Organizacja czasu wolnego I pracy dziecka w wieku szkolnym




Pobierz 28.91 Kb.
NazwaOrganizacja czasu wolnego I pracy dziecka w wieku szkolnym
Data konwersji21.09.2012
Rozmiar28.91 Kb.
TypDokumentacja

- -

ORGANIZACJA CZASU WOLNEGO I PRACY DZIECKA W WIEKU SZKOLNYM


Rozpoczęcie nauki to wielka zmiana w życiu dziecka. Przejście od dominującej w wieku przedszkolnym zabawy do nauki oznacza pojawienie się nowego, poważnego obowiązku zarówno społecznego jak i wobec samego siebie. Od chwili pójścia do szkoły zmienia się gruntownie codzienny tryb życia i zajęć. Obok czasu przeznaczonego na naukę dziecko musi mieć określoną ilość czasu wolnego. Praca ucznia powinna być ściśle powiązana z wypoczynkiem. Nieprawidłowy rytm pracy i wypoczynku może doprowadzić do wielu nieprawidłowych objawów takich jak: nerwowość, bóle głowy, osłabienie całego organizmu, itp.


CZAS PRACY DZIECKA


Co to jest praca dziecka?


Przez pracę dziecka rozumie się wypełnianie obowiązków szkolnych i domowych.


1. Do najczęściej wymienianych przez uczniów czynności związanych z nauką w szkole i w domu należą:

  • uczenie się na lekcjach oraz dodatkowe prace szkolne zgodnie z zaleceniami programowymi,

  • pokonywanie (w różny sposób) drogi do szkoły,

  • odrabianie lekcji w domu,

  • czytanie lektur obowiązkowych.


2. Wśród czynności związanych z obowiązkami na rzecz domu i rodziny wyróżnić można kilka podgrup:

- czynności samoobsługowe (utrzymanie porządku w miejscu nauki i wypoczynku, przygotowywanie drobnych posiłków, przekąsek),

- czynności związane z udziałem w organizacji gospodarstwa domowego (zakupy, sprzątanie)

- opieka nad młodszym rodzeństwem lub zwierzętami domowymi.


Rola rodziców w organizacji czasu pracy swojego dziecka

Z pójściem dziecka do szkoły rodzice muszą stać się przewodnikami, pomocnikami i organizatorami czasu dziecka. Muszą być dla swoich dzieci wsparciem i pomocą, jeśli pragną, aby ich pociechy zdobywały sukcesy w szkole, a następnie w dalszym życiu. Przed rodzicami stoi wiele konkretnych zadań:

1. Wytworzenie pozytywnego stosunku do nauki szkolnej, kolegów, nauczycieli i szkoły jako instytucji. Każda działalność ma swoje wady i zalety, nie pozbawieni wad są także ludzie, jednak nie każda krytyka nadaje się dla uszu dzieci. Dla dziecka dobre jest to, co jest dla niego przyjemne, a złe to, co przykre, nieprzyjemne. Dlatego wiele rzeczy, które nie zostaną właściwie przez dzieci zrozumiane, a będą przez nas krytykowane mogą wytworzyć tylko atmosferę niechęci, a być może i wrogości.

2. Zapewnienie dziecku warunków do nauki. Dziecko nie będzie się chętnie uczyło, jeśli zadania będzie musiało odrabiać na przysłowiowych kolanach, nie będzie miało miejsca na przybory, a jego praca nie będzie szanowana przez innych. Dlatego starajmy się stworzyć dzieciom warunki do pracy własnej poprzez ustalenie miejsca, w którym dziecko może spokojnie pracować nie będąc narażonym na przeszkadzanie ze strony innych, także starszych. Dziecięcy kącik do pracy nie musi składać się z drogiego biurka, krzesła obrotowego czy regałów. Wystarczy stolik i krzesło, o którym dziecko wie, że właśnie jemu ma służyć. W ten sposób widzi ono, że dorośli traktują poważnie jego obowiązki, a więc samo także traktuje je poważnie.

3. Organizacja czasu dziecka w ogóle, a czasu przeznaczonego na naukę w szczególności. Rodzice powinni się umówić z dzieckiem, kiedy odrabia ono zadania domowe, aby przyzwyczaić go w ten sposób do stałych godzin pracy, a tym samym ustalić określony rytm pracy i wypoczynku dziecka. Wdrożenie dziecka w ten rytm ułatwi mu pracę nastawiając na nią umysł w określonych godzinach. Egzekwowanie czasu odrabiania lekcji również uświadomi dziecku, że to co robi jest ważne i przez dorosłych poważnie traktowane.

4. Zapewnienie potrzebnych podręczników, przyborów i materiałów do nauki. Posiadanie tego wszystkiego ułatwi dziecku naukę, pozwoli odczuwać radość z dobrego przygotowania, posiadania estetycznych, barwnych podręczników, kredek itp., a tym samym zachęci do pracy, zainteresuje i sprawi, że polecenia będzie wykonywało chętnie i z entuzjazmem.

5. Codzienne zainteresowanie pracą i przeżyciami dziecka w szkole oraz kontrola pracy domowej. Dziecko w młodszym wieku szkolnym dopiero wykształca nawyk systematycznej pracy, obowiązkowość, uczy się odpowiedzialności i organizacji własnej pracy. Z tego powodu bardzo ważne jest poświęcenie dziecku każdego dnia kilku minut, w czasie których rodzice dowiedzą się, co dziecko robiło w szkole, co ma zrobić w domu, a na koniec skontroluje to, co dziecko zrobiło w szkole i jak odrobiło pracę domową. Dziecko widząc zainteresowanie najbliższych jego pracą również zaczyna rozumieć, że ta praca jest ważna. Wypracuje nawyk odrabiania pracy domowej, którego z czasem nie będziemy potrzebowali kontrolować.

6. Pomoc dzieciom w przygotowaniu pracy domowej. Nie należy oczywiście mylić tego z odrabianiem za dzieci zadań czy wykonywaniem innych prac (prace plastyczne, techniczne, itp.), lecz pomagać dzieciom radą, wskazówką, ukierunkowaniem pracy, uświadomieniem, co należy poprawić, pomocą w przygotowaniu potrzebnych materiałów, przyborów, kontrolą porządku w kąciku dziecka i w plecaku. Czasem jako rodzice tłumaczymy naszym dzieciom coś, co niezbyt dokładnie zrozumiały podczas zajęć. Wielu rodziców nie jest do tego przygotowanych, ponieważ nie ich rolą jest uczyć tego, co jest objęte programem szkolnym, jednak każdy może zorganizować swojemu dziecku pomoc poprzez zwrócenie się z dostrzeżonymi trudnościami do nauczyciela. Każda w porę zauważona trudność może być we właściwy dla dziecka sposób usunięta.

7. Obowiązki na rzecz domu i rodziny. Dziecko powinno mieć w domu obowiązki, z których będzie się wywiązywać w lepszy lub gorszy sposób. Nauczy się w ten sposób odpowiedzialności za to, co robi, dotrzymywania słowa, systematyczności, obowiązkowości. Przydzielane dziecku obowiązki powinny być odpowiednie do jego możliwości, aby nie zniechęcać lecz zachęcać do ich wykonania. Nadmierne obowiązki nie przyczynią się do rozwoju dziecka, a już na początku spowodują jego niechęć do wykonywania jakichkolwiek obowiązków.

8. Czynności samoobsługowe. Jeżeli chodzi o czynności samoobsługowe dziecka to pamiętajmy, że potrafi bardzo dużo i dlatego nie wyręczajmy go niepotrzebnie. Z wieloma rzeczami poradzi sobie znacznie lepiej niż my, inne są właśnie na jego miarę, pozwólmy mu więc wykonywać to, co potrafi i być z tego dumnym. Nie sznurujmy dziecku butów, lecz nauczmy go robić to samodzielnie, poczuje się bardziej dorosłe. Nie rozwiązujmy za dziecko zadań, a dawajmy wskazówki, poczuje się mądrzejsze. Nie nośmy za dziecko do szkoły plecaka, lecz kontrolujmy, czy nie nosi niepotrzebnych rzeczy, poczuje się silniejsze.

Rodzice spełniając wyżej wymienione zadania muszą cały czas pamiętać, że każda dobrze wykonana praca lub starania dziecka należy natychmiast wzmocnić pochwałą. Pochwała nie zepsuje dziecka, tylko wzmocni jego poczucie wartości.

CZAS WOLNY UCZNIA

Co to jest czas wolny dziecka?

Wolny czas dziecka, to ten okres dnia, który pozostaje do wyłącznej dyspozycji dziecka, w którym może ono wykonywać czynności według swego upodobania związane z wypoczynkiem, rozrywką i zaspokojeniem własnych potrzeb.

Do czynności czasu wolnego obecnie można zaliczyć: - oglądanie programów telewizyjnych,

- spotkania rówieśnicze ( na świeżym powietrzu, w domu, na dyskotece),

- korzystanie z gier komputerowych i Internetu,

- uprawianie sportu (głównie piłka nożna, lekkoatletyka, koszykówka),


Rola i funkcja czasu wolnego


1. Przywrócenie sił psychicznych i fizycznych. Jest to najbardziej oczywista funkcja czasu wolnego – regeneracja sił fizycznych i psychicznych organizmu czyli wypoczynek. Stan jakim jest zmęczenie jest wynikiem trwającego dłuższy czas wysiłku. Objawy, to : zmniejszona zdolność do pracy lub nauki, brak koordynacji rytmu i ruchów oraz prawidłowej postawy ciała, spadek zainteresowań, trudności w skupieniu się i kojarzeniu myśli.

Stan zmęczenia nie jest stanem dobrym dla naszego organizmu, dlatego też musimy odpocząć aby zregenerować siły do dalszych działań.


2. Zaspokajanie potrzeby rozrywki. Czas wolny powinien przynieść nie tylko wypoczynek, lecz także atrakcję, przygodę, zabawę, odmianę, nowość, radość, emocje i swobodę. Rozrywka powinna spełniać pragnienia, które nie zostały zaspokojone przy wykonywaniu obowiązków. 3. Rozwój zainteresowań i uzdolnień. W tej kategorii człowiek ma czas na zaspokojenie pragnień twórczych, doskonalenie się w jakiejś obranej dziedzinie wiedzy, sztuki czy techniki, ma czas na zajęcia sportowe. Te indywidualne dążenia decydują o wyborze kierunku zawodowego i rodzaju dobrowolnych zajęć w czasie wolnym.

Jak wygląda organizacja czasu wolnego dziecka obecnie w Polsce?

Okazuje się, że czas wolny dzieci w młodszym wieku szkolnym spędzany jest głównie w domach, przed telewizorami, lub komputerami. Z badań tzw. oglądalności prowadzonych przez Ośrodek Badania Opinii Publicznej TVP wynika, że polskie dziecko w wieku szkolnym ogląda programy telewizyjne przez 4 godziny dziennie, a w dzień świąteczny przez 6-7 godzin. Dane te budzą głęboki niepokój. Dzieci coraz mniej czasu spędzają na świeżym powietrzu, coraz mniej czasu poświęcają na zabawy z rówieśnikami. Wszechobecny brak pieniędzy powoduje, że w zagospodarowaniu czasu wolnego dla dzieci -rodzice nie mogą liczyć ani na szkołę ( brak funduszy na zajęcia pozalekcyjne, brak pomieszczeń), ani na innych organizatorów.
W latach siedemdziesiątych prężnie działały organizacje zapewniające dzieciom dodatkowe zajęcia ( harcerstwo, kółka zainteresowań przy Gminnym Ośrodku Kultury, zespoły folklorystyczne), a w tej chwili rodzice mogą jedynie zapisać dziecko na pełnopłatne zajęcia organizowane w miastach. W szkołach organizowane są zajęcia dla uczniów, jednak są to zajęcia społecznie prowadzone przez nauczycieli i dotyczą one głównie pogłębiania wiedzy z danych przedmiotów.
W związku z tą sytuacją rośnie pokolenie dzieci " telewizyjnych", dzieci, które zupełnie inaczej pojmują otaczający je świat. Oglądanie telewizji zastępuje im zdobywanie doświadczeń w sposób naturalny. U dzieci tych niedorozwinięte są takie cechy jak:

  • ciekawość,

  • zdolność dziwienia się

  • wyobraźnia,

  • twórczość,

  • bystrość,

  • otwartość,

  • wesołość czy radość

Dzieci spędzające przed telewizorem dużo czasu cierpią na niedobór ruchu i doświadczeń cielesnych. Nie potrafią biegać, chodzić do tyłu, balansować na równoważni, wspinać się na drzewa, rzucać i łapać piłki. Brakuje im przeżytych samodzielnie wrażeń zmysłowych, a to właśnie decyduje o rozwoju motoryki i mózgu.
Dzisiaj dla wielu dzieci zabawa w chowanego, a także gra w piłkę nożną, tenis, hokej, biegi, pływanie i wiele innych dyscyplin sportowych odbywa się wyłącznie na ekranie telewizora.
Taki sposób spędzania czasu wytwarza u dzieci specyficzny sposób zachowania. Dzieci te w ciszy i spokoju siedzą przed telewizorem wpatrzone w ekran telewizora, całkowicie odizolowane od otaczającego je świata. Kluczowym słowem staje się dla nich: "ja się nudzę, ale nudno", bo jak otaczająca je rzeczywistość może dostarczać tylu wrażeń, co pełna akcji kreskówka. Świat dziecięcych bajek, kreskówek na ekranie nie jest światem pogodnym, pełnym samych pozytywnych wzorców do naśladowania. W filmach panuje wynaturzenie i przemoc. Jak ma postrzegać rzeczywistość dziecko, które na ekranie widzi, że samochód przejechał zajączka, a za chwilę zajączek podnosi się i biega dalej. Jak do rzeczywistości mają się postacie bajek, czy też reklam- dzieci krowę nie kojarzą już z mlekiem, tylko z czekoladą Milką.
Gry komputerowe, coraz bardziej popularne wśród dzieci zamiast uczyć, dowodzą, że jesteś najlepszy, wygrasz, gdy pozabijasz wszystkich przeciwników. Potem dziwimy się skąd tyle agresji w naszych dzieciach. Dzieci wzorce swoich zachowań biorą z tego co im najbliższe, niestety nie z mamy, czy taty, tylko z telewizji.
W pogoni za pieniędzmi włączenie telewizora staje się najlepszym sposobem na zajęcie czymś dziecka. Pamiętać jednak należy, aby dziecko z telewizji korzystało w sposób dla niego najlepszy. Niech ogląda te programy które pokażą mu piękno świata, nauczą go dobra.


Wskazówki do właściwej organizacji czasu wolnego dziecka

Dla w pełni harmonijnego rozwoju dziecka potrzebne jest zrównoważone dawkowanie ruchu, nauki, odpoczynku. Istnieje potrzeba zagospodarowywania dzieciom czasu wolnego.

Telewizja - tak, ale programy odpowiednie, wybrane przez rodziców.

Duża dawka zabawy na świeżym powietrzu, częste kontakty z rówieśnikami to powinno pomóc dzieciom prawidłowo się rozwijać.
Człowiek jest istotą społeczną, żyje w grupie rodzinnej lub rówieśniczej. Czas wolny spędzany w grupie rówieśniczej powoduje, że dziecko uczy się współdziałania, pełnienia ról. Dziecko przejawia ochotę organizowania wspólnej zabawy czy wypoczynku. W zespole rówieśniczym często musi postawę egocentryczną ( nastawienie tylko na siebie, na swoje potrzeby ) zamienić na wspólne działanie, poświęcenie, wspólną radość i wspólne zainteresowania. W grupie dziecko ma możliwość porównywać swoje zachowanie z zachowaniem innych.

Czas wolny dzieci stanowi dla rozwoju psychicznego źródło nowych przeżyć, wywołujących reakcje psychofizyczne. Spontanicznie ujawniają się uzdolnienia i zdolności dzieci, można wpływać na temperament dziecka.

Dzieci oznaczające się takimi cechami, jak bojaźliwość, lenistwo, niezaradność mogą wyzbyć

się tych cech poprzez udział w zbiorowej zabawie. Różnorodne zajęcia w czasie wolnym sprzyjają wytwarzaniu się pozytywnych cech charakteru jak koleżeńskość, uprzejmość, oddanie innym, serdeczny stosunek do otoczenia.

Odpowiednie organizowanie czasu wolnego dziecka staje się sprawą bardzo ważną.
Dziecko nauczone jak ma właściwie wykorzystać swój wolny czas nie będzie w przyszłości zasiadać z pilotem w ręce przed telewizorem, tylko w sposób aktywny, w grupie przyjaciół, będzie spędzać czas. Tak jak wychowamy dzieci, jak je nauczymy, takich ludzi dorosłych będziemy w przyszłości mieć. Wartościowe spędzanie czasu wolnego dziecka, to wartościowy dorosły.

Podsumowując wyżej poruszone zagadnienia pamiętajmy, że u podstaw życia rodzinnego musi leżeć : uczciwość, pracowitość, życzliwość dla osób bliskich i całego otoczenia. Bardzo trudno to osiągnąć w obecnych czasach, kiedy rodzice mają tak mało czasu dla swoich dzieci. Trzeba jednak dokładać wszelkich starań, by atmosfera domu i styl życia rodziny ułatwiał dzieciom wejście w życie z jak najlepszym przygotowaniem. O tym, czy dany uczeń jest wzorem, czy też sprawia trudności decyduje styl życia i praca wychowawcza rodziców. To rodzicom najbardziej zależy na szczęściu i powodzeniu ich dzieci, oni mają prawo do kierowania ich losem i to właśnie oni ponoszą odpowiedzialność za wychowanie własnego dziecka. Świadomi swych zadań rodzice są regulatorami wpływów zewnętrznych, stopniowo pozwalając na pojawienie się w kręgu wrażeń dziecka coraz to nowych elementów. Jeśli dorośli nauczą jak prawidłowo korzystać z wolnego czasu, dzieci nie będą się nudziły. Muszą jednak wiedzieć, że robią to poprzez:

  • własny przykład – ich sposób bawienia się, wzajemnego odnoszenia do siebie, ich stosunek do obowiązków, do kolegów z pracy czy rozrywki,

  • stworzenie dzieciom warunków, w których w sposób naturalny natrafiać będą na wartościowe formy i treści zabaw czy pracy,

  • kontakt z dzieckiem – zostawiając dziecku znaczną i wciąż rosnącą swobodę nie mogą odwracać od niego czujnych oczu.



Przygotowała Małgorzata Machel




Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Organizacja czasu wolnego I pracy dziecka w wieku szkolnym iconWolnego czasu, z której wynikało, że dzieci oglądają telewizję 3h w dzień powszedni, a w soboty I niedzielę około 5h. Temu zjawisku towarzyszy niemal niechęć do czytania, jako trudnej I „wymagającej czasu I cierpliwości” (słowa dziecka) czynności, w której efekt jest oddalony w czasie

Organizacja czasu wolnego I pracy dziecka w wieku szkolnym icon1. Przedmiot: organizacja czasu pracy wymagania wstępne

Organizacja czasu wolnego I pracy dziecka w wieku szkolnym iconKoncentracja dziecka w wieku przedszkolnym I szkolnym

Organizacja czasu wolnego I pracy dziecka w wieku szkolnym iconPsychologiczna sylwetka dziecka w młodszym wieku szkolnym

Organizacja czasu wolnego I pracy dziecka w wieku szkolnym iconOgólne właściwości psychiczne dziecka w młodszym wieku szkolnym

Organizacja czasu wolnego I pracy dziecka w wieku szkolnym iconJak zadbać o zdrowe odżywianie dziecka w wieku szkolnym

Organizacja czasu wolnego I pracy dziecka w wieku szkolnym iconRuch podstawową formą działalności dziecka w młodszym wieku szkolnym

Organizacja czasu wolnego I pracy dziecka w wieku szkolnym iconSystem czasu pracy to określony w przepisach prawa pracy zespół elementów organizacji czasu pracy obejmujący zwłaszcza

Organizacja czasu wolnego I pracy dziecka w wieku szkolnym iconKatedra Logopedii Uniwersytet Gdański Stymulacja sprawności językowej dziecka w młodszym wieku szkolnym

Organizacja czasu wolnego I pracy dziecka w wieku szkolnym iconSpędzania wolnego czasu

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom