1. Sytuacje trudne I ich rodzaje




Pobierz 463.42 Kb.
Nazwa1. Sytuacje trudne I ich rodzaje
strona12/12
Data konwersji03.09.2012
Rozmiar463.42 Kb.
TypDokumentacja
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   12

9.LITERATURA:




  1. Beckhard, R. (1969). Organization Development: Strategies and Models. Reading: Addison-Wesley.

  2. Cialdini, R. (1996). Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i praktyka. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

  3. Doliński, D. (2000). Mechanizmy wzbudzania emocji. Ekspresja emocji. Emocje podstawowe i pochodne. Emocje, poznanie i zachowanie. W: J. Strelau (red.), Psychologia. Podręcznik akademicki (t. 2,
    s. 319–394). Gdańsk, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

  4. Grzegołowska-Klarkowska, H. (1986). Mechanizmy obronne osobowości. Warszawa: PWN.

  5. Lis-Turlejska, M. (1998). Traumatyczny stres. Koncepcje i badania. Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Psychologii PAN.

  6. Quinn, R. E. i in. (2007). Profesjonalne zarządzanie. PWE.

  7. Samek, T. (2004). Nauczyciel i uczeń w sytuacjach trudnych. W: W. Pilecka, G. Rudkowska, L. Wrona (red.), Podstawy psychologiipodręcznik dla studentów kierunków nauczycielskich. Kraków:
    Wyd. Naukowe Akademii Pedagogicznej.

  8. Selye, H. (1977), Stres okiełznany. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.

  9. Terelak J. F. (2005). Psychologia organizacji i zarządzania. Warszawa: Difin.

  10. Tomaszewski, T. (1985). Psychologia. Warszawa: PWN.

  11. Zajonc, R. (1980/1985). Uczucia a myślenie. Nie trzeba się domyślać, by wiedzieć, co się woli. Przegląd Psychologiczny, 28, 27–72.

  12. Zdankiewicz-Ścigała, E, Maruszewski, T. (2000). Teorie emocji. W: J. Strelau (red.), Psychologia. Podręcznik akademicki (t. 2, s. 395–426). Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

  13. Zimbardo, P. G. (1999). Stres życia. W: Psychologia i życie (s. 484–499). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.



Case study oraz ćwiczenia do szkolenia:




Radzenie sobie w trudnych sytuacjach

zmiany organizacyjne




Analiza przypadku 1

Tytuł: Nieoczekiwana zmiana

Sytuacja:

W jednym z miast wojewódzkich budynek, w którym mieścił się urząd skarbowy, poddano modernizacji
i przebudowie. Na czas remontu część urzędników z referatu podatków dochodowychod osób fizycznych przeniesiono do pobliskiego komisariatu policji. Nieszczęśliwym zbiegiem okoliczności większość ludzi,
którzy próbowali dostać się do tego referatu, omyłkowo trafiała na policję, a udający się na policję trafiali
do urzędu skarbowego. Taka sytuacja powodowała szereg nieporozumień i konfliktów podczas obsługi klienta.

Pewna kobieta wbiegła do urzędu skarbowego, myśląc, że to komisariat policji. Była potargana, miała lekko przybrudzone ubranie.

- Proszę o pomoc, niech mi pani pomoże – prosiła rozdygotana kobieta.

- Ale o co chodzi? – zapytała zdziwiona urzędniczka.

- Ukradli mi wszystkie pieniądze, ciężko zarobione pieniądze – prawie płacząc, odrzekła kobieta.

- Ale jak ja mogę pani pomóc, to raczej nie moja sprawa – odparła urzędniczka.

- No jak to? Pani musi to wyjaśnić, przecież jestem we właściwym miejscu. Proszę pani, ja nie będę miała
z czego żyć!

- Proszę pani, mój wydział nie zajmuje się sprawami karnymi – stwierdziła urzędniczka.

- Ale błagam Panią….. – ciągnęła kobieta.

- Proszę tu nie płakać, tylko wyjaśnić konkretnie – kto przejął pani pieniądze, kiedy to się wydarzyło, jakie miała pani zabezpieczenia, jak to była kwota, skąd pochodziły pani pieniądze itd. – zażądała rzeczowo urzędniczka.

- Jak to przejął pieniądze... On mi wyrwał torebkę ze wszystkimi pieniędzmi, jakie miałam. Szamotałam się, ale on młody był i silny. Wszystkie moje pieniądze, około 200 zł!

- Proszę pani, nic nie rozumiem, może ja poproszę koleżankę – zakończyła rozmowę urzędniczka.

Rozmowa z kolejną urzędniczką niczego nie wyjaśniła, ale pierwsza z nich, która rozmawiała z kobietą, dostrzegła, że ta opowiada o nagłym wydarzeniu dotyczącym niewielkiej kwoty, a nie o nieuprawnionych przepływach finansowych. Skierowała rozdygotaną i rozgniewaną już petentkę do drzwi obok, gdzie mieścił się komisariat policji.


Zadania:

  1. Opisz, w jaki sposób można by uniknąć błędów podczas takiej zmiany miejsca funkcjonowania urzędu.

  2. Opisz, jak unikać błędów w komunikowaniu się.

  3. Opisz, jak można reagować wobec osób znajdujących się w niestabilnym stanie emocjonalnym.







Analiza przypadku 2

Tytuł: Departament Współpracy Międzynarodowej

Sytuacja:

Kolejna zmiana polityczna spowodowała połączenie dwóch ministerstw: Ministerstwa Nauki
i Szkolnictwa Wyższego i Ministerstwa Edukacji Narodowej w jeden urząd – Ministerstwo Społeczeństwa Wiedzy. W obu ministerstwach funkcjonowały Departamenty Współpracy Międzynarodowej. Decyzją nowo powołanego ministra w nowym ministerstwie potrzebny jest tylko jeden Departament Współpracy Międzynarodowej i należy przeprowadzić zmiany w obrębie obu departamentów. Brak jasnej i jednoznacznej informacji spowodował zamęt wśród pracowników. Urzędnicy obawiają się o swój los.

Oto wypowiedzi części z nich:

- a: Czy jest szansa, że zostanę w nowym ministerstwie?

- b: Jaki będzie klucz doboru ludzi do nowego ministerstwa: merytoryczny?

- c: Pracuję wiele lat w tym departamencie, nie umiem nic innego – czy mnie zwolnią?

- d: Co to będzie, szef mnie nie lubi, na pewno będzie chciał się mnie pozbyć.

- e: Nic się nie zmieni, wszystko będzie dobrze, nie ma się czym martwić.

- f: Zanim oni się pozbierają i coś zmienią, minister znowu się zmieni.

- g: To mnie w ogóle nie dotyczy, ja dobrze pracuję.

- h: Bardzo się martwię, nikt nic nie mówi, to źle wróży.


Zadanie:

  1. Jakiego typu mechanizmy obronne ujawniły się w tych wypowiedziach?

  2. W jaki sposób zakomunikować opisaną zmianę – ułóż komunikat do pracowników.

  3. Jak rozmawiać z pracownikiem, aby dopasować komunikat do odbiorcy i łagodzić skutki stresu. Omów każdą wypowiedź

Analiza przypadku 3

Tytuł: REORGANIZACJA PIONU PRAWNEGO

Wskazówki: Przeczytaj studium przypadku i odpowiedz na pytania po każdej jego części.

Rozpoczyna się przeprowadzka i reorganizacja

W ramach reorganizacji pionu prawnego podległego wojewodzie jego dyrektor Jan Kowalski postanowił utworzyć centralne biuro asystentów prawnych. Zajmowałoby się ono zbieraniem
i opracowywaniem materiałów dla całego pionu, zatrudniającego 20 radców prawnych. W poprzednim budynku asystenci zajmowali pomieszczenia przy gabinetach radców prawnych, dla których pracowali. Kilku asystentów miało nawet własne niewielkie biura.

W trakcie pracy wielu radców prawnych odbywało częste podróże służbowe i w związku z tym byli przez dłuższe okresy nieobecni w centrali pionu. W tym czasie ich asystenci mieli niewiele do zrobienia.

Przerwij lekturę

Odpowiedz na następujące pytania:

  1. Czy zmiana zatwierdzona przez Jana Kowalskiego przyczyni się do efektywniejszej pracy asystentów?

  2. Jakie mogłyby być reakcje asytentów na tę zmianę?

  3. Jakie mogłyby być reakcje radców prawnych na tę zmianę?

  4. Gdybyś był na miejscu Jana Kowalskiego, jakie w tym momencie przewidywałbyś problemy?



Dalszy ciąg studium przypadku

Przez pewien czas Jan Kowalski uważał, że utworzenie centralnego biura asystentów doprowadzi
do zmniejszenia liczby pracowników oraz do efektywniejszej pracy asystentów. Nie chciał wprowadzać
tej zmiany w dotychczasowym budynku, w którym radcy prawni i asystenci przyzwyczaili się do pracy
w sąsiadujących pokojach. Jednak teraz, w związku z przeniesieniem do nowego obiektu, uważał,
że nadeszła odpowiednia chwila na wypróbowanie nowego układu.

Na dwa tygodnie przed przeprowadzką poprosił Barbarę Nowak, bardzo energiczną i lubianą osobę,
aby koordynowała przeprowadzkę asystentów, chociaż mogło to zrobić dwóch innych kolegów na wyższych stanowiskach.

Przerwij lekturę


Odpowiedz na następujące pytania:

  1. Jan Kowalski postanowił przeprowadzić zmianę w czasie przeprowadzki do nowych pomieszczeń. Dlaczego uważał, że jest to odpowiedni czas na tę zmianę? Czy zgadzasz się
    z tym?

  2. Czy gdybyś był na miejscu Jana Kowalskiego, wybrałbyś Barbarę Nowak do koordynowania przeprowadzki? Uzasadnij wybór.

  3. Jakie, twoim zdaniem, Jan Kowalski popełnił dotychczas błędy przy wdrażaniu zmiany?



Dalszy ciąg studium przypadku

Jan Kowalski oznajmił swój plan utworzenia centralnego biura asystentów na tydzień przed przeprowadzką. Nie spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem. Wielu radców prawnych, którzy odczuliby zmianę, również odniosło się do niego niechętnie. Była to dla nich deprecjacja. Parę osób wyraziło sprzeciw i chęć odejścia
z pracy.

Jan Kowalski był nieprzejednany i uważał, że nie należy ulegać naciskom.

Przerwij lekturę

Odpowiedz na następujące pytania:

  1. Jakie są przyczyny oporu ze strony asystentów i radców prawnych? Czy postrzegasz ten opór jako nierozsądny czy uzasadniony?

  2. Czy sądzisz, że Jan Kowalski miał rację, przewidując, że narzekania za jakiś czas osłabną,
    a korzyści wynikające z przeprowadzenia zmiany staną się oczywiste? Uzasadnij odpowiedź.

  3. Jaką Jan Kowalski stosuje strategię zmiany? W jakim stopniu jest ona skuteczna? Co Jan Kowalski powinien zrobić w tym momencie?



Ćwiczenie 1


Ćwiczenie zespołowe w podgrupach

Otrzymałeś informację o likwidacji Wydziału Ochrony Środowiska w podległym Tobie Urzędzie.

Zaplanuj sposób przekazania tej informacji podległym sobie pracownikom.


Uwzględnij czas, formę informacji, listę osób, które będziesz informował, tematy, jakie zostaną umieszczone w przekazywanej informacji.


Ćwiczenie 2


Opanuj techniki neutralizowania nieprzyjemnych obrazów

Pomyśl o osobie, która wywołuje w Tobie negatywne emocje – niepewność, zdenerwowanie, lęk. Zamknij oczy i zobacz ją w wyobraźni. Zwróć uwagę na wielkość obrazu, jego umiejscowienie
i szczegóły. Uświadom sobie, jakie uczucia wywołuje w Tobie ta wizja. Umieść obraz tej osoby po lewej stronie i zobacz, jak staje się coraz mniejsza i mniejsza. Spowoduj, aby Twój film był czarno- biały. Kiedy doprowadzisz swoją osobę do bardzo małych rozmiarów, unieruchom obraz i ubierz ją

w najbardziej śmieszny strój, jaki przychodzi Ci do głowy.

Skoncentruj się na swoich reakcjach. Czy czujesz, że zmniejsza się niechęć do tego człowieka?

Teraz wyobraź sobie, że spotykasz się z tym człowiekiem. Czy już w pełni jesteś uspokojony? Jeśli nie, powtórz ćwiczenie.














1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   12

Powiązany:

1. Sytuacje trudne I ich rodzaje iconStres jest obecny w życiu każdego człowieka. Jest reakcją na sytuacje trudne bądź uznane za trudne. Jest nieodłącznym elementem życia, jest zwykle doznaniem

1. Sytuacje trudne I ich rodzaje iconOrganizacja I Kierownik Jutra Rozwiązywanie Problemów Kadrowych Zachowania w Organizacji Trudne sytuacje w kierowaniu

1. Sytuacje trudne I ich rodzaje iconZagrożenia socjalne. Dziecko w rodzinie ryzyka sytuacje trudne w rodzinie

1. Sytuacje trudne I ich rodzaje iconRodzaje norm zużycia Rodzaje zapasów I ich stany

1. Sytuacje trudne I ich rodzaje iconTemat: sytuacje trudne na drodze: noc, mgłA, ulewny deszcz (POŚlizg wodny), wichura, Śnieg I lóD, jazda w górach awaria, holowanie, awaria, wypadek, kolizja

1. Sytuacje trudne I ich rodzaje iconWażną kompetencją w przygotowaniu dzieci do uczenia się matematyki jest odporność emocjonalna na sytuacje trudne. Podczas uczenia się matematyki muszą one być

1. Sytuacje trudne I ich rodzaje iconSytuacje konfliktowe I sposoby ich rozwiązywania zagadnienie konfliktu oraz sytuacji konfliktowych

1. Sytuacje trudne I ich rodzaje iconLicencje komputerowe I ich rodzaje

1. Sytuacje trudne I ich rodzaje iconBibliografie, ich rodzaje, zastosowanie

1. Sytuacje trudne I ich rodzaje iconRodzaje złamań I ich charakterystyka

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom