Drugi rok nauczania




Pobierz 296.77 Kb.
NazwaDrugi rok nauczania
strona1/3
Data konwersji26.10.2012
Rozmiar296.77 Kb.
TypWymagania
  1   2   3
DRUGI ROK NAUCZANIA



LP



TEMAT LEKCJI



WYMAGANIA PROGRAMOWE

METODY
I FORMY
PRACY



ZAKRES MATERIAŁU
Z PODRĘCZNIKA
I ZESZYTU ĆWICZEŃ



PODSTAWOWE.

Uczeń:

PONADPODSTAWOWE.

Uczeń:







1.

Lekcja wprowadzająca

  • zapoznaje się z wymaganiami edukacyjnymi przedmiotu plastyka, podręcznikiem, zeszytem ćwiczeń i kryteriami oceny;




pogadanka
z wyjaśnieniem wątpliwości, praca grupowa;

podręcznik, zeszyt ćwiczeń cz. 2;

2.

Smutno mi. Barwy dopełniające
i złamane

  • zna pojęcia: barwy czyste, barwy złamane,

  • wykonuje obserwację zjawiska powidoku (s. 17 podręcznika) i omawia swoje wrażenia,

  • miesza w równych proporcjach barwy, uzyskując efekt dopełniania do szarości,

  • potrafi przełamać barwy w parach tak, aby uzyskać stopniowe przejście jednej barwy w drugą,

  • potrafi określić, jaki nastrój wprowadzają do obrazu barwy złamane,

  • przedstawia pojęcie smutku, korzystając z zasady dopełnienia do szarości,

  • sporządza notatkę* (terminy: barwy dopełniające, barwy złamane, zjawisko powidoku) i wypisuje pary barw dopełniających;

  • potrafi objaśnić termin barwy złamane,

  • wyjaśnia pochodzenie terminu barwy dopełniające,

  • swoimi słowami wyjaśnia zjawisko powidoku,

  • umie podać inne przykłady zjawisk
    o charakterze złudzeń wzrokowych,

  • wyjaśnia, dlaczego artyści malarze stosują barwy złamane i jaki efekt osiągają przy ich pomocy,

  • w twórczy sposób wykonuje pracę plastyczną;

praca z tekstem przewodnim, obserwacja, odkrywanie, ćwiczenia
z korektą nauczyciela, praca indywidualna;

podręcznik
s. 15-18,
zeszyt ćwiczeń cz. 2, ćw. 2;

3.

Projekt zabawki. Powidoki i kon­trasty

  • zna pojęcie kontrastu,

  • wie, jakie barwy najsilniej z sobą kontrastują,

  • wykorzystuje poznane wcześniej zjawisko powidoku do określania barwy dopełniającej do danej barwy,

  • stosuje kontrasty barwne w projekcie dziecięcej zabawki lub ubioru sportowego,

  • w prostym programie graficznym wykonuje rysunek zbudowany z kilku kształtów o dowolnych barwach
    i dobiera do nich kształty kontrastowe o barwach dopełniających;

  • potrafi określić efekt plastyczny stworzonych zestawień,

  • rozumie, że barwy wzajemnie dopełniające się to barwy najsilniej kontrastujące ze sobą,

  • w twórczy sposób wykonuje pracę plastyczną;

metoda odroczonego wartościowania (burza mózgów), odkrywanie, ćwiczenia z korektą nauczyciela, ewentualnie ćwiczenia
z użyciem komputera, praca indywidualna
i grupowa;

podręcznik
s. 16-17,
zeszyt ćwiczeń cz. 2, ćw. 1;

4.

Termometr ru­chomych nastro­jów. Względność barw

  • wykonuje obserwacje ze s. 24 podręcznika,

  • rozumie, że te same barwy są
    w zależności od sąsiedztwa cieplejsze lub chłodniejsze,

  • zauważa efekt „występowania”
    i „cofania się” plam barwnych,

  • obmyśla kolory dla skali nastrojów (od cofającego się smutku po zbliżającą się wielką radość),

  • sporządza notatkę* (względność barw);

  • rozumie i potrafi omówić pojęcie względności barw,

  • rozumie, co to znaczy, że barwy nie mają stałej temperatury,

  • potrafi wyjaśnić zjawisko „występowania”
    i „cofania się” plam barwnych,

  • w twórczy sposób wykonuje pracę plastyczną;

praca z tekstem przewodnim, ekspozycja, odkrywanie, ćwiczenia bez korekty nauczyciela, praca indywidualna;

podręcznik
s. 23-24;

5.

Kompozycja zamknięta
i otwarta. Kolaż

  • zna pojęcia: kompozycja zamknięta
    i kompozycja otwarta,

  • wśród reprodukcji malarstwa zamieszczonych w podręczniku znajduje przykłady kompozycji zamkniętych
    i otwartych,

  • potrafi stworzyć kompozycję zamkniętą (np. martwą naturę),

  • w stworzonej kompozycji za pomocą ramki wyodrębnia fragment, który będzie kompozycją otwartą,

  • potrafi porównać cechy kompozycji zamkniętej i otwartej,

  • do naklejonej na kartce widokówki dorysowuje „ciąg dalszy”, tworząc kompozycję otwartą;

  • potrafi omówić rodzaje kompozycji
    i zanalizować ich budowę i elementy,

  • umie wyjaśnić, czemu służy zastosowanie kompozycji zamkniętej lub otwartej we wskazanych reprodukcjach z podręcznika,

  • w twórczy sposób wykonuje pracę plastyczną i potrafi ją omówić, posługując się poznanymi terminami;

ekspozycja, analiza ilustracji, odkrywanie, ćwiczenia z korektą nauczyciela, praca indywidualna;

podręcznik
s. 40-42,
zeszyt ćwiczeń
cz. 2, ćw. 5;

6.

Światłocień

  • rozumie, że świat jest trójwymiarowy, zaś przedstawienia malarskie – dwuwymiarowe,

  • obserwuje, jak zmienia się wygląd (barwa) przedmiotu oświetlonego
    z jednej strony,

  • potrafi wyjaśnić zjawisko światłocienia,

  • wie, że cieniowanie służy ukazaniu na obrazie trójwymiarowości przedmiotu,

  • cieniuje kontur przedmiotu, zwracając uwagę na kierunek padania światła;

  • potrafi wyjaśnić, czym jest modelunek światłocieniowy,

  • na reprodukcjach malarstwa zamieszczonych w podręczniku wskazuje fragmenty, w których występuje modelunek światłocieniowy i określa, z której strony na obrazie pada światło;

praca z tekstem prze­wodnim, analiza ilustracji, odkrywanie, ćwiczenia z korektą nauczyciela, praca indywidualna;

podręcznik
s. 33-35,
zeszyt ćwiczeń
cz. 2, ćw. 8;

7.

Bryła w prze­strzeni. Szkice

  • przeprowadza obserwacje prostych przedmiotów (książka, kubek), zmieniając ich położenie i kąt ustawiania względem linii wzroku,

  • potrafi opisać, jak zmieniają się widoki przedmiotów w zależności od ich położenia względem oczu obserwującego,

  • sporządza notatkę* (terminy: przestrzeń, oddalenie, przybliżenie, widoki przestrzeni, linia horyzontu);

  • potrafi narysować poszczególne widoki książki i kubka,

  • określa, jak kształtuje się linia górnej krawędzi obserwowanego kubka,

  • umie zanalizować obserwacje bryły
    w przestrzeni;

praca z tekstem prze­wodnim, analiza ilustracji, odkrywanie, ćwiczenia z korektą nauczyciela, praca indywidualna;

podręcznik
s. 45-49,
zeszyt ćwiczeń
cz. 2, ćw. 10;

8.

Przestrzeń w ob­razie. Rodzaje perspektywy

  • ma świadomość istnienia różnych sposobów prezentowania przestrzeni
    w historii malarstwa,

  • potrafi wyjaśnić pojęcia: układ rzędowy, kompozycja pasowa, układ kulisowy,

  • dostrzega różnice pomiędzy poszczególnymi kompozycjami,

  • tworzy proste rysunki (np. sylwetki zwierząt lub ludzi), stosując kolejno układ rzędowy, kompozycję pasową
    i układ kulisowy;

  • wie, że zagadnienie perspektywy związane jest z dążeniem do ukazania trójwymiarowości w malarstwie,

  • umie w przybliżeniu określić, kiedy stosowano poszczególne sposoby ukazywania przestrzeni;

praca z tekstem prze­wodnim, analiza ilustracji, odkrywanie, ćwiczenia z korektą na­uczyciela, praca indywidualna;

podręcznik
s. 45-47;

9.

Jeden punkt zbiegu. Ćwiczenia z perspektywy linearnej

  • zna pojęcie perspektywa linearna,

  • wie, kiedy odkryto ten sposób przedstawiania przestrzeni,

  • potrafi wyjaśnić, na czym polegają różnice między perspektywą centralną
    i boczną,

  • potrafi dokończyć rysunek, zachowując zasady perspektywy centralnej i bocznej (w zeszycie ćwiczeń),

  • umie znaleźć punkt zbiegu linii
    i wyznaczyć linię horyzontu,

  • potrafi wykonać nieskomplikowane szkice przestrzenne – budynku, mebla itp.;

  • dostrzega przełomowe znaczenie wynalazku perspektywy linearnej dla malarstwa,

  • wśród ilustracji zamieszczonych
    w podręczniku znajduje takie, w których widoczne jest zastosowanie perspektywy, umie określić rodzaj perspektywy,

  • potrafi omówić różnice w efekcie, jaki daje zastosowanie różnych rodzajów perspektywy;

praca z tekstem prze­wodnim, analiza ilustracji, odkrywanie, ćwiczenia z korektą nauczyciela, praca indywidualna;

podręcznik
s. 47-48,
zeszyt ćwiczeń cz. 2, ćw. 11 i 12;

10.

Z okna widzę pejzaż Z błękitnym niebem. Perspektywa malarska
i powietrzna

  • potrafi wyjaśnić pojęcia: perspektywa malarska i perspektywa powietrzna,

  • wie, że zjawisko względności barw jest wykorzystywane przez malarzy do ukazywania przestrzeni w obrazie,

  • wie, że im dalej od patrzącego znajduje się obserwowany przedmiot, tym bardziej jest „zabłękitniony” przez warstwę powietrza,

  • potrafi tak dobrać barwy, by stworzyć kolejno wrażenie przybliżania
    i oddalania się przestrzeni w obrazie,

  • umie zastosować taką kolejność podanych barw i odcieni, aby uzyskać wrażenie (w uproszczeniu) perspektywy powietrznej,

  • na zakończenie zajęć z perspektywy sporządza notatkę* (rodzaje perspektywy);

  • wśród reprodukcji dzieł malarstwa zamieszczonych w podręczniku potrafi wskazać te, które wykorzystują perspektywę malarską i powietrzną,

  • wie, że ukazując przestrzeń, artysta malarz zazwyczaj łączy perspektywę linearną
    z powietrzną i malarską,

  • świadomie stosuje w kompozycji właściwości barw ciepłych i zimnych,

  • potrafi syntetycznie omówić podobieństwa
    i różnice w poznanych układach perspektywicznych;

praca z tekstem przewodnim, analiza ilustracji, odkrywanie, ćwiczenia bez korekty nauczyciela, praca indywidualna;

podręcznik
s. 24-25 i 48-49, zeszyt ćwiczeń
cz. 2, ćw. 13 i 14;

11.

Sztuka odrodzenia. Projekt willi

  • potrafi podać podstawowe informacje na temat epoki odrodzenia (czas trwania, zasięg, znaczenie nazwy),

  • wie, czym był humanizm i jaki był jego wpływ na artystów epoki,

  • umie wymienić najważniejsze cechy sztuki renesansu (odrodzenie idei antyku, umiar, harmonia, doskonałe proporcje, równowaga, zainteresowanie ciałem ludzkim),

  • zna typy budowli renesansowych: pałace, wille, szpitale, kościoły, kaplice rodowe,

  • potrafi wymienić poznane przykłady architektury odrodzenia i nazwiska ich autorów,

  • szkicuje projekt willi, starając się zawrzeć w nim elementy architektury renesansu (arkady, kolumny),

  • sporządza notatki* (cechy sztuki odrodzenia i architektura odrodzenia);

  • dostrzega dominujące funkcje sztuki odrodzenia – włączenie sztuki w proces poznania świata, realizację ideałów humanizmu,

  • potrafi wyjaśnić pojęcie humanizm
    i wskazać kon­kretne przykłady oddziaływania tego prądu na sztukę,

  • umie wymienić najsłynniejszych architektów odro­dzenia,

  • umie wskazać elementy architektury renesansowej wykorzystywane do dziś, odnajduje je w budownictwie najbliższego otoczenia,

  • przedstawia ciekawy plastycznie projekt budowli;

praca z tekstem prze­wodnim, analiza ilustracji, ćwiczenia
z korektą nauczyciela, praca indywidualna;

podręcznik
s. 106-113,
zeszyt ćwiczeń
cz. 2,
zestaw Sztuka odrodzenia;
  1   2   3

Dodaj dokument na swoim blogu lub stronie

Powiązany:

Drugi rok nauczania iconLetnia sesja egzaminacyjna rok akademicki 2011/2012 Rok studiów pierwszy – semestr drugi

Drugi rok nauczania iconPlan szkolenia drugi rok aplikacji adwokackiej

Drugi rok nauczania iconStudia licencjackie – historia I kultura żYDÓw rok drugi

Drugi rok nauczania iconZapach kobiety” tytuł oryginalny „Scent Of a woman” w reżyserii Martina Bresta, rok tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąty drugi, Stany Zjednoczone

Drugi rok nauczania iconRozkład materiału dla klasy 2 – rok szkolny 2005/2006 (pierwszy rok nauczania informatyki)

Drugi rok nauczania iconPlan nauczania fizyki w oparciu o podstawy programowe – klasa trzecia, poziom rozszerzony ( na rok szkolny 2010/2011), w wymiarze 2 (z rozkładu nauczania) +2 godziny tygodniowo (przydzielone przez organ prowadzący)

Drugi rok nauczania iconCzłowieka I jego miejsca w świecie. Życie było w niej podzielone pomiędzy dwa asymetryczne wymiary, jeden przejściowy, ziemski, oparty na pozorze, drugi zaś wiecznie boski I prawdziwie rzeczywisty. I to właśnie ten drugi z wymienionych wymiarów nadawał życiu znaczenie I wartość, człowiekowi zaś zasa

Drugi rok nauczania iconSylabus lektoratu prowadzonego na uniwersytecie łÓdzkim rok Akademicki 2010-2011 program nauczania na rok akademicki 2010/11

Drugi rok nauczania iconSylabus lektoratu prowadzonego na uniwersytecie łÓdzkim rok Akademicki 2010-2011 program nauczania na rok akademicki 2010/11

Drugi rok nauczania iconProgram nauczania na rok akademicki 2011/12

Umieść przycisk na swojej stronie:
Rozprawki


Baza danych jest chroniona prawami autorskimi ©pldocs.org 2014
stosuje się do zarządzania
Rozprawki
Dom