Urząd gminy wojaszówka




Pobierz 115.99 Kb.
NazwaUrząd gminy wojaszówka
strona5/6
Data konwersji02.10.2012
Rozmiar115.99 Kb.
TypCharakterystyka
1   2   3   4   5   6
Wody podziemne


Obszar gminy położony jest w obrębie górsko – wyżynnej prowincji hydrogeologicznej. Wody wgłębne tu występujące to połączone wody zbiornika czwartorzędowego /dolinnego/ występujące w ośrodku porowym oraz wody zbiornika trzeciorzędowego /szczelinowe i szczelinowo-porowe/.

Zasoby wód podziemnych są niewielkie, a ze względu na powierzchniowe występowanie są wprost związane z wielkością opadów atmosferycznych. Uwarunkowania te wpływają na zmienną wydajność źródeł i możliwości ich łatwego skażenia.

Potencjalnymi źródłami zanieczyszczenia wód podziemnych mogą być niekontrolowane zrzuty ścieków komunalnych /stacja paliw/ lub innymi związkami chemicznymi pochodzącymi ze składowisk odpadów lub niewłaściwie magazynowanych substancji chemicznych /np. nawozy sztuczne/ oraz niewłaściwie stosowanych środków ochrony roślin lub nawozów sztucznych.

Gospodarka wodno – ściekowa


Sposoby zaopatrzenia w wodę i unieszkodliwiania ścieków są bardzo zróżnicowane. W miejscowościach o skoncentrowanej zabudowie zaopatrzenie w wodę oparte jest głównie na wodociągach wiejskich i lokalnych. Na pozostałych terenach dominuje indywidualne zaopatrzenie z własnych studni. Ścieki z terenów gospodarstw i posesji indywidualnych odprowadzane są głównie do zbiorników bezodpływowych. Większe obiekty posiadają z reguły urządzenia do podczyszczania ścieków lub własne oczyszczalnie. Do wyjątków należą lokalne układy lub systemy kanalizacyjne.

Podstawowym kryterium porządkowania gospodarki wodno – ściekowej na obszarach już zainwestowanych powinno być zapewnienie ciągłości dostaw odpowiedniej jakości wody oraz spełnienie obowiązujących wymogów w zakresie oczyszczania i odprowadzania ścieków – niezależnie od przyjętego systemu ich unieszkodliwiania. Dotyczy to również terenów projektowanych do zainwestowania.



  1. Komunikacyjne zagrożenia środowiska.


Metody ochrony otoczenia tras przed uciążliwością i skażeniem powodowanymi przez ruch drogowy


Ochrona przed hałasem


Ochrona przed ha hałasem jest obecnie ważnym problemem w eksploatacji dróg. Skala oddziaływania hałasu na otoczenie jest ciągle dyskutowana, jednakże jego niewątpliwa uciążliwość powoduje ciągłe poszukiwania nowych zabezpieczeń przeciwhałasowych.

Istnieje wiele metod redukowania hałasu drogowego. Możliwość ich stosowania zależy od charakter trasy, liczby i rozmieszczenia obiektów narażonych na działanie hałasu, dopuszczalnych poziomów hałasu i wymogów odnośnie jego zmniejszenia, bezpieczeństwa ruchu oraz możliwości ekonomicznych.

Podstawowymi metodami redukowania hałasu drogowego są:

  • oddalenie obiektu chronionego od źródła skażeń,

  • zieleń izolacyjna,

  • zagłębienie drogi,

  • nasypy szerokostopowe,

  • wały ziemne o stromych zboczach,

  • ściany osłonowe /ekrany izolacyjne/,

  • ekrany dźwiękochłonne,

  • nasypy i wały nadbudowane ekranami,

  • rozwiązania specjalne /tunele, wykopy z ekranami itp./,

  • ekranowanie obiektami niechronionymi,

  • przegrody zewnętrzne w budynkach o podwyższonej izolacyjności.


Skuteczność w/w wymienionych metod jest zróżnicowana, ponadto istnieje możliwość łączenia ich ze sobą dla uzyskania optymalnych rezultatów. Podstawą do określenia sposobu ochrony przed hałasem na istniejących drogach jest bezpośredni pomiar. Ekrany z zieleni bardziej niż inne harmonizują z krajobrazem otwartym.

W związku z czym powinno się stosować przede wszystkim w krajobrazie wybitnie malowniczym przy drogach o znaczeniu turystycznym i na terenach o niskiej jakości gleb. Ekran z zieleni działa w sposób zbliżony do ekranu izolacyjno-dźwiękochłonnego odbija ~ 10% hałasu, ~55% absorbuje, a ~35% pozwala na przeniknięcie. Ekran z zieleni /wg badań Politechniki Krakowskiej/ redukuje poziom hałasu w okresie letnim o około 5dB przy szerokości 30m i ok. 10 dB przy szerokości 50m.

Przeciwhałasowe elementy ekranujące z zieleni należy umieszczać w takiej odległości od drogi aby ich skuteczność była jak największa przy jak najmniejszej zajętości terenu.


Ochrona przed zanieczyszczeniami powietrza powodowanymi przez ruch drogowy


Brak badań jednoznacznie określających warunki rozprzestrzeniania się i akumulacji zanieczyszczeń powietrza powstających w trakcie eksploatacji drogi. Stwierdzono jednak, że izolacja na przykład w postaci zieleni, znacznie poprawia warunki w otoczeniu trasy.

Bardzo istotny wpływ na poziom zagrożeń otoczenia drogi przez spaliny ma sposób użytkowania terenów w jej sąsiedztwie. Dlatego też ważne jest aby:

  • w pasie uciążliwości drogi nie lokalizować obiektów wrażliwych na zanieczyszczenia powietrza,

  • uprawy w sąsiedztwie pasa drogowego prowadzić z uwzględnieniem zasad ich doboru.

Oprócz stosowania osłon z zieleni stosuje się odsunięcie upraw rolnych od dróg na odpowiednią odległość. Przy czym podane niżej odległości mają charakter ramowy i odnoszą się do dróg o dużym natężeniu ruchu. Natomiast dla dróg lokalnych o małym ruchu zagrożenie jakości upraw polowych skażeniami powietrza jest minimalne.

  • Bezpośrednio przy granicy pasa drogowego można uprawiać rośliny, których części jadalne zabezpieczone są przed skażeniami powietrza np. zboża, kukurydza, strączkowe, itp.

  • W odległości co najmniej 50 m od drogi można uprawiać rośliny, których części jadalne znajdują się w ziemi /np. warzywa korzeniowe oraz owoce, które obiera się najczęściej ze skórki jak jabłka i gruszki/,

  • W odległości co najmniej 150 m od drogi można uprawiać rośliny o jadalnych częściach nadziemnych /najbardziej zagrożone /np. sałata lub stanowiące paszę dla zwierząt.


Komunikacyjne zagrożenia środowiska


Komunikacja stanowi – obok przemysłu i energetyki – jedno z głównych zagrożeń dla środowiska, przy czym szkodliwe zmiany warunków naturalnych i zaburzenia równowagi ekologicznej powodowane są zarówno przez poruszające się pojazdy jak i obiekty im towarzyszące na szlakach /stacje benzynowe/.

W trakcie eksploatacji ze strony komunikacji kołowej głównymi uciążliwościami są hałas, wibracje i emisja szkodliwych substancji do atmosfery i gleby /przy czym ta ostatnia ma w komunikacji szynowej znaczenie drugoplanowe/.


Zagrożenia w trakcie eksploatacji tras komunikacyjnych


Skażenie powietrza


Komunikacyjne skażenie powietrza powodowane jest głównie przez emisję substancji chemicznych z silników spalinowych oraz poprzez ulatnianie się paliwa, smarów, wycieki, ścieranie nawierzchni drogi, opon, okładzin ciernych. Występuje przy tym szeroka różnorodność substancji emitowanych do atmosfery. Niektóre z nich są trujące, inne niepożądane ze względu na nieprzyjemny zapach lub właściwości drażniące.

Największe znaczenie ze względu na wielkość emisji i stopień wywołujących zagrożeń mają substancje powstające wskutek ruchu pojazdów, są to:

  • tlenek węgla /CO/,

  • tlenki azotu /NOx/,

  • związki ołowiu /Pb/ i kadmu /Cd/,

  • węglowodory /WWA i HC/,

  • tlenki siarki /Sox/,

  • aldehydy,

  • cząstki smoły i sadzy,

  • inne pyły i kurz.

Wymienione substancje mają szkodliwy wpływ na zdrowie ludzi, zwierząt, roślin, klimat, a także na glebę, florę, faunę, budowle.


Szkodliwość poszczególnych składników spalin:


  • tlenek węgla /CO/ jest gazem bezbarwnym i bezwonnym. Jego toksyczne działanie związane jest ze zdolnością do reagowania z hemoglobiną, z którą tworzy związek zwany karboksyhemoglobiną. Powoduje on obniżenie zdolności przenoszenia odpowiedniej ilości tlenu do płuc i innych części organizmu w zależności od stężenia CO,

  • tlenki azotu /NOx/ mają silne właściwości utleniające i należą do gazów drażniących /szczególnie na błony śluzowe dróg oddechowych i płuc/. Dwutlenek azotu działa korodująco na elementy elektroniczne i uszkadza roślinność,

  • związki ołowiu – ołów jest silnie trujący w warunkach przedłużającej się nadmiernie ekspozycji. Ważnym elementem jest, że ulega on akumulacji w organiźmie i jest w minimalnym stopniu wydalany. Do organizmu ołów dostaje się wraz z pokarmem /80%/ oraz przez drogi oddechowe /20%/. Jego nadmiar w organiźmie może powodować u ludzi i zwierząt zapalenie dziąseł, jelit i nerek, ogólne osłabienie, stany zapalne stawów i zmiany w mózgu. Możliwe są wtórne skażenia ołowiem poprzez spożywanie mięsa i mleka zwierząt wypasanych w rejonie skażeń komunikacyjnych,

  • węglowodory występują w spalinach samochodowych w postaci węglowodorów nienasyconych /HC/, a także wielopierścieniowych, aromatycznych /WWA/. Głównym źródłem węglowodorów przedostających się do atmosfery są pojazdy z silnikami benzynowymi. Niektóre z węglowodorów aromatycznych znajdujących się w spalinach są uważane za rakotwórcze,

  • tlenki siarki /SOx/ znajdują się w spalinach samochodowych w niewielkich ilościach. Ich działanie jest bardzo szkodliwe. Wywierają one ujemny wpływ na rośliny, powodując oparzenie liści jak i korozję stali i innych materiałów budowlanych,

  • aldehydy znajdujące się w spalinach pochodzą z nie spalonych węglowodorów. Niektóre z nich wywołują podrażnienia błon śluzowych, brak łaknienia, bezsenność, bóle głowy, objawy nerwicowe, duszności, kaszel, zapalenia i obrzęki płuc,

  • cząstki smoły i sadzy – znajdujące się w gazach spalinowych. Zawierają one substancje uważane za rakotwórcze,

  • inne pyły i kurz – powstawanie pyłu i kurzu związane jest z fizycznym zużyciem pojazdów i elementów drogi. Przez ich wzajemne oddziaływanie na siebie powstają substancje:

  • cząstki azbestu,

  • cząstki gumy,

  • cząstki smoły i asfaltu,

  • rdza z korodujących pojazdów


Hałas


Jednym ze źródeł hałasu środowiskowego jest ruch drogowy. W związku ze wzrostem ilości pojazdów oraz rozbudową sieci drogowej coraz większe obszary i coraz więcej ludzi jest narażonych na negatywne skutki związane z jego oddziaływaniem.

Pociąga on za sobą – przy większych natężeniach – poważne niebezpieczenstwa biologiczne, wpływające na zdrowie i wydajność pracy człowieka. Wpływa on na wzrost chorób nerwicowych, oddziałuje ujemnie na organy słuchu, układ krążenia i przemianę materii.

1   2   3   4   5   6

Powiązany:

Urząd gminy wojaszówka iconMetodyka procesu opracowanie strategii rozwoju gospodarczego gminy Wojaszówka s

Urząd gminy wojaszówka iconUrząd Gminy w Strzeleczkach Urząd Stanu Cywilnego

Urząd gminy wojaszówka iconUrząd Gminy zwany dalej „Urzędem” jest pomocniczą jednostką organizacyjną Gminy, służącą realizacji zadań administracyjnych I społeczno-gospodarczych zapisanych w ustawach oraz uchwałach Rady Gminy

Urząd gminy wojaszówka iconRaport o stanie gminy Kłodawa – kwiecień 2000 r., Umbrella Project w Warszawie, Urząd Gminy w Kłodawie

Urząd gminy wojaszówka iconR aport o stanie gminy Kłodawa – kwiecień 2000 r., Umbrella Project w Warszawie, Urząd Gminy w Kłodawie

Urząd gminy wojaszówka iconR aport o stanie gminy Deszczno – Umbrella Project w Warszawie, Urząd Gminy w Deszcznie – czerwiec 2001 r

Urząd gminy wojaszówka iconA wójt Gminy Niebylec Adres: Urząd Gminy 38-114 Niebylec 170. Miejsce składania informacji

Urząd gminy wojaszówka iconUrząd Gminy Biesiekierz Program Ochrony Środowiska dla Gminy Biesiekierz

Urząd gminy wojaszówka iconUrząd Gminy Rybczewice Promocja, Rozwój Gminy, Fundusze Strukturalne, Rybczewice Drugie 119, 21 – 065 Rybczewice, z dopiskiem krzyżÓwka

Urząd gminy wojaszówka iconUrząd gminy

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom