Rysunek techniczny




Pobierz 300.1 Kb.
NazwaRysunek techniczny
strona4/5
Data konwersji11.10.2012
Rozmiar300.1 Kb.
TypDokumentacja
1   2   3   4   5

5.Rzutowanie prostokątne


Definicja rzutu prostokątnego brzmi następująco:

Rzutem prostokątnym przedmiotu nazywa się taki jego obraz narysowany na płaszczyźnie za przedmiotem, jaki widziałby obserwator znajdujący się przed przedmiotem i patrzący prostopadle do tej płaszczyzny:

Zasady ogólne

Rzutnie tworzą ściany wyobrażalnego prostopadłościanu, wewnątrz którego znajduje się przedmiot rzutowany. Rozróżnia się rzutnie /, //, /// (rys. l) oraz rzutnie leżące naprzeciw nich i oznaczone odpowiednio /', ///, III'.



Rys.1

Położenie przedmiotu. Przedmiot rzutowany ustawia się w taki sposób, aby jego charakterystyczne płaszczyzny i osie były równoległe lub prostopadłe do rzutni.

Nazwy rzutów (rys. 2):

  • rzut główny — w kierunku A na rzutnię I,

  • rzut z góry — w kierunku B na rzutnię II,

  • rzut boczny prawy — w kierunku C na rzutnię III,

  • rzut boczny lewy — w kierunku D na rzutnię III’,

  • rzut z dołu — w kierunku E na rzutnię II’

  • rzut z tyłu — w kierunku F na rzutnię I’,



Rys.2

Przedstawianie przedmiotu na rysunku

Rozmieszczenie rzutów. Przyjmując rzutnię I za płaszczyznę rysunku i kładąc pozostałe rzutnie na nią, rzuty rozmieszcza się zasadniczo w następujący sposób (rys. 3):

rzut główny — w głównym polu rysunku,

rzut boczny prawy — z prawej strony rzutu głównego,

rzut z góry — pod rzutem głównym,

rzut boczny lewy — z lewej strony rzutu głównego,

rzut z dołu — nad rzutem głównym,

rzut z tyłu — z prawej strony rzutu bocznego prawego.



Rys. 3

Rzut główny przedstawia zwykle przedmiot w położeniu użytkowym, widziany ze strony przedstawiającej najwięcej cech charakterystycznych. Zasada ta dotyczy zarówno rzutu przedstawiającego złożenie, jak i poszczególne części.

Przedmioty wydłużone zajmujące w rzeczywistości położenie inne niż poziome, np. wrzeciono wiertarki, śruby itp., oraz przedmioty dowolnego kształtu przyjmujące zmienne położenia w zespole, np. korbowody, dźwignie itp., przedstawia się w położeniu, jakie zajmują przy obróbce nadającej im najwięcej kształtów charakterystycznych.

Na rysunkach zabiegowych rzut główny przedstawia przedmiot w położeniu, jakie zajmują w danym zabiegu, widziany od strony stanowiska roboczego.

Liczba rzutów. Liczbę rzutów należy ograniczyć do minimum koniecznego do przejrzystego przedstawienia i zwymiarowania przedmiotu. Rzut główny rysuje się zawsze, a z pozostałych najczęściej stosuje się rzuty na rzutnie // i ///.




Najłatwiej jest to zrozumieć, wyobrażając sobie dany przedmiot zamknięty w sześcianie. Patrząc z prawej strony zapisujemy widziany obraz na lewej ścianie sześcianu. Z początku może to sprawiać pewien kłopot (domyślnie rysujemy obraz z lewej strony na lewej ściance), ale z czasem kłopoty te mijają.

Przy rysowaniu rzutów przedmiotu należy stosować się do pewnych zasad, których nie znajomość powoduje, iż wykonany rysunek nie jest prawidłowy. Rysując przedmiot rysujemy go w takim położeniu, aby większość jego płaszczyzn była równoległa lub prostopadła do płaszczyzny rzutni. Drugą równie ważną zasadą jest ograniczenie liczby rzutów do minimum, pozwalającego jednak w sposób jednoznaczny określić jego kształty. Zazwyczaj aby spełnić ten warunek wystarczą trzy rzuty, sześć rzutów wykonuje się tylko, gdy przedmiot ma bardzo skomplikowaną budowę. Kolejną i ostatnią już zasadą jest odpowiednie ułożenie na kartce poszczególnych rzutów. Na samym środku rysujemy obrany przez nas rzut główny. Pod rzutem głównym rysujemy rzut z góry, na lewo od rzutu głównego rzut z prawej strony. Rzut z tyłu zazwyczaj rysujemy z prawe strony rzutu "z lewej" . Jeżeli nie możemy rozmieścić rzutów w ten sposób (czego raczej nie powinno się robić ze względu na czytelność rysunku), wtedy dany rzut oznaczamy dużą literą, którą to również wpisujemy nad strzałką wskazującą kierunek rzutowania.

5.1. Pojęcia podstawowe


Rysunek techniczny przedmiotu jest najczęściej podstawą jego wykonania. Z tego względu odwzorowywany przedmiot nie powinien mieć zniekształceń. Przedstawienie przedmiotu trójwymiarowego na dwuwymiarowym rysunku bez zniekształceń wymaga zastosowania specjalnych sposobów. Poznany wcześniej sposób rysowania przedmiotów w rzucie aksonometrycznym w pewnym stopniu zniekształca bryłę np. ścianka boczna, która w rzeczywistości jest prostokątna na takim rysunku ma kształt rombu.

Najczęściej stosowane na rysunkach wykonawczych są rzuty prostokątne, które pokazują przedmiot z kilku stron. Wystarczy przedstawienie bryły w trzech ujęciach, dlatego przyjęto układ rzutowania wykorzystujący trzy płaszczyzny wzajemnie prostopadłe zwane rzutniami. Na każdej z nich przedstawiamy rzut prostokątny przedmiotu.

5.2. Rzutowanie prostokątne.


Rzut prostokątny powstaje w następujący sposób:

  • przedmiot ustawiamy równolegle do rzutni, tak aby znalazł się pomiędzy obserwatorem a rzutnią,

  • patrzymy na przedmiot prostopadle do płaszczyzny rzutni,

  • z każdego widocznego punktu prowadzimy linię prostopadłą do rzutni, punkty przecięcia tych linii z rzutnią łączymy odpowiednimi odcinkami otrzymując rzut prostokątny tego przedmiotu na daną rzutnię.

W przypadku przedmiotów o bardziej skomplikowanych kształtach do jednoznacznego odwzorowania stosujemy układ trzech rzutni wzajemnie prostopadłych.

Płaszczyzny te nazywamy:

I - rzutnia pionowa zwana główną,

II - rzutnia boczna,

III - rzutnia pozioma.






Układ trzech rzutni

Na każdą z płaszczyzn wzajemnie prostopadłych dokonujemy rzutowania prostokątnego przedmiotu w odpo­wiednim kierunku. Na rzutni pionowej I zgodnie z kierunkiem 1 otrzymamy

rzut pionowy (główny). Na rzutni bocznej II zgodnie z kierunkiem 2 otrzymamy rzut boczny

(z lewego boku). Na rzutni po­ziomej III zgodnie z kierunkiem 3 otrzymamy rzut z góry.



Układ przestrzenny trzech płaszczyzn zniekształca rysunki, dlatego oddzielamy je od siebie i układamy w jednej płaszczyźnie.



Po rozłożeniu na każdej rzutni mamy prawidłowo wyglądające rzuty prostokątne przedmiotu z trzech różnych kierunków.



Na rysunkach technicznych nie rysujemy śladów rzutni, gdyż istnieją one tylko w wyobraźni. Poszczególne rzuty rozpoznajemy po ich wzajemnym położeniu względem siebie.



Ważne wskazówki.

Rysując poszczególne rzuty na arkuszu należy pamiętać, że po ich wzajemnym ułożeniu względem siebie rozpoznajemy który z rzutów jest rzutem głównym, który bocznym a który z góry. Wobec tego nie jest obojętne w którym miejscu narysujemy kolejne rzuty.

Zapamiętaj!

Rzut I (z przodu) i rzut II (z góry) mają jednakową długość i leżą dokładnie jeden nad drugim. Rzut I (z przodu) i rzut III (z boku) leżą dokładnie obok siebie i mają jednakową wysokość. Rzuty z góry (II) i z boku (III) mają jednakową szerokość.


5.4. Ćwiczenia w rzutowaniu.


W praktyce wykonuje się tylko tyle rzutów ile jest niezbędnych do jednoznacznego przedstawienia kształtów i wymiarów przedmiotu. Podczas ćwiczeń będziemy wykonywać rzuty prostokątne na wszystkie trzy rzutnie, aby dobrze przyswoić sobie omówione wcześniej zasady.

Przykład:

Na podstawie rzutu aksonometrycznego bryły narysuj jej rzuty prostokątne. Chociaż wcześniej wspominałem, że na rysunkach technicznych nie zaznaczamy śladów rzutni, to jednak w początkowej fazie ćwiczeń można pomocniczo narysować linie oddzielające od siebie poszczególne rzutnie. Poniżej podaję przykład:



Kolejne przykłady spróbuj rozwiązać samodzielnie.

Ćwiczenie 1. Narysuj rzuty prostokątne następujących brył:














Tak wygląda prawidłowo narysowany przykład 1.



Tak wygląda prawidłowo narysowany przykład 2.



O sprawdzenie prawidłowości wykonania pozostałych przykładów poproś swojego nauczyciela.

Ćwiczenie 2. Na podstawie rzutów prostokątnych wyobraź sobie jak wygląda przedmiot i narysuj go w rzucie aksonometrycznym.









Prawidłowo wykonanie przykładu. 7



Prawidłowo wykonanie przykładu 8.



O sprawdzenie prawidłowości wykonania pozostałych przykładów poproś swojego nauczyciela.

Rzuty amerykańskie

W odróżnieniu od stosowanej w Polsce zasady rzutowania, w niektórych krajach anglosaskich stosuje się rzutowanie tzw. amerykańskie, polegające na odmiennym rozmieszczeniu rzutów na rysunku (rys. 4 i 5):

nasz rzut główny — w głównym polu rysunku,

nasz rzut z góry — nad rzutem głównym,

nasz rzut boczny lewy — z prawej strony rzutu głównego,

nasz rzut boczny prawy — z lewej strony rzutu głównego,

nasz rzut z dołu — pod rzutem głównym,

nasz rzut z tyłu — z prawej strony rzutu bocznego lewego lub ż lewej strony rzutu bocznego prawego.



Rys.4



Rys. 5

Zarysy i krawędzie wyobrażalne. Jeżeli na rysunku złożeniowym zachodzi potrzeba zaznaczenia charakterystycznego położenia części, odmiennego niż przedstawiono na rysunku, wówczas zarys i ważniejsze Widoczne krawędzie tej części rysuje się linią punktową średnią (rys. 2).




1   2   3   4   5

Powiązany:

Rysunek techniczny iconRysunek techniczny

Rysunek techniczny iconRysunek techniczny

Rysunek techniczny iconRysunek techniczny Rola rysunku w technice

Rysunek techniczny iconRysunek techniczny wykonany zgodnie z przepisami I obowiązującymi zasadami stał się językiem, którym porozumiewają się inżynierowie I technicy wszystkich krajów. Powszechne I międzynarodowe znaczenie rysunku technicznego umożliwia korzystanie z wynalazków I ulepszeń z całego świata

Rysunek techniczny iconRysunek a przedstawia komórkę roślinną, a rysunek b komórkę zwierzęcą

Rysunek techniczny iconRysunek 1 Rysunek 2 Rysunek 3

Rysunek techniczny iconZdjęcie/rysunek

Rysunek techniczny iconRysunek w psychoterapii

Rysunek techniczny iconRysunek Ruch po krzywej is

Rysunek techniczny iconZeichnung die -en rysunek

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom