W jedności siłA – obszary wspóŁpracy szkoły z rodzicami




Pobierz 22.08 Kb.
NazwaW jedności siłA – obszary wspóŁpracy szkoły z rodzicami
Data konwersji13.10.2012
Rozmiar22.08 Kb.
TypDokumentacja
Szkoła Podstawowa w Ostrożanach


W JEDNOŚCI SIŁA – OBSZARY WSPÓŁPRACY

SZKOŁY Z RODZICAMI.


Jakie jest miejsce rodziców w szkole? Jak układają się relacje między nauczycielami a rodzicami? Opierając się na własnych doświadczeniach spróbuję określić relacje między nimi, wskazując na trudności, a także nadzieje, jakie można wiązać ze współpracą obu stron.

Rodzice, którzy po raz pierwszy posyłają dziecko do szkoły martwią się o swoje dziecko, zastanawiają się jak sobie poradzi w nowych sytuacjach, wahają się pomiędzy nadzieją i dumą, „że już taki dojrzały”, a obawami „co on tam robi, jak się czuje?” Niekiedy czują się zagrożeni wpływem nauczycieli. U wielu rodziców kontakty ze szkołą ożywiają przykre wspomnienia z ich dzieciństwa. Większość rodziców czuje się bezradna wobec szkolnych problemów swoich dzieci.

Kontakty rodziców ze szkołą są bardzo trudne – wywołują wiele obaw i przykrych uczuć. Chcąc się przed tym ochronić często wycofują się, zaczynają unikać takich kontaktów.

Nauczyciele również obawiają się kontaktów z rodzicami, są przekonani, że rodzice nie chcą współpracować, często spostrzegają ich jako nieodpowiedzialnych: „nawet nie sprawdzą czy dziecko ma coś zadane”, niekompetentnych: „nie potrafią nauczyć dziecka jak ma się zachować”, roszczeniowych: „ciągle czegoś żądają, a sami z siebie nic nie dadzą”, opętanych ślepą miłością: „ich dziecko jest zawsze najlepsze, nie widzą w nim niczego złego, tylko go bronią”.

Niechęć rodziców do kontaktu, brak zaangażowania w życie szkoły, interpretują jako obojętność na dobro dziecka lub lekceważenie własnej osoby. Oczywiście takie przekonania nauczycieli rzutują na kontakty z rodzicami. Nauczyciele nie wierzą, że są ważni dla uczniów i że mogą wywrzeć istotny wpływ na ich wychowanie. Różne trudne zachowania uczniów biorą do siebie, podejrzewają też rodziców o podważanie ich autorytetu.

Kontakty rodziców i nauczycieli są obciążone wieloma trudnościami:

  • negatywne przekazania odnośnie „drugiej strony”, które utrudniają lub wręcz uniemożliwiają porozumienie;

  • przykre doświadczenia we wzajemnych kontaktach, potwierdzające przekonania i powodujące narastanie obaw i niechęci;

  • „zamieszanie kompetencyjne”, które powoduje, że oczekiwania obu stron wobec siebie są nierealistyczne, a interwencje wobec dziecka źle wymierzone i nieskuteczne, co pociąga za sobą negatywne konsekwencje;

  • zarówno w relacji nauczyciele – rodzice, jak i w relacji każdej ze stron z dzieckiem;



Opracowała Lidia Dorota Nagórna

Szkoła Podstawowa w Ostrożanach



  • niskie poczucie własnych kompetencji nauczycieli i rodziców sprzyja deprecjonowaniu drugiej strony we wzajemnych kontaktach , a niestety czasem w oczach dziecka;

  • brak umiejętności wychowawczych powoduje narastanie poczucia bezradności obu stron wobec trudnych zachowań dzieci.

Pomiędzy nauczycielami i rodzicami wytwarza się relacja oparta na podporządkowaniu jednej ze stron. Strona silniejsza przekracza granice drugiej strony, wchodząc na jej terytorium.

Tymczasem z punktu widzenia potrzeb dziecka najkorzystniejsza jest relacja oparta na współpracy. Brak porozumienia wychowawców daje dziecku okazję do manipulowania, ale również zaburza jego poczucie bezpieczeństwa.

Co się musi zdarzyć, aby współpraca pomiędzy nauczycielami i rodzicami stała się możliwa?

Muszą zostać spełnione następujące warunki:

  • określenie obszaru kompetencji każdej ze stron;

  • wytyczenie obszaru współpracy;

  • ustalenie zasad współpracy.




    1. Obszary kompetencji każdej ze stron:


Rodzice mają uprawnienia rodzicielskie, a więc wszelkie prawa do decydowania o wychowaniu i kształceniu dziecka:

  • Ponoszą odpowiedzialność za dziecko, jego zdrowie, rozwój, wychowanie, przygotowanie do samodzielnego życia. Kochają swoje dziecko i na tyle na ile potrafią, starają się o nie troszczyć. W wychowaniu kierują się jego dobrem, a także wartościami i zasadami jakie uznają w życiu za ważne.

  • Zaspokajają potrzeby materialne i emocjonalne dziecka bez względu na to, na ile dobrze wywiążą się z tego zadania – z punktu widzenia rozwoju psychicznego dziecka i jego potrzeb więź z rodzicami jest zawsze najważniejsza. Dziecko po to, aby utrzymać tę więź jest gotowe poświęcić własne potrzeby, pragnienia, zdolności, zaprzeczyć swoim odczuciom, a nawet rzeczywistości.

  • Ponoszą odpowiedzialność za własną relację z dzieckiem, natomiast nie ponoszą odpowiedzialności za relację nauczyciela z dzieckiem – za zabezpieczenie jego praw, uczuć, potrzeb, wartości w kontaktach z dzieckiem. Rodzice nie mają bezpośredniego wpływu na to, jak ich dziecko zachowuje się w szkole.



Nauczyciele


  • Uczą i wychowują dziecko, które zostaje im powierzone przez rodziców – za realizację tych zadań są odpowiedzialni zarówno wobec dziecka, jak i wobec jego rodziców.


Opracowała Lidia Dorota Nagórna

Szkoła Podstawowa w Ostrożanach



  • Zajmują się dzieckiem w ramach swojej pracy zawodowej, a więc ich odpowiedzialność za dziecko jest ograniczona, w odróżnieniu od rodziców, którzy ponoszą całkowitą odpowiedzialność.

  • Są odpowiedzialni za przebieg procesu uczenia i jego efekty, dobór programu i metod nauczania. Atutem nauczycieli może być ich wiedza i umiejętności pedagogiczne.

  • Wywierają istotny wpływ na rozwój i wychowanie dziecka, stają się dla dziecka znaczącymi osobami, ponieważ zaspokajają jego ważne potrzeby. Wpływ nauczyciela nie sprowadza się tylko do programu nauczania – nauczanie dokonuje się w relacji z dzieckiem. Nauczyciel wnosi w tę relację swoje własne wartości, uczucia, potrzeby, style komunikowania się z dzieckiem i wywierania wpływu na jego zachowanie. Nauczyciele są odpowiedzialni za to, jaki wpływ wywrą na dziecko. Dla rodziców może być istotne uświadomienie sobie, że nauczyciel jest ważną osobą dla ich dziecka i dlatego warto podjąć z nim współpracę.

  • Nauczyciele są odpowiedzialni za rozwiązywanie problemów, jakie mają z zachowaniem dziecka (gdy dziecko przekracza ich granice, nie spełnia wymagań, nie chce z nimi współpracować). W takich sytuacjach interwencję powinien podjąć przede wszystkim nauczyciel.

  • Nauczyciele nie mają wpływu na to, jak rodzice wychowują swoje dzieci. Mogą dzielić się swoimi spostrzeżeniami na temat funkcjonowania dziecka, jego problemów i potrzeb, sugerować im własne pomysły rozwiązań, ale to rodzice ostatecznie decydują o tym, co zrobią.


Czego może dotyczyć współpraca rodziców i nauczycieli?


    1. Obszary współpracy:




  • Przekazywanie informacji: obie strony mogą się dzielić swoimi spostrzeżeniami odnośnie rozwoju, zachowania, potrzeb, problemów dziecka. W ten sposób mają szansę na uzyskanie pełnego obrazu tego, co się dzieje z dzieckiem.

  • Planowanie i stymulowanie rozwoju dziecka. Jest to bardzo ważny obszar zadań związanych z wychowaniem dziecka, w którym rodzice i nauczyciele mogą ze sobą współpracować. Daje to szansę na jak najpełniejszy rozwój potencjału dziecka.

  • Rozwiązywanie problemów, które przeżywa dziecko – szczególnie tych, które dotyczą nauki i funkcjonowania w szkole, np. gdy dziecko nie radzi sobie z wymaganiami szkolnymi, ma kłopoty w relacji z rówieśnikami, przeżywa silne stresy podczas klasówek, straciło wiarę we własne siły lub weszło w rolę, która ogranicza jego rozwój.

  • Zapobieganie zagrożeniom – rodzice i nauczyciele mogą być najlepszymi



Opracowała Lidia Dorota Nagórna

Szkoła Podstawowa w Ostrożanach


profilaktykami – mogą realizować cele profilaktyczne w ramach swoich zadań związanych z uczeniem i wychowaniem dziecka w oparciu o więź jaką mają z dzieckiem. W obliczu wzrastających zagrożeń – współpraca rodziców i nauczycieli może być jedyną szansą na skuteczną ochronę dzieci.


    1. Zasady współpracy:


Przestrzeganie pewnych zasad przez obie strony może zwiększyć szansę na udaną współpracę:

  • Ważne jest uznanie pozytywnych intencji drugiej strony. Znacząca większość rodziców i nauczycieli, w swoich działaniach kieruje się dobrem dziecka.

  • Każda ze stron powinna uznać i uszanować prawa i kompetencje drugiej; chodzi tu o informowanie drugiej strony o swoich uczuciach, potrzebach i oczekiwaniach, a także obserwacjach dotyczących dziecka.

  • Obie strony mogą poszukać wspólnych celów i wartości. W ten sposób nauczyciele i rodzice stają się sojusznikami we wspólnej sprawie.

  • Ważne jest aby obie strony przestrzegały wspólnych ustaleń, to sprzyja rozwijaniu zaufania w relacji.

  • Każda ze stron dostrzega starania drugiej. Takie postępowanie podtrzymuje współpracę. Sprzyja budowaniu poczucia kompetencji i satysfakcji z podejmowanych działań.

  • Odpowiedzialność za współpracę ponoszą obie strony. To jest równa relacja – nauczyciele i rodzice są partnerami w realizowaniu zadań związanych z nauczaniem i wychowaniem dziecka. Każda ze stron może w takim samym stopniu wywrzeć wpływ na relację, każda może zainicjować współpracę.


Sądzę, że to czy nauczyciele i rodzice będą ze sobą współpracowali, zależy przede wszystkim od nich samych. Potrzebne jest jednak jasno sformułowane prawo wewnątrz – szkolne, określające rolę nauczyciela i zasady współpracy nauczyciela i rodziców – być może wtedy współpraca ta mogłaby być zagwarantowana kontraktem zawieranym pomiędzy szkołą a rodzicami. Potrzebne jest również wsparcie w zakresie kompetencji wychowawczych w postaci szkoleń dla nauczycieli, warsztatów umiejętności wychowawczych dla rodziców.


mgr Lidia Dorota Nagórna – dyrektor Szkoły Podstawowej w Ostrożanach


Opracowała Lidia Dorota Nagórna

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

W jedności siłA – obszary wspóŁpracy szkoły z rodzicami icon1. Kontynuowanie „dobrych tradycji” szkoły w zakresie współpracy z rodzicami, opieki nad dziećmi, budowania pozytywnych relacji oraz przyjaznej atmosfery panującej w placówce

W jedności siłA – obszary wspóŁpracy szkoły z rodzicami iconStrategia rozwoju turystyki gminy kamionka materiał wypracowany w ramach projektu „W jedności siła”

W jedności siłA – obszary wspóŁpracy szkoły z rodzicami iconProgram wspóŁpracy z rodzicami

W jedności siłA – obszary wspóŁpracy szkoły z rodzicami iconMoje doświadczenia we współpracy z rodzicami uczniów

W jedności siłA – obszary wspóŁpracy szkoły z rodzicami iconPlan współpracy z rodzicami dzieci 3, 4 – letnich

W jedności siłA – obszary wspóŁpracy szkoły z rodzicami iconProgram wspóŁpracy z rodzicami w szkole podstawowej nr 11

W jedności siłA – obszary wspóŁpracy szkoły z rodzicami iconPlan współpracy z rodzicami dla grupy I (3 –4 latki) na rok szkolny 2010/2011

W jedności siłA – obszary wspóŁpracy szkoły z rodzicami iconPlan wspóŁpracy przedszkola z rodzicami dzieci sześcioletnich w przedszkolu Miejskim nr 7 „Bajkowy Świat” w Gorzowie Wlkp. Opracowanie: Barbara Błaż

W jedności siłA – obszary wspóŁpracy szkoły z rodzicami iconWspóŁpraca szkoły z rodzicami

W jedności siłA – obszary wspóŁpracy szkoły z rodzicami iconWspółpraca szkoły z rodzicami

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom