Uam socjologia egzamin licencjacki




Pobierz 2.53 Mb.
NazwaUam socjologia egzamin licencjacki
strona24/33
Data konwersji03.09.2012
Rozmiar2.53 Mb.
TypDokumentacja
1   ...   20   21   22   23   24   25   26   27   ...   33

*Społeczeństwo postindustrialne


To pojęcie wprowadził Daniel Bell (1974). Podzielił historię ludzkości na trzy fazy – preindustrialną, industrialną, postindustrialną. Do końca XX wieku przodujące ekonomicznie kraje świata (USA, Japonia, Europa Zachodnia) miały uzyskać cechy społeczeństw postindustrialnych:

  1. przesunięcie znaczenia sektorów gospodarczych – dominacja usług (administracja, bankowość, handel, nauka, oświata) przy spadku znaczenia sektora przemysłowego i ograniczeniu rolniczego

  2. zmiana dominującej technologii energetycznej na informatyczną – automatyzacja, rozwój telekomunikacji

  3. wzrost znaczenia planowania, prognozowania, dominacja kryteriów pragmatycznych przy zaniku ideologii

  4. rozkwit technologii intelektualnej – wykorzystywanie nauki dla potrzeb praktyki

  5. przekształcenie struktury klasowej – klasą panującą stają się specjaliści (technicy, inżynierowie)

John Naisbitt wprowadza pojęcie megatrendów. Niektóre z nich to:

  1. globalizacja – światowa gospodarka, międzynarodowy podział pracy, globalizacja kultury, sztuki, informacji

  2. komputeryzacja – standard wyposażenia wielu stanowisk pracy

  3. decentralizacja władzy

  4. wypieranie państwa z wielu dziedzin życia

  5. wzrost znaczenia inicjatyw lokalnych i samorządowych

  6. renesans bliskich więzi międzyludzkich (przeniesienie ich z kontekstu rodzinnego do zawodowego)

  7. nowe ruchy społeczne

  8. wzrost konsumpcji

* Pojęcie postnowoczesności

Postmodernizm to pojęcie autorstwa A.Toynbee. Czołowi przedstawiciele postmodernizmu to J.F.Lyotard, J.Baudrillard, M.Foucault. W koncepcji Lyotarda postmodernizm został uznany za stan społeczeństwa w sensie podstawowym. To pojęcie związane jest z powszechną świadomością faktu, że dwa wielkie mity, uprawomocniające przez ostatnich 200 lat działalność naukową (w tym nauki społeczne) przestały być przedmiotem wiary. Mit wyzwolenia stracił wiarygodność przez udział nauk w wielkich zbrodniach XX wieku; mit prawdy został obalony przez sceptycyzm historyków i filozofów, czyli tych, którzy powinni wiedzieć. Wg Lyotarda ludzie żyjący w rozwiniętych społeczeństwach kapitalistycznych żyją w świecie, gdzie nie ma gwarancji wartości ich działań ani prawdziwości ich twierdzeń; nie ma też przymusu ekonomicznego wobec kultury. Wg J.Jamesona konsekwencją ujawnianego w różnych formach poczucia, że coś się kończy, jest obraz kultury interesującej się tylko sprawami mało znaczącymi. Jest ona świadoma swojego braku głębi – ma skłonność do ironii, ostrożnie wyraża silne emocje, jest przekonana, ze można dostać to, o czym się marzy. Postmodernizm kwestionuje wiarę w istnienie obiektywnego porządku rzeczywistości. Rzeczywistość jest w tym ujęciu chaosem, nie występują w niej żadne ogólne prawidłowości i prawa. Dominującą cechą postmodernizmu jest pluralizm. Wielość języków, sposobów myślenia i postępowania jest wielością bez punktu odniesienia. Postmodernizm głosi pochwałę różnorodności, marginalności, heterogeniczności, gry, eklektyzmu.

Z.Bauman podaje następujące założenia ponowoczesności:

  1. modernizm jest skończony, nieudany, jest kulturą wyczerpania

  2. pluralizm

  3. ponowoczesności nie można hierarchizować

  4. relatywizm wszystkiego, nie ma hierarchii kryteriów wyboru

  5. partykularyzm świata społecznego

  6. zerwanie z wiarą w rozwój linearny oznaczający postęp

  7. obawa przed fundamentalizmem, silnym zaangażowaniem

J.Baudrillard mówi o koncepcji dotyczącej kultury w jej postaci obrazkowej. Kluczem jest „hiperrzeczywistość”, w której obraz, spektakl, wizja, gra znaków wypierają realne doznania i doświadczenia. Ma dwa typy:

  • rzeczywistość obsceniczna, bez troski o ukrycie pewnych jej aspektów

  • rzeczywistość złożona z symulakrów

Symulakra to obiekty bez odpowiedników w świecie społecznym; rozrywanie związku między obrazem a rzeczywistością, obrazy powstają bez związku z rzeczywistością. Hiperrzeczywistość ma funkcje regulacyjne, jest wzorotwórcza.

*Ponowoczesność

Klasyczna wizja społeczeństwa postindustrialnego (Bell, Touraine, potem John Naisbitt [polecam jego stronę, na której zamieszcza swoje fenomenalne zdjęcie  http://www.naisbitt.com/], Patricia Aburdene) obejmuje megatrendy:

  1. W gospodarce dominuje sektor usług

  2. Powstaje klasa usługowa (Dahrendorf)

  3. Technologia intelektualna, high-tech (Brzeziński)

  4. Samonapędzający się rozwój technologiczny

  5. Wiedza jako wartość centralna, społeczeństwo wiedzy (Drucker)

Oprócz tej optymistycznej, ewolucyjnej wizji są jeszcze trzy inne:

    1. Powrót do społeczeństwa tradycyjnego

    2. Nowa jakość (Bauman, Lyotard, Habermas), bardzo chwytliwa, popularna

    3. Późna nowoczesność (Giddens), charakteryzująca się:

      1. zaufaniem

      2. ryzykiem obiektywnym i subiektywnym

      3. nieprzejrzystością

      4. globalizacją

(ćwiczenia) Ponowoczesność:

  • Uniwersalizacja-tendencja do upowszechniania się w społeczeństwie jednolitych norm i wartości oraz identycznych rozwiązań instytucjonalnych, współcześnie uniwersalizacja przejawia się w przenoszeniu z jakiegoś kraju stworzonych przez niego na własny pożytek dóbr kultury, podlegają one komercjalizacji i eksportowi.

  • Modernizacja-głębokie i gwałtowne zmiany, przewartościowanie i społeczna restrukturyzacja sfery ekonomiczno-gospodarczej oraz rynku usług i wytwarzania, wprowadzenie nowych technologii, stylów oraz sposobów produkcji i pracy a także nowoczesnego zarządzania w toku rozwoju. Internalizacja-umiędzynarodowienie spraw które kiedyś mieściły się w kompetencjach suwerennych społeczeństwa (nauka, gospodarka, prawo, policja, bezpieczeństwo), państwa tracą pierwotną kontrolę nad tymi dziedzinami życia muszą się liczyć z postanowieniami organizacji międzynarodowych, proces ten budzi strach wśród społeczności które wciąż silnie się identyfikują ze swoją tradycją wspólnotową i odczuwają jej odrębność.

  • Globalizacja-to proces podobny do industrializacji ale dokonujący się w skali globalnej, dotyczy wszystkich elementów życia, ale pogłębia różnice społeczne dlatego że jest kierowana przez państwa najsilniejsze które mają znaczącą przewagę nad słabszymi, w wymiarze gospodarczym władzę tracą tu pojedyncze państwa na rzecz międzynarodowych korporacji kierujących rozwojem gospodarczym poszczególnych społeczeństw.

  • Transformacja-odnosi się do dawnych krajów komunistycznych które muszą dokonać przejścia od gospodarki `planowanej do rynkowej, od własność państwowej do prywatnej, od monopartii do demokracji liberalnej. To proces budowania systemu kapitalistycznego typu zachodniego w byłych krajach komunistycznych. W płaszczyźnie psycho-społecznej to przejście od nieaktywnego „homo sovieticus” do przedsiębiorczego i aktywnego obywatela w środowisku lokalnym i państwie.

*.Społeczeństwo nowoczesne i ponowoczesne- A. Giddens (doświadczenie zapośredniczone, czysta relacja, narcyzm kulturowy, polityka emancypacji, dylematy tożsamościowe) i U. Beck (ponowoczesne ryzyko).

DOŚWIADCZENIE ZAPOŚREDNICZONE – poprzez socjalizacje; współczesne doświadczenia zapośredniczone wiążą się z mediami; nie mielibyśmy kontaktu np. ze śmiercią gdyby media (TV ) nam nie pokazały w filmach kryminalnych z których dowiadujemy się o różnych rodzajach śmierci będących wynikiem zabójstwa, telegraf kiedyś jako źródło przesyłu informacji; dzisiaj doniosłe wydarzenia są jednocześnie wszędzie;

EFEKT KOLARZU – media- polega on na tym, że obok siebie są różne informacje, które nic ze sobą nie łączy, oprócz tego, że są doniosłe.

TOŻSAMOŚĆ – późna nowoczesność to nie to co się posiada a to jaki jesteś, jaki się stworzysz ( wykreujesz )samoobserwacja, samodoskonalenie, świadomość jednostki refleksyjna ( jak się czuję, czy jestem szczęśliwa )

Refleksyjność rozciąga się na ciało np. bulimia, anoreksja; to co się dzieje z tożsamością doprowadza do chorób cywilizacji; człowiek ma swój projekt i ciało jest tą rzeczywistością nad którą ma się kontrolę wpływ

DYSKURS AUTENTYCZNOŚCI – informacja z mediów, że mamy być sobą autentyczni;

STYL ŻYCIA stał się czymś koniecznym, każda dziedzina związana jest ze stylem życia, chodzenie do jednego rodzaju restauracji, to jak się ubiera wiąże się ze strefą konsumpcji;

CZYSTA RELACJA – współczesne relacje między ludźmi bliskie, intymne które różni się od tradycyjnych społeczeństw; czysta relacja związek partnerski, małżeński relacje rodzinne, rodzice – dzieci . Czysta relacja – jest związek nie zakorzeniony w uwarunkowaniach społecznych jest realizowany ze względu na satysfakcję partnerów i osobistą gratyfikację – tu ostoją aspekty emocjonalne, potrzeba ludzkiej bliskości, zrozumienia, wspólnoty.

Czysta relacja nie jest zakorzeniona w warunkach społecznych; w małżeństwach tradycyjnych - bardzo zakorzeniona w warunkach społecznych to była instytucja ekonomiczna , kreowanie struktury prestiżu dla kobiety, przejmowane pozycje męża np. pani Kowalowa, doktorowa, małżeństwo jako instytucja nierozerwalna „ a co ludzie powiedzą, co powie matka” kobieta „domowa” w związku nie mogła zerwać bo nie miałaby za co żyć.

Związek czysta relacja - obecnie nie ma tych dylematów tylko swoje potrzeby, nie ma takiej kontroli społecznej, jednostki są zindywidualizowane, niezależne w sferze ekonomicznej. Cechy czystej relacji – to pary gejów, Lizbijek, które nie są zalegalizowane ( w wielu krajach) nie są to związki zakorzenione społecznie; społeczność jest anty- , nie konserwują tego związku a rodzina będzie zadowolona gdy się rozejdą; brak dzieci, często jest niezależność finansowa, nie ma podziału ról ( żony, męża)- brak zakorzenienia społecznego, związek trwa dopóki partnerzy czerpią satysfakcję ze związku. Czyste relacje to związki refleksyjne – ludzie ciągle się zastanawiają czy są szczęśliwi w tym związku, czy powinni coś zmienić „czy wszystko jest porządku” to refleksja, upewnianie się

Czyste relacje to oddanie, wsparcie emocjonalne, zaufanie, wzajemność, nie ma tutaj dominacji, wykorzystywania; brak bazy społecznej – brak zakorzenienia

NARCYZM KULTUROWY – projekt osobowości narcystycznej- skupia całą uwagę na sobie i słabo rozpoznaje potrzeby innych; konstrukcja JA- jak się czuję, co potrzebuję, czego nie potrzebuje; posiadanie rzeczy da podziw u innych – cecha narcyzmu: nie umiejętność angażowania się w głębokie relacje, brak intensywności w relacjach, wysokie wymagania w stosunku do partnerów; często syngiel nie potrafi funkcjonować w związku;

Koncepcja socjologii- to rozwój osobowości po upadku patriarchalnej rodziny; narcyzm od innych domaga się podziwu, zaburzenie własnej wartości

Polityka emancypacji – współczesne społeczeństwa realizują politykę emancypacji; politykę wolną od ucisku;

aspekty – wyzwolenie szersze od tradycji, od norm zakazów i nakazów;

wyzwolenie od powinności religijnych, obyczajowych, rodzinnych; dotyka zbiorowości – procesy równościowe – ruchy społeczne doprowadzają do likwidacji nierówności, wyzwolenie Libijek, gejów, kobiet ( równość, uczestnictwo, wolność – HASŁA ); są inni i każdym społeczeństwie nie powinno być dyskryminacji.

Procesy emancypacji kobiet – proces zmian współczesnych; nie zrównało całkowicie pozycji kobiet i mężczyzn; kiedyś pozycje były podzielone kobieta w domu, mąż na zewnątrz; potem kobiety zaczęły funkcjonować w sferze zawodowej, nierówność, zamiany kulturowe zachodzą wolniej niż zmiany społeczno – strukturalne; kobiety pracują ale też muszą odpowiadać za dom, wielość czynności w domu; emancypacja jest pozorna, zatrzymana w pewnym punkcie, zmiany kulturowe powinny iści za zmianami strukturalnymi;

Dylematy tożsamościowe w (po)nowoczesnym świecie, wprowadza nas do teoretycznej problematyki wzajemnej relacji nowoczesności i ponowocześności oraz wynikających z tego dylematów tożsamościowych współczesnego człowieka.

U. Beck Post– „to klucz naszych czasów ale Beck unika tego członu „post-„, zakłada że współczesność to świat ryzyka; społeczeństwa współczesne to są społeczeństwa ryzyka; Dzisiaj ryzyko to innego typu, umykają zmysłowemu postrzeganiu przemysłowa nadprodukcja; świadomość ryzyka np. ekologiczne ryzyko, kiedyś to był uciążliwy zapach dla zmysłu powonienia; Musimy polegać na ekspertach, którzy mają różne diagnozy i nie wiemy czy ich poglądy są słuszne; wiemy o ryzyku ale nie wiemy, jak duże jest to ryzyko, brak pewności;

Doniosłość medialna w podawaniu wiadomości o ryzyku – rozbieżność opinii, podejrzenia o interes firm farmaceutycznych

Współczesne ryzyko – nie jest uwarunkowane klasowo; bieda jest klasowa a smog jest demokratyczny i dotknie każdego ale jednak ci bogaci mają większą możliwość ucieczki w chwili zagrożenia to możliwość zakupu żywności, miejsca ich zamieszkania; W codziennych aspektach ryzyko to klasowość wchodzi w grę, może go wzmacniać ( klasowo ) zakupienie dozy bezpieczeństwa;

Beck wyróżnia przy tym cztery rodzaje ryzyka:

1 ryzyko ekologiczne spowodowane efektem cieplarnianym, destrukcję ekosystemu;

2 ryzyko związane ze zdrowiem (ryzyko żywności genetycznie modyfikowanej, rak skóry, astma, alergia, AIDS);

3 ryzyko ekonomiczne (spadek bezpieczeństwa pracy, bezrobocie);

4 ryzyko społeczne (np. wzrost liczby przestępstw, dewiacji, rozwodów, rozpad tradycyjnej rodziny itp.). Przyczyny powstawania ryzyka dostrzega się przede wszystkim w modernizacji, rozwoju nowych technologii i w procesach globalizacji. Współcześnie ryzyko nie jest uwarunkowane klasowo i dotknie każdego ale jednak ci bogaci maja większą możliwość ucieczki.

Indywidualizacja- klucz do analizy współczesności;

Biografia człowieka otwiera trzy aspekty indywidualizacji:

  1. Wymiar uwolnienia- od historycznych form życia, więzi, zasad; obecnie uwolnienie od dyktatury więzi rodzin.

  2. Wymiar odczarowania- związany z przemianą świadomości, utrata tradycyjnych postaw, kiedyś ludzie byli konformistami i przyjmowali zasady co robić czego nie robić, były gotowe recepty w postaci przysłów co wolno a co nie wolno. Zmiana światopoglądu z nabywanego w socjalizacji na światopogląd indywidualnie opracowany

  3. Wymiar kontrolny- ( reintegracyjny)- kreowanie nowych więzi społecznych są związane z korzyściami, kiedyś związane ze wspólnotą rodzinną; dziś przyjaciele jako rodzina funkcjonuje na zasadzie rodziny, pojawienie nowych relacji więzi nie związanych z powinnościami

*Od Karwatki

Postmodernizm czy też ponowoczesność jako kierunek odnosi się do zjawisk, które miał miejsce w rozwoju kultury i myśli po modernizmie w Europie w wieku XX i są nawiązaniem do niego oraz rozszerzeniem ujawniajacym nowy kryzys u schyłku XX wieku.

Ostrze postmodernizmu jest skierowane przeciwko technicyzacji, unifikacji, racjonalizacji, totalizacji cywilizacyjnej ostatnich stuleci, wielkomiejskości, użytkowo-konumpcyjnemu stylowi życia. O ile modernizm wykazywał optymizm wzrostem technologicznym, piorządkiem jednolitej całości-scalanie kultury, stylu bycia, komunikowania się o tyle postmodernizm kwestionuje « ujednolicony » ład, prawo, powszechne kanony.

Giddens : W życiu uczestniczą świadome byty, posiadające wolę i autonomiczność. Nie można go nazwać marionetką. Człowiek jest podmiotem świadomym. Społeczeństwo traktuje jako zbiór wielu mikroświatów. W ludzkich działaniach przejawiają się ludzkie chcenia, ale instytucje i struktury też istnieją. Nie istnieją struktury poza ludzkim działaniem. Uważa że wiedza naukowa przenika do życia codziennego a zadaniem badacza jest badanie życia codziennego.

Mówi o « późnej nowoczesaności « . Świat pojęć, które tworzymy jest światem abstrakcyjnym. Tożsamość jednostki nie jest dana ale zadana. Musi ona wybrać styl życia gdyż nowoczesność charakteryzuje się wielością :autorytetów, opcji. Wielkie tempo zmian powoduje że słabnie autorytet tradycji. Taka sytuacja powoduje poczucie bezsensu, pogłębionego przez erozję wierzeń religijnych. Możliwości wyboru tożsamości przez jednostke są ograniczone. Ludzie mają klasowe zróżnicowanie stylów życia.

Bauman : Zgodnie z założeniem postmodernizmu należy rozumieć za właściwe owe jednostkowe poszukiwanie i rozumienie innych jednostek w swym dążeniu. Nie istnieje jedna, obiektywna prawda. Zaangażowanie własne-subiektywność, interesy jednostkowe i grupowe oraz dominacja powodują że jednostka współcześnie musi znaleźć własną drogżyciową, czy też pozwolić sobie i innym na wybór.

Koncepcja ta dotyczy zwłaszcza krajów najbardziej rozwiniętych czy tewż nazywanych krajami Zachodu. Występują tam swoiste zjawiska procesy zmiany będące w zainteresowaniu postmodernitwów- w tym także Baumana

*dominująca rola konsumpcji

*we wszystkich obszarach życia dominuje obieg informacji i dostęp do nich. Owa informacja dotyczy zjawisk, procesów, któr są nowe, znajome staja się w każdym miejscu swiata. Oznacza to bycie « na topie », modnym, posiadanie informacji i rezczy ciągle aktualnych.

*jednostki są w coraz mniejszym stopniu przywiązane do jednego miejsca, stają się współczesnymi koczownikami

Nowoczesnośc to brak możliwości bezruchu. Owa rotacja nie podlega wyborom. Jest ona narzucona. Postać romantycznego pielgrzyma zastąpiona figurami koczownika, czy raczej włóczęgi i turysty,

Włóczęga wędruje bez ustlonej trasy. Nie wie ak długo będzie w drodze, kiedy będzie postój. Droga zależy od okoliczności a nie od samej trasy. Ty co utrzymuje go jest rozczarowaneie i nadzieja. Jednostka taka jest wśród ludzi ale czuje się wyobcowana. Owego włóczęga można nazwać jednostką nieprzystosowaną do współczesnehgo świata. Ciągła walka o to by jeszcze istnieć.

Natomiast turysta to jednostka. Która poprzez wpasowanie w społeczeństwo zatraciło własną wolnośc własne ja, marzenia, które dotyczą zwykłych błahych spraw. Wzrosła potęga środków masowego przekazu, które bezustannie wytwarzają obrazy zastępujące ich odbiorcom bezpośredni ogląd rzeczywistości, by tak rzec, właściwej i kreujące w istocie świat w jakim żyje współczesny człowiek

*KSIAZKA WTS

2 wielkie opowieści straciły w sposób nieodwracalny swoją prawomocność, są przeszłością, w to puste miejsce nie jest w stanie wejść Ŝadna inna jednocząca społeczeństwo wizja (utopijna lub ideologiczna), ludzie nie wierzą juŜ w wielkie idee, są nieufni wobec wielkich projektow,

następuje spłaszczenie świadomości, pojawia się przywiązanie do dobr materialnych, kultura ponowoczesna jest pragmatyczna. Wzrost technologii przetwarzania informacji, utowarowienie informacji tworzy podłoŜe dla kultury ponowoczesnej. Nie jest w niej możliwe porozumienie, moŜliwe są tylko gry interakcyjne (językowe), im ktoś jest bardziej społecznie kompetentny, w im bardziej zroŜnicowany sposob

potrafi rozgrywać interakcje, tym większą liczbą idiomow się posługuje, gry: językowe-ironiczne, autoironiczne, mozaikowate, nieprzewidywalne, dowcipne. Te gry prowadzą ludzie w Ŝyciu prywatnym, ale rownieŜ publicznym, ponieważ (niezgodnie z Habermasem) w tej sferze rownieŜ nie

jest moŜliwe porozumienie, consensus. Ponowoczesność zmiotła rolę intelektualisty w roŜnych dziedzinach, procesy rozwoju nauk

prowadza do szerokiej specjalizacji, tak, Ŝe nie jest moŜliwe obeznanie w wielu roŜnych dziedzinach. Dawniej intelektualista to był ktoś, kto udzielał się, działał społecznie, ta rola była misją, wypowiadał się w istotnych sprawach społecznych, wskazywał drogę, w kulturze ponowoczesnej potrzebni są sprawni komentatorzy. Upadek wielkich opowieści, nie jest zagroŜeniem barbarzyństwem. Kondycja ponowoczesna – oznacza fragmentaryzację, rozczłonkowanie Ŝycia społecznego i kulturowego, sfery Ŝycia roŜnicują się, oddzielają się od siebie, izolują. Sztuka – nie ma w niej miejsca na kontemplację, głębokie wraŜenia, jej przedmiotem moŜe być wszystko, staje się ona elementem społecznych gier, rynku, w sztuce chodzi o doznania o charakterze przyjemnościowym, odczuwać przyjemność, to nie nudzić się tylko zostać wciągniętym w akcję.Lyotard zastanawia się, czy skoro ponowoczesna kultura jest pofragmentaryzowana (nie ma jednego kanonu kultury, szkieletu), to kaŜdy moŜe uznać, Ŝe w jakimś sensie ma rację. Komunikacja jest moŜliwa w posługiwania się metaidiomami, spory rozstrzygalne są tylko częściąwszystkich sporow, spory rozstrzygalne to takie, w ktorych występują metaidiomy stanowią one uprawomocnienie dla obu stron (konfliktu). Rozstrzyganiu sporow sprzyja instytucja sądu, posługującym się metaidiomem – językiem prawniczym. Baudrillard (radykalizacja koncepcji Lyotarda). Nowoczesna kultura, społeczeństwa doszły do stanu anomalii, czyli nieustępowalnego, nie dającego się uporządkować chaosu. Świat jest pełen przemocy, często niezwykle okrutnej, jest obsceniczny – kultura przesycona jest pornografią, wulgarnością brakiem taktu. W kulturze tradycyjnej sceną była miejscem, na którym rozgrywały się zdarzenia widzialne, przeznaczone dla wszystkich, rozgrywała się nieznana komunikacja. Poza sceną – miejsce tabu, intymności czegoś wstydliwego. Obecnie nie ma sceny i tego poza sceną – Ŝycie seksualne znajduje się na scenie, ludzie nie wstydzą się swojej seksualności, nie znajduje się ona juŜ w sferze intymności. Ekstaza komunikacyjna – nieustanny ogrom informacji, jakie między ludźmi przepływają, w związku z ekstazą pojawiła się implozja znaczenia, tzn. z zapadaniem się do środka kultury wspołczesnej, ktora zalewa się informacjami, z tego wynika, Ŝe jej waga społeczna polegająca na przekazywaniu znaczeń zanika. Komunikacja, mimo Ŝe polega na ciągłym przekazywaniu informacji oznacza zanik znaczenia, komunikacja staje się migoczącym obrazem. Wspołczesna kultura składa się z symulacji, wyobraŜeń, iluzji, ktore blokują nam dostęp do rzeczywistości społecznej, politycznej, ekonomicznej, przyrodniczej, gospodarczej, emocjonalnej. Między nami a rzeczywistością istnieją obrazy, tracimy kontakt z rzeczywistością, sama rzeczywistość realna zanika, Ŝyjemy w świecie kopii bez oryginałow, Ŝyjemy w świecie sztucznym, „władza” – podstawowy wymiar organizacji społecznej, wg socjologow zanika, władza jako relacja nadrzędności i podrzędności. Władza ma charakter polityczno informacyjny. Za stan chronicznej anomalii (przypadkowości, wirtualności) odpowiada tradycja oświecenia, polegało ono na konstrukcji świata poprzez ideę rozumności, w tym tkwi początek totalności, rozum jest narzędziem kontroli, oświecenie wprowadza dychotomię między racjonalnym i irracjonalnym urządzeniem świata, rozumem i antyrozumem. Bauman. „Nowoczesność i zagłada” Idea budowy obozow śmierci moŜe być wyprowadzona z oświecenia. Kultura

nowoczesności, tworzenia wzorow, planow i wprowadzania ich w Ŝycie przyjmuje swoją radykalną postać w czystkach etnicznych, ludobojstwie. Barbarzyństwo wspołczesne jest najdalej idącą konsekwencją moderny, nowoczesności. „Prawodawcy i tłumacze” Autor zastanawia się, na czym ma polegać kultura duchowa, prawodawca zakłada istnienie centrum, w ktorym istnieją rzeczy najwaŜniejsze, mniej waŜne, najmniej istotne, wokoł niego panuje pewien porządek. Nauki społeczne – otwarcie na podejście etnograficzne, analizę rzeczywistości (moŜna wykorzystywać swoje subiektywne odczucia), bez uogolnień. Czy moŜliwa jest socjologia ponowoczesności? (pytanie jakie stawia Bauman) Jaka ma być socjologia ponowoczesna, moŜe być nastawiona na konkret lub uogolnienia, formułowanie sądow krytycznych lub rezygnacja z nich. Nauka – uogolnione sądy o charakterze krytycznym (taką socjologię stworzyli Weber i Durkheim).

1. Droga uprawiania socjologii ponowoczesnej wymaga uogolnień, krytyki wobec kultury.

2. Socjologia jest częścią kultury ponowoczesnej, kończy się czas prawodawcow, nastał czas tłumacz, ta właśnie droga jest moŜliwa.

*Zbyszko Melosik . „Teoria i praktyka edukacji wielokulturowej”*GLOBALNA MŁODZIEZ I STYL ŻYCIA
1   ...   20   21   22   23   24   25   26   27   ...   33

Powiązany:

Uam socjologia egzamin licencjacki iconEgzamin licencjacki na kierunku Socjologia Przedmioty ogólne I podstawowe

Uam socjologia egzamin licencjacki iconPytania na egzamin licencjacki I magisterski, kierunek Socjologia, Zarządzanie, specjalność Zarządzanie Zasobami Ludzkimi, Katedra

Uam socjologia egzamin licencjacki iconPytania na egzamin licencjacki

Uam socjologia egzamin licencjacki iconZagadnienia na egzamin licencjacki

Uam socjologia egzamin licencjacki iconPytania egzamin licencjacki

Uam socjologia egzamin licencjacki iconEgzamin licencjacki zagadnienia / 2012 r

Uam socjologia egzamin licencjacki iconPytania na egzamin dyplomowy licencjacki

Uam socjologia egzamin licencjacki iconEgzamin licencjacki zagadnienia / 2010 r

Uam socjologia egzamin licencjacki iconZagadnienia na egzamin dyplomowy-licencjacki

Uam socjologia egzamin licencjacki iconPytania na egzamin licencjacki: Rachunkowość

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom