Szacowanie szkóD Łowieckich konspekt




Pobierz 435.24 Kb.
NazwaSzacowanie szkóD Łowieckich konspekt
strona2/7
Data konwersji19.10.2012
Rozmiar435.24 Kb.
TypKonspekt
1   2   3   4   5   6   7

SZKODY WYRZĄDZONE PRZEZ ZWIERZĘTA

PRAWNIE CHRONIONE


Ustawa z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

Skutki prawne objęcia ochroną


Dz.U. z 2004 r. Nr 92, póz. 880 Art. 126.

1. Skarb Państwa odpowiada za szkody wyrządzone przez:

1) żubry - w uprawach, płodach rolnych lub gospodarstwie leśnym;

2) wilki - w pogłowiu zwierząt gospodarskich;

3) rysie - w pogłowiu zwierząt gospodarskich;

4) niedźwiedzie - w pasiekach, w pogłowiu zwierząt gospodarskich oraz w uprawach rolnych;

5) bobry - w gospodarstwie rolnym, leśnym lub rybackim.

2. Odpowiedzialność, o której mowa w ust. l, nie obejmuje utraconych korzyści.

3. Oględzin i szacowania szkód, o których mowa w ust. l, a także ustalania wysokości odszkodowania i jego wypłaty, dokonuje wojewoda, a na obszarze parku narodowego dyrektor tego parku.

4. Właściciele lub użytkownicy gospodarstw rolnych i leśnych mogą współdziałać z wojewodą, a na obszarze parku narodowego - z dyrektorem tego parku, w zakresie sposobów zabezpieczania upraw i płodów rolnych, lasów oraz zwierząt gospodarskich przed szkodami powodowanymi przez zwierzęta, o których mowa w ust. 1.

5. Współdziałanie, o którym mowa w ust. 4, może obejmować budowę urządzeń lub wykonanie zabiegów zapobiegających szkodom, finansowane z budżetu właściwego miejscowo dyrektora parku narodowego lub wojewody, w ramach zawartych umów cywilnoprawnych.

6. Odszkodowanie nie przysługuje:

1) osobom, którym przydzielono grunty stanowiące własność Skarbu Państwa;

2) jeżeli poszkodowany:

a) nie dokonał sprzętu upraw lub płodów rolnych w ciągu 14 dni od zakończenia zbiorów tego gatunku roślin w danym regionie,

b) nie wyraził zgody na budowę przez wojewodę lub dyrektora parku narodowego urządzeń lub wykonanie zabiegów zapobiegających szkodom;

3) za szkody:

a) powstałe w mieniu Skarbu Państwa, z wyłączeniem mienia oddanego do gospodarczego korzystania na podstawie Kodeksu cywilnego,

b) nie przekraczające w ciągu roku wartości 100 kg żyta w przeliczeniu na jeden hektar uprawy,

c) w uprawach rolnych założonych z naruszeniem powszechnie stosowanych wymogów agrotechnicznych,

d) wyrządzone przez wilki, niedźwiedzie lub rysie w pogłowiu zwierząt gospodarskich pozostawionych,
w okresie od zachodu do wschodu słońca, bez bezpośredniej opieki.


7. Szkody wyrządzone przez zwierzęta łowne, występujące w parkach narodowych, strefach ochronnych zwierząt łownych oraz rezerwatach przyrody szacuje się oraz dokonuje wypłaty odszkodowań według zasad określonych w rozdziale 9 ustawy z dnia l3 października 1995 r. - Prawo łowieckie (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, póz. 372 i Nr 113, póz. 984).

8. Szacowanie szkód wyrządzonych przez zwierzęta łowne w strefie ochronnej zwierząt łownych należy do zadań Służby Parku Narodowego, a w rezerwatach przyrody - do sprawującego nadzór nad rezerwatem.

9. Odszkodowania za szkody spowodowane przez zwierzęta łowne w strefie ochronnej zwierząt łownych są pokrywane ze środków parku narodowego, a za szkody spowodowane w rezerwatach przyrody - ze środków budżetu państwa, z części, której dysponentem jest wojewoda.

10. W sprawach spornych dotyczących wysokości odszkodowań za szkody wyrządzone przez zwierzęta,
o których mowa w ust. l, orzekają sądy powszechne.

11. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa określi
w drodze rozporządzenia, sposób postępowania przy szacowaniu szkód oraz sposób wypłaty odszkodowań.


SZKODY W PRZYPADKU ZAMKNIĘCIA OBWODU

ŁOWIECKIEGO Z POWODU WYSTĄPIENIA CHORÓB

ZAKAŹNYCH:

Dotyczy wścieklizny i innych chorób zakaźnych np. pomoru świń u dzików:

Odpowiedzialność za szkody ponosi Starostwo Powiatowe, gdyż zgodnie z Ustawą o reformie administracyjnej kraju - takie kompetencje zostały przejęte od wojewodów. Starosta także ma prawo zamknąć obwód, gdy występuje choroba kwarantannowa np. wścieklizna.

Wówczas koło łowieckie (nadleśnictwo) ma uniemożliwione właściwe prowadzenie gospodarki łowieckiej. Uwaga! dotyczy to tylko obwodów łowieckich polnych, gdyż za leśne odpowiada w imieniu Skarbu Państwa - właściwe nadleśnictwo, a szkody pokrywane są z budżetu Państwa.

Podstawa prawna jest wyjątkowo skomplikowana:

Ustawy o reformie administracji publicznej i samorządowej

a) Ustawa z 5 czerwca 1998 o administracji rządowej w województwie (Dz.U. Nr 91, póz 576)

b) Ustawa z 5 czerwca 1998 o samorządzie powiatowym (Dz.U. Nr 91, póz 578);

c) Ustawa z 24 lipca 1998 roku o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej w związku z reformą ustrojową państwa tzw. ustawa kompetencyjna (Dz.U. Nr 106) oraz:

1. Ustawa prawo łowieckie art. 50

2.Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych z dnia 22.07.1927r (Dz.U. Nr 17,póz 167 wraz z późn. zm.);

3. Ustawa z 24,04,1997 o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz.U.nr 60, poz. 369)

4. Ustawa Kodeks Cywilny, art. 417, 418, 431


SZKODY WYRZĄDZONE W KOPCACH W BEZPOŚREDNIM SĄSIEDZTWIE LASU

( INTERPRETACJA RZECZOZNAWCY)

Podstawa prawna: art. 48, ust. 5 ustawy „Prawo łowieckie" [Dz.U.95.147] : Odszkodowanie nie przysługuje:

5) „za szkody powstałe w płodach złożonych w sterty, stogi i kopce w bezpośrednim sąsiedztwie lasu"

Las - (wg definicji słownika języka polskiego), jest to naturalny lub wyhodowany przez człowieka zwarty zespół roślinności z przewagą roślin drzewiastych i ze swoistą fauną.

Definicja lasu - w rozumieniu ustawy o lasach (ustawa z dnia 28.09.1991 roku): za grunty leśne - uważa się grunty o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryte roślinnością leśną lub przejściowo jej pozbawione.

Przepisy prawa wprawdzie nie interpretują co należy rozumieć pod pojęciem „bezpośrednie sąsiedztwo lasu", ale wg interpretacji językoznawców ( słownik języka polskiego) - słowo „sąsiedztwo" definiowane jest jako okolica, miejsce najbliżej czegoś położone", natomiast „okolica" -jest to „obszar rozciągający się dookoła jakiegoś miejsca, stanowiący jego otoczenie"

Według opinii biegłego, analizując powyższe argumenty - w rozumieniu art. 48 Ustawy prawo łowieckie – kopiec położony w odległości 150 m od skraju lasu należy interpretować jako bezpośrednie sąsiedztwo lasu.

Z przedstawionych aktów prawnych wynikają dla poszkodowanego oraz dzierżawcy obwodu łowieckiego określone obowiązki i prawa.

OBOWIĄZKI DZIERŻAWCY OBWODU ŁOWIECKIEGO, SZACUJĄCEGO SZKODY I WŁAŚCICIELA LUB POSIADACZA GRUNTU WYNIKAJĄCE Z WW. AKTÓW PRAWNYCH

Dzierżawca obwodu:

1. Powiadamia zarząd gminy o osobach uprawnionych do przyjmowania zgłoszeń szkód wyrządzonych przez zwierzynę (§1.1.)

Dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego informuje właściwy miejscowo zarząd gminy o osobach uprawnionych do przyjmowania zgłoszeń szkód wyrządzonych przez dziki, łosie, jelenie, daniele
i sarny w uprawach i płodach rolnych.

2. Prowadzi książkę ewidencji zgłoszeń (§1.3.)

Dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego jest obowiązany do prowadzenia ewidencji zgłoszeń,
o których mowa w ust. 2.

3. Wstępnie i ostatecznie szacuje szkody (§2.1)

Wstępnego szacowania, zwanego dalej „oględzinami" i ostatecznego szacowania szkód dokonują upoważnieni przedstawiciele dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego, zwani dalej „szacującymi", przy udziale poszkodowanego lub jego pełnomocnika oraz na żądanie jednej ze stron przedstawiciela właściwej terytorialnie izby rolniczej.

4. Powiadamia poszkodowanego o terminie oględzin lub ostatecznego szacowania
w terminie 7 dni od daty zgłoszenia szkody
(§2.3 i §3.2.)


Dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego zawiadamia poszkodowanego o terminie oględzin lub ostatecznego szacowania szkody. Oględzin, o których mowa w ust. 1, dokonuje się w terminie 7 dni od dnia zgłoszenia szkody.

Wypłaty odszkodowań dokonują dzierżawcy lub zarządcy obwodów łowieckich w terminie trzydziestu dni od dnia sporządzenia protokołu ostatecznego szacowania szkody.

Szacujący szkody


1. Szacujący sporządza protokół z oględzin i szacowania końcowego (§2.5.)

Z oględzin oraz ostatecznego szacowania szkody, szacujący sporządza protokół, który podpisuje szacujący, poszkodowany lub jego pełnomocnik oraz przedstawiciel właściwej terytorialnie izby rolniczej, jeżeli uczestniczył w oględzinach lub ostatecznym szacowaniu szkody.

2. Zamieszcza w protokole informację o przyczynach braku podpisu poszkodowanego na protokole z szacowania szkód (§2.6.)

W przypadku gdy poszkodowany jest nieobecny lub odmawia podpisania protokołu, szacujący zamieszcza o tym informację w protokole, z podaniem przyczyny braku podpisu.

3.Dokonuje ostatecznego szacowania i określenia wysokości odszkodowania najpóźniej na dzień przed sprzętem uszkodzonej uprawy (§4.2.)

Ostatecznego szacowania oraz określenia wysokości odszkodowania dokonuje się najpóźniej
na dzień przed sprzętem uszkodzonej lub zniszczonej uprawy lub płodu rolnego.

4. Dokonuje tylko ostatecznego szacowania jeśli szkoda powstała i została zgłoszona bezpośrednio przed sprzętem lub w jego trakcie (§4.8.).

Jeżeli szkoda powstała i została zgłoszona bezpośrednio przed sprzętem lub w jego trakcie, dokonuje się jedynie ostatecznego szacowania.


Właściciel lub posiadacz gruntu:


1. Zgłasza szkodę w terminie 7 dni od jej powstania (§1.2)

Właściciel lub posiadacz gruntu, na którym wystąpiła szkoda, zwany dalej „poszkodowanym", zgłasza szkodę w formie pisemnej osobie, o której mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia jej powstania.

2.Uczestniczy w oględzinach i ostatecznym szacowaniu osobiście lub wyznacza swego pełnomocnika udzielając mu pełnomocnictwa na piśmie (§21.,2.)

Wstępnego szacowania, zwanego dalej „oględzinami" i ostatecznego szacowania szkód, dokonują upoważnieni przedstawiciele dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego, zwani dalej „szacującymi", przy udziale poszkodowanego lub jego pełnomocnika oraz na żądanie jednej ze stron przedstawiciela właściwej terytorialnie izby rolniczej. Pełnomocnikowi, o którym mowa
w ust. 1, pełnomocnictwa udziela się na piśmie (§2.2.)


3. Nieobecność powiadomionego poszkodowanego nie wstrzymuje szacowania (§2.4.)

4. Podpisuje osobiście lub poprzez swego pełnomocnika protokół z oględzin i szacowania ostatecznego (§2.5.)

Z oględzin oraz ostatecznego szacowania szkody szacujący sporządza protokół, który podpisuje szacujący, poszkodowany lub jego pełnomocnik oraz przedstawiciel właściwej terytorialnie izby rolniczej, jeżeli uczestniczył w oględzinach lub ostatecznym szacowaniu szkody.

5. Poszkodowany może wnieść do protokołu zastrzeżenia (§2.7.)

6. Powiadamia o terminie sprzętu uszkodzonych upraw w terminie 7 dni przed zamierzoną czynnością (§4.3.)

O terminie planowanego sprzętu uszkodzonych upraw lub płodów rolnych poszkodowany jest obowiązany powiadomić szacującego na piśmie w terminie 7 dni przed zamierzonym sprzętem.

7. Nie może domagać się ponownego szacowania na nieuprzątniętej, ostatecznie oszacowanej już uprawie, jeśli szkody nadal się zwiększają (§4.9.)

Nie uprzątnięcie płodów z uszkodzonej uprawy po dokonaniu ostatecznego szacowa­nia wyklucza możliwość ponownego szacowania, w przypadku dalszego zwiększenia się szkody.

8. Współdziała z dzierżawcami i zarządcami obwodów łowieckich w zabezpieczaniu upraw (art. 47.1. ustawy).

Właściciele i posiadacze gruntów rolnych i leśnych powinni, zgodnie z potrzebami, współdziałać
z dzierżawcami i zarządcami obwodów łowieckich w zabezpieczaniu grun­tów przed szkodami,
o których mowa w art. 46.


9. Ma prawo powołać mediatora z gminy w razie powstania sporu (art. 47.2. ustawy).

W przypadku, gdy pomiędzy właścicielem lub posiadaczem gruntu a dzierżawcą lub zarządcą obwodu łowieckiego powstał spór o wysokość wynagrodzenia za szkody o których mowa w art. 46, strony mogą zwrócić się do właściwego ze względu na miejsce powstałej szkody organu gminy w celu mediacji dla polubownego rozstrzygnięcia sporu.


Komu nie przysługuje odszkodowanie: (art.48 ustawy)


1) osobom, którym przydzielono grunty stanowiące własność Skarbu Państwa jako deputaty rolne na gruntach leśnych,

2) posiadaczom uszkodzonych upraw lub płodów rolnych, którzy nie dokonali ich sprzętu w terminie odbiegającym więcej niż 14 dni od dnia zakończenia okresu zbioru tego gatunku roślin w danym regionie, określonego przez zarząd województwa,

3) posiadaczom uszkodzonych upraw lub plonów rolnych, którzy nie wyrazili zgody na budowę przez dzierżawcę lub zarządcę obwodu łowieckiego urządzeń lub wykonywanie zabiegów zapobiegających szkodom,

4) za szkody nie przekraczające wartości 100 kg żyta w przeliczeniu na 1 hektar uprawy,

5) za szkody powstałe w płodach złożonych w sterty, stogi i kopce, w bezpośrednim sąsiedztwie lasu,

6) za szkody w uprawach rolnych założonych z rażącym naruszeniem zasad agrotechnicznych.


ROZDZIAŁ II

ZASADY OGÓLNE SZACOWANIA SZKÓD ŁOWIECKICH

Szacowanie szkód łowieckich jest procesem złożonym i wymaga od szacującego dużej wiedzy rolniczej, oraz niezbędnego doświadczenia. W celu dokonania prawidłowego oszacowania i wyceny szkody należy kierować się procedurą postępowania, która przewiduje następujące etapy:

1.SZACOWANIE WSTĘPNE


2. SZACOWANIE KOŃCOWE

W szacowaniu wstępnym, zwanym oględzinami:


Ustalamy gatunek zwierzyny która spowodowała szkodę, odmianę rośliny, przeznaczenie uprawy, stan faktyczny uprawy. Określamy przy pomocy przyrządów mierniczych, bądź aktualnej mapy powierzchnię ogólną uprawy i przybliżony obszar, który został uszkodzony.

Po szacowaniu wstępnym należy podjąć decyzję, czy uprawa pomimo wyrządzonych szkód (pow. uszkodzone) rokuje uzyskanie optymalnych zbiorów, czy też nadaje się już tylko do zaorania.

Z przeprowadzonych oględzin sporządzamy szkic z naniesionymi powierzchniami uszkodzonymi, który będzie przydatny podczas szacowania końcowego. Wnioski z oględzin zamieszczamy
w protokole.


W szacowaniu końcowym:

Likwidację szkód przeprowadza się według określonego schematu. Różnice wynikają jedynie
z cech agrotechnicznych szacowanych gatunków.

Najprostszym i najbardziej precyzyjnym sposobem jest określenie wydajności na powierzchni uszkodzonej i nieuszkodzonej. Wyznaczamy części uprawy uszkodzone i nieuszkodzone i dokonujemy zbioru, uzyskany plon ważymy, uwzględniając przy tym, z jakiego areału został pobrany. Czynność powtarzamy na powierzchni uszkodzonej. Otrzymana w ten sposób różnica wydajności stanowi utracony wskutek wyrządzonej szkody plon.

W przypadku szkody na całości uprawy, gdzie nie ma możliwości zbioru mechanicznego części nieuszkodzonej, określamy wydajność teoretyczną.

Niezbędne czynności i ustalenia to:


  1. Oględziny i ocena stanu plantacji, ustalenie powierzchni plantacji

2. Obliczenie obsady na 1m2 plantacji w części nie uszkodzonej i określenie, czy jest prawidłowa.


WYZNACZANIE POWIERZCHNI PRÓBNYCH O WIELKOŚCI 1m2



  1. Metoda po przekątnej:




























Kierunek rzędów Źle położona Dobrze położona ramka

ramka



  1. Schemat wyznaczania punktów do pomiarów metodą zakosów.
















Miejsce pomiaru


W przypadku dużych rozbieżności między pożądaną obsadą roślin a obsadą faktyczną, stosujemy wzór na obliczenie obniżenia obsady:




Obliczenie obniżenia obsady.

Określenie różnic w obsadzie w części nieuszkodzonej a wzorcem:

PRZYKŁAD

500 szt./m2 (wzorzec) - 200 szt./m2 (obsada faktyczna na 1 m2 pow. nie uszkodzonej) = 300 szt./m2

100% - 500 szt./m2


x% - 300 szt./m2

x=

(obniżenie obsady)- 60%

  1. Ustalenie powierzchni uszkodzonej: podzielić pole na proste figury geometryczne i korzystając ze wzorów matematycznych należy wyliczyć powierzchnię.

3. Wykonanie szkicu uprawy z naniesieniem pow. uszkodzonych. Mierzenie pow. uszkodzonych gniazdowo.

4. Obliczenie obsady roślin na 1m2 w części uszkodzonej.

Wyróżniamy dwa rodzaje zniszczeń: punktowe i gniazdowe:

Punktowe: liczymy rośliny na powierzchniach próbnych (wyznaczonych wg. przedstawionego wyżej schematu) - rośliny nieuszkodzone przez zwierzynę i uszkodzone (patrz. przykład). W czasie pobierania prób należy uwzględnić inne przyczyny uszkodzenia roślin (choroby, szkodniki).

Natomiast ustalenie zniszczenia gniazdowego polega na określeniu % zniszczenia poprzez liczenie roślin, które pozostały. Powierzchnie takie powinny być jak najmniejsze, a szkoda na nich w miarę możliwości 100%-owa. Powierzchnie gniazdowe sumujemy i otrzymujemy pow. zredukowaną gniazdowo.

5. Obliczenie średniego procentu zniszczenia plantacji w części uszkodzonej przez zwierzynę.

Ustalenie różnicy pomiędzy obsadą w części nieuszkodzonej i w części uszkodzonej:


Przykład:

400 szt./m2 w części nieuszkodzonej

300 szt./m2 w części uszkodzonej

Różnica 400-300 =100 szt.


Układamy proporcję

400 szt./m2 - 100%

100 szt./m2 - x %


X=zniszczenia

6. Ustalanie plonu – najbardziej miarodajnym wskaźnikiem jest określanie wydajności na podstawie bezpośredniego zbioru np. kombajnem, ważenia uzyskanego plonu z uwzględnieniem powierzchni i wilgotności ziarna; (w przypadku ziemniaków należy rozdzielić frakcję paszową
i handlową). Posłużenie się wydajnością teoretyczną obarczone jest dużym błędem, który w przypadku większych upraw może mieć znaczny wpływ na wysokość odszkodowania.

7. Ustalenie wysokości odszkodowania.


Krok pierwszy: ustalenie pow. zredukowanej. Jest to wyliczona matematycznie teoretyczna powierzchnia, na której zniszczenia wynoszą 100%

POWIERZCHNIA USZKODZONA x USTALONY NA DANEJ POWIERZCHNI % ZNISZCZENIA = POWIERZCHNIA ZREDUKOWANA

Krok drugi: ustalenie rozmiaru szkody

POWIERZCHNIA ZREDUKOWANA x USTALONY PLON/ha = ROZMIAR SZKODY

Wysokość odszkodowania ustala się, mnożąc rozmiar szkody przez cenę skupu w dniu powstania szkody w rejonie jej wystąpienia pomniejszając o uzasadnione nie poniesione koszty zbioru, transportu i przechowywania. Ceny danych artykułów rolnych należy ustalać na podstawie wiarygodnych źródeł, korzystając z możliwości pisemnego potwierdzenia. Natomiast nie poniesione koszty ustala się na podstawie obowiązujących cen na dane czynności agrotechniczne.

Pomniejszenie odszkodowania o nie poniesione koszty wiąże się z precyzyjnym ustaleniem przez szacującego zakresu prac jakie byłyby wykonane podczas normalnego procesu, gdzie nie wystąpiła szkoda. Zakres nie wykonanych czynności transportu, zbioru, przechowywania, ustala szacujący indywidualnie do każdej szkody. W przypadku zniszczeń punktowych, nie pomniejsza się odszkodowania o koszt zbioru, ponieważ zbiór pozostałych roślin musi być wykonywany bez względu na powstałą szkodę.

Pobieranie prób w przypadku zbóż odbywa się z 1m2, natomiast kukurydzy, ziemniaków i buraków
z 1 mb przeliczonego na m2. Liczymy rośliny na danych powierzchniach, ustalamy obsadę roślin
i porównujemy z wzorcem pożądanej obsady roślin. Następnie ustalamy % obniżenia (lub nie) obsady.

Następnie ustalamy wydajność z powierzchni próbnych (zbiór kolb kukurydzy, ziemniaków, kłosów itp.) Im więcej prób pobierzemy, tym wynik będzie bardziej wiarygodny. Minimalna ilość prób na 1 ha to 5 prób z powierzchni reprezentatywnych nie uszkodzonych. W razie dużych rozbieżności uzyskanych wyników, ilość prób należy zwiększyć o kolejne 5. Nie można pobierać prób ze skrajnych powierzchni upraw.

Pobrane próby ważymy i wyliczamy średnią próby. W razie konieczności mierzymy wilgotność ziarna.


ROZDZIAŁ III


Metodyka szacowania szkód w zbożach

Szkody jesienno-wiosenne w uprawie zbóż wyrządzone są głównie przez dziki buchtujące
w poszukiwaniu resztek. Stąd bardzo często powstają szkody całkowite, gdzie uprawy zostają zniszczone niemal w 100%.

W przypadku powierzchni przeznaczonych do zaorania, wysokość odszkodowania ustalamy na podstawie § 5 Rozporządzenia Ministra Środowiska z uwzględnieniem terminu powstania szkody.

Czynności do wykonania

SZACOWANIE WSTĘPNE

1. Oględziny stanu plantacji

2. Określenie powierzchni plantacji przez pomiar urządzeniami mierniczymi.

3. Obliczenie obsady 1m2 części nieuszkodzonej określając czy jest prawidłowa. Przy pomocy ramki
o powierzchni 1 m2 liczymy rośliny w kilku miejscach reprezentatywnych powierzchni nie uszkodzonej (4-5 prób)

4. Ustalenie powierzchni uszkodzonej

W przypadku zniszczeń małych, występujących punktowo na całości lub części uprawy, określamy w przybliżeniu rozmiar szkody i pozostawiamy do szacowania końcowego. Wczesną wiosną nie wszystkie rośliny zakończyły krzewienie. Dlatego precyzyjne określenie procentu zniszczeń może nastąpić przed zbiorem. Jeśli stwierdzimy uszkodzenia gniazdowe, powierzchnie buchtowisk mierzymy i zapisujemy


Ustalanie procentu zniszczenia jest bardzo czasochłonne. W praktyce często określa się je
w przybliżeniu, w oparciu o doświadczenie i jest dokonywane wspólnie z poszkodowanym
w drodze kompromisu.


5. Wykonujemy szkic plantacji z naniesieniem powierzchni uszkodzonych. Będzie pomocny podczas szacowania końcowego. Uzyskane dane wpisujemy do protokołu wstępnego szacowania (oględzin)

SZACOWANIE KOŃCOWE

  1. Lustrujemy plantację i porównujemy zapisy z protokołu wstępnego szacowania (jeżeli było wykonywane)

  2. Ustalamy powierzchnię całej uprawy przez dokładny pomiar przyrządami mierniczymi,

3. Powierzchnie nie obsiane, wymoknięte itp. odejmujemy od powierzchni całkowitej uprawy.

4. Sporządzamy szkic uprawy z zaznaczeniem wymiarów pow. uszkodzonych uwzględniając uszkodzenia

gniazdowe.

5. Określamy obsadę kłosów na powierzchni nie uszkodzonej, dokonujemy liczenia kłosów na powierzchni 1m2 w 5-10 powtórzeniach w miejscach reprezentatywnych. Jeśli chcemy obliczyć teoretyczną wydajność, ścinamy np. kłosy i zbieramy je w osobne torebki, które opisujemy.

  1. Określamy obsadę kłosów na powierzchni uszkodzonej (zniszczenie punktowe). Kolejność postępowania w tym wypadku przedstawia się następująco:

Wybieramy metodę wyznaczania poletek próbnych:

  1. po przekątnej

  2. metodą zakosów

  3. metoda reprezentatywnych powierzchni (przy zróżnicowanym polu uprawnym np. górki, doliny, skłony, wyraźnej różnicy jakości gleby i charakteru uszkodzeń)

Jeżeli wyniki z pobranych prób są zbliżone, nie musimy wykonywać kolejnych. Jeżeli różnice są znaczące miejsca prób ,,zagęszczamy”.

Jeśli podczas pobierania prób napotkamy powierzchnie zniszczone gniazdowe mierzymy je
i zapisujemy.

7. Ustalamy wydajność:

a) Omłot kombajnem

W miarę możliwości stosujemy określanie wydajności ważąc uzyskany plon z powierzchni nie uszkodzonej (z uwzględnieniem areału) bezpośrednio podczas omłotu kombajnem zbożowym. Jeżeli istnieje możliwość osobnego omłotu powierzchni uszkodzonej i nie uszkodzonej to po zważeniu uzyskanych z nich plonów, uzyskamy różnicę w wydajności. Powyższa metoda pozwala na precyzyjne określenie wydajności oraz rozmiaru szkody. Ważenia uzyskanego ziarna dokonujemy na wadze przejazdowej, oraz dokładnie określamy powierzchnie, na których dokonano koszenia (omłotu). Niestety rzadko można tą metodę zastosować w praktyce. Sposób na obliczenie rozmiaru szkody na podstawie różnicy wydajności z powierzchni nie uszkodzonej i uszkodzonej:

I. 60 q/ha (wydajność z pow. nie uszkodzonej) - 30 q/ha (wydajność z pow. uszkodzonej) =

30 q/ha - rozmiar szkody na 1 ha pow. uszkodzonej

Rozmiar szkody stanowi wielkość utraconego plonu przemnożoną przez powierzchnię uszkodzoną.

II. określając powierzchnie zredukowaną i plon na pow. nieuszkodzonej

Przykład:

60q/ha x 0,3 ha (pow. zredukowana) = 18 q - rozmiar szkody

b) Metoda biometryczna

Podczas pobierania prób 1m2 z powierzchni reprezentatywnych ścinamy 30% kłosów i liczymy ilość ziaren w każdym kłosie, następnie sumujemy ilość ziaren i dzielimy przez ilość kłosów. W ten sposób ustalamy średnią ilość ziaren w kłosie. Kolejnym krokiem jest ustalenie masy 1000 nasion na podstawie tabeli MTN lub zważenia masy 1000 wybranych losowo nasion z uwzględnieniem wilgotności ziarna.


Założenia dotyczące części nieuszkodzonej plantacji zboża - pszenicy ozimej:

• na 1 m2 stwierdzono przeciętną ilość kłosów 400 sztuk.

• średnio w kłosie było 35 szt. ziaren,

• średni ciężar 1000 ziaren wynosi 43 gramy,

• straty w czasie zbioru oszacowano na 5%


Obliczamy wysokość plonu części nieuszkodzonej na podstawie wzoru:

P=

P - plon,

K - ilość roślin średnio na 1 m2,

Z- średnia ilość ziaren w kłosie,

C - masa 1000 nasion

S - straty podczas zbioru 5-10%,

10000 współczynnik przeliczeniowy ( 1 ha = 10 000 m2)


P=q/ha

Wysokość plonu części nieuszkodzonej 57,19 q/ha


Założenia dotyczące części uszkodzonej plantacji zboża:

• na 1 m2 stwierdzono przeciętną ilość kłosów 350 sztuk.

• średnio w kłosie było 35 ziaren,

• średni ciężar 1000 ziaren wynosi 43 gramów,

• straty w czasie zbioru - (ok. 5%)

Obliczamy wysokość plonu w części uszkodzonej wg przedstawionego powyżej wzoru


P=

Wysokość plonu części uszkodzonej 50,04 q/ha

c) Na podstawie uzyskanej różnicy w plonowaniu w części nieuszkodzonej i uszkodzonej możemy obliczyć wielkość utraconego plonu:

Wielkość utraconego plonu ziarna = 57,19q/ha- 50,04q/ha = 7,15 q/ha

d) Następnie, aby ustalić wysokość odszkodowania mnożymy wielkość utraconego plonu przez przeciętną cenę dla danego gatunku zbóż z uwzględnieniem jego cech jakościowych np. 45 zł/q:

Wartość utraconego plonu/ha = 7,15 q/ha x 45 zł/q = 321,75 złotych/ha

Rozmiar szkody stanowi wielkość utraconego plonu przemnożoną przez powierzchnię uszkodzoną.

8. Powierzchnie zniszczone gniazdowo

Powierzchnie gniazdowe stanowią osobny element, napotkane podczas ustalania zniszczenia punktowego zapisujemy. Określamy procent zniszczenia licząc rośliny, które nie zostały uszkodzone. Powierzchnie zredukowane gniazdowo dodajemy do powierzchni zredukowanych punktowo. Następnie mnożymy przez ustaloną wydajność i otrzymujemy rozmiar szkody

9. Ustalenie wielkości odszkodowania

Rozmiar szkody mnożymy przez przeciętną cenę danego zboża, uwzględniamy nie poniesione koszty zbioru, transportu, przechowywania – każdorazowo należy indywidualnie ocenić jakie wielkości koszty poniósł rolnik. Uzyskane wyniki zapisujemy w protokole, a tabele i szkic dołączamy jako załącznik.

W celu precyzyjnego ustalenia wydajności należy korzystać z wydajności określonej podczas omłotu kombajnem zbożowym z uwzględnieniem areału oraz wilgotności ziarna.

Do obliczenia plonu ziarna o wilgotności technologicznej ( handlowej) możemy posłużyć się wzorem:


Ps= Pz x W


Przykład:

Plon suchy( 14% wilg)= Plon zebrany( 25 % wilg.) x współczynnik W

W==0,8721


ROZDZIAŁ IV

Metodyka szacowania szkód w rzepaku

1   2   3   4   5   6   7

Powiązany:

Szacowanie szkóD Łowieckich konspekt iconTerminy oraz wzory zgłoszeń w przypadku wystąpienia szkód łowieckich

Szacowanie szkóD Łowieckich konspekt iconW Olsztynie Prace gospodarcze I szacowanie szkód podział prac na sezon 2010/2011

Szacowanie szkóD Łowieckich konspekt iconCzas dorocznych walnych zgromadzeń sprawozdawczych w kołach łowieckich

Szacowanie szkóD Łowieckich konspekt iconDo wiadomości rolników adresy Kół Łowieckich z terenu gminy Gruta

Szacowanie szkóD Łowieckich konspekt iconSzacowanie zasobów energii wiatru w terenie o złożonej topografii

Szacowanie szkóD Łowieckich konspekt iconP o L s k I z w I ą z e k ło w I e c k I zarządy okręgowe I komisje okręgowych rad łowieckich ds. WspóŁpracy z młodzieżĄ szkolną

Szacowanie szkóD Łowieckich konspekt iconSzacowanie parametrów strukturalnych liniowego modelu ekonometrycznego z jedną zmienną objaśniającą

Szacowanie szkóD Łowieckich konspekt icon1. Przyczyny powstawania ubytków, szkód I niedoborów

Szacowanie szkóD Łowieckich konspekt iconZałącznik Nr I wniosek o oszacowanie szkód powstałych w wyniku niekorzystnego

Szacowanie szkóD Łowieckich konspekt iconTekst przygotowany częściowo w oparciu o opis Ćwiczenia 0: "Szacowanie niepewności w pomiarach laboratoryjnych", J. Ostachowicz, Zeszyt A1 do ćwiczeń

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom