Pytania I odpowiedzi do egzaminu z finansów międzynarodowych




Pobierz 95.62 Kb.
NazwaPytania I odpowiedzi do egzaminu z finansów międzynarodowych
strona1/4
Data konwersji12.10.2012
Rozmiar95.62 Kb.
TypDokumentacja
  1   2   3   4
PYTANIA I ODPOWIEDZI DO EGZAMINU

Z FINANSÓW MIĘDZYNARODOWYCH –

PROF. KAROL RUTKOWSKI


  1. WYMIENIALNOŚĆ WALUT – ISTOTA, EKONOMICZNE ZNACZENIE I RODZAJE WYMIENIALNOŚCI

  2. KURS WALUTOWY/DEWIZOWY – WAŻNIEJSZE TYPY MECHANIZMU KURSOWEGO

  3. KURS SZTYWNY I SYTUACJA BC W TYM SYSTEMIE

  4. FLOATING (KURS PŁYWAJĄCY)-JEGO WADY I ZALETY Z PKT WIDZENIA MAKRO- I MIKROEKONOMICZNEGO

  5. SYSTEM Z BRETTON WOODS (1944 R) – JEGO PODSTAWOWE CECHY I EWOLUCJA

  6. PRZYCZYNY ZAŁAMANIA SIĘ SYSTEMU Z BRETTON WOODS

  7. MIĘDZYNARODOWY SYSTEM WALUTOWY MSW PO ROKU 1971 I JEGO CHARAKTERYSTYKA

  8. PŁYNNOŚĆ MIĘDZYNARODOWA – JEJ FORMY I ŹRÓDŁA, MOŻLIWE KONSEKWENCJE JEJ WZGLĘDNEGO NADMIARU I NIEDOSTATKU

  9. SDR JAKKO PIENIĄDZ MIĘDZYNARODOWY – JEGO ISTOTA I ZNACZENIE DLA ŚWIATOWEGO SYSTEMU WALUTOWEGO

  10. MIĘDZYNARODOWA ROLA DOLARA (USD) AMERYKAŃSKIEGO

  11. RYNEK WALUTOWY, JEGO GŁÓWNE SEGMENTY I WAŻNIEJSZE TYPY OPERACJI

  12. INNOWACJE FINANSOWE NA MRW – PRZYKŁADY I ZASTOSOWANIE

  13. WAŻNIEJSZE FORMY PŁATNOŚCI W ROZLICZENIACH MIĘDZYNARODOWYCH

  14. RYNEK EUROWALUTOWY (EURODOLAROWI) – JEGO CHARAKTER, GENEZA I ZNACZENIE DLA ROZWOJU MIĘDZYNARODOWEJ WSPÓŁPRACY GOSPODARCZEJ

  15. RYNEK EUROOBLIGACJI – JEGO SPECYFIKA I ZNACZENIE

  16. MIEZYNARODOWY FUNDUSZ WALUTOWY – JEGO ZADNIA, FORMY DZIAŁALNOŚCI ARZ EWOLUCJA JEGO ROLI

  17. INTEGRACJA WALUTOWA W EUROPIE – ISTOTA I AWRUINKI UTWORZENIA UNII WALUTOWEJ W EUROPIE

  18. EURO – JEGO CHARAKTER, ZNACZENIE, ROLA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO



ODPOWIEDZI:


  1. WYMIENIALNOŚĆ WALUT – ISTOTA, EKONOMICZNE ZNACZENIE I RODZAJE WYMIENIALNOŚCI


Wymienialność walut jest kategorią rynkową. Każde państwa ma odrębny pieniądz, odrębny system pieniężny, samo tworzy zasady obiegu pieniądza, reguluje ten obieg, utrzymuje stosunki gospodarcze z zagranicą oraz prowadzi narodową politykę pieniężno-kredytową i walutową. W stosunkach gospodarczych z zagranicą z tytułu wymiany handlowej i obrotów kapitałowych zachodzi potrzeba wymiany własnego pieniądza na inne waluty.

Korzyścią wynikającą z wymienialności walut jest umożliwienie producentom i konsumentom zaopatrywania się w najtańszych źródłach i sprzedawania po najwyższych cenach, tj. tam, gdzie istnieje najpilniejszy popyt na dany towar. W konsekwencji każdy kraj i region może się specjalizować w tych rodzajach produkcji, w których ma największą przewagę komparatywną i może importować te towary, które inne kraje produkują efektywniej. Wymienialność jest więc niezbędnym warunkiem osiągnięcia maksymalnej produkcji światowej.

Wymienialność walut występuje wyłącznie wówczas, gdy w transakcjach kupna - sprzedaży uczestniczy jeden rodzaj lub jedna forma pieniądza uznawana za pieniądz także poza granicami danego państwa lub obszaru walutowego. Aby wymienialność walut mogła istnieć, musi funkcjonować rynek walutowy (narodowy lub międzynarodowy), na którym swobodnie działające prawo podaży i popytu na waluty obce kształtuje odpowiednie relacje wymienne tych walut.

W świetle prawa wymienialność pieniądza oznacza zagwarantowaną przez władze pieniężne i faktycznie istniejącą możliwość w ramach danego państwowego systemu pieniężnego na inne rodzaje lub formy pieniądza funkcjonujące jako pieniądz lub uznawane za pieniądz w innych państwowych systemach pieniężnych oraz możliwość wykorzystania wymienionych środków pieniężnych zgodnie z celem wymiany. Oznacza to, że posiadacz własnej waluty może ją na żądanie wymienić na waluty obce. Ma do tego prawo i władze państwowe zapewniają mu w ustawodawstwie taką możliwość.

Wymiana jednego pieniądza na drugi jest aktem ekonomiczny, a więc celowym. Posiadacz danego pieniądza wymienia go na inny, aby zapewnić sobie bezpośrednio po wymianie siłę nabywczą w miejscu, w którym funkcjonuje nabyty przez niego pieniądz, aby ochronić się przed możliwym w przyszłości spadkiem realnej wartości (siły nabywczej) jakiejś waluty względem innych albo zyskać na ewentualnym wzroście wartości danej waluty w stosunku do innych.

Wymienialnością nie można nazwać wzajemnej wymiany różnych form pieniądza występujących w ramach jednego systemu pieniężnego. Wymienialność walut występuje w stosunkach ekonomicznych co najmniej dwóch krajów.


RODZAJE WYMIENIALNOŚCI (uporządkowane według zakresu dopuszczalnych ograniczeń dewizowych):

  • zewnętrzna

  • według standardu MFW

  • całkowita


Największy zakres ograniczeń dewizowych ma waluta zewnętrznie wymienialna. Jedyną grupą płatności, które nie podlegają restrykcjom dewizowym, są płatności nierezydentów wobec rezydentów danego kraju z tytułu transakcji bieżących. Władze danego kraju zobowiązują się wobec nierezydentów do zamiany swojej waluty na inną walutę o wyższym standardzie wymienialności. Waluta zewn. wymienialna może być waluta fakturowania i płatności w transakcjach między rezydentami a nierezydentami oraz między nierezydentami. Poza tym może być przedmiotem notowań na międzynarodowym rynku walutowym.

Najczęściej stosowanym rodzajem wymienialności walut jest standard MFW. Zakres wymienialności wg kryteriów MFW jest szerszy od kryteriów wymienialności zewnętrznej i węższy od wymienialności całkowitej. Wymienialność walut 149 krajów spełniały kryteria art. VIII, precyzującego ten rodzaj wymienialności. Ich wymienialność była ograniczona do bieżących transakcji międzynarodowych, obejmujących pozycje:

  • Wszelkie płatności z tytułu handlu zagranicznego, innej bieżącej działalności handlowej i przemysł. z usługami włącznie oraz zwykłe kredyty krótkoterminowe,

  • Płatności z tytułu odsetek od pożyczek i z tyt. dochodu netto osiąganego z innych lokat kapitału,

  • Płatności niewielkich kwot z tytułu umorzenia pożyczek lub amortyzacji inwestycji bezpośrednich,

  • Przekazy umiarkowanych kwot na wydatki związane z utrzymaniem rodziny.

Powyższa wymienialność nie obejmuje płatności z tytułu operacji kapitałowych. Wymienialność walut określona w art.VIII dotyczy tylko transakcji między krajami członkowskimi MFW.

Pełna wymienialność waluty w warunkach odejścia od wymienialności na złoto oznacza nieograniczoną możliwość wymiany waluty krajowej na inną walutę (względnie zamianę należności międzynar. w jednej walucie na należności w innej walucie). Wymienialność ta może się odbywać na żądanie krajowych i zagranicznych uczestników transakcji, w związku z płatnościami z tytułu bieżących operacji handlowych, z tytułu eksportu kapitału oraz z wszelkich innych tytułów. Tutaj przepływ walut odbywa się swobodnie pomiędzy krajowcami i cudzoziemcami, w dowolnej firmie, w dowolnym celu, w dowolnym czasie i w dowolnej wysokości.

Poza tym wyróżnia się wymienialność wewnętrzną, która jest nowością w praktyce międzynarodowej. Waluta wewn. wymienialna opiera się na pięciu zasadach:

    1. nie ma ograniczeń dewizowych w transakcjach bieżących nierezyd. z danym krajem,

    2. importerom zapewnia się dostęp do dewiz potrzebnych w celu dokonania płatności z tytułu transakcji bieżących; zakup dewiz odbywa się wg jednolitego kursu walutowego,

    3. rezydenci muszą odprzedawać państwu dewizy pochodzące z eksportu, nie mogą otwierać rachunków dewizowych w kraju i za granicą;

    4. stosuje się ograniczenia dewizowe wobec transami kapitałowych,

    5. zabrania się używania pieniądza narodowego jako waluty fakturowania i płatności w handlu zagranicznym.

  1. KURS WALUTOWY/DEWIZOWY – WAŻNIEJSZE TYPY MECHANIZMU KURSOWEGO




  1. oficjalny – stosowanie ograniczeń dewizowych albo gdy waluta nie jest w pełni wymienialna.

nieoficjalny – dot transakcji, których nie można wykonać bez zezwolenia, które są zabronione, kurs

kształtuje się sam w kraju gdzie są ograniczenia.


  1. jednolity – stosowany jest w odniesieniu do wszystkich transakcji realizowanych w obrocie z zagranica, dot

wszystkich transakcji ujętych w bilansie handlowym

zróżnicowany – mogą co najmniej być 2 poziomy tego kursu:

  1. inny kurs jest stosowany do transakcji handlowych

  2. inny kurs jest stosowany do transakcji kapitałowych




  • Belgia i Luxemburg były to kraje europejskie, gdzie b długo stosowany był system podwójnego kursu walutowego (aż do 1992r).

  • jeden do transakcji handlowych

  • drugi do transakcji kapitałowych

  • zróżnicowane kw są stosowane w niektórych krajach na bazie obowiązujących tam przepisów i maja służyć realizacji specyficznych ceł.

  • Stosowanie zróżnicowanych kw może m.in. służyć do np. ograniczania przepływów kapitałowych w obrocie z zagranica.

  • Waluta wymienialna ma kurs jednolity. Stosowanie zróżnicowanego kw jest etapem na drodze do wymienialności pieniądza, czyli stosowanie kw wymaga stosowania jakiś ograniczeń, bo gdyby ich nie było to wszyscy używaliby tego samego kursu walutowego.




  1. natychmiastowy (kasowy) – stosowany do transakcji walutowych, których wykonanie następuje

(najpóźniej) w ciągu 2 dni roboczych od chwili zawarcia transakcji (transakcje

bieżące: kupno – sprzedaż walut obcych)

terminowy – dot transakcji walutowych, których dostawa waluty następuje w określonym terminie w

przyszłości.


1, 3, 6 miesiące, 1 rok -> terminy standardowe

1 tydzień -> termin niestandardowy

transakcja według kursu terminowego – 1 miesiąc = tzn rozstrzygniecie transakcji w ciągu 1 miesiąca.


W praktyce transakcje terminowe na rynku walutowym przeprowadzane są najczęściej w celu



  1. Kurs sztywny (stały) i sytuacja Banku Centralnego w tym systemie kursu.


KURS SZTYWNY

jest ustalony i zmieniany administracyjnie co oznacza, ze nie podlega zmianom rynkowym. Kursy sztywne dotyczą walut niewymienialnych.


dewaluacja =/= deprecjacja


dewaluacja (rewaluacja) – jest decyzja podjęta przez władze danego kraju i oznacza obniżenie wartości danego pien w stosunku do wartości innych walut


deprecjacja waluty oznacza postępujący w czasie proces utraty wartości tej waluty w stosunku do innych walut.


dewaluacja – decyzja

deprecjacja – postępowanie samoistne, samo się toczy i traci wartość


KURS STAŁY

jest to taki kurs, który zmienia się ale zmiany te musza mieścić się w określonym przedziale wokół pewnego kursu odniesienia (centralnego).


Władze monetarne danego kraju powinny czuwać nad tym aby rynkowy kurs miedzy walutami mieścił się w dopuszczalnym przedziale wahań i w związku z czym powinny one podejmować interwencje na rynku walutowym wtedy gdy istnieje ryzyko, ze kurs miedzy dwoma walutami wypadnie poza dopuszczalny przedział.


Jeśli okaże się, ze mimo tych interwencji nie jest możliwe utrzymanie kursu rynkowego w dopuszczalnym przedziale wtedy trzeba zmienić kurs centralny (następuje dewaluacja lub rewaluacja).

kurs stały

  • poziom tego kursu się zmienia na rynku

  • zmiany w określonym przedziale (poziom kursu na rynku musi się w tym przedziale zmieścić)

  • przedział ten jest wokół kursu odniesienia (centralnego), wokół którego ten kurs się zmienia

  • władze centralne musza podejmować działania, aby kurs centralny utrzymać

  • jeżeli się nie da go utrzymać to trzeba go zmienić


przykład - stabilizowanie kursu stałego


kurs miedzy FRF (frank francuski) a DM (marka niemiecka)

1 DM = 3 FRF -> kurs centralny

przedział + 15% (15% kursu centralnego)

0,15 x 3 = + 0,45 FRF

+ 3 + 0,45 = 3,45 FRF

- 3 – o,45 = 2,55 FRF

w ramach tego rozwiązania 1 DM powinna mieścić się w granicach 3,45 – 2,55 FRF


  • kurs centralny ustalony przez władze administracyjne jest on stały – taki sam w danym czasie =3

  • granice przedziału 2,55 i 3,45 – przedział wokół kursu centralnego

  • kurs, który na rynku się kształtuje / waha się w tym przedziale

  • jeśli by było ryzyko, ze kurs wypadłby poza te granice przedziału to władze monetarne musza zacząć interwencje

  • gdy jest syt na rynku, ze pomimo interwencji nie uda się kursu utrzymać w określonych granicach powinna nastąpić zmiana kursu centralnego (decyzja)

  • następuje dewaluacja lub rewaluacja lub załamanie systemu

  • zakładamy, ze następuje zmiana kursu centralnego


1 DM =4 FRF

0,15 x 4 = + 0,6 FRF

(+) 4 + 0,6 = 4,6 FRF

(-) 4 – 0,6 = 3,4 FRF


  • kurs waha się w przedziale 3,4 – 4,6 ale już na nowym, wyższym poziomie.


Jakie czynniki skłaniają do dokonania takich zmian?

Jedna z przyczyn dokonania zmiany kursu centralnego może być odmienny wzrost cen w poszczególnych krajach. Oznacza to, ze kw jest relacja cen w dwóch krajach.


System obowiązywał przez 20 lat w ramach UE i obowiązuje dalej w relacjach EUR, korona duńska, drachma grecka (a w przyszłości nasza waluta tez w tym będzie uczestniczyć jako 1 z warunków UE).

  1. jhkjkj




  1. System z Bretton Woods – jego podstawowe cechy i ewolucja.


System z Bretton Woods był pierwszym systemem, który powstał w drodze formalnego porozumienia. Do cech charakterystycznych należy zaliczyć:


  • parytet waluty każdego kraju członkowskiego był ustalany w złocie lub w dolarze USA,

  • transakcje walutowe dokonywane między krajami członkowskimi MFW musiały być oparte na parytecie walutowym (możliwe odchylenie +/- 1%),

  • zmiana parytetu mogła nastąpić w przypadku wystąpienia tak zwanego zasadniczego braku równowagi bilansu płatniczego. Kraj członkowski w przypadku wystąpienia zasadniczego braku równowagi mógł dokonać dewaluacji lub rewaluacji swojej waluty bez zgody MFW do wysokości 10% początkowo ustalonego parytetu,

  • w przypadku wystąpienia przejściowego deficytu bilansu płatniczego kraj członkowski mógł zaciągnąć w MFW średnioterminowe kredyty, mające formę zakupu deficytowych dewiz w zamian za pieniądz narodowy,

  • była tylko jedna waluta bezpośrednio wymieniana na złoto – dolar USA, a dolar był zrównany ze złotem,

  • stałość kursów walut miała zapewniać stabilność walut krajów członkowskich MFW.


Po zakończeniu II wojny światowej kraje europejskie straciły dużo złota na rzecz USA. Ich waluty był bardzo słabe, więc pożądały dolara. USA ułatwiało sytuację godząc się na udzielenie pożyczek np. 12 mld $ z tytuły planu Marshalla. USA w 1948 posiadało 24.350 mld $ w złocie, a Europa Zachodnia 5.155 mld. 5.pod koniec lat 50- tych ponad 50% światowych płatności światowych było przeprowadzane w $. Zdecydowało o tym:-wymienialność dolara na złoto dla zagranicznych BC- stabilność wartości dolara-dostępność dolara na rynku światowym dzięki polityce pożyczkowej USA-mała podaż złota. Korzyści dla USA:-finansowanie importu nie było ograniczone do eksportu-USA urosły do rangi centrum finansowego świata (Nowy Jork). W ramach systemu z Bretton Woods funkcjonowały dwa rodzaje walut:-rezerwowa (złoto, $)-kluczowa. Rolę waluty rezerwowej pełniły złoto i dolary, dzięki wymienialności zewnętrznej na złoto wg stałego parytetu. Funkcję waluty kluczowej pełnił $ jako jedyna waluta wymienialna na złoto wg parytetu 35$ za uncję złota. Pozostałe waluty były wymieniane na złoto pośrednio przez ich wymianę na $. W wyniku tego, kursy centralne tych walut były ustalane w stosunku do $. MFW podejmował wysiłki, by waluty innych krajów też były wymienialne. MFW doprowadził do zewnętrznej wymienialności walut zachodnioeuropejskich (1958r). Dominująca pozycja dolara zaczęła słabnąć. Usunięto trudności w zrównoważeniu bilansów płatniczych krajów zachodnioeuropejskich. Nastąpiła poprawa stanu międzynarodowych płynności. Lata 60- te- liberalizacja obrotów płatniczych i kapitałowych. Wystąpiła możliwość międzynarodowego podziału pracy wg kosztów komparatywnych. W całym okresie powojennym (1945-60r) USA cały czas wykazywały ujemny bilans płatniczy (nadwyżka importu nad eksportem). W USA pojawiły się pierwsze oznaki inflacji- spadek zaufania do $. Czynnikiem pogłębiający kryzys zaufania do $ był ogromny wzrost rynku eurodolarowego (fundusze w $ są lokowane na kontach w bankach europejskich). W latach 60- tych wzrosła pozycja złota. USA nie były w stanie sprostać potrzebom wymiany. Wzrost deficytu bilansu płatniczego USA spowodował, że do zagranicznych BC napływały ogromne ilości $. BC skupywały je na rachunkach dewizowych starając się utrzymać kursy swych walut w stosunku +/- 1%. W rezultacie rezerwy BC wzrosły z 12 mld $ (koniec 1969r) do 40,7 mld $ (sierpień 1971r). 15. VIII. 1971r USA zawiesiły wymienialność dolara na złoto i tym samym załamały się podstawy systemu z Bretton Woods. Specjalne prawa ciągnienia SDR- międzynarodowy pieniądz kreowany przez MFW w celu udostępnienia go krajom członkowskim mającym deficyt w bilansie płatniczym, aby mogły go użyć w charakterze waluty rezerwowej na dokonanie transakcji wyrównawczych. Jednostka SDR = 1/35 uncji złota- 1 SDR = 1$. Nawet I dewaluacja dolara w wysokości 7.8% nie wskrzesiła systemu z Bretton Woods- wzrost 35$ na 38$ za uncję. W 1973r dewaluacja o 10%- wzrost ceny złota do 42$ za uncję. W 1973r USA wprowadziły płynny kurs walutowy, a za ich przykładem szereg innych krajów. System dewizowo- złoty z Bretton Woods wymagał dla sprawnego działania spełnienia szeregu warunków: utrzymania stabilności $ i jego wymienialności na złoto, ograniczenie rozmiarów deficytu amerykańskiego bilansu płatniczego, gotowość innych krajów do dalszego gromadzenia $ w ich rezerwach walutowych oraz do dostosowania poziomu swych kursów walutowych do kursu $.

  1   2   3   4

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Pytania I odpowiedzi do egzaminu z finansów międzynarodowych iconPytania I udzielone na nie odpowiedzi przez Ministerstwo Finansów do wiadomości I wykorzystania

Pytania I odpowiedzi do egzaminu z finansów międzynarodowych iconI. Wykaz pytań I odpowiedzi do egzaminu z prawa finansowego Regulacja prawna finansów publicznych

Pytania I odpowiedzi do egzaminu z finansów międzynarodowych iconPytania I odpowiedzi do egzaminu z organizacji I zarządzania, na podstawie skryptu ‘Podstawy zarządzania organizacjami’

Pytania I odpowiedzi do egzaminu z finansów międzynarodowych iconPrzykładowe pytania 555 pytań I odpowiedzi Odpowiedzi prawidłowe zostały wytłuszczone

Pytania I odpowiedzi do egzaminu z finansów międzynarodowych iconZestawienie zawiera jedynie odpowiedzi na pytania otwarte. Uwaga: odpowiedzi s¹ sortowane alfabetycznie

Pytania I odpowiedzi do egzaminu z finansów międzynarodowych iconZestawienie zawiera jedynie odpowiedzi na pytania otwarte. Uwaga: odpowiedzi s¹ sortowane alfabetycznie

Pytania I odpowiedzi do egzaminu z finansów międzynarodowych iconZestawienie zawiera jedynie odpowiedzi na pytania otwarte. Uwaga: odpowiedzi s¹ sortowane alfabetycznie

Pytania I odpowiedzi do egzaminu z finansów międzynarodowych iconZestawienie zawiera jedynie odpowiedzi na pytania otwarte. Uwaga: odpowiedzi s¹ sortowane alfabetycznie

Pytania I odpowiedzi do egzaminu z finansów międzynarodowych iconZestawienie zawiera jedynie odpowiedzi na pytania otwarte. Uwaga: odpowiedzi s¹ sortowane alfabetycznie

Pytania I odpowiedzi do egzaminu z finansów międzynarodowych iconZestawienie zawiera jedynie odpowiedzi na pytania otwarte. Uwaga: odpowiedzi są sortowane alfabetycznie

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom