W. Reymont Tytuł – Bohaterowie




Pobierz 13.19 Kb.
NazwaW. Reymont Tytuł – Bohaterowie
Data konwersji06.10.2012
Rozmiar13.19 Kb.
TypDokumentacja
Chłopi W. Reymont


Tytuł – Bohaterowie:

  • w utworze pojawia się ok. 90 osób znanych z nazwiska, przezwiska lub imienia;

  • na 1 planie – mieszkańcy Lipiec (ok. 20 osób);

  • obok chłopów – świat parobków i służących (Kuba, Pietrek, Witek), biedoty wiejskiej (Jagustynka), wiejskich urzędników (wójt, sołtys), ludzi „luźnych” (Rocho, ślepy dziad);

  • najważniejsze jest wydobycie na wierzch relacji wiążących GROMADĘ wiejską
    w jedną całość;


Rodzina – jest małym przedsiębiorstwem, jednostką produkcyjną
i z tego wynika jej ogromna siła i rola
w społeczności wiejskiej, wszystko co godzi w jej trwałość jest surowo oceniane i potępiane (np. Jagna)

Hierarchia wartości:

  1. ziemia

  2. praca

  3. rodzina




Hierarchia majątkowa:

- ustala ją ziemia, ona decyduje
o pozycji w gromadzie

- dziedzic, ksiądz, wójt sołtys, bogaci gospodarze, parobkowie, biedota (komornicy
i żebracy), nędzarze i dziady



Normy
i obyczaje moralne

Fabuła = 3 ciągi:

  1. Dotyczy gł. bohaterów i całej społeczności wiejskiej, ukazane są tu zróżnicowane typy ludzkiej osobowości – tu losy Macieja Boryny (od wesela po śmierć), Antka (od romansu z Jagną przez wypędzenie z domu, więzienie, po powrót do domu), Kuby;

  2. dotyczy roku obrzędowo-liturgicznego – przedstawienie i opis całego spójnego systemu obyczajów wsi polskiej,

  3. wyznaczony przez niezmiennie powtarzalny rytm pór roku i związany z nim tok zajęć rolniczych;


Czas:

  • od IX do VII (ok. 40 tygodni) – ale nie wiemy, który to rok, akcja może dziać się zawsze i wszędzie

  • brak retrospekcji, zachowana chronologia;


Miejsce akcji: Lipce


Chłopi jako epopeja:

  • koncepcja czasu wiecznego, powtarzającego się, płynącego powili i nieuchronnie;

  • bohater zbiorowy: gromada wiejska, na tle której przedstawieni zostali bohaterowie indywidualni;

  • fabuła epizodyczna – wiele zdarzeń nie buduje bezpośrednio akcji, lecz służy budowie tła społecznego i obyczajowego

  • wyeksponowanie przyrody (personifikacje, animizacje, porównania homeryckie)

  • b. szczegółowe opisy przedmiotów, sytuacji, wyglądu, obyczajów, tradycji;

  • opisy często pełnią funkcję retardacyjną, tzn. wstrzymują akcję, by przez to zwiększyć napięcie i czas oczekiwania na następne wydarzenia;

  • 2 style opowiadania: patatyczny (np. w scenie śmierci Boryny) i realistyczny (opisy życia chłopskiego);

  • wielostronność, wielowarstwowość – chłopi to najpełniejszy i najwszechstronniejszy obraz życia wsi nie tylko w literaturze polskiej;

  • wieś przedstawiona została w przełomowym momencie: gdy odchodzi Boryna – odchodzi stary obyczaj – wkracza nowość, nowe poczucie świadomości społecznej
    i narodowej (Roch, Antek, Mateusz, Grzela)

Cechy artystyczne powieści:

a). narracja (konwencje stylistyczne narracji)

  • wiejski gaduła – człowiek prosty, niewykształcony, posługujący się żywo i barwnie językiem, angażuje się emocjonalnie w to, co mówi – jego język jest prosty
    i nieskomplikowany

  • młodopolski artysta – o specyficznej, właściwej nastrojom panującym u końca wieku wrażliwości: w języku jego dominuje patos, liryzm; to piewca wiejskiego piękna, krajobrazu

  • realistyczny obserwator – człowiek wszechwiedzący, rzeczowy i obiektywny, dokładnie opisuje miejsca, ludzi i sytuacje, posługuje się sformułowaniami prosto
    z gwary

b)    konwencje literackie w powieści:

  • naturalizm – wyraźny w odniesieniu do postaci Jagny. Jej życie podporządkowane jest popędowi płciowemu, nad którym bohaterka nie jest w stanie zapanować (nad fizycznym aspektem natury)

  • impresjonizm – dostrzec można w opisach przyrody, które przedstawione są w sposób niezwykle ulotny; autor przedstawiając krajobraz bardzo często posługuje się pastelową paletą barw bądź świat prezentuje w strugach deszczu czy unoszących się mgłach

  • symbolizm – wykorzystywany w niewielu scenach, ale za to w tych, które niosą potężny ładunek emocjonalny np. śmierć Boryny, który urasta do rangi siewcy biblijnego

Język
Ok. 40% języka powieści to gwara dominująca w dialogach. Jest ona zbliżona do gwary używanej w okolicach Łowicza i Skierniewic (nieopodal leżą Lipce).Generalnie jednak mamy do czynienia ze stylizacją:

  • gwarową (obecną na wszystkich poziomach języka): fonetyczną (np.„hale” zamiast „ale”), fleksyjną (np. „chodźta”, „ociec”, „mówili”), leksykalną (np. „paskudnik”), składniową (np. „Oczy swoje mam i miarkuję se ździebko”)

  • realistyczną (sięganie do mowy potocznej),

  • młodopolską (poetyka liryki, z elementami naturalistycznymi i impresjonistycznymi).

Reymont również indywidualizuje mowę swoich bohaterów.

Z UZASADNIENIA NAGRODY NOBLA (1924):
za powieść "Chłopi" - wybitny epos narodowy.

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

W. Reymont Tytuł – Bohaterowie iconWładysław Reymont

W. Reymont Tytuł – Bohaterowie iconReymont władysław stanisłAW

W. Reymont Tytuł – Bohaterowie iconWładysław Stanisław Reymont

W. Reymont Tytuł – Bohaterowie iconW ładysław Stanisław Reymont

W. Reymont Tytuł – Bohaterowie iconReymont zbliża Toronto z Lipcami

W. Reymont Tytuł – Bohaterowie iconWładysław Stanisław Reymont (1867-1925)

W. Reymont Tytuł – Bohaterowie iconChłopi tom 1 Władysław Stanisław Reymont

W. Reymont Tytuł – Bohaterowie iconWładysław Stanisław Reymont w zbiorach Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej w Krakowie

W. Reymont Tytuł – Bohaterowie iconBohaterowie

W. Reymont Tytuł – Bohaterowie iconBohaterowie słuchowiska

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom