Tego czy układają się one w zwarty system są podzielone, nie można bowiem stworzyć teorii psychologicznych człowieka, które byłyby tak ogólne I dobrze uzasadnione jak teorie z fizyki a jednak osiągnięcia współczesnej psychologii są godne szczególnego odnotowania




Pobierz 69.17 Kb.
NazwaTego czy układają się one w zwarty system są podzielone, nie można bowiem stworzyć teorii psychologicznych człowieka, które byłyby tak ogólne I dobrze uzasadnione jak teorie z fizyki a jednak osiągnięcia współczesnej psychologii są godne szczególnego odnotowania
strona1/3
Data konwersji22.10.2012
Rozmiar69.17 Kb.
TypDokumentacja
  1   2   3

Grażyna Bartkowiak


Katedra Edukacji i

Rozwoju Kadr

Uniwersytet Ekonomiczny

w Poznaniu


Koncepcje człowieka i organizacji. W kierunku organizacji usługowej.


Wprowadzenie


Opracowanie prezentuje psychologiczne koncepcje człowieka1, które rozwijały się w okresie ponad stuletnim aby na ich tle przedstawić pozostające w tyle koncepcje w zakresie organizacji i zarządzania. Autorka wyraża w nim pogląd, że w naukach o organizacji i zarządzaniu, w jej warstwie projektującej (Walczak, 2006) stale jeszcze dominują poglądy typowe dla okresu behawioryzmu, z jej omalże „klasyczną”, mechanicystyczną wizją człowieka. Wizja ta zbyt nader długo wydaje się „gościć” w naukach o organizacji i zarządzaniu, podczas gdy nauki społeczne traktują ją jako jedną z wielu koncepcji na drodze swojego rozwoju. Wskazując na nieprzystawalność koncepcji mechanicystycznych do wyjaśniania funkcjonowania człowieka we współcześnie ujmowanej organizacji, autorka proponuje jej modyfikację w kierunku aktualnych trendów rozwojowych, w ramach koncepcji humanistycznych a w szczególności psychologii pozytywnej Zdaniem autorki, koncepcja2 ta mogłaby okazać się przydatna do wyjaśniania funkcjonowania człowieka w organizacji usługowej, ujmowanej według koncepcji Rogozińskiego (2006, 2008).

Opracowanie złożone jest z trzech części: pierwsza z nich, jak już wspomniano, omawia koncepcje psychologiczne człowieka, przedmiotem drugiej części jest omówienie koncepcji typowych dla nauk o organizacji i zarządzaniu; trzecia część nawiązuje do takich aspektów funkcjonowania człowieka w organizacji, które przyczyniają się do kreowania organizacji usługowej.

Psychologiczne koncepcje człowieka


Choć krytycznie spoglądając na osiągnięcia nauk społecznych można pozwolić sobie na osąd, że nie są one oszałamiające i tak rewolucyjne jak w biologii czy w fizyce to jednak są one na tyle znaczące, że warto je poznać, zrozumieć zachowanie człowieka i wykorzystać w praktycznej działalności jaką stanowi psychologia w usługach

Sama psychologia jest nauką człowieku, która bada zachowania oraz czynniki osobowościowe i środowiskowe, które nimi sterują.

Intensywnie prowadzone badania labolatoryjne i obserwacje kliniczne doprowadziły do zgromadzenia znacznej wiedzy o prawach spostrzegania, zapamiętywania i myślenia, sformułowano wiele twierdzeń o motywacji i rozwoju człowieka. Co prawda opinie badaczy na temat tego czy układają się one w zwarty system są podzielone, nie można bowiem stworzyć teorii psychologicznych człowieka, które byłyby tak ogólne i dobrze uzasadnione jak teorie z fizyki a jednak osiągnięcia współczesnej psychologii są godne szczególnego odnotowania.

W toku prowadzonych przez wiele lat badań psychologowie sformułowali cztery główne koncepcje: behawiorystyczną, psychodynamiczną, poznawczą i humanistyczną a w jej ramach psychologię pozytywną3 człowieka, które stanowią swoiste charakterystyki, wręcz portrety psychologiczne ludzi. Każda z tych koncepcji jest zbudowana z dwóch rodzajów twierdzeń o charakterze opisowym i projektujacym. Twierdzenia opisowe koncentrują się na tym jak funkcjonuje człowiek i jakie prawa rządzą jego przebiegiem procesów motywacyjnych czy poznawczych. Twierdzenia projektujące stanowią odpowiedź na pytanie czy można modyfikować ludzi (co nie koniecznie należy utożsamiać z ich przedmiotowym traktowaniem.

Koncepcja behawiorystyczna

Pierwszą, powszechnie znana koncepcją człowieka stworzona przez psychologów jest koncepcja behawiorystyczna, Na koncepcji tej głównie opierają się nauki o organizacji i zarządzaniu. W myśl jej założeń człowiek jest układem zewnątrz sterownym a jego zachowanie jest w sposób całkowity sterowane przez środowisko zewnętrzne. O tym jakie działania będzie podejmował człowiek decyduje system kar i nagród, znajdujący się w otoczeniu. W tej sytuacji procesy psychiczne człowieka nie odgrywają żadnej roli a pojęcie „wolnej woli” staje się fikcją semantyczną. Przedstawiciele tej koncepcji

Przygotowali system metod i technik zmiany zachowań człowieka, który określany bywa inżynierią genetyczną , dzięki któremu stosując odpowiedni repertuar nagród i kar można dowolnie modyfikować ludzkie zachowanie. Tak skonstruowany mechanicystyczny portret psychologiczny jednostki w zasadzie pozbawia człowieka możliwości wpływu na własne życie

Pogląd że środowisko a więc rodzina, szkoła, rówieśnicy instytucje kulturalne kształtują człowieka nie jest poglądem odkrywczym. Do najbardziej utrwalonych w literaturze, stanowiącej przedmiot rozważań wywodów teoretycznych należą prace B.F.Skinnera (1948, 1978). Poglądy te są szczególnie popularne w okresie wielkich przemian i ruchów społecznych

Poglądy te są szczególnie popularne w okresie wielkich przemian i ruchów społecznych. Wielu rewolucjonistów lansowało pogląd ,że aby zlikwidować drobnomieszczańskie postawy, przestępczość, aspołeczne postawy należy radykalnie zmienić stosunki społeczne, znieść wyzysk, ubóstwo i nierówności między ludźmi i bardziej uszanować godność jednostki. Jednak psychologowie nie do końca zadowolili się tymi poglądami – starali się zbadać jak środowisko modyfikuje zachowanie człowieka, jakie prawa rządzą uczeniem się oraz jaki system bodźców wywołuje pożądane zachowanie.

Koncepcja psychodynamiczna

Według tej koncepcji zachowanie człowieka zależy od wewnętrznych sił dynamicznych , zwanych popędami, dążeniami lub potrzebami. Popędy te z reguły pozostają jednak nieuświadomione i często występują między nimi konflikty, które człowiek nie jest w stanie samodzielnie rozwiązać. Podstawową metoda zmian zachowania jest psychoterapia, która ułatwia człowiekowi rozwiązywanie jego konfliktów.

Zasadnicza różnica między portretami człowieka, które stworzyli behawioryści a zwolennicy koncepcji psychodynamicznej polega na tym, że w przypadku tych pierwszych był to człowiek reaktywny ale racjonalny drudzy natomiast myśleli o człowieku jako istocie targanej przez siły motywacyjne, miedzy którymi często zachodzi konflikt, a które są nieświadome przez co w zasadzie jest on ubezwłasnowolniony. Wśród koncepcji tych najbardziej popularna jest psychoanaliza.4

Koncepcja ta uległa radykalnym przeobrażeniom od czasów Freuda, który ją stworzył. Jego uczniowie i następcy tj. Horney, Sullivan, Frankl, czy Fromm odrzucili wiele idei Freuda, które uznali za błędne tworząc neopsychoanalizę, zwaną psychoanalizą społeczna albo kulturową.


Wszyscy psychoanalitycy i neopsychoanalitycy wykazują zgodność co do sądu, że działanie człowieka jest ukierunkowane przez siły zwane popędami potrzebami lub dążeniami, chociaż terminy te nigdzie nie zostały precyzyjnie zdefiniowane. Popędy te bywają różnorodne. W poglądach neopsychoanalityków istotny wydaje się pogląd, że większość popędów i potrzeb nie jest zaprogramowana przez naturę ale są one nabyte w procesie uspołecznienia – socjalizacji.

Mimo, że koncepcja Frankla znana jako logoterapia została zaliczona do koncepcji psychodynamicznych lub neopsychoanalitycznych prowadzony przez autor poziom rozważań wykracza poza typowe dla ich przedstawicieli ramy pojęciowe i mechanizmy wyjaśniające zachowanie człowieka. Koncepcja Frankla jest głęboko humanistyczna podkreślająca wagę duchowej sfery człowieka, rozważająca fundamentalne dla istoty ludzkiej problemy: sens jego życia, doświadczanie sens cierpienia, wreszcie spełnianie się (Frankl,1984).

Koncepcja poznawcza


Zgodnie z tą koncepcją człowiek jest swoistym układem przetwarzającym informacje. Jego zachowanie jest w dużym stopniu zależne od struktur poznawczych, które modyfikują informacje płynące doń ze świata zewnętrznego. Struktury poznawcze składają się z zakodowanej w pamięci trwałej wiedzy zdobytej w toku uczenia się i myślenia Stanowi on swoisty układ przetwarzający informacje. Zwolennicy tej koncepcji podkreślają, że każdy człowiek jest układem samodzielnym, niepowtarzalnym i twórczym. Zmiany zachowania zachodzą w toku zdobywania przez jednostkę nowych doświadczeń w procesie wychowania i kształcenia.

Koncepcja poznawcza jak to zazwyczaj bywa powstała w wyniku nieskrywanej przez psychologów np. Brunera, Simona, Tomaszewskiego i innych utraty zaufania do dwóch wielkich koncepcji człowieka: behawiorystycznej i psychodynamicznej.

Koncepcja poznawcza nie jest do końca koncepcją zborną, niektóre jej wersje są wręcz w stosunku do siebie niezgodne. Jej zwolennicy całkowicie zaprzeczają jakoby człowiek był organizmem sterowanym przez środowisko zewnętrzne, ani polem działania nieświadomych sił popędowych ale jest on samodzielnym podmiotem (osobą), który w dużej mierze decyduje o swoim losie i celowo działa w coraz bardziej złożonej rzeczywistości.

W toku całego swojego życia przyjmuje, przechowuje, interpretuje i tworzy informacje, które przekazuje za pomocą języka, nadając mu pewną wartość (sens, znaczenie). Sprawność jego umysłu pozwalają mu na procesy poznawcze (spostrzeganie, pamięć, myślenie analityczne, syntetyczne i abstrakcyjne na funkcjonowanie w otaczającej i jakże zmiennej rzeczywistości.

Najważniejszą właściwością jednostki jest umiejętność generowania przez nią informacji oraz wiedzy. W procesie twórczego myślenia ludzie są w stanie tworzyć dzieła sztuki, opracowywać nowe rozwiązania organizacyjne, systemy moralne, dochodzić do niewyobrażalnych wcześniej odkryć naukowych. Dzięki zgromadzonej wiedzy i kompetencjom intelektualnym ludzie wykraczają poza posiadaną informację, przekraczają granice swojego naturalnego środowiska, rozwijają kulturę, która stanowi największe dokonanie ludzkości (Bruner, 1984). Zwolennicy tej koncepcji odrzucają zasady behawiorystycznej inżynierii i dynamicznej psychoterapii. Ich zdaniem człowiek kształtuje się poprzez celowe wychowanie i autokreację a więc próbę uformowania siebie według własnego projektu. Stąd też opracowano liczne techniki rozwijające kreatywne myślenie.

Psychologia humanistyczna

Na jej podstawie tacy przedstawiciele jak Maslow (1986) czy Rogers (1961) usiłowali formułować hipotezy na temat natury ludzkiej, doświadczenia człowieka i jego motywacji. Zgodnie z założeniami koncepcji podstawowym motywem sprawczym działania człowieka jest dążenie do samorealizacji i aktualizacji potencjalnych możliwości człowieka.. Warunkiem wykorzystania wspomnianych możliwości jest wychowanie humanistyczne.

Psychologowie humanistyczni odrzucili jednowymiarowy portret człowieka wykreowany przez behawiorystów, ponieważ nie prowadzi do samorealizacji i harmonijnego rozwoju człowieka. Niezbyt przychylnie potraktowali założenia klasycznej psychoanalizy, wypaczającej ich zdaniem, naturę ludzką. Przedmiotem zainteresowań psychoanalizy były słabe strony człowieka, psychologia humanistyczna próbuje rozpoznać mocne strony człowieka .Tak więc główne pytania badawcze nie koncentrują się na tym co robić aby ludzie chorzy przestali chorować tylko jak ludzi zdrowych zachęcić do tego aby stali się zdolnymi do samoaktualizacji.

Psychologia humanistyczna nie jest koncepcją jednolitą lecz podobnie jak koncepcje omawiane wcześniej nie do końca spójną. Zgodnie z jej założeniami człowiek jako unikalna jednostka stanowi swoistą „ całość”, którą nie można sprowadzić do poszczególnych elementów takich jak rekcje, myśli i potrzeby. Osoba ludzka jest złożona z dwóch podsystemów: podsystemu „ja” (self) i z „organizmu” (organism), które stanowią jedność. Człowiek działa w świecie zewnętrznym, który również ma charakter całościowy. W naturalnych warunkach człowiek i świat społeczny tworzą jednolity system.

Analiza zdarzeń występujących w świecie wykazuje, że często dzieje się tak, że relacje międzyludzkie są napięte i wrogie, organizacje, w których pracują są zarządzane w sposób autokratyczny, panuje w nich nadmierna biurokracja a systemy wychowawcze nie spełniają swojej roli. Tak więc osoba nie może rozwijać się jako harmonijna całość i żyć zgodnie ze swoją naturą. Typową sytuacją jest sytuacja istnienia konfliktów między różnorodnymi rolami człowieka, które zmuszony jest pełnić. W tej sytuacji wystąpiła rozbieżność między jego” autentycznym ja” a wymaganiami stawianymi przez innych ludzi. Wówczas mamy do czynienia z sytuacją zaburzonej tożsamości, przestał on być całością a stał się zbiorem sprzecznych ról i wymagań czego konsekwencją jest obniżenie efektywności działania, subiektywnie odczuwany lęk i niepokój.

Według koncepcji humanistycznej człowiek pragnie żyć zgodnie ze swą naturą, być autentycznym, niezależny i zadowolony. Aby stan ten uzyskać powinien stanowić harmonijną całość, której główne elementy „ja” oraz „organizm” tworzą spójny system zwany osobą.

Psychologia pozytywna

Za inicjatora psychologii pozytywnej, która powstała w końcu ubiegłego stulecia uważa się Martina Seligmana. Koncepcja ta powstała w Stanach Zjednoczonych jako protest przeciw dominującej i wszechobecnej psychologii klinicznej, psychologii negatywnej, szerzącym się nerwicom, wzrostowi wskaźnika samobójstw i seksualnego molestowania dzieci w dobie niezwykle rozwiniętej konsumpcji.

Psychologia pozytywna wyrosła na gruncie psychologii humanistycznej, podkreślającej dążenie jednostki do samorealizacji, jej podmiotowość, duchowość i prawo do odczuwania szeroko rozumianej satysfakcji. Paradoksalnie za słabość psychologii humanistycznej, a przynajmniej niektórzy badacze tak uważali 5 uznano metodę, która deprecjonowała badania ilościowe, wybierając eseistykę, język traktatu filozoficznego, studia przypadku. Psychologia pozytywna stosuje jakościowe i ilościowe metody badań, akceptuje eksperymenty labolatoryjne a także analizy statystyczne.

Na psychologię pozytywną „składają” się niejako dwa nurty badań. Nurt eudajmonistyczny, zapoczątkowany przez Seligmana (2002), nawiązujący do koncepcji Arystotelesa oraz hedonistyczny (np. Kahneman, Diener, Schwartz, 1999) nawiązujący do Arystypa z Cyreny, ucznia Sokratesa (IV w. p.n.e.) w wersji radykalnej sprowadzający dobrostan jednostki do zmysłowej przyjemności, kładący w większym stopniu nacisk na afektywny wymiar życia niż na poczucie jego sensu.

Przedstawiciele tradycji eudajmonistycznej prezentowali bardziej fenomenologiczny sposób uprawiania nauki, tworzyli koncepcje zdrowej, zintegrowanej i szczęśliwej osoby, wyraźnie akcentując swój humanistyczny rodowód. Przeciętny człowiek może mieć problemy w zdefiniowaniu tego co naprawdę jest warte starań i co uczynić aby nadać swojemu życiu trwały i rzeczywisty sens Zdaniem Seligmana.(2004) należy nauczyć się odróżniać„autentyczne szczęście” od krótkotrwałych, przemijających przyjemności. Do pierwszej kategorii zalicza wszystkie dziania, które są gratyfikujące co wzmacnia nasze silne strony i realizuje sześć najważniejszych cnót (mądrość, odwagę, miłość, sprawiedliwość, wstrzemięźliwość i duchowość czyli doświadczenia w przeciwieństwie do doznań), wynikają z aktywności własnej i wzbogacają nas. Pozostałe – dostarczają jedynie zmysłowych przyjemności i pojawiają się w naszej psychice jedynie na chwilę.

Psychologia pozytywna jest nauką o mocnych stronach człowieka i o jego osobistym spełnieniu, o dobrostanie człowieka. Dobrostan psychiczny oznacza poznawczą i emocjonalna ocenę własnego życia, która obejmuje emocjonalne reakcje na zdarzenia jak i poznawcze sądy odnoszące się do zadowolenia i spełnienia (Diener, Lucas, Oishi, za Czapiński 2004, s.35). Właśnie pozytywne doświadczenia rozumiane jako pełnia uczestnictwa w życiu, zdaniem zwolenników psychologii pozytywnej nadają wartość życiu ludzkiemu.

Zaprezentowane w określonej kolejności koncepcje osobowości wskazują na istnienie wyraźnych trendów w ich kierunku zmian. Wskazują one na zmiany w obszarze ujmowania podmiotowości człowieka. Człowiek w myśl założeń prezentowanych koncepcji jest coraz bardziej świadomy swojej roli w świecie, rozwija się pragnie realizować swoje posłannictwo, wypełniać zaakceptowane przez siebie wartości, pragnie spełnionego życia, które wiąże się z uniezależnieniem się od ograniczających go warunków zewnętrznych. Aby jednak w pełni osiągać zamierzone cele niezbędna staje się taka koncepcja organizacji, która stanowiłaby szansę dla jego pełnego rozwoju.

Z punktu widzenia koncepcji humanistycznej a także założeń psychologii pozytywnej szczególnego znaczenia nabiera zagadnienie sensu życia.

Świadomość a szczególnie samoświadomość stanowią innamentne cechy człowieka jako osoby jako autonomicznego obdarzonego możliwością samorealizacji i rozwoju podmiotu. Człowiek ten konstruuje obraz świata, innych ludzi własnej osoby, samego siebie i określa swoje miejsce w tymże świecie, role i zadania, w tym określa także sens swojego życia.

Mimo, że zagadnieniu temu poświęcono wiele opracowań w literaturze filozoficznej i psychologicznej autorka zdecydowała się przytoczyć typologię zaproponowaną przez Zaborowskiego ( s. 182-183). Autor ten z punktu widzenia wymienia treści sensu życia wymienia sześć rodzajów sensu życia. Mają one charakter bardziej empiryczny niż normatywny.

Jednym z nich jest sens życia ludzi o braku skłonności do większej autorefleksji, żyjących niejednokrotnie w trudnych warunkach materialnych. Jego sensem staje się utrzymanie się przy życiu i troska o jego przedłużanie. Dążenie do utrzymania się przy życiu odbywa się często kosztem utraty godności i szacunku otoczenia. Sens życia tego typu został nazwany mianem sensu wegetatywnego. Innego typu sens życia polega na pełnieniu określonych ról w nowoczesnych społecznościach i na coraz lepszym „urządzaniu się” się w ramach istniejących układów. Tak rozumiany sens życia zakłada kształtowanie i wzmacnianie postaw związanych z przystosowaniem społecznym, akceptacją wzorów osobowych, typowych dla danych społeczności , grup zawodowych i społecznych. Tak scharakteryzowany sens życia można określić jako sens konformistyczno- społeczny6. Kolejny sens życia jest związany z realizacją wartości. Niektórzy ludzie pełniąc ważne role społeczne, szczególne znaczenie przypisują określonym wartościom związanych z tymi rolami. Mogą to być wartości moralne, społeczne, religijne, wychowawcze. Tak scharakteryzowany sens życia nosi miano sensu aksjologicznego. Następny sens życia dotyczy przekraczania i transgresji aktualnej sytuacji życiowej i warunków, w jakich człowiek żyje. Tego rodzaju sens życia realizują politycy, działacze samorządowi, biznesmeni, sportowcy artyści. Ten rodzaj sensu życia nazywa się sensem transgrtesywnym. Sensem życia typowym dla ludzi młodych jest używanie życia, konsumpcja, rożnego rodzaju rozrywki i przygody. Jednostki realizujące mentalność zabawową bywają często obciążeni nałogami poszukują zabawy niekiedy uciech erotycznych, mocnych wrażeń. Ten sens życia określony został jako sens zabawowy7 . Sens życia człowieka może także łączyć się z jego twórczością i samorealizacją. Oczywiście realizacja tego sensu wymaga oprócz kompetencji, uzdolnień także wytrwałości i samodyscypliny. Tego rodzaju działanie wymaga swoistej niezależności w myśleniu, zaangażowania emocjonalnego. W myśl założeń koncepcji poznawczej i humanistycznej sprzyja ono rozwojowi osobowości i samorealizacji. Sens ten został określony mianem sensu twórczego- samorealizacyjnego.

Wyodrębnione typy sensu życia nie są oczywiście rozłączne, rzadko występują w czystej postaci. Znane są w literaturze postacie,8 które realizowały jednocześnie więcej niż jeden typ sensu życia np. związany z wartościami społecznymi czy politycznymi oraz z twórczością.

Tak więc jak wynika z przytoczonych typów sensu życia, organizacja jest dla człowieka miejscem aktywności zawodowej gdzie może realizować sens swego życia.

  1   2   3

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Tego czy układają się one w zwarty system są podzielone, nie można bowiem stworzyć teorii psychologicznych człowieka, które byłyby tak ogólne I dobrze uzasadnione jak teorie z fizyki a jednak osiągnięcia współczesnej psychologii są godne szczególnego odnotowania iconOdpowiedzialne rodzicielstwo wstęp – Każde małżeństwo staje przed misją przekazywania życia
«Po co ona tak się męczy, przecież ma już jedno dziecko drugiego się jej zachciało ja nigdy bym się tak nie poświęcała». Czy ja dobrze...

Tego czy układają się one w zwarty system są podzielone, nie można bowiem stworzyć teorii psychologicznych człowieka, które byłyby tak ogólne I dobrze uzasadnione jak teorie z fizyki a jednak osiągnięcia współczesnej psychologii są godne szczególnego odnotowania iconTego utworu jest współczesny, ale forma – rzec można – zaskakująco klasyczna. Tekst ma bowiem budowę sonetu. Nie znajdziemy tu jednak tradycyjnego podziału na część opisową I refleksyjną; nie ma też rymów, których określony układ jest wyznacznikiem sonetu, czy to w odmianie włoskiej, francuskiej czy

Tego czy układają się one w zwarty system są podzielone, nie można bowiem stworzyć teorii psychologicznych człowieka, które byłyby tak ogólne I dobrze uzasadnione jak teorie z fizyki a jednak osiągnięcia współczesnej psychologii są godne szczególnego odnotowania iconNic nie daje dzieciom tyle stosownej pewności siebie I umiejętności zachowania się I nic ich tak nie pobudza do obcowania z ludźmi starszymi od nich, jak taniec, przeto sądzę, że należy uczyć je tańczyć tak wcześnie, jak tylko są w stanie się tego nauczyć.”

Tego czy układają się one w zwarty system są podzielone, nie można bowiem stworzyć teorii psychologicznych człowieka, które byłyby tak ogólne I dobrze uzasadnione jak teorie z fizyki a jednak osiągnięcia współczesnej psychologii są godne szczególnego odnotowania iconAnia I ja wybrałyśmy się na zakupy. Już dawno niczego wspólne nie robiłyśmy. Z nikim innym nie rozumiem się tak dobrze jak z nią. To prawdziwy

Tego czy układają się one w zwarty system są podzielone, nie można bowiem stworzyć teorii psychologicznych człowieka, które byłyby tak ogólne I dobrze uzasadnione jak teorie z fizyki a jednak osiągnięcia współczesnej psychologii są godne szczególnego odnotowania icon„ a po co ja się uczę tej fizyki, skoro I tak mi się ona nigdy w życiu nie przyda ?!”. Ktoś odpowiada „ Wiesz niektórzy się uczą, bo lubią.” Riposta jest natychmiastowa: „Zwariowałaś ?! Nikt nie lubi fizyki!”. Czy to zdanie wypowiadane dość często przez różnych ludzi zawiera w sobie prawdę ? Według

Tego czy układają się one w zwarty system są podzielone, nie można bowiem stworzyć teorii psychologicznych człowieka, które byłyby tak ogólne I dobrze uzasadnione jak teorie z fizyki a jednak osiągnięcia współczesnej psychologii są godne szczególnego odnotowania iconMy, Polacy, chętnie mówimy, że jesteśmy tolerancyjnym narodem. Czy to jednak prawda? Czy kiedy widzimy czarnoskórego człowieka na ulicy, nie przyglądamy mu się z zaciekawieniem? Albo gdy w przychodni uśmiecha się do nas niepełnosprawne dziecko, co czujemy: strach, ciekawość?…

Tego czy układają się one w zwarty system są podzielone, nie można bowiem stworzyć teorii psychologicznych człowieka, które byłyby tak ogólne I dobrze uzasadnione jak teorie z fizyki a jednak osiągnięcia współczesnej psychologii są godne szczególnego odnotowania iconKtóre w takim pod rozdziale można (możliwie) krótko ( a treściwie) scharakteryzować są wypunktowane niżej. Podkreślony punkt, to alternatywny tytuł. Generalnie można się zastanowić, czy to nie powinien być Te w nawiasach [ ] można spokojnie pominąć (lub uwzglednić, w zależności od dostępności materi

Tego czy układają się one w zwarty system są podzielone, nie można bowiem stworzyć teorii psychologicznych człowieka, które byłyby tak ogólne I dobrze uzasadnione jak teorie z fizyki a jednak osiągnięcia współczesnej psychologii są godne szczególnego odnotowania iconTen trochę mnie niepokoił, ponieważ nie miałem dokładnie sprecyzowanego rodzaju praktyk, jakich bym się chciał podjąć, miewałem także myśli, że nie uda mi się żadnych praktyk zaliczyć I przez to nie ukończę studiów (chyba tak naprawdę nie sądziłem, że tak może się stać, jednak jestem pesymistą I cza

Tego czy układają się one w zwarty system są podzielone, nie można bowiem stworzyć teorii psychologicznych człowieka, które byłyby tak ogólne I dobrze uzasadnione jak teorie z fizyki a jednak osiągnięcia współczesnej psychologii są godne szczególnego odnotowania iconZachowania jednostki pozwala wyjaśnić jak I dlaczego tak a nie inaczej się zachowuje się konsument. Znajomość tych zasad pozwala zbudować mikroekonomiczną teorię konsumpcji

Tego czy układają się one w zwarty system są podzielone, nie można bowiem stworzyć teorii psychologicznych człowieka, które byłyby tak ogólne I dobrze uzasadnione jak teorie z fizyki a jednak osiągnięcia współczesnej psychologii są godne szczególnego odnotowania iconCzy zaczyna się nowy światowy Wielki Kryzys? Wielu polityków I ekonomistów grzmi, że tak. Profesor Jadwiga Staniszkis nie jest jednak aż tak o tym przekonana. "Analogie między obecnym kryzysem a sytuacją z lat 30. są niesłychanie powierzchowne" mówi dziennikowi

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom