„Melodia mgieł nocnych”




Pobierz 14.65 Kb.
Nazwa„Melodia mgieł nocnych”
Data konwersji24.10.2012
Rozmiar14.65 Kb.
TypDokumentacja
II.20. Omów wartości artystyczne wiersza „Melodia Mgieł Nocnych” Kazimierza Przerwy-Tetmajera i cyklu sonetów „Krzak Dzikiej Róży” Jana Kasprowicza.


  1. Notki biograficzne – Jan Kasprowiczu i Kazimierz Przerwia- Tetmajer.



Notek biograficznych nie będzie. Bardzo mi z tego powodu przykro – autor.



  1. Melodia mgieł nocnych” Kazimierza Przerwy-Tetmajera.

„Melodia mgieł nocnych”


(Nad Czarnym Stawem Gąsienicowym)

Cicho, cicho, nie budźmy śpiącej wody w kotlinie,

lekko z wiatrem pląsajmy po przestworów głębinie...

Okręcajmy się wstęgą naokoło księżyca,

co nam ciała przeźrocze tęczą blasków nasyca,

i wchłaniajmy potoków szmer, co toną w jeziorze,

i limb szumy powiewne i w smrekowym szept borze,

pijmy kwiatów woń rzeźwą, co na zboczach gór kwitną

dźwięczne, barwne i wonne, w głąb wzlatujmy błękitną.

Cicho, cicho, nie budźmy śpiącej wody w kotlinie,

lekko z wiatrem pląsajmy po przestworów głębinie...

Oto gwiazdę, co spada, lećmy chwycić w ramiona,

lećmy, lećmy ją żegnać, zanim spadnie i skona;

puchem mlecza się bawmy i ćmy błoną przezroczą,

i sów pierzem puszystym, co w powietrzu krąg toczą,

nietoperza ścigajmy, co po cichu tak leci,

jak my same, i w nikłe oplatajmy go sieci,

z szczytu na szczyt przerzućmy się jak mosty wiszące,

gwiazd promienie przybiją do skał mostów tych końce,

a wiatr na nich na chwilę uciszony odpocznie,

nim je zerwie i w pląsy znów pogoni nas skocznie...



  1. Wrażenie lekkości i zwiewności przedstawionego w wierszu obrazu – „Cicho, cicho, nie budźmy śpiącej wody w kotlinie”, „lećmy, lećmy ją żegnać, zanim spadnie i skona”, „nietoperza ścigajmy, co po cichu tak leci”

  2. Zachęta do czynnego uczestnictwa w życiu przyrody – „puchem mlecza się bawmy i ćmy błoną przezroczą,i sów pierzem puszystym”,

  3. Zachęta do upajania się pięknem i bogactwem doznań oferowanych przez przedstawione w wierszu środowisko – „wchłaniajmy potoków szmer, co toną w jeziorze” , „lekko z wiatrem pląsajmy po przestworów głębinie”, „pijmy kwiatów woń rzeźwą”










  1. Cykl „Krzak Dzikiej Róży” Jana Kasprowicza.

Na cykl „Krzak Dzikiej Róży” składa się sześć wierszy: „Wierzyłem zawsze w Światła moc”, „W Ciemności schodzi moja Dusza”, „Tęsknię ku Tobie, o Szumiący Lesie”, „Wiatr Halny”, „Krzak Dzikiej Róży w ciemnych Smreczynach”, „Cisza Wieczorna”. Interesujące zabiegi artystyczne podkreśliłem (ukłon w stronę mniej pracowitych ).

3.1. „Wierzyłem zawsze w Światła moc” wiersz opisujący Rozpacz (przez wielkie „R”) w niezwykle liryczny sposób: „Nachyla ku mnie bladą skroń,/źrenicą wabi ciemną,/Zamyka w uścisk, ach! i świat/Zamyka razem ze mną”. Mimo to wiersz ma oddźwięk optymistyzny, Rozpacz nachodzi podmiot liryczny tylko kiedy ten utraci „wiarę w światła moc”.

3.2. „W Ciemności schodzi moja Dusza” – tytuł mówi wszystko o motywie przewodnim wiersza. Ciekawe jest porównanie artysty do Stwórcy, aczkolwiek nie Wszechmogącego oraz powód, przez który poeta-podmiot liryczny jest wyszydzany przez potępieńców: „Szydzą z mej duszy potępieńce,/Że cząstka jasnej mocy,/Co rodzi słońca,/nie ma władzy,/By złamać berło nocy.”

3.3. „Tęsknię ku Tobie, o Szumiący Lesie”. Klasyczny sonet (a raczej zbiór czterech połączonych tematem sonetów) o budowie 4+4+3+3. Inwokacja do tytułowego Szumiącego Lasu, hymn pochwalny na cześć przyrody i unii człowieka i naturą. Występuje kilka bardzo ciekawych zabiegów artystycznych np. podmiot liryczny „wczuwa się” w las, czując każdą jego najmniejszą wibrację, co widać we fragmentach „Dlatego dzisiaj, o szumiący lesie,/ Ma dusza wnika w twą duszę, rozumie,/ Chociaż ludzkiego ciała ogniem zwie się,/Choć ludzkim śpiewa językiem, w tym szumie/ Akord najcichszy” czy „i ma dusza gnie się,/ I swą koronę wraz z twymi kołysze,”.

    1. Wiatr Halny”. Budowa identyczna jak poprzedniego. Podmiot liryczny jest pełen podziwu dla tytułowego Halnego oraz jego niszczącej potęgi. Pod koniec pierwszego sonetu wyraża chęć zmierzenia się z wiatrem: „Rad bym siły swemi/Zmierzyć się z wichrem jak te wielkie drzewa”. Uderza tutaj (tzn. w trzecim z tych sonetów) postawa autora/podmiotu lirycznego wobec potencjalnych ofiar wiatru, jaką przyjmuję od momentu się z owym wiatrem zrównania. Zjednoczenie własnej duszy z Halnym i obserwowanie działania jego niszczącej mocy jest dla autora okazją do wyrażenia swojej pogardy wobec życia i tego świata jako pasma cierpień (prawdopodobnie inspiracja Schopenhauerem): „Cóż, że z ginących strumień krwi popłynął?/ Wszak nie ma szczęścia tam, gdzie życie rośnie!/ Niech świat przepada, na to on, by zginął!”. Po destrukcji i pogardzie nadchodzi, w sonecie numer IV, chwila refleksji i zmęczenia.

3.5. „Krzak Dzikiej Róży w ciemnych Smreczynach”. Budowa jw.. Tytułowy krzak róży jest tylko pretekstem do wyrażenia smutku podmiotu lirycznego. Autor, mimo iż docenia piękno rozciągającego się przed nim krajobrazu, to jednak w całej przyrodzie widzi wyłącznie żal i smutek. Wszystkie cztery sonety „spina” motyw krzaka dzikiej róży i próchniejącej obok niego zwalonej burzą limby – trzecia strofa każdego sonetu mówi o tytułowym krzaku, czwarta strofa każdego sonetu mówi o limbie.

3.6. „Cisza Wieczorna”. Zbiór pięciu utworów lirycznych (sonetów?), każdy o budowie 3+3+3+3+2. Tytułowa Cisza Wieczorna jest opisana jako postać, układająca całe Tatry do snu: „Opadły Tatry i omdlały,/ Gdy na nie cisza rozmarzona/ Płaszcz zarzuciła wiewny, biały”.


Tomek Stachewicz



Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

„Melodia mgieł nocnych” iconImpresjonizm, symbolizm I dekadentyzm w poezji Kazimierza Przerwy-Tetmajera Melodia mgieł nocnych, Widok ze Świnicy do Doliny Wierchcichej, Na Anioł Pański

„Melodia mgieł nocnych” iconPlaneta mgieł Adam „Frey” Barczyński

„Melodia mgieł nocnych” iconMelodia: „ quanta na mera ”

„Melodia mgieł nocnych” iconDostępny dla: Nocnych Elfów, Taurenów

„Melodia mgieł nocnych” iconŚciąga do zadania „jaka to melodia?”

„Melodia mgieł nocnych” iconMelodia piosenki dziecięcej „o ogórku”

„Melodia mgieł nocnych” iconBogurodzica; melodia I słowa nieznanego autora; XIII w

„Melodia mgieł nocnych” iconRamowy program wycieczki: 1 dzień Wyjazd w godzinach wieczornych/nocnych Warszawa

„Melodia mgieł nocnych” iconOrkiestra gitarowa szkocka melodia ludowa – Auld Lang Syne

„Melodia mgieł nocnych” iconGłośny efekt pociągu – początek utworu „Śpiew rajskich ptaków” z płyty M. B., potem ciąg dalszy „Domu w Dolinie Mgieł”

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom