Fizyka w sporcie




Pobierz 229.67 Kb.
NazwaFizyka w sporcie
strona1/6
Data konwersji15.10.2012
Rozmiar229.67 Kb.
TypDokumentacja
  1   2   3   4   5   6

Nazwa przedmiotu

Fizyka w sporcie

Kod ECTS

3.2-FWS

Nazwa jednostki prowadzącej przedmiot

Instytut Fizyki

Nazwisko osoby prowadzącej (osób prowadzących):

prof. dr hab. Józef Musielok / dr Adam Bacławski

Formy zajęć, sposób ich realizacji i przypisana im liczba godzin

Liczba punktów ECTS: 2


1 – 30 godz. uczestniczenie w zajęciach

1 – 25 godz. przygotowywanie się do zajęć


A. Formy zajęć (wybrać)

  • wykład,




B. Sposób realizacji (wybrać)

  • zajęcia w sali dydaktycznej




C. Liczba godzin: 30

Status przedmiotu

do wyboru


Język wykładowy

polski

Metody dydaktyczne

  • wykład konwersatoryjny




Forma i sposób zaliczenia oraz podstawowe kryteria oceny lub wymagania egzaminacyjne

Sposób zaliczenia

  • zaliczenie z oceną

B. Formy zaliczenia

  • ustalenie oceny zaliczeniowej na podstawie ocen cząstkowych otrzymywanych w trakcie trwania semestru

C. Podstawowe kryteria poziom przygotowania się i aktywności na zajęciach

Cele przedmiotu

– zapoznanie z podstawowymi prawami fizyki istotnymi z punktu widzenia uprawiania różnych dyscyplin sportowych;

– zapoznanie ze zjawiskami towarzyszącymi w codziennym życiu

– zapoznanie z prawami rządzącymi przyrodą nieożywioną


Treści programowe

A. Problematyka wykładu

Omówione zostaną zjawiska i prawa fizyczne mające związek z uprawianiem różnych dyscyplin sportowych: pływania, kolarstwa, narciarstwa (skoki), piłki nożnej, tenisa stołowego i ziemnego, szybownictwa oraz różnych dyscyplin lekkoatletycznych. Znaczna ilość tych zjawisk zostanie zilustrowana pokazami.


Wykaz literatury

A. Literatura wymagana do ostatecznego zaliczenia zajęć:

  • Krzysztof Ernst, Fizyka sportu, Wydawnictwa Naukowe PWN

  • Paul A. Hewitt, Fizyka wokół nas, PWN Warszawa.

Efekty kształcenia (Szczegółowe zalecenia i wskazówki praktyczne przedstawiono w „Jak przygotować programy kształcenia…” Kraśniewski A., rozdz. 5.3.2.2. str.46-49.



Wiedza

posiadają wiedzę w zakresie podstawowych praw istotnych z punktu widzenia uprawiania różnych dyscyplin sportowych

Umiejętności

potrafią wykazać się umiejętnością analizy i interpretacji obserwowanych zjawisk, mających znaczenie przy uprawianiu różnych dyscyplin sportowych, posługując się wiedzą z zakresu podstawowych praw fizyki

Kompetencje społeczne (postawy)

rozumieją potrzebę uważniejszego postrzegania zjawisk towarzyszących nam w codziennym życiu oraz rozumienia praw rządzących przyrodą nieożywioną

Kontakt

musielok@uni.opole.pl; abac@uni.opole.pl




Nazwa przedmiotu

Fizyka dla humanistów

Kod ECTS

3.2-FDH

Nazwa jednostki prowadzącej przedmiot

Instytut Fizyki

Nazwisko osoby prowadzącej (osób prowadzących)

prof. dr hab. Józef Musielok

Formy zajęć, sposób ich realizacji i przypisana im liczba godzin

Liczba punktów ECTS: 2


1 – 30 godz. uczestnictwo w zajęciach

1 – 25 godz. przygotowywanie się do zajęć

A. Formy zajęć (wybrać)

  • wykład,




B. Sposób realizacji (wybrać)

  • zajęcia w sali dydaktycznej




C. Liczba godzin: 30

Status przedmiotu

do wyboru


Język wykładowy

polski

Metody dydaktyczne

  • wykład konwersatoryjny




Forma i sposób zaliczenia oraz podstawowe kryteria oceny lub wymagania egzaminacyjne

Sposób zaliczenia

  • zaliczenie z oceną

B. Formy zaliczenia na przykład:

  • ustalenie oceny zaliczeniowej na podstawie ocen cząstkowych otrzymywanych w trakcie trwania semestru

C. Podstawowe kryteria poziom przygotowania się i aktywności na zajęciach

Cele przedmiotu

– zapoznanie z prawami rządzącymi przyrodą nieożywioną

– zapoznanie z otaczającym nas światem zjawisk fizycznych

– zapoznanie ze zjawiskami towarzyszącymi w codziennym życiu

Treści programowe

A. Problematyka wykładu

Wykład poświęcony będzie wybranym zagadnieniom z fizyki, począwszy od odkryć i praw sformułowanych już w starożytności do współczesnych osiągnięć na tym polu. Udział w wykładach pozwoli słuchaczom na zrozumienie wielu zjawisk, z którymi spotykamy się w życiu codziennym. Umożliwi także zapoznanie się z prawami, które leżą u podstaw najnowszych zdobyczy nauki i techniki. Wykłady będą ilustrowane atrakcyjnymi pokazami. Język i sposób prowadzenia wykładu będzie dostosowany do słuchaczy, którzy dotychczas nie zapoznawali się bliżej z wiedzą z zakresu nauk ścisłych i matematyki, ale są ciekawe otaczającego nas fizykalnego świata.


Wykaz literatury

A. Literatura wymagana do ostatecznego zaliczenia zajęć:

  • Paul A. Hewitt, Fizyka wokół nas, PWN Warszawa.




Efekty kształcenia (Szczegółowe zalecenia i wskazówki praktyczne przedstawiono w „Jak przygotować programy kształcenia…” Kraśniewski A., rozdz. 5.3.2.2. str.46-49.



Wiedza

posiadają wiedzę w zakresie podstawowych praw rządzących przyrodą nieożywioną i ich znaczenia poznaniu otaczającego nas świata zjawisk fizycznych

Umiejętności

potrafią wykazać się umiejętnością analizy i interpretacji obserwowanych zjawisk, z którymi stykają się w codziennym życiu, posługując się wiedzą z zakresu podstawowych praw fizyki

Kompetencje społeczne (postawy)

rozumieją potrzebę uważniejszego postrzegania zjawisk towarzyszących nam w codziennym życiu oraz rozumienia praw rządzących przyrodą nieożywioną

Kontakt

musielok@uni.opole.pl




Nazwa przedmiotu

Astronomia dla humanistów

Kod ECTS

3.2-ADH

Nazwa jednostki prowadzącej przedmiot

Instytut Fizyki

Nazwisko osoby prowadzącej (osób prowadzących)

dr Roman Szatanik

Formy zajęć, sposób ich realizacji i przypisana im liczba godzin

Liczba punktów ECTS: 2


1 – 30 godz. uczestnictwo w zajęciach

1 – 25 godz. przygotowywanie się do zajęć

A. Formy zajęć (wybrać)

  • wykład,

  • konwersatorium,




B. Sposób realizacji (wybrać)

  • zajęcia w sali dydaktycznej




C. Liczba godzin: 30

Status przedmiotu

do wyboru


Język wykładowy

polski

Metody dydaktyczne

  • wykład konwersatoryjny




Forma i sposób zaliczenia oraz podstawowe kryteria oceny lub wymagania egzaminacyjne

Sposób zaliczenia

  • zaliczenie z oceną

B. Formy zaliczenia na przykład:

  • ustalenie oceny zaliczeniowej na podstawie ocen cząstkowych otrzymywanych w trakcie trwania semestru

C. Podstawowe kryteria poziom przygotowania i aktywność na zajęciach

Cele przedmiotu

Wiedza w zakresie podstawowych koncepcji, zasad i teorii, a także ich historycznego rozwoju i znaczenia dla postępu nauk ścisłych, poznania świata i rozwoju ludzkości.


Treści programowe

  1. Problematyka wykładu

    1. Astronomia od czasów starożytnych do XX wieku: Początki astronomii, przegląd najważniejszych osiągnięć astronomicznych w cywilizacjach starożytnych i w kolejnych epokach, obserwacje ruchów ciał niebieskich – „błądzące” gwiazdy, poglądy na kształt i rozmiar Ziemi oraz na budowę Wszechświata, dowody na kulistość Ziemi. Wynalezienie teleskopu i rozwój nowych technik obserwacyjnych.

    2. Ziemia – kolebka życia :Miejsce Ziemi we Wszechświecie, jak „zważyć” Ziemię i wyznaczyć jej promień? Budowa wnętrza Ziemi. Skład i struktura atmosfery ziemskiej, zjawiska zachodzące w atmosferze – zorze polarne, błękit nieba i inne, ochronne działanie atmosfery – problem „dziury ozonowej”, ruch wirowy i obiegowy Ziemi, skutki tych ruchów –przypływy  odpływy, siła Coriolisa, powstawanie pór roku, czas i kalendarz, dlaczego istnieje rok przestępny?

    3. Sfera niebieska: Punkty charakterystyczne i pozorny obrót sfery niebieskiej, wschody i zachody ciał niebieskich, jak powstają „białe noce” i noc polarna? Pozorny ruch Słońca na tle gwiazd – ekliptyka, orientacja na sferze niebieskiej, gwiazdozbiory i ich nazwy, Zodiak czyli Zwierzyniec.

    4. Księżyc i planety: Budowa Księżyca i teorie jego powstania, badanie Księżyca – wyprawy Apollo, ruchy Księżyca, mechanizm powstawania zaćmień Słońca i Księżyca, budowa Układu Słonecznego, podział i charakterystyka planet oraz ich księżyców. Inne ciała w układzie Słonecznym – komety i meteoryty, czy możliwe jest życie na innych planetach? Inne układy planetarne.

    5. Słońce i gwiazdy: Słońce – najbliższa nam gwiazda, jego budowa i rozmiary, dlaczego Słońce i gwiazdy świecą? Reakcje termojądrowe, temperatura Słońca, czym są plamy na Słońcu? Wpływ Słońca na życie na Ziemi, rodzaje gwiazd, narodziny gwiazd, odległości do gwiazd, jak wyznaczamy odległości do ciał niebieskich? Co to jest rok świetlny?

    6. Galaktyki i struktura Wszechświata: Rodzaje galaktyk ich struktura i rozkład w przestrzeni, oddalanie się galaktyk, Droga Mleczna – naszą galaktyką, struktura Wszechświata i teorie jego powstania, teoria Wielkiego Wybuchu.

    7. Rodzaje i budowa teleskopów: Montaż i zasady działania, inne instrumenty astronomiczne współpracujące z teleskopami, największe teleskopy na świecie, warunki obserwacji. Zwiedzanie i obserwacje nocnego nieba w Obserwatorium Astronomicznym UO.




Wykaz literatury

A. Literatura wymagana do ostatecznego zaliczenia zajęć:

  • Ludwig Oster, Astronomia współczesna, PWN, W-wa 1978.

  • R. Burnham , Astronomia. Przewodnik po Wszechświecie, Arkady, W-wa, 2004;

  • ATLAS NIEBA, Gwiazdy, planety wszechświat; Arkady, W-wa, 2008.




Efekty kształcenia (Szczegółowe zalecenia i wskazówki praktyczne przedstawiono w „Jak przygotować programy kształcenia…” Kraśniewski A., rozdz. 5.3.2.2. str.46-49.



Wiedza

znajomość podstawowych koncepcji, zasad i teorii;

znajomość świata i rozwoju ludzkości;

zna zasady działania teleskopów

Umiejętności

potrafi przeprowadzić proste obserwacje ruchu ciął niebieskich;

potrafi nazwać gwiazdozbiory, galaktyki;


Kompetencje społeczne (postawy)

czuje potrzebę samodzielnego zgłębiania wiedzy

Kontakt

szata@uni.opole.pl




Nazwa przedmiotu

Wykorzystanie energii jądrowej obecnie i w przyszłości

Kod ECTS

3.2-WEJ

Nazwa jednostki prowadzącej przedmiot

Instytut Fizyki

Nazwisko osoby prowadzącej (osób prowadzących)

dr Roman Szatanik

Formy zajęć, sposób ich realizacji i przypisana im liczba godzin

Liczba punktów ECTS: 2


1 – 30 godz. uczestnictwo w zajęciach

1 – 25 godz. przygotowywanie się do zajęć

A. Formy zajęć (wybrać)

  • wykład,




B. Sposób realizacji (wybrać)

  • zajęcia w sali dydaktycznej




C. Liczba godzin: 30

Status przedmiotu

do wyboru


Język wykładowy

polski

Metody dydaktyczne

  • wykład konwersatoryjny




Forma i sposób zaliczenia oraz podstawowe kryteria oceny lub wymagania egzaminacyjne

Sposób zaliczenia

  • zaliczenie z oceną

B. Formy zaliczenia na przykład:

  • ustalenie oceny zaliczeniowej na podstawie ocen cząstkowych otrzymywanych w trakcie trwania semestru

C. Podstawowe kryteria oceny poziom przygotowania się i aktywności na zajęciach

Cele przedmiotu

Zapoznanie słuchaczy z zastosowaniem zjawisk, praw i metod fizyki jądrowej w różnych dziedzinach życia, a także zapoznanie z problemami związanymi z poszukiwaniem alternatywnych źródeł energii.


Treści programowe

A. Problematyka wykładu

Ważniejsze wiadomości nt. jądra atomowego i promieniotwórczości. Reakcje rozszczepienia  syntezy. Budowa, rodzaje i zasada działania reaktorów jądrowych. Broń jądrowa i termojądrowa. Wodór jako paliwo, nadzieje i problemy z wykorzystaniem wodoru do napędu pojazdów. Rodzaje i zasady działania akceleratorów cząstek. Zastosowanie akceleratorów w medycynie, technice i nauce.


Wykaz literatury

A. Literatura wymagana do ostatecznego zaliczenia zajęć:

  • Grzegorz Jezierski, Energia jądrowa wczoraj i dziś, WNT Warszawa, 2005

  • Miesięczniki: Świat Nauki, Wiedza i Życie




Efekty kształcenia (Szczegółowe zalecenia i wskazówki praktyczne przedstawiono w „Jak przygotować programy kształcenia…” Kraśniewski A., rozdz. 5.3.2.2. str.46-49.



Wiedza

zna budowę jądra atomowego;

zna podstawy promieniotwórczości;

zna zasady działania akceleratorów i ich zastosowanie w medycynie, technice

Umiejętności

potrafi rozpisać reakcję rozszczepienia i syntezy;

potrafi klasyfikować akceleratory ze względu na ich zastosowanie

Kompetencje społeczne (postawy)

ma świadomość samodzielnego pogłębiania wiedzy w szczególności dotyczące nowości w technice

Kontakt

Adres email lub telefon do osoby odpowiedzialnej za przedmiot

szata@uni.opole.pl

  1   2   3   4   5   6

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Fizyka w sporcie iconFizyka Techniczna IV sem. Fizyka stosowana – Fizyka I Technika Konwersji Energii

Fizyka w sporcie iconTok a : Fizyka doświadczalna, Fizyka teoretyczna, Fizyka komputerowa

Fizyka w sporcie iconFizyka atomu. Zadania z kolokwium nr Fizyka Stosowana

Fizyka w sporcie iconNazwa "fizyka" pochodzi od greckiego słowa, które oznacza przyrodę, naukę. Fizyka jest więc nauką o przyrodzie

Fizyka w sporcie iconZadania fizyka kwantowa I fizyka atomowa (1)

Fizyka w sporcie iconCo z tą fizyką? Fizyka jest trudna – skarżą się uczniowie. Jest jednym z najbardziej nielubianych szkolnych przedmiotów

Fizyka w sporcie iconPodobno fizyka to jest to, czym fizycy zajmują się w chwilach wolnych od innych zajęć. Wynikałoby stąd, że zajmowanie się fizyką jest rodzajem rozrywki

Fizyka w sporcie iconDoping w sporcie

Fizyka w sporcie iconPenalizacja korupcji w sporcie

Fizyka w sporcie iconPrzestępstwa o charakterze korupcyjnym w sporcie

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom