„ludzie bezdomni”




Pobierz 104.76 Kb.
Nazwa„ludzie bezdomni”
strona2/4
Data konwersji03.09.2012
Rozmiar104.76 Kb.
TypDokumentacja
1   2   3   4

JUDYM – SPADKOBIERCA ROMANTYKÓW





  1. Bohater zbuntowany przeciw złu świata: „Szczęścia w domu nie znalazł, bo go nie było w ojczyźnie” – romantyczna idea walki i ofiary; poczucie odpowiedzialności za społeczeństwo;

  2. Przyczyna buntu – niezwykła wrażliwość moralna, wewnętrzny nakaz walki ze złem; uprzywilejowana pozycja osobista i społeczna traktowana jako dług wobec klasy, z której wyrósł i poczucie obowiązku spłacenia tego długu;

  3. Samotność z przymusu – skłócenie ze światem, niemożność porozumienia się z nowym środowiskiem;

  4. Samotność z wyboru – rezygnacja z małżeństwa, z domu, z miłości ukochanej kobiety;

  5. Poczucie wewnętrznego rozdarcia – odraza wobec „motłochu”, z którego się wywodzi i jednocześnie poczucie niższości wobec ludzi „z towarzystwa”; pragnienie miłości i zaznania przyjemności z życia;

  6. Bohater tragiczny – konieczność dokonania wyboru między szczęściem osobistym a wiernością misji i i idei bez szans na jej powodzenie.



JUDYM – SPADKOBIERCA POZYTYWISTÓW





  1. Wybór drogi życiowej – zawód lekarza, awans społeczny dzięki wykształceniu; postawa społecznika; pomaganie bezinteresownie ludziom; filantrop, altruista;

  2. Wyznawane ideały: wiara w naukę i racjonalne działanie; przekonanie, że poprawa warunków życia jest lekarstwem na demoralizację najniższych warstw społecznych;

  3. Program: praca organiczna i praca u podstaw; przypisywanie szczególnej roli inteligencji;

  4. Judym nie może pokonać oporu lekarzy oraz lęku przed materialną stratą, obojętności lub złej woli ludzi, którzy decydują o sprawach ważnych dla innych („starcy”).



JUDYM – BOHATER MŁODOPOLSKI



Zmienność nastrojów, smutek, nieokreślona tęsknota.


LUDZIE BEZDOMNI JAKO POWIEŚĆ MŁODOPOLSKA


  1. Narrator – został pozbawiony dominujące pozycji

    • jest dwóch narratorów: 3 – osobowy autorski i 1 – osobowy Joasi (Dziennik Joasi);

    • rola dziennika : rozluźnienie kanonów fabularnych, liryzacja prozy;

    • nie jest wszechwiedzący, nie formułuje ocen, ma ograniczoną wiedzę;

    • świat przedstawiony ukazywany jest z pozycji bohatera; w dużym stopniu

identyfikuje się z bohaterem.

  1. Język

    • stosowanie mowy pozornie zależnej;

    • narracja wielostylowa; powoli zanikają granice między tekstem narratorskim a wypowiedziami postaci.

  2. Styl

    • nastrojowo – symboliczny, apelujący do emocji;

    • rzeczywistość, obiektywizm informacyjny;

    • rzeczowe opisy, skłonność do naukowości;

    • styl długich, wieloczłonowych, szeroko rozbudowanych zdań; epitety metaforyczne, porównania.

  3. Budowa

    • podstawą kompozycji stał się zespół scen, w porządku chronologicznym;

    • kompozycja otwarta (nie znamy dalszych dziejów Judyma);

    • obrazki luźno ze sobą połączone.

  4. Synkretyzm rodzajowy (połączenie w jednym tekście kilku różnych gatunków literackich) – opowiadanie, opis, przywoływanie cytatów z różnych źródeł, poematy prozą; obok rozdziałów rozwijających akcję, są rozdziały nastrojowe (tzw. pejzaże, impresje ) odtwarzające stany duszy bohatera, np. Przyjdź, Smutek, Ta łza..., rozdarta sosna.

  5. Naturalizm

    • dzielnice nędzy;

    • odtwarzanie rejonów zła, brzydoty, zaniedbań społecznych;

    • szczegółowość opisu, drobiazgowość, naukowość;

    • opisy degradujące człowieka (biologiczne widzenie człowieka).



INTERPRETACJA TYTUŁU


Dom jest dla człowieka częścią jego istoty, toteż najbardziej brak tej części odczuwają tacy jak ja, co nie mieli prawie rodzinnego domu...” / S. Żeromski /

1   2   3   4

Powiązany:

„ludzie bezdomni” iconLudzie bezdomni” (opr. Na podstawie M. Popiel „Tragizm epicki. Ludzie bezdomni Żeromskiego”)

„ludzie bezdomni” iconLudzie bezdomni?

„ludzie bezdomni” iconStefan Żeromski “Ludzie bezdomni”

„ludzie bezdomni” iconKryteria oceniania (nacobezu) „Ludzie bezdomni”

„ludzie bezdomni” iconInterpretacja tytułu powieści „ Ludzie bezdomni ”

„ludzie bezdomni” iconLudzie bezdomni stefan Żeromski – nota biograficzna

„ludzie bezdomni” iconLudzie bezdomni (1900) to pierwsza powieść, która przyniosła Żeromskiemu rzeczywistą sławę oraz powszechne uznaniego za,,sumienie społeczne”. W lu

„ludzie bezdomni” iconLudzie tajgi, ludzie rena, ludzie

„ludzie bezdomni” iconKirył bułyczow ludzie jak ludzie wielki guslar

„ludzie bezdomni” iconJuż ludzie pierwotni dostrzegli zalety ognia. Mogli sobie przyrządzić strawę I się ogrzać. Następnie okazało się, że ogień ma także swoje wady. Ludzie

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom