Zespół Aspergera – łagodna odmiana autyzmu




Pobierz 87.04 Kb.
NazwaZespół Aspergera – łagodna odmiana autyzmu
Data konwersji22.09.2012
Rozmiar87.04 Kb.
TypDokumentacja
Zespół Aspergerałagodna odmiana autyzmu

Opracowanie;

Mgr Ewa Kozłowska - Szymik


Występuje pod postacią:

  • zaburzenia komunikacyjnego

Proces komunikacji z innymi jest zaburzony. Osoba a ZA nadaje komunikat. Odbiorca odbiera nie to, co zostało nadane. To samo dzieje się w przeciwnym kierunku. Komunikaty i interakcje innych ludzi zostają zniekształcone w trakcie przechodzenia do osoby z ZA. Dotyczy to komunikacji werbalnej ale również innych form komunikacji takich jak język ciała lub wyraz twarzy. Te sygnały osoba z ZA odbiera inaczej, inaczej je postrzega niż większość osób. Mówi też inaczej. Czasami powoli
i monotonnie, czasami pedantycznie i nie zauważa kiedy zaczyna nudzić swego rozmówcę. Wypowiada zwroty, które mogą być niemiłe dla rozmówcy na przykład „och, przepraszam, nie wiedziałem, że pani do mnie mówi, bo jest pani bardzo zezowata”. Nie robi tego złośliwie. Zatem tego typu odezwań nie należy traktować zbyt osobiście.

  • Zaburzenia interakcji społecznych

Kłopoty z kontaktami społecznymi mogą być bardzo różne. Brak kontaktu wzrokowego może utrudniać komunikację z osobami, które lubią, żeby na nie patrzeć, trudność z utrzymaniem kontaktu przez dłuższy czas może być odbierana jako „zamyślanie się” bądź ‘odpływanie ‘Problematyczny może być u dzieci młodszych również kinestetyczny sposób nawiązywania kontaktu poprzez lizanie
i dotykanie innych, nadmiarowe uśmiechanie się do nich. Podchodzenie do innych osób i ucinanie sobie z nimi pogawędki, opowiadanie im o bardzo osobistych sprawach może być postrzegane jako dziwna wylewność lub zachowanie niegrzeczne.

Dla ludzi z ZA życie towarzyskie często jest trudne, bo niezupełnie wiedzą, co mają robić z innymi. Miło jest im zatem przebywać z ludźmi, którzy wiedzą, jakiego rodzaju przeżywają oni trudności.

Większości ludziom mogą przeszkadzać w kontaktach towarzyskich różne dziwne rzeczy, które robią osoby z ZA na przykład trzepotanie rękami, podskakiwanie, dłubanie w nosie, zabawy genitaliami, drapanie się po głowie lub uszach

  • Zaburzenia wyobraźni

Osobie z ZA trudno jest wyobrazić sobie coś w całości, ma ona tendencje do spostrzegania szczegółów. Wyobrażanie sobie pojęć i abstrakcji dla większości jest niemożliwe.


Kłopoty z komunikacją, interakcjami społecznymi i wyobraźnią dotykają każdego inaczej.

Zdiagnozowany ZA oraz informacja na temat specyfiki zachowań przekazana dziecku i rodzinie, wychowawcom w szkole i pracodawcom stwarza szansę na normalne funkcjonowanie tej osoby
w społeczeństwie. Osoba z ZA potrafi się uczyć i dobrze pracować. Robi to jednak inaczej niż większość ludzi. Zrozumienie tej odmienności jest podstawą do współpracy.

Większość ludzi z ZA ma jakąś „obsesję”, lub ulubiony temat, albo szczególne zainteresowanie na, którym maksymalnie koncentruje swoją uwagę, często z pominięciem innych dziedzin. Intensywna fascynacja czymś jest dobra, czasami jednak uniemożliwia robienie czegokolwiek innego lub staje się przeszkodą w życiu. Wtedy musi to zostać zidentyfikowane i przewartościowane.

Wielu, jeśli nie wszyscy ludzie z ZA, bardzo przywiązuje się do niektórych rzeczy, kolekcjonują je (organizuje, kategoryzuje i układa). Dla postronnego obserwatora może wyglądać to jak dziwactwo lub odprawianie rytuałów.


Zmysły

Bardzo wielu ludzi z ZA ma problemy ze zmysłami. Niektórzy starają się znaleźć rzeczy, które pozwolą im mieć poczucie bezpieczeństwa, trzymają coś w rękach (zużyte baterie), nakładają coś na głowę lub przykrywają się czymś lub pod coś chowają. Może wystąpić nadwrażliwość na bodźce słuchowe, wzrokowe, węchowe, smakowe, dotykowe, splątanie bądź pomieszanie zmysłowe i wtedy na bodziec słuchowy osoba z ZA zamyka oczy. Ludzie z ZA są znacznie bardziej wrażliwi na dźwięki i zapachy. Wiele osób ma problemy z temperaturą ciała.

Wiele dzieci z ZA ma kłopoty z zaśnięciem. Powiedz dziecku co ma robić idąc do łóżka. Wydaje się to bardzo proste, ale rutynowe czynności, takie jak zaciągnięcie zasłony lub żaluzji, zgaszenie światła, podejście do łóżka, położenie się i przykrycie wcale nie są czymś instynktownym dla dziecka z ZA. Nawet jeśli jest bardzo gorąco, nie należy oczekiwać by dziecko z Aspergerem spało na wierzchu kołdry, ponieważ nie może spać bez uczucia przyciśnięcia. Dorośli funkcjonują podobnie.

Szkoła dla ucznia z ZA to jak pole minowe wyzwań i doświadczeń. W szkole się wszystko szybko zmienia( zmiana klas, pięter, klasy łączone itp.) Żadne dziecko z autystycznego spektrum nie będzie intuicyjnie wiedziało gdzie ma pójść, z kim porozmawiać i co dalej robić. Musi dostać od nauczyciela precyzyjny komunikat, który wszystko mu wyjaśni, po co dlaczego i jak. Ze względu na brak umiejętności społecznych przez rówieśników spostrzegane są jako ekscentryczne i dziwaczne. Przez nauczycieli nie znających specyfiki funkcjonowania spostrzegane jest jako dziecko niegrzeczne
i aroganckie.

Nauka czytania – są osoby, które czytają bardzo wcześnie. Jest to hyperlexia. Ale większość ma trudności z opanowaniem tej umiejętności. Wiele dzieci ma zaburzenia dyslektyczne.

Nauka rysowania, pisania – również jest bardzo trudnym procesem. Większość dzieci z ZA dobrze funkcjonuje posługując się zapisem komputerowym.

Arytmetyka – matematyka – dobre umiejętności a nawet genialne uzdolnienia.

Również dobre uzdolnienia językowe.

Dzieci z ZA napotykają na trudności na lekcjach wychowania fizycznego ( gry zespołowe).

Aby lepiej zrozumieć osobę z Zespołem Aspergera warto przeczytać:

  1. Tony Attwood. Zespół Aspergera



Specjaliści coraz częściej diagnozują Zespół Aspergera – który jest traktowany jako samodzielny, stały zbiór powtarzających się symptomów – niezależny od autyzmu.

Wydzielają następujące symptomy: ograniczona empatia; naiwny, niewłaściwy w danej sytuacji, jednostronny typ interakcji; pedantyczna, repetytywna mowa; uboga komunikacja niewerbalna; głębokie zaabsorbowanie pewnymi tematami; niezdarna i nieprawidłowo skoordynowana motoryka
i dziwaczna postura.

W swojej książce Tony Attwood tłumaczy rodzicom i specjalistom jak rozpoznać Zespół Aspergera. Prezentuje opis i analizę nietypowych charakterystycznych i praktycznych strategii korekcyjnych. Przytacza wypowiedzi ludzi z tym zespołem.


2) Luce Jackson. Świry, dziwadła i Zespół Aspergera

To znakomita, jedyna w swoim rodzaju książka napisana przez bardzo inteligentnego trzynastolatka z Zespołem Aspergera. Ta książka to przewodnik dla rodziców, opiekunów, wychowawców a przede wszystkim dla młodych ludzi. Uczy jak rozumieć czyjąś inność, jak się wzajemnie szanować i zaprzyjaźniać, jak zachować poczucie własnej wartości i godności.

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Zespół Aspergera – łagodna odmiana autyzmu iconZGŁOszenie na szkolenie dzieci ze spektrum autyzmu, z zespołem aspergera I z adhd w szkole I przedszkolu. Jak z nimi pracować ?

Zespół Aspergera – łagodna odmiana autyzmu iconAkademia Edukacyjna 2011/2012 Białystok, Zespół Szkół Integracyjnych nr 1 ul. Łagodna 10

Zespół Aspergera – łagodna odmiana autyzmu iconZespóŁ aspergera I autyzm dziecięCY

Zespół Aspergera – łagodna odmiana autyzmu iconCzy Zespół Aspergera to to samo co Autyzm

Zespół Aspergera – łagodna odmiana autyzmu iconPowtórzenie materiału z pierwszego roku nauki: odmiana rzeczowników, przymiotników I czasownikówGerundium – rzeczownik odsłowny: budowa, odmiana, tłumaczenie

Zespół Aspergera – łagodna odmiana autyzmu iconKatarzyna Sylwia Grzebińska Jak pomóc dziecku z zespołem Aspergera?

Zespół Aspergera – łagodna odmiana autyzmu iconSprawozdanie z działalności Krajowego Towarzystwa Autyzmu

Zespół Aspergera – łagodna odmiana autyzmu iconAutyzmu jest nikła I pełna stereotypów

Zespół Aspergera – łagodna odmiana autyzmu iconPrzegląd terapii autyzmu mgr Joanna Wejs

Zespół Aspergera – łagodna odmiana autyzmu iconMałgorzata Nowak Katowice Metody terapii autyzmu

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom