Armatura I osprzęt pożarniczy




Pobierz 31.46 Kb.
NazwaArmatura I osprzęt pożarniczy
Data konwersji02.10.2012
Rozmiar31.46 Kb.
TypDokumentacja
ROZDZIAL7

ARMATURA I OSPRZĘT POŻARNICZY

Armatura i osprzęt pożarniczy, nazywany w PN sprzętem gaśniczym, jest sprzętem przenośnym służącym do dostarczenia środków gaśniczych na miejsce pożaru. Ponadto wchodzą tutaj urządzenia i przedmioty, które spełniają ,funkcje pomocnicze lub służą do konserwacji węży tłocznych.

Sprzęt ten w PN podzielony był na: sprzęt i armatura wodna oraz na sprzęt pianowy. W rozporządzeniu MSWiA stanowi jedną kategorię, uzupełnioną o działka i prądownice proszkowe. Lista armatury i osprzętu pożarniczego jest dosyć długa, dlatego nie podaje się jej we wstępie rozdziału. Czytelnik może ją sporządzić we własnym zakresie na podstawie podtytułów. Pozycje od 1 - 18 (7.1 -;- 7.18) są ujęte w rozporządzeniu MSWiA w wykazie wyrobów służących do ochrony przeciwpożarowej, które mogą być wprowadzane do obrotu i stosowane wyłącznie na podstawie certyfikatu lub pomocniczy.


7.1. POŻARNICZE WĘŻE TŁOCZNE

Pożarnicze węże tłoczne są przewodami służącymi do przesyłania wody i wodnych roztworów środka gaśniczego w budowanych na miejscu pożaru układach gaśniczych. Wykonuje się je z elastycznych materiałów nie przepuszczających wody i wytrzymałych na rozerwanie przez wewnętrzne ciśnienie: ciśnienie robocze 1,2 MPa, ciśnienie próbne 3,5 MPa, w odcinkach o długości 20 m. Odcinek węża ma postać płaskiej taśmy, dzięki czemu łatwo się zwija i nie zajmuje dużo miejsca podczas transportu. Podczas wypełniania się wodą pod wpływem ciśnienia wąż na całej swojej długości przybiera postać kolistą·

Pierwsze znormalizowane węże tłoczne wykonywano w formie oplotu z włókien konopnych, potocznie nazywane wężami parcianymi. Charakteryzowały się one dużymi oporami przepływu ze względu na znaczną chropowatość wewnętrznych ścianek oraz nie zapewniały pełnej szczelności. Pełną szczelność węży tłocznych oraz znaczną redukcję oporów osiągnięto w wężach tłocznych gumowanych, produkowanych przez wprowadzenie do wewnątrz oplotu wkładki gumowej, a następnie zwulkanizowanie obu warstw. Węże z oplotem konopnym wymagały po użyciu starannego wymycia i szybkiego wysuszenia ponieważ w stanie wilgotnym łatwo butwiały (gniły). W miarę rozwoju technologii tworzyw sztucznych oplot konopny zastąpiono oplotem z włókien stylonowych (potoczna nazwa węże stylonowe). Węże gumowane zarówno z oplotem konopnym jak i stylonowym charakteryzowały się dużym ciężarem, wynoszącym przy wężach o średnicy 75 mm ok. 1 kg na metr. Obecnie pożarnicze węże tłoczne produkuje się z tworzywa sztucznego o nazwie torlen powleczone wewnątrz cienką warstwą polistyrenu (zwiększenie gładkości). Węże torlenowe są stosunkowo lekkie ich wadą jest natomiast mniejsza odporność na ścieranie i przebicie.

Pożarnicze węże tłoczne oznacza się symbolem W z liczbowym określeniem średnicy nominalnej w mm. Stosowane są węże W 110, W 75, W 52, W 25 (poprzednie oznaczenia odpowiednio A, B, C, D). Poszczególne odcinki łączy się między sobą lub podłącza do nasad za pomocą łączników aluminiowych, umocowanych na obu końcach każdego odcinka (patrz punkt 7.3). Masa odcinka węża torlenowego o długości 20 m, z łącznikami wynosi: 25 - 2,3 kg, 52- 5,4 kg, 75 - 9,3 kg, 110 - 16,5 kg

Połączone odcinki pożarniczych węży tłocznych nazywa się liniami wężowymi. Poszczególne rodzaje węży mają następujące zastosowanie:

· W 110 - do budowy linii zasilających przy przetłaczaniu lub przepompowywaniu wody w dużych ilościach i na duże odległości (przetłaczanie - zasilanie z pompy do pompy, przepompowywanie - zasilanie zbiornika pośredniego),

· W 75 .- do zasilania pompa z hydrantu zewnętrznego

- do budowy linii głównej - od pompy do rozdzielacza,

do budowy linii gaśniczej - przeważnie od pompy do stanowiska gaśniczego,

• W 52 - do budowy linii gaśniczej od rozdzielacza do stanowiska gaśniczego, - w hydrantach wewnętrznych 52,

• W 25 - w hydrantach wewnętrznych 25.


7.2. POŻARNICZE WĘŻE SSAWNE

Pożarnicze węże ssawne służą do połączenia nasady ssawnej pompy z otwartym zbiornikiem wodnym w celu zassania wody i dalszego tłoczenia. Zbudowana z nich linia zakończona smokiem ssawnym nazywana jest linią ssawną·

Stosuje się węże ssawne gumowe lub z tworzywa Pvc. Węże ssawne gumowe wykonuje się z kilku przekładek (warstw) gumy i specjalnej tkaniny, czyli posiadają tzw. konstrukcję gumowo - przekładkową. Całość wraz ze znajdującą się między przekładkami spiralą z drutu metalowego jest poddana wulkanizacji. Spirala metalowa zapobiega zgnieceniu (spłaszczeniu) węża przez zewnętrzne ciśnienie atmosferyczne w czasie zasysania wody (powstanie próżni).

Węże ssawne PVC produkowane są metodą wytłaczania z polichlorku winylu. Elastyczna ścianka o grubości 7,6 mm wykonana jest z granulatu miękkiego, a spirale usztywniające z twardego PVc.

Najszersze zastosowanie znajdują węże ssawne 110 (oznaczane dawniej As), ponieważ większość pomp pożarniczych posiada nasadę ssawną o tej średnicy. Spotkać można jeszcze węże o średnicy 75 mm (Bs) i 150 mm. Węże ssawne produkowane są w odcinkach o znormalizowanej długości 2,4 m (dawniej 1,6 m). Końce odcinków zakończone są łącznikami.


7.3. ŁĄCZNIKI

Łączniki są znormalizowanymi złączami sczepnymi służącymi do łączenia między sobą odcinków węży lub łączenia węży z hydrantami, pompami, rozdzielaczami, prądownicami itp. armaturą oraz urządzeniami zaopatrzonymi w nasady pożarnicze.

Łączniki dzielą się na ssawne (dłuższe tuleje) i tłoczne. Średnice łączników dostosowane są do nominalnych średnic węży pożarniczych ssawnych i tłocznych i wynoszą odpowiednio 25, 52, 75, 110 mm. Budowę łączników pokazuje w sposób poglądowy rys. 33.

Tuleja służy do połączenia łącznika z wężem. W przypadku węży ssawnych połączenie wykonywane jest fabrycznie przez odpowiednie wtopienie jej pomiędzy przekładki na końcu odcinka, zwulkanizowanie i zaciśnięcie na zewnątrz drutu wzmacniającego.

Węże tłoczne w strażach pożarnych łączy się z łącznikami we własnym zakresie. Czynność tą nazywa się powszechnie taśmowaniem węży. Koniec odcinka nasuwa się na tuleję, a następnie nawija się i zaciska miękki drut ocynkowany we wgłębieniach tulei.

Korony służą do sczepiania dwóch łączników. Są elementami ruchomymi obracającymi się wokół tulei. Przed zsunięciem się korony z tulei (końca odcinka) zabezpiecza pierścień oporowy wykonany z drutu stalowego.

Połączenie uzyskuje się stykając czołowo dwa łączniki, wprowadzając przy tym zaczepy łączące do szczelin i obracając korony w przeciwnych kierunkach (zgodnie z ruchem wskazówek zegara). Dzięki odpowiedniemu wyprofilowaniu ścianek wewnętrznych szczelin następuje dociśnięcie uszczelek gumowych i zablokowanie połączenia. Dociśnięcie łączników ułatwiąją wypustki na jej zewnętrznej powierzchni pod zaczepy do klucza. Węże tłoczne można połączyć w rękach, natomiast do łączenia węży ssawnych wymagany jest klucz do łączników (7.26.).

Tuleje i korony wykonane są ze stopu aluminiowego odpornego na korozję i odkształcenia.

Rys. Schemat budowy łączników







  1. korona,

  2. tuleja,

  3. uszczelka,

  4. pierścień oporowy,

  5. zaczep łączący,






7.4.NASADY

Nasada pożarnicza jest odmianą łącznika, w którym korona i tuleja stanowi jedną całość. Zewnętrzna końcówka tulei jest gwintowana, co umożliwia trwałe połączenie nasady z armaturą i sprzętem pożarniczym (m.in.: smoki ssawne, stojaki hydrantowe, prądownice, rozdzielacze, zbieracze, zasysacze liniowe, pompy pożarnicze), końcówek rurociągów w stałych urządzeniach gaśniczych i punktów czerpania wody oraz hydrantów.

Nasady mają takie same średnice jak węże i łączniki. Służą do łączenia armatury i sprzętu pożarniczego z wężami oraz do podłączenia sprzętu pożarni~ czego do urządzeń gaśniczych.


7.5. POKRYWY NASAD

Pokrywy nasad służą do zamykania nasad pomp pożarniczych, na końcówkach układów wodno - pianowych samochodów pożarniczych oraz nasad hydrantów nadziemnych, punktów czerpania wody oraz w urządzeniach gaśniczych. Zabezpieczają przed przedostaniem się zanieczyszczeń do tych urządzeń lub przewodów w stanie spoczynku lub transportu.

Stosuje się je również do zamykania odcinka węża lub nasad pomp podczas przeprowadzania prób na ciśnienie lub ssanie.


7.6. PRZEŁĄCZNIKI

Przełączniki służą do łączenia ze sobą łączników i nasad o różnych średnicach. Zbudowane są w postaci dwóch połączonych koron o różnych średnicach. Stosowane są przełączniki: 110/75, 75/52, 52/25.


7.7. LĄCZNIK KĄTOWY


Łącznik kątowy służy do łączenia Węża tłocznego z prądownicą i umieszczenia jej na wsporniku w celu zamortyzowania odrzutu oraz łatwiejszego operow8nia prądem wody. Łączniki kątowe stosowane są dla prądownic o średnicy 75 mm.


Rys. Łącznik kątowy



7.8. SMOKI SSAWNE

Smok ssawny służy do zakończenia linii ssawnej w celu ochrony pompy przed zanieczyszczeniem podczas poboru wody ze zbiorników zewnętrznych oraz utrzymania słupa wody podczas przerwy w pracy pompy.

Do zabezpieczenia przed "zerwaniem" słupa wody służy zawór zwrotny.

Po wytworzeniu podciśnienia w linii ssawnej grzybek zaworu unosi się do góry umożliwiając swobodny przepływ wody. Po przerwaniu poboru wody pod wpływem jej ciężaru powoduje uszczelka zostaje szczelnie dociśnięta do gniazda zaworu. Do odwodnienia linii ssawnej służy mechanizm dźwigniowy zakończony zewnętrznym kółkiem, do którego przymocowuje się linkę. Pociągnięcie linki powoduje podniesienie się zaworu i wypływ wody z linii ssawnej.

Sito zatrzymujące napływające, wykonane jest z perforowanej blachy.

Otwory nie mogą być większe niż 6 mm (średnica lub przekątna w przypadku otworów kwadratowych). W starszych typach smoków stosowano siatkę drucianą.

Konstrukcja smoka umożliwia ssanie wody od wysokości 80 mm napełnienia zbiornika (grubości warstwy wody). Średnice nominalne smoków odpowiadają średnicom węży ssawnych.

Rys. Schemat budowy smoka ssawnego






1- korpus,

2 -nasada,

3 - zawór zwrotny,

4 - uszczelka,

5 - dźwignia,

6 -kółko,

7 - sito.


7.9. STOJAKI HYDRANTOWE

Stojak hydrantowy służy do poboru wody z hydrantów podziemnych, dla dostarczenia jej do pompy lub bezpośrednio do linii gaśniczej. Stojak hydrantowy składa się z trzech zasadniczych części: stopki, rury i głowicy zaworowej.

Rura stojaka zaopatrzona jest w dolnej części w gwint lewo - zwojowy, na który nakręca się stopkę z pierścieniem dociskowym (potocznie nazywanym motylkiem) posiadającym dwa zaczepy mocujące (boczne wypusty). Górna część rury zakończona jest osadzonym nieruchomo kołnierzem łączącym z dwoma ramionami. Stojak obsadza się w studzience hydrantowej wprowadzając zaczepy pierścienia dociskowego do uchwytu kłowego hydrantu i dociska do gniazda obracając nim przy pomocy ramion.

W kołnierzu osadzona jest obrotowo dwuzaworowa głowica stojaka, uszczelniona w stosunku do rury dławicą. Zawory zaopatrzone są w nasady 75.


7.10. ROZDZIELACZE

Rozdzielacz służy do rozdzielania strumienia wody z zasilającej linii głównej do linii gaśniczych. Składa się z korpusu z trzema zaworami zaporowymi. Na wlocie do rozdzielacza zamontowana jest nasada 75, a na wylotach z zaworów zaporowych dwie nasady 52 i jedna 75 (oznaczenie 75/52-75-52). W starszych typach rozdzielaczy stosowane były zawory wrzecionowe otwierane za pomocą pokręteł, obecnie produkowane są rozdzielacze zaworami kulowymi uruchamiane za pomocą dźwigien.

Tradycyjnie przyjęto, że do lewej wylotowej nasady rozdzielacza podłącza się pierwszą linię gaśniczą, zasilającą stanowisko gaśnicze nr l, do prawej nasady drugą linię gaśniczą, a do środkowej trzecią linię gaśniczą. Przeważnie środkowa nasada zaopatrzona jest w przełącznik 75/52, który można odkręcić w przypadku gdy wymagane jest podanie jednego z prądów gaśniczych 75.


7.11. ZBIERACZE

Zbieracz umożliwia doprowadzenie wody do nasady ssawnej pompy dwiema liniami zasilającymi, np. z dwóch hydrantów. Można powiedzieć, że jest odwrotnością rozdzielacza.

Zbieracz nie ma zaworów, wyposażony jest natomiast w klapę zwrotną. Jeżeli woda jest doprowadzona dwiema liniami wężowymi o jednakowym ciśnieniu, klapa przyjmuje położenie środkowe. Jeżeli jednak ciśnienie w jednej linii spadnie lub przerwany zostanie dopływ wody, wewnątrz zbieracza powstaje różnica ciśnień, która powoduje przesunięcie się klapy i zamknięcie wlotu o słabszym ciśnieniu, a tym samym uniemożliwi wsteczny przepływ wody.

To proste urządzenie pozwala na doprowadzenie wody tylko jedną nasadą wlotową bez potrzeby zaślepiania drugiej, co ma praktyczne znaczenie w przypadku uszkodzenia jednej z linii wężowych. Po wyjęciu klapy zwrotnej zbieracz może spełniać rolę bezzaworowego rozdzielacza dwuwylotowego.

Rys. Budowa zbieracza





1- korpus,

2 - nasady 75,

3 - podkładka nasady 75,

4 - nasada 110,

5 - zaczep do klucza,

6 - klapa zwrotna,

7 - oś klapy.


Źródło:

ABC strażaka ochotnika cz. 4 – materiały szkoleniowe dla uczestników OTWP

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Armatura I osprzęt pożarniczy iconSprzęt pożarniczy sprzęt pożarniczy

Armatura I osprzęt pożarniczy iconCeremoniał pożarniczy

Armatura I osprzęt pożarniczy iconWĘŻe I armatura wodna

Armatura I osprzęt pożarniczy iconC. 27. Osprzęt silników samochodowych

Armatura I osprzęt pożarniczy iconKlasyfikacja, oznaczenia izolatorów Izolatory liniowe I ich osprzęt

Armatura I osprzęt pożarniczy iconArmatura Multiplex Trio e firmy Viega – napełnianie wanny za pomocą przycisku

Armatura I osprzęt pożarniczy iconIt vision wdrożyło Microsoft Dynamics nav w herz armatura I Systemy Grzewcze

Armatura I osprzęt pożarniczy iconWyrok trybunałU (pierwsza izba) z dnia 15 września 2005 r. (
Oznacza pojazdy przeznaczone do ciągnięcia lub pchania innych pojazdów, urządzeń lub ładunków, nawet wyposażone w osprzęt umożliwiający,...

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom