bitwie Warszawskiej i było przełomem w całej wojnie polsko – sowieckiej.

Czasy II Rzeczpospolitej były okresem rozwoju gospodarczo – społecznego. W regionie największy rozwój przeżywały miejscowości podwarszawskie a szczególnie Wołomin, gdzie funkcjonowały dwie huty szkła i kilkanaście innych zakładów przemysłowych. W Zielonce powstał Wojskowy Instytut Techniczny, którego częstym gościem był Marszałek Józef Piłsudski. Powstawały liczne stowarzyszenia społeczne. W 1923 roku utworzono kluby sportowe: „Mazur” w Radzyminie i „Huragan” w Wołominie. W 1920 roku przy Szkole Podstawowej w Wołominie powstała I Drużyna Harcerska im. Króla Władysława Łokietka oraz stowarzyszenie „Przyjaciele Wołomina”.

Już 1 września 1939 roku nad terenem Powiatu rozgrywały się walki powietrzne. Zbombardowane zostały Radzymin i Wołomin oraz dworzec kolejowy w Tłuszczu. 11 września Niemcy zajęli Tłuszcz, 13 września Radzymin a 14 września Wołomin. W końcu września przez teren Powiatu z Puszczy Białej przechodził oddział majora Henryka Dobrzańskiego „Hubala”. Od 27 października 1939 roku region administracyjnie należał do dystryktu warszawskiego Generalnej Guberni. Od 1942 roku rozpoczęto likwidację gett. 26 maja zlikwidowano getto w Tłuszczu, we wrześniu w Jadowie. Szczególnie tragiczna była likwidacja getta w Wołominie. Część jego mieszkańców rozstrzelano na miejscu, a pozostałych przewieziono do getta warszawskiego. Większość Żydów z pozostałych gett, w tym z dużego getta radzymińskiego, zamordowano w obozie zagłady w Treblince.

Od początku okupacji na terenie powiatu zaczął organizować się podziemny ruch oporu. Najpierw była to partyzantka powrześniowa, którą reprezentowała głównie Organizacja Wojskowa „Wilki”. Na początku 1940 roku ukonstytuowały się w powiecie struktury Związku Walki Zbrojnej. Siedzibą komendy powiatowej ZWZ był Wołomin. Konspiracyjną działalność na terenie powiatu prowadziła też Narodowa Organizacja Wojskowa podlegająca Stronnictwu Narodowo-Demokratycznemu. W lipcu 1944 roku oddziały Armii Krajowej z radzymińskiego Obwodu „Rajski Ptak” przystąpiły do Akcji „Burza”. 29 lipca tego roku na teren powiatu radzymińskiego wkroczyły wojska sowieckie. Następnego dnia ich czołgi z 3 Korpusu Pancernego 2 Armii zajęły Wołomin, Kobyłkę i Radzymin. Miejscowości te oraz Tłuszcz już nieco wcześniej zostały opanowane przez jednostki Armii Krajowej. Do tej akcji włączył się również oddział specjalny Batalionów Chłopskich.

Po „wyzwoleniu” przeprowadzono zmiany w administracji państwowej. W regionie warszawskim były one niewielkie. Przywrócono w dawnych granicach Powiat Radzymiński. W 1952 roku siedzibę starostwa przeniesiono z Radzymina do Wołomina. Do powiatu dołączono wtedy gminy Marki i Ząbki. W wyniku reformy administracji w 1975 roku powiaty uległy likwidacji. Odtworzono je już w III Rzeczpospolitej. Powiat Wołomiński, jak wszystkie powiaty w Polsce, rozpoczął swoją działalność 1 stycznia 1999 roku. Terytorialnie różni się nieco od byłych powiatów radzymińskiego i wołomińskiego. Największy ubytek nastąpił w jego części północno – wschodniej, gdzie gminę Zabrodzie, która była związana z naszym regionem włączono do Powiatu Wyszkowskiego.

2.1.2. Ogólna charakterystyka Powiatu


Powiat Wołomiński w obecnym kształcie powstał 1 stycznia 1999 roku. Terytorialnie nawiązuje do utworzonego w 1867 roku powiatu radzymińskiego oraz istniejącego w latach 1952-1975 powiatu wołomińskiego. Jest jednym z największych powiatów w województwie mazowieckim. Zajmuje powierzchnię 955,37 km2, której 58% stanowią użytki rolne, 23,% - lasy, a 19% tereny zabudowane. Północna granica powiatu opiera się o Bug i Liwiec. Powiat Wołomiński tworzy 12 gmin: Dąbrówka, Jadów, Klembów, Kobyłka, Marki, Poświętne, Radzymin, Strachówka, Tłuszcz, Wołomin, Ząbki i Zielonka, zamieszkiwanych przez ponad 200 tysięcy ludzi. Siedem miejscowości gminnych: Kobyłka, Marki, Radzymin, Tłuszcz, Wołomin, Ząbki i Zielonka ma prawa miejskie. Najwcześniej, w 1475 r., otrzymał je Radzymin i nigdy ich nie utracił. Stolicą powiatu jest Wołomin, który liczy niemal 40 tysięcy mieszkańców i jest prężnym ośrodkiem życia gospodarczego i kulturalnego.

Mapa 1 Usytuowanie Powiatu Wołomińskiego w Polsce



Mapa 2 Powiat Wołomiński na tle województwa mazowieckiego



Mapa 3 Powiat Wołomiński



Powiat Wołomiński tworzy dwanaście gmin o zróżnicowanej powierzchni i o charakterze wiejskim, miejsko-wiejskim i miejskim.

Tabela 1. Podział Powiatu Wołomińskiego na jednostki terytorialne

Lp.

Gmina

Rodzaj

Powierzchnia

1.

Dąbrówka

Gmina wiejska

109 km2

2.

Jadów

Gmina wiejska

117 km2

3.

Klembów

Gmina wiejska

86 km2

4.

Kobyłka

Gmina miejska

20 km2

5.

Marki

Gmina miejska

26 km2

6.

Poświętne

Gmina wiejska

106 km2

7.

Radzymin

Gmina miejsko-wiejska

131 km2

8.

Strachówka

Gmina wiejska

108 km2

9.

Tłuszcz

Gmina miejsko-wiejska

103km2

10.

Wołomin

Gmina miejsko-wiejska

59 km2

11.

Ząbki

Gmina miejska

11 km2

12.

Zielonka

Gmina miejska

79 km2

Ogółem

953 km2

Źródło www.stat.gov.pl

2.1.3. uWarunkOWANIA geograficzno–topograficzne


Krajobraz Powiatu Wołomińskiego jest nizinny. Powiat położony jest w środkowo-wschodniej części Niziny Mazowieckiej, wchodzącej w skład tzw. Niżu Polskiego. Północna granica powiatu opiera się o Bug i Liwiec. Wysokości terenu wahają się od ok. 85 metrów w części północno - zachodniej do 140 metrów n.p.m. w części południowo – wschodniej. Potwierdzają one ogólne nachylenie terenu w kierunku północno – zachodnim, co szczególnie dobrze jest widoczne w kierunkach biegów rzek. Są tu liczne małe rzeczki, dopływy Bugu lub Zalewu Zegrzyńskiego, których długość rzadko sięga kilkudziesięciu kilometrów. Wszystkie one biorą jednak początek poza granicami powiatu wołomińskiego.

Głównymi elementami rzeźby terenu są doliny: Bugu i takich rzek jak Liwiec, Osownica, Rządza, Cienka, Czarna i Długa. Rzeki te, wraz ze swymi licznymi dopływami oraz naturalnymi oczkami wodnymi, torfowiskami, bagnami i stawami, stanowią dość gęstą sieć wodną. Obok dolin rzecznych, w rzeźbie terenu najwyraźniej zaznaczają się wspaniale wykształcone, wielokilometrowe ciągi wydmowe, szczególnie w dorzeczu rzeki Długiej oraz wzdłuż granicy oddzielającej Równinę Wołomińską od tarasów Doliny Wisły. We wschodniej części powiatu wołomińskiego często występują formy pochodzenia lodowcowego. Są to moreny czołowe, oraz piaszczysto żwirowe wały z okresu zlodowacenia środkowopolskiego.

2.1.4. Sytuacja demograficzna i społeczna Powiatu


Sytuacja demograficzna Liczba ludności w Powiecie Wołomińskim (wg GUS) na koniec 2006 wynosiła 203 749 osób, przy czym 68 031 osób mieszka na terenach wiejskich, a 135 718 osób w miastach. Gęstość zaludnienia wynosi 214 osób/km2. Notuje się przewagę liczebną kobiet (71 129) nad mężczyznami (64 589) – na 100 mężczyzn przypada 107 kobiet. Największą pod względem ilości mieszkańców jednostką administracyjną jest miasto i gmina Wołomin, na której terenie mieszka 24,9% ludności całego Powiatu. Przyrost naturalny był w 2006 roku dodatni i wyniósł +597 osób (3 promile).

Ludność w wieku przedprodukcyjnym stanowi 22,31% ludności Powiatu, w wieku produkcyjnym – 64,02 a w wieku poprodukcyjnym – 13,67%.

Saldo migracji w ruchu wewnętrznym jest dodatnie i wynosi +2105 osób, natomiast w ruchu zagranicznym jest ujemne i wynosi -61 osób.


Tabela 2. Struktura ludności Powiatu Wołomińskiego w układzie gminnym

(zameldowani na pobyt stały - stan na dzień 31.12.2007 r.)

Gmina

Ogółem

Kobiety

Mężczyźni

Powiat

200 766

103 763

97 003

Dąbrówka

6 937

3 494

3 443

Jadów

7 814

3 908

3 906

Klembów

8 785

4 468

4 317

Kobyłka

17 797

9 234

8 563

Marki

23 027

12 081

10 946

Poświętne

5 929

2 917

3 012

Radzymin

19 823

10 078

9 745

Strachówka

3 073

1 470

1 603

Tłuszcz

18 801

9 269

9 532

Wołomin

49 128

25 817

23 311

Ząbki

23 018

12 210

10 808

Zielonka

16 634

8 817

7 817

Żródło: informacje z gminnych ewidencji ludności


W tabelach 3 i 4 przedstawiono dane Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego dotyczące ruchu naturalnego ludności na przestrzeni ostatnich lat.


Tabela 3. Ruch naturalny ludności w Powiecie w 2002 roku

Kryterium




Małżeństwa

959

Urodzenia żywe

1 965

Zgony ogółem

1 706

Przyrost naturalny

259

Przyrost naturalny na 1000 ludności

1,32

Źródło: Bank Danych Regionalnych


Tabela 4. Ruch naturalny ludności w Powiecie na koniec III kw. 2007 roku

Kryterium




Małżeństwa

1 067

Urodzenia żywe

1 940

Zgony ogółem

1 374

Przyrost naturalny

566

Przyrost naturalny na 1000 ludności

3,69

Źródło: Bank Danych Regionalnych


Należy zwrócić uwagę na znaczny przyrost naturalny w tym okresie i znacznie mniejszy wskaźnik umieralności.


Tabela 5. Struktura ludności Powiatu w latach 1999–2002 i 2006

Rok

Ogółem

Przyrost naturalny

Wiek

przedprodukcyjny

produkcyjny

poprodukcyjny

1999

182 036

94

47 321

109 746

24 969

2000

184 189

223

46 743

112 024

25 322

2001

185 770

302

46 051

114 136

25 583

2002

195 165

259

47 144

121 678

26 334

2006

203 749

597

36 718

139 174

27 857

Źródło: Bank Danych Regionalnych


Na przestrzeni kilku ostatnich lat widać pozytywne trendy demograficzne w Powiecie. Najsilniejszy wzrost posiada grupa produkcyjna co pozytywnie wpływa na społeczeństwo Powiatu, spadła liczba dzieci i młodzieży mimo zauważalnej różnicy w przyroście naturalnym, zaś grupa poprodukcyjna rośnie ale bardzo powoli względem grupy aktywnej zawodowo.

2.1.5. Warunki klimatyczne


Przeważająca część Powiatu Wołomińskiego położona jest w mazowiecko – podlaskim regionie klimatycznym, który charakteryzuje się przewagą wpływów kontynentalnych. Warunki klimatyczne w centralnej części Powiatu kształtują się zasadniczo pod wpływem zachodniej cyrkulacji atmosferycznej i dominujących w ciągu roku mas powietrza polarnego. Temperatura powietrza wynosi średnio 7,5-8 ˚C Średnia roczna suma opadów należy do najniższych w Polsce i wynosi około 450-500 mm. Pokrywa śnieżna występuje przeważnie 70-80 dni w roku. Okres bezprzymrozkowy wynosi 165 – 170 dni, a okres wegetacyjny 215 dni. Podobnie jak w całym kraju, obserwuje się tutaj przewagę wiatrów zachodnich i północno-zachodnich. Nasłonecznienie wynosi od 1 600 do 1 650 godzin i jest większe niż dla Warszawy. Roczna liczba dni pogodnych z zachmurzeniem >20% wynosi od 30 na zachodzie Powiatu do 40 na wschodzie. Opady wahają się od 525 mm na wschodzie do 600 mm na zachodzie i są niższe niż średnia dla Polski (600 mm).

Północno-zachodnia część (gmina Tłuszcz i Dąbrówka) należy do wschodniej, chłodniejszej (mazowieckiej) części dzielnicy środkowej. Jest to obszar o najmniejszych w Polsce opadach rocznych (poniżej 550mm). Liczba dni mroźnych wynosi 30 do 50 w roku, a dni z przymrozkami od 100 – 110, czas trwania pokrywy śnieżnej od 38 – 60 dni w roku. Okres wegetacyjny trwa od 200 do 220 dni. W porównaniu z Dzielnicą Środkową, jest tu mniejsze nasłonecznienie, częste poranne mgły, duża wilgotność terenu, opady gradu. Różnice wynikają przede wszystkim z rzeźby terenu, różnicy poziomu wód gruntowych, stanu i rodzaju zadrzewienia oraz zmiennej szaty roślinnej przyczyniającej się do powstania mikroklimatów.

Południowo-zachodnia granica powiatu (gminy Ząbki i Zielonka) należy do klimatu „Krainy Wielkich Dolin”. Region ten posiada dość jednolitą hipsometrię i jest stosunkowo mało zróżnicowany pod względem klimatycznym. Średni opad roczny wynosi 500-600 mm. Miesiącami o najmniejszych opadach są luty i marzec, dla których średni opad miesięczny wynosi 27-28 mm, natomiast miesiące o najwyższych opadach to czerwiec i lipiec 74-80 mm. Pokrywa śnieżna zalega przez około 50-60 dni w roku. Średnia temperatura roczna wynosi 7-8˚C.

Liczbową charakterystykę parametrów klimatu według pomiarów na najbliżej zlokalizowanej stacji klimatycznej Wyszków za okres 1955 –1964 zestawiono poniższej tabeli.


Tabela 6. Dane klimatyczne Powiatu Wołomińskiego

Dziedzina

Wartość

średnia roczna temperatura powietrza

7,2 oC

średnia temperatura miesiąca najcieplejszego – lipca

18,5oC

średnia temperatura miesiąca najchłodniejszego – lutego

4,0oC

średnia wilgotność powietrza

81,5oC

średnie zachmurzenie

59,6%

średnia liczba dni gorących, z temp. > 25oC

36

średnia liczba dni mroźnych, z temp min. poniżej – 10oC

28

średnia liczba dni z opadem >0,1 mm

142,6

średnia suma opadu rocznego

541 mm

średnia długość okresu bezprzymrozkowego

168 dni

średnia głębokość przemarzania gruntu

1 m.

Źródło: Program Ochrony Środowiska Powiatu Wołomińskiego

1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   37

Powiązany:

Załącznik do Uchwały Nr XVII – 119/08 Rady Powiatu Wołomińskiego iconZałącznik do Uchwały Nr xvii-168/2012 Rady Powiatu Wołomińskiego

Załącznik do Uchwały Nr XVII – 119/08 Rady Powiatu Wołomińskiego iconZałącznik do Uchwały Nr xvii/119/08 Rady Gminy Ostróda

Załącznik do Uchwały Nr XVII – 119/08 Rady Powiatu Wołomińskiego iconZałącznik do Uchwały Nr xxv/119/2004 Rady Gminy w Kleszczewie z dnia

Załącznik do Uchwały Nr XVII – 119/08 Rady Powiatu Wołomińskiego iconZałącznik do uchwały nr XVII /98 /04 Rady Powiaty w Świdniku

Załącznik do Uchwały Nr XVII – 119/08 Rady Powiatu Wołomińskiego iconZałącznik nr 1 do Uchwały Rady Powiatu Nr xv/94/08

Załącznik do Uchwały Nr XVII – 119/08 Rady Powiatu Wołomińskiego iconZałącznik Nr 2 do Uchwały Nr 75/xvii/2004 Rady Dzielnicy Włochy m st. Warszawy

Załącznik do Uchwały Nr XVII – 119/08 Rady Powiatu Wołomińskiego iconZałącznik do uchwały nr rady Powiatu Tczewskiego

Załącznik do Uchwały Nr XVII – 119/08 Rady Powiatu Wołomińskiego iconZałącznik do uchwały Nr IV / 24 /07 Rady Powiatu w Siedlcach

Załącznik do Uchwały Nr XVII – 119/08 Rady Powiatu Wołomińskiego iconZałącznik do Uchwały Nr Rady Powiatu Białostockiego

Załącznik do Uchwały Nr XVII – 119/08 Rady Powiatu Wołomińskiego iconZałącznik nr 1 do uchwały Nr xi/71/11 Rady Powiatu w Lubartowie

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom